Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Πάμε για βαρκάδα ίσαμε την πελάδα!


Ένα από τα πρώτα πράματα που μαθαίνει κανείς στο γραμμικό σχέδιο, είναι το σημείο φυγής -η νοητή εκείνη κουκίδα στον ορίζοντα, όπου συναντώνται όλες οι γραμμές. Οι πραγματικές και οι νοητές. Σαν άσκηση προοπτικής είναι ετούτος ο δρόμος. 


Στ'αριστερά μου η λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας. Φαίνεται στο βάθος η επιβλητική Βαράσοβα, ο ασβεστολιθικός όγκος που κάποτες λεγόταν και Άγιο Όρος της Ρούμελης γιατί είχανε σιάξει εκεί τα κονάκια τους πολλοί μοναχοί. Για να καταλάβεις, πέρα από την άλλη πλευρά της είναι το Αντίρριο. Και η γέφυρα. Και η Ναύπακτος.


Ξοπίσω μου, το Μεσολόγγι. Το τελευταίο που σε αποχαιρετά σαν μπαίνεις στο δρόμο, είναι το ξενοδοχείο Θεοξένια. Άντε και κάνα κοπάδι βαλτόπαπιων, καμία τσίχλα ή κανένα αργυροβροχοπούλι -ξαδέλφια μου όλα, αγαπημένα. 


Και μπροστά μου ο δρόμος μέσα στη λιμνοθάλασσα. Που εκτείνεται περί τα πέντε χιλιόμετρα και είναι απόφαση το να τον επερπατήσεις. Αν αναρωτιέσαι πώς βρέθηκε εδώ δρόμος, θα σου τη λύσω εγώ την απορία: έπεσαν επιχωματώσεις, με υλικά που προέκυψαν από την εκσκαφή του λιμανιού του Μεσολογγίου. Όχι επί Σημίτη, μήτε επί Καραμανλή. Το 1885, δεν είχες γεννηθεί λέμε.


Δεξιά κι αριστερά σου θάλασσα. Ρηχή αλλά πλούσια σε αλιεύματα. Ετούτος ο τόπος ζει αιώνες από τα κοπάδια των ψαριών που τριγυρνάνε στα ζεστά νερά του κόλπου. Το ίδιο και τα πουλιά. Αμέτρητα πουλιά που μασουλάνε φρέσκο ψαράκι και φχαριστιέται το ράμφος τους.



Να και μια πελάδα! Έτσι λέμε εδώ τα σπιτάκια πάνω στους πασάλους. Που χτίζανε οι ψαράδες για να έχουν ένα κατάλυμα όταν έπιανε το μπουρίνι ή όταν χτικιάζανε από τη ζέστη μέσα στο λάλαρο. Να δέσουν τη βάρκα τους και να ξαποστάσουν.


Κι αν σου φέρνει στο νου, τα σπιτάκια στο νεολιθικό οικισμό του Δισπηλιού στην Καστοριά, είναι γιατί μοιάζει. Σωστός ο συνειρμός σου! Οι ψαράδες εδώ έσιαχναν πελάδες έως πριν λίγες δεκαετίες. Ιμπρέσιβ δεν είναι; Από τη νεολιθική εποχή μέχρι σχεδόν στα σήμερα, ελάχιστα άλλαξαν στην παραλίμνια ανθρώπινη παρουσία.


Με αυτές τις σκέψεις, στάθηκα και χάζεψα τους διάφορους τρόπους αλιείας. Είδα κι έναν ψαρά πέρα μακριά, να περπατάει με το νερό ίσαμε τους μηρούς του. Πατώνεις; Πατώνω.



Στα μισά της διαδρομής, υπάρχει και παραλία. Με σήμα τον αργυροπελεκάνο. Όχι σκουπίδια, όχι χαρτικά, σε θάλασσες και ακτές.


Μία αμμώδης γλώσσα ξεκινάει από το δρόμο και το παίζει τουρίστικ πλαζ. Εντάξει δεν είναι Σαν Τροπέ (αν και μεταξύ μας, ούτε το Σαν Τροπέ είναι πολύ σπουδαίο), αλλά τα καλοκαίρια υπάρχει εδώ κάμποσος κόσμος που κάμει τα μπάνια του.


Τώρα βέβαια, Φλεβάρη μήνα, δεν το λες και χαρά Θεού.


Σταμάτα να χαζεύεις τριγύρω, φθάνουμε στον τελικό μας προορισμό. Εκεί που σταματά κι ο δρόμος. Ένα μικρό ψαροχώρι που κάποτες ήταν νησί. Το λέμε Τουρλίδα κι είναι τελοσπάντων, ιδιαίτερο. Εδώ ήθελα να σε φέρω.


Είναι ένας οικισμός από πελάδες. Νερό παντού και σπίτια απάνου σε πασάλους, ζωσμένα με καλαμιές και φοινικόδεντρα.  


Κάποιες εξ αυτών είναι σχετικά παλιές και κακοδιατηρημένες. Έχουν σαπίσει τα ξύλα τους, έχει ξεφτίσει το χρώμα τους και στέκουν λιγάκι άχαρες και ξεπεσμένες. 


Άλλες πάλι είναι καινούργιες. Κάποιες μάλιστα, καλοφροντισμένες και φρεσκοβαμμένες.


Μη γελιέσαι, δεν είναι αληθινές πελάδες. Είναι τύπου. Δήθεν, πώς το λένε; Στην πραγματικότητα, πρόκειται για εξοχικές βιλίτσες Μεσολογγιτών και περιβάλλονται από φράχτες κι έχουν και υποτυπώδεις κήπους. 


Παρότι ο κάνναβος της βάσης στέκεται απάνου σε πασσάλους (δεν γίνεται κι αλλιώς, πλατσουρίζει στα νερά ολάκερος ο τόπος), το λοιπό οίκημα είναι λυόμενο με στέγη ελενίτ ή κεραμοσκεπή. Ακόμη και σε αυτό το μέρος, το τέρμα Θεού και λιμνοθάλασσας, έσπευσε η νεοελληνική κακογουστιά να αυθαιρετήσει και να επιβάλει την βαρβαρότητά της.


Μακριά μέσα στο νερό, ένα κοπάδι φλαμίνγκο. Χαιρετούν με τους λεπτόλιγνους λαιμούς τους τα σύννεφα και επιδίδονται στον ερωτικό τους χορό. Έρχεται η Άνοιξη.

42 σχόλια :

  1. μα τι βολτούλες κάνεις!τι ωραία να έχεις χρόνο ,να περπατάς σε τέτοια μέρη ,με ηρεμία ,όπως φαίνεται πως κάνεις!!!!
    πραγματικά χαζεψα...εχω πάει ,αλλά οχι Τουρλίδα...μου θύμισε Νεα Ορλεάνη...χαχαχαχα ή κάτι χωριουδακια στη Γαλλία ,σ'ενα μέρος που δε θυμάμαι τωρα,ψαροχώρι ,αλλα και με εξοχικά...
    φιλάκια σε σένα και όλα τα ξαδερφάκια σου!
    εγώ ακούω τους γλάρους τώρα......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρες από τη λιμνοθάλασσα. Έχω βρει εδώ για παρέα μου κάτι βαλτόπαπιες και έναν μακρινό εξάδελφο αργυροπελεκάνο και δεν θέλω να γυρίσω. Στη Βόρεια Γαλλία και στην Αγγλία, συναντάς μέρη που κάπως μοιάζουν, λόγω της άμπωτης και της παλίρροιας. Όμορφα είναι κι εκεί!
      Δώσε τα φιλιά μου στα γλαροπούλια! Πες ότι είναι από τον Πιγκουίνο Μπλόγκσποτ, θα καταλάβουν.

      Διαγραφή
    2. τα κουφά σε τσίμπισαν;;ΝΆΣΙΑ

      Διαγραφή
  2. Οι φωτογραφίες σου όλα τα λεφτά
    Αγγελόπουλος...τοπίο στην ομίχλη
    Και το Μεσσολόγγι μια απίστευτη ομορφιά.....αλλοιώτικη
    Φιλιά
    Καλές πτήσεις
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το μέρος, φωτογενές. Έτσι όπως καθρεπτίζονται οι ουρανοί μες τα νερά, σου δημιουργούνε εφετζίδικες πόζες και ευφραίνεται ο φωτογραφικός σου φακός.
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Υπέροχες φωτογραφίες πτηνό μου, θαυμάσιες...

    καλημερούδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρες, τρεμενς. Το έχω ρίξει στην πατριδογνωσία αυτές τις μέρες.
      Τουριστικό-περιηγητικό μπλογκ, έχω καταλήξει μη-χειρότερα.

      Διαγραφή
  4. Τέχνη έκανες πάλι!...

    Οι εικόνες σου μού έφεραν στο μυαλό "Τα μυστικά του βάλτου"...
    Κατά τ' άλλα, το μέρος δεν ενδείκνυται για καταθλιπτικούς!

    Φιλιά και καλημέρες!!! ❀~✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο καταθλιπτικός να πάρει τα χάπια του και να πάει σε κάνα νησάκι του Αιγαίου να χαρεί το αισιόδοξο γαλάζιο και το καταγέλαστο λευκό. Εδώ τα τοπία είναι αλλιώτικα: πιο μελαγχολικά μεν, αλλά έχουν κι αυτά τη γοητεία τους.

      Πολύ καλημέρα σου!

      Διαγραφή
  5. καλα η δευετρη φωτο ειναι απολυτα αυτη που θα ηθελα για την αναρτηση μου , και με το τραγουδι που εχω μαζι
    ομορφες οπως παντα φωτογραφιες , μια ματια σε μια Ελλάδα, δικια σου απολυτη ματια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα σύννεφο κι ένα βουνό! Είχα διαβάσει την ανάρτησή σου και είπα να την εικονογραφήσω! Χε χε χε!

      Πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Και στην φωτογραφία από τα πρώτα που μαθαίνεις είναι το σημείο φυγής. Είσαι σε πολύ καλό, φωτογραφικό δρόμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια; Να λοιπόν που συναντάω τη φωτογραφία, μέσα από το σχέδιο. Είναι αυτό που πάντοτε έλεγα, ότι οι τέχνες είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Δεν μπορείς να είσαι καλός ζωγράφος, αν δεν έχεις μελετήσει και λίγο γλυπτική (για την πλαστικότητα των μορφών και την τρίτη διάσταση) ή λίγο φωτογραφία (για το καδράρισμα των θεμάτων και την αποτύπωση της στιγμής). Δεν μπορείς να καταλάβεις π.χ. το σινεμά, αν δεν έχεις δει θέατρο ή χορό ή όπερα. Και πάει λέγοντας. Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  7. Πολύ ωραίο το οδοιπορικό σου και οι φωτογραφίες. Δεν έχω πάει στη περιοχή και φαίνεται αρκετά ελκυστική, μαζί με τις πλάβες και τις πελάδες (πρώτη φορά ακούω αυτή τη λέξη). Καλό υπόλοιπο εβδομάδας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει ενδιαφέρον κι αυτή η πλευρά της Ελλάδας! Νοτ βερι τουριστικ, αλλά μπορεί να τη βρεις γοητευτική με έναν τρόπο! Άλλωστε, όλα τα μέρη έχουν κάτι να σου διδάξουν! Φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Απομακρύνεσαι πτηνό τελικά..σήμερα μου έφυγες λίγο μακρύτερα...για να δούμε που θα πας αύριο..
    Οι φωτογραφίες σου ονειρικές και η περιγραφή σου όπως πάντα απολαυστική!!
    Η Τουρλίδα μου αρέσει..και μου θυμίζει πολλά....επιστροφή από το παρελθόν (μου) για να σου πω πως εκείνη η παραλία που έδειξες είναι ό, τι πρέπει για διάφορες παθήσεις...το καλοκαίρι γεμίζει γέρους..ραντεβού εκεί όταν γεράσουμε...θα φοράω κόκκινο καπέλο για να με γνωρίσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, πόσο τέλειο; Να είμαστε πατσόγεροι και να κυλιόμαστε στα λασπόλουτα, ωσάν εκείνες τις ξετσίπωτες που παλεύουν γυμνές μέσα στους βούρκους! Όσο για τις κατευθύνσεις, δώσε στίγμα και δεν τόχω σε τίποτα να σου κουβαληθώ να μην ξεύρεις τι να με κάμεις!

      Διαγραφή
  9. Βαρύ το τοπίον αγαπητό πτηνό, μαγκνίφισεντ οι φωτογραφίες, όπως πάντα.
    Επίσης, κάτω η δικτατορία του ελενίτ (μα έλεος πια)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντέλει θα έπρεπε να το λένε ελλαδίτ και όχι ελενίτ!
      Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Αχαχαχαχαχα ελλαδίτ, με πέθανες!!!

      Διαγραφή
  10. Αυτη τη καθημερινη προσμονη της πατριδογνωσιας, ουδεποτε τη φανταζομουν!!
    Μου ηλθαν στο μυαλο οι καημοι της λιμνοθαλασσας του Παλαμα!
    Το καταλαβα οτι πηγες εκει να συναντησεις το σόι!!
    Και για να σου πω ..ασε λιγο να εξασκησουμε τον εγκεφαλο..δε προλαβα να σκεφτω ..τι ελλαδικο μου θυμιζουν τα ξυλινα παραπηγματα..αμεσως να αναφερεις τον οικισμο του Δισπηλιου!Αλλη φορα να μας βαζεις κουιζ!!!
    Και σημερα ..αοριστα σκεφτηκα τα περι επαγγελματικης ενασχολησης!Αλλα,οχι δεν ειμαι περιεργη,το ξεχασα κιολας!!Πιγκου...χαμογελας!!




























    όο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι κουίζ να σας βάλω το έρμο πτηνό, που είστε όλοι ξουραφια και τα βρίσκετε πρίν τα καλοδιατυπώσω; Και ναι, χαμογελάω. Πολύ!

      :)

      Διαγραφή
  11. Θα σταθώ στο σχόλιό σου για την νεοελληνική κακογουστιά και θα θυμηθώ ένα ταξίδι-βαρκάδα που έκανα στα βαλτόνερα του ποταμού Aa στην βόρεια Γαλλία το 2004. Και είδα σπίτια χτισμένα πάνω στα βαλτόνερα, όπως αυτό:
    http://www.cycloevasion.com/assets/ressources/images/02_Activite/01_Cyclo/04-2009/2009%20Saint%20Omer/maiosn%20marais6.jpg

    Ή αυτό: http://www.magcentre.fr/wp-content/uploads/2012/03/marais2.jpg

    Το κουνούπι μπορεί να πήγαινε σύννεφο, αλλά η ομορφιά και η καλαισθησία και η αγάπη για το περιβάλλον 100% παρούσες. Εμείς γιατί δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Αγγελική μου, η Ελλάδα απέχει πολύ από τέτοιες αξίες! Έχει και τα ελαφρυντικά της βέβαια: πόλεμοι, ανέχειες, διαφθορές, μνημόνια. Και το ξερό μας το κεφάλι...

      Υπέροχες οι εικόνες από τη Γαλλία!

      Φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Καλαμιά στην κάμπο26 Φεβ 2013, 4:15:00 μ.μ.

    Πιγκουίνε μου, ακόμη και η ασχήμια έχει την δική της... ομορφιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την έχει! Και όλο και κάτι μαθαίνει κανείς: και από το όμορφο και από το άσχημο!

      Διαγραφή
  13. Απαντήσεις
    1. Ζούπερ είναι! Ειδικά αν είσαι αργυροπελεκάνος!

      ;)

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Σου το χω πει πως είσαι μοναδικός;
    Οχι;;;;;;
    Ε στο λέω!
    Υπέροχες φωτογραφίες πτηνό μου!
    Εχω πολλά χρόνια να περάσω από Μεσολόγγι.

    Να περάσεις όμορφα:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σ´ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
      Αλλά πάρα πολύ!
      Πτηνουλι απλώς βολτάρει και σχολιάζει...

      Διαγραφή
  15. Καλά αν δεν έδινες διευκρινίσεις,θα είχα την εντύπωση πως είσαι εκτός συνόρων κάπου στα Βαλκάνια και με τις συγκεκριμένες φωτό περίμενα να πεταχτεί ο Κουστουρίτσα με τα χάλκινα!!

    Και δεν μου λες αγαπητό πτηνό, γιατί χαιρετάς μόνο τις βαλτόπαπιες,τις τσίχλες και τα αργυροβροχοπούλια,δηλώνοντας πως είναι σόι σου,και αφήνεις τα φλαμίγκο στην απ΄εξω??
    Αυτά δεν είναι σόι,αυτά δεν είναι αδέλφια αλήτες πουλιά? ΄
    Ασε που είναι και ροζ και ταιριάζουν με το blog!! Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τα φλαμίγκο δεν μιλιέμαι.

      Αλλά το μέρος όντως παραπέμπει σε Κουστουρίτσα ή Αγγελόπουλο. Έχει αυτή τη μελαγχολία των Βαλκανίων. Και το ό,τι-να-ναι τους.

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Εντυπωσιακές φωτό και ενδιαφέρον κείμενο.
    Για τις πελάδες δεν το ήξερα.
    Θα ήθελα να περάσω μία νύχτα εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το κείμενο.
      Κι εγώ θα ήθελα να περάσω μία νύχτα εκεί -αν και νομίζω το πρωί θα με βρίσκατε διάτρητο από τα κουνούπια! Διότι μη σκεφτείς εντομάκια, σου μιλώ για θηρία ανήμερα!

      Διαγραφή
  17. Ήρθα κι εγώ να σου κάνω τσίου!
    Δεν έχω λόγια για τις φωτογραφίες σου... ξετρελάθηκα!

    Καληνύχτα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τσίου τσίου! Και φχαριστώ για τα καλά λόγια!
      Φιλιά, Μαρία!

      Διαγραφή
  18. Η τελευταία σου φωτογραφία, όλα τα λεφτά! Απλά καταπληκτική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμ, κι εμένα μού αρέσει όταν συναντιέται ο ουρανός με το νερό και σμίγουνε τα μπλε τους!
      (πτηνό σε πολύ ρομάντικ και ποέτικ διάθεση)

      Διαγραφή
  19. Στην αρχή μ'εκανες να σκεφτώ "όλα είναι δρόμος". Ομως μετά πήρες μια απότομη στορφή κι όλα γίναν θάλασσα. Τα χρώματα με μελαγχόλησαν, γιατί πτηνό μου το κάνεις αυτό? Φιλιά, να'σαι καλά και κάνε ό,τι θέλεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε μελαγχόλησα, το κακούργο πτηνό; Στο υπόσχομαι να σε αποζημιώσω!
      Φιλιά πολλά από τη λιμνοθάλασσα. (έχεις χαιρετίσματα και από τις βαλτόπαπιες)

      Διαγραφή
  20. Τωρα το οτι έχω πάει Μεσολόγγι κάποιο φεγγάρι και δεν θυμάμαι και πολλά έως ελάχιστα θα έλεγα, είναι κακό? Δηλαδή..αυτά τα σπιτάκια ούτε που τα ήξερα.. το μόνο που θυμάμαι είναι τα κουνούπια, ενα χάλια ξενοδοχείο στην πόλη κοντά σε πλατεία, και μερικές καφετέριες σε έναν πεζόδρομο γεμάτες φοιτητές. Τίποτα άλλο..είμαι τράτζικ!

    Πάλι καλά που εχουμε και εσένα να μας θυμίζεις όσα ξεχάσαμε και να μας δείχνεις όσα θα έπρεπε να είχαμε δεί.

    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το έρμο το Μεσολόγγι, αγέλαστη πόλη. Παρότι έχει κάποιες ομορφιές και αρκετά πράματα να ιδεί κανείς, δεν είναι εύκολο για τον επισκέπτη να ανακαλύψει τη συμπαθητική πλευρά της πόλης. Θέλει υπομονή και κάποια προσπάθεια.

      Θα επανέλθω στην πόλη -δεν τελείωσα τις παρτίδες μου μαζί της!

      Φιλιά πολλά και καλό βράδυ!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts