Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Το πάρκο στο κέντρο της πόλης


Το μακρινό χίλια οχτακόσια πενήντα τόσο και ενώ εμείς βόσκαμε πρόβατα με τη φουστανέλα μας στις ραχούλες της Ρούμελης και στα περίχωρα των Αθηνών (δηλαδής καναδυό χιλιόμετρα από την Ομόνοια), στη Νέα Υόρκη στοιβάζονταν οι άνθρωποι ωσάν τα πρόβατα στη στάνη. Ο ένας πάνου στον άλλον, μέσα σε βρωμερά κτήρια που δεν ανέπνεαν από πουθενά και με δρόμους που ζέχναν από τις ακαθαρσίες και το σκουπίδι. Μαζεύτηκαν λοιπόν δήμαρχοι, ενοματάρχες και λοιπές εξουσίες και απεφάσισαν ότι το πράμα δεν πάει άλλο, πρέπει να σιάξουμε ένα πάρκο να μπορεί να πηγαίνει και ο νεοϋορκέζος να κάμει το τζόκινγκ του, το ποδήλατό του, το σκέιτ του βρε αδελφέ.


Πράγματι, απαλλοτριώθηκε μία τεράστια έκταση καταμεσίς του Μανχάταν (3.500 στρέμματα περικαλώ) που ήταν γιομάτη λατομεία, χοιροστάσια και λοιπά παραπήγματα -εξαφανιζόλ ο Μπίθουλας και βουαλά το Σέντραλ Παρκ! Που μην το βλέπεις έτσι καταπράσινο και ειδυλλιακό, είναι εντελώς τεχνητό και φτιαγμένο φρομ σκράτς! Για να καταλάβεις, οι άνθρωποι μετέφεραν εδώ δέκα εκατομμύρια φορτία από πέτρες και χώμα για να δημιουργήσουν τους λόφους, τις λίμνες και τα λιβάδια να'χεις εσύ να κυλιέσαι. Όπως και να το κάμεις, τον κόπο του, τον είχε!


Σήμερα το πάρκο είναι η μοναδική σοβαρή όαση δροσιάς και ηρεμίας σε μία πόλη που κατά τα λοιπά, μπορείς να τη χαρακτηρίσεις γκρίζα, ρυπαρή και απάνθρωπη. Σήμερα λοιπόν το πρόγραμμα έχει βόλτα στο πάρκο. Ναι, έχω σιάξει σάντουιτς με τυρί και μορταδέλα, να έχουμε κάτι να τσιμπήσουμε και να ταϊσουμε τις πάπιες. Ναι, φόρα αθλητικό παπούτσι, θα περπατήσουμε πολύ.


Τα Σαββατοκύριακα, το πάρκο γιομίζει κόσμο. Όχι πως δεν έχει και τις καθημερινές. Αλλά ειδικά τα γουικέντς, γίνεται της Πόπης! Άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύνονται στο πάρκο και επιδίδονται σε λογής λογής δραστηριότητες. Άλλοι κάμουν πικνίκ στο μεγάλο ξέφωτο ή παίζουνε το τόπι.


Η Ματούλα κάμει τζόκινγκ για να βγει στις παραλίες αύριο-μεθαύριο, να εντυπωσιάσει.


Ο Ασημάκης κάμει σκέιτμπορντ για να προπονηθεί και να συναγωνιστεί το παρεάκι του πίσω στο Μπρονξ.



Η Τζουλιάνα την περνάει μπρούμυτα απάνου στο γκαζόν παραλυμένη με το κοπερτόν, για να σκάσει μύτη μαυρισμένη στο γραφείο τη Δευτέρα και να σκάσουν από τη ζήλια τους οι τσούπρες του 34ου ορόφου.


Ο Τσιπ κυνηγάει τον Ντέιλ που του έκλεψε ένα βελανίδι.


Η Πρίσι κάθεται στο παγκάκι κι απολαμβάνει τον ζεστό ήλιο, ύστερα από το πρωινό εκκλησίασμά της στον Ναό Ρίβερσάιντ, φορώντας το καλό πουά φορεματάκι της και το κίτρινο καπέλο της.



Ένα τσούρμο παιδιά έχουν μαζευτεί στο Ραμπλ (ένα όμορφο δασώδες τμήμα του πάρκου) και παρακολουθούν με ενδιαφέρον έναν παραμυθά να διηγείται τον Παπουτσωμένο Γάτο. Τριγύρω οι γονείς γελούν και απολαμβάνουν τα φυντάνια τους που συμμετέχουν με ενθουσιασμό στο στόρι τέλινγκ.


Στο πάρκο μπορείς να συναντήσεις το πιο αναπάντεχο. Μία νύφη που περνάει ατάραχη μπροστά σου με το πάλευκο νυφικό της. 


Ξοπίσω η μικρή συνοδεία της. Η μαμά, η κουμπάρα. Α, και ο κοστουμαρισμένος γαμπρός.


Στο κέντρο του πάρκου, βρίσκεται η λίμνη που αποτελεί ένα από τα πιο ζωντανά κι αγαπημένα μου σημεία. Δεκάδες είναι αυτοί που ξεμεσιάζονται στο κουπί για να προσφέρουν μία ρομαντική βαρκάδα στην καλή τους. Οι πιο ακαμάτες, κερνάνε απλώς τη γκαζόζα στο ειδυλλιακό καφέ που βρίσκεται παραπλεύρως -και στο οποίο πρέπει να κάμεις τάμα για να βρεις τραπεζάκι Σάββατο και Κυριακή μεσημέρι. Ή έστω μία κράτηση, βρε παιδί μου, αν δεν πιστεύεις στα θεία.


Στις άκρες του πάρκου, υψώνονται τα πιο προνομιούχα διαμερίσματα της πόλης. Οι ιδιοκτήτες τους απολαμβάνουν μία θέα 3,5 χιλιάδων στρεμμάτων πράσινου κάτω από τα παράθυρά τους και σχεδόν ξεχνούν ότι βρίσκονται σε μία από τις πιο ασφυκτικές πόλεις του δυτικού κόσμου. 


Ένα άλλο σημείο που μου αρέσει, είναι ο Οβελίσκος. Πνιγμένος μέσα στη βλάστηση, βρίσκεται σε ένα από τα πιο ήσυχα μέρη του Σέντραλ Παρκ -πίσω από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. 


Για τον πιο ξιπασμένο επισκέπτη, υπάρχει το Μπελβεντέρε. Που ναι, κανονικά το συναντάς στη Βιέννη στο πιο ορίτζιναλ. Εδώ πρόκειται για ένα τελείως φέικ "κάστρο" που μοιάζει με θεμάτικ ατράξιον της Ντίζνεϊλαντ -αλλά τα ζητήματα αισθητικής σε ετούτη τη χώρα, επέτρεψέ μου να τα συζητήσουμε άλλη φορά.


Έτσι για την ιστορία, το εδώ Μπελβεντέρε χτίστηκε με χρηματοδότηση του Τζορτζ Ντελακόρτε, ιδρυτή της εκδοτικής εταιρίας Ντελ. 


Μπάι δεγουέι, να σου πω ότι στη σημερινή διαμόρφωση του πάρκου συνέβαλαν πολλοί πλούσιοι χορηγοί, εταιρίες και ιδρύματα. Κράτα το κι αυτό, για να σου τα σουμάρω στο τέλος.


Η θέα από το Μπελβεντέρε προς το μεγάλο ξέφωτο και τη μικρή (λέμε τώρα) λιμνούλα του, είναι μαγευτική.


Κι αν νομίζεις ότι το πάρκο είναι πάντοτε φίσκα στον κόσμο και δεν μπορείς να βρεις την ησυχία σου, ορίστε η απάντησή μου. Υπάρχουν ώρες της ημέρας (κυρίως τις καθημερινές) που μπορείς να απολαύσεις γαλήνιες στιγμές με το βιβλιαράκι σου και τη μουσικούλα στ'αυτιά, κάτω από ένα δέντρο ή να κάμεις ήρεμο πικνικ με το παρεάκι ή να κυλισθείς αναπόσπαστος στα χορτάρια και να γυρίσεις σπίτι στη μανούλα που χαρούμενη θα δοκιμάσει τη δύναμη του ντιξάν.


Έλα φθάσαμε στο πιο αγαπημένο μου σημείο. Στο Ζακλίν Κένεντι Ονάσις Ρεζέρβουαρ -που δηλαδής και μόνο για το όνομα, παίρνει έξτρα κρέντιτς. Εδώ θα φάμε τα σάντουιτς, αγναντεύοντας την τεράστια λίμνη.


Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση νερού στο πάρκο. Μία γιγάντια δροσερή όαση στο κέντρο του Μανχάταν. Εάν αναρωτήθηκες γιατί το λέμε Ζακλίν Κένεντι Ονάσις, είναι διότι η Τζάκι συνήθιζε να κάμει τζόκινγκ γύρω από αυτή τη δεξαμενή. Εις μνήμην της λοιπόν.


Η ησυχία εδώ γαληνεύει την ψυχούλα σου. Το μόνο που ακούγεται είναι τα πουλιά. Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες πουλιά. Το Σέντραλ Πάρκ είναι βασικό σημείο διέλευσής τους στο πέρασμα από τον Ατλαντικό. "Γεια σας αδέλφια!"


Επιμύθιο: Το Σέντραλ Παρκ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Νέας Υόρκης. Και το μοναδικό ελαφρυντικό για όλη την ασχήμια της επιβαρυμένης δόμησης που έχει κατακλείσει το γύρω-γύρω. Ετούτο εδώ το μέρος αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα του πώς μπορεί ένα πάρκο να μεταμορφώσει έναν τόπο και να αλληλεπιδράσει με τις ζωές των κατοίκων του. Στην Ελλάδα, τα πάρκα είναι παραμελημένα, παρηκμασμένα και περιθωριακά -τα έχουμε ξαναπεί. Αποτελούν μόνιμη απαίτησή μας, αλλά όταν εντέλει γίνονται, αδυνατούμε να τα εντάξουμε ομαλά στην καθημερινότητά μας. Δεν ξεύρω αν θα γίνει ποτέ το πάρκο του Ελληνικού ή αν στη Θεσσαλονίκη θα μετατραπεί ποτέ η ΔΕΘ σε μητροπολιτικό πάρκο. Εκείνο που ξεύρω είναι ότι χωρίς φροντίδα για δραστηριότητες, χωρίς συστηματικές και έξυπνες παρεμβάσεις, χωρίς χρήματα και χορηγίες, χωρίς διαρκή προσπάθεια από τους φορείς διαχείρισης για φύλαξη και τήρηση των κανόνων, πάρκο δεν γίνεται. 

Αλλά αρκετά με τις θεωρίες και τους προβληματισμούς. Ας σιωπήσουμε κι ας απολαύσουμε τον καθαρό αέρα, τη δροσιά του νερού, το θρόισμα των δέντρων και τα τιτιβίσματα των πουλιών. Κι ας προσποιηθούμε πως δεν είμαστε στο κέντρο μίας πόλης είκοσι εκατομμυρίων, αλλά στη μέση ενός υπέροχου δάσους. Νομίζω ότι μπορούμε ως και να το πιστέψουμε.

28 σχόλια :

  1. υπέροχο το πάρκο ,αν και έχουν γίνει τα εγκληματάκια του και εκεί !χαχαχαχα
    για τα ανυπαρκτα πάρκα στην Ελλάδα τα έχουμε ξαναπεί ,ούτε πρόκειται να γίνουν ποτέ!!!
    είναι σημαντικό σε τέτοιες μεγαλουπόλεις να υπάρχουν οάσεις πρασίνου που αλλάζουν την ψυχολογία σου και σε ξεκουράζουν!
    καλημέρααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είναι υπέροχο το πάρκο. Μου αρέσει να το βολτάρω, να κάθομαι και να απολαμβάνω τη δροσιά του κάτω από τα δέντρα με το βιβλιαράκι μου. Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο. Να χαζεύω τα σουρταφέρτα των πουλιών. Αν δεν υπήρχε αυτό το πάρκο, οι νεοϋορκέζοι θα έπεφταν ομαδικά ν'αυτοκτονήσουν στο Χάτσον Ρίβερ. Δεν θα αντεχόταν η πόλη.

      Τις καλημέρες μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Α την έκανα κι εγώ την ποδηλατάδα μου στο πάρκο να απολαύσω φέικ φύσις και να φωτογραφηθώ με τσι σκίουροι που κυνηγιούνται, αμ πώς! Όπως τα λες πτηνό, όαση το πάρκο, κάνεις τη βόλτα σου κι αλαφραίνει η καρδιά σου από τη μουντρουχιά της πόλης.

    Πι Ες: Θέλω να καταγγείλλω την αδικία, διότι σχολίασα τ'αξημέρωτο αλλά στο προηγούμενο, δεν είχες ανεβάσει αυτό το ποστ ακόμη, οπότε πάλι πρόλαβε η Νάσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το πάρκο ετούτο, παράδεισος. Εν τω μέσω μίας αστικής κόλασης.

      Και εις απάντηση της καταγγελίας σου, οφείλω να πω ότι η Νάσια απλώς δεν παίζεται το πρωί. Είναι σε μεγάλη επιχειρησιακή ετοιμότητα και ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά τη δημοσίευση της ανάρτησης, σχολιάζει με την καλημέρα της. Σου μιλώ για απαλεύταμπολ αντανακλαστικά! :)

      Διαγραφή
  3. Δεν θα έλεγα όχι σε ένα από αυτά τα διαμερισματάκια δίπλα στο πάρκο:) Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διάλεξε ένα, όποιο θέλεις. Φέρνω το καρνέ των επιταγών μου.
      :)

      Διαγραφή
  4. Πολύ όμορφο το πάρκο πτηνούλι, θα ήθελα πολύ να ήμουν ξάπλα στο γκαζόν που δεν υπάρχει κανείς, μόνη μου,
    ή να κάνω μια βόλτα γύρω από την λιμνούλα.
    Πάρα πολύ μου άρεσε.
    Φιλιά πολύ πολυταξιδεμένο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ζούπερ όμορφο το πάρκο και πραγματικά, σου δίνει ευκαιρία για απόδραση.
      Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα!
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  5. Λόγω της φύσης σου, θα ξαναπεράσεις από το πάρκο, οπότε έχει το νου σου. Εκεί που λες "προνομιούχα διαμερίσματα" Central Park West με λίγα λόγια, μένει η Γιόκο Όνο. Δεν μπορεί κάποια μέρα θα την πετύχεις.

    Χεβ α ναις ταιμ μάι φρεντ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Γιόκο, πολύ φίλη μου! Καθόμαστε μαζί στα παγκάκια και ταϊζουμε τα περιστέρια.
      Γενικά αγαπάει πολύ τα ζώα. Μόνο με τα σκαθάρια είχε πάντοτε ένα θέμα.

      Κίσες!

      Διαγραφή
  6. Φαντάζομαι να πάει καμία να ξαπλάρει με το μαγιώ της στον Εθνικό μας κήπο... xoxoxo

    Από όλο το πάρκο ξετρελάθηκα με τον Τσιπ και τον Ντέιλ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Τσιπ και ο Ντέιλ είναι ζούπερ φιλικοί. Εκτός κι αν είσαι ο Ντόναλντ Ντακ. Οπότε υποφέρεις.
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  7. Πσσσσς...
    Πτηνούλι τι τυχερός που είσαι... Το μέρος φαίνεται μαγευτικό! Πραγματικά, όαση για τους Νεοϋορκέζους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μέρος είναι όντως πάρα πολύ όμορφο. Και γαλήνιο.
      Σχεδόν ξεχνάς το μποτιλιάρισμα και τη ρύπανση και το θόρυβο της πόλης τριγύρω.
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  8. Α, παπα δεν μπορώ το περπατητό.
    θα με πειράξει και ο καθαρός αήρ,
    δεν θέλω να βλέπω και πράσινο.
    μια χαρά εδώ... στο κέντρο της πόλης. με το καφέ σύννεφο και την σταχτιά βροχή!
    παραμένω αμί.

    * θυμίσου αυριο πρωι να περάσεις απο μένα, εχω δώρα για σένα. μερσί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΖουΖού, τι δώρο έχω; Τρώγεται; Φοριέται; Συνδυάζεται με τα μάτια μου;
      Είναι φορητό; Είναι μεγάλο; Λέγε!!!!!

      Διαγραφή
  9. Καλαμιά στην κάμπο11 Ιουν 2013, 3:18:00 μ.μ.

    Από τις φωτό, τουλάχιστον, εκτός από την ομορφιά και τη γαλήνη, προκύπτει και καλή καθαριότητα στο πάρκο. Όλα αυτά δεν ταιριάζουν, παιδί μου, στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα. ΄Ασε, καλύτερα τσιμέντο το Ελληνικό και η ΔΕΘ για να΄χουμε να βρίζουμε τις εκάστοτε κυβερνήσεις αλλά ποτέ μα ποτέ τους εαυτούς μας.

    (Επειδή είσαι περίεργο και φιλομαθές πτηνό, ΔΕΝ πιστεύω να πηγαίνεις εκεί και τις νύχτες γιατί κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πολλά άσχημα και περίεργα έχουμε δει).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όνειρό μου ήταν πάντα να πάω.... και όνειρο θα μείνει... Ας μείνω με τις φωτό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αγαπητό μου πτηνό, μα ποτέ δεν βάζεις κώλο κάτω; Πως γίνεται καλό μου και γυρίζεις την μισή υφήλιο και μεις τίποτις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υπήρχε η έκταση για να γίνει η απαλλοτρίωση και να δημιουργηθεί το πάρκο.

    Εδώ, στο Αθηναϊκό άστυ, που έκταση καλή μου, και που διάθεση και "κότσια" για απαλλοτρίωση;

    Έτσι καθείς με την μοίρα του που το έλαχε :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σιγά τα ωά ! Το Σέιχ Σου είναι καλύτερο - μπουαχαχαχαχαχαχααα !!!

    Πλάκα-πλάκα, σου το είπα και παλιότερα ότι στο Νιου Γιορκ δεν έχω καμία μα καμία επιθυμία να πάγω ουδεπώποτε, ΑΛΛΑ (πάντα υπάρχει ένα ΑΛΛΑ), αν μ' άφηνε ο Δήμαρχος της Ν.Υ. να στήσω ένα αντίσκηνο εκεί σε μια γωνιά του πάρκου, ευχαρίστως αναθεωρούσα τις απόψεις μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. όπως το έγραψες, όαση είναι!
    τώρα το όνομα της τζάκι, σιγά τα ωά τα δίκροκα! έκανε τζόκινγκ εκεί, κανέναν πιο μεγάλο δεν είχαν να αναφέρουν; κάνενα νομπελίστα, κανένα εφευρέτη, κάτι άλλο, την τζάκι;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αν εξαιρέσεις ότι το νευρικό μου σύστημα έχει καταρρεύσει με τα πολυάριθμα ταξίδια σου, αλλά επιστρατεύοντας όλη την αντικειμενικότητά μου και παραμερίζοντας τη ζήλια μου, σου λέω πως έχεις κάνει άψογη δουλειά. Μας μετέφερες άψογα το κλίμα και τη ζωή της πόλης.
    Απορία: Τίποτα τάφους δεν επισκέφτηκες αυτή τη φορά;

    Φιλιά πολλά ταξιδιάρικο πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αγαπημένο μου, βολταδόρικο πουλάκι.....για να έχουμε κι εμείς τέτοια αξιοζήλευτα πάρκα, πρέπει, πέραν των άλλων πολύ σημαντικών προδιαγραφών που ανέφερες (χορηγίες, αέναη συντήρηση κλπ.) να έχουμε σαν λαός και φυσιολατρική και αθλητική συνείδηση. Να μας αρέσει το περπάτημα, το τρέξιμο, οι αθλητικές δραστηριότητες, η φυσιολατρεία και όλα τα συναφή. Ενώ εμείς εδώ πάμε από τον καναπέ του σαλονιού μας στο περίπτερο για τσιγάρα με την αμαξάρα μας.....τί να λέμε τώρα....Εγώ προσωπικά τα ελληνικά πάρκα τα σιχαίνομαι πιο πολύ κι από τις αμαρτίες μου. Φιλάκια πολλά......πότε ξαναγυρίζεις στη φωλιά σου ????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Στο φτωχικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος (που έχεις θάψει στο παρελθόν :( ), έκανα ωραιότατο πικ νικ με φίλους στη γιορτή μου κι ήταν τέλεια, βγάζω τα ανήψια μου και παίζουν στην παιδική χαρά, κάνουν προπονήσεις οι τοπικές ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ, νέοι κάνουν γιόγκα και τζόγκινγκ, παρουσιάζονται θέματα πολιτισμού από την Πολιτεία (μια νέα πρωτοβουλία) και γενικώς επικοινωνούμε μεταξύ μας.
    Μπορεί να μην είναι σεντραλ παρκ αλλά για τα δεδομένα της Αθήνας μας κάνει.
    Έλα αυτό το Σάββατο το βράδυ που θα έχει εκδηλώσεις μήπως και αλλάξεις γνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Kαλημέρα.. όμορφες αναμνήσεις στο μυαλό όπως και με την άλλη αναρτηση σου για την Νέα Υόρκη...Το πάρκο αυτό ,το Σέντραλ Πάρκ , το δελφινάκι το γνωρίζει από πρώτο χέρι, μιας και τη χρονιά που πήγε ΝΥ τα βήματα του το βγάλαν και σ αυτό το πάρκο...Τεράστιο, όμορφο μου άρεσε πολυ εμένα.. στη λίμνη οι παπιούλες , σε μια γέφυρα να τρέχει ένα σκιουρακι,΄πίσω από τη γέφυρα και έξω από το πάρκο ένα μεγάλο πράσινο /ασπρο κτίριο (υπάρχει ακόμα); Υπάρχουν και κάποια που τώρα τα βλέπω, δεν ξέρω αν ήταν και τότε και απλά δε τα είδα επείδη ειναι μεγάλο το πάρκο , ή αν χτίστηκαν αργότερα, το Μπελβεντέρ,ο οβελίσκος,το Ωνάσης..στο μετρόπολιταν μουσείο πήγα...
    αν θέλεις , έλα μια βόλτα από τα μέρη μου , να απολαύσεις το δελφινάκι να πλατσουρίζει στο φυσικό του περιβάλλον :)
    ευχαριστώ, τσίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αα το καλύτερο το ξέχασα, εκείνο το διάστημα που πήγα Νέα Υόρκη στη Κϋπρο στη τηλεόραση έβλεπα ένα έργο το central park west και σύμπτωση όταν πηγα στο πάρκο αυτό είχαν γύρισμα!!! :))

      Διαγραφή
  19. Πόσο θα ήθελα να έκανα πικ νικ και να βλέπω τον Τσιπ και τον Ντέιλ να κυνηγιούνται..υπέροχες εικόνες!!
    Μπράβο πτηνό...μας έβγαλες στον καθαρό αέρα σήμερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts