Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Αν θες μεγαλοσύνη, έλα ως τη Μεσσήνη



Αν έπρεπε να σου σιάξω μία λίστα με τους πιο γουάου αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, νομίζω ότι ανάμεσα σε Μυκήνες, Δελφούς και Ολυμπίες, θα σε εξέπληττε ετούτη δω η επιλογή: αλλά αν δεν έχεις πάει στην Αρχαία Μεσσήνη, αγαπημένε αναγνώστα, βάλτο στο πρόγραμμα.


Η πρώτη φορά που πήγα ήταν πριν καμία τετραετία. Ένα καλοκαίρι, σε ρόουντ τριπ στην Πελοπόννησο, με μπόσα νόβα στο σιντί τ'αυτοκινήτου και τη γνωστή περιέργεια να με οδηγεί στο οπουδήποτε. Το άδολο -κι απληροφόρητο εν προκειμένω- πτηνό, σχεδόν τυχαία έπεσε απάνου στις πινακίδες που οδηγούσαν προς τον αρχαιολογικό χώρο. Και επειδής με ξεύρεις ότι θέλω να χώνω το ράμφος μου παντού, απεφάσισα να τις ακολουθήσω. Μετά από μία κάπως κουραστική διαδρομή στην Άγρια Δύση της Ελλάδας (Κυπαρισσία, Ζευγολατιό, Μελιγαλάς), βρέθηκα σε μία εύφορη κοιλάδα.



Εκεί λοιπόν βρίσκεται η Αρχαία Μεσσήνη. Ένας ζούπερ εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος με το σπάνιο προνόμιο να μην έχει καταστραφεί ή καλυφθεί από νεότερο οικισμό. Που σημαίνει ότι έχει μείνει σχετικά αλώβητος και τον έχουμε ολόκληρο. Ναι, δε χόουλ σίτι!



Άφησα το αυτοκίνητο, πλήρωσα το εισιτήριό μου και περιεργάστηκα με ενδιαφέρον το φυλλάδιο που μου έδωσε η ευγενική υπάλληλος και το οποίο υποδείκνυε μία διαδρομή. Κι άρχισα να κατηφορίζω την πλαγιά, εντελώς ανυποψίαστος για τα όσα έμελε να συναντήσω. Ένα από τα πρώτα πράγματα που βρέθηκαν στο διάβα μου, ήταν η κρήνη της Αρσινόης. Η οποία Αρσινόη ήτανε κόρη του μυθικού βασιλιά της Μεσσηνίας, Λεύκιππου, πεντάμορφη και πολύ περπατημένη. Κινούμενη στους χώρους του τζετ σετ, τα έφτιαξε με τον Απόλλωνα και έμεινε μάλιστα έγγυος. Εντούτοις, η Άρτεμις που ήταν μεγάλο καρφί και γνωστή κακίστρω, πήγε και σφύριξε στον Απόλλωνα ότι η Αρσινόη τα'χει και με έναν θνητό. Του γυρίζει αυτουνού το μάτι και την κάμει κάρβουνο τη δύστυχη. Τελευταία στιγμή όμως βουτάει από την αποτεφρωμένη μήτρα της, το έμβρυο που κυοφορούσε και το οποίο ήτανε ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής -που'χει και δικό του νοσοκομείο στη Βούλα.


Λίγο πιο πέρα από την κρήνη, συναντάς το θέατρο. Μην το βλέπεις έτσι μαραμένο, οι φωτογραφίες που σου έχω στη σημερινή ανάρτηση είναι από τα τότες. Τέσσερα χρόνια πριν. Και τραβηγμένες με το μπακατελέ κινητό μου. Σχώρνα με γι'αυτό, αλλά έχω το λόγο μου που σου τις κοτσάρω εδώ παρότι κάπως μπαγιάτικες. 


Εκεί στο θέατρο, συνάντησα τότες μία φύλακα και έπιασα την κουβέντα. Μου μίλησε με ενθουσιασμό για τη δουλειά που γίνεται στην Αρχαία Μεσσήνη. Μου έδειξε τριγύρω από το χώρο του θεάτρου, τα κομμάτια του μαρμάρου και μου αποκάλυψε ότι σύντομα θα αποκατασταθεί πλήρως στην αρχική του μορφή. Διότι όλο -ναι καλά άκουσες: όλο- το δομικό του υλικό είχε ανευρεθεί και απλώς χρειαζόταν να επανατοποθετηθεί από τους αρχαιολόγους σαν ένα τεράστιο παζλ.


Ακολουθεί ιστορική αναδρομή, άνοιξε το τετραδιάκι. Η Μεσσήνη ιδρύθηκε το 370 π.Χ. από το Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα, ο οποίος αφού διέλυσε τους Σπαρτιάτες στη μάχη των Λεύκτρων, απελευθέρωσε τους Μεσσήνιους που βρίσκονταν υπό σπαρτιατικό έλεγχο (και σε σπαρτιατική δίαιτα) και απεφάσισε να σιάξει δύο νέες μεγάλες πόλεις στα βόρια της Σπάρτης ώστε να την ελέγχουν και να ησυχάσει το κεφάλι μας από δαύτην διαπαντός! Η μία λοιπόν εξ αυτών ήταν η Μεσσήνη (για να μην σε αφήσω και με την αγωνία, η άλλη ήταν η Μεγαλόπολη). Όμως ο τοπικός πληθυσμός είχε σκορπίσει τα προηγούμενα χρόνια στα πέρατα της οικουμένης γιατί είχε απηυδήσει με το κουλτούρ μιλιτέρ της Σπάρτης και ο Επαμεινώνδας έστειλε κήρυκες μέχρι την Ιταλία, τη Σικελία και τη Λιβύη προκειμένου να επαναπατρίσει τους μετανάστες Μεσσήνιους. Οι οποίοι ανταποκρίθηκαν θερμά στο κάλεσμα και επέστρεψαν στα πάτρια εδάφη για να κατοικήσουν τη νέα πόλη!


Ένα από τα πρώτα έργα που έγιναν ήταν η οικοδόμηση του τείχους που θα περιέβαλε τη νέα πόλη και το οποίο είχε περίμετρο (κρατήσου) εννέα χιλιομέτρων. Ναι, πολλά τμήματά του σώζονται μέχρι σήμερα. Ακολούθως άρχισαν να διαμορφώνονται τα μεγάλα μνημειώδη κτήρια της πόλης. Και βεβαίως οι οικίες, οι επαύλεις, τα δημόσια κτήρια.



Το εντυπωσιακό με τη Μεσσήνη είναι η πολεοδομική της οργάνωση. Η πόλη σχεδιάστηκε βάσει του ιπποδάμειου μοντέλου, δηλαδής με οριζόντιους (από ανατολάς προς δυσμάς) και κάθετους (από Βορρά προς Νότο) δρόμους σε μία απόλυτη γεωμετρία. Ως αποτέλεσμα, όλα τα οικοδομήματα έχουν ίδιο προσανατολισμό. Αν δεν με πιστεύεις, φέρε το υποδεκάμετρο.



Έπιασα την πάρλα και δεν σου λέω τι βλέπουμε. Αυτό αγαπημένε αναγνώστα, είναι το Ασκληπιείο. Που ήταν το πιο επιβλητικό κτήριο της Μεσσήνης και κέντρο της δημόσιας ζωής.



Όταν ο Παυσανίας επισκέφθηκε την πόλη και μπήκε στο Ασκληπιείο, πρέπει να του έφυγε το σαγόνι. Διότι ετούτο δεν ήταν ένα απλό λατρευτικό μπίλντινγκ, αλλά ένα ζούπερ εντυπωσιακό μουσείο, γιομάτο αγάλματα και στοές και κίονες.



Σήμερις βεβαίως δεν διασώζονται παρά λίγα τμήματα του κτηρίου. Αλλά και μόνο από τις διαστάσεις του (που έχουν αναδειχθεί με έξυπνο τρόπο από τους αρχαιολόγους), καταλαβαίνεις τη σπουδαιότητα και το μεγαλείο του.



Μιας και το'φερε η κουβέντα, ο Ασκληπιός παραμένει για μένα, μία από τις πιο αρχετυπικές μορφές της μυθολογίας, καθώς συγκεντρώνει στο πρόσωπό του το θεϊκό δυισμό. Κάτσε να σου το εξηγήσω, να μη λες ότι μιλάω με γρίφους.



Η Αθηνά που ήταν κάτι σαν γκοντμάδερ του Ασκληπιού, του χάρισε το αίμα της Μέδουσας (γνωστής αιμοδότριας), το οποίο μπορούσε να κάμει δύο πράγματα: το αίμα που είχε ξεπηδήσει από τη δεξιά φλέβα μπορούσε να θεραπεύσει (ακόμα και να νεκραναστήσει), ενώ το αίμα από την αριστερά φλέβα ήταν εξαιρετικά θανατηφόρο. Ζωή από τη μία, θάνατος από την άλλη. Εξού και ο Ασκληπιός εθεωρείτο μεγάλος θεραπευτής, αλλά βρήκε κακό τέλος από το Δία που τρόμαξε από τη δυνατότητα του Ασκληπιού να ανασταίνει νεκρούς και τον ετσουρούφλισε με έναν κεραυνό. Γενικώς, μαμά και γιός, καρβουνιασμένοι πήγανε!


Μαγεμένος από ετούτες τις ιστορίες που στριφογύριζαν στο μυαλό μου και συνεπαρμένος από τα εναπομείναντα διακοσμητικά στοιχεία του Ασκληπιείου, τριγύρισα στο χώρο και περιεργάστηκα τις πέτρες, τα σκαλοπάτια και τις βάσεις των κιόνων.


Στη συνέχεια κατευθύνθηκα στο Εκκλησιαστήριο. Έτερο οικοδόμημα, θεατρικής διάταξης. Όπου μαζεύονταν οι κάτοικοι για εκδηλώσεις του-νόου-ας-μπέτερ. Πολιτικές συζητήσεις, γκόσιπ, σοσιαλάιζινγκ, συνελεύσεις εκλογής του νέου διαχειριστή της πολυκατοικίας και τέτοια.



Εδώ έχεις και πλακάκι κάτω. Μωσαϊκό ντε. Ωραιότατο και πολύχρωμο. Ωσάν μεγάλος καλλιτέχνης που είμαι, εστάθηκα στο κέντρο της πίστας, έβηξα για να καθαρίσω το λαιμό μου και επιδόθηκα σε ένα ωραιότατο "λαλαλαλαλα" για να δοκιμάσω την ηχητική. Να ιδώ βρε αδελφέ, αν αύριο μεθαύριο κάμω περιοδεία, αν με βολεύει ο χώρος. Και έχω να σου δηλώσω: νοτ μπαντ ατ ολ! Είναι κοζί, τύπου μπουάτ, για αισθαντικούς αρτίστες. Έναν Χατζή, μία Νόρα Τζόουνς -το Ρέμο μια φορά, δεν τον εφέρνεις.



Κι ύστερα ακολούθησα το μονοπάτι στο παρακάτω. Το σχεδιάγραμμά μου, έδειχνε κάτι χιουτζ. Ειλικρινά θα σου το πω, με περίμενε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που έχω ματαδεί στην Ελλάδα.


Καθώς κατηφόριζα, είδα μία συστάδα από κολόνες. Πολλές κολόνες. Πάρα πολλές κολόνες. Προφανώς επρόκειτο για κάποιο περιστύλιο.


Οι περισσότερες εξ αυτών είναι καλοστεκούμενες για την ηλικία τους.


Κι ύστερα αντίκρυσα το χιουτζ πράμα που έβλεπα στο σχεδιάγραμμα: το στάδιο!


Δεν σου μιλώ για ένα απλό στάδιο. Αλλά για ένα ορίτζιναλ Καλλιμάρμαρο! 


Με δεκαοχτώ κερκίδες και δεκαοχτώ σειρές εδωλίων. 


Με ειδικές θέσεις επισήμων.


Με θρόνο για να κάτσει ένας βασιλιάς, ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ένα σελέμπριτι ή εσύ ο ίδιος, αν είσαι ψωνάρα και θέλεις να φωτογραφηθείς, ν' αναρτηθείς στο φέιζμπουκ.


Όλα απίθανα διασωσμένα και σε εξαιρετική κατάσταση!



Στο νότιο τμήμα του σταδίου (είναι απόσταση, μην το βλέπεις έτσι κοντά), βρίσκεται το Ηρώο.


Ναι, αξίζει τον κόπο να πάμε και ως εκεί.


Το Ηρώο ανήκε στην οικογένεια των Σαιθιδών (πολλά λεφτά, δεν ήξευραν τι είχαν) και χρησίμευε ως ταφικό μνημείο για τα μέλη της. Αν θέλεις, συγκράτησε τη μορφή του. Γιατί σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, δεν είναι ακριβώς έτσι. Αλλά θα σου τα πω παρακάτω.


Σου έδειξα ναούς, σου έδειξα θέατρα και δημόσια κτήρια, αλλά δεν είδαμε κάτι σε οικία. Ορίστε ένα δείγμα. Από τα πολλά που σώζονται. Και που αξίζει τον κόπο να τα περιηγηθείς για να έχεις μία εικόνα του πώς ζούσαν οι αρχαίοι πρόγονοι. Σε γκαρσονιέρες και δυαράκια. Θα μου πεις καλύτερα, να μην πονοκεφαλιάζουν με χαράτσια. Άσε που γλιτώνεις και το πολύ σφουγγάρισμα.


Και κάπως έτσι, ετούτο εδώ το μέρος, με κέρδισε και το αγάπησα. 


Τα χρόνια που ακολούθησαν, διάβασα γι'αυτό, ανέτρεξα σε πηγές, έμαθα ό,τι μπορούσα να μάθω.


Επέστρεψα ξανά και ξανά. Το είδα να αλλάζει. Ναι, να αλλάζει. Διότι η προσπάθεια των αρχαιολόγων εδώ είναι εντυπωσιακή! Και οι συνεχείς εργασίες αποκατάστασης των κτηρίων, σε αφήνουν άφωνο. Όχι, να τα λέμε και τα καλά! Να τα φωνάζουμε! Κάθε φορά που πηγαίνω, κάτι έχει προστεθεί, νέες κολόνες έχουν ανυψωθεί, περισσότερες πέτρες έχουν μπει στη θέση τους.


Και μία ολόκληρη πόλη ξαναφτιάχνεται. Όπως ήταν στην αρχαιότητα.


Η ανασκαφή εδώ έχει ξεκινήσει πριν πολλές δεκαετίες. Εντούτοις τα τελευταία χρόνια, την εποπτεία και το σχεδιασμό της αναστύλωσης έχει αναλάβει ο σπουδαίος καθηγητής Πέτρος Θέμελης. Και έχει κάνει εξαιρετική (αλλά εξαιρετική όμως) δουλειά! Από το 1987 οπότε και ανέλαβε, έχει καταφέρει με την ομάδα του, να αποκαλύψει το σύνολο των οικοδομημάτων που περιγράφει ο Παυσανίας.


Κι αν δεν είναι αυτό ιμπρέσιβ, δεν ξεύρω πώς ορίζεις εσύ το ιμπρέσιβ στα μέρη σου! Η Αρχαία Μεσσήνη σταδιακά ξαναζεί. Και μάλιστα ανοίγει τις πόρτες της και για άλλες χρήσεις. Αυτό το Σάββατο, στις 3 Αυγούστου, το θέατρό της, πλήρως αναγεννημένο (θα το ιδείς στο αυριανό μου ποστ -ναι, έχω και συνέχεια) θα υποδεχθεί ξανά θεατές μετά από 2.300 χρόνια σιωπής. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, έχει προγραμματισθεί ένα μικρό γκαλά όπερας, με άριες του Βέρντι και του Πουτσίνι. Αν είσαι τριγύρω, βγάλε εισιτήριο.


Ξεύρεις, εδώ και καιρό ήθελα να σου μιλήσω για την Αρχαία Μεσσήνη. Για να σου πω να πας. Για να σε προσκαλέσω. Με αφορμή όμως αυτά τα "θυρανοίξια", βρήκα την ευκαιρία να σε ξεναγήσω εδώ. Σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους -για μένα- τόπους.


Σε ένα μέρος που με συγκινεί. Και με κάμνει υπερήφανο. Με την πιο αγνή έννοια που μπορεί να λάβει η λέξη πατριωτισμός.

(αύριο η συνέχεια)

22 σχόλια :

  1. Εξαιρετικό post για την εκπληκτική Μεσσήνη, δεν είχα ιδέα, να μια εκδρομή που πρέπει να κάμομεν! καλημέρα σας πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πραγματικά εκπληκτική η Μεσσήνη. Δεν ξεύρω αν κατάφερα να αποδώσω στην ανάρτηση, την έκπληξη, το θαυμασμό και τη συγκίνηση που ένιωσα όταν περπάτησα για πρώτη φορά τους δρόμους της και βρέθηκα στα πανέμορφα κτήριά της!

      Και ναι, προτείνω ανεπιφύλακτα μία επίσκεψη.
      Καλημέρες, tremens!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα πτηνό,

    Πόσα πράγματα έχω μάθει τόσα χρόνια που σε διαβάζω!
    Εκπληκτική ανάρτηση, περιμένω με αγωνία την συνέχεια... (να δω πως είναι σήμερα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μίκα,

      Χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσε ετούτη η ανάρτηση. Γιατί αξίζει νομίζω το ενδιαφέρον μας, η Αρχαία Μεσσήνη. Κι αν είμαι αφορμή για να μάθει κανείς κάτι, χαρά μου και τιμή μου.

      Αύριο η συνέχεια. :)

      Διαγραφή
  3. έχω χρόνια κι εγω να πάω και νόμιζα πως έχει εγκαταλειφθεί..πώς το'παθαν και ανοίγουν το θέατρο;;;ποιος κίονας γκρεμίστηκε ;
    για δείξε τη συνέχεια να δω αν θα πάω!
    καλημέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πας, εμπιστεύσου το πτηνό! Άσε που είναι και κοντά σου και δεν έχεις δικαιολογίες! Να πάρεις τα παιδιά και να πάτε!
      (Όπως έχεις καταλάβει, την έχω αγαπήσει πολύ την Αρχαία Μεσσήνη και προσπαθώ να πείσω όλον τον κόσμο να την επισκεφθεί!)

      Διαγραφή
  4. Καλαμιά στην κάμπο24 Ιουλ 2013, 12:37:00 μ.μ.

    ΜΑ-ΓΕΥ-ΤΙ-ΚΑ!!!!!
    Τα πάντα:
    Ο τόπος, το περιβάλλον, το στάδιο, οι κολώνες. Η αφήγησή σου, η φαντασία σου.
    Με συγκίνησες πολύ γιατί ξεχειλίζεις από αγάπη και πάθος γιαυτό που περιγράφεις.
    (Αν σε είχα κοντά μου θα σε αγκάλιαζα και θα σε φιλούσα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι τέτοια μέρη με κάμνουν να θέλω να μάθω περισσότερα, να διαβάσω πιο πολύ, να σκεφτώ λίγο παραπάνω. Με γιομίζουν με ενθουσιασμό!

      Την αγάπησα τη Μεσσήνη. Και χαίρομαι ειλικρινά αν αποτυπώθηκε αυτή η αδυναμία που της έχω, στο συγκεκριμένο κείμενο. Αν μπορούσε αυτή η ανάρτηση να πείσει έστω και έναν άνθρωπο να πάει και να τη δει από κοντά, τότες εγώ είμαι βέρι βέρι ικανοποιημένος.

      Τα θερμότερα φιλιά μου, καλή μου Καλαμιά!

      Διαγραφή
  5. Μας ξεσηκώνεις κι ονειρευόμαστε ταξίδια και περιπλανήσεις..καλό είναι αυτό..
    Δεν έχω πάει και θέλω να πάω οπωσδήποτε μετά από όσα είδα και διάβασα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πτηνό είναι εκ πεποιθήσεως ξεσηκωτικό και ταξιδιάρικο.
      Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, παίρνω και πάνω μου την ευθύνη.
      Γιατί νομίζω ότι αξίζει στα σίγουρα μία επίσκεψη εκεί.
      Είμαι βέβαιος ότι θα σου αρέσει, Μαρία!
      Στο εύχομαι ολόψυχα να βρεθείς σε κάποια από τις επόμενες βόλτες σου, προς τα εκεί.
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Τωρα εγω,στεναχωριεμαι πιο πολυ απ οτι νομιζεις,γιατι πριν ενα μηνα εκανα τη διαδρομη Γιαλοβα-Πυλο-Καλαματα και τουμπαλιν και χορτασμενη απο Πυλο και Μεθωνη, περασα μεσα απο Μεσσηνη αλλα δεν επισκεφτηκα τον αρχαιολογικο χωρο !Δλδ ημουν διπλα σε τετοιο οργασμο αναστυλωσης και προσπερασα!!
    Ποιος ξερει, αν ποτε ξαναπερασω;!Βλεπεις εγω δεν ειμαι πτηνο να πετω!!Ευτυχως υπαρχει υλικο μπολικο στο you tube ,με συνεντευξεις και ξεναγησεις απο τον ιδιο το Θεμελη,βαλε και τα λεπτομερεστατα δικα σου ..θα παρηγορηθω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σε μαλώσω! Διότι πας και κάμνεις διαδρομές και μία κουβέντα δεν λες! Πες "πτηνό, θα πάω στην Πύλο", να ξεύρουμε κι εμείς και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας τελοσπάντων! Άντε, σε συγχωρώ (Μην επαναληφθεί όμως! Εφεξής, θα δίνεις ραπόρτο που είσαι και τι κάμεις!). Χε χε χε!

      Είμαι βέβαιος ότι θα σε ξαναβγάλει προς τα εκεί κάποτες ο δρόμος σου. Και στα σίγουρα θα τη θυμηθείς τη Μεσσήνη και θα την επισκεφθείς. Ελπίζω να πέρασες καλά σε Πύλο-Γιάλοβα-Καλαμάτα (έκαμες μπάνιο στη Βοϊδοκοιλιά; Που είναι από τις πιο αγαπημένες μου παραλίες! http://pigkouinos.blogspot.gr/2012/08/blog-post_3.html)

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, καλή μου Afra!

      Διαγραφή
  7. υπεροχη η διαδρομη και η ξεναγηση!υπεροχος και ο χωρος και καθως σε διαβαζα δεν μπορεσα να μην σκεφτω πως μπορεις να κανεις τα παιδια να αγαπησουν την ιστορια,ετσι ωστε να την γνωριζουν και οχι να την αποστηθιζουν!!!!!!!!!!Υ.Γ μερικα κομματια της αναρτησης τα ξαναδιαβασα και γω για να τα θυμαμαι,να τα λεμε και αυτα ....χαχαχχα νοερα στη Μεσσηνη λοιπον και ηταν ωραια!!!¨:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ και επαυξάνω: η διαδικασία μετάδοσης πληροφοριών πρέπει να έχει μέσα της, διασκέδαση. Πρέπει να έχει χιούμορ, κέφι, ενδιαφέρον. Είναι τόσο απολαυστικό το ταξίδι της γνώσης που είναι έγκλημα να υποτάσσεται σε βαρετούς φορμαλισμούς και κανόνες και πρέπει και δηθενιές. Χαρά θέλει! Κάτι που το ελληνικό σχολείο, δεν έχει καθόλου μέσα του.
      (http://www.pigkouinos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6594.html)

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε αυτή η ανάρτηση. Έχει και συνέχεια, αύριο...

      Διαγραφή
  8. Τρεις νομοί μου έχουν απομείνει για να ολοκληρώσω την τουρνέ μου ανά την χώρα. Ο ένας είναι ο νομός Μεσσηνίας που τον έχω και πολύ άχτι γιατί τώρα με τους νέους δρόμοι δεν είναι και τόσο μακριά. Ήξερα για τις αρχαιότητες της περιοχής που περιγράφεις σήμερα αλλά δεν είχα ιδέα για το εξαιρετικό έργο των αναστηλώσεων. Τώρα θα πάω διαβασμένη......Όχι σαν την Άφρα που πήγε στους Αγίους Τόπους και δεν προσκύνησε......Φιλιά πολλά Πίγκου και θερμά συγχαρητήρια για άλλη μια φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι σου μένουν μόλις τρεις νομοί για να ολοκληρώσεις το γκραν τουρ της χώρας, είναι εντυπωσιακό (ποιοι είναι οι άλλοι δύο;). Η Μεσσηνία είμαι βέβαιος ότι θα σου αρέσει. Έχει εξαιρετικές παραλίες, κάστρα (σε Πύλο, Μεθώνη, Κορώνη είναι τα πιο εντυπωσιακά), συμπαθητικούς οικισμούς (π.χ. παλιά πόλη Κυπαρισσίας) και αρκετές αρχαιότητες (μην ξεχάσεις να περάσεις και από το παλάτι του Νέστορα που είναι κοντά στην Πύλο, όταν και όποτε πας).

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
    2. Οι νομοί Φλώρινας και Καστοριάς Πίγκου μου δεν έχουν σβηστεί ακόμα από τη λίστα μου (και της Μεσσηνίας όπως είπαμε....). Το παλάτι του Νέστορα θα ήθελα πολύ να το επισκεφτώ, καθώς και τις άλλες πόλεις της Μεσσηνίας που ανέφερες. Η μάνα μου πάντως (μεγάλο ταξιδιάρικο πτηνό κι αυτή....) πάντα έλεγε στα παιδιά μου ότι από τις σημαντικότερες εμπειρίες της ζωής της ήταν τα ταξίδια της.....Φιλιά.

      Διαγραφή
    3. Σοφή η μαμά! Όσο γυρίζεις, μαθαίνεις. Και γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
      Η Καστοριά είναι από τις πιο όμορφες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, επομένως να την βάλεις σύντομα στα πλάνα σου! Και ο Νομός Φλώρινας έχει τις ομορφιές του. Και η πόλη είναι χτισμένη σε ένα υπέροχο σημείο. Από πάνου της έχει δάση και ρεματιές και νερά που τρέχουνε ολούθε.

      Διαγραφή
  9. Τέλεια ανάρτηση πίνγκου μου!
    Να σου πω κάτι να μείνει όμως μεταξύ μας?
    Το όνειρό μου ήταν να γίνω αρχαιολόγος... Ονειρο που έμεινε όνειρο γιατί δεν έδωσα δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό μου... (με κατέστρεψε η Ιστορία... ενώ στα άλλα είχα 19-20 και 17 έκθεση στην Ιστορία είχα 6!!)

    Το ωραίο με την αρχαία Μεσσήνη είναι ότι έχει βρεθεί σε τέτοιο σημείο φυσικής ομορφιάς που όταν τελειώσει θα τρίβουν όλοι τα μάτια τους και τύφλα να'χει η Ολυμπία... Ενα άλλο μέρος πολύ υποσχόμενο μελλοντικά και που θα ήθελα κι αυτό να επισκεφτώ κάποια στιγμή είναι το παλάτι του Νέστωρα που είναι το πιο καλοδιατηρημένο ανάκτορο μυκηναϊκής εποχής... ήτοι από τον 12 π.Χ αιώνα!

    Σου συνιστώ να διαβάσεις τον Παυσανία... Μην ανησυχείς και δε θα βαρεθείς διόλου!
    Ο Παυσανίας ήταν η Μάγια Τσόκλη της εποχής του... μόνο που εκείνος δε τράβαγε βιντεάκια αλλά κατέγραφε τα πάντα χωρίς φόβο και πάθος... μήπως και τον δουλέψουν γι'αυτά που γράφει... Από όλους του τους ταξιδιωτικούς οδηγούς - γιατί περί αυτού πρόκειται - το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα "Αρκαδικά". Συνιστώ σε όλους δε να το διαβάσουν... Εκεί αναφέρεται και η καταγωγή των Αρκάδων και γινεται μνεία σε όλες τις τεχνολογίες (αυτοματισμούς) που χρησιμοποιούσαν στους ναούς τους, καθώς και περίεργα φαινόμενα που συμβαίνανε στην Ιερή των Αρκάδων κορυφή, αυτή του Λυκείου όρους που φέτος εκεί για μια ακόμη φορά όπως κάθε 4 χρόνια έγιναν τα "Λύκεια" (αθλητικοί αγώνες που δεν πρέπει την επόμενη φορά να χάσεις)
    Ενα οδοιπορικό για το Ναό του Απόλλωνα στις Βασσες (που βρίσκεται στην κορυφή του Λύκειου όρους και τότε ανήκε στο χώρο της Αρκαδίας) αξίζει να το κάνεις για τους αναγνώστες σου αλλά και για τον εαυτό σου. Κάθε φορά που πηγαίνω εκεί όλο και κάτι άλλο παρατηρώ.

    Και επειδή μας αρέσει να παινεύουμε το σπίτι μας... http://www.mythicalpeloponnese.gr/ Στην κατηγορία της Μεσσηνίας θα βρεις αναλυτικά όλους τους αρχαιολογικούς χώρους!

    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άτιμη Ιστορία Δέσμης με την παπαγαλία σου! Να πως καταφέρνει αυτό το άτιμο το σύστημα να σου κόβει τα φτερά και να σου κλείνει τους ορίζοντες. Βέβαια είμαι σίγουρος ότι εσύ δεν πτοήθηκες -διότι αν κρίνω από την ευαισθησία με την οποία προσεγγίζεις το τόπικ, εξακολούθησες και εξακολουθείς να το αγαπάς και να το μελετάς.

      Η αρχαία Μεσσήνη είναι ένα αριστούργημα, γι'αυτό και την προμοτάρω έτσι. Αλλά και το παλάτι του Νέστορα είναι από τα αγαπημένα μου σποτς στην περιοχή. Καλά κάμεις και το επισημαίνεις: του 12ου π.Χ. αιώνα. Μιλάμε για το θεόπαλια!

      Παυσανία είχα διαβάσει όταν ήμουν νέος (και άμυαλος) από εκείνη την έπικ έκδοση της Εκδοτικής Αθηνών. Και θυμάμαι ότι πολύ με είχε συναρπάσει.

      Όσο για το Ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες, το υπόσχομαι να του κάμω ένα αφιέρωμα γιατί πρώτον, του αξίζει και δεύτερον, διαθέτω πλήθος από ζούπερ γουάου φωτογραφίες γιατί τον είχα πείσει και μου πόζαρε (παρά τις λινάτσες που τον σκεπάζουν).

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, αγαπημένη Λιακάδα!

      Διαγραφή
  10. Τι να το κάμεις πτηνό μου, αμα κολλήσεις την ασθένεια δύσκολα την ξεκολλάς...
    Εψαχνα για καιρό να βρω κάποιον να με πάρει να δουλεύω σε ανασκαφή... δε μου'κατσε...
    Επειτα είπα να προεκτείνω εκείνη την συλλογή παλιών νομισμάτων που κληρονόμησα από το μπαμπά προς το αρχαιότερο όμως... Κι αν τα παλιά νομίσματα είναι επένδυση τα αρχαία είναι πεταμένα λεφτά γιατί ο νομος εμποδίζει την αγοραπωλησία τους... Κοινώς αν ασχολήσαι με το σπορ το κάνεις από μεράκι (πες με και βίτσιο)
    Δε μπορείς να φανταστείς τη συγκίνηση που νιώθεις όταν κρατάς στο χέρι ένα αρχαίο νόμισμα... Λίγο "ευαίσθητος" ή "χαρισματικός" να είσαι κλείνεις τα μάτια κι βλέπεις εικόνες να περνούν μπροστά απ'τα μάτια σου...
    Ασε που μαθαίνεις πράγματα που δε διαβάζεις στα βιβλία...
    Οπως κατά τη διάρκεια νομιμοποίησης κάποιου που η διαδικασία ορίζει ότι πρέπει να περάσει το νόμισμα από το αρχαιολογικό μουσείο για εκτίμηση και καταγραφή όπου εκεί σε ενημερώνουν ότι το νόμισμα ανα πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να επιταχθεί από το μουσείο για να συμμετάσχει σε κάποια έκθεση ή να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν του μουσείου (εγκεφαλικό πρώτο)
    Σε ένα μακεδονικό που είχα αποκτήσει από δημοπρασία του εξωτερικού και το πήγα περιχαρής για αξιολόγηση κι εκτίμηση, και να πάρω και το σχετικό χαρτί "ιδιοκτησίας" κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό όταν η αρχαιολογος μου είπε ότι δεν είναι γνήσιο...!
    "Μπαρδόν αλλά το νομισματάκι αυτό δεν είναι του 2ου αιώνα π.Χ? Μα δε το βλέπετε καλέ??? Είναι μακεδονικό δίδραχμο!! Θα τρελλαθούμε τελείως???"
    Ηρεμήστε κυρία μου! Δε σας είπε κανείς ότι δεν είναι αρχαίο. Μια χαρά αρχαίο είναι αλλά δεν είναι ελληνικής κοπής! Οπου και μαθαίνω ότι την παλιά εποχή επειδή διεθνής γλώσσα για το εμπόριο ηταν τα ελληνικά εξίσου και το ελληνικό χρήμα ήταν το δολλάριο της εποχής... και υπήρχαν πολλά νομισματοκοπεία παρά του Δουνάβεως που αναλάμβαναν την κοπή των ελληνικών νομισμάτων! Επεσες κάτω? Κι εγώ! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι τα νομίσματα εγώ τα προσπέρναγα στα μουσεία, κάπως αδιάφορα. Πολύ τελευταία, άρχισα να τους αποδίδω τη σημασία που τους πρέπει. Και να ανακαλύπτω τις ιστορίες που έχουν να σου διηγηθούν. Το Νομισματικό Μουσείο της Αθήνας είναι -όπως είμαι βέβαιος ότι ξεύρεις καλά- μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, που αφηγείται με αρκετά θελκτικό τρόπο την ιστορία του νομίσματος στον ελλαδικό χώρο. Για κάποιον που ασχολείται όσο εσύ, φαντάζομαι είναι ο παράδεισος!

      Πάρα πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που είπες (και για την κοπή των νομισμάτων στην αρχαιότητα και για την αγοραπωλησία τους σήμερα). Αλλά πολύ, όμως.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.