Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Η κόρη της Ελλάδας



Είναι δύσκολο να γιορτάζεις την Ελλάδα, υπό αυτές τις συνθήκες. Μοιάζει οξύμωρο να βλέπεις στρατιωτικές ή μαθητικές παρελάσεις, γαλανόλευκες σημαίες να κυματίζουν σε μπαλκόνια ή παιδάκια ντυμένα τσολιαδάκια, ενόσω καταρρέει ο κόσμος γύρω σου και συνθλίβονται ζωές, αξιοπρέπειες και όνειρα. Δικά σου όνειρα και των όσων αγαπάς και νοιάζεσαι. Και παραπέρα, των όσων δεν γνωρίζεις αλλά με τους οποίους μοιράζεσαι την ίδια πατρίδα ως ταυτότητα και ως τόπο αναφοράς.



Ένεκα της επικείμενης εθνικής εορτής, απεφάσισα να σε πάρω από το χέρι και να σε πάω βόλτα. Στον Κήπο των Ηρώων. Στο Μεσολόγγι.



Το μέρος φέρει προφανώς μεγάλη εθνική και ιστορική φόρτιση. Εδώ είναι θαμμένοι οι χιλιάδες νεκροί που επιχείρησαν εκείνο το βράδυ της 10ης Απριλίου του 1826, να δώσουν ένα τέλος στην απόγνωσή τους, εξαντλημένοι από την ασφυκτική πολιορκία, την πείνα και τη συνεχή προσπάθεια απόκρουσης των επιθέσεων που δέχονταν από τα οθωμανικά και αιγυπτιακά στρατεύματα.



Περπατώντας ανάμεσα στους σταυρούς, τ'αγάλματα, τον τύμβο των πεσόντων, το μνημείο του Μάρκου Μπότσαρη, τον ανδριάντα του Λόρδου Μπάιρον και τα (πολλά) αφιερώματα στους φιλλέληνες από τη δυτική Ευρώπη, δεν μπορούσα παρά να κάμω τις αναγωγές και τις προβολές στο σήμερα.



Διακόσια περίπου χρόνια μετά, η χώρα θαρρείς πως βρίσκεται και πάλι σε πολιορκία. Κάποιοι έχουν αρχίσει να λυγίζουν από τη στέρηση, κάποιοι φωνάζουν πως πρέπει να κάμουμε υπομονή γιατί έρχεται η βοήθεια και εντέλει θα σωθούμε, κάποιοι είναι έτοιμοι ν'ανοίξουν τις πόρτες και να επιχειρήσουν μία νέα ηρωική έξοδο, ποντάροντας στην καλή τους (;) τύχη και ρισκάροντας εντέλει τον αποδεκατισμό τους.



Ας μη γελιέται κανείς όμως. Όποια έκβαση κι αν έχει το έργο, λαβωμένοι θα βγούμε όλοι μας από τούτη δω την πολιορκία. Και επέτρεψέ μου να πω πως καθόλου βέβαιος δεν είμαι ότι ο έξωθεν οχτρός (η Μέρκελ, οι διεθνείς πιστωτές, οι Τρόικες και οι λοιποί παρατρεχάμενοι) είναι χειρότερος από τον έσωθεν οχτρό: τις δικές μας κακοδαιμονίες, την αδυναμία μας να λειτουργήσουμε ως σοβαρή κι οργανωμένη κοινωνία, την έλλειψη πλαισίου που θα μπορούσε να καθυποτάξει τους εσωτερικούς μας δαίμονες και να αναδείξει τα όποια ταλέντα μας και τη δημιουργικότητά μας. 

Κι ύστερα υπάρχει και η Κύπρος. Το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο.



Κύπρος, τουέλβ πόιντς. Σίπρ, ντουζ πουά. Για συναισθηματικούς λόγους, η απόφαση της Κύπρου να πει όχι σε μία εξευτελιστική πρόταση, από αυτές που αυτοαποκαλούνται μονόδρομος και συνοδεύονται από μακρά λίστα επαχθών απαιτήσεων από την Τρόικα, δημιούργησε μία πρόσκαιρη ευφορία στην κοινή γνώμη (ή έστω στον Αλέξη Τσίπρα και στον Πάνο Καμμένο). Σε Ελλάδα και Κύπρο, ήσαν πολλοί αυτοί που χαμογέλασαν -φαντάζομαι επιχαίροντας με το συμβολισμό αυτής της μικρής "νίκης" που πέτυχε ο κύπριος Δαβίδ μπροστά στο γερμανό Γολιάθ. Ως πράξη αντίστασης, την είδαν.



Αλλά, θα σου το πω ευθαρσώς και ας με διαψεύσουν οι εξελίξεις (που μακάρι δηλαδή): αυτό το Όχι ήταν ένα μεγάλο λάθος. Και όλη η διαπραγμάτευση που προηγήθηκε, ένα λάθος ήταν. Ένα λάθος που καταγράφεται στην ιστορία και που θα οδηγήσει σε νέες, μεγάλες περιπέτειες τη νήσο, μετατρέποντάς την σε ένα κράτος-ζόμπι. Την επομένη του Όχι, η δύστυχη Κύπρος εκλιπαρεί για βοήθεια τους ρώσους μεγαλομαφιόζους και τάζει δεξιά και αριστερά το φυσικό αέριο και τα όποια ασημικά, της έχουν απομείνει για εκποίηση. Θα μου πεις, καλύτερα οι Ρώσοι, παρά οι Γερμανοί. Θα σου πω, πως όταν μπαίνεις στη λογική τέτοιων συγκρίσεων, την αξιοπρέπειά σου την έχεις ήδη χαμένη.



Οι πέτρες είναι υγρές -μόλις έβρεξε. Είναι κι αυτός ο μουντός καιρός που σκεπάζει σχεδόν μόνιμα με θλίψη το Μεσολόγγι. Νομίζω πως έχει απλωθεί πια και σκεπάζει ολάκερη τη χώρα. 


Ανάμεσα στα μνημεία, στέκεται κι εκείνη. Η Κόρη της Ελλάδος. Ένα μικρό κοριτσάκι απάνου σε μία ογκώδη βάση. Την κοιτάζω με στοργή. Σε εκείνη έχω εναποθέσει πια όλες μου τις ελπίδες. Εκείνη μόνον μου απέμεινε για να έχω σε κάτι να αναφέρομαι. Εκείνη είναι που μπορώ να αποκαλέσω πατρίδα. Εκείνη, η αγνή και ιδεατή ελληνικότητα. Που βάφει με γαιώδη χρώματα τους πίνακες του Τσαρούχη, που χρωματίζει με λευκό και γαλάζιο τους στίχους του Ελύτη, που τραγουδάει τις μελωδίες του Χατζιδάκι, που βηματίζει στα εμβατήρια του Θεοδωράκη, που χορεύει στις μουσικές του Τσιτσάνη, που βουτάει μες τις σελίδες του Καζαντζάκη.

Ας σιωπήσουν οι Σαμαράδες, οι Βενιζέλοι, οι Τσίπρες και οι Παπαρήγες. Ας σιωπήσουμε όλοι κι ας ακούσουμε αυτήν, την περί δικαίου φωνή μέσα μας και την συσσωρευμένη θέληση αυτού του τόπου για ζωή. Να βγούμε σοφότεροι από τη μεγάλη περιπέτεια. Και εντέλει να βρούμε έναν κάποιο δρόμο προς ένα μέλλον που να μην μας πληγώνει.


Κι αν ακόμα δεν τα καταφέρουμε, ένα είναι το σίγουρο: αυτός ο τόπος, ο ποτισμένος με δόξες και τραγωδίες, και αυτός ο λαός, ο ικανός για επιτεύγματα και λάθη που τον υπερβαίνουν, είναι αμφότεροι καταδικασμένοι να γεννούν ιστορία. Ακατάπαυστα. 

51 σχόλια :

  1. Ξέρεις, χτες σκέφτηκα με το φτωχό μυαλό μου ότι ακόμα δεν έχουμε δει τον πάτο. Έχουμε μέλλον. Θα δείξει, καλημέρα πτηνό μου!

    Υπέροχες φωτογραφίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ συμφωνώ. Δεν τον έχουμε δει ακόμα. Υπάρχει και παρακάτω.
      Και ναι, πολλοί ίσως χρειάζονταν ένα τέτοιο μάθημα για να συνέλθουν (αν κι αμφιβάλλω αν θα μάθουν τίποτα από όλο αυτό), αλλά υπάρχουν και αρκετοί που καθόλου δεν τους άξιζε να υποστούν αυτήν την περιπέτεια. Τέσπα, ας ελπίσουμε για το καλύτερο δυνατό.

      Καλό ΣΚ, τρεμένς.

      Διαγραφή
  2. χτες σε όλες τις τάξεις διάβασα το ''Ελεύθεροι Πολιορκημένοι'' του Σολωμού και τους εξηγούσα το ψυχικό σθένος των Μεσολογγιτών ,για το ΟΧΙ τους στους πολιορκητές,για το ότι η ηθική ελευθερία είναι το πιο οχυρό καταφύγιο της ανθρώπινης ψυχής(μου έκανε εντύπωση η ησυχία που επικρατούσε)...η Κύπρος ,εστω και για λίγο θριάμβευσε με την αντίστασή της μέσα στη ψυχή των Γερμανών αλλά δυστυχώς κι εγω νομίζω πως δε θα θριαμβεύσει στις ψυχές όλων των εχθρών....
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "η ηθική ελευθερία είναι το πιο οχυρό καταφύγιο της ανθρώπινης ψυχής"
      Έτσι είναι Νάσια! Αλλά η ηθική ελευθερία και η αξιοπρέπεια πρέπει να γίνει βίωμα και τρόπος ζωής. Για να μη φθάνουμε σε αδιέξοδες καταστάσεις και να πρέπει εκ των υστέρων να αναλαμβάνουμε πράξεις ηρωικού παλληκαρισμού και αυτοθυσίας. Και όπως λέει η γνωστή ρήση, των φρονήμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν καλούνε το ντελίβερι.

      Πολύ καλό τριήμερο να'χεις! Και χαίρομαι ειλικρινά που τα παιδιά στις τάξεις του σχολείου σου είχαν ως πρόταση αναστοχασμού για την εθνική εορτή, τους Ελεύθερους Πολιορκημένους.

      Διαγραφή
  3. Υποκλίνομαι δεν θα άλλαζα ούτε και στην ανάρτησή σου.
    Συμφωνώ 100%.
    "Κι αν ακόμα δεν τα καταφέρουμε, ένα είναι το σίγουρο: αυτός ο τόπος, ο ποτισμένος με δόξες και τραγωδίες, και αυτός ο λαός, ο ικανός για επιτεύγματα και λάθη που τον υπερβαίνουν, είναι αμφότεροι καταδικασμένοι να γεννούν ιστορία. Ακατάπαυστα"
    Ειδικά αυτό με τσάκισε!
    Καλημέρα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που συμφωνείς κι ας είναι το πτηνό ελαφρώς αιρετικό σε κάποιες του νύξεις.
      Δυστυχώς ή ευτυχώς, παράγει πολύ ιστορία ετούτος ο τόπος. Ειλικρινά, θα ήθελα να ζούσα σε καμιά Δανία ή κανένα Λουξεμβούργο και να με είχε ξεχάσει και η επικαιρότητα και η ιστορία για αρκετές δεκαετίες. Αλλά φευ! :)

      Πολλά φιλιά και καλό τριήμερο!

      Διαγραφή
  4. Νιώθω πολύ μουδιασμένη για να σχολιάσω..Αυτό που γίνεται στην Κύπρο είναι μεγάλο κρίμα.Λες και δεν έχουν τραβήξει ήδη αρκετά. Δε φταίει το οχι της Κύπρου, το τέλος της ήταν προδεδικασμένο απο το Σάββατο που είπαν ότι θα κουρέψουν τις καταθέσεις. Εγω με το φτωχό μου μυαλό με το που το ακουσα είπα "πάνε οι τράπεζες, θα τρέξουν όλοι με το που ανοίξουν να σηκώσουν τα λεφτά τους. Θα πτωχεύσουν. Αυτοί εκεί στο Eurogroup δε το ήξεραν??? Και μετά βγαίνει ο Ντάισελμπλουμ και σου λέει σορυ γράψε λάθος.

    Παίζουν παιχνίδια στις πλάτες μας. Ελπίζω τα παιχνίδια να είναι μόνο οικονομικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τέλος ήταν όντως προδεδικασμένο από το Σάββατο. Αποφασίσαν προφανώς να την τελειώσουν και την τελείωσαν. Το κούρεμα των καταθέσεων ακόμα και ως δήλωση προθέσεων ήταν αρκετό για να συντρίψει τον τραπεζικό κλάδο της Κύπρου. Αν μας έχει άλλωστε διδάξει κάτι αυτή η κρίση,είναι ότι η οικονομία είναι ψυχολογία. Και η ψυχολογία εύκολα διαταράσσεται! Θα μπορούσε και θα έπρεπε να το έχει διαχειριστεί αλλιώς η Κύπρος! Θα έπρεπε κάπως να το προλάβει! Τώρα φοβούμαι είναι πολύ πολύ αργά! Και ναι, οι πράξεις και αποφάσεις του Eurogroup, αλητεία μόνο μπορούν να χαρακτηρισθούν...

      Διαγραφή
  5. εξαιρετική ανάρτηση!

    τίποτα άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που συμφωνείς!
      Τα φιλιά και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Σήμερα, μέσ' απ' τις εικόνες σου, "μου" μίλησαν οι ποιητές -ξέρεις, καλό μου πτηνό... όλοι εκείνοι που, χθες τους γιορτάζαμε...

    Από τον Σολωμό:
    [..]Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφια και χάρη,
    Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι
    Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει:
    Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει
    [..]

    ...έως τον Ελύτη:
    [..]Έαρ έλα. Συνένοχος αφού είσαι.[..]

    και...
    [..]Άνοιξη μήτρα σκοτεινή
    Άνοιξη πράξη ακατονόμαστη
    [..]

    ...μέχρι τον Ρίτσο:
    [..]κ’ εμείς θα κλαίμε στο ανοιχτό παράθυρο
    απ’ τη χαρά μας που μπορούμε
    να κλαίμε...
    [..]

    Και τι σε νοιάζει, θα μου πεις, που πίσω απ' τις εικόνες σου μου 'ρθαν ετούτοι οι στίχοι... Μου τους ψιθύρισε, σαν προτροπή αλλά και σαν μάθημα, το μικρό κορίτσι. Αυτό που πάνω και τριγύρω του χορταριάζει η Ιστορία, αυτή που λες πως είμαστε "καταδικασμένοι να γεννούμε".
    Είμαστε;
    Με τρομάζει η σύγχρονη ιστορική ανεπάρκειά μας.

    Με τρομάζει πολύ, κυρίως ο ιμπεριαλισμός του χρήματος...

    Την καλημέρα μου και πολλά φιλιά!❀~✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι η ποίηση, καταφύγιο! Και εύστοχες οι επιλογές σου!
      Με τον Ελύτη, το Ρίτσο και το Σολωμό. Με τα δικά τους λόγια, ας ορμηνέξουμε τον κόσμο, τον τόσο μπερδεμένο κι άσπλαχνο.
      Πτηνό μελαγχόλησε αυτές τις μέρες με όλα όσα συμβαίνουν. Και με την ιστορική ανεπάρκειά μας, που λες. Και με τον ιμπεριαλισμό του χρήματος.
      Είναι δύσκολος ο αγώνας: του να διαφυλάξεις την ψυχή και την αξιοπρέπειά σου, μέσα σε τούτον τον κόσμο που ξημέρωσε.

      Διαγραφή
  7. Αγαπημένε Πιγκουίνε.....
    Τη σημερινή ανάρτησή σου την βρήκα εξαιρετική και άκρως ρεαλιστική και γεμάτη συγκίνηση.
    Επισημαίνω δύο παραγράφους με τις οποίες ταυτίζομαι απόλυτα.
    Στην πρώτη που αναφέρεις ότι "ο έξωθεν οχτρός δεν είναι χειρότερος από τον έσωθεν οχτρό κλπ. κλπ....".
    Και στην άλλη με την "Κόρη της Ελλάδας" που έχεις εναποθέσει τις ελπίδες σου...
    Όσον αφορά για τον τόπο τον ποτισμένο με δόξες και τραγωδίες....νομίζω ότι αυτές οι εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Οι δόξες....για τις τραγωδίες δεν είμαι σίγουρη.
    Το τραγικό Μεσολόγγι πάντα με συγκινούσε από παιδί. Είχα κι εγώ μακρινό πρόγονο που άφησε εκεί τα κόκκαλά του. (Με κέντρισες σήμερα να κάμω σχετική ανάρτηση με κάποια ενθυμήματά του...θα δω). Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έγραψα και το πιστεύω: ο έξωθεν οχτρός δεν είναι χειρότερος από τον έσωθεν. Εξού και είναι ακόμα πιο δύσκολη η κατάσταση.

      Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση. Και βεβαίως περιμένω σχετικό ποστ με τα ενθυμήματα από το Μεσολόγγι.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
    2. Το σχετικό ποστάκι ανέβηκε....μπακαλιάρου και σκορδαλιάς ανήμερα, που λέει και η αγαπητή Τζωτζίνα. Να υπάγεις να το διαβάσεις. Σε φιλώ....

      Διαγραφή
  8. Πιγκουίνε μου,
    ως Κύπρια, δεν μπορώ, παρά να σχολιάσω αυτά που γράφεις για την Κύπρο. Προσωπικά εγώ δεν ένιωσα καμιά απολύτως περηφάνια για το ΟΧΙ της Κυπριακής Βουλής. Δεν μπορώ να νιώσω περηφάνια για μια πράξη, της οποίας τα αποτελέσματα είναι άγνωστα και ενδεχομένως καταστροφικά. Μια βαθιά ανησυχία ένιωσα και τίποτε άλλο. Καλή η αντίσταση, κάλλιστη όμως η σωτηρία της Κύπρου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ανησυχία νιώθω για τα τεκταινόμενα στην Κύπρο. Καλοί οι παλικαρισμοί, αλλά καλύτερη η σωτηρία των ανθρώπων και του τόπου.
      Κουράγιο και καλή δύναμη. Σε όλους μας!

      Διαγραφή
  9. Τι να πω πτηνό που τα είπες όλα..και είναι έτσι όπως τα λες..πανηγυρίσαμε το όχι σαν αντίσταση, αλλά τώρα?...όλα στον αέρα κι εδώ κι εκεί, και όλα θλιβερά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αντίσταση Μαρία μου, δεν γίνεται χτυπώντας το κεφάλι μου στον τοίχο. Η αντίσταση έχει νόημα όταν γίνεται με έξυπνο κι αποτελεσματικό τρόπο -και προς την κατεύθυνση της επίτευξης ενός συμφέροντος αποτελέσματος.

      Να δω πότε θα το καταλάβουμε εμείς αυτό...

      Διαγραφή
  10. Πιγκουινάκι μου πολύ όμορφο ταξιδάκι στο Μεσολόγγι και απορώ πως δεν είχα πάει και εγώ εκεί και μου διέφυγε! Χάρηκα που με ταξίδεψες! Αυτή την Κόρη της Ελλάδος την λάτρεψα.. ίσως από τα ωραιότερα γλυπτά που έχω δεί, και ας ακουστεί υπερβολή..

    Η κόρη της Ελλάδος.. η ελπίδα για το μέλλον.. που όμως στέκεται βουβή και σκεπτική..

    Και μακάρι να μην έχεις δίκιο για την Κύπρο.. μακάρι όλο να έληξε σε αυτό το ΟΧΙ..αν και φοβάμαι οτι έχεις απόλυτο δίκιο Πιγκουινάκι μου..

    Καλημέρα!Σε φιλώ γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μελοκανέλλα μου, δυστυχώς επιβεβαιώθηκε το αγαπημένο σου πτηνό (αναφορικά με το Όχι της κυπριακής Βουλής). Όταν το'λεγα από την πρώτη στιγμή ότι ήταν ένα τραγικό λάθος, όλοι με λέγαν μνημονιακό και ανθέλληνα. Η φιλοπατρία δεν είναι να το παίζεις τσάμπα-μάγκας, η φιλοπατρία είναι να διαφυλάττεις τα συμφέροντα του τόπου και των κατοίκων του. Η τελική λύση για την Κύπρο είναι κατά πολύ χειρότερη, της πρώτης (που επαναλαμβάνω ότι ήταν κακή, αλλά αυτή είχαμε τη δεδομένη στιγμή και έπρεπε να την αδράξουμε).

      Καλημέρες και φιλιά!

      Διαγραφή
  11. ο επιλογος σου ειναι ολο το ζουμι
    σε αντιθεση με τον τρεμενς πιστευω οτι ζουμε τον πατο τωρα
    και θα μας παρει καιρο να βγουμε στον αφρο
    εξαρταται απο μας
    λιγη ιστορια ακομη δηλαδη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, πόση ιστορία να αντέξει κι αυτός ο τόπος;
      Πάλι με την Κύπρο, γράψαμε 2-3 σελίδες ιστορίας που θα τις διαβάζουν οι μελλοντικές γενιές και θα κουνάνε τα κεφάλια τους.

      Καλημέρες άσωτε!

      Διαγραφή
  12. Δεν ξέρω πως να γράψω αυτά που θέλω να πω και να μην κατηγορηθώ ότι δεν αγαπάω την πατρίδα μου, τα λέω από μακριά εκ του ασφαλούς κτλ. κτλ. κτλ. ... ... ... Θα προσπαθήσω όμως.

    Η φράση-κλειδί της ανάρτησής σου, νομίζω πως είναι η "... καθόλου βέβαιος δεν είμαι ότι ο έξωθεν οχτρός (η Μέρκελ, οι διεθνείς πιστωτές, οι Τρόικες και οι λοιποί παρατρεχάμενοι) είναι χειρότερος από τον έσωθεν οχτρό: τις δικές μας κακοδαιμονίες, την αδυναμία μας να λειτουργήσουμε ως σοβαρή κι οργανωμένη κοινωνία, την έλλειψη πλαισίου που θα μπορούσε να καθυποτάξει τους εσωτερικούς μας δαίμονες και να αναδείξει τα όποια ταλέντα μας και τη δημιουργικότητά μας."

    Η κόρη της Ελλάδας (και ο γιος φυσικά - για να είμαστε και πολίτικαλλυ κορρέκτ, μην τυχόν μας πουν και σεξιστές συν τοις άλλοις, μη-χειρότερα) που γεννήθηκε στο Μεσολλόγγι, στο Ναυαρίνο, στην Χίο, στο Αρκάδι, δυστυχώς μεγάλωσε σε διαλυμένο σπίτι. Οι γονείς μάλωναν καθημερινά (πολλές φορές έπεφταν και κάτι ψιλές εκατέρωθεν), ο μπαμπάς έπινε και χαρτόπαιζε, η μαμά ξενοκοιμόταν και γυρνούσε στις Ευρώπες και στις Αμερικές για να πνίξει την θλίψη της με ακριβές και ανούσιες αγορές. Την κόρη (και τον γιο) τους πετούσαν από δω κι από κει ... σπασμένα καράβια με δίχως κατάρτια και δίχως πανιά ... στέλνοντάς τους όμως στα καλύτερα σχολεία, φροντιστήρια, μαθήματα πιάνου, σκι και δε συμμαζεύεται, για να μην λέει ο κόσμος. Και τα παιδιά μεγάλωσαν κι ενηλικιώθηκαν χωρίς να ξέρουν ουσιαστικά ποιοι είναι, ποια είναι η ταυτότητά τους, ποια ταλέντα έχουν και πώς να τα χρησιμοποιήσουν. Είναι αργά για να τ' ανακαλύψουν αυτά άραγε ;;; Θέλω να ελπίζω πως όχι αν και ενδόμυχα φοβάμαι πως ναι.

    Όσο για την Κύπρο και το ΟΧΙ της, δεν θα πω πολλά. Το μόνο που θα πω - κι ας ακουστεί κυνικό - είναι ότι ουδέποτε και πουθενά πολιτικές αποφάσεις δεν πάρθηκαν με γνώμονα την εθνική υπερηφάνεια. Μάνι μέικς δε γουόρλντ γκόου ράουντ, ιφ γιου νόου γουάτ άι μήν. Οπότε, βαστάω μικρό, πολύ μικρό καλάθι και αναμένω τις εξελίξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Οπως τα είπες Πιγκουϊνε. Έτσι ακριβώς είναι. Ομοψυχία έχει ο κυπριακός λαός για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Γιατί έχουν όλοι τους μια "Κόρη της Κύπρου" στην ψυχή τους. Γιατί αυτό τους το γνώρισμα τους, έκανε να πουν ομόφωνα όχι. Εμείς εδώ έχουμε ο καθένας τη δική του κόρη και κοιτούμε να την καλοπαντρέψουμε λοιδορώντας την κόρη του γείτονα. Το ήξεραν πως θα ζημιωθούν, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι μορφωμένοι και πατριώτες με έναν τρόπο που πια εμείς δεν μπορούμε ούτε να διανοηθούμε να δηλώσουμε. Και αυτό το όχι έχει για 'μενα τη σημασία του μέσα σε αυτά τα πλαίσια. Κατα τα άλλα ήταν λάθος. Που δυστυχώς θα τους βάλει σε φριχτές περιπέτειες. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα ήταν άλλωστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι που πρέπει να κάμει κανείς την υπέρβαση. Δυστυχώς ούτε ως οργανωμένη Πολιτεία, αλλά ούτε ως κοινωνία, είμαστε νομίζω έτοιμοι να κάμουμε αυτήν την υπέρβαση. Τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα. Για την Κύπρο, θα το δούμε.

      Καλημέρες και φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Καλαμιά στην κάμπο22 Μαρ 2013, 2:29:00 μ.μ.

    Συμφωνώ απολύτως -το ξέρεις άλλωστε πολύ καλά- και επαυξάνω.
    Πάντοτε πίστευα ότι ο Δαβίδ νικάει τον Γολιάθ μόνο όταν παλεύουν με πέτρες και σφεντόνες. ΄Οταν πρέπει να παλέψουν σε άλλες αρένες π.χ. στο χρήμα και στα οικονομικά γενικώς, τότε ο Δαβίδ είναι χαμένος από χέρι και οι τυχόν παλληκαρισμοί γίνονται μόνο για την τιμή των όπλων. Μετά κοιτάει πώς να φάει λιγότερες σφαλιάρες.
    Αν όμως ο Τσίπρας και τα συντρόφια του ένοιωσαν ευφορία και απέδωσαν τα εύσημα στους Κύπριους που είπαν όχι, θα ήθελα να μου εξηγήσουν πώς συμβαδίζει αυτό με εκείνα που έλεγαν προεκλογικά και μετεκλογικά, για φορολόγηση-αφαίμαξη των καταθέσεων μας, από κάποιο ποσό και πάνω. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ή άλλα λέμε τώρα κι άλλα μετά. ΄Η άλλα λέμε έξω κι άλλα λέμε μέσα.΄Η δύο πουλάκια κάθονταν.

    Σε φιλώ και σε γλυκοασπάζομαι. Καλό τριήμερο. Καλή ξεκούραση και διασκέδαση (εδώ παραέξω;).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξεύρω ότι συμφωνείς, έχουμε έναν τρόπο να ομονοούμε εμείς σε κάτι τέτοια!
      Κι εγώ σε φιλώ και σε γλυκοασπάζομαι. Και -όπως καταλαβαίνεις- ναι, εδώ παραέξω....

      :)

      Διαγραφή
  15. καλημέρα Πιγκουίνε μου, για την σημερινή σου ανάρτηση τα είπαν οι πιο πάνω καλύτερα απο ότι θα τα έλεγα εγώ.
    Αυτό που με προβληματίζει αυτές τις μέρες μετά τον θαυμασμό μου για την Κύπρο, για την ομοψυχία που έδειξαν σαν λαος εναντίον της τρόικας και των αποφάσεων του ΔΝΤ είναι ότι οτι βγήκε στο δρόμο η αριστερά να υπερασπιστεί τα μεγάλα κεφάλαια.
    Αυτό δεν το κατάλαβα.
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δικαίως αναρωτιέσαι: μεγαλύτερη ιδεολογική ασυνέπεια δεν υπάρχει από τη στάση της εν Ελλάδι αριστεράς στο θέμα αυτό. Ελπίζω κάποια στιγμή να σοβαρευτούνε και αυτοί, διότι έχει και ο ψηφοφόρος τα όριά του στο πόσες ανοησίες αντέχει.

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Πιγκου μου,παλι μου εδωσες αφορμη για ψαξιματα!Το θαυμαστο γλυπτο , με τη παιδουλα σκυμμενη ,να συλλαβιζει με οδηγο το δακτυλο της τη χαραγμενη επιγραφη εχει μεγαλη ιστορια!!
    Λεπτομερειες βρηκα εδω http://www.istoria.gr/mar03/2m03.htm.
    Να περασεις ομορφα το τριημερο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαιρετικό το λινκ και οι πληροφορίες!
      Ευχαριστώ θερμά που το προσέθεσες εδώ. Να που δίνει παραπάνω νόημα στο κείμενο!

      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  17. Όσο ακούω φωνές σαν τη δική σου, κρατάω ακόμα αναμένη την ελπίδα μέσα μου...
    Κι αν σου φαίνεται αιρετικός ο λόγος σου, εμένα πάλι μου ακούγεται βαθιά πατριωτικός.
    Να'σαι καλά και χίλια μπράβο για το σημερινό σου! Δεν έχω λόγια. Απλά μεγαλειώδες!
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά που σου άρεσε το κείμενο. Δεν είμαι βέβαιος ότι πολλοί από τους αυτοαποκαλούμενους "πατριώτες" θα συμφωνούσαν με αυτό, αλλά εντέλει έχει και ο πατριωτισμός πολλές αναγνώσεις. Εγώ επιλέγω αυτήν που μου φαίνεται πιο ρεαλιστική.

      Καλημέρες και πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Ο χειρότερος εχθρός είναι ο έσωθεν. Το πιστεύω ακράδαντα, όπως επίσης πιστεύω ότι τα χειρότερα δεν έχουν έλθει ακόμα. Αλλά μην παίρνεις σοβαρά τον φόβο μου. Είναι που είμαι από την φύση μου απαισιόδοξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο χειρότερος εχθρός είναι σίγουρα ο έσωθεν. Κι αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα.

      Πολλές καλημέρες και ας δίνουμε ο ένας στον άλλον αισιοδοξία, γιατί αλλιώς δεν βγαίνει το πράμα...

      Διαγραφή
  19. Σήμερα επαιζε ο μικρός μου γιος στο Να ζει το Μεσολόγγι...καταλαβαίνεις πως το ταξίδι σου ήταν ακόμη ένα δάκρυ στα μάτια μου...

    Ναι και Οχι.... παρελθόν, παρόν και μέλλον.......

    Θέλω να πιστεύω πως όλα για την Κύπρο θα πάνε καλά, θα βρουν τον δρόμο που τους αξίζει γιατί και στην νεότερη ιστορία οι Κύπριοι έχουν υποστεί αβάσταχτες καταστάσεις!
    Το θέμα μου είναι...θα βγούμε πάλι με τις σημαίες μας, φιλήσυχα με το χαμόγελο και θα γιορτάσουμε τρώγοντας τον βακαλάο μας (όσοι μπορούν πια να αντέξουν ένα τέτοιο έξοδο) και θα περιμένουμε (όπως πάντα) τον από μηχανής θεό;

    Κάτι πρέπει να κάνουμε αξιαγάπητο πτηνό μου!

    Γιατί αν όχι τώρα, τότε πότε;

    Σε φιλώ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι κάτι πρέπει να κάμουμε, είναι βέβαιο. Ο καθείς μόνος του αλλά και όλοι μαζί. Εξαρχής πρέπει να τη σιάξουμε την κοινωνία μας. Όλα να τα αναπροσδιορίσουμε και να τα οργανώσουμε στο πιο λειτουργικό τους.

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  20. Συγκινητική βόλτα μαζί σου σε ένα χώρο ηρώων...
    Βόλτα γεμάτη σκέψεις, σιωπηλή και με δέος μπροστά στον τόσο ηρωϊσμό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει ειδικό βάρος το Μεσολόγγι για την εθνική συνείδηση αυτού του τόπου.
      Και είναι βαρύς και ο συμβολισμός του.

      Τα φιλιά μου και την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  21. Πτηνό μου δυστυχώς αυτές τις μέρες βλέπουμε αυτό που συνέβη στην Ελλάδα μέσα σε δυο χρόνια, να συμβαίνει στην Κύπρο μέσα σε λίγες ημέρες... Εμείς κατεβήκαμε με τα σκαλοπάτια, και η Κύπρος με το ασανσερ... Και δυστυχώς κανένας από τους δύο δεν έχει φτάσει στον πάτο...
    Εξαιρετική ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς κι εγώ το πιστεύω αυτό: δεν έχουμε ακόμη πιάσει πάτο.
      Υπάρχει πάντοτε το παρακάτω. Και πλέον το παιχνίδι άρχισε να γίνεται πιο σύνθετο και επικίνδυνο (με τις γεωστρατηγικές ισορροπίες, τα φυσικά αέρια, τους ρώσους ολιγάρχες, τους αμερικάνους κλπ κλπ).
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  22. Αχ πτηνό μου,
    πόσο μου έλειψαν τα γραπτά σου;Ας όψεται που δεν έχω χρόνο!
    Πάλι κατάφερες και με συγκίνησες,ειδικά με την πρωτελευταία σου παράγραφο.Πράγματι αν ακούσουμε ολες αυτές τις ελληνικότατες φωνές,θα πάψουμε αυτομάτως να ακούμε και τους ψεύτες πολιτικούς.
    Το θέμα είναι να διευρύνουμε τους οριζοντες μας,να κανουμε σωστές επιλογές,πράγμα δυσκολο όσο τα πρότυπα της νέας γενιάς είναι η Πάολα και ο Οικονομοπουλος!
    Φιλακια και καλά να περάσεις τριήμερο.

    ΥΓ:Φωτογραφίες υπέροχες οπως πάντα! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό και το κείμενο. Με μεράκι και τα δύο. Και με κάποια φόρτιση, ένεκα των ημερών.

      Τα φιλιά μου!

      ΥΓ. Και μη μου στεναχωριέσαι, τα κείμενα εδώ θα μείνουνε. Όταν βρεις χρόνο, σε περιμένουνε!

      Διαγραφή
  23. Το πιο καλό οικόπεδο το θέλουν όλοι...αλίμονο στους φτωχούς οικοπεδούχους που ακόμη μαλώνουν για τα κληρονομικά...Από την άλλη σκέφτομαι τα τελευταία σου λόγια και συγκινούμαι.Και να γεννάς συνέχεια ιστορία, δεν είναι εύκολο...ούτε απλό. Βιασμοί, έρωτες! Κάποια γέννα θα βγει καλή...κάποτε!Τέλειο κείμενο,όμως ξέρεις εσύ έχουμε και τις διαφωνίες μας! Φιλιά Πιγκουίνε. Η φώτο με τις πέτρες και τα χορταράκια, απλά μαγική...για πολλούς λόγους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα μού άρεσε η φωτογραφία με τις πέτρες. Όσο για τις διαφωνίες, τις ξεύρω και τις ενθυμούμαι: αλλά νομίζω στο δια ταύτα συναντιόμαστε.
      Πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  24. Εξαιρετική Ανάρτηση !!
    Μπράβο σου !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts