Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Δουργούτι


Η Αθήνα είναι όπως τη συνηθίσεις. Αν μένεις στη μία της πλευρά -ας πούμε σε ένα Μαρούσι, ένα Χαλάνδρι, μία Λυκόβρυση βρε αδελφέ- αγνοείς την άλλη: το Περιστέρι, το Χαϊδάρι, τον Πειραιά. Υπάρχουν γειτονιές που ακόμα κι αν τις έχεις διασχίσει για να φθάσεις στον όποιον προορισμό σου, παραμένουν ανοίκειες και ακατάληπτες. Έτσι είναι οι μεγαλουπόλεις, θα πεις. Αλήθεια, έτσι είναι.


Σε μία από τις συνήθεις βόλτες μου στο τρεχαγύρευε, βρέθηκα προημερών στο Νέο Κόσμο και συγκεκριμένα στο Δουργούτι. Πριν κάποια χρόνια, βρισκόμουν στην περιοχή καθημερινά (ήταν η δουλειά μου λίγο πιο πέρα, επί της Συγγρού), αλλά είχα καιρό να περάσω.


Το Δουργούτι ήταν πάντοτε μία από τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της πόλης. Ως τη δεκαετία του 60, μόνο παράγκες έβρισκες εδώ και λασπουριά. Το νεορεαλισμό εκείνης της εποχής έχει καταγράψει ο Κούνδουρος στην ταινία "Μαγική Πόλις". Με Φούντα, Βέγγο και Κατράκη. Και μουσική του Χατζιδάκι. Από εκεί και το "Μια Πόλη Μαγική". Στους τίτλους της ταινίας και με τη ρετρό φωνή της Ζωής Μάγγου. Να το ιδείς, αν δεν το έχεις δει. Είναι διδακτικό και για το σήμερα.


Το 1965 ο Παπανδρέου -ο παππούς ντε- είπε το έπικ σύνθημα "κάτω η παράγκα" και εθεμελίωσε νέο οικισμό με την υπόσχεση να παραδώσει στους κατοίκους χίλια τόσα νεόδμητα διαμερίσματα. Με νερό και αποχέτευση περικαλώ. Και μεγάλους κοινόχρηστους χώρους! Και αίθρια ανάμεσα στα μπλοκς των πολυκατοικιών. Χλίδες.


Για κάποια χρόνια, έδειχνε το πράμα να αλλάζει. Βελτιώθηκε σημαντικά το επίπεδο διαβίωσης, έβλεπες παιδιά να παίζουν στις παιδικές χαρές και τα πάρκα, ηλικιωμένους να κάθονται στα παγκάκια και τα περβάζια, έβλεπες γλάστρες με βασιλικό και μύριζες σπιτικό φαγητό από τ'ανοιχτά παράθυρα. Οι άνθρωποι άρχισαν να ονειρεύονται πως η ζωή επιτέλους θα τους χαμογελάσει, πως υπάρχει ένα μέλλον πιο λαμπερό πάνου από τις στέγες των νεοαποκτηθέντων διαμερισμάτων τους.


Κι ύστερα διαψεύστηκαν όλα. Οι πολυκατοικίες πάλιωσαν, τα όνειρα ξεφτίσανε, η ανθρωπογεωγραφία της γειτονιάς άλλαξε. Έπεσε από πάνω και η κρίση ωσάν οδοστρωτήρας. Και πάλι ήρθε η ξυπολησιά και η φτώχεια να κατοικήσουν τούτη τη γειτονιά. Μία ξυπολησιά που θυμόντουσαν καλά, οι προσφυγικές κατοικίες που έχουν απομείνει στην περιοχή. 


Το Δουργούτι, σου διηγείται μία παραβολή για ετούτη τη χώρα που ξεκίνησε μέσα από τις λάσπες και τη φτώχεια. Που διαμορφώθηκε μέσα από τη μετανάστευση. Που πίστεψε το όνειρο. Που θέλησε να υπερβεί την παράγκα της και να αποκτήσει φως. Και νερό και τηλέφωνο.


Που κοίταξε με πόθο την ευμάρεια της Δύσης και λαχτάρησε να δοκιμάσει να φάει κάτι παραπάνω από τις πατάτες μπλουμ και τη φασολάδα.


Που πλανεύτηκε από τα μεγάλα λόγια, τις υποσχέσεις και τις ευκολίες. Ναι, πλανεύτηκε! Ξεύρεις, καμιά φορά, είμαι κι εγώ σκληρός μ'αυτή τη χώρα. Της προσάπτω το πόσο άμυαλη και απερίσκεπτη φάνηκε. Τη μέμφομαι για το σημερινό της κατάντημα. 


Και τείνω να ξεχνώ, κάτι που ευτυχώς μου υπενθυμίζει το Δουργούτι: το από που ξεκίνησε! Πώς ήταν πριν πενήντα κι εξήντα χρόνια. Δεν είναι ξένες προς ετούτη την πατρίδα, μήτε η φτώχεια, μήτε η μιζέρια, μήτε η μετανάστευση. Όπως δεν είναι ξένες προς ετούτη την πατρίδα, η τρυφερότητα, το νοιάξιμο και ο διονυσιασμός. Που στις δύσκολες στιγμές, σαν βάλσαμο γιατρεύουν τις πληγές της. Ακόμα κι εδώ. Σε αυτήν την ταλαιπωρημένη γειτονιά. Που ανέλπιστα, θα συναντήσεις ανθρώπους να σου χαμογελάσουν. Έλληνες και ξένους. Μέσα σε ένα θλιμμένο τοπίο.


Μια πόλη μαγική 
ζούμε μαζί οι δυο αγαπημένοι
μια πόλη σαν κι αυτή
πεθαίνει, ζει
κι αλλάζει μαγεμένη

Σαν πέσει η σκοτεινιά
η αναπνοή μου
θα σμίξει με τ'αγέρι
τότες η πόλη θα φανεί
μονάχη ερημική
σαν τ'ακριβό μου αστέρι.

65 σχόλια :

  1. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν και εσένα και μαθαίνουμε και λίγο ιστορία από τις πόλεις μας. Δεν το ήξερα το Δουργούτι και ας γεννήθηκα στον Δ. Αθηναίων.
    Αλλά όπως είπες και συ σε άλλη συνοικία.
    Μπράβο σου και πάλι και καλή σου ημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η έρμη η πόλη κρύβει πολλές ιστορίες μέσα της. Ξεύρεις, τη συγκρίνω κι εγώ συχνά με τις ειδυλλιακές πρωτεύουσες της δυτικής Ευρώπης και γκρινιάζω για το δικό της χάλι. Τείνω όμως να παραγνωρίζω πως πολλές από τις -αντικειμενικά άσχημες- γειτονιές της προέκυψαν ως αποτέλεσμα κοινωνικής αναγκαιότητας. Παράγκες μεταναστών και παραπήγματα προσφύγων. Δεν αποτελεί δικαιολογία για τα πάντα, αλλά προσφέρει ένα κάποιο ελαφρυντικό.

      Την καλημέρα μου.

      Διαγραφή
    2. Μια όμορφη προσέγγιση της περιοχής...
      omadaasty.blogspot.gr/2013/04/o.html

      Διαγραφή
  2. Μια πόλη μαγική, ναι, πάντα μαγική σε όλες τις όψεις της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει ενδιαφέρον η Αθήνα. Επιμένω να το λέγω. Αλλά είναι μία δύσκολη πόλη για να την ανακαλύψεις. Και παραμένει ανεξερεύνητη, ακόμα και για εμάς τους κατοίκους της.

      Την καλημέρα μου, tremens!

      Διαγραφή
  3. Μου θύμησες τα δικά μας προσφυγικά... εδώ, λίγο πιο πέρα από το σπίτι μου, είναι ακόμη έτσι. Κι εγώ σε τέτοια πολυκατοικία ζω, αλλά θεωρούμαι προνομιούχα -είναι από αυτές που έχουν μπαλκόνι... Φεύγουν πιο εύκολα τα όνειρα προς τον ουρανό σ' ένα τέτοιο σπίτι με μπαλκόνι...

    Να είσαι καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου. Και η προσφυγιά και τα προσφυγικά.

      Θέλουν όμως φροντίδα για να αναδειχθούν ή να παραμείνουν κατοικίσιμα. Και ναι, ένα μπαλκόνι με θέα το όνειρο πάντοτε βοηθάει.

      Να είσαι ζούπερ ντούπερ καλά!

      Διαγραφή
  4. Καλά υπάρχουν αυτά τα αυτοκίνητα σε δρόμους, έστω και εγκαταλελειμμένα??? Απίστευτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι σουρεάλ; Έχεις που έχεις όλη αυτή την εικόνα με τα προσφυγικά και τα τεράστια μπλοκς κατοικιών, πέφτεις και πάνω στα αυτοκίνητα των Ντιουκς και μένεις άφωνος!

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
    2. Φίλε γιατί δουλεύεις τον κόσμο? Τα αυτοκίνητα αυτά είναι έξω από ένα συνεργείο που ειδικεύεται σε παλιά αμερικάνικα αυτοκίνητα!

      Διαγραφή
  5. μου θύμισε υποβαθμισμένη γειτονιά της Αμερικής ή της Βραζιλίας!και τη φαντάζομαι σε 20-30 χρόνια από σήμερα...θα είναι και τότε μαγική;;;
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσια, η συγκεκριμένη γειτονιά φλερτάρει -όπως και τόσες άλλες της Αθήνας- με την απόλυτη υποβάθμιση πλέον. Φοβούμαι πως η μαγεία κατοικεί πια μόνο στα όνειρα των κατοίκων της. Και πολλές φορές, ούτε καν εκεί.

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
    2. ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑΣΙΑ ΠΩΣ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΤΡΑΒΗΞΕ Ο ΦΙΛΟΣ,ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 50 ΜΕΤΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟ INTERCONTINENTAL TO ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΜ.ΑΡΑ ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ.ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ-ΕΛΛΑΔΑ.ΒΓΕΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΥΑΛΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΑ ΠΑΡΑΕΞΩ.

      Διαγραφή
    3. Απαπαπαπα, φωνές πρωί πρωί!

      Διαγραφή
    4. Το φωτορεπορτάζ είναι τελείως παραπλανητικό. Να λες την αλήθεια και να μην παρουσιάζεις την κατάσταση τραγική γιατί ΔΕΝ είναι. Αν εξαιρέσεις τις πολύ παλιές προσφυγικές πολυκατοικίες του 1935 οπού ζουν κυρίως ξένοι μετανάστες, στις υπόλοιπες εργατικές πολυκατοικίες του Δουργουτίου ζουν οικογένειες της μικρομεσαίας-μεσαίας κοινωνικής τάξης. Μένω σε μια από αυτές τις πολυκατοικίες 35 χρόνια και μεγάλωσα άνετα σε μια οικογένεια με δύο γονείς δημοσίους υπαλλήλους γραφείου. Ανάλογης κοινωνικής τάξης είναι οι περισσότερες οικογένειες που μένουν στις εργατικές πολυκατοικίες του Δουργουτίου. Η περιοχή δεν είναι πιο υποβαθμισμένη από τις περισσότερες περιοχές του κέντρου της Αθήνας. Είναι μάλιστα πολύ πιο ήσυχη και πιο ακίνδυνη από πολλές άλλες περιοχές του κέντρου. Μη σε ξεγελούν οι εργατικές πολυκατοικίες. Είναι τελείως παραπλανητικό και άκυρο να λες ότι το Δουργούτι φλερτάρει με την απόλυτη υποβάθμιση.

      Διαγραφή
    5. Επειδη κι εγω μεγαλωσα στις παραγκες και μετα σε αυτες τις ορισμενες πολυκατοικιες και οχι τις παληες (σαν αυτες στην Λ Αλεξανδρας) συμφωνω οτι μονο υποβαθμισμενη δεν ειναι. Φτωχη ισως ομως μεχρι εκει

      Διαγραφή
    6. Επειδη κι εγω μεγαλωσα στις παραγκες και μετα σε αυτες τις ορισμενες πολυκατοικιες και οχι τις παληες (σαν αυτες στην Λ Αλεξανδρας) συμφωνω οτι μονο υποβαθμισμενη δεν ειναι. Φτωχη ισως ομως μεχρι εκει

      Διαγραφή
  6. Καταπληκτκή ανάρτηση, μπράβο σου! Ωραία η ιστορική αναδρομή, οι φωτογραφίες σου, και οι παραλληρισμοί.
    "Μια πόλη σαν κι αυτή πεθαίνει, ζει κι αλλάζει μαγεμένη", οπότε μπορούμε να ελπίζουμε πως θα αλλάξει μαγεμένη, πως σύντομα θα ζήσει την εποχή της δόξας της (ξανά);
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Fri, δεν ξεύρω πόσο σύντομα θα βελτιωθεί η κατάσταση (φοβούμαι καθόλου σύντομα), αλλά τα πράματα αλλάζουν συνέχεια και μεταβάλλονται. Και αυτό ισχύει και για τις πόλεις. Όπως το λέει το τραγούδι του Χατζιδάκι: πεθαίνουν, ζουν κι αλλάζουν μαγεμένες.

      Κι αν κάποιος με ρωτήξει, πού την είδες τη μαγεία βρε πτηνό μέσα στη θλίψη των γκρίζων τοίχων και της οικονομικής κρίσης, θα του απαντήσω πως οι ανθρώπινες ζωές πάντα κρύβουν μαγεία μέσα τους.

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  7. Εκεί πιο πάνω μένω πτηνούλι και τα ζω καθημερινά αυτά που περιγράφεις.
    Ας ελπίσουμε ότι θα ξαναλλάξει αυτή η πόλη που γνώρισε τόση ξεγνοιασιά κάποτε.
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ τόσα περαδώθε, σε Ευρώπες και Αμερικές, θα ερχόταν και η ώρα να φθάσω και κοντά σε εσένα. Ας ελπίσουμε όντως για το καλύτερο. Για την πόλη μας, τη γειτονιά μας, τις ζωές μας.

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  8. Κελ ντεκαντάνς το λεμε μεις, απ τη Νέα Υόρκη στο Δουργούτι. Καλε δεν το λενε έτσι πιά. Ρώτα να μάθεις... κάπως τόχουν ονομάσει... οπως ολα τα μη σίκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κυνόσαργες, το λένε πλέον! Σε μία προσπάθεια αναβάπτισής του, προσπάθησαν να συνδέσουν το μέρος με την αρχαία του ονομασία, μπας και ανέβει στην αντίληψή μας!

      Όσο για τη μετάβαση από τη Νέα Υόρκη στο Δουργούτι, ως γνωστόν το πτηνό δεν έχει το Θεό του!

      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Πολύ καλημέρα σας! Παρακολουθώ το μπλογκ,ευκαιρία να σχολιάσω, λοιπόν, μια και γίνεται αναφορά στην ευρύτερη περιοχή του Νέου Κόσμου.
      Προς αποκατάσταση των πραγμάτων, θα ήθελα να συνεισφέρω με κάποιες πληροφορίες!
      Κυνόσαργες ήταν η αρχαία ονομάσιατης περιοχής,όπου και μεγάλωσε ο Θεμιστοκλής.Η ονομασία διατηρέιται ακόμα σε επίσημα έγγραφα και όχι μόνο('περιοχή Κυνοσάργους'), χαρακτηρίζοντας κυρίως την πάνω 'γειτονιά' (λόφος Λαμπράκη).Νέος Κόσμος ονομάστηκε στα σύγχρονα χρόνια ολη η περιοχή, ενώ το συγκεκριμένο κομμάτι του Δουργουτίου (ή αλλιώς 'των εργατικών κατοικιών'), που είναι, χονδρικά, η περιοχή πίσω από το Ιντερκοντινένταλ, διατηρεί την ονομασία του και όχι μόνο μεταξύ των κατοίκων. Ενδιαφέρον, ίσω, θα είχε η αναφορά σας στο μπλόκο που στήθηκε σε πατριώτες απο Γερμανούς κατακτητές στην περιοχή.
      Ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  9. Θλιμμένο χαμόγελο η ανάρτησή σου σήμερα ... Μας χρειάζονται κι αυτά ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρειάζονται και τα θλιμμένα χαμόγελα, όντως!
      Για να στεκόμαστε και να φιλοσοφούμε λιγουλάκι.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  10. Καλαμιά στην κάμπο11 Ιουλ 2013, 2:37:00 μ.μ.

    Η φωτογραφία που με εντυπωσίασε είναι η 5η με την εσωτερική στριφογυριστή βρώμικη σκάλα που καταλήγει σε έναν εξίσου βρώμικο και πανάθλιο έρημο χώρο.
    Σαν μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε. Και το Δουργούτι καθρέφτης της(πώς και δεν του έδωσαν ποτέ ένα πιο μοντέρνο όνομα, μυστήριο).

    Αναρωτιέμαι: Εσύ επέλεξες χώρους χωρίς ανθρώπινη παρουσία ή πραγματικά δεν κυκλοφορεί κανείς εκεί και είναι όλα έρημα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα, μου άρεσε πολύ αυτή η φωτογραφία! Όπως και εκείνες με τα αφημένα αυτοκίνητα.
      Όσο για το ερώτημά σου, σκόπιμα επέλεξα φωτογραφίες χωρίς κόσμο. Για πιο ντραμάτικ εικαστικό αποτέλεσμα (!). Η περιοχή πάντως είναι αρκετά ζωντανή, με κάποια καφενεία, παρέες μεταναστών που κάθονται στις εισόδους πολυκατοικιών και πίνουν μπύρες και μπόλικα παιδιά που κλωτσάνε μπάλες στα παρκάκια και τους κοινόχρηστους χώρους.

      Την καλησπέρα μου, Καλαμιά!

      Διαγραφή
  11. Πολύ καλή η ανάρτηση..πίστευα ότι ο χώρος είχε αναβαθμιστεί κάπως, με έφερες στη πραγματικότητα με τις φωτογραφίες. Τώρα ο δήμαρχος προσπαθεί να ιδρύσει κέντρο σίτισης απόρων και οι κάτοικοι αντιδρούν.."δεν είμαστε ρατσιστές, αλλα δεν θέλουμε απόρους, άστεγους και πιθανόν τοξικομανείς στη γειτονιά μας, που είναι ήσυχη μέσα στη κακομοιριά, λέει κάτοικος που κατάγεται απο πρόσφυγες της Σμύρνης.. Να γελάμε για τη κατάντια ή να κλαίμε;
    Ολόκληρο το άρθρο εδώ http://tispandoras.blogspot.gr/2011/06/blog-post_5000.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι δύσκολα αυτά τα θέματα. Από τη μία, τα κέντρα σίτισης απόρων είναι απαραίτητα και από την άλλη, οι φόβοι για περαιτέρω υποβάθμιση ως εκ της εγκατάστασης τέτοιων κέντρων, είναι μάλλον εύλογοι. Χρειάζεται σχέδιο, επικοινωνία με τις τοπικές κοινωνίες και όραμα. Ναι, μετά ξύπνησα.

      Δυστυχώς, η κρίση έχει γίνει η δικαιολογία για ακόμα μεγαλύτερη εγκατάλειψη και υποβάθμιση της ζωής μας.

      Διαγραφή
  12. Η κρυφή πλευρά του φεγγαριού....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς πίσω από το πεντάστερο Ιντερκοντινένταλ και τα μοντέρνα κτήρια της Συγγρού. Το κοντράστ βγάζει μάτι.

      Καλημέρα, iris.

      Διαγραφή
  13. Μα τι Μπίθουλας ε! Τσ, τσ,τσ! Τι Μπιθουλαίοι κι αυτοί, που έζησαν και ζουν εκεί! Και λίγα λες Πτηνούλι! Κελ ντεκαντάνς οι ποβρ!
    Μου βγήκε η Σουσού τα μέσα όξω!
    Κι εγώ αμα περιπλανιέμαι σε παλιές ή αναξιοποίητες γειτονιές και της πόλης εδώ και του τόπου μου, τα σκέφτομαι όλα αυτά έντονα. Με τη δουλειά μου ταξίδευα πολύ εδώ στη Βόρεια Ελλάδα. Δεν είχα χρόνο για περιπλανήσεις, αλλά μια πόλη νομίζω σου μιλά καλύτερα αν την επισκεφτείς πολλές φορές και με διάφορες αφορμές. Η Βόρεια Ελλάδα από Λάρισα και πάνω ως Αλεξανδρούπολη, μου έχει πει πολλές ιστορίες τέτοιες. Η Αθήνα όμως συμφωνώ πως έχει πολύ περισσότερες και πιο ενδιαφέρουσες να πει και καλά κάνεις και την τριγυρνάς και μας παίρνεις βόλτα!
    Λατρεία η Σουσού, όπως έλεγα. Όλοι οι ντόποιοι νομίζω έχουμε από μία μέσα μας, ανάλογα την περιοχή που μένουμε. Κι ο γύφτος ακόμα που είναι ο "κοινωνικός πάτος" για μας (χωρίς πολιτικές ορθότητες οι χρήση της γλώσσας ή όπως λέω εγώ γλώσσα "χωρίς προφυλακτικό") κι αυτός μια τέτοια περιοχή την έχει για τους πιο υπανάπτυκτους κι ονειροπόλους αλβανόγυφτους που οραματίστηκαν μια καλύτερη ζωή και ήρθαν εδώ να τους πάρουν τις καλύτερες χωματερές που κατασκήνωναν. Ε ζαμέ! Να παν στους υπονόμους! Και πήγαν κι αυτοί στους υπονόμους κι έτσι δε συναντιούνται και αμα τους ακούσει στη λαϊκή που τους ρωτάνε και τους πειράζουν οι τσοκαρίες διευκρινίζουν ποιος έκανε το έγκλημα. Οχι αυτοί, οι αλβανόγυφτοι ήταν.
    Το κέντρο μιας μεγαλούπολης έχει απ' όλα. Είναι ιστορικό. Δεν χρειάζεται όμως να χαρακτηρίζονται από τη διαμονή τους οι κάτοικοι μιας περιοχής επειδή στρίμωξαν τα όνειρά τους σε υποβαθμισμένο μέρος μιας ιστορικής πόλης. Πως αλλιώς θα το απαλλάξουμε από την παρακμή? Θα το υποβαθμίσουμε δηλαδή στη συνείδηση όλων να πέσει η αξία του εντελώς και να έρθει η πολυεθνική να το αγοράσει πενταροδεκάρες και να το αναβαθμίσει?
    Να έρθει το Κολωνάκι να θάψει τους σύγχρονους ζωντανούς για να ξεθάψει τους πεθαμένους αρχαίους, που ήταν φιλοδοξία της Σουσούς, για να έχουμε εμείς ένα όμορφο κέντρο να περπατάμε?
    Δεν ξέρω γιατί μου βγήκε αυτό το σχόλιο? Το πολιτικοποίησα εντελώς το θέμα μου φαίνεται, ενώ ξεκίνησα πολύ χαλαρά να γράψω τρεις γραμμές και να φύγω. Είναι που τώρα τελευταία έχω πάθει κάτι και διαβάζω πολύ ολούθε νέα και μάλλον ψάχνω παντού πίσω από λέξεις, χωρίς απλά να απολαμβάνω κι δε βρίσκω και τον Αλέξις!

    Μα καλά κι εσύ πότε πήγες πότε ήρθες!? Άφησα το αφιέρωμα Νιου Γιορκ για Σεπτέμβρη για τα κρύα πρωινά του με τον ζεστό καφέ!
    Φιλί Πτηνούλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές είναι οι γειτονιές και οι περιοχές που παραδίδονται αμαχητί (και ένεκα της κρίσης) σε ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση και απαξίωση. Οι όποιες παρεμβάσεις -καλές ή κακές- τελείωσαν μαζί με τη χρεοκοπία του κράτους και πλέον μόνο ένα πράμα συμβαίνει: αποσύνθεση. Αστική, οικονομική και κοινωνική.

      Σε μία χώρα που δεν νοιάζεται βέβαια, αυτά συμβαίνουν. Δεν υπήρχε σχέδιο τις καλές τις εποχές, πόσο μάλλον σήμερα.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, αγαπημένη Georgina!

      Διαγραφή
  14. Καποτε χρησιμοποιουσα συχνα τη γραμμη τρεις γεφυρες- Κυνοσαργους για να παω στα Κτελ Λιοσιων.Ειχα μαθει τοτε, οτι η αφετηρια στη περιοχη Κυνοσαργους ειναι πισω απο το Ιντερκοντινενταλ .Παραξενο να κατεβαινεις τη λεωφορο Συγγρου με τα μεγαλοπρεπα κτηρια της και να ξερεις οτι μερικα τετραγωνα αριστερα σου ειναι μια αγνωστη πολη μαγικη!Και να μαθαινεις σημερα οτι τη λενε και Δουργουτι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ τη θυμάμαι αυτήν την περιοχή όταν με είχα περάσει καναδυο φορές με τους γονείς μου όταν ήμουνα μικρός. Η Συγγρού τότες δεν είχε ακόμα γιομίσει με μοντερνιές και μεγάλα κτήρια. Κάπου εκεί πιο κάτου από το Ιντερκοντινεντάλ, σε μία μεγάλη αλάνα θυμάμαι για κάποιες εβδομάδες είχε εγκατασταθεί ένα τσίρκο, για να καταλάβεις. (θε-μου, πόσο αρχαίος είμαι!)

      Το Δουργούτι, το γνώρισα όμως καλύτερα πριν πεντέξι χρόνια, όταν το διέσχιζα για να φθάσω στο μετρό μετά τη δουλειά. Μου έκαμε τρομερή εντύπωση και θυμάμαι κοιτούσα με περιέργεια και ενδιαφέρον τα κτήρια και τις εσωτερικές αυλές και τα μπαλκόνια. Μια πόλη μαγική. Όχι όμορφη. Ούτε ιδιαίτερα γελαστή. Αλλά γιομάτη ανθρώπινες ιστορίες.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
    2. Η αφετηρια ηταν απεναντι απο τον Αγιο Ιωαννη στη Βουλιαγμενης .024 ηταν η γραμμη.

      Διαγραφή
    3. εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στο ΚΟΥΚΆΚΙ .Θυμάμαι τό ΔΟΥΡΓΟΎΤΙ με τις παράγκες του και τα χωμάτινα δρομάκια τουπου στη μεση είχαντ΄αυλάκια για να τρέχουν τ΄απόνερα .ΑΡΜΕΝΙΚΑ τα λέγαμε οι Κουκακιώτες σας βεβαιών ότι ΟΙ αρμένισσες ηταν πεντακάθαρες και οι παράγκες τους ασβεστωμένες και τα αυλάκια του νέρου με ασβέστη μεσα .Ηταν γνωστά τα σουβλάκια τους και ειδικάτου ΚΥΡ ΜΙΧΑΛΗ που ηταν και πλανόδιος σουβλατζής, Νοστιμότερο δεν έχω φάει μέχρι τωρα.Στίς δε παλιές προσφυγικές πολυκατοικίες ζούσαν πολλοί συμμαθητεές μας στο γυμνάσιο παιδιά με ήθος και αξιοπρέπεια .Σημείο συνατησής μας με μας τους Κουκακιώτες ηταν το Περιβολακι απέναντι του προς το δικόμας το μέρος μετην στέρνα πστην μέση πού πλατσουρίζαμε τα καλοκαίρια πιτσιρίκια(ΟΙ πιο παλιοι θα το θυμούντε ηταν η πισίνα της περιοχής, Ομορφα παιδικά Χρονια.

      Διαγραφή
    4. εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στο ΚΟΥΚΆΚΙ .Θυμάμαι τό ΔΟΥΡΓΟΎΤΙ με τις παράγκες του και τα χωμάτινα δρομάκια τουπου στη μεση είχαντ΄αυλάκια για να τρέχουν τ΄απόνερα .ΑΡΜΕΝΙΚΑ τα λέγαμε οι Κουκακιώτες σας βεβαιών ότι ΟΙ αρμένισσες ηταν πεντακάθαρες και οι παράγκες τους ασβεστωμένες και τα αυλάκια του νέρου με ασβέστη μεσα .Ηταν γνωστά τα σουβλάκια τους και ειδικάτου ΚΥΡ ΜΙΧΑΛΗ που ηταν και πλανόδιος σουβλατζής, Νοστιμότερο δεν έχω φάει μέχρι τωρα.Στίς δε παλιές προσφυγικές πολυκατοικίες ζούσαν πολλοί συμμαθητεές μας στο γυμνάσιο παιδιά με ήθος και αξιοπρέπεια .Σημείο συνατησής μας με μας τους Κουκακιώτες ηταν το Περιβολακι απέναντι του προς το δικόμας το μέρος μετην στέρνα πστην μέση πού πλατσουρίζαμε τα καλοκαίρια πιτσιρίκια(ΟΙ πιο παλιοι θα το θυμούντε ηταν η πισίνα της περιοχής, Ομορφα παιδικά Χρονια.

      Διαγραφή
  15. είναι η πρώτη φορά που γράφω σε ανάρτησή σου, αλλά σήμερα πραγματικά με συγκίνησες! εκεί μεγάλωσα!! έμενε η γιαγιά μου και οι θείες μου στη στρογγόνωφ και όσο ήταν οι γονείς μου ήταν στη δουλειά, περνούσα το χρόνο μου εκεί... στην πίσω μεριά έχει ένα παρκάκι και μιας και το σπίτι ήταν ισόγειο μπαινοβγαίναμε από το παράθυρο! και πάντα φώναζε η γιαγιά γιατί τις βάζαμε λάσπες στα δωμάτια!! και ακόμη και τότε θυμάμαι όλοι κάθονταν στα σκαλοπάτια γύρω από τις πολυκατοικίες και κουβέντιαζαν με τις ώρες! τι εποχές!! ευχαριστώ που μου τις θύμισες:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά που αυτή η ανάρτηση, λειτούργησε συναισθηματικά. Όντας ξένος στην περιοχή, την έχω περπατήσει κι έχω δοκιμάσει να την καταλάβω, αλλά δεν έχω πραγματικές μνήμες από αυτήν, όπως έχεις εσύ. Σε ευχαριστώ λοιπόν που προσέθεσες με το σχόλιό σου, τις ιδικές σου μνήμες και μου συμπλήρωσες την εικόνα.

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  16. Όλο και κάτι μαθαίνω εδώ...δεν την ήξερα την περιοχή..
    Τα αυτοκίνητα μου έκαναν μεγάλη εντύπωση....λες και γυρίσαμε σε άλλη εποχή ξαφνικά..
    Να είσαι καλά πτηνό..φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες; Αυτά τα αυτοκίνητα προσθέτουν ένα σουρεαλισμό στο μέρος.
      Ξαφνικά δεν ξεύρεις που βρίσκεσαι: στην Αθήνα ή σε κανένα Αϊντάχο μη-χειρότερα!
      Τις καλημέρες μου, Μαρία!

      Διαγραφή
    2. Τα αυτοκίνητα ανήκουν σε συνεργείο που ειδικεύεται σε παλιά αμερικάνικα αυτοκίνητα. ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ - ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΘΥΡΑ 13.

      Διαγραφή
  17. Μπράβο Πιγκουινάκο μου, ετσι έμαθα και εγώ που γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα (Κυψέλη) που είναι το Δουργούτι. Ακουστά βέβαια το είχα. Το Κυνοσάργους το έβλεπα στα λεωφορεία, στην Βερανζέρου μάλλον όπου ήταν η αφετηρία για την Κυψέλη.
    καλό ΣΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ στην από δω μεριά της Αθήνας (στη δικιά σου ντε), δεν τις ήξευρα εκείνες τις περιοχές κάτω στη Συγγρού. Ακόμα δηλαδής, η Καλλιθέα, η Νέα Σμύρνη, τα Πετράλωνα, δεν μου είναι το ίδιο γνώριμες με τα Πατήσια, την Κυψέλη και τους Αμπελόκηπους. Είναι πάντως εντυπωσιακό πως μέσα σε ετούτη την αγέλαστη (πλέον) πόλη, υπάρχουν ακόμα πολλά για να ανακαλύψει κανείς.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  18. Στα 35 μου χρονια ,παρολο που μεγαλωσα στις γειτονιες αυτες ,επαιζα στα παρκακια αυτα,διεσχιζα με το αμαξι τα προσφυγικα, ποτε δεν μπηκα στον κοπο να διαβασω την ιστορια του τοπου μου..Ντρεπομαι γιατι τα προσπερνουσα με σχεδον απαξιωτικο τονο ,πιστευωντας,οτι η ιστορια του τοπου αυτου θα ειναι σαν τους ανθρωπους που εμεναν εκει...φτωχη...
    Ανοιγωντας λοιπον τα ματια μου ,εμεινα αναυδος οταν διαπιστωσα οτι τα χωματα που εμεις ανεμελοι παιζαμε και περνουσαμε ,ηταν βαμμενα με αιμα απο ανθρωπους με θαρρος και πιστη στην ελευθερια....Μια ολοκληρη αιματοβαμμενη σελιδα της 9 Αυγουστου του 44 γραφτηκε εκει,και σχεδον κανεις μας δεν ηξερε τιποτα για αυτο..
    Μπορει ολοες αυτες οι παραγκες να φανταζαν για ολους μια παρακμη,αλλα για μενα θα εδινα και την ζωη μου για να ζουμε στο τοτε ,να γνωριζα ανθρωπους με φιλοτιμο ,ανθρωπια που μεσα στην φτωχεια τους κραταγαν τις αξιες...Θα μου πεις δωσιλογοι υπηρχαν....ναι υπηρχαν και δεν θα παψουν να υπαρχουν,και ισως για αυτο εμεις οι ανιστοριτοι το πληρωνουμε αυτο ακομη και σημερα...Το οτι δεν ξερουμε τι σημαινει ναζισμος και κατοχη...και ποτε να μην μαθουμε ευχομαι....
    Ζω στην Κρητη πια,αλλα το μυαλο μου ηταν παντα στην ομορφη πατριδα..τοτε δεν ηξερα γιατι..αλλα ητανε...τωρα θελω οσο τιποτε αλλο να ζησω ξανα στα χωματα που με κανουν να νοιωθω ....μια πολη μαγικη.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια πόλη μαγική, λοιπόν. Φορτωμένη με ζωές ανθρώπων που την έζησαν, κι αγάπησαν και πόνεσαν και μόχθησαν, μέσα της.

      Ευχαριστώ θερμά για το σχόλιο. Αρκετούς μήνες μετά από αυτήν την ανάρτηση και συνεχίζω να λαμβάνω μηνύματα από ανθρώπους που γνώρισαν το Δουργούτι (ως κάτοικοι ή ως περαστικοί) και το νιάζονται.

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  19. Φίλε πιγκουίνε σε ευχαριστώ ειλικρινά για το αφιέρωμα.

    Μεγάλωσα σε αυτή τη γειτονιά, σε αυτές τις προσφυγικές πολυκατοικίες και κάθε φωτογραφία σου είναι μαγική για μένα. Έφυγα από κει το 93 για σπουδές και δεν γύρισα ξανά. Τώρα όποτε επιστρέφω Ελλάδα περνάω να δω το πατρικό.

    Το "αίθριο" ανάμεσα στις πολυκατοικίες το λέγαμε "παιδότοπο" και δημιουργήθηκε καμιά 15αριά χρόνια μετά απο αυτές όταν έκλεισαν τη Σφιγγός αρχές δεκαετίας 80. Αρχικά είχε γήπεδο μπάσκετ και συντριβάνια (που λειτούργησαν αν θυμάμαι κάλά μόνο τη μέρα των εγκαινίων) Οι Μπσκέτες έλιωσαν από τη σκουριά και δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ.

    Παρόλα αυτά ήταν εκπληκτική γειτονιά για να μεγαλώσεις να παίξεις κτλ.
    Πάντα επιστρέφω στα όνειρά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλε Μπαμπη ,μαλλον πρεπει να ειμαστε και κοντα στην ηλικια...Λειπω απο τοτε ουσιαστικα αλλα με εχει πιασει τοση μελαγχολια και εχω βαλει σκοπο της ζωης μου να επιστρεψω..δεν ξερω αν κανω καλα η αν θα βρεθει η ευκαιρια.Ολες οι συνθηκες,ολο το συμπαν συνωμωτει κατα...Ειναι σχεδον ματαιες ολες οι προσπαθειες...Λογω εργασιας...Δεν υπαρχει στην Αθηνα κατι....Αλλα ειναι τοση μεγαλη η πεπεοιθηση που νοιωθω οτι θα επιστρεψω γιατι το θελω πολυ..Και ισως τελικα ολη η μαγεια κρυβεται στην απλοτητα και στις φτωχογειτονιες..και οχι στα φωτα και την χλιδη...

      Διαγραφή
  20. Ακομα και ο Νεος κοσμος χωριζεται σε 3 μερη .... 1 είναι απο τα συνορα νεας σμυρνης εως το ιντερκοντινεταλ που θεωρειτεαι hi ... 1 ειναι οι φτωχογειτονια πισω απο ιντερκοντινεταλ - θριαμβο - παιδοτοπο και ενα νορμαλ που ειναι απο φρατζη και πανω μεχρι παγκρατι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αστικό από ποιούς ακριβώς θεωρείται hi???Μια φτωχογειτονιά είναι κ εκεί..και η σαπίλα με τα εκαντοντάδες συνεργεία αυτοκινήτων και τα μικροσκοπικά στενάκια απο Φραντζή και πάνω πως ακριβώς θεωρειτε νορμαλ..? ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 21 - Α.Ε.Κ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΗ

      Διαγραφή
    2. Ο Νέος Κόσμος ήταν, είναι και θα είναι ΠΡΑΣΙΝΟΣ όπως όλος ο Δήμος Αθηναίων. Και δεν καταλαβαίνω γιατί ο Νέος Κόσμος πρέπει να θεωρείται σήμερα πιο υποβαθμισμένος από το Μεταξουργείο, τον Κολωνό ή την Κυψέλη. Στο Νέο Κόσμο τη νύχτα κυκλοφορείς άφοβα, στην πλατεία Βικτωρίας ή τον Άγιο Παντελεήμονα όχι και τόσο. ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΘΥΡΑ 13.

      Διαγραφή
  21. Είμαι πολύ ευτυχής που μεγάλωσα σ αυτή την γειτονιά.

    41 τώρα με γύρισες πολλά χρόνια πίσω.

    Αυτές τις σκάλες τις είχαμε ανέβει αμέτρητες φορές με την αλητοπαρέα.

    Όπως και στην τέντα απ το τσίρκο που ανέφερε ο φίλος και κάναμε τσουλήθρα μέχρι κάτω…

    Τα αυτοκίνητα είναι παρατημένα τα τελευταία χρόνια εκεί από ένα μαγαζί.

    Οι φωτογραφίες θα έλεγα πως είναι όντως πολύ ντραμάτικ… και αφήνουν στον αναγνώστη μια γεύση από γειτονιά ‘’γκέτο’’
    αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι.

    Είναι μια πολύ ανοιχτή γειτονιά με πολλές πλατείες και χώρους …ότι πρέπει για τα μικρά παιδιά.

    Η περιοχή αναβαθμίστηκε μετά την ανέγερση του Intercontinetal.

    Και τώρα βέβαια λόγο μετρό και τραμ τα νοίκια είναι πιο τσουχτερά κι απ την Βάρκιζα…

    Παραθέτω και μια φωτογραφία από ψηλά για μια άλλη άποψη του χώρου.

    http://oi50.tinypic.com/2mcj8lf.jpg

    Ο δρόμος αυτός έκλεινε …ερχόταν ένα φορτηγό με πανί…και βλέπαμε καραγκιόζη… ωραίες εποχές….

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαρηκα ειλικρινα που βρεθηκε καποιος που οντως ξερει τι περιοχη...εκει μεγαλωσα και γω και εχω παρομοιες ιστοριες με το φιλο.πολυ ντραματικ οι φωτο που οντως σε παραπεμπει σε κατι που μαλον δεν ισχυει.τα αυτοκινητα ανηκουν στο μαγαζι που βρικεται κοντα,σε γενικες γραμμες η περιοχη (αν και υπεστει καποια υποβαθμιση απο το 90 και μετα κυριως ελεω λαθρομεταναστων) εξακολουθει και ειναι η γειτονια των παιδικων μας χρονων...κεντρο αποκεντρο οπως λεγαμε για οσους θυμουνται...

      Διαγραφή
  22. Ἕχοντας μία διάθεση σχεδόν ποιητική δέν μπορῶ νά μήν παραβλέψω τήν ἀλλοίωση ποῦ ἕχει ἐπιφέρει ὁ χρόνος στό εἷναι μας.Τόσο ποῦ ὅλα τά παιδικά μου χρόνια φαντάζουν σχεδόν σαν να εἷδα κάποιο ὅνειρο καί ὅχι να τα ἕζησα στήν πραγματικοτητα...γλυκειά μελαγχολία ....
    Και τί δέν θά ἕδινα νά μπῶ στήν μηχανή τοῦ χρόνου να ξαναζήσω πάλι στην γειτονιά μου ,στίς πραγματικά ανεμελες ἐποχες,μακριά απο τον ἐφιαλτη του σήμερα....
    Ἵσως καί να θλίβομαι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Kαλησπέρα!
    Βρέθηκα στην ανάρτηση ψάχνοντας φωτογραφίες από τη γειτονιά μου για να δείξω σε έναν φίλο από το εξωτερικό. Γεννήθηκα και έζησα το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου εδώ, έφυγα, ξαναγύρισα και τυγχάνει να βρίσκομαι εδώ τώρα που μιλάμε (γράφουμε).
    Συγκινούμαι πάντα αν τύχει να πέσω πάνω αφιερώματα σαν κι αυτό με όμορφες φωτογραφίες σαν κι αυτές.

    Αλλά με στενοχωρεί που όλοι εσείς οι "απέξω" μας βλέπετε είτε σαν απομεινάρι "μιας άλλης εποχής" (με αγιόκλημα και γιασεμιά κι άλλα τέτοια κλισέ) ή σαν δείγμα παρακμής της πόλης. Δεν είμαστε τίποτα από τα δύο. Είμαστε κανονικοί άνθρωποι σαν κι εσάς, που απλώς δεν είχαμε κάπου αλλού να πάμε ή δεν μας φάνηκε πολύ ελκυστικό το να πάμε κάπου αλλού. Δεν πιστεύαμε ότι "αναβαθμίζουμε" εαυτούς με το να μετακομίσουμε σε μια γειτονιά με πιο σύγχρονες πολυκατοικίες στοιβαγμένες τη μια πάνω στην άλλη. Απλώς εξακολουθούμε να μένουμε στα σπίτια των παππούδων ή των γονιών μας και δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από κανέναν, έχουμε τη μόρφωσή μας και τις δουλειές μας και τις ιδέες μας και την αξιοπρέπειά μας.

    Φυσικά και έχουμε προβλήματα. Το μεγαλύτερο όλων είναι ότι κάθε φορά που θέλουμε να κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής μας, σκοντάφτουμε πάντα στους ιδιοκτήτες που ζουν αλλού και ενδιαφέρονται μόνο για τη μηνιαία είσπραξη ενοικίου. Γιατί μας βλέπουν σαν κομμάτι από το παρελθόν, κατώτερα όντα. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Έχουμε την αιώνια κρατική γραφειοκρατία, μόλις το 2009 αποφάσισε ο Δήμος να μας συνδέσει στο αποχετευτικό δίκτυο της πόλης. Πριν απ' αυτό, έπρεπε να πληρώνουμε για να αδειάζουμε τους βόθρους κάθε τρεις και λίγο.
    Ή τα κατά καιρούς συμφέροντα, ας πούμε γύρω στο τέλος της δεκαετίας του 90 και μετά από μια σειρά ρεπορτάζ στα δελτία των 8 για τις "άθλιες συνθήκες στις οποίες ζουν φτωχοί και άπλυτοι στα Προσφυγικά", η διοίκηση του ξενοδοχείου λάδωσε Πολεοδομία και Υπουργείο για να κρίνουν τα κτήριά μας δήθεν επικίνδυνα και άμεσα κατεδαφιστέα. Το σχέδιό τους να απαλλοτριώσουν και να εκμεταλλευτούν το χώρο εν όψει Ολυμπιακών, ναυάγησε. Και λίγους μήνες μετά στο σεισμό δεν έπεσε ούτε μπιμπελό από τα ράφια, ούτε οι τοίχοι στα κεφάλια κανενός. Όσοι μιλούσαν για "άθλιες συνθήκες" μάλλον μας είχαν επισκεφτεί σε κακή μέρα και δεν είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους.

    Όσον αφορά στο πιο πάνω σχόλιο για την αντίδραση των κατοίκων, μακάρι να ήταν τόσο απλό. Αυτή τη στιγμή είναι πιο σημαντικό από ποτέ το να εμποδίσουμε το κλείσιμο των Δημοτικά Ιατρεία αλλά και του ΙΚΑ Νέου Κόσμου. Ο Δήμος έχει στη διάθεσή του έναν μεγάλο αριθμό ακινήτων για να μεταφέρει εκεί τον ΟΚΑΝΑ και τα συσσίτια αν το επιθυμεί, και όχι να αφαιρώντας από τους κατοίκους το δικαίωμα στην υγεία, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη εποχή για όλους μας. Πού θα εξυπηρετηθούν όλοι αυτοί οι παππούδες, ε;!

    Τέλοσπάντων..! Δεν ήρθα μόνο για να γκρινιάξω. :) Τελευταία περπατάω συνέχεια με το κεφάλι ψηλά για να χαζεύω τα σπίτια, κάθε φορά ανακαλύπτω μια λεπτομέρεια που δεν είχα προσέξει πριν, και δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολύς κόσμος στεγάζεται σε όλα αυτά τα κτήρια, πόσοι άνθρωποι και πόσες ιστορίες..
    Πάντα ήθελα να ανέβω αυτή τη στριφογυριστή σκάλα, και όταν μια μέρα πριν λίγα χρόνια πέρασα αποφασισμένη "τώρα θα πάω", ανακάλυψα ότι την είχαν κλείσει. Απογοήτευση!
    Η ταράτσα της που ποστάρατε παραπάνω, τι όμορφη!!!

    Κι αν ξαναπεράσεις καμιά μέρα, πρόσεξε ξανά τα μπαλκονάκια στην εγκαταλελειμμένη πολυκατοικία. Τον κύριο με το σκύλο τον έδιωξαν πρόσφατα, αλλά οι διπλανοί έχουν φτιάξει όλα τα κομφόρ στο διαμέρισμα σιγά σιγά, έχουν μέχρι και ρεύμα από φωτοβολταϊκό πάνελ!
    Δοκίμασε να μπεις μέσα, αν δεν έχεις μπει. Είναι φανταστικό μέρος, έχει μια απίστευτη εσωτερική αυλή. Μακάρι να γινόταν να καθαριστεί και να φτιαχτεί (/να το -ουμε, γιατί όχι). Προσοχή, είναι μες στη βρώμα, μπορεί να πάρεις μαζί σου κα'να ψύλλο φεύγοντας.


    Aυτά... Eυχαριστώ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωχ μου ξέφυγε.

      * να εμποδίσουμε το κλείσιμο των Δημοτικών Ιατρείων αλλά και του ΙΚΑ Νέου Κόσμου. Ο Δήμος έχει στη διάθεσή του έναν μεγάλο αριθμό ακινήτων για να μεταφέρει εκεί τον ΟΚΑΝΑ και τα συσσίτια αν το επιθυμεί, και όχι αφαιρώντας από τους κατοίκους το δικαίωμα στην υγεία,

      Διαγραφή
  24. Γεννημα θρεμα Νεοκοσμιτης..εζησα σε αυτη τη γειτονια τα 27 απο τα 29 χρονια της μεχρι τωρα ζωης μου...Αστικο,Θριαμβος,Χελντράιχ,Αη Γιωργης,παιδοτοπος,πλατεια ΙΚΑ...Αμετρητες νυχτες με φιλαρακια,μπυρες και τσιγαρα να συζηταμε για αυτα που συζητουν τα φτωχα παιδια στις γειτονιες...Ομως τα χρονια περασαν και η γειτονια αλλαξε οπως κι εμεις.Λογω της γενικης οικονομικης-κοινωνικης καταστασης,αναγκαστηκα να φυγω για εξωτερικο αλλα η καρδια μου βρισκεται ακομα εκει...στην οικογενεια,τους φιλους,τα μερη,της αναμνησεις των παιδικων μου χρονων...ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-Α.Ε.Κ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Νέος Κόσμος ήταν, είναι και θα είναι ΠΡΑΣΙΝΟΣ. ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΘΥΡΑ 13.

      Διαγραφή
  25. nai re file menw se mia apo aytes tis polikatikies kai to goustarw trela !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. καποτε ηταν μια πολύ ησυχη περιοχη και όλα τα δρομακια ηταν γεματα με παιδια που επαιζαν κρυφτο,μπαλα και ότι άλλο μπορεις να σκεφτεις μα τα χρονια περασαν και ενώ οι γειτονες περιοχες αναβαθμιζόντουσαν (αυτονομοι δημοι βλέπεις...)εμας εδώ στον νέο κοσμο μας εφαγε ο μεγαλος πλούσιος δημος αθηναιων!!!!!!Στο ελεος του θεου ισως γιατι ετσι διαλεξαν καποιοι και αυτό φαινεται από πολλα πραγματα εκτος από τους οικονομικούς μετανάστες που είναι γεματες οι γειτονιες μας πλεον..βλέπεις φθηνα ενοικια και παλιοι κατοικοι που την δεκαετια του 90 φυγανε δινοντας τα σπιτια τους για ένα κομματι ψωμι διαλέγοντας τα βορεια προάστεια(εεε ετσι δεν είναι που θα πηγαίνανε στην νεα σμυρνη -παλαιο φαληρο η προς δαφνη -ηλιουπολη???όλα βολικα εις βαρος μας γνωστα κολπα αυτά παραταυτα οσοι μεγαλώσαμε και ακομη μενουμε πιστοι εδώ τον αερα του νεου κοσμου δεν τον αλλαζουμε είναι το σπιτι μας οι γειτονιες μας το λοφακι του Αι γιωργη που τελειώναμε το σχολειο και πηγαίναμε με το φλερτ μας να δουμε τη θεα με λιγα λογια ολες οι γειτονιες της αθηνας αν της ψαξεις καλα εχουν σε κάθε γωνια και μια ωραια ιστορια να σου πουν οσο παρατημένες και αν είναι στο περασμα του χρονου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Να σου πω και εγώ τον πόνο μου και την νοσταλγία μου. Μεγάλωσα Δουργούτι (και μεγαλώνω ακόμα) σε μία από αυτές τις πολυκατοικίες που φτιάχτηκαν επί Παπανδρέου που αναφέρεις και πιο πάνω. Μεγαλώνοντας συνηδειτοποιώ πόσο τυχερός ήμουν. Στη γειτονιά μας είχαμε πάρκα και πράσινο που σε άλλες περιοχές δεν υπήρχε και ούτε υπάρχει ακόμα με μερικές εξαιρέσεις. Δεν θα ξεχάσω τις πλατείες και τα ποδήλατα και τα παιχνίδια.Η αλήθεια είναι πως ανήκω στη γενιά που τα videogames μας μάζεψαν από τα πάρκα και μας βάλαν στις τηλεόρασεις. Όσο και να προσπαθούν να γκετοποιήσουν την γειτονιά μας το πιστεύω πως δεν ισχύει. Είναι πραγματικότητα πως σε αυτή τη γειτονιά είμαστε όλοι μετανάστες από τότε που δημιουργήθηκε. Πρόσφυγες και μετανάστες από το 1920. Αρμένιοι στην αρχή, μετά και Άραβες, και έλληνες που κατέβηκαν από τα χωριά (πολλοί και από τον Εμφύλιο όσο γνωρίζω). Με νοσταλγία θυμάμαι τον σεισμό του 1999, που όλη η γειτονιά μαζεύτηκε στο δρόμο και στα πάρκα να ξενυχτάει μαζί με αγωνία και εμείς μικρά παιδιά να παίζουμε και να χαμογελάμε που είμαστε τόσοι πολλοί παρέα. Και αν το φαντάζεσαι, ακόμα και σήμερα μένω στην ίδια πολυκατοικία που γνωρίζόμαστε όλοι, οι περισσότεροι οι ίδιες οικογένειες και παππούδες από παλιά, και λέμε καλημέρα κάθε μιλάμε. Όταν το σκέφτομαι αυτό με τα δεδομένα πολλών φίλων μου που μένουν στην Αθήνα γελάω, το γεγονός ότι κατεβαίνω την πολυκατοικία και βλέπω τον κύριο Αλέξο να ανταλλάζουμε "καλημέρες" κάθε μέρα είναι φοβερό. Καλή συνέχεια και στα ίδια μέρη να ξαναβρεθούμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Καλησπερα σε ολους, παλαιοτερες κ νεοτερες αναρτησεις. Το αρχικο κειμενο, επειδη θελει να ειναι κουλτουρε, δεν ειναι σωστο. Οι φωτο εχουν τα πιο ασχημα σημεια του Δουργουτιου. Τα αυτοκινητα, πιυ νομιζει ο αρθρογραφος οτι μας εκαναν να ζηλεψουμε την Δυσηη, τα εχει μαζεψει ηδη ο Δημος. Γεννηθηκα στις παραγκες, μεγαλωσα στις πολυκατοικιες κ εφυγα απ κει πριν ενα χρονο γιατι δεν μπορουσα πια να ανεβαινω τις σκαλες. Κολυμπουσα κ εγω στην στερνα απεναντι, στο Κουκακι, θυμαμαι την Συγγρου να την διασχιζει το τραμ κ μετα να το ξηλωνουν για να την ασφαλτοστρωσουν κ να φτιαξουν την υπογεια της Χαμοστερνας. Τα παιδια μου μεγαλωσαν στις απλωσιες εδω, στον παιδοτοπο. Κ αν ερθετε τωρα να δειτε μεταξυ Λαγουμτζη κ Χελντράιχ ενας εξαιρετικος χωρος με γηπεδα μπασκετ, ποδοσφαιρου κ βολεϊ, παιδικη χαρα κ το Καφε Ουζερι Δουργουτι, κοντα στην Αναληψη. Οντως εχουν αλλαξει οι κατοικοι λιγο λιγο, αλλα ειμαστε μια ασφαλης γειτονια, με νοικοκυραιους ελληνες κ αλλοδαπους. Ουτε στον σεισμο του '81 ουτε του '99 κουνηθηκε ποτηρακι στο συνθετο. Κ μαζευτηκαμε ολοι το πρωτο βραδυ κ νομιζες οτι ειχαμε πανηγυρι. Εσεις που γυριζετε στας Αμερικας μας βλεπετε σαν γκετο.... Ετσι ειναι το γκετο; Δεν ξερω, δεν εχω παει. Αλλα δεν νομιζω οτι ειναι σαν αυτην την γειτονια. Μην σας κουρασω αλλο. Το αρθρο δεν ειναι αντικειμενικο!!! Που ειναι η φωτο απο τα δυο χρωματιςτα κουβαρια ζωγραφισμενα στον τοιχο της Κασομουλη;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή Λέτα (μου επιτρέπεις, φαντάζομαι!), κατ'αρχάς ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Η ανάρτηση όντως δεν είναι αντικειμενική. Όπως καμία ανάρτησή μου. Είναι όλες εντελώς υποκειμενικές. Είναι οι προσωπικές μου εντυπώσεις από πράγματα, μέρη και διαδρομές μου ανά τον κόσμο. Η συγκεκριμένη ανάρτηση γράφτηκε το 2013, πριν τρία χρόνια δηλαδή. Τότες τα αυτοκίνητα ήταν εκεί. Το ότι τα μάζεψε ο Δήμος δεν σημαίνει ότι θα σβήσω εγώ την ανάρτηση. Επίσης, θα μου επιτρέψεις να πω ότι τα χαρακτηριστικά της περιοχής, μπορούν υπό προϋποθέσεις να τη χαρακτηρίσουν γκέτο. Το ξεύρω ότι μας ενοχλούν οι λέξεις με αρνητικές φορτίσεις, αλλά καμιά φορά είναι καλό να παραδεχόμαστε στον εαυτό μας πράγματα. Εγώ έχω παραδεχτεί εδώ και πολλά χρόνια ότι η περιοχή στην οποία κατοικώ (τα Πατήσια) έχουν μετατραπεί σε γκέτο. Το να προσπαθώ να αρνηθώ αυτό που συμβαίνει τριγύρω μου (την εγκατάλειψη, την παρακμή, την συγκέντρωση ανθρώπων με συγκεκριμένα κοινωνικά χαρακτηριστικά) ή να προσπαθώ να το αγνοήσω, δεν θα ωφελήσει και πολύ. Δεν είπα εγώ ποτέ στην ανάρτηση ότι δεν είναι ασφαλής η γειτονιά. Δεν υπονόησα πουθενά ότι δεν είναι νοικοκυραίοι οι Έλληνες και αλλοδαποί που μένουν στο Δουργούτι. Ή στα Πατήσια. Ή στην Κυψέλη. Ή στην Καλλιθέα. Ή στον Κολωνό.

      Τέλοσπάντων δεν θέλω να μακρηγορήσω, ούτε πρόθεσή μου είναι να αντιπαρατεθώ ή να σε πείσω για κάτι που δεν πιστεύεις. Απλώς θα πω ότι ετούτη η ανάρτηση (που έχει διαβαστεί και αναπαραχθεί αρκετά στο Διαδίκτυο) συνεχίζει να μιλά με συμπάθεια και ειλικρινές ενδιαφέρον για το Δουργούτι. Παρότι καταλαβαίνω πως είναι δύσκολη η ματιά ενός τρίτου για το σπίτι μας. Ακόμα κι όταν οι προθέσεις του είναι αγαθές.

      Την καλημέρα μου.

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.