Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Ένα εξωγήινο πλάσμα στο Θερμαϊκό!


Έχει βγάλει πλαγκτόν ο Θερμαϊκός αυτές τις μέρες. Μία πράσινη φλοκάτη έχει απλωθεί κατά μήκος της προκυμαίας και επιπλέει σιωπηλά δίπλα σε όσους βολτάρουν και απολαμβάνουν το πρώιμο καλοκαιράκι. Έτσι όπως κινείται αργά, ακολουθώντας τον παφλασμό της θάλασσας, μοιάζει με εξωγήινο πλάσμα. Λες και ήρθε από το υπερπέραν για να παρατηρήσει την πόλη και τους ανθρώπους της.



Έχουν πληθύνει τελευταία οι ψαράδες στην προκυμαία. Τους παρατηρώ με ενδιαφέρον. Μου αρέσει η μακαριότητα που κρύβει μέσα του το ψάρεμα. Όχι τ'αγκίστρια και τα καλάμια! Αλλά η εικόνα του ανθρώπου που κάθεται σε μία όχθη και περιμένει.



Όταν ήμουν πολύ μικρός, τριών ή τεσσάρων ετών, ο παππούς μου με είχε πάρει μαζί του στο ψάρεμα. Με κάθισε δίπλα του στο μώλο, έριξε το καλάμι του και θυμάμαι ότι έβγαλε μέσα από τη θάλασσα ένα μεγάλο ψάρι που σπαρταρούσε. Μου το έδειξε περιχαρής κι εγώ έμπηξα τα κλάματα. Δεν ήξευρε ο κακομοίρης τι να με κάμει και πως να με συνεφέρει.


Ένα ζευγάρι προχωρά σφιχταγκαλιασμένο. Δεν ξεύρω αν η Θεσσαλονίκη είναι για κάποιον περίεργο λόγο πιο "ερωτική" από άλλες πόλεις. Ξεύρω όμως ότι η ερωτική διάθεση αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο για τη μιζέρια και το σουξουμούξου που μας κατατρέχει. Αγάπα, μην γκρινιάζεις.


Τα όμορφα τ'αρώματα, στα μικρά τα μπουκαλάκια. Έτσι δεν λένε; Έτσι είναι. Αν το καλοφιλοσοφήσεις, η ζωή δεν σου χαρίζει πολλές μεγάλες χαρές. Δηλαδής πόσες φορές κερδίζεις το τζόκερ; Πόσο πιθανό να σου κάμει πρόταση γάμου η Κλόντια Σίφερ ή ο Τζορτζ Κλούνι; Πόσο συχνά να βγάλει καινούργιο δίσκο ο Σώτης Βολάνης; Γι'αυτό και θα πρέπει να αρκεστεί κανείς στις μικρές χαρές. Και να τις επιδιώξει. Μία βραδιά για φαγητό με καλή παρέα. Μία εκδρομή το σουκού. Ένα γρήγορο μπάνιο στη θάλασσα μετά τη δουλειά. Ένας κόκος ρύζι που γράφει απάνου του, τ'όνομά σου.


Λίγα μέτρα από το Λευκό Πύργο, ξεκινάει η Αργώ. Ουχί για την Κολχίδα, μήτε για να φέρει το χρυσόμαλλο δέρας! Τουρίστικ ατράξιον είναι, στο πολύ αρχαιοπρεπές. Μπαίνει μέσα ο αλλοδαπός (ή ο αλέγκρος ημεδαπός), ρουφάει το φραπέ του και αρμενίζει το σκάφος για κάνα μισάωρο δίπλα στην προκυμαία ίσαμε το Κίτσεν Μπαρ. Αρχικά, όταν το πρωτοβλέπεις, λες "έλεος"! Ύστερα που το σκέφτεσαι πιο ψύχραιμα, ως και μπαίνεις να κάμεις το τουρ. Όλοι έχουμε το δικαίωμα στο χαρούμενο κιτς. Βίκινγκ στο Όσλο, αργοναύτης στη Θεσσαλονίκη.



Το δειλινό έρχεται και βάφει με καστανά χρώματα τις αποβάθρες, τα ντεκ, τους ανθρώπους, το Μέγαρο Μουσικής. Εσύ και η παρέα σου, να συζητάτε για λογής λογής θέματα. Για την κρίση, τα επαγγελματικά, την απόφαση του εξάδελφου Παναγιωτάκη να μετεγκατασταθεί στα εξωτερικά, τα συναισθηματικά αδιέξοδα, την εμμονή της Τασούλας με το Θανάση, τις νέες εμφανίσεις της Στανίση με το Μαζωνάκη στην Πύλη Αξιού. Είδες η διαφήμιση των Τζάμπο; Η νονά, η νονά!



Είναι θαυμάσιο πράγμα η συντροφιά. Είναι απόλαυση να μπορείς να μοιραστείς. Όχι το δειλινό, αλλά τη ζωή σου. Μ'ανθρώπους που εκτιμάς και που νοιάζεσαι.



Κι άλλο τόσο θαυμάσιο είναι να μπορείς να είσαι και μόνος σου. Να απολαμβάνεις την εσωτερικότητά σου. Να είσαι αυτάρκης. Να μην εξαρτιέσαι από τους άλλους, να μην μένεις χατηρικά σε ανόητες σχέσεις.



Και να σιωπάς. Να μπορείς να απολαμβάνεις και τις παύσεις. Ακόμα κι αν ξοπίσω σου βρίσκεται μία ολόκερη πόλη γιομάτη θορύβους και ντιστράξιονς και φωνές και τσιρίδες. Εσύ να κοιτάζεις τη θάλασσα και να ηρεμείς την ψυχούλα σου. Ναός σου, ο κόσμος και όριά σου, οι ορίζοντες.


Ο ήλιος αποχαιρετάει το Θερμαϊκό. Οι άνθρωποι χάνουν τα χρώματά τους και γίνονται φιγούρες.


Μία γυναίκα στέκεται ακίνητη στην άκρη της προβλήτας. Η μαύρη μορφή της σκίζει την εικόνα. Είναι σχεδόν τρομαχτική.


Το πράσινο πλαγκτόν την πλησιάζει από παντού. Το εξωγήινο πλάσμα λύνει μαζί της, τις τελευταίες του απορίες. Τι αναζητούν όλοι ετούτοι που στρέφουν τα νώτα τους στην πόλη και τα θέλγητρά της; Γιατί αποστρέφονται τα φώτα, τις καφετέριες, τις πολυκατοικίες κι αφήνουν το βλέμμα τους να περιπλανάται στη θάλασσα; Τον εαυτό τους αναζητούν. Τη λευτεριά τους από τα όποια τους δεσμά της καθημερινότητας. Είναι ο Θερμαϊκός, παρηγοριά.

20 σχόλια :

  1. Πολύ ωραίο το post σου, πιο εσωτερικό αλλά και γι' αυτό το λόγο καλύτερο (κατά την ταπεινή μου άποψη)...

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που και που, με πιάνει μία πχιότητα και αμπελοφιλοσοφώ. Είναι παροδικό το φαινόμενο πάντως, δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας!
      :)
      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. ή ήρθες σε επαφή με το εξωγήινο πλάσμα ή σε δάγκωσε ο όφις εψές γιατί μελαγχόλησες πτηνούλι ,μελαγχόλησες και μένα και μ'έβαλες σε σκέψεις και δε θέλω να σκέφτομαι...
    καλημερούδια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπόσχομαι αύριο αλέγκρο ποστ με καθόλου σκέψη, ν'αδειάσει το μυαλό μας ενόψει σουκού! Καλημέρες Νάσια (τυχερή! που έχεις ακόμα διακοπές! ζηλεύω! γμτ!)

      Διαγραφή
  3. Ωραίες οι φωτογραφίες σου, αν και με εντυπωσίασαν περισσότερο αυτές από το κάστρο στον Πλαταμώνα!!! Μόλις γύρισα και πρέπει να βάλω σε τάξη και τις δικές μου...
    Άντε καλό καλοκαίρι να έχουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Πλαταμώνας ήταν πιο φωτογενές τόπικ. Αλλά και η Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα (αυτή που βγάζει τα καλύτερα παιδιά ντε), μια χαρά βόλτα ήτανε -πολύ τη φχαριστήθηκα.

      Καλημέρες καλή μου Irene!

      Διαγραφή
  4. Αχ, εκεί ήμουν κι εγώ, εκεί βόλταρα κι έβγαζα φωτό οτομάτ να ανεβάζω στα φατσοβιβλία, εκεί που δυστυχώς θα κάνω κανά μήνα να ξανανέβω... Μου λείπει ήδη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι πήρε το μάτι μου (χε χε χε!). Μην ανησυχείς και η Θεσσαλονίκη στη θέση της θα είναι και θα σε περιμένει σε κάνα μήνα. Άσε που θα'χει καλοκαιριάσει ως τα τότες και θα'χεις ευκαιρία να πας προς καμία Χαλκιδική να κάμεις τα μπάνια σου! Ζηλεύω προκαταβολικά!

      Καλημέρες tremens!

      Διαγραφή
  5. Οι φωτογραφίες σου υπέροχες, αλλά αυτά που γράφεις αγγίζουν την ψυχή όσο τίποτα...
    Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν. Και οι φωτογραφίες και οι σκέψεις.
      Είμαι σε μουντ "ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις". Εξού και έχουν πάρει οι φωτό μου ένα εσάνς καστανόχρωμα και πέντε κουταλιές συναίσθημα.
      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Αχχχχχχχχχχχ !!! Νόστος !!! Όχι μόνο για την πόλη μου, αλλά για όλα όσα γράφεις - τις μορφές, τις συζητήσεις, τα συναισθήματα, τα δρώμενα (εκτός του Σώτη και του νταϊνάμικ ντούο Μαζω-νονά) ! Αχχχχχχχχχχ και ξανά-μανά αχχχχχχχχχχ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι και η δική μου σχέση με τη Θεσσαλονίκη, εξόχως συναισθηματική. Επιστρέφω ξανά και ξανά σε αυτήν την πόλη. Τη βλέπω με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, παρατηρώ τους ανθρώπους της, τις ομορφιές και τις ασχήμιες της. Την αγαπώ τη Θεσσαλονίκη. Τη θεωρώ δικιά μου.

      Φιλιά και καλημέρες, καλή μου Αγγελική!

      Διαγραφή
  7. Είχες πάρει την ψυχή μου αγκαλιά, καθ'όλη τη διάρκεια της ανάγνωσής μου, και τη χάιδευες εκεί που της αρέσει περισσότερο... στα συναισθήματα. Γλυκάθηκα και στεναχωρέθηκα και λίγο... Υπέροχη, υπέροχη ανάρτηση...! Από τις καλύτερές σου που έχω διαβάσει! Φιλάκια πτηνούλι, καλό σου απόγευμα και χρόνια πολλά, μιας και δεν τα είπαμε εμείς.

    Υ.Γ Πέρνα από το σπιτάκι μου, σου έχω βραβειάκι στην τελευταία μου ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλαμιά στην κάμπο9 Μαΐ 2013, 5:15:00 μ.μ.

    ΄Οταν τέλειωσα τις σπουδές μου στη θεσσαλονίκη μάζεψα τα πράγματά μου σε 5 βαλίτσες,τις φόρτωσα στο τραίνο και επέστρεψα στην Αθήνα. Ανεξήγητη απόφαση.
    Και ακριβώς επειδή η πόλη αυτή έχει συνδεθεί με την καλύτερη περίοδο της ζωής μου πέρασε πάρα πολύς καιρός μέχρι να ξαναπάω και μόνο για ελάχιστα και φευγαλέα.
    Η νοσταλγία μου είναι σχεδόν οδυνηρή.
    (Κι έχω κι εγώ ψαρέψει στην προκυμαία της θεσσαλονίκης. Κι έχω πιάσει ψάρια).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Περπατήσαμε κι ονειρευτήκαμε μαζί σου πάλι πτηνό μου !
    Τι ομορφιά κι αυτή η Σαλονίκη βρε παιδί μου, αιώνια κι αγέραστη μένει !!!
    Ακόμα και το παλιοπλαγκτόν όμορφο είναι εκεί...
    Αντε φιλιά
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η τελευταία φωτογραφία μαχαιριά βρε πτηνούλι.
    Σώθηκε απο τις σκέψεις άραγε;
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γεια σου ρε Καρντάση με τα ωραία σου!!!
    Φωτογραφίες που γράφουν και γραφούμενα που φωτογραφίζουν!
    Πάντα έτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μεγαλείο ο Θερμαϊκός σε κάθε φάση του με πλαγκτόν ή μη, με μοναξιά ή παρέα, με ξημέρωμα ή δειλινό, με ψαράδες ή ζευγαράκια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αυτό το πλαγκτόν δεν είναι και ότι καλύτερο θα μπορούσε να φιλοξενήσει ο Θερμαϊκός.
    Φαντάζεσαι να απλωθεί σε όλη την επιφάνεια της θάλασσας;
    Μπρρρρρρρ!

    Η φωτογραφίες και η αφήγηση σου φανταστικά!
    Εύγε πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ωραία βόλτα μας πήγες...
    Ελπίζω τούτη η πρασινάδα να μην έχει αρχίσει να μυρίζει με τις ζέστες...

    Τρελοτουρίστρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts