Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Το σκοτεινό πορτραίτο


Την είχα ακούσει από καιρό αυτήν την έκθεση αφιέρωμα στην Helene Schjerfbeck, αλλά θα στ'ομολογήσω ήμουν λιγάκι διστακτικός να πάω. Πρώτον, διότι το'χω αρχή μου να μην πηγαίνω σε εκθέσεις καλλιτεχνών που δεν μπορώ να προφέρω το όνομά τους. Και δεύτερον, διότι μέσα σ'αυτόν τον ακατάσχετο χειμώνα του σκανδιναβικού βορρά, είναι όσο να πεις απόφαση το να ντυθείς κρομμύδι (γάντια-κασκόλ-σκούφο-σκελέα) και να τρέξεις παραέξω από τη Στοκχόλμη μέσα στα δάση να σε γανιάσει το κρύο για να δεις μία έκθεση. Είπαμε ως πτηνό είμαι πολικό και φιλότεχνο, δεν είμαι κι αυτοκτονικό.


Αλλά επειδής η έκθεση θα τελείωνε και είχε πάει και όλη η Στοκχόλμη, καταλαβαίνεις ότι δεν μπορούσα να τη χάσω. Πήρα το τραμ νούμερο 7, βγήκα στο τέρμα και άρχισα να περιπατώ μέσα στα δάση του νησιού Djurgarden, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ. 


Σε ένα μικρό λοφάκι δίπλα στη θάλασσα, είναι χτισμένο το Waldemarsudde (μου αρέσει η προφορά σου στα σουηδικά!). Το οποίο χτίστηκε από τον πρίγκιπα Eugen, του τέταρτου γιού του βασιλέως Όσκαρ του Δεύτερου της Σουηδίας. Παρότι μέλος της βασιλικής οικογένειας, ο Eugen, για ένα πράμα ενδιαφερόταν και πέταγε το σκουφί του (ή έστω την κορώνα του): τη ζωγραφική του! Ταλαντούχος καλλιτέχνης και ο ίδιος, βοήθησε πολύ τους ομότεχνούς του το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα και παρήγγειλε στη διαθήκη του, να γίνει το σπίτι του μετά το θάνατό του, μουσείο. Όπερ και εγένετο. Σήμερα, το Waldemarsudde είναι από τις πιο διάσημες και δημοφιλείς πινακοθήκες της Σουηδίας και συχνά φιλοξενεί εξαιρετικές εκθέσεις.


Τέλος η πολυλογία, φθάσαμε στην έκθεση της Schjerfbeck. Αυτό είναι από τα πρώτα έργα της, όταν σπούδαζε ακόμα ζωγραφική στην πατρίδα της, τη Φινλανδία.




Ήδη από τις πρώτες αίθουσες, είχα εντυπωσιαστεί. Οι γυναίκες καλλιτέχνες συνήθως υπονομεύονται από έλλειψη τόλμης στην προσέγγισή τους. Εντούτοις εδώ, οι πινελιές ήταν θαρραλέες και αποφασιστικές.




Γρήγορα το στυλ της έγινε πιο νατουραλιστικό και μελαγχολικό -και κατ'εμέ ακόμη πιο ενδιαφέρον. Πολύ μου άρεσαν αυτές οι μορφές της, με τα ασαφή περιγράμματα. 





Αυτή η σεβάσμια κυρία ήταν η μαμά της. Την οποία ουσιαστικά γηροκόμησε και με την οποία είχε μία συνεχή και στενή σχέση καθόλη τη διάρκεια της ζωής της.



Παρότι η Schjerfbeck είναι κυρίως γνωστή για τα πορτραίτα της, εμένα και οι νεκρές φύσεις της μού άρεσαν πολύ. 



Και αυτά τα υπέροχα παλλόμενα χρώματα!



Και η ολοένα πιο έντονη αφαίρεση -πιο απλές γραμμές, μονόχρωμες επιφάνειες, η λεπτομέρεια παύει να έχει σημασία.



Και φθάνω μπροστά σε ετούτο. Μένω λίγο απορημένος και το κοιτάζω. Μυτερά αυτιά, εξωγήινο βλέμμα, πρασινοκίτρινα χρώματα, γυμνό κρανίο. Πλησιάζω να διαβάσω περί τίνος πρόκειται. Είναι μία από τις τελευταίες της αυτοπροσοπωγραφίες. Σε προχωρημένο γήρας.


Δίπλα, ακόμα ένα παρόμοιο πορτρέτο. Πιο μαύρο. Πιο αφαιρετικό. Σχεδόν σκιαχτικό. Θυμίζει και Έντβαρ Μουνκ. Την κραυγή. Αλλά ετούτο έχει μία διαφορετική φόρτιση. Σκέφτηκα το γερασμένο της χέρι να ζωγραφίζει τη μορφή της απάνου στο τελάρο ως μία κραυγή αγωνίας μπροστά στο θάνατο. Σπάνια έχω δει σε καλλιτέχνη, το υπαρξιακό του δράμα με τόσο σαφή τρόπο αποτυπωμένο στην τέχνη του. Από τα χαρούμενα κοκκινοπορτοκαλιά έργα της νεανικής της περιόδου σε ετούτο το σκοτεινό τελείωμα. 



Ξαφνικά ένιωσα μία μεγάλη συμπάθεια για εκείνη, που πριν μερικά λεπτά δεν είχα καλά-καλά ξανακούσει. Κοίταξα τους πίνακες με άλλο μάτι. Είδα πράγματα που είχα παραλείψει στην πρώτη ματιά. Και εντέλει, αισθάνθηκα πολύ χαρούμενος που δεν την έχασα την έκθεση και ήρθα.


Σου έχω και κοινωνιολογικές παρατηρήσεις: το κοινό στη Σουηδία είναι πολύ θερμό και ζωντανό σε τέτοιες εκθέσεις. Πληθώρα κόσμου μπαινόβγαινε στις αίθουσες, στεκόταν μπροστά στους πίνακες, συζητούσε και περιεργαζόταν με ενδιαφέρον. Ζευγάρια πιο ηλικιωμένων Σουηδών, νεαροί σε παρέες, συντροφιές από καλοβαλμένες και καλοντυμένες φιλότεχνες κιουρίες. Και φυσικά, όλοι πάνω από ένα ογδόντα. Ο κοντός ο άνθρωπος εδώ μέσα είναι είτε αλλοδαπός τουρίστας, είτε γκόμπλιν.



Ε μια και σε έφερα ως εδώ, ας δούμε και τα δωμάτια του πρίγκιπος -ευκαιρία δεν είναι; Πρόσεχε καθώς ανεβαίνεις τη σκάλα, μην παραπατήσεις στη μοκέτα.


Ήταν καλού γούστου ο άνθρωπος -βαριά η διακόσμηση, αλλά έχει και τις τσαχπινιές της, τα χρώματα στις ταπετσαρίες, τα κομψευάμενα πορτατίφς.


Και τελοσπάντων μόνο γι'αυτή τη θέα που βλέπει από τη μια το λιμάνι της Στοκχόλμης και από την άλλη την έξοδο προς το αρχιπέλαγος, είναι σπουδαία επιλογή το πρόπερτι.


Στις πάνω αίθουσες υπήρχε και έτερη έκθεση. Είναι να μην βγεις βόλτα μαζί μου: έμπλεξες!


Επρόκειτο για μία θεμάτικ αναδρομική του Lars Jonsson. Που ναι, ζωγραφίζει πτηνά! Είναι ορνιθολότζικαλ ιλουστρέιτορ! Όχι για να δεις εξειδικεύσεις που'χει ο κόσμος! 




Καταλαβαίνεις βέβαια ότι με το που με είδε ο Lars ενθουσιάστηκε και θα είμαι το νέο του μοντέλο για την επόμενη σειρά πινάκων με τίτλο "Ωδή στον Πιγκουίνο". Θα σκάσουν από τη ζήλια τους τα φλαμίνγκο (που τα'χω ως γνωστόν άχτι γιατί είναι ψηλομύτικα).


Έφαγα κι εκεί κάμποση ώρα. Χάζεψα και το εργαστήρι του καλλιτέχνη με την παλέτα και τα χρώματά του. Ζούπερ πέρασα!


Κι ύστερα πήρα το δρόμο της επιστροφής.



Η μέρα έχει αρχίσει κάπως να αυξάνει, αλλά και πάλι μη φανταστείς, κατά τις τρεις η ώρα πέφτει μαύρο σκοτάδι εδώ. Τι να πούμε και το Δεκέμβρη που ξημερώνει στις εννιά και νυχτώνει στη μιάμιση. 


Περπάτησα στο δάσος, χαζεύοντας τα δέντρα και τα μουντά χρώματα που παίρνει ο ουρανός αυτήν την ώρα.



Το χιόνι είχε αρχίσει να λιώνει και το κρύο γινόταν ολοένα και πιο τσουχτερό. 


Μέσα σε αυτό το σκοτεινό τοπίο, σκέφτηκα και πάλι εκείνα τα πορτραίτα της Schjerfbeck. Τα κατάλαβα ακόμα περισσότερο.


Η νύχτα σκέπασε τα πάντα. Τα φώτα της Στοκχόλμης λαμπύριζαν μέσα στην ησυχία και ακινησία του παγωμένου τοπίου. Μουντά ερεβώδη χρώματα.

42 σχόλια :

  1. δεν την ήξερα την κυρία...τα πρώτα πρώτα μου θύμησαν λίιιγο Γκύζη ( ;;)
    μου άρεσαν όλα ,κυρίως τα αφαιρετικά ,εκτός του πορτραίτου ,που σκιάχτηκα!
    εμένα θα μου άρεσε(δεν ξέρω αν εχει γίνει) να γινόταν μια έκθεση και ο ζωγραφος να ζωγράφιζε κάτι μπροστά μας! μου αρεσει να παρακολουθώ όσους ζωγραφίζουν!

    και δεν πάει άλλοοοοο! θα κάνω εγχείρηση αλλαγής είδους ...θα γίνω πτηνούλα να πετω σαν εσένα ,που ως εδω και μη παρέκει!!!!τριγυρνάς στα πιο αγαπημένα μου μέρη , που δεν βλέπω να πηγαίνω ποτέ,μόνο αν μεταμορφωθώ σε ....καρακάξα!!
    κρα κρα κρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε πολλά μουσεία της Δυτικής Ευρώπης (κυρίως πινακοθήκες) μπορείς να δεις πολλούς τύπους και τύπισσες τελευταία με καρεκλίτσα, παλέτα και τελάρο, που ζωγραφίζουν επιτόπου! Πολλοί εξ αυτών είναι ιμπρέσιβλι γκουντ! Και στέκομαι κι εγώ πολλές φορές να τους χαζέψω.

      Όσο για τις βόλτες, δεν πιστεύω να έχεις παράπονο: πάντοτε φροντίζω να σε παίρνω μαζί μου! Στην πρώτη ευκαιρία πάντως, να τη βάλεις τη Στοκχόλμη στο πρόγραμμα. Είναι από τις πιο όμορφες και γελαστές πόλεις της Ευρώπης. Και πολιτισμός, ρε παιδί μου. Υψηλό επίπεδο ουχί μόνο ευημερίας, αλλά και μόρφωσης και καλλιέργειας.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
    2. καλά ,αντί για Γύζης ,τώρα είδα πως έγραψα Γκύζης χαχαχαχαχα
      δε μιλάς βρε;;;;χαχαχαχαχα

      Διαγραφή
    3. Χε χε χε! Το ύπουλο πτηνό σε άφησε για να εκτεθείς!
      Αλλά πάλι, εδώ κοτζαμάν γειτονιά της Αθήνας και το λέει λάθος (στου Γκύζη), το δικό σου ατόπημα είναι πραγματικά αμελητέο...

      Φιλιά! (Πώς ήταν η Κάρπαθος;)

      Διαγραφή
    4. άντε να με διαβάσεις....και δεν ξανασχολιάζω με την τσίμπλα στο μάτι!!!!!

      Διαγραφή
  2. Δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω!...
    Να ξεκινήσω από τον Eugen και τη διαθήκη του και να θυμηθώ τη δημοσίευσή σου για το Τατόι... Και μην μου πεις "ναι, αλλά ο Eugen το άφησε στη διαθήκη του ενώ ο δικός 'μας' -τρόπος του λέγειν- ζει" (κι ας μην... βασιλεύει!)

    Το τρίτο έργο βγάζει πολλή δύναμη, ίσως και θράσος, τουλάχιστον εμένα μου "μίλησε" πολύ η έκφραση! Φύση ατίθαση, ίσως ανυπότακτη. [Λεπτομέρεια που με εντυπωσίασε: το τσουλούφι που ξεφεύγει (δεξιά, κοιτάζοντας το πορτραίτο).]

    Η μελαγχολική γυναίκα στην καρέκλα, μου θύμισε έντονα την Έλλη Λαμπέτη -και τη δική της, εκφραστική μελαγχολία...

    Η μαύρη αυτοπροσωπογραφία, μου έφερε κι εμένα στο νου την "Κραυγή", μόνο που τη θέση του φόβου-πανικού, εδώ παίρνει η αγωνία (το έχεις ήδη γράψει βέβαια και μάλιστα πολύ καλύτερα διατυπωμένο). Μοιάζει σαν να προσπαθεί να ρουφήξει "όση" ζωή, την ίδια στιγμή που τα μάτια έχουν κιόλας βυθιστεί στο σκοτάδι...

    Μου άρεσε και ο Lars Jonsson, για διαφορετικούς λόγους βέβαια. Πράγματι, όμως, αξιόλογη δουλειά.

    Τέλος, να εξομολογηθώ την αμαρτία μου: ουδόλως με χάλασε η βαριά διακόσμηση, με "ζέστανε"!

    Να είσαι καλά, καλό μου πτηνό!
    Να ταξιδεύεις και να μας χαρίζεις εικόνες και γνώση με τον δικό σου μοναδικό, μαγευτικό τρόπο!...

    Πολλά φιλιά!
    ✽~✽~✽

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. O Eugen, εξαιρετική περίπτωση: ευαίσθητος, ταγμένος στην τέχνη του και εντέλει όπως αποδεικνύεται πολύ δοτικός. Θύμησέ μου κάποια στιγμή να σου δείξω και τους πίνακές του -κάποιοι, εμένα μου αρέσουν πολύ!

      Το τρίτο πορτραίτο όντως πολύ ωραίο! Έχει μία έκφραση πολλαπλών αναγνώσεων.

      Η δε μαύρη αυτοπροσωπογραφία είναι ίσως ένα από τα πιο εύστοχα υπαρξιακά σχόλια που έχω δει στην τέχνη. Το εθαύμασα, έφυγα από την αίθουσα, ξαναγύρισα, έφυγα και ξαναγύρισα.

      Όσο για τον Jonsson -που δεν τον ήξευρα, παρότι μάλλον θα έπρεπε ως πτηνό που είμαι- μού άρεσαν τα έργα του. Και γενικώς, τρέφω θαυμασμό για τους ανθρώπους που εξειδικεύονται σε κάτι και το αγαπάνε και αφιερώνουν το χρόνο και την προσπάθειά τους σε αυτό.

      Όσο για το χώρο και τη διακόσμησή του, ζούπερ ζεστός και φίλόξενος.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  3. Να ξανανευριάσω με την ανύπαρκτη εικαστική παιδεία μου, που στο σχολείο στο μάθημα των "καλλιτεχνικών" μουτζωρώναμε κόλλες αντί να μάθουμε κάτι που θα μας βοηθούσε να έχουμε στοιχειώδη άποψη και αντίληψη έργων τέχνης;

    Μας τα έδειξες πάντως πολύ όμορφα και επεξηγηματικά να είσαι καλά!

    Τι ωραία που είναι η Στοκχόλμη! Κάποια στιγμή αν ξεθαρρέψω μπορεί να βάλω φωτογραφίες δικές μου κ κόρης στην επίσκεψη μας εκεί. ταιριάζουν γάντι με την περιγραφή σου "να ντυθείς κρομμύδι (γάντια-κασκόλ-σκούφο-σκελέα)"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως υπέροχη η Στοκχόλμη! Και πολύ θα ήθελα να ιδώ και τις δικές σου φωτογραφίες (αν και εφόσον το αποφασίσεις βέβαια).

      Η εικαστική παιδεία στην Ελλάδα είναι όντως ανύπαρκτη. Και είναι μεγάλο κρίμα. Διότι η έλλειψή μας αυτή (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την τυπική, σχολική μας εκπαίδευση), μας αποστερεί τη δυνατότητα να εκτιμήσουμε και να αναζητήσουμε εξαιρετικά σημαντικές αισθητικές εμπειρίες. Είναι σπουδαίο πράμα η τέχνη. Εξευγενίζει ψυχές.

      Διαγραφή
  4. Πιγκού, σ' ευχαριστώ πολύ γι αυτή τη "βόλτα"! Αναμένω το προτραίτο σου δια χειρός Lars Jonsson ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από τότες που του υποσχέθηκα ότι θα του ποζάρω, με έχει πρήξει στα τηλέφωνα! "Βρε Lars, έχομεν και δουλειές!" Με τόση ζήτηση που έχω, πάει και τελείωσε, θα γίνω μοντέλος.

      :)

      Διαγραφή
  5. Πολύ όμορφες φωτογραφίες. Εξαιρετικές. Μπράβο!

    Και εις άλλα και πάντοτε τέτοια ταξίδια του σώματος και της ψυχής.

    Τζένη

    * μοκέτα το κόκκινο χαλί? Θα σηκωθεί ο βασιλεύς να μας μαδήσει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό. Βεβαίως, τα πραγματικά μπράβο πηγαίνουν δικαιωματικά στους καλλιτέχνες και όχι στο έρμο το πτηνό που απλώς προσπάθησε να καταγράψει με τη μηχανή του, τα έργα, όσο καλύτερα μπορούσε.

      *Το κόκκινο χαλί είχε στρωθεί ειδικά για εμέ. Είμαι γαλαζοαίματο πτηνό και μεγάλο σελέμπριτι στις Σουηδίες.

      Διαγραφή
  6. Αχ βρε πτηνό μου!
    Τι ταξίδι ωραίο ήταν αυτό;
    Από το (προχθεσινο)γιουσουρούμ στο (σημερινό)απόλυτο κλασσίκ!

    Αμα αδειάσει καμιά θεσούλα στη δουλειά σου δεν μου λες και μένα;
    Ξέρω έχεις πολλές προτάσεις , αλλά πόσο χώρο να πάρει ένα πασπαρτού;

    Εν πάση, να πεις να προσέξει ο Lars διότι αν κάμει καμια στραβοπινελιά και δεν ζωγραφίσει τον πιγκου μας όμορφο και αριστοκρατικό όπως του πρέπει δεν θα του μείνει πινέλο αμάδητο!

    Είπα και τσιούισα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα μετά τη Θεσσαλία πως πρέπει να πεταχτώ και λίγο Στοκχόλμη, για ένα κοντράστ εικόνων και αισθητικής. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το τόπικ!
      Ο Lars ήδη έχει αρχίσει τα προσχέδια -αν και μεταξύ μας, είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο να αποτυπωθεί στον καμβά η αρχοντιά και το μεγαλείο του πτηνού! Που'σαι ΝταΒίντσι να φιλοτεχνήσεις το χαμόγελο του Πιγκουίνου;

      Τσίου!

      Διαγραφή
  7. Για άλλη μια φορά μια πολύ-πολύ ωραία ανάρτηση με καταπληκτικό φωτογραφικό υλικό!
    Πολύ ωραίο το ταξίδι που μας πήγες πτηνό, έχουμε κι εσένα να μας ανοίγεις το μάτι και τους καλλιτεχνικούς ορίζοντες ;-)

    Εννοείται πως μόλις τελειώσει ο καλλιτέχνης τα πορτρέτα σου θέλουμε εκτενή ενημέρωση κι αφιέρωση!

    Καλή σου μέρα πιγκουίνε :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά που σου άρεσε η ανάρτηση. Το ξεύρω ότι είναι μακρόσυρτη -και ίσως βαρετή για κάποιους- αλλά ήθελα να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου για την έκθεση!

      Πολλά πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Βρε συ, εδώ την πάλεψα 3+ ώρες σε γερμανική όπερα με ρώσικους υπότιτλους, με την ανάρτηση σου θα βαρεθώ; ;-)

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στην κάμπο3 Απρ 2013, 12:50:00 μ.μ.

    Καταπληκτική, καταπληκτική ζωγράφος.
    Μου αρέσει πολύ να καταλαβαίνω αμέσως αυτό που βλέπω κι όχι να προβληματίζομαι για το τι θέλει να πει ο καλλιτέχνης (που καμμιά φορά δεν θέλει να πει και τίποτε ιδιαίτερο αλλά μας φλομώνουν στις αναλύσεις).Έκανα μια αναζήτηση έργων της στο Γκουγκλ και απ΄ό,τι κατάλαβα ζωγράφιζε κυρίως προτραίτα και πρόσωπα και ελάχιστα τοπία.
    ΄Οσο για τον ζωγράφο πουλιών, τι να πω; Ντροπή του να ζωγραφίζει μόνο αυτά που έχουν πούπουλα και πετάνε. Δηλαδή, τι έχουν οι πιγκουίνοι και δεν έχει απεικονίσει ούτε έναν; Επειδή δεν έχει πιγκουίνους στον βορρά;

    Υ.Γ.Την Ιστορία της Τέχνης την είχα πάρει προαιρετικό μάθημα, ήταν προφορικό και είχα τσιμπήσει 10άκι.Γιαυτό κάθε φορά που γράφεις για τέχνη ψάχνω για να μάθω περισσότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ακουστεί σεξιστικό, αλλά είναι λίγες οι περιπτώσεις γυναικών ζωγράφων που μου αρέσουν και απολαμβάνω τα έργα τους. Ναι, ζωγράφιζε κυρίως τοπία και πορτρέτα -πολλά εκ των οποίων απεικόνιζαν την ίδια και μέλη της οικογένειάς της. Φαίνεται στις πινελιές της ο χαρακτήρας της, φαίνεται σε κάθε πίνακα η ηλικία της, φαίνεται ο καιρός και η μελαγχολία του χειμωνιάτικου Βορρά!

      Οι πιγκουίνοι είμαστε πολύ αδικημένοι στον χώρο της τέχνης. Όχι πες ειλικρινά, με το ράμφος που'χω, ήταν καλύτερη η Μόνα Λίζα ως μοντέλο από εμένα;

      ΥΓ. Η Ιστορία της Τέχνης είναι -κατ'εμέ φυσικά- ζούπερ σημαντικό μάθημα. Και η καλλιέργεια της αισθητικής και της αγάπης για τις εικαστικές τέχνες, θα έπρεπε να είναι θεμέλιο κάθε σοβαρού εκπαιδευτικού συστήματος. Το δεκάρι σου, εντελώς δίκαιο! Κι από εμένα, δέκα παίρνεις! Με τόνο.

      Διαγραφή
  9. Αγαπημένο μου πτηνό, έστω που μερικοί πίνακες και φωτογραφίες μου κρύφτηκαν (γιά κάποιο λόγο το δίκτυο του γραφείου δεν μου επιτρέπει να δω ότι αποθηκεύει ο blogger στο "συρτάρι" 3.bp.blogspot...) ειλικρινά απόλαυσα (όπως ήταν και αναμενόμενο) μιά θαυμάσια ανάρτηση. Δεν αγαπώ της ταξιδιάρικες αφηγήσεις αλλά οι δικές σου πάντα με συνεπαίρνουν. Κάποια στιγμή μπερδεύτηκα με τις φωτογραφίες στην έξοδο γιατί κι αυτές για πίνακες ζωγραφικής μου έμοιαζαν. Οχι δε σε "γλυφω" (με τόσα φτερά και να'θελα θα ήταν αδύνατον :) είναι ότι ακριβώς σκέφτηκα και ένοιωσα. Με τις αφηγήσεις σου απολαμβάνω μια χώρα που ποτέ δεν έχω σκοπό να επισκευθώ. Δε σου λείπει ο ήλιος? Εγώ βρίσκομαι σε πιό νότιες συντεταγμένες από σένα και άδειασαν πιά οι μπαταρίες μου........ ενώ ήλιος πουθενά στον ορίζοντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο Βορρά μου λείπει ο ήλιος. Στο Νότο όμως μου λείπει η οργάνωση και η ευταξία του Βορρά. Και όσο μεγαλώνω, δεν ξεύρω πια τι είναι πιο σημαντικό (τείνω προς το δεύτερο)! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν οι φωτογραφίες. Τα τοπία της Σκανδιναβίας, τα δάση, οι ουρανοί και οι θάλασσές της, μπορεί να μην έχουν τη γελαστερή ανεμελιά της Μεσογείου, αλλά μπορούν να σε γοητεύσουν με τον τρόπο τους.
      Πολλά πολλά φιλιά και την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  10. Πτηνό μου ενθουσιάστηκα και εγω πολύ με την καλλιτέχνιδα.. Όσο περνούσαν τα χρόνια της ζωής της τόσο γινόντουσαν αφαιρετικοί οι πίνακες και αυτό εμένα με ενθουσίασε. Διότι στην ουσία έτσι ακριβώς δεν είναι και η ίδια η ζωή? Όσο πλησιάζεις προς το τέλος παυει να έχει σημασία η λεπτομέρια.. Επίσης μου άρεσε που δεν έμεινε προσκολημμένη στο ύφος της, όπως κάνουν άλλοι ζωγράφοι.. που αφέθηκε στην ζωή και σε αυτό που της έβγαζε μέσα της. Καταπληκτικό σου λέω!!

    Χαίρομαι που με ταξίδεψες σε αυτή την έκθεση!! Θα σου δώκω φιλάκι γιατι νιώθω σαν να μου την έκανες δώρο!! Σμουυυτςςς στο ράμφος σου!

    Έχω να πω και για τον καλλιτέχνη με τα πτηνά! Υπέροχος απλά! Και ναι είμαι σίγουρη πως μόλις σε αντίκρυσε θα εμπνέυστηκε ήδη τους επόμενους πίνακές του!!

    Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εγώ ενθουσιασμένος βγήκα από την έκθεση γλυκιά μου Μελοκανέλλα! Ενώ δεν είχα πάει με υψηλά εξπεκτέισονς, έφυγα πολύ γιομάτος! Και έκατσα και την έψαξα μετά, διάβασα για τη ζωή της, προσπάθησα να καταλάβω περισσότερα γι'αυτήν και τον τρόπο που σκεφτόταν.

      Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε! Ειλικρινά χαίρομαι!

      Όσο για τον πτηνο-αρτίστα, απεφάσισα εντέλει να του κάμω τον δύσκολο και να ανεβάσω το κασέ μου για ποζάρισμα! Κοτζαμάν πτηνό είμαι, να ξηλωθεί ο καλλιτέχνης!

      Πολλά φιλιά!!

      Διαγραφή
  11. Άλλη ευαίσθητη χορδή μου κέντρισες σήμερα...ίσως την πιο ευαίσθητη απ'όλες.Άξιζε τον κόπο το κρύο που έφαγες και το δάγκωσες (...το φτερό σου ντε). Μακάρι να είχα την καλή σου τύχη να ταξιδεύω και να περιπλανιέμαι σε τόπους τέχνης....Και αν και μου αρέσει πολύ η ρεαλιστική ζωγραφική λέω να πηδήξω τα κλασικά, ακαδημαϊκά σκαλοπάτια της τέχνης και να πάω κατ'ευθείαν στα αφαιρετικά.Ίσως κάτι καταφέρω (λέμε τώρα...). Μετά απ'όσα είδα κι έμαθα σήμερα, το Μουζάκι ξεχάστηκε εντελώς. Ευτυχώς γιατί από χτες στοιχειώνει τη σκέψη μου (όχι το Μουζάκι μόνον ειδικά, για να μην παρεξηγηθώ και από τους Μουζακιώτες...αλλά και όλα τα "Μουζάκια" της χώρας μας).
    Για την ανύπαρκτη αισθητική αγωγή βουβαίνομαι από θλίψη. Τίποτε άλλο....
    Να είσαι πάντα καλά και να μας ταξιδεύεις. Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα μετά τη χθεσινή μιζέρια, να σας κεράσω σήμερα τέχνη -που τελοσπάντων ξορκίζει λογής λογής σκιές και δράματα! Χαίρομαι που κέντρισα ευαίσθητη χορδή! Το πτηνό είναι πολύ φιλότεχνο και που το χάνεις/που το βρίσκεις, περιπλανιέται σε μουσεία, γκαλερί και πινακοθήκες. Την απολαμβάνω την τέχνη. Πάντοτε την αγαπούσα και πάντα θα την αγαπώ. Είναι το τελευταίο μου, το πιο πολύτιμό μου καταφύγιο.

      Σε γλυκοφιλώ!

      Διαγραφή
  12. Δεν είναι μόνο οι Σουηδοί πτηνό μου που αρέσκονται σε εκθέσεις και μουσεία...είναι όλοι οι Ευρωπαίοι, εκτός από εμάς βεβαίως βεβαίως... Ευαίσθητο θέμα έπιασες, είναι μια προσωπική υπόσχεση το παιδί μου να το μάθω από μικρό να αγαπάει την τέχνη.
    Υ.Γ: η Στοκχόλμη είναι όντως υπέροχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να το μάθεις, το μικρό σου στην τέχνη από νωρίς! Είναι τυχερά τα παιδιά που έχουν γονείς με ανοιχτούς ορίζοντες. Που τους δίνουν αισθητικά ερεθίσματα και κεντρίζουν την περιέργεια και τη δημιουργικότητά τους! Μπροστά τους θα το βρουν! Είναι η τέχνη πολύ σημαντικό πράμα!

      Φιλιά πολλά πολλά!!

      Διαγραφή
  13. θέλω να πάω στη Στοκχόλμη!! :-))
    και στο μουσείο, όποια έκθεση και αν έχει!!
    τέλειες οι φωτό :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην πρώτη ευκαιρία να την επισκεφθείς οπωσδήποτε τη Στοκχόλμη!
      Έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Και πάρα πολλά μουσεία. Και ζούπερ εκθέσεις!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Μπραβο Πιγκου μου που για χαρη της τεχνης, αψηφισες τα χιονια του Βορρα!!
    Σκεπτομαι, οπως και συ εγραψες,ποσο η μειονεκτικη σωματικη αποδοση λογω ασθενειων ή γηρατος επιδρα και εξελισσει το εργο των Ζωγραφων!Αλλα και τι θαυμαστοι σε ενταση πινακες εχουν δημιουργηθει κατω απο συνθηκες διαταραγμενου ψυχισμου!!Αφηνω τον Μουνκ που ειναι κι αυτος Βορειοευρωπαιος κι ας πουμε δεν εβλεπε πολυ ηλιο,ας θυμηθω τους μαυρους πινακες του Γκογια ή τον πονο της Φριντας Καλο,που αποτυπωνεται σε ολο το εργο της!Για τα κορακια του Βαν Γκογκ δε γραφω γιατι καλλιτεχνης και εργο ειναι η τραγικοτητα του συναισθηματος στη τεχνη!!
    Χαρηκα που σημερα ειχαμε μαθημα εικαστικων!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η τραγικότητα της ανθρώπινης φύσης είναι νομίζω ο καμβάς για τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της τέχνης. Η μοναξιά, η τρέλα, η αίσθηση κατωτερότητας και τα κόμπλεξ (ας προσθέσω εδώ στην ωραία λίστα των καλλιτεχνών που μνημονεύεις, τον δύστυχο Τουλούζ Λοτρέκ), οι σωματικές αδυναμίες.

      Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση. Νομίζω ότι οι πίνακες της Helene Schjerfbeck (τουλάχιστον οι τελευταίοι της) ψιθυρίζουν έναν πνιχτό πόνο. Και το βρίσκω αυτό εξαιρετικά συγκινητικό.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  15. Για Βόρεια Μακεδονία μας έλεγες... τόσο βόρειο όμως, δεν το περίμενα το πέταγμά σου. Η γραμμή Μουζάκι-Στοκχόλμη, είχε κάτι ταρακουνήματα, πάθαμε ένα πολιτισμικό σοκ... απ' τη σαλτσομηχανή σε μια εξαιρετική έκθεση ζωγραφικής!
    Δεν τολμώ πλέον να φανταστώ πού θα μας βγάλει το χάλι μας μαζί σου!
    Πάλι έχεις κάνει επαγγελματικό πρεσεντέϊσον γ@@@ το φελέκι μου!
    Τα πορτραίτα της μητέρας της και η αυτοπροσωπογραφία της, με καθηλώσανε δεν σου κρύβω. Σκιάχτηκα λίγο...
    Τι να σου πω τώρα; Σέβομαι και τα φτερά σου...
    Να'σαι καλά ρε Πιγκουίνε και με ψηλά πετάγματα πάντα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α το πτηνό δεν έχει μπέσα σε κάτι τέτοια! Μπορεί να βρεθεί στο οπουδήποτε και να σου μιλήσει για τα πιο αναπάντεχα. Άλλωστε όπως υποστηρίζει η γνωστή λαϊκή ρήση, όλα είναι βγαλμένα από τη ζωή!

      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  16. Φοβερή η έκθεση, φοβερό το παλάτι, φοβερή η ανάρτησή σου, φοβερή η Στοκχόλμη (είχα πάει ένα τριήμερο εκεί πριν από κάποια χρόνια - ένακιεξήντα άθρωπας, όπως λες κι εσύ σαν το Χόμπιτ ήμουν ανάμεσα σε γίγαντες !!!).

    Φιλί κι ανυπομονώ για την αυριανή σου ανάρτηση !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι υπέροχη η Στοκχόλμη; Από τις πλέον αγαπημένες πόλεις του πτηνού! Αν μπορούσα, ευχαρίστως και μόνιμα...

      Στη Σουηδία και την Ολλανδία, ντερέκια όλοι! Αφού εγώ που είμαι έναογδόντατρία και με περνάνε κάνα κεφάλι! Σκιαχτικό...

      Διαγραφή
  17. Τί πέταγμα ήταν αυτό βρε πτηνό.
    Απότο πανένορφο Μουζάκι στην πανέμορφη Στοκχόλμη κα σε αυτό το πανέμορφο σπίτι.
    Ωραία η έκθεση αλλά εγώ έχω τρέλα με αυτά τα σπίτια.
    Αχ βρεπτηνό τι μας κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ζούπερ το σπίτι του Eugen! Με καλό γούστο, ωραίους πίνακες, κλασικά αλλά όχι εξεζητημένα έπιπλα και μία θέα που σου κόβει την ανάσα!
      Και που να δεις τα σπίτια που είναι χτισμένα στα νησάκια του αρχιπελάγους. Θα ξετρελαθείς, σου λέω!

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  18. εξαιρετική ξενάγηση!
    πραγματικά, αυτή η ανάρτηση με ξεκούρασε μετά απο μια δέκαωρη βάρδια στο νοσοκομείο.

    ευχαριστώ πιγκουίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεκάωρη βάρδια; Ουφ, καημένη μου! Αν μπόρεσε η ανάρτηση να σε ξεκούρασε έστω και ελάχιστα, είμαι βέρι βέρι χαρούμενος!

      Να είσαι καλά και να ξεκουράζεσαι!

      Διαγραφή
  19. Δεν το’χουνε… (απεφάνθει η ειδική… :-p)
    H ζωγραφική τους είναι τόσο flat όσο και η χρήση των χρωμάτων τους… Κρυώνουν εκεί το ξέρω αλλά δεν μπορούνε ΟΛΟΙ τους να χρησιμοποιούν την ίδια χρωματική γκάμα…

    Οσο για τις πινελιές… νταξ… και ένας άσχετος πάνω κάτω έτσι θα ζωγράφιζε… Ας αφήσουν την αφαίρεση για άλλους που την κατέχουν και ας μείνουν τουλάχιστον στα κλασσικά πορτραίτα που τα αποδίδουν όμορφα…
    Αν σου πω ότι το μόνο που με τράβηξε και κέρδισε για μένα τις εντυπώσεις ήταν το εργαστήρι με τις ζωγραφιές του Lars Jonsson.
    Πραγματικά υπέροχο… Τόσο οι πινελιές όσο και τα χρώματα.

    Ούτε το κτίριο όμως με εντυπωσίασε… και όσο εσύ πόζαρες η Λιακάδα έψαχνε να βρει εκεί γύρω από τη λίμνη στα βραχάκια ένα σκουπιδάκι, μια γόπα, ένα προφυλακτικό, ένα κατιτίς γμτ για να τους την πω και τίποτις δεν βρήκα.

    Καλό σου βράδυ πτηνό μου και σε ευχαριστώ για την όμορφη ξενάγηση!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'έχω καταλάβει εγώ εσένα: είσαι του πιο φωτεινού και γελαστού και μεντιτεράνεαν γούστου. Πάντως μήτε σκουπιδάκι, μήτε γόπα, μήτε πεταμένο μπουκάλι μην ψάχνεις στη Στοκχόλμη. Όλα είναι καθαρά και φροντισμένα. Και παρότι ο καιρός για μεγάλο χρονικό διάστημα, παραμένει μουντός και σκοτεινός, οι κάτοικοι είναι χαμογελαστοί και αρκετά έξω-καρδιά (παρά τα στερεότυπα περί κατήφειας και αυτοκτονικής προδιάθεσης, που τους κατατρέχουν!).

      Καλημέρες Λιακάδα!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts