Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Τρυφερή είναι η νύχτα


Όταν ο ήλιος χάνεται προς την πλευρά του New Jersey, η πόλη παραδίδεται στα φώτα και στα σκοτάδια της. 


Η κίνηση των αυτοκινήτων συνεχίζεται ως πολύ αργά το βράδυ. Ακόμα κι όταν κοιμάσαι, το συνεχές βοητό δεν σε εγκαταλείπει ποτέ. Μετά από λίγο καιρό, το συνηθίζεις. 



Συχνά πυκνά, το βοητό αυτό καλύπτεται από τον ήχο της σειρήνας. Ασθενοφόρα, περιπολικά, πυροσβεστική. Η πόλη τη νύχτα μοιάζει ακόμα πιο ευάλωττη στις σκοτεινές πλευρές της. Στη θνητότητά της. Στα ανομικά και βίαια πάθη της. 



Το βράδυ, μου αρέσει να περπατάω στο κεντρικό Μανχάταν και να βλέπω την πόλη να αλλάζει. Να μετράω τα αναμμένα φώτα στους ουρανοξύστες και να μαντεύω τις ζωές των ανθρώπων που ζουν σε κάθε ένα από αυτά τα διαμερίσματα.


Μου αρέσουν τα χρώματα που παίρνει το Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Έντονο γαλάζιο ή κόκκινο. Αυτή τη στιγμή, κάποιοι βρίσκονται εκεί απάνου και με φωτογραφίζουν. Κάποιοι κάθονται και παρακολουθούν από αψηλά τον ήλιο να δύει προς την ηπειρωτική χώρα και το σκοτάδι να έρχεται από τον Ατλαντικό. Κάποιοι στέκονται σιωπηλοί και αγναντεύουν τους φωτισμένους δρόμους. Κάποιοι ποζάρουν χαμογελώντας. Κάποιοι κάμουν προτάσεις γάμου και αλλάζουν τις ζωές τους. 


Σε μερικά κτήρια με γραφεία και υπηρεσίες, τα φώτα είναι ακόμα ανοιχτά. Βλέπω τις σκιές να δουλεύουν. Μπορώ να διακρίνω οθόνες υπολογιστών που είναι ακόμα ανοιχτές. Συνεργεία καθαριότητας που σφουγγαρίζουν. Όσο προχωράει η νύχτα, τα φώτα κλείνουν.


Αντίθετα, σε άλλους ουρανοξύστες, με διαμερίσματα, ξενοδοχεία ή κάποια clubs, τα φώτα ανάβουν. Η πόλη ζει σε άλλους ρυθμούς. 



Τα θέατρα και οι παραστάσεις ξεκινούν νωρίς στη Νέα Υόρκη. Κατά τις επτά. Που σημαίνει ότι δέκα με δέκα και μισή, οι δρόμοι γιομίζουν με πλήθη που βγαίνουν από τις αίθουσες. Συνεχίζουν για ένα ποτό ή για φαγητό. Προς το Σόχο και το Τσέλσι. Ή ακόμα και στα κάπως τουριστικά εστιατόρια στο Hell's Kitchen και στο κεντρικό Μανχάταν. Γύρω από το Μπρόντγουεϊ ή προς την Έκτη και την Έβδομη Λεωφόρο. 


Η ζέστη του καλοκαιριού αναγκάζει πολλούς να αναζητήσουν ένα υπαίθριο στέκι. Στο Bryant Park στήνονται συχνά εξέδρες και μπορείς να παρακολουθήσεις κάποιο συγκρότημα ή ίσως καμία προβολή. Όταν το νταβαντούρι τελειώσει (όχι πολύ αργά), μερικές παρέες ξεμένουν πάνω στο γκαζόν ή στις καρέκλες και συζητούν, πίνοντας το ποτό τους. Όταν εντέλει φύγουν και αυτοί, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το πάρκο καταλαμβάνεται από τους άστεγους. Που κοιμούνται όπου βρουν: στις καρέκλες, στο γκαζόν ή πάνω στα τραπέζια.


Αργά το βράδυ, ο κόσμος αραιώνει και στην Times Square. Όμως στην πραγματικότητα, η πλατεία δεν αδειάζει ποτέ. Οι στριτ περφόρμερς εγκαταλείπουν τις θέσεις τους, αλλά πολλές παρέες συνεχίζουν να έρχονται εδώ κατά τη διάρκεια της νύχτας, κρατώντας μπύρες, χασκογελώντας και βολτάροντας. 



Τα χρώματα, οι εικόνες, τα brands και οι διαφημίσεις δημιουργούν μία υπερδραστήρια εντύπωση που σε κεραυνοβολεί από παντού.



Τα δέντρα στο Ροκφέλερ Σέντερ, φωτίζονται με χιλιάδες λαμπιόνια. Είναι Ιούνης και νομίζεις πως ήρθαν τα Χριστούγεννα.


Η Ροκφέλερ Πλάζα ερημώνει το βράδυ. Τα μαγαζιά κλείνουν, τα γραφεία σκοτεινιάζουν και ο μόνος που συνεχίζει να λαμπυρίζει είναι ο χρυσαφένιος Προμηθέας. Που επιμένει να μεταφέρει τη φωτιά στους ανθρώπους.


Και ο Άτλαντας. Που κρατάει στα στιβαρά του μπράτσα, αυτόν τον τραγικό κόσμο και του επιτρέπει να συνεχίζει να υπάρχει.


Εκείνο το φωτισμένο κτήριο με τις κολώνες είναι ο Σέντραλ Στέισον. Χιλιάδες άνθρωποι έρχονται και φεύγουν από αυτήν την πόλη, ενώ εσύ κοιμάσαι. Πίσω από το σταθμό, η κωνική κορυφή του πύργου της Κράισλερ σχίζει το σκοτεινό ουρανό. Όλα μοιάζουν πια με σκηνικό.


Αλλά μη γελιέσαι. Γιατί μέσα στη νύχτα, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η μοναξιά βασιλεύει στην πόλη, οι ωραίοι είναι καταραμένοι, οι πλούσιοι είναι καταδικασμένοι και η ευτυχία είναι ένας στόχος που πρέπει να αγωνιστείς σκληρά για να τον κατακτήσεις. 

26 σχόλια :

  1. χτες μιλούσα με μια 20χρονη κοπέλα που ο πατερας της ζει στο Μπρονξ.Αυτή πήγε πέρυσι για δουλειά ,αλλά φοβόταν πολύ και έφυγε!έχουν μάθει στην ηρεμία και ερημιά του νησιού και τρομοκρατήθηκε στην Αμερική!(εγώ την συμβούλεψα να ξαναπάει)
    μαγευτική η πόλη και το βράδυ!
    καλημέρααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι το Μπρονξ συγκεκριμένα είναι από τις πιο υποβαθμισμένες και άσχημες περιοχές της Νέας Υόρκης. Πολλά σημεία του παραμένουν επικίνδυνα και κακόφημα -εγώ το βράδυ, την αποφεύγω την περιοχή.
      Επομένως δεν την αδικώ την κοπέλα!
      Καλημέραααααααααααα!

      Διαγραφή
  2. Ομορφη και το βράδυ η Νεα Υόρκη πτηνούλι.
    Εχει και τις πίκρες τις και τις ομορφιές της αλλά σε μαγευει.
    Φιλιά κοσμογυρισμένο πτηνό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρότι εγώ είμαι πρωινός τύπος και το βράδυ, κοιμάμαι με τις κότες (ως πτηνό που είμαι), ομολογώ ότι η νύχτα έχει κάτι το σαγηνευτικό. Ιδίως σε μεγαλουπόλεις σαν τη Νέα Υόρκη.

      Τα φιλιά μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  3. θα επιμένω πάντα να μου αρέσει η Ροκφέλερ πλάσ!
    καλημέρα αμί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρά το βερμπαλισμό της, μου αρέσει κι εμένα η Ροκφέλερ πλας!
      Έχει κάτι το... μετροπόλιταν!
      Τα φιλιά μου ΖουΖού!

      Διαγραφή
  4. Δε θα σου ξαναπώ πόσο μου αρέσουν οι φωτογραφίες σου, το ξέρεις. Ομως αυτή τη φορά μου θύμισες γιά πολλοστή φορά γιατί δεν αγαπώ πιά τις πόλεις. Η Αθήνα και η Βουδαπέστη άφησαν αρκετά έντονα τα σημάδια τους επάνω μου γιά να μη θέλω να ξαναζήσω σε πόλη. Αλλωστε (ευτυχώς) δεν ταιριάζω καθόλου με τους μεγαλουπολίτες χαχαχα

    Φιλιά Πιγουίνι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέσουν οι φωτό μου! Κάμω ό,τι καλύτερο μπορώ και με δεδομένο ότι είμαι εντελώς ερασιτέχνης!

      Όσο για τις πόλεις, δεν σε αδικώ! Πολλές φορές, αισθάνομαι κι εγώ ότι με πνίγουν. Από την άλλη, έχοντας ζήσει όλη μου τη ζωή σε μεγαλουπόλεις, δεν ξεύρω αν θα ορούσα να σκεφτώ τον εαυτό μου εύκολα στην ύπαιθρο, σε έναν μικρό οικισμό ή κάποια κωμόπολη.

      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  5. Καλαμιά στην κάμπο10 Ιουν 2013, 3:38:00 μ.μ.

    Πολύ ωραίος ο σημερινός τίτλος αλλά, αλήθεια, είναι τρυφερή η νύχτα σε μία τέτοια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ; ΄Η είναι άγρια και μυστηριώδης;

    (Η ομότιτλη νουβέλα πάντως δεν είναι καθόλου τρυφερή. Διαταραγμένη, ναι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλά το παρατήρησες: καθόλου τρυφερή η νύχτα στη Νέα Υόρκη! Άγρια και μοναχική! Βαθιά μοναχική! Και διαταραγμένη. Ωσάν την ομότιτλη νουβέλα. Ένας καταραμένος κόσμος που πασχίζει να επιζήσει και να βρει την ευτυχία...

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  6. δεν ξέρω τι δουλειά κάνεις, αλλά σκέψου το σοβαρά, κάνεις για ξεναγός στη μητρόπολη τούτη. τη νέα υόρκη εννοώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα χα! Ευχαριστώ ria! Αν ξεμείνω από δουλειές, θα το σκεφτώ πολύ-πολύ σοβαρά!
      Προς το παρόν, δωρεάν διαδικτυακές ξεναγήσεις και μόνον.
      Τις καλημέρες και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. θα μπορουσες κλεινοντας τα ματια απο την αφηγηση και μονο να πλασεις τις εικονες...........!!!!!!
    Υπεροχη αναρτηση και παντρεμα εικονας και λογου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που λειτούργησε έτσι. Αυτό προσπαθούσα να κάμω: να αποδώσω κάπως τους ήχους και την αίσθηση της πόλης το βράδυ. Αν τα κατάφερα έστω και στο ελάχιστο, χαρούμενος είμαι!
      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  8. Προσωπική αγαπήμενη ανάρτηση για NYC μέχρι τώρα. Το βράδυ αυτή η πόλη έχει κάτι που σε μαγνητίζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είσαι προφανώς βραδινός τύπος! :)
      Είναι όντως σαγηνευτική η πόλη το βράδυ. Το σκοτάδι και τα φώτα εξωραϊζουν κάπως τις ασχήμιες της και αναδεικνύουν τα θέλγητρά της.
      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  9. ε αι σιχτιρ πια , μαδερ φακερ (άσχετο) βαλτος εισαι παιδι μου ? αντε μη κλείσω εισιτηρια απο τωρα για νεα Υόρκη
    ειναι η μονη πολη που νιωθω απολυτη ελευθερα και θα μπορουσα να ζησω για καιρο
    μαζι με το Παρίσι
    οποτε παω νέα υορκη νιωθω αλλιώς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χε χε χε! Η Νέα Υόρκη πάντως, μου είπε ότι σε περιμένει!
      Μάζεψε πράγματα και έλα. Είδα ένα διαμερισματάκι στο Σόχο, που πολύ θα σου ταίριαζε.

      Τις καλημέρες μου, άσωτε!

      Διαγραφή
  10. Πολλά θαυμαστικά για τις επαγγελματικές φωτογραφίες σου.
    Κι άλλα τόσα, για την τελευταία σου πρόταση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, εντελώς ερασιτεχνικές οι φωτογραφίες. Αλλά χαίρομαι ειλικρινά που σου αρέσουν!
      Η τελευταία πρόταση είναι που αποδίδει καλύτερα την αίσθηση της πόλης το βράδυ.
      Σε καλημερίζω και σε γλυκοφιλώ!

      Διαγραφή
  11. Οι υπέροχες φωτογραφίες σου και η ξενάγησή που΄μας έκανες, δεν μου άλλαξαν την γνώμη για την ωραία πολιτεία. Δεν έχω πάει ποτέ στην Αμερική και ούτε θα πάω στο μέλλον. Η Ευρώπη και η Αφρική είναι για μένα η γειτονιά μου.
    φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορεί, έχω βάλει προσωπικό στοίχημα να σε πείσω να έρθεις!!! Που θα μου πάει, θα τα καταφέρω!
      Χα χα χα! (αστειεύομαι προφανώς) Το ξεύρω ότι σε έχω κουράσει στη Νέα Υόρκη τελευταία, αλλά υπόσχομαι πως πολύ σύντομα το πτηνό, θα επανακάμψει στις Ευρώπες του, οπότε μην μου ανησυχείς.
      Φιλιά πολλά, Μαρία!

      Διαγραφή
  12. Πτηνό το βρήκα, είσαι πιλότος! Δεν εξηγείται αλλιώς που δε βάζεις κώλο κάτω! Και καλλιτέχνης μάιτ άι αντ, φωτογραφίες και αφήγηση εξτρορντινέρ, μελαγχόλησα αλλά με την καλή έννοια...

    Τις καλημέρες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Astero, πιλότο με τίποτα. Καλλιτέχνη υπό μίαν έννοια, μπορείς να με πεις.
      Χαίρομαι που μελαγχόλησες. Με την καλή έννοια...

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  13. Η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, ε; :)
    Μου άρεσε και το σχόλιό σου για τον Άτλαντα και τον κόσμο μας που κρατάει... Καλά να περνάς πτηνάκι μου και σ'ευχαριστούμε! Πραγματικά εγώ προσωπικά ταξιδεύω μέσα από τις φωτογραφίες και όλα αυτά που διηγείσαι... Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαγευτική φαίνεται η Ν. Υόρκη τη νύχτα...ίσως να μην άντεχα τους ήχους..πάντα αγριεύομαι στον ήχο των ασθενοφόρων κ.λ.π. που τίποτα καλό δεν προμηνύουν...
    πτηνό μας ξεσηκώνεις...να βρούμε χορηγούς να μας κάνουν τα έξοδα και να πάμε όλοι μαζί να μας ξεναγείς και να μη χορταίνουμε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts