Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Ένα πτηνό καθότανε και έπλεκε πουλόβερ!



Μπλεγμένο βρέθηκε το πτηνό ανάμεσα σε κλωστές, κουβάρια, φούντες και λογής λογής υφάσματα! Μην το έριξε λόγω κρίσης στο πλέξιμο, το κέντημα και τη σταυροβελονιά; Μην άρχισε επιτέλους το κοπανέλι;



Μην επέστρεψε στο εργοστάσιο της κόρης μου της σοσιαλίστριας; Στο παρελθόν της Λαίδης Άντζελας, όταν η αρτίστα ήταν ακόμη κορδελιάστρα; Στον νοστάλτζικ κόσμο της ντε μι σε, με σήμα την πεταλούδα;



Μην μου ανησυχείς αναγνώστα και δεν θα σου αραδιάσω το Μπούρντα, την Πρακτική και την Αλέξια (ουχί την τραγουδίστρια "άσπρο-μαύρο όνειρα κάνω", αλλά το μάγκαζιν με τα πατρόν "άσπρο-μαύρο, κασκόλ φτιάνω"). Το σημερινό ποστ έχει ως θέμα του, την επίσκεψη στο νέο πρότζεκτ του Μουσείου Μπενάκη!



Στα Πετράλωνα, στην οδό Πολυφήμου (πάρε μαζί σου τζι-πι-ες, είναι στενό και μικρό δρομάκι, αν είσαι άπειρος από την περιοχή, το λες και ανεύρεστο) βρίσκεται η βιοτεχνία Μέντη! Που είναι μία από τις παλαιότερες νηματουργίες της χώρας και για πάνω από ενάμιση αιώνα έσιαχνε γαλόνια, σιρίτια, φράντζες, φούντες, κορδόνια και τρέσες.



Η επιχείρηση όμως το δυοχιλιάδεςέντεκα, έφθασε στο μη παρέκει της και αναγκάστηκε να κλείσει. Διότι φαντάζομαι τα έμαθες: η ελληνική κλωστοϋφαντουργία μάς άφησε χρόνους, την κλάψαμε και της κάμαμε και το μνημόσυνο! Τώρα Τουρκία, Πακιστάν, Βιετνάμ και Ινδία -πάει πέταξε η πεταλούδα της ντε μι σε.



Ήρθε λοιπόν η ώρα να τη βάλουμε και την κλωστοϋφαντουργία στο μουσείο! Να την τιμήσουμε βρε αδελφέ! Και δικαίως. Γιατί αποτέλεσε κάποτες έναν από τους πιο παραγωγικούς και ανθηρούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας -αχ, και θυμώντας τα να κλαις!



Η οικογένεια Μέντη αφού είδε κι απόειδε ότι η πορεία είναι μη αναστρέψιμη, απεφάσισε να κάμει μία εξαιρετικά γενναιόδωρη και οραματική πράξη (από αυτές που σπανίζουν σε ετούτον τον τόπο σήμερις) και να δωρίσει τη βιοτεχνία στο Μουσείο Μπενάκη! Το οποίο πήρε το χώρο και τον μετέτρεψε σε μίνι μουσειάκι, ανοιχτό και επισκέψιμο!



Ο χώρος δεν ειναι μεγάλος -δύο δωμάτια όλα κι όλα- οπότε ένα τεταρτάκι θα φας και ζήτημα είναι. 


Που θα σου τ'ομολογήσω: κι εγώ αρχικώς, λίγο το βρήκα και κάπως ανολοκλήρωτο ως πρότζεκτ. Ύστερα όμως μπερδεύτηκα ανάμεσα στις κλωστές και τα κουβάρια, μπλέχτηκε το βλέμμα μου στα καρούλια και τους μεταλλικούς κυλίνδρους κι άρχισα να χώνω το ράμφος μου στα ράφια και τους πάγκους εργασίας.



Περιεργάστηκα με ενδιαφέρον τις ζυγαριές και τα μηχανήματα κοπής. Έμαθα τη σχετική ορολογία και πλέον σου ομιλώ με άνεση για brandebourg και embrasses.




Κι άρχισα να βγάζω φωτογραφίες και να διασκεδάζω με τα χρώματα και τις υφές και τα πλεξίματα. Οι δύο ευγενικές κυρίες που δούλευαν στο χώρο, μου εξήγησαν με δύο λόγια τη λειτουργία των μηχανημάτων, σοφότερος βγήκα.



Παρότι πλέον μουσειακή, η βιοτεχνία παραμένει σε λειτουργία. Τα μηχανήματα γνέθουν ακόμα και υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται στο χώρο, φτιάνοντας ωραιότατα πραματάκια που πωλούνται επιτόπου αλλά -καθόπως έμαθα- και στο πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς! Έξυπνη ιδέα, γουστόζικη!


Και μπορεί εγώ να το είδα πριβέ (διότι άλλος επισκέπτης δεν υπήρχε), αλλά έμαθα ότι διοργανώνονται διάφορα σεμινάρια και δημιουργικά εργαστήρια, όπου έρχονται άνθρωποι και διδάσκονται παραδοσιακές τεχνικές. Εξού και απεφάσισα να το κάμω ανάρτηση, καθώς σκέφτηκα ότι (α) τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να τις λέμε και να τις διαδίδουμε, (β) μπορεί ο αναγνώστας του πτηνού να ενδιαφερθεί και να θελήσει να πάει, και (γ) ε, ήθελα να σου μοστράρω και τις άπειρες φωτογραφίες με τις κλωστές. Ακολουθεί ορυμαγδός!


Κατόπιν τούτου, ένα έχω να σου πω. Ακόμα και στο πιο περίεργο και αναπάντεχο, μπορείς να βρεις ενδιαφέρον και να βγεις κερδισμένος. Πάμε όλοι μαζί με ρυθμό: "Κόκκινα, πράσινα, κίτρινα, μπλε, οι κλωστές και τα κουβάρια πώς μ´αρέσουνε καλέ!"

48 σχόλια :

  1. η μάνα μου έπλεκε μανιωδως μέχρι που τελείωσα το Λυκειο,μετα ειχε προβλήματα με μάτια και χέρια!οι καθηγήτριές μου της ζητούσαν να τις μάθει ,είχαν ξετρελαθεί μ'αυτά που φορούσαμε!
    εγω πτηνό ,ούτε πως πιάνουν τις βελόνες δεν ξέρω και τώρα ζηλεύω κι εγω όσες ξέρουν να πλέκουν!
    τωρα εγω σε αυτο το μουσειάκι κατάλαβα πως θα θέλει πολύ ξεσκόνισμα για να μη λερωθούν οι κλωστές!

    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γενικά οτιδήποτε σε χειροτεχνία (από εργόχειρο και πλέξιμο, μέχρι ξυλογλυπτική και μαρμαροτεχνία) έχει το απόλυτο ρισπέκτ μου! Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να έβρισκαν το μεράκι, τη διάθεση και το χρόνο για να εκτονώσουν με τέτοιους τρόπους τη δημιουργικότητά τους.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. Αγαπημένο ου πτηνό με έφερες πίσω... πόσα<χρόνια να ήξερες!
    Αυτός ο απολαυστικός σου τρόπος να παρουσιάζεις τα πράγματα είναι ..ζηλεύσιμος! (Κατά το ερωτεύσιμος που είπε γνωστός αοιδός)!

    Θα ήθελα να υπάγω εις τα Πετράλωνα αλλά με έσκιαξες με τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη. Θα απαιτήσω το ταξί να έχει "τζι και πες"

    @ Νάσια καλή μου οι βελόνες της μητρός μου και αργότερα της παρούσης ..έβγαζαν σπίθες! Στο συντακτικό μη με βαθμολογήσεις! Σε φιλώ μαζί με τα καμάρια μας!

    Φιλιά πολλά στο ράμφος σου αγαπημένο μου πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε το πρεζεντέισον! Προειδοποιώ ότι είναι μικρός ο χώρος! Αλλά αν συνδυαστεί με το νέο Μουσείο Φωταερίου στο κοντινό Γκάζι ή με καμία εκθεσούλα στο παρακείμενο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς ή με καφεδάκι στο Θησείο ή με φαγητούλι στα Πετράλωνα, σιάχνει κανείς ωραιότατη βόλτα!

      Το πτηνό προτείνει ολοκληρωμένες λύσεις! :)

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
    2. Γιαγιά Αντιγόνη όπως τα λες!ήξερε και αργαλειό η δική μου ,βελονάκι απο όλα!και τώρα ότι μου εχει δωσει δεν το βάζω γιατι μου κάνει παρατηρησεις για το σιδερωμα-κολλάρισμα!!!αμάν! χαχαχαχα

      Διαγραφή
  3. Εκλεισε και ο Μέντης?? Εγώ δεν έμαθα ποτέ να πλέκω αλλά θυμάμαι τον Μέντη σαν τον μοναδικό προμηθευτή νημάτων της ευρύτερης οικογένειας μου. Με γύρισες πολλά χρόνια πίσω.
    φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάει και ο Μέντης! Τουλάχιστον άφησε η οικογένεια ξοπίσω της αυτόν το χώρο εις ανάμνηση της ιστορικής βιοτεχνίας!

      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Φοβερό πτηνούλι θα πάω αμέσως δεν το ήξερα.
    Δεν ξέρω να πλέκω αλλά θα ήθελα να μάθω!
    Θα βάλω κάτω την μαμά που είναι εξπέρ για εντατικά μαθήματα το σκέφτομαι καιρό!
    Φιλιά πολλά με ξεκούνησες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ακαμάτης στο πλέξιμο και το κέντημα!
      Ένα κουμπί έχω μάθει να ράβω, κι αυτό μετά δυσκολίας.
      :)

      Φιλιά πολλά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  5. Η θεία μου η Σταυρούλα συνταξιοδοτήθηκε από εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στην περιοχή της Ν. Ιωνίας και θα ήταν πολύ πρόθυμη να επισκεφτεί ένα τέτοιο μουσείο. Όμως η δυστυχής τα έχει χάσει στην ηλικία των 100 παρά 5 ετών που βρίσκεται και θα ήταν μάταιη μια επίσκεψή της εκεί. Κρίμα διότι αν είχε σώας τα φρένας πολύ θα εσυγκινείτο...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατά μήκος της Ηρακλείου, εκεί στον Περισσό και στη Νέα Ιωνία, υπάρχουν ακόμα τα κουφάρια από βιοτεχνίες κι εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας που στέκουν βουβά κι αναξιοποίητα. Μακάρι να βρισκόντουσαν κι άλλοι εμπνευσμένοι άνθρωποι ν'αναλάβουν πρωτοβουλίες για να τα αναδείξουν με κάποιον τρόπο. Λυπάμαι πολύ που η θεία τα'χει χαμένα, είμαι βέβαιος ότι πολύ θα το απολάμβανε να ιδεί από μία άλλη (καθαρά νοστάλτζικ) οπτική, το πάλαι ποτέ επάγγελμα και το μόχθο της.

      Πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Οφείλω να ομολογήσω πως αρχικά νόμιζα ότι έγραψες ποστ για τη Λαίδη, πτι μου, ποιότις μηδέν!

    Πολύ ωραίο το ποστάκι, γεμάτο γλύκα. Μια που είμαι μακριά, μ΄αρέσει να προσποιούμαι ότι η Ελλάδα απαρτίζεται από τέτοιες μικρές γλύκες αντί για τις μεγάλες ασχήμιες. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για τη Λαίδη, θα αφιερώσω άλλο ποστ. Εξίσου πλουμιστό και πολύχρωμο! :)
      Όσο για το μουσειάκι, τέτοιες μικρές γλύκες προσπαθώ κι εγώ να βάλω στην καθημερινότητά μου, μπας και ξορκίσω τις μεγάλες ασχήμιες που λες.

      Καλημέρες Astero!

      Διαγραφή
  7. Ενδιαφέρον ποστ, για μένα τουλάχιστον. Θα το επισκεφτώ.
    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι! Είναι μικρό, αλλά συνδυάζεται με διάφορα άλλα πράματα τριγύρω.
      Προσοχή δεν είναι ανοιχτό τις Κυριακές. Και επίσης, το κουδούνι είναι κάπως μικρό (ένα μαύρο κομβίον, κάτω από την πινακίδα, δίπλα στην πόρτα!).
      Όχι για να μη λες, ότι δεν έχω προβλέψει το οτιδήποτε για την επίσκεψή σου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Αχ βρε Πιγκουίνε μου, τί μου έκανες πουρνό πουρνό. Με το "καλημέρα σας" με μετέφερες στη γενέθλια γειτονιά μου (Κειριαδών 82). Μου θύμισες τον "Μέντη"....τα προϊόντα του που αγόραζε η μάνα μου για τα εργόχειρά της....τα νιάτα μου που επισκεπτόμουν το κατάστημά του στο Κέντρο....τις κλωστές...τα σειρήτια. Εκείνο που με συγκινεί ιδιαίτερα σε σένα είναι το γεγονός ότι ενώ είσαι ένα νέο παλληκάρι, είσαι τόσο κοντά σε μας τους μεγαλύτερους με τις ποικιλόμορφες αναζητήσεις και παρουσιάσεις σου. Να είσαι καλά, απ' την ψυχή μου....Κάθε μέρα σ'αγαπώ και σε θαυμάζω περισσότερο. Φιλιά πολλά, νοσταλγικά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σ´ευχαριστώ για τα τόσο καλά σου λόγια! Χαίρομαι πραγματικά πολύ που βρίσκεις ενδιαφέρουσες τις αναρτήσεις! Και μεγάλη μου τιμή που με διαβάζουν άνθρωποι ποικίλων ηλικιών, ενδιαφερόντων και χαρακτηριστικών! Δεν ξεύρω αν το καταφέρνω, αλλά πάντοτε προσπαθώ να απευθύνομαι σε όλους ωσάν να μίλαγα στην πιο αγαπημένη μου παρέα, στους πιο κοντινούς μου φίλους! Ίσως εντέλει αυτό να είναι που υπερβαίνει και ηλικίες και κάθε άλλο διαχωρισμό!

      Η γενέθλια γειτονιά σου είναι από τις πιο αγαπημένες μου για σουλάτσο! Έχω ανακαλύψει τελευταία και διάφορες γωνιές της, χάρμα είναι!

      Τα φιλιά και την αγάπη μου!

      Διαγραφή
  9. χαχαχα! Να σε δω να πιάνεις το κοπανέλι σαν τις γριές στο χωριό μου... (ετοιμάσου να φορέσεις γυαλιά αν δε φοράς)

    H μανούλα μου έπλεκε ζακάρ πουλοβερ με σχέδια μαργαρίτες και κύβους!
    8 κουβάρια μια φορά μέτρησα πάνω στο πλεκτό που τα έπαιρνε κάθε τόσο από δω και να πήγαινε από κει για να φτιάξει το πολύπλοκο και πολύχρωμο σχέδιο...
    Εγώ δεν έμαθα γιατί το βαριόμουνα...

    Ομορφη ιδέα για βολτίτσα και πολύ μου άρεσε ότι μπορείς να ψωνίσεις κιόλας!!
    Κάποια στιγμούλα θα το επισκεφτώ.
    Καλή σου μέρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία ενασχόληση το πλέξιμο, δημιουργική! Θυμάμαι τη γιαγιά μου που μου έλεγε πως το πλέξιμο το αγαπούσαν και οι βασιλιάδες! Και φανταζόμουν εγώ ως νήπιο, το Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, τον Καρλομάγνο και τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο, να επιδίδονται στο κοπανέλι!

      Πολύ μεγάλο μπράβο λοιπόν στη μανούλα σου που έπλεκε, ελπίζω νάχεις ακόμα εκείνα τα πουλόβερ!

      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  10. Καλαμιά στην κάμπο27 Μαρ 2013, 11:05:00 π.μ.

    Πολύ -πολύ ωραίο, ενδιαφέρον, χρωματιστό, ποιητικό και συγκινητικά νοσταλγικό το κείμενό σου. Γιαυτές που έχουν πλέξει, κεντήσει, ράψει έστω και λίγο, οι χώροι με νήματα, κλωστές και λοιπά τέτοια μπιχλιμπίδια είναι ό,τι το ζαχαροπλαστείο για τα παιδάκια. Πας π.χ.να αγοράσεις ένα νήμα για πουλόβερ και μόλις μπεις εκεί θέλεις κι αυτό και κείνο και το άλλο γιατί μαγεύεσαι και φαντάζεσαι τα χιλιάδες πράγματα που μπορείς να φτιάξεις.

    (Τον τίτλο τον έβαλες για πλάκα αλλά το πλέξιμο είναι πολύ χαλαρωτικό και ηρεμιστικό).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ εγώ, που δεν έχω σχέση με τέτοια ακτίβιτις και μπήκα στον πειρασμό ν'αγοράσω διάφορα! Είναι ωραίο να φτιάνεις πράματα με τα χέρια σου, έχει μία τρυφερότητα μέσα του. Και ναι, το φαντάζομαι ότι είναι χαλαρωτικό και ηρεμιστικό. Κι εγώ όταν δεν έχω καλή διάθεση (πράγμα σπάνιο, διότι το πτηνό είναι σχεδόν πάντα καλοδιάθετο και ευπροσήγορο), με τις δικές μου δημιουργικές ασχολίες καταγίνομαι: πιάνω τα μολύβια και τα χρώματά μου! Κι από πτηνό, καμώνομαι τον καλλιτέχνη.

      Διαγραφή
  11. Πιγκου μου ,ευτυχως που ποσταρισες πρωτα τα γεματα καρουλια ,γιατι αν ξεκιναγες με τα αδεια, μια μελαγχολια θα την ενοιωθα!Μπραβο στην οικογενεια Μεντη για την πρωτοβουλια!Σκεπτομαι ποσες καλλιτεχνικες δημιουργιες φτιαχτηκαν με τα νηματα της!
    Ποσα κοριτσια γαλουχηθηκαν με τους ντεμισεδες!
    Μια απορια εχω ,στο εικαστικο στον ακαλυπτο, πως και δεν βαραινουν οι κλωνοι απο τα τουβλα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. AFRA μου, αν σου πω ότι την ίδια απορία είχα κι εγώ; Γι'αυτό και τον εφωτογράφισα τον ακάλυπτο: μου έκαμε εντύπωση! Πάντως και ως εικαστική παρέμβαση, δε'ν'κακή.

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  12. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ το άθλημα και τώρα που επιστρέφουν στη μόδα τα πλεκτά θα ήθελα να ξανασχοληθώ. Επίσης μου αρέσει και το κέντημα αλλά όχι για σεμαίν πάνω στην τηλεόραση. Για ριχτάρια ίσως θα ήταν μια τέλεια αλλά ακριβή και με πολλή δουλειά ιδέα. Πίγκου έδωσες μια νότα αισιοδοξίας στο ΦΒ σήμερα. (Ελπίζω να σου αρέσει το υποκοριστικό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει πολύ το υποκοριστικό! Και η διάθεσή σου! Και η αισιοδοξία ως στάση ζωής! Να ξανασχοληθείς -είναι εκτόνωση η δημιουργικότητα, είμαι βέβαιος πως το ξεύρεις καλά!

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  13. Μα τί προκομένο πτηνό είσαι εσύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πτηνούλι μου καλημέρα!
    Χάθηκα κι εγώ στα χρώματα των νημάτων και φαντάστηκα τις μαλακές υφές, ακόμα και τη μυρωδιά εκεί μέσα...! Μπράβο σου που κοινοποιείς τέτοιες πρωτοβουλίες και ενημερώνεις για το τι γίνεται γιατί είδες; Βρήκες ανταπόκριση!

    Καλή συνέχεια στις βόλτες σου, φιλιά :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρωτοφανή ανταπόκριση βρήκα! Που με την καμία δεν το περίμενα! Διότι είναι από εκείνες τις αναρτήσεις που όταν τις γράφω, λέω από μέσα μου "και σιγά μην ενδιαφέρει κανέναν αυτό, να δεις που δεν θα ασχοληθεί άνθρωπος". Αλλά να που υπάρχει εντέλει ευαισθησία και ενδιαφέρον για τέτοια θέματα κι είμαστε όλοι διψασμένοι για δημιουργικότητα και οραματικές πρωτοβουλίες.

      Καλημέρες και φιλιά, Μαρία!

      Διαγραφή
    2. Ναι ναι σε καταλαβαίνω, κι εγώ σκέφτομαι τα ίδια πολλές φορές όταν γράφω. Να όμως που είχες άδικο! :-) Καλημέρα :-)

      Διαγραφή
  15. Πολύ τη χάρηκα την ανάρτηση..μου αρέσει πολύ το πλέξιμο κι αν έμενα κοντά θα με πήγαινα σίγουρα να παρακολουθήσω κάποιο σεμινάριο..
    Καλή σου μέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε! Αν τυχόν σε βγάλει ποτές ο δρόμος σου προς τα εκεί, μπορείς να περάσεις μία επίσκεψη! Θα χορτάσει το μάτι σου κλωστές και χρώματα και κουβάρια!

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  16. Άψογη παρουσίαση! Κι αυτές οι φωτογραφίες σου!... Να πιάσω την κλωστή και ν'αρχίσω το ράψιμο μούρχεται...
    Σπουδαία ανάρτηση πτηνό μου. Με σεβασμό σ' έναν κλάδο που μεγαλούργησε κι έχει μεγάλη παράδοση και ρίζες στη χώρα μας. Απ' τα κλωστοϋφαντήρια, μέχρι τις νηματουργίες και τα βαφεία-φινιριστήρια... Γεμάτη η Ν. Ιωνία, όπως το λες... Σα νεκροταφείο κτιρίων και μηχανών είναι πια...

    Καλή συνέχεια στις περιηγήσεις σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Μαρία μου: δεν θα ήταν όμορφο να σχεδιαστεί μία ευρύτερη ανάπλαση στην Νέα Ιωνία και στον Περισσό και να αξιοποιηθούν όλα εκείνα τα κτήρια; Αλλά κανείς δεν νοιάζεται και κάποια στιγμή σύντομα, όλα θα έχουν γίνει Τζάμπο και Μαρινόπουλοι.

      Χαίρομαι που σου άρεσε η παρουσίαση. Προσπάθησα να την κάμω όσο πιο χρωματιστή και αισιόδοξη μπορούσα!

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  17. Μπράβο σου πτηνό μου που μας έδειξες αυτή την πρωτοβουλία και ακόμα περισσότερα μπράβο στους ανθρώπους της βιοτεχνίας που παρά τη στεναχώρια τους έκαναν μια τέτοια γενναιόδωρη κίνηση! Διάβασα την ανάρτησή σου δυο φορές, τόσο πολύ μου άρεσε, χάζεψα τις φωτογραφίες! Αν ήμουν Ελλάδα σίγουρα θα πήγαινα να το δω από κοντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση! Και είναι όντως, γενναιόδωρη κίνηση η δωρεά του χώρου και η μετατροπή του σε μουσειάκι! Ευτυχώς που γίνονται και μερικά τέτοια, και αναθαρρούμε μέσα στο γενικό χαμό!

      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  18. Κατά τύχη είχα δει το δρομάκι ψάχνοντας να βρω να παρκάρω όταν πήγα στο θέατρο Αλκμήνη που είναι εκεί κοντά.
    Για διευκόλυνση όσων θέλουν να το επισκεφτούν είναι 3-4 τετράγωνα από την Πειραιώς απέναντι από εκεί που αρχίζει η Πέτρου Ράλλη.
    Για τις φωτογραφίες το μόνο που έχω να πω είναι πως είναι εξαιρετικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ορίστε: δεν χρειάζεται τζι-πι-ες, αν έχεις μαζί σου τον αθεόφοβο! :)
      Πάντως μπράβο και για την παρατηρητικότητα. Εγώ αν δεν πήγαινα επί τούτου, ζήτημα είναι αν θα το πρόσεχα!

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  19. πολύ ενδιαφέρον!
    δεν το περίμενα και πολύ έξυπνη η κίνηση των ιδιοκτητών του εργοστασίου!

    τελικά, στα απρόοπτα είναι τα καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως ενδιαφέρουσα και έξυπνη πρωτοβουλία. Και αποδεικνύει πως λίγο μεράκι χρειάζεται, φαντασία και καλή πρόθεση.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  20. Υπέροχη ανάρτηση !!!
    Περίφημη αυτή η βιοτεχνία στην Αθήνα και δεν υπάρχει γυναίκα από 50 χρονών και άνω στην Αθήνα που να μην την ξέρει καθώς και τα προϊόντα της !!!!
    Ευχαριστούμε πτηνούλι που μας τη θύμισες και βέβαια θα την επισκεφθώωωωω
    Φιλάκια
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως περίφημη η βιοτεχνία Μέντη, καθόπως μαθαίνω! Ακουστά την είχα, αλλά επειδής δεν ασχολούμαι και με το άθλημα, την είχα σχεδόν ξεχασμένη.
      Χαίρομαι κι εγώ που ήρθε αυτή η ευχάριστη πρωτοβουλία για να μου την υπενθυμίσει.
      Τα φιλιά μου, Σόφη!

      Διαγραφή
  21. Έχω αγοράσει πολλά μέτρα από τρέσες για τα κεντήματά μου και κορδόνια μεταξωτά απ' τη βιοτεχνία Μέντη... και όταν είδα την ταμπέλα στο μαγαζί ότι έκλεισε ειλικρινά στεναχωρήθηκα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως στενάχωρο να τερματίζουν το βίο τους επιχειρηματικές μονάδες που έχουν συνδεθεί και με δικές σου στιγμές (έχεις αγοράσει από αυτές, έχεις χρησιμοποιήσει ή φορέσει προϊόντα τους) αλλά και με το μόχθο πολλών γενιών εργαζομένων. Τι να γίνει; Προχωράμε. Αλλά και θυμόμαστε.

      Φιλιά και καλημέρες.

      Διαγραφή
  22. Έδειχνα χθες το βράδυ την ανάρτησή σου και τις φωτογραφίες στο έτερόν μου ήμισυ (το οποίο πότε το 'χω και πότε δεν το 'χω σε εκτίμηση - ανάλογα με τα κέφια ;-)) που είναι απόφοιτος Κλωστοϋφαντουργίας (και με πολυετή προϋπηρεσία στον χώρο, αλλά λόγω κρίσης του κλάδου σε Ευρωπαϊκό επίπεδο το γύρισε στην ... Κομπιουτερική) κι έπαθε πλάκα με τις μηχανές που δείχνεις στις φωτογραφίες !!! Εκστασιάστηκε, μιλάμε !!!

    Άρχισε να μου λέει για το πόσο παλιές είναι (από τις αρχές του 1900 νομίζω ότι μου είπε) , άλλα όταν θέλεις λέει να βγάλεις εξειδικευμένα νήματα, όπως για κορδόνια, σπάγγους, τρέσες κτλ. δεν μπορείς να το κάνεις με καινούριες, αυτοματοποιημένες, ντίτζιταλ μηχανές, πρέπει να χρησιμοποιείς αυτές του παλαιού τύπου. Έλεγε, έλεγε, έλεγε ... σε κάποια φάση εγώ έκανα σουίτς οφφ, γιατί δεν καταλάβαινα και πολλά-πολλά, αλλά εκείνος ακάθεκτος !!!

    Οπότε, ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους του για το ταξίδι που του χάρισες στην παλιά του αγάπη, την Κλωστοϋφαντουργία :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια; Είναι τόσο σπουδαίες αυτές οι μηχανές; Καλά, πτηνό πολύ πράουντ τώρα που έμαθε και αυτά τα ντεσού! Άχου, έπρεπε να σας έχω μαζί μου στην επίσκεψη -θα μαθαίναμε φαντάζομαι κι εσύ κι εγώ, πολλά!

      Χαίρομαι πολύ που του άρεσε το ποστάκι λοιπόν! Δική μου η χαρά!

      Διαγραφή
  23. Ααααχχχ μου θύμισες εικόνες που κοντεύω να τις ξεχάσω με την ανεργία μου..

    Εργοστάσια, υφάσματα, κλωστές, εργαλεία, ραπτομηχανές.. εναν χαμό.. και αυτή την μυρωδιά..του χνουδιού..της κλωστής..μια ιδιαίτερη μυρωδιά.. να την μυρίζω ακόμα.. πόσο μου έχει λείψει "ο κοσμος μου"...

    Καλημερούδια πιγκουινάκο μου! Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Μελοκανέλλα, το πόσο με στεναχωρεί κάθε που ακούω για ανεργία, δεν φαντάζεσαι. Κουράγιο! Και ελπίζω να βρεθεί κάτι σύντομα για να βγεις από αυτή τη φαυλότητα.

      Τα φιλιά μου και ΟΛΕΣ μου τις ευχές!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts