Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Τον πήρατε το ρόλο


Πολλές φορές τελευταία έχω δοκιμάσει να πάω σινεμά. Με όλη την καλή διάθεση, κοιτάζω τις ταινίες που παίζονται αλλά μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι δεν με ενδιαφέρει αλλά καμιά τους. Κι ύστερα αναρωτιέμαι θε-μου τί γεροντοκορίαση έχω πάθει; Ποιος εγώ, που πήγαινα 4-5 φορές το μήνα για να μασουλήσω το ποπκόρν μου, να ρουφήξω την κοκακόλα μου και να βυθιστώ στη μαγεία του σελιλόιντ. Δεν υπάρχουν καλά σενάρια, δεν υπάρχουν αξιόλογοι σκηνοθέτες, τους άλλαξε τα φώτα το ίντερνετ -δεν ξεύρω πού να το αποδώσω.



Επειδής όμως η ανάγκη μου για κινηματογράφο συνεχίζει να υφίσταται, αναγκαστικά στρέφομαι στο πλαν μπι: κλασικές ταινίες από το αντιπροχθές με αρχετυπικές ερμηνείες και δυνατά σενάρια. Με τον Μάρλον Μπράντο-Κοβάλσκι, την Ρίτα Χέιγουορθ-Γκίλντα και τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ-Ρικ. Με Χίτσκοκ, Κάπρα και Τζον Χιούστον. Με χουζούρι στο καναπέ, μπόλικα σνακς να'χω να μασουλάω, ημικατεβασμένα ρολά και διάθεση εντελώς κοκούνιγκ. Play it again, Sam. And again.

Γιατί στα λέω όλα αυτά; Α ναι! Προχθές που κοίταζα στο ίντερνετ να πάρω καμία ιδέα για το ποια ταινία θα ιδώ το βράδυ, έπεσα απάνου σε μία οντισιόν. Όχι του φέιμ-στόρι με την ατάλαντη βλαχάρα να τραγουδάει το shake, shake, shake, shake mi-amor, crazy for lov', gimme some more του Ρουβά και τον Θεοφάνους με τον Μουρατίδη να ξινίζουν τα μούτρα τους. Μήτε του Ελλάδα έχεις Ταλέντο με την μαέστρα να παίρνει το διδακτικό ύφος, θου Κύριε το στόματί μου και να λέει πως όχι, δεν έχει ο διαγωνιζόμενος ταλέντο στο να καταπίνει φλόγες και προτιμότερο να καταπίνει κάνα μουσακά. Ή κάνα ιμάμ, γιατί μπαϊλντίσαμε. Όχι, όχι, για άλλου τύπου οντισιόν, σου ομιλώ.  



Του Μάρλον Μπράντο. Στην πιο φρεσκαδούρα εκδοχή που τον θυμάσαι, να προβάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο για τον Επαναστάτη Χωρίς Αιτία. Ναι, δεν τον πήρε το ρόλο, γιατί τον δώσαμε σε εκείνο το άλλο το παιδί, τον Τζέιμς Ντιν. Που'χε βλέμμα τσακίρικο και αλήτικο υφάκι. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τον τρόπο που παίζει εδώ ο Μάρλον τη σκηνή. Κακός; Καθόλου κακός! Μια χαρά το κάμει και φαίνεται το ταλέντο. Φαίνεται όμως και ο ναρκισσισμός. Η βαθιά συνείδηση του είμαι ωραίος και το ξεύρω. Πολύ ενδιαφέρον κλιπ. Ακόμα και το τελευταίο μέρος που ποζάρει στο φακό, αναλύει το βιογραφικό του και χαμογελάει. Γόης.



Κι ύστερα αναζήτησα και άλλα παρόμοια. Ω, τι θησαυρούς μπορεί ν'ανακαλύψει κανείς στο ίντερνετ! Η απαστράπτουσα Μέριλιν σε σκριν τεστ για το "Something's got to give". Ούσα ήδη η μεγαλύτερη σταρ της εποχής, η Μέριλιν ξεκίνησε τα γυρίσματα της ταινίας με συμπρωταγωνιστή τον Ντιν Μάρτιν, αλλά ύστερα από μερικές μέρες τα εγκατέλειψε. Βαρέθηκε; Εκνευρίστηκε; Κανείς δεν ξεύρει να πει μετά βεβαιότητος. Ξεκίνησε μία θυελλώδης διαμάχη, με την παραγωγό εταιρία 20th Century Fox να απαιτεί δικαστικώς αποζημίωση μισού εκατομμυρίου δολαρίων από τη Μέριλιν για αθέτηση συμβολαίου. Εντέλει μετά από διαπραγματεύσεις, η Μονρόε δέχτηκε να επιστρέψει στα γυρίσματα και η εταιρία το ξανασκέφτηκε το πράμα (πρέπει να είσαι ανόητος ν'αφήσεις την απόλυτη σταρ να σου φύγει) ανανέωσε το συμβόλαιο για δύο ακόμα ταινίες. Μερικές ημέρες αργότερα, η Μέριλιν βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιό της και το "Something's got to give" δεν ολοκληρώθηκε ποτές.



Και ευκαιρία δοθείσης, θα σε πάω πολλά χρόνια πιο πίσω. Σε ένα από τα πρώτα δοκιμαστικά της Μέριλιν. Πολύ πιο ηθοποιός και λιγότερο σεξ σίμπολ, τότε. "You dumb blonde..."



Εγώ τις αδυναμίες μου τις παραδέχομαι. Την Όντρεϊ δεν χορταίνω να την βλέπω. Ακόμα και σε ταινίες που αντικειμενικά δεν είναι τόσο σπουδαίες, όπως το "Διακοπές στη Ρώμη", αυτή η διακριτική γοητεία της, τα μεγάλα καστανά της μάτια, το σχεδόν υπαινικτικό χαμόγελό της, μου είναι εντελώς ακαταμάχητα. Άλλωστε θυμάσαι ποια είναι η ταινία που έχω δει περισσότερες φορές στη ζωή μου (αν δεν θυμάσαι, πας εδώ). Πρόσεξε τον τρόπο με τον οποίο μιλάει στο κλιπ και μας λέει για το πώς ξεκίνησε, σπουδάζοντας χορό. Δεν είναι σαν να την βλέπεις να παίζει;



Η Τίπι Χέντρεν υπήρξε πολλά πράγματα στη ζωή της. Ντροπ-ντεντ γκόρτζους μοντέλα. Καλή ηθοποιός. Μούσα του Χίτσκοκ. Μαμά της Μέλανι Γκρίφιθ. Αλλά βασικά, άτυχη. Όχι που απέκτησε τη Μέλανι, μη-χειρότερα. Αλλά που γυάλισε του Άλφρεντ. Διότι τον Χίτσκοκ τον αγαπάμε, τον εκτιμάμε, πέφτουμε κάτω και του δίνουμε τα ρισπέκτς μας, αλλά ήταν μεγάλη καφρίλα ο γκραν-μετρ! Όταν πήρε την μέχρι τότες άσημη Τίπι και την έχρισε πρωταγωνίστρια, εκείνη πέταξε από τη χαρά της. Άρχισαν τα γυρίσματα για τα "Πουλιά", όλα καλά κι όλα ωραία. Ύστερα εκείνος της ρίχτηκε. Κι εκείνη τον απέκρουσε. Και τα πουλιά αγρίεψαν. Ο εκδικητικός Άλφρεντ άφησε την Τίπι στο έλεος των μανιασμένων πτηνών. Την έγδαραν, την τσάκισαν, της έκαμαν τα νεύρα κρόσσια, την έστειλαν στο νοσοκομείο. Ένα ράκος ήταν όταν τελείωσε η ταινία. Και λόγω του αποκλειστικού συμβολαίου με τον Χίτσκοκ, η καριέρα της τελείωσε άδοξα.



Ο Ροκ Χάτσον το 1949, σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών. Στην απαρχή μίας λαμπρής καριέρας που του χάρισε επιτυχία, λεφτά, βραβεία και μία θέση στην καρδιά εκατομμυρίων κοριτσιών ανά τον κόσμο για τουλάχιστον δύο δεκαετίες. Όταν πέθανε από AIDS στα μέσα της δεκαετίας του 80, έπεσαν πολλά σαγόνια. Όχι δεν έπεσε καζούρα (ευτυχώς). Υπήρξε συγκίνηση και προβληματισμός. Συγκίνηση για έναν αξιοπρεπή και αγαπητό άνθρωπο και προβληματισμός για τη νέα ασθένεια που χτύπαγε για πρώτη φορά έναν τόσο διάσημο ηθοποιό.



Θα σε αφήσω με τη Γκρέτα Γκάρμπο. Σε ένα βουβό και εξαιρετικά σπάνιο δοκιμαστικό του 1949. Σκληρή, αλλά με καθαρό και αποφασιστικό βλέμμα. Αν την παρατηρήσεις θα ιδείς ότι μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, αλλάζει εκφράσεις και περνάει από τη μία διάθεση στην άλλη. Μάθημα υποκριτικής, θα το έλεγα εγώ.

Κι ύστερα κοιτάζω ξανά τις ταινίες που παίζονται αυτήν την περίοδο στον κινηματογράφο. Και σκέφτομαι ότι πάει, η εποχή των μεγάλων ερμηνειών και των πραγματικά σημαντικών σεναρίων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. 

22 σχόλια :

  1. Αχ !πτηνούλι! μου θύμισες τον πατέρα μου ,που οι δυο μας βλέπαμε μανιωδως όλες τις ασπρομαυρες ταινιες στην τηλεόραση και που πηγαίναμε μαζί σε όλες τις ταινιες του κινηματογράφου όταν ήμουν μικρή! Φανατικός σινεφίλ ,την ωρα που τις βλέπαμε μου έλεγε όλες τις πληροφοριες που ηξερε για την ταινία και τους ηθοποιούς και μου ΕΣΠΑΓΕ τα νεύρα χαχαχαχα......
    όταν ημουν φοιτήτρια ,με είχε πιασει αυτη η νοσταλγια για τις ασπρομαυρες και τις κοιτουσα μανιωδως τότε!
    τώρα θέλω κι εγω να παω σινεμά(όλη τη χρονιά στην Κάσο μου έλειψε )αλλά κι εγω περιμένω την ταινια που θα με τραβήξει ,γιατι μέχρι στιγμής μόνο κάτι εκτρώματα με σκοτωμούς και εξωπραγματικής φαντασιας φέρνει το μοναδικό σινεμά της πόλης μου!

    Καλημέρα! (Αν δεις καμιά καλή σφύρα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποτες Νάσια ήμουν κι εγώ φανατικός σινεφίλ! Υπήρχαν περίοδοι που έβλεπα σε σινεμά και τηλεόραση, πεντέξι ταινίες την εβδομάδα. Τώρα ελλείψει καλών ταινιών, το έχω ρίξει στις τηλεοπτικές σειρές (μεγάλη εξάρτηση!) και ξημεροβραδιάζομαι με το Breaking Bad, το True Blood και άλλα τέτοια τηλεθεάματα. Όχι, τη Φατμαγκιούλ δεν την βλέπω!

      Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  2. Δυστυχώς, δεν παίζει τα βιντεάκια για κάποιο ανομολόγητο λόγο, παρόλα αυτά, ναι, είχαν μια λάμψη εξαίσια τα αστέρια τότες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, μα γιατί; Εκεί ήτανε όλο το ζουμί; Αν δεν βαριέσαι, ξαναπροσπάθησε. Αξίζει τον κόπο να ιδείς τη Μέριλιν μέσα στη χαριτωμενιά και τον Μάρλον να πουλάει τη γοητεία της πρώτης νιότης του.

      Φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
    2. μα είναι να αναρωτιέσαι Πίγκου;; Μόνο σ'αυτόν δεν έπαιξαν....ευτυχώς δεν με καλημέρισε σήμερα!

      Διαγραφή
    3. Εσένα ξανθιά δεν έχει καλημέρα σήμερα, γιατί; Διότι με εκνέυρισες!

      Πάμε όμως στα βίντεο γιατί ναι, τα είδα. Ο Μάρλον είναι φυσικά υπέροχα όμορφος και φυσικά παίζει εξαιρετικά αλλά ποτέ δεν μπυ άρεσε η φωνή του. Πολύ ψιλή γι αυτόν τον άντρα

      Η Μεριλιν στο παλαιό είναι συγκλονιστική, το βλέμμα της, δεν της τό χα!

      Η Όντρεϊ δεν θα σχολιαστεί. Είμαι λίγος για να τη σχολιάσω

      Η Τίπι πραγματικά εκθαμβωτική

      Ο Ροκ μπούλης εντελώς

      Και η Γκρέτα, αχ η Γκρέτα, εκεί που άλλαξε απ το αυστηρό ύφος σε ένα ντροπαλό χαμόγελο, μού κλεψε την καρδιά!

      Διαγραφή
    4. Η Μέριλιν στο παλιό είναι πράγματι συγκλονιστική! Και η Όντρεϊ υπέροχη. Και η Γκρέτα. Αρχετυπικές ερμηνείες βρε παιδί μου!

      (ο Ροκ όντως μπούλης!)

      Διαγραφή
  3. Πωπω, η Όντρεϊ μου θύμισε τη Βουγιουκλάκη στα πολύ παλιά της, πριν ακόμα γίνει... ξανθιά (εποχές... "Το ποντικάκι"). Μα φτυστή λέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σα να'χεις δίκιο, δεν το είχα σκεφτεί! Το ποντικάκι και το κλωτσοσκούφι!
      Είχε ταλέντο και η Αλίκη. Φρέσκια, νόστιμη, χαριτωμένη. Εξαιρετική ήταν στις κινηματογραφικές της ταινίες!

      Διαγραφή
  4. Τρελαίνομαι για αυτές τις ταινίες πτηνούλι τους έχω μεγάλη αδυναμία!
    Και όπως εσύ, πάντα ξεχώριζα Οντρει!
    Ραντεβού στο Παρίσι «Ξέρεις δεν δαγκώνω εκτός κι αν χρειάζεται»
    Την λατρεύω!
    Δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι για να μας κερδίσει όσο αυτές οι ταινίες!
    Την καλημέρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ τις λατρεύω αυτές τις ταινίες. Δεν χορταίνω να τις βλέπω.
      Δυστυχώς οι νέες γενιές μήτε τις ξεύρουν, μήτε τις εκτιμούν.
      Είναι η χαζοτηλεόραση που δεν τις βάζει (ή τις βάζει μεταμεσονύχτιες ώρες). Είναι και οι σύγχρονοι φρενήρεις ρυθμοί στους οποίους είναι εθισμένοι οι πιτσιρικάδες, που τέτοιες ταινίες τους φαίνονται "αργές" και "ξένες" με την αισθητική τους.

      Την καλημέρα μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  5. Κοίτα τι βρίσκει κανείς στο ίντερνετ! Ποτέ δε μου πέρασε από το μυαλό (μη γελάς) να αναζητήσω δοκιμαστικά από παλιές ταινίες... Ούτε καν να φανταστώ πως υπήρχαν δε μπορούσα! Υπέροχα!
    Ο κινηματογράφος περνάει κρίση παντού! Επειδή είμαι φαν των παλιών ελληνικών ταινιών και πιστεύω ότι μερικοί ηθοποιοί και σεναριογράφοι δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τις αμερικανικές παραγωγές της εποχής, βλέπω τώρα τι σενάρια γράφονται, τη μηδενική υποκριτική ικανότητα (εγχώριων και αλλοδαπών σταρ) και λυπάμαι! Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά είναι πλέον ελάχιστες. Δε ξέρω τι φταίει... Αλλά είναι κρίμα!
    Σε φιλώ πιγκουίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποιες από τις παλιές ελληνικές ταινίες ήταν μικρά αριστουργήματα! Ο τρόπος που έπαιζε ο Λογοθετίδης, ο Αυλωνίτης, η Βασιλειάδου, ο Παπαγιαννόπουλος και τόσοι άλλοι, ήταν πραγματικά αριστοτεχνικός (κι ας ήταν πολλοί εξ αυτών ουσιαστικά αυτοδίδακτοι). Τώρα μήτε σενάρια γράφονται, μήτε σπουδαίοι ηθοποιοί υπάρχουν για να τα παίξουνε (εντάξει, υπάρχουν κάποιοι -αλλά είναι λιγότεροι από αυτό που θα περίμενε κανείς).

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, Rylie!

      Διαγραφή
  6. Θα σκύψω το κεφάλι και θα παραδεχτώ ότι δεν έχω δει καμία ταινία από αυτές που ανέφερες... Θα κοκκινήσω και θα παραδεχτώ ότι δεν έχω δει ποτέ παλιές αμερικάνικες ταινίες. Οτο έχω δει σε ασπρόμαυρο είναι made in Greece.

    Για το σινεμά σήμερα έχεις απόλυτο δίκιο. Δυο φορές είπαμε να πάμε και το ακυρώσαμε γιατί δεν είχαμε τι να δούμε. Νομίζω ότι βγαίνει τον Οκτώβριο μια καλή. Το 12 Years a Slave.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια;;; Α, πρέπει να αρχίσεις ταχύρρυθμη παρακολούθηση κλασικών ταινιών! Ξεκινάμε με Χίτσκοκ (Vertigo, Ψυχώ, Στο παράθυρο είδα τον δολοφόνο, Τα πουλιά, Η θηλιά), συνεχίζουμε με Τζον Χιούστον (Το Γεράκι της Μάλτας, Key Largo), με Τρίτο Άνθρωπο, Καζαμπλάνκα, Γκίλντα και Πολίτη Κέιν! Επειδής έχεις πολύ catch-up να κάμεις, θα σε εξετάζω εβδομαδιαίως! :)

      Έχω δει το τρέιλερ του 12 Years a Slave και φαίνεται ενδιαφέρουσα περίπτωση. Παίζει κι αυτός ο Μπένεντικτ Κουμπερμπατς (μα τι όνομα!), που δεν τον πολυσυμπαθώ αλλά όλοι μιλάνε γι'αυτόν!

      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Εμένα πάλι μου αρέσουν πιο πολύ τα δικά σου λόγια, παρά τα δοκιμαστικά τωνε.
    Εναλλακτικοί τίτλοι, "εσείς θέλετε το ρόλο... εκείνος, σας θέλει;;" ή "τι τον ήθελες το ρόλο;;;" (για τις περιπτώσεις της Μονρό και της Χεντρεν)
    Άλλη μια απολαυστική ανάρτηση, πιγκουνίε μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε, σε ευχαριστώ! Είπα ότι εφέτος, θα αναρτώ και μικρά πραματάκια που μου αρέσουν -όχι μόνο βόλτες και κριτικές και πηγαινέλα.
      Τα φιλιά μου, my dear marron!

      Διαγραφή
  8. Κι εγώ πιστεύω ότι έχει παρέλθει αυτή η εποχή... Όμως τώρα τι?

    Μέχρι πότε θα λέμε "παλιά ήταν καλύτερα"? μμμμ? :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουν αλλάξει δραματικά τα πράματα και οι εποχές. Έχει αλλάξει η αισθητική μας, έχουν αλλάξει τα ζητούμενα του κοινού.

      Πάντως μπορεί ο καλός κινηματογράφος να έχει πεθάνει, αλλά σε ένα βαθμό, μας αποζημιώνει η καλή (αμερικανική και αγγλική) τηλεόραση. Οι σειρές υψηλής ποιότητας όπως το Downton Abbey και το Breaking Bad ή το The Killing αποτελούν βάλσαμο για το στερημένο σινεφίλ κοινό!

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  9. Μου αρέσουν οι παλιές ταινίες...
    Δεν ήξερα πως η καριέρα της Χέντρεν "βρήκε" στις ορέξεις του Χίτσκοκ...πραγματικά άτυχη!!!
    Η Όντρεϊ πάντα υπέροχη!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η κακομοίρα η Χέντρεν! Ξινό της βγήκε το πουλερικό (γινόμαστε πολύ επιθετικά εμείς τα πτηνά, όταν μας προκαλέσουν)! Της την έπεσε ο Χίτσκοκ και δεν ήξευρε από που να προφυλαχθεί!
      Η Όντρεϊ από την άλλη, πορσελάνινη όπως πάντα!
      Πολλά φιλιά, Μαρία!

      Διαγραφή
  10. Έχοντας δει σχεδόν όλες τις κλασσικές ταινίες του κινηματογράφου διαφωνώ πλήρως μαζί σου ότι δεν υπάρχουν καλές ταινίες σήμερα.
    Πάντα θα γυρίζονται καλές ταινίες και έτσι πρόχειρα μόνο από αυτές που παίζονται ήδη θα έλεγα ότι το Blue Jasmine του Γούντυ Άλλεν με την καταπληκτική ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ είναι από αυτές που θα μείνουν στην ιστορία του κινηματογράφου.
    Ενδεικτικά δε αναφέρω 2-3 εξαιρετικές από αυτές που υπάρχουν σήμερα στις αίθουσες
    Τα Παιδιά του Πολέμου
    Οι Ευνοούμενοι του Φεγγαριού
    Το Τέλειο Χτύπημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts