Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Ακριβό μου χρυσάνθεμο


Πριν μερικές ημέρες, σε είχα πάει στο Μετροπόλιταν Μιουζίουμ οφ Άρτς στη Νέα Υόρκη. Είχαμε δει τη Χατσεπσούτ, είχαμε γελάσει με μάσκες από τη Μελανησία, είδαμε ξενιτεμένους κούρους, περάσαμε τζετ. Επειδής όμως δεν σού έδειξα μήτε τα μισά, σήμερις απεφάσισα να σε ξαναφέρω. Εγώ τις υποσχέσεις μου τις κρατώ, δεν είμαι τίποτις ζεβζέκης.


Μεγάλο μέρος του μουσείου είναι αφιερωμένο στη ζωγραφική. Και επειδής είναι γνωστή η αγάπη που της τρέφω, σου έχω κεντήσει εδώ ένα σεντονάκι με μερικούς από τους πιο αγαπημένους μου πίνακες της συλλογής για να γιομίσει το μάτι μας, έμπνευση και καλαισθησία. 


Πρώτος όλων, ο τρισμέγιστος Ρέμπραντ -μεγάλη αδυναμία του πτηνού. Από ετούτον ξεκινάει για μένα η σύγχρονη ζωγραφική, σε ετούτον μπορεί να εντοπίσει κανείς το σπέρμα του νατουραλισμού, του ιμπρεσιονισμού και του μοντερνισμού. Όλα του τα οφείλουμε κι ας ήταν τζαναμπέτης. Δες τι ωραίος που είναι ο φωτισμός, σε αυτήν την αυτοπροσωπογραφία του και τι εντυπωσιακά που αναδεικνύεται το πρόσωπο μέσα από το σκοτάδι. Αν με αφήσεις, μπορώ να συνεχίσω για ώρες να σου τον εκθειάζω και να σου πολυλογώ με τεχνικές λεπτομέρειες. Αλλά έχουμε πολλά να ιδούμε.



Βερμέερ, ο έτερος μεγάλος φλαμανδός. Το 1662, πριν τριακόσια πενήντα χρόνια δηλαδής, ζωγράφισε ετούτη τη νεαρά με την κανάτα. Το βιρτουοζιτέ του στις φωτοσκιάσεις και την απόδοση των επιφανειών είναι παροιμιώδες. Δες την κανάτα, τη σκιά στο χέρι που κρατάει το παράθυρο. Ρισπέκτ.



Εκατό χρόνια ενωρίτερα, ο Bruegel ζωγραφίζει τους Θεριστές. Μην τους βλέπεις εδώ που μοιάζουν ρέμπελοι, έχουν ρίξει τρελή δουλειά για να σιάξει μετά η Ολλανδέζα το ψωμάκι της, ν'ανοίξει φύλλο, να πετάξει στο φούρνο μία στριφτή κοζανίτικη τυρόπιτα. Πώς τα καταφέρνω να έχω πάντα πεινασμένους συνειρμούς, μήτε που ξεύρω!



Και για να έρθουμε πιο στα καθ'ημάς, ορίστε ένας Μοντιλιάνι που σου αρέσει. Αυτή είναι η Thora Klinckowstrom. Δεν ξεύρω για σένα, αλλά εμένα μού φαίνεται ελαφρώς ζαβή. Έχει αυτό το βλέμμα της αλαφρόμυαλης που στην οικογένειά μου, συνήθως συναντώ στις πάπιες και τα φλαμίνγκο.



Ιμπρεσιονισμός. Ελεύθερες πινελιές, χρώματα και ανυπακοή στα περιγράμματα.



Θυμάμαι μία μεγάλη έκθεση ιμπρεσιονιστών που είχε γίνει πριν πολλά πολλά χρόνια στην Πινακοθήκη Αθηνών. Είχα πάει με τον μπαμπά μου -θα'μουν δεν θα'μουν δεκαπέντε ετών. Ξαφνικά εκεί που εθαύμαζα έναν Πισαρό, ακούω από πίσω μου γνωστή βραχνή φωνή να λέει "τι ωραία χρώματα! τι πινελιές!" Γυρνάω: η Μελίνα! Μου χαμογέλασε, της χαμογέλασα. Και συνεχίσαμε να κοιτάζουμε για μερικά δευτερόλεπτα σιωπηλοί τον Πισαρό.



Τώρα εύλογα θα πεις εσύ "μωρ'τι αμερικάνικο μουσείο είναι αυτό, δίχως έναν αμερικάνο αρτίστα;". Και θα είσαι άδικος. Διότι μπορεί οι σπουδαίοι ευρωπαϊοι να μονοπωλούν το ενδιαφέρον των περισσότερων επισκεπτών, αλλά υπάρχουν στη συλλογή πολλά και σπουδαία έργα ημεδαπής παραγωγής, made in USA. Αυτή η ειδυλλιακή παραλία είναι δημιούργημα του σπουδαίου William Merritt Chase.



Και ο εξαίσιος Hopper. Ίσως ο πιο διάσημος αμερικανός ζωγράφος. Γεννήθηκε σε αυτήν εδώ την πόλη, ανατολικά του ποταμού Χάντσον. Μαθήτευσε δίπλα στον Chase που λέγαμε πριν. Οι πίνακές του έχουν μία μοναξιά και τη θλίψη της καθημερινότητας. Δες για παράδειγμα αυτόν τον άντρα. Ο πίνακας τιτλοφορείται "γραφείο σε μικρή πόλη".



Έτερος Hopper. Αυτός ο φάρος, βρίσκεται στο Μέιν. Δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Αλλά κοίτα πώς ένας σπουδαίος ζωγράφος μπορεί να μετατρέψει το τίποτα σε κάτι.



Ακόμα ένας αμερικανός. Ο άρτιστ Guy Pene du Bois, μας έχει ζωγραφίζει εδώ τον κύριο Chester Dale μετά της συζύγου να δειπνούνε το 1924. Το καταλαβαίνεις από τη θωριά του ότι ο Chester δεν ήτανε τίποτις λαουτζίκος, αλλά μεγαλοεπενδυτής και τραπεζίτης. Το στεφάνι του η Maud δεν φτούρησε για πολύ, καθώς κάποια χρόνια μετά τον πίνακα, επήλθε διαζύγιο λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων.



Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες τεχνικές: ο πουαντιγισμός του Σερά. Από το πουά, τον κόκκο ντε! Από κοντά, βλέπεις πολύχρωμες κουκίδες. Από μακριά έχεις ένα θαυμάσιο εικαστικό αποτέλεσμα.


Εδώ δεν έχει πολυλογία πτηνού. Μόνο χρώματα και καμπύλες και σγουρές μορφές. Από τον αγαπημένο Βίνσεντ.











Μαγευτικός. Τ'ομολογώ, εμένα μου προκαλεί ευφορία, με πλημμυρίζει αισιοδοξία, με κάνει να χαμογελώ. Είναι η τέχνη, βάλσαμο.


Κάθε σοβαρή Πινακοθήκη που σέβεται τον εαυτό της, οφείλει να έχει και μερικά νούφαρα.


Πινελιές κι αντανακλάσεις από τον Μονέ. Αυτή η λιμνούλα βρίσκεται έξω από το Παρίσι και είναι επισκέψιμη. Αν ποτέ βρεθείς κατά κει, σου το προτείνω να την επισκεφθείς.


Οι χαρτοπαίκτες του Σεζάν. Δέκα, κι άλλα δέκα, πάσο, τα βλέπω.


Ο Ντεγκά είναι στο μεταίχμιο μεταξύ ιμπρεσιονισμού και σύγχρονης τέχνης. Κάμει τις πρώτες μεγάλες ανατροπές. Στις πινελιές, στις ισορροπίες, στις μορφές. Εγκαινιάζει το μεγάλο παιχνίδι του μοντερνισμού.



Που έρχεται και αποθεώνεται από τον Πικάσο. Πάντα αναγνωρίσιμος, πάντα πρωτότυπος, πάντα σπουδαίος. Αστείος, έξυπνος και αλέγκρος ταυτόχρονα. Μία τέχνη που δεν παίρνει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της και σου επιτρέπει να γελάσεις μαζί της, να μουτρώσεις προσπαθώντας να την καταλάβεις και να δημιουργήσεις με τη δική σου φαντασία, όσα δεν σου λέει.



Και εδώ, στο Μητροπολιτικό Μουσείο, μετά τους ιμπρεσιονιστές και τον Βαν Γκογκ, ο Πικάσο συγκεντρώνει τα περισσότερα βλέμματα. Σε άλλους αρέσει πολύ, σε άλλους όχι τόσο, αλλά όλους συνεχίζει να μας απασχολεί με έναν τρόπο.


Άντι Γουόρχολ. Και Ζακλίν Κένεντι Ονάσις. Νόου κόμεντς. 


Κουράστηκες; Πάμε να σε κεράσω μία γκαζόζα και κάνα ντόνατ, στην καφετέρια. Δεν ξεύρω αν τα κατάφερα να σου μεταφέρω έστω και στο ελάχιστο, τη σπουδαιότητα ετούτης της συλλογής. Να γιομίσει η οθόνη σου με χαρά. Και με χρώματα. Αυτό προσπάθησα να κάμω.

Σημείωση: Το πτηνό θα απουσιάσει για μερικές ημέρες. Βασικά απουσιάζει ήδη, σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες από την ολοένα και πιο αραιή συχνότητα των αναρτήσεων. Βρίσκεται μακριά, πολύ πολύ ΠΟΛΥ μακριά! Μην μου ανησυχείς όμως και σύντομα θα είναι και πάλι κοντά σου με νέες περιπέτειες. Κι αν έχει να σου πει....

38 σχόλια :

  1. κι ομως το πετυχες πιγκουινακι, η νεα υορκη ειναι η πολη που ζω ανετα, ε\χω επισκεφθει τα μουσεια της οχι ολα φυσικα ,αλλα χαιρομαι που την εχεις δει με τα ματια που την εχω δει και εγω
    χαιρομαι πολυ
    την καλημερα μου
    καπου τον νοεμβρη κει θα μαι παλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσωτε, όπως είμαι βέβαιος ότι καλά γνωρίζεις, η Νέα Υόρκη έχει αμέτρητα πρόσωπα. Κάποια είναι ελκυστικά, άλλα είναι απωθητικά. Πάντως αυτή η ποικιλότητά της είναι που την κάμει ενδιαφέρουσα. Θα επανέλθω στο μέλλον και με άλλα ποστ για την πόλη, δεν έχω τελειώσει τους λογαριασμούς μου μαζί της.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  2. ο ένας πίνακας καλύτερος από τον άλλο! ο μοντερνισμός μόνο δε με συγκινεί....

    μα πόσο μακριά είσαι; σε άλλο γαλαξία;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εξαιρετική η συλλογή του μουσείου από πίνακες. Τα πάντα όλα.
      Στο μοντερνισμό πάντως, δώσε μία ευκαιρία. Έχει μπριο, έχει ανατροπή, έχει τσαχπινιά.

      ΥΓ. Πολύ πολύ μακριά βρέθηκα. Σχεδόν σε άλλο γαλαξία.

      Διαγραφή
  3. Καλαμιά στην κάμπο26 Ιουν 2013, 9:30:00 π.μ.

    Είμαι στην Αθήνα, ξυπνάω νωρίς για να πάω να ψωνίσω (όπως όλοι οι επαρχιώτες) πριν πιάσει η ζέστη, γυρνάω και ανοίγω τον Πιγκουίνο.
    Και τι βλέπουν τα ματάκια μου; Βαν Γκόνγκ (εις το πολλαπλάσιο), Μοντιλιάνι, τον εξαίσιο Χόππερ, Ρέμπραντ, Μονέ, Σεζάν, Ντεγκά και ό,τι χρειάζεται για να νοιώσει κανείς αγαλλίαση, ανάταση, ευφορία. Τον Ντι Μπουά δεν τον ήξερα αλλά είναι σπουδαίος. Για τον Γουόρχολ έχω ενστάσεις γιατί πιστεύω ότι είναι υπερεκτιμημένος (μα είναι τέχνη η ετικέττα μιας κονσέρβας με κοτόσουπα;).Αλλά είπαμε η τέχνη είναι κυρίως υποκειμενική υπόθεση.
    Μου΄φτιαξες τη μέρα. Ευχ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το φαντάστηκα ότι θα ήσουν στην Αθήνα και είπα να χρωματίσω λίγο την οθόνη για να αντισταθμίσω το μίζερο γκρι της πόλης. Αχ, η τέχνη μού φτιάχνει και μένα πάντα τη διάθεση. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους για να αναφωνήσει κανείς πόσο υπέροχη είναι η ζωή!

      Την καλημέρα μου (έστω και καθυστερημένα).

      Διαγραφή
  4. Σαν να είχα πάει εκεί. ευχαριστούμε για την ξενάγηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δική μου η ευχαρίστηση που βολτάραμε παρέα στο μουσείο.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Καλέ πιγκουί έχεις ξωμείνει στη Νέα Υόρκη ή έχεις μαζέψεις υλικό και ανεβάζεις σε δόσεις, σαν τα πακέτα διάσωσης του ΔΝΤ? Όπως και να 'χει, άι εντζόι πλέντυ. Προσφάτως έμαθα ότι θ' ανοίξουν, λέει, το μουσείο του Λούβρου εδώ στο Άμπου Ντάμπι. Ξίνησα να πω την αλήθεια, αμάν πια με τα πετρελαιολεφτά τους και τη μανία να αντιγράφουν, δεν μ' αρέσει καθόλου η ιδέα ότι τα ντόλαρς αγοράζουν τα πάντα. Δώστε την τέχνη στους ανθρώπους της, λέω. Δεν ξέρω αν θα πατήσω στο μουσείο ή θα κάνω εμπάργκο, θα στο σκεφτώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλο με τσιγκλάς και θα σου έρθω αρμένικη βίζιτα εντέλει στο Άμπου Ντάμπι να με έχεις και να με τρέχεις στα ατράξιονς και στα μουσεία! Έτοιμος είμαι...

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  6. Πέραν όλων των έτερων υπέροχων, με ξετρέλανε ο Έτερος Hopper. Αριστούργημα ο φάρος, πραγματικά! Να περνάς υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαιρετικός ο Hopper. Αυτή η απλότητα και η ησυχία και η γαλήνη στους πίνακές του, με ξεκουράζουν.

      Τα φιλιά μου, tremens!

      Διαγραφή
  7. Πάντα τσιμπάω στην ζωγραφική και τους πίνακες....
    Τέλειο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χε χε χε, ξεύρω πώς να σε ιντριγκάρω, σ'έχω μάθει πια!
      Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα στο μουσείο.

      Τα φιλιά μου, Irene!

      Διαγραφή
  8. Τέλεια η ξενάγηση δεν σκαμπάζω και πολύ, δηλαδή δεν θα δω έναν πίνακα και θα πω αυτός είναι Ρέμπραντ, αλλά πολύ μου αρέσει να κάθομαι και να τους χαζεύω και να σκέφτομαι τι σκεφτόντουσαν όταν ζωγράφιζαν ότι ζωγράφιζαν.
    Μπαίνω μέσα στον πίνακα και χαζεύω γύρω μου.
    Φιλιά πολλά πολυταξιδεμένο και άιντε γύρνα πίσω, ξεχάστηκες μου φαίνεται στα ξένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το καλό με την τέχνη είναι ότι δεν χρειάζεται στην πραγματικότητα να ξεύρεις και πολλά πράγματα για να σε αγγίξει. Η πραγματικά σπουδαία τέχνη είναι αυτή που η αξία της είναι αυταπόδεικτη. Που δεν απαιτούνται εξηγήσεις ή ιδιαίτερες γνώσεις.

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το ποστ.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, αγαπημένη Έλενα!

      Διαγραφή
  9. Η λιμνούλα στον πίνακα του Μονέ είναι στο Giverny.
    Πράγματι αξίζει η επίσκεψη εκεί και έχω περιγράψει το μέρος στο ποστ μου Ο ΚΛΟΝΤ ΜΟΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΟΥ GIVERNY

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαιρετικό το ποστ. Αλλά εξαιρετικό όμως!
      Πολύ σε ευχαριστώ που προσέθεσες εδώ το λινκ.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, αθεόφοβε!

      Διαγραφή
  10. η πιο όμορφη ανάρτησή σου!
    υπέροχα ολα.
    οι φωτογραφίες, τα εκθέματα, τα σχόλια...
    ευχαριστούμε πιγκουινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην πραγματικότητα δεν έκαμα εγώ τίποτα σε αυτήν την ανάρτηση. Απλώς μίλησαν οι πίνακες. Και γιόμισε η οθόνη χρώματα.

      Τα φιλιά μου ria!

      Διαγραφή
  11. Η ξενάγησή σου δεν περιγράφεται....
    Στον ουρανό σε γύρευα στη γη σε βρήκα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά που σου άρεσε η ξενάγηση. Δεν ήθελα να την κάμω βαριά και πολυλογάδικη, διότι οι πίνακες δεν χρειάζονται παρλάτες και λογίδρια.
      Όπως πολύ καλά γνωρίζεις, έχουν έναν τρόπο να απευθύνονται από μόνοι τους στην ευαισθησία μας.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  12. Για το Μουσείο δεν έχω λόγια.....λατρεμένα τέτοια μέρη και δεν χάνω κι εγώ τέτοιες ευκαιρίες...για να μην πω ότι κάποιες φορές αποτελούν αυτοσκοπό. Τώρα για το "πολύ μακριά"....έχω υπό την υποψία μου (που έλεγε η αείμνηστη Βασιλειάδου...) ότι μετά το New York, μάλλον θα συνέχισες το ταξίδι σου δυτικά...δηλ. είπες να πεταχτείς μέχρι Γιαπωνία και μετά θα μας έλθεις από ανατολικά ώστε να κάνεις το γύρο της γης.....τυχερούλικο πτηνό....τί το 'θελα και γεννήθηκα άνθρωπας. Φιλάκια και να προσέχεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η υποψία σου δεν ήταν μακριά από την αλήθεια. Στην άλλη άκρη της γης έφθασε το πτηνό! Αλλά μην μου ανησυχείς και πάντα θα σε έχει μαζί του με έναν τρόπο, στις βόλτες του.

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  13. βασικά εδώ γύρω θα είμαστε και σε διαβάζουμε άνευ σημασίας της συχνότητας των αναρτήσεων σου...να είσαι καλά, να γράφεις και να μας δείχνεις όμορφα πράγματα...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πτηνούλι μπορεί κατά καιρούς να ελαττώνει τη συχνότητα των αναρτήσεων (είναι και επίπονο το καθημερινό -και για εμένα και για τον αναγνώστα), αλλά επανακάμπτει. Είναι και πολυλογάδικο το άτιμο!

      Τα φιλιά μου, μελισσούλα.

      Διαγραφή
  14. Σ' ευχαριστώ που με ξενάγησες σ' ένα μέρος, που ίσως δεν θα επισκεφτώ ποτέ...
    Άψογος σε όλα σου! Όπως πάντα, δεν περίμενα κάτι λιγότερο από σένα.
    Όπου κι αν είσαι (έχω ζαλιστεί με τα αδιάκοπα πήγαιν'-έλα σου), να περνάς καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε η ξενάγηση! Ελπίζω να μην το παράκανα με το πλήθος των έργων, αλλά δεν ήξευρα ποιο να αφήσω έξω. Ω και άφησα εντέλει αρκετά.
      Πολύ σ'ευχαριστώ και για τις ευχές σου. Ήμουν στην άλλη άκρη του πλανήτη, σε ένα μέρος χωρίς ίντερνετ (!), αλλά με τρομερό ενδιαφέρον. Θα σου τα πω κάποια στιγμή, μην μου ανησυχείς!

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  15. Οι ξεναγησεις σου, Πιγκου μου, απολαυστικες,οπως παντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!

      Φιλούθκια!

      Διαγραφή
  16. Καλαμιά στην κάμπο1 Ιουλ 2013, 5:03:00 μ.μ.

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι (κυρίως σκέφτομαι αφού δεν πάω στη θάλασσα λόγω τέτοιων κυμάτων που και Χαβάη 5-0 την λες) ο τίτλος δεν παραπέμπει μόνο στα χρυσάνθεμα του Βαν Γκογκ αλλά και στην χώρα των χρυσανθέμων. Βρε πτηνό, στη Γιαπωνία είσαι κι όχι εδώ παραέξω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, όχι ακριβώς στη Γιαπωνία. Αλλά έπεσες αρκετά κοντά. Οπότε ναι, το έπιασες το υπονοούμενο: στις Άπω Ανατολές σεργιάνιζε το πτηνό.

      Εδώ παραέξω, δηλαδή.

      :)

      Διαγραφή
  17. Πιγκουινάκο μου πόσο μου έλειψαν τα ταξιδάκια σου!! Χαίρομαι που το καμ μπακ μου σε πέτυχε σε ανάρτηση τέχνης διότι αγαπώ ζωγραφική και πάσης φύσεως τέχνη!

    Άντε οργάνωσε το επόμενο ταξιδάκι! Έχω τα μπαγκάζια έτοιμα! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μελοκανέλλα, μην με προκαλείς με τα μπαγκάζια, διότι με ξεύρεις τι σουρτούκος που είμαι! Θα σε πάρω να φύγουμε, σ'άλλη γη, σ'άλλα μέρη!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου.

      Διαγραφή
  18. Ευτυχώς που έχουμε κι εσένα να ανοίγει το ματάκι μας!
    Την καλησπέρα μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές, πολλές καλημέρες Fri. Άργησα να απαντήσω αλλά ήμουν μακριά και με δικαιολογείς.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts