Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Από το κάστρο στην καρδιά του Πλαταμώνα



Κάθε που πέρναγα τα Τέμπη, τσουπ εμφανιζόταν μπροστά μου κοτσονάτο απάνου στο λόφο του, να μου βγάζει τη γλώσσα! Εκεί, στη φουρκέτα που κάμνει η εθνική, στεκόταν αγέρωχο, μια που το-πιανες, μια που τ'άφηνες. Το κάστρο του Πλαταμώνα ντε! Που παιδικό απωθημένο το'χα να σκαρφαλώσω να το κυριέψω αυτό το κάστρο. Να ιδώ τη θέα από τις πολεμίστρες του, να θαυμάσω από κοντά τον αψηλό κεντρικό του πύργο.



Εμένα οι εκκρεμότητες, καθόλου δεν μου αρέσουν. Αυτό σκέφτηκα εψές και με αποφασιστικότητα, έκοψα ταχύτητα, έβγαλα φλας και πάρκαρα μπροστά από την είσοδο του μονοπατιού που οδηγεί απάνου.


Τριγύρω μου η φύση να ζουζουνίζει σε ένα οργιαστικό γλέντι. Έκαμαν τα μαμούνια σάμερ-πάρτι κι έφθασα ακάλεστος.


Προσέγγισα αναψοκοκκινισμένος την είσοδο (τι ζέστη ήταν αυτή μαγιάτικα;) και πέρασα στο εσωτερικό των τειχών. Τα οποία πρέπει να σου πω ότι είναι ζούπερ ιμπρέσιβ από κοντά -είναι άλλωστε από τις λίγες περιπτώσεις ενετικής οχύρωσης που έμεινε ανέπαφη κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.



Εκείνο που επίσης σε εντυπωσιάζει είναι η έκταση του κάστρου: μιλάμε είναι χιουτζ! Στα εντός, έχουν εντοπιστεί σπίτια και λιθόστρωτοι δρόμοι και πλακόστρωτες αυλές που πλαισιώναν την είσοδο των οικιών. Διότι εδώ υπήρχε ολάκερη πόλη, ήδη από τα αρχαία χρόνια -την οποία φωνάζαμε Ηράκλειον και συνέχισε να υφίσταται μέχρι τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους. Εμ, τέτοιο προνομιούχο πρόπερτι, δεν το αφήνεις ανεκμετάλλευτο.



Εδώ θα σου κάμω μία παρένθεση, για να σου πω ότι καλό το χίστορι λέσον, αλλά την επίσκεψη στο κάστρο, εύκολη δεν την ελές. Καθώς διέσχιζα το χώρο ανάμεσα στα δέντρα, έπεφτα πάνω σε ιστούς και με περπατούσαν θηριώδεις αράχνες. Καλαναθρεμένες σφήκες βρήκαν πολύ τρέντι το γαλάζιο μπλουζάκι μου, ενώ ένα σκαθάρι έκαμε πάμπινγκ-τζάμπινγκ από ένα πεύκο και προσγειώθηκε στο κεφάλι μου.



Με τόλμη και αυταπάρνηση, τρύπωσα κάτω από ένα ξύλινο στέγαστρο, όπου εντόπισα τα ερείπια ενός ναού.



Στα τειχάκια μπορεί κανείς να διακρίνει περίτεχνες διακοσμήσεις και έντονα χρώματα. Η σήμανση είναι σχεδόν ανύπαρκτη, επομένως όχι, δεν πολυκαταλαβαίνεις τι βλέπεις.



Περπατώντας ανάμεσα σε ξερόχορτα και θάμνους, έφθασα σε μία πιο χέρσα άκρη, όπου ήταν στημένο ένα κανόνι. Πλησίασα στην μπαλκόνι των τειχών και απήλαυσα τη θέα.



Το Αιγαίο ξαπλωμένο μπροστά μου. Τα χρώματά του, σχεδόν καλοκαιρινά. Παρότι αρχές Μαϊου, σου'ρχεται να πάρεις φόρα και να βουτήξεις. Από εδώ πάνω συνειδητοποιείς τη γεωγραφία του μέρους -αγναντεύεις μία τεράστια θαλάσσια περιοχή, ανοιχτά της Πιερίας.



Ύστερα κατευθύνθηκα στη βορειοδυτική πλευρά. Ανέβηκα τα σκαλοπάτια και σκαρφάλωσα στα τείχη.



Η θέα μαγευτική! Μπροστά μου η παραλία του Πλαταμώνα και πιο πέρα η Λεπτοκαρυά. Στ'αριστερά μου, ο επιβλητικός ορεινός όγκος του Ολύμπου. Στα δεξιά μου, ο Θερμαϊκός και στο βάθος η Θεσσαλονίκη. Πιο γουάου, δεν γίνεται!



Αφού χόρτασα την ομορφάδα του τόπου, κατευθύνθηκα στη νοτιοδυτική πλευρά, όπου βρίσκεται η Ακρόπολη και η οποία διαθέτει χωριστή τείχιση τετράπλευρου σχήματος. Ναι ρε, καθόμουν με το μοιρογνωμόνιο και μέτραγα γωνίες.



Τρύπωσα μέσα και περιπλανήθηκα για λίγο στον εσωτερικό περίβολο, όπου συνάντησα κάμποσες χοντρές, πράσινες σαύρες και ορδές από γιγάντια μυρμήγκια. Μα πόσο χέμο βάζουν στο γάλα τους τα ζωύφια σε ετούτο εδώ το μέρος;


Στην Ακρόπολη, εκείνο που κλέβει την παράσταση είναι το οκταγωνικό ακροπύργιο που δεσπόζει στο κάστρο.



Αν το απομονώσεις από το γύρω-γύρω, το βάψεις λευκό και του λειάνεις τις γωνίες, μοιάζει με το Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Εντάξει, στο πολύ πριμιτίφ και ακατέργαστό του.



Αφού έβγαλα τα απαραίτητα τουρίστικ ενσταντανέ, απεφάσισα να πάρω σιγά-σιγά το δρόμο της επιστροφής. Άσε που με τους ρυθμούς που αυξάνανε τα ζουζούνια και τα ερπετά τριγύρω, άρχισα να φοβάμαι ότι θα εμφανιστεί και κάνας ρινόκερος.


Και μπορεί εσύ να βλέπεις τώρα ειδυλλιακές φωτό με θάλασσες, λιακάδες, ενετικά τείχη και να φχαριστιέσαι, αλλά σε διαβεβαιώ ότι η εμπειρία ήταν σχεδόν τρομακτική. Αν είχες εντομοφοβία ή κάποια αλλεργία, εδώ θα σε είχαμε χάσει. Εννοείται ότι ένα τέτοιο εξπίριενς δεν μπορεί παρά να ολοκληρωθεί με ένα τρυφερό τετ-α-τετ με το φιδάκι τον Διαμαντή. Ο οποίος με περίμενε στην κατηφοριά, παραπλεύρως του μονοπατιού για να με κοψοχολιάσει! Σου μιλώ για το τέρας το διμούτσουνο, με τις ραβδώσεις του και όλο το πλουμιστό άουτφιτ.


Η τελευταία φωτό που πρόλαβα να πάρω πριν πατήσω ένα σπριντ προς το πάρκινγκ, είναι ετούτη με τον οικισμό του Πλαταμώνα, αντίκρυ από το κάστρο. Ευτυχώς που εδέησαν οι κάτοικοι να βάλουν και καμία κεραμοσκεπή, διότι αν το καλοπαρατηρήσεις, έχουν σιάξει σ'αυτό το υπέροχο μέρος, πολυκατοικίες αν-έχεις-το-Θεό σου. Αν τυχόν σε βγάλει η ΠΑΘΕ προς τα κει πάντως, αξίζει μία ανάβαση στο λόφο -ουχί μόνο για το κάστρο, αλλά και για τη θέα. Τα ζούδια της περιοχής είναι πάντα ανοιχτά και σε περιμένουν.

24 σχόλια :

  1. Καλημέρα και Χριστος Ανέστη. Ευχαριστώ για την ξενάτηση στο κάστρο του Πλαταμώνα..Πρώτη φορά οπτικά και ιστορικά.. Πανέμορφο και το κάστρο και η θέα!! Γύρω γύρω Ολυμπος,Θεσσαλονίκη, τι όμορφα! Μου αρέσουν τα κάστρα και οι πύργοι., κρύβουν ομορφιές παλιών καλών εποχών (κάστρα,ιππότες κλπ) Οσο για τα ερπετά και τα υπόλοιπα σίγουρα θα με χάνατε, έχω μεγάλη φοβία και αηδία προς όλα αυτά τα έντομα,τα ερπετά και τα φίδια!! Τσίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Δελφινάκι! Είναι ωραιότατα τα κάστρα και η Ελλάδα διαθέτει μπόλικα από την ενετοκρατία.
      Τα πιο ωραία βέβαια είναι στην Πελοπόννησο, αλλά και ετούτο στον Πλαταμώνα είναι βέρι βέρι ιμπρέσιβ.
      Τα έντομα και τα ερπετά είναι κομμάτι του πακέτου, επομένως πρέπει να οπλιστείς με θάρρος για ν'ανέβεις!
      Τσίου!

      Διαγραφή
  2. Με τη μανία που έχει ο blogger να μη σώζει σε ένα σημείο όλες τις φωτογραφιες μιάς ανάρτησης με τρελλαίνει. Δεν μπόρεσα να δώ όσες ειναι στο 3.bp..... Θα ξαναμπω στην ανάρτηση και απο το σπίτι γιά να τις δω όλες. Εγώ στην τελευταία μου ανάρτηση τα έβαλα μ'ενα ποταμάκι κι ένα ποτάμι. Φιλιά πιγκουινέλι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έψαχνες εσύ το Γαλάζιο Δούναβη, έψαχνα εγώ το Γαλάζιο Αιγαίο, μέσα στα νερά πλατσουρίζαμε και οι δύο!
      Πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  3. Xρόνια Πολλά Πιγκουίνε μου, Πολύ καλά έκανες και στάθηκες στο Κάστρο, εβγαλες φωτο και μας τις έδειξες, γιατί εγώ ποτέ δεν σκέφτηκα να σταματήσω στίς εκατοντάδες διαδρομές χωρίς σταματημό Αθήνα-Θεσσαλονίκη και τούμπαλιν.
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι από τα μέρη που πάντοτε προσπερνάω κι εγώ. Αλλά είπα να σταθώ να το ιδώ πιο προσεκτικά.
      Και διόλου δεν το μετάνιωσα. Έβγαλα ωραίες φωτό, απήλαυσα τη θέα, γνώρισα και το φιδάκι τον Διαμαντή, όλα ζούπερ!
      Πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  4. δεν έχω πάει ,ούτε σκοπεύω ,εκτός και εχω παρέα μου τους επαγγελματίες εξολοθρευτές σκαθαριών που βλέπουμε στις αμερικάνικες ταινίες!
    δώσε τα φιλιά μου στα ζούδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην το πεις πουθενά, αλλά κι εγώ δεν τα συμπαθώ!
      Και εντάξει τα έντομα, πες τα αντέχω. Τα φίδια όμως, δεν τα παλεύω με την καμία. Και το συγκεκριμένο ήταν χοντρό και μεγάλο και πολύ φοβιστικό. Νομίζω ότι έβγαζε και φωτιές από το στόμα του.
      Μπρρρρρρρ!!!!

      Διαγραφή
  5. Θενκς για το τουρ γιατί μετά το σχόλιο για τις αράχνες δεν πρόκειται να πατήσω ούτε τρία χωριά πιο δίπλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να καταλάβεις, μπήκα στο αυτοκίνητο και καθάριζα ακόμα ιστούς από πάνω μου. Για τις επόμενες δύο ώρες, είχα διαρκώς την αίσθηση ότι κάτι με περπατάει. Σου μιλώ για πολύ τρομαχτική εμπειρία. Σαν να πρωταγωνιστούσα στην Αραχνοφοβία του Σπίλμπεργκ!

      Διαγραφή
  6. Απ' έξω έχω περάσει και εγώ και είναι πανέμορφο... Βέβαια απ΄έξω θα συνεχίσω να περνάω γιατί με τα ζουδια δεν τα πάω καλά... Που να τρέχω τώρα την κατηφόρα! Καλοκαιριάζει κιόλας... Ασε και τις τσιρίδες. Ιου αράχνη. Ιου ακρίδα...Δεν είμαι για αυτά σε λέω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε, ανέβαινα και συνέχεια κοψοχολιαζόμουν με διάφορα θροϊσματα στους θάμνους δίπλα μου. Τσουπ εδώ, φράτς εκεί, έλεγα από μέσα μου ότι πάει, θ'αφήσω τα κοκκαλάκια μου στον Πλαταμώνα. Όχι για να εκτιμήσεις τις φωτό που έβγαλα. Με πόνο ψυχής, σου λέω!

      :)

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα και Χριστός Ανέστη (ξανά μανά πάλι φέτος - τι δουλειά κι αυτή κάθε χρόνο, βρε παιδάκι μου !!!)

    Τι καλά που ανέβηκες και μας το 'δειξες, Πιγκουϊνάκι μου, γιατί κι εγώ το 'χω καημό χρόνια τώρα που δεν μπορούσα ν' ανέβω, αλλά καθώς έχει ... αξεσσιμπίλιτυ λιμιτέισιονς, μου είναι κομματάκι δύσκολο :-). Αλλά και μόνο για την θέα Αιγαίο-Όλυμπος-Θερμαϊκός αξίζει τον κόπο !!!

    Όσο για τα ζούδια .. .τι τα φοβόσουνα, βρε ;;; Καταρχήν είναι μικρότερα από σένα και κατά δεύτερον, ένα "χαμ" να έκανες με το ράμφος σου, θα τα 'κανες όλα μια χαψιά !!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει δυστυχώς αξεσιμπίλιτι λιμιτέισιονς! Και κυριολεκτικά (λόγω ανηφορικού μονοπατιού και ανώμαλου εδάφους εντός των τειχών), αλλά και μεταφορικά (λόγω των ζωυφίων ντε!). Εκείνο που σκεφτόμουν είναι ότι αυτός ο δύστυχος ο φύλακας που εργάζεται εκεί (διότι ναι, υπάρχει και τίκετ δύο ευρώ για να επισκεφθείς το κάστρο), χρειάζεται να ανεβοκατέβει κάθε μέρα όλο το λόφο! Που δεν το λες και εύκολο!

      Πολλά φιλιά και καλησπέρες, Αγγελική! Και Χρόνια Πολλά!!!

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στην κάμπο8 Μαΐ 2013, 2:37:00 μ.μ.

    ΄Αμα αγαπημένε μου Πιγκουίνε είχες καλά κυάλια, εκεί μακριά στο βάθος στη Λεπτοκαρυά, θα έβλεπες και τη φίλη σου την Καλαμιά που αυτήν την όμορφη και πεντακάθαρη θάλασσα την απολαμβάνει καθημερινά, από τη στιγμή που ζεστάνει λίγο καλύτερα ο καιρός (όχι τώρα το γιαλαντζί καλοκαίρι) και μέχρι τα βάθη του φθινοπώρου.
    Ευτυχώς δε που ασχολήθηκες με το κάστρο του Πλαταμώνα γιατί στο πλάι μου είναι, ένας δρόμος μας ενώνει και δεν έχω αξιωθεί να το δω από μέσα.
    Πολύ όμορφο και φροντισμένο στο φως της ημέρας αλλά τα βράδια που φωτίζεται με ειδικούς φωτισμούς είναι μαγικό.

    Υ.Γ. Ελπίζω να τα πέρασες καλά το Πάσχα, σίγουρη είμαι δηλαδή, γιατί πολύ κεφάτος και εμπνευσμένος επέστρεψες (και η Αθήνα καλή ήταν αφού ήταν ήσυχη πολύ). Και από ζούδια, ειδικά τώρα την άνοιξη, δεν έχουμε παράπονο. Παντού είναι τα άτιμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ που θα μου πάει; Θα σε εντοπίσω γεωγραφικώς με τα σούρτα-φέρτα μου! Είναι ζήτημα χρόνου...
      Στην πρώτη ευκαιρία, πήγαινε μία βόλτα προς το κάστρο -αλλά με προσοχή, διότι η πανίδα είναι πολύ γουάιλντ. Κοντοστάθηκα για λίγο στην παραλία του Πλαταμώνα και σκέφθηκα να έρθω προς Λεπτοκαρυά για καμιά βουτιά, αλλά εντέλει απεφάσισα να συνεχίσω τη διαδρομή για να μην καθυστερήσω. Την επόμενη φορά όμως, θα σου'ρθω με το μαγιουδάκι και το γυαλί ηλίου.

      Το Πάσχα τα πέρασα ζούπερ υπέροχα και επέστρεψα όντως κεφάτος και εμπνευσμένος. Εντούτοις από εψές, ζω ένα συνεχές τρέξιμο και ένα χαμό από δουλειά και υποχρεώσεις. Ανάσα δεν έχω πάρει και προβλέπεται να συνεχιστεί αυτό για πολύ καιρό, δυστυχώς...

      Διαγραφή
  9. εξαιρετική η περιγραφή σου πιγκουίνε.
    ευτυχώς που μας έβαλες φωτογραφίες γιατί με τόσα ζούδια, εγώ θα ήμουν θύμα εκεί.
    όταν προσγειώθηκε το σκαθάρι στο κεφάλι σου, τι έκανες;;;;;;;

    ευχαριστούμε για την ξενάγηση, ηταν υπέροχη, δε θα πάμε. το κείμενο ήταν πολύ κατατοπιστικό για την πανίδα της περιοχής και ένα θέμα με τα έντομα το έχω!

    χριστός ανέστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ria, το τετ α τετ με το σκαθάρι, νομίζω ότι μας τρόμαξε και τους δύο. Εγώ άρχισα να ανακατεύω με τα χέρια μου τα μαλλιά μου και εκείνο πάσχιζε να γαντζωθεί από κάπου για να μην βρεθεί σε τροχιά πάνω από το κάστρο. Εντέλει έπεσε μάλλον στα μαλακά, σε ένα θάμνο που ήταν δίπλα μου.

      Τα έντομα πάντως ήταν το λιγότερο που με απασχολούσε μετά την τρυφερή συνάντηση με το γιγάντιο ερπετό. Ειδικά όταν μου έβγαλε και διχαλωτή γλωσσίτσα, έγινα καπνός. Αφού σε κάποια φάση, νόμιζα ότι με έχει πάρει στο κατόπι και με κυνηγάει μη-χειρότερα.

      Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  10. Χρόνια πολλά και καλά, ταξιδιάρικο πτηνό μου.....Κι εγώ όποτε περνώ από κει εντυπωσιάζομαι από το κάστρο αλλά δεν αξιώθηκα ποτέ να το δω από κοντά. Οι φωτό υπέροχες....τη θέα την φαντασιώνομαι......ζουζούνια, αράχνες, σκαθάρια, κατσαρίδες κι ερπετά δεν με τρομάζουν καθόλου.....Εμένα ένα είναι το ζωντανό που με φρικάρει απίστευτα....Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣΣΣΣΣΣΣ.....Αφού δεν είδες κανένα, έρχομαι ευχαρίστως (ανατρίχιασα και που τον ανέφερα....σκέτη ψυχοπάθεια μιλάμε). Τετ α τετ με μικρούλη Διαμαντή είχα κι εγώ σήμερα καθώς πότιζα στο εξοχικό. Καμία αίσθηση δεν μου έκανε. Να είσαι καλά να μας ταξιδεύεις. Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχω πάει καλοκαίρι και ήταν μάλλον ήσυχα από ζουζούνια...μάλλον οργιάζουν περισσότερο την άνοιξη..χαχα!!
    Καλά τα φιδάκια οργιάζουν και το καλοκαίρι, αλλά ήμουν τυχερή και δεν ήρθε κανένα να με χαιρετίσει..μπορεί να φταίει και το γεγονός πως είχαμε μαζί μας και τα πιτσιρίκια μας που ήταν στην κατάλληλη ηλικία για να τρομάζουν και πύθωνες...τώρα που το σκέφτομαι έχω πολλά χρόνια να πάω...
    Τι μου θύμισες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. αυτό με τα φίδια...δεν έχω χειρότερο, πραγματικά νιώθεις να σε κυνηγάει το φίδι όταν τρέχεις...δεν φοβάμαι τίποτα άλλο περισσότερο των φιδιών, με παραλύει η εικόνα τους...τρέχω σαν παραλυμένη θα έλεγα ααχαχαχχαχ
    οι φωτογραφίες σου πολύ ωραίες, η περιγραφή ακόμα καλύτερη!!!
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Που παιδικό απωθημένο το'χα να σκαρφαλώσω να το κυριέψω αυτό το κάστρο

    Ακριβώς και εγώ το ίδιο απωθημένο είχα μέχρι που πριν καμιά 10 χρόνια άφησα την γυναίκα μου στο αυτοκίνητο να γκρινιάζει, και ανέβηκα επιτέλους επάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το χωριό απέναντι απο το Καστρο στην τελευταια φωτογραφία είναι ο Νέος Παντελεήμονας και όχι ο Πλαταμώνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ ωραίο αφιέρωμα στον Πλαταμώνα και το Κάστρο!
    Ρίξτε μια ματιά και στο άλλο κηρυγμένο μνημείο της περιοχής, την παλαιά σιδηροδρομική γραμμή.

    ​Πρωτοβουλία πολιτών για τη διάσωση και επαναλειτουργία της παλαιάς σιδηροδρομικής γραμμής Πλαταμώνα Πιερίας.

    http://platamon-railway.blogspot.com/

    http://www.facebook.com/platamon.railway (1st profile)
    http://www.facebook.com/platamon.railway.2 (2nd profile)

    http://www.facebook.com/platamon.railway.society (page)

    http://www.twitter.com/PlatamonRailway

    http://plus.google.com/109815474507692141370 (Platamon Heritage Railway)

    http://www.youtube.com/user/platamonrailway

    http://www.flickr.com/photos/platamon_railway/
    http://www.flickr.com/people/platamon_railway/
    http://www.flickr.com/groups/platamon_railway/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts