Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Χουτόνγκ



Κάποτες υπήρχε μία αχανής αυτοκρατορία. Που έμοιαζε ακλόνητη σαν τα βουνά και πιο απέραντη από το χρόνο. Και που ήταν τόσο μεγάλη, που όλα ήταν εκείνη και τίποτα πέραν αυτής δεν υπήρχε. Η καρδιά της αυτοκρατορίας ήταν η Βόρεια Πρωτεύουσα. Και στο κέντρο της, βρισκόταν το παλάτι. Εκεί διέμενε ο αυτοκράτορας. Που διαφέντευε όλες τις τύχες και τίποτα δεν ήταν αρκετά σπουδαίο για να τον απασχολήσει.



Εκεί που τελείωναν τα τείχη του παλατιού, εκεί ξεκίναγαν οι γειτονιές της πρωτεύουσας. Ακτινωτοί δρόμοι προς όλες τις κατευθύνσεις, όριζαν τις συνοικίες. Και μέσα σε αυτές, εκατοντάδες μικρότεροι δρόμοι. Και χιλιάδες ακόμα πιο μικροί. Που μετά βίας μπορούσες να περάσεις ο ίδιος, με τίποτα αν ήσουν έφιππος. Και σπιτάκια. Αμέτρητα σπιτάκια. Καμωμένα με χώμα και πέτρες. Και ό,τι άλλο μπορούσε κανείς να βρει, προκειμένου να καλύψει το κεφάλι του από τις ορμές της φύσης.



Καλωσήρθες στα χουτόνγκ. Πιάσε το χέρι μου και ακολούθησέ με στο λαβύρινθο της Beijing. Του Πεκίνου, όπως αποκαλούσαν οι δυτικοί για χρόνια, τη Βόρεια Πρωτεύουσα. Πρόσεξε όμως μην με αφήσεις, γιατί δύσκολα θα ξαναβρείς το δρόμο. Και σε διαβεβαιώνω πως κανείς δεν μιλάει αγγλικά εδώ. Μήτε έχει καμία διάθεση να σε βοηθήσει να βγεις. Γιατί ποτέ κανείς δεν βγαίνει από τα χουτόνγκ. 



Το πρώτο πράγμα που θα με ρωτήξεις είναι και τι πάει να πει "χουτόνγκ", πτηνό; Στενό πέρασμα ανάμεσα σε τέντες, σημαίνει. Και προέρχεται από τη γλώσσα των Μογγόλων. Μην απορείς γι'αυτό, αναγνώστα -λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά ξεκινούν οι στέπες. Κι αντιλαλούν ακόμη οι τρομακτικές ιαχές του Τζέγκινς Χαν. Ο αέρας φέρνει πολλές φορές τις ιαχές αυτές, ανακατεμένες με κίτρινη σκόνη που πέφτει πάνω στις στέγες των χουτόνγκ και χρωματίζει τον ήδη βεβαρυμένο ουρανό.



Τα χουτόνγκ ήταν θεμάτικ. Άλλο για την αγορά των ψαριών, άλλο για τα κρέατα, άλλο για το ρύζι, για τα μπαχαρικά, για τα γουρούνια, για τα καπέλα και τα παντελόνια. Κοινώς αν ήθελες να γιομίσεις το ψυγείο με διάφορα καλούδια, έπρεπε να διανύσεις περί τα εικοσιπέντε χιλιόμετρα απ'άκρη σ'άκρη της πόλης. Γιατί δεν ξεύρω αν στο είπα: η Βόρεια Πρωτεύουσα ήταν και παραμένει τεράστια.



Στο χουτόνγκ, τα σπίτια σχηματίζουν μικρά τετράγωνα και στη μέση έχουν μία κοινόχρηστη αυλή -όπου μπορείς να βρεις σήμερις το πλυντήριο της οικογένειας ή ακόμα και την ηλεκτρική κουζίνα. Οι εξωτερικές πόρτες των σπιτιών είναι διακοσμημένες με λογής λογής σύμβολο για να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα. Και συνήθως έχουν σκαλοπατάκι -για να σκοντάφτουν τα κακά πνεύματα- και τοίχο ή παραβάν πίσω από την πόρτα -για να μην μπορούν με την καμία να μπούνε τα κακά πνεύματα.



Εντάξει, προφανώς αυτό το τοιχάκι που βλέπεις σαν ανοίγει η πόρτα, προφυλάσσει επίσης τους ενοίκους και από τα αδιάκριτα βλέμματα. Διότι έχει η Σου Τζού Κα από το διπλανό χουτόνγκ, ένα μάτι -μα ένα μάτι!- βέρι βέρι μοχθηρό.



Τα πρώτα χουτόνγκ χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της μογγολικής δυναστείας Γιουάν, δηλαδής γύρω στα 1300 μ.Χ. Αλλά η μεγάλη οικιστική ανάπτυξη ήρθε κατά τη δυναστεία των Μινγκ (1368 - 1644) και της τελευταίας μαντζουριανής δυναστείας των Τσινγκ. 



Μετά ήρθε ο Μάο. Και η Πολιτιστική Επανάσταση. Από το 1966 και για δέκα χρόνια, τα χουτόνγκ υπέστησαν μεγάλες καταστροφές. Μαζί τους και ο παραδοσιακός κοινωνικός ιστός της πόλης. Αν βελτιώθηκαν τα πράματα, θα με ρωτήξεις.



Όχι, δεν βελτιώθηκαν, θα σου απαντήσω. Σε κάποιες περιπτώσεις χειροτέρευσαν. Χιλιάδες εκτοπισμένοι βρέθηκαν σε μικρά διαμερίσματα, μακριά από τις οικογένειές τους και από τον τόπο εργασίας τους, χωρίς να έχουν δικαίωμα να αντιδράσουν.



Άλλοι μεταφέρθηκαν μακριά από το κέντρο της Beijing. Ακόμα και στην επαρχία. Για να δουλέψουν στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ή να σκάψουν αυτή τη δύσκολη λασπωμένη γη που θρέφει με ρύζι γενεές επί γενεών, τους Κινέζους. 



Η δεύτερη μεγάλη καταστροφή ήρθε μόλις πριν μερικά χρόνια. Ολυμπιακοί Αγώνες 2008. Η κυβέρνηση έκαμε έναν αγώνα δρόμου για να εξωραΐσει την πρωτεύουσα. Καινούργιοι δρόμοι έπρεπε να ανοιχτούν, στάδια έπρεπε να κατασκευαστούν και οι παραγκουπόλεις των χουτόνγκ με τους εκατομμύρια φτωχούς κατοίκους, έπρεπε με κάποιον τρόπο να κρυφτούν από τα αδηφάγα βλέμματα των δυτικών επισκεπτών.



Κι έτσι άρχισε το γκρέμισμα. Τα χαμόσπιτα κατέρρεαν σαν τραπουλόχαρτα κάτω από τις μπουλντόζες και τους γερανούς. Διεθνείς αρχιτέκτονες ξεδίπλωναν σχέδια για υπέρλαμπρους ουρανοξύστες και φουτουριστικά κτήρια. Και η κυβέρνηση γέλαγε χορτασμένη από τα νέα μεγαλεία. Της αυτοκρατορίας. Που μοιάζει ακλόνητη σαν τα βουνά και πιο απέραντη από το χρόνο. 



Παρά τη μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε στην πόλη τα τελευταία χρόνια, λίγο να λοξοδρομήσει κανείς από τις κεντρικές λεωφόρους και σύντομα βρίσκεται και πάλι εκεί, στις λασπώδεις γειτονιές που φιλοξενούν εδώ και αιώνες τους απόκληρους της αυτοκρατορίας. Κι όταν λέω απόκληρους, δεν εννοώ ένα μικρό ποσοστό φτωχών και πεινασμένων. Αλλά μιλώ για τη συντριπτική πλειονότητα του Κινεζικού λαού. 



Είναι αυτοί που φτιάχνουν τα παπούτσια που φοράς. Είναι αυτοί που ράβουν τα μπλουζάκια που μοστράρεις. Που πλέκουν τα καλάθια που έχεις στο μπαλκόνι. Τα κασκόλ που φοράς το χειμώνα.



Σήμερα τα σπίτια στα χουτόνγκ είναι φτιαγμένα από τουβλάκι. Και λαμαρίνες. Πολλά διαθέτουν και ερ-κοντίσιον (δεν παλεύεται αλλιώς το καλοκαίρι και με το καυσαέριο να τρυπώνει από παντού). Δεν έχουν πολλά έπιπλα. Αλλά η τηλεόραση δεν λείπει. Για να βλέπουμε τα σήριαλς ντε. Και στα είκοσι ή τριάντα τετραγωνικά που καταλαμβάνει το μέσο σπίτι, μένουν οι οικογένειες (μαμά, μπαμπάς, παιδί) ή κάποιο ηλικιωμένο ζευγάρι. Που θυμάται το Μάο να οργανώνει παρελάσεις στην Τιεν Αν Μεν.



Σε μία προσπάθεια να επέμβει στο οικιστικό τοπίο της πρωτεύουσας και να περιορίσει τις αχανείς εκτάσεις των χουτόνγκ, το κράτος προβαίνει στην "περίφραξή" τους. Χτίζει αψηλούς μαντρότοιχους και περικλείει μία ολόκληρη γειτονιά. Περνάς απ'έξω και μήτε αντιλαμβάνεσαι τι υπάρχει από πίσω.



Σε πολλές από αυτές τις περιφράξεις, προστίθενται δίπλα, δημόσιες τουαλέτες. Ναι, καλά το υποψιάζεσαι: πολλά από τα σπίτια δεν διαθέτουν μπάνιο και καταφεύγουν αναγκαστικά σε αυτές. Το θέμα της υγιεινής, δεν θέλεις καν να σου το θίξω.



Η Βόρεια Πρωτεύουσα της μεγάλης αυτοκρατορίας των Κινέζων είναι απέραντη όσο τα δαιδαλώδη χουτόνγκ της και μικροσκοπική όσο οι ζωές των ανθρώπων που ζουν σε αυτά. Ακριβώς πίσω από τα μεγάλα σοσιαλιστικά κυβερνητικά κτήρια της Τιεν Αν Μεν, τριγύρω από την Απαγορευμένη Πόλη, προς Βορρά και Νότο, παντού όσο φθάνει το μάτι σου, τα χουτόνγκ αποτελούν την καλύτερη δυνατή απάντηση. Για κάθε ερώτηση που αφορά την Κίνα.

30 σχόλια :

  1. Τσιου τσίου = καλημέρα! :)
    Yπέροχη ανάρτηση για μια χώρα τόσο ετερόκλητη κι αντιφατική.
    Κι όμως κατάφερες να το δείξεις σε λίγες φωτογραφίες.
    Σε ευχαριστούμε πτηνό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, καλημέρα! Προσπάθησα να αποτυπώσω στις φωτογραφίες την αίσθηση των χουτόνγκ. Αν και ο φωτογραφικός φακός ίσως και να εξωραΐζει σε ένα βαθμό τα πράματα, νομίζω ότι δίνει μία εικόνα της κατάστασης.
      Τα φιλιά μου, Λιακάδα!

      Διαγραφή
  2. μωρε θα τα δεις σε λίγο τα χουντόνγκ να γίνονται Μανχάταν! Με τέτοια φόρα που έχουν πάρει οι Κινέζοι ακόμα και τα κακά πνεύματα θα μεταναστεύσουν σε άλλον γαλαξία!
    καλά που γύρισες πτηνό από το λαβύρινθο ,γιατί εγω από εδω και ζαλίστηκα!
    早上好 = Καλημέρα ντε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήδη μεγάλες εκτάσεις έχουν παραδοθεί στους εργολάβους και τις κατασκευαστικές, για να γίνουν ουρανοξύστες και συγκροτήματα κτηρίων. Όμως -όπως και στην περίπτωση του Soho της Ζάχα Χαντίντ- οι αντιδράσεις έχουν αρχίσει να γίνονται έντονες. Κι αυτό διότι πολλές οργανώσεις θεωρούν ότι τα χουτόνγκ είναι μεν φτωχά και υποβαθμισμένα, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του τόπου. Και δεν πρέπει να αφανιστούν.

      Την καλημέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  3. Α, και η άλλη όψη λοιπόν, εξαιρετικό πτηνό μου, εξαιρετικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή είναι η πραγματική όψη, Tremens. Εντάξει και η άλλη με τα μολς και τους ουρανοξύστες, πραγματική είναι. Απλώς η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού κατοικεί στα χουτόνγκ και όχι στα lofts και τα διαμερίσματα.

      Διαγραφή
  4. Έχουν όμως κι αυτοί τρομερές αντοχές και προσαρμοστικότητα!!!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α είναι πολύ σκληροτράχηλοι οι Κινέζοι. Αντέχουν πολλά πράγματα.
      Έχουν αναπτύξει επιβιωτικές τακτικές στις πιο αντίξοες κοινωνικές συνθήκες.
      Την καλημέρα μου, Irene!

      Διαγραφή
  5. Εξαιρετικό πτηνούλι!
    Η χώρα των αντιφάσεων!
    Πάντως βλέπω πιο πολύ "ανθρωπιά" στα χουτονγκ από τα σπουδαία κτίρια της πόλης.
    Αυτή είναι και η αλήθεια της πόλης!
    Φιλιά και καλημέρα πτηνούλι υπέροχη ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στα σίγουρα, αυτή είναι η αλήθεια της πόλης. Αυτή ήταν εδώ και αιώνες η αλήθεια της Κίνας.
      Από τον απολυταρχισμό του αυτοκράτορα στον ολοκληρωτισμό του Μάο. Και ύστερα στο σύγχρονο σκληρό κομμουνιστικο-καπιταλιστικό μοντέλο.
      Πολλά πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Ευχαριστούμε πιγκουϊνε που παίρνουμε μάτι κι εμείς τί γίνεται στα πέρατα της γης...
    Τί σκέψεις μου προκάλεσε η ξενάγησή σου?
    - Να 'χα κανα σπάνιο Μινγκ βάζο να σκοτώσω!!
    - Όπου φτωχός κι η μοίρα του...

    Φιλιά,
    Τσου Λί!!!!!!!!

    (Έφη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη, μακάρι να΄χαμε κάνα Μίνγκ -είναι από τα πιο όμορφα πράγματα της κινέζικης καλλιτεχνικής δημιουργίας (και εδώ θα γίνω κακός: δεν έχουν και πολλά άλλα να επιδείξουν!)!
      Η φτώχεια πάντως στους δρόμους του Πεκίνου είναι σοκαριστική. Που να ιδείς πώς είναι τα πράγματα στην ενδοχώρα (να θυμηθώ να σε πάω σε καμία επαρχιακή πόλη ή σε κάνα χωριό).
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. 早安

    Σε ευχαριστώ για την πρωινή βόλτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχα, το μιλάμε βλέπω το κινέζικο!
      Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα.
      Πολλά πολλά φιλιά!!!

      Διαγραφή
  8. Συνεχίζοντας ως Yoda (εσύ έχεις μια θεία που του μοιάζει, εμένα του έμοιαζε η γιαγιά μου - Θεός σχωρέσ' την, την κακομοίρα, χεχεχεχε) από τον χθεσινό μου σχολιασμό θα πω: "Mudhole? Slimy? My home this is !"

    Τώρα, βρε πτηνό μου, πες με κι ανάποδη, αλλά εγώ αυτά που είδα στις φωτογραφίες σου από τα Χουτόνγκ είναι - ναι, μεν φτώχεια τρισκατάρατη, αλλά και - πάστρα, τάξη, ανθρωπιά, χαμόγελα. Και μου 'ρθαν στο νου και οι φωτογραφίες από την ανάρτησή σου για το Αιτωλικό που είχες κάνει προ ολίγων μηνών. Ε ... ... ... ... καμία σχέση !!!

    Χουτόνγκ- Αιτωλικό: 1-0 !!!

    (κι ελπίζω να μην με πάρουν με τις πέτρες οι Αιτωλικιώτες !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Yoda rules!

      Τα χουτόνγκ είναι μεν πάμπτωχα, αλλά έχουν και τη γοητεία του παλιού και παραδοσιακού. Πάντως κάτι που δεν έχουν καταγράψει οι φωτό μου είναι οι μυρουδιές, οι ομιλίες πίσω από τους τοίχους, οι κολλώδεις δρόμοι, η υψηλή αίσθηση δυσφορίας το καλοκαίρι όταν η αφόρητη ζέστη μαζί με την υγρασία και το νέφος πνίγουν τα σπιτάκια.

      Όσο για το Αιτωλικό, μην μου ανάβεις φωτιές γιατί αν ανατρέξεις στα σχόλια κάτω από εκείνη την ανάρτηση, θα ιδείς πόσοι κάτοικοι μπήκαν στο μπλογκ έξαλλοι για τα όσα έγραψα!

      Φιλιά πολλά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  9. θα πω το ασχετο μου, αλλα ειναι το πρωτο που μου ηρθε στο μυαλο οταν ειδα την αναρτηση σου!
    http://www.e-shop.gr/images/EPI/BIG/EPI.000015.jpg
    πολυ ωραιο μπλογκ, μπραβο, το διαβασω ανελλειπως!

    K.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε λοιπόν το έπαιζα κι εγώ αυτό το παιχνίδι. Παλιά. Πολύ πριν μάθω τι σημαίνει χουτόνγκ.
      Φχαριστώ για τα καλά λόγια. Και φχαριστώ που με διαβάζεις ανελλειπώς! :)
      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  10. ^^ ΥΓ: ηταν απο τα πιο αγαπημενα μου επιτραπεζια (λησμονησα να το αναφερω, αλλα το υπεθεσες φανταζομαι!)

    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ έχω μερικούς μήνες να παίξω επιτραπέζια και μου έλειψαν (έχω ένα μικρό βουνό από δαύτα). Τώρα που θα χειμωνιάσει, θα το βάλω μπροστά το πράμα! Λες αν το ψάξω να το ξαναβρώ αυτό με το Πεκίνο;

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στην κάμπο25 Σεπ 2013, 3:24:00 μ.μ.

    Όταν ήμουνα μικρή είχα διαβάσει τα βιβλία της Περλ Μπακ (Νόμπελ Λογοτεχνίας 1938) η οποία επειδή είχε ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Κίνα ήξερε καλά και τη χώρα και τους κατοίκους της.
    Είχα λοιπόν δημιουργήσει μία ονειρική και μαγευτική εικόνα για τους αυτοκράτορες, τους αυλικούς, τις παλλακίδες, τους ταπεινούς κατοίκους, τους αθώους χωρικούς, τις συνήθειές τους, τον αρχαίο τους πολιτισμό. Μια ζωή, δηλαδή, πολύ πολύ μακριά από τις δυτικές συνήθειες και τον δυτικό πολιτισμό.
    Τι απογοήτευση, λοιπόν, που όσο περνάει ο καιρός όλα φαίνονται να ισοπεδώνονται και σε λίγα χρόνια ο δυτικός πολιτισμός, που δεν είναι και ο καλύτερος, θα αφομοιώσει και τους Κινέζους και κάποια στιγμή όλοι θα μοιάζουν με όλους.
    Γιαυτό και η προηγούμενη και η σημερινή σου ανάρτηση μόνο απογοήτευση με κάνουν να αισθάνομαι. Έχω διαβάσει για το τι έπαθαν οι απλοί άνθρωποι που είχαν την ατυχία να ζουν εκεί που αποφασίστηκε να γίνουν τα ολυμπιακά και άλλα έργα και είναι απολύτως φανερό ότι η ζωή τους σ αυτήν την χώρα δεν αξίζει και πολλά πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν εξαιρετική η Περλ Μπακ. Τα βιβλία της μεταφέρουν πράγματι πολύ γλαφυρά, την πραγματικότητα της Κίνας των αρχών του 20ου αιώνα. Βεβαίως οφείλω να σου πω ότι το κομμουνιστικό καθεστώς έχει εδώ και δεκαετίες αποκηρύξει την Μπακ ως "δυτική ιμπεριαλίστρια" και έχει απαγορεύσει τα βιβλία της. Επίσης με παρέμβαση της ίδιας της κυρίας Μάο (σιχαμένη περίπτωση, όπως ίσως θυμάσαι), απαγορεύτηκε στην Περλ Μπακ να πατήσει το πόδι της στην Κίνα ως συνοδεία σε επίσημο ταξίδι του Νίξον στη χώρα.

      Το θέμα της Κίνας είναι όσο μεγάλη είναι η ίδια η χώρα. Γι'αυτό, υπόσχομαι να επανέλθω. Έχω τόσες και τόσες ιστορίες να πω -όχι μόνο από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και από την ύπαιθρο και τα χωριά! Όρεξη να'χεις να με διαβάζεις (κι εγώ χρόνο να βρίσκω για να τα γράφω)!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  12. Εντάξει... είναι μεγαλείο η δουλειά σου!
    Δεν το συζητώ πως το επεισόδιο #2, είναι ασύγκριτα πιο ενδιαφέρον!
    Για τις φωτογραφίες... λατρεμένες και σπάνιες. Προσωπικά, δεν έχω δει αντίστοιχο υλικό μέχρι τώρα.
    Κι επειδή δεν προβλέπεται ταξιδάκι προς τα κει, είναι σα να πήγα μέσα απ' την ανάρτησή σου!

    Τα σέβη μου Μετρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α πολύ σε φχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Χαίρομαι πολύ όταν ακούω ότι αρέσουν οι αναρτήσεις. Γιατί βάζω μεράκι σε αυτές. Επιλέγω τις φωτογραφίες με προσοχή, προσπαθώ να είμαι δίκαιος με το εκάστοτε θέμα, θέλω να υπάρχει και ένα δια ταύτα. Εντάξει, δεν πετυχαίνει πάντα η συνταγή, αλλά τουλάχιστον προσπαθώ.

      Κι αν κάτι μένει από όλα αυτά ως γνώση ή ως αίσθηση, χαρούμενος είμαι!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  13. Θεωρώ μεγάλη τύχη ότι πρόλαβα να δώ αυτά τα μέρη στην Κίνα γιατί σε λίγα χρόνια θα τα έχουν καταστρέψει τελείως και τότε βέβαια θα αρχίσουν τις συζητήσεις για την καταστροφή της πολιτιστικής τους κληρονομιάς στο αμφιθέατρο κάποιου Μόλ που θα έχουν κτισει εκεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως τύχη να έχει δει κανείς αυτά τα μέρη, πριν τον αφανισμό τους. Η αίσθηση του να περπατάει κανείς τα χουτόνγκ είναι πολύ διδακτική και σε βοηθά να καταλάβεις την πραγματική ταυτότητα της Κίνας. Δυστυχώς οι τουρίστες σπάνια ενδιαφέρονται ή αφιερώνουν χρόνο σε όλα αυτά και παραμένουν στο πρώτο επίπεδο ανάγνωσης (Απαγορευμένη Πόλη, Τιεν Αν μεν κ.λπ.).

      Την καλημέρα μου, αθεόφοβε!

      Διαγραφή
  14. εκανα πισω για να διαβασω προηγουμενη διαβασμενη αναρτηση να βεβαιωθω οτι ειχα δει Κινα,οτι δεν κανω λαθος σε αυτο που κοιταω τωρα!Απιστευτη αντιφαση,χαοτικες οι διαφορες!!!!Αρνεισαι να δεχθεις οτι πισω απο τη βιτρινα-αν και μεχρι καποιο βαθμο το περιμενες-κρυβεται τοση ανισοτητα,τοση εξαθλιωση και φτωχεια!Εξαιρετικη η αναρτηση,σαφεστατα πιο ενδιαφερουσα απο την ιλουστρασιον προηγουμενη!Σε θεωρω ευτυχη που ταξιδευεις!!!!!
    Υ.Γ. πολυ κακο πραγμα αυτη η ΑΝΤΖΥ!!!!!!!χαχαχαχ ακου ΑΝΤΖΥ!!!!!Κλαιωωωω!!!!!!!!!Αστειρευτος!!!!!!!χαχαχαχα ετσι μη σου αφησω ασχολιαστη την αναρτηση που φτιαχνει και βραδυα αναγνωστων οχι μονο πρωινα!!!!!!
    την καληνυχτα μου και τα φιλια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πολύ εντυπωσιακές οι ανισότητες στην Κίνα. Σα να πατάει η χώρα σε δύο εποχές, σε δύο κόσμους, σε δύο συστήματα. Και η αλήθεια είναι ότι οι φωτογραφίες των χουτόνγκ, μάλλον εξωραϊζουν την εικόνα τους (στην πραγματικότητα είναι πιο βρώμικα και φτωχά από ό,τι φαίνεται).

      ΥΓ 1: Είμαι ευτυχής που ταξιδεύω. :)
      ΥΓ 2: Είμαι αστείρευτος στο ό,τι-να-ναι! :)

      Διαγραφή
  15. Θα συμφωνήσω με το τελευταίο σχόλιό σου Πιγκουίνε, γιατί τα χουτονγκ είναι όντως σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτή που διαφαίνεται στις φωτογραφίες σου. Ειδικά όταν περνά ο ποδηλάτης-συλλέκτης σκουπιδιών με το βαρέλι γεμάτο αποφάγια και "αρώματα", όταν τα μικρά κυκολοφορούν σε σχισμένο καβάλο στο παντελονάκι τους, λόγω έλλειψης πάνας, και φυσικά ως παιδιά τα κάνουν όταν έρθει η ανάγκη, όταν τρέχουν διάφορα "ζουμιά" στους δρόμους και γενικότερα όταν οι κάτοικοί τους, λόγω της ιστορίας του Κινεζικού λάου που μόνο τις δύο τελευταίες δεκαετίες μπορεί να σκεφτεί και την αισθητική λίγο παραπάνω σε σχέση με την πρακτικότητα και την επιβίωση που ήταν (και σίγουρα παραμένει σε μεγάλο βαθμό) η πρώτη του προτεραιότητα, ζουν την καθημερινότητά τους.

    Αυτή όμως είναι και η μαγεία του Πεκίνου, κι ας προσπαθούν αυτοί που έχουν την εξουσία, να δείχνουν ένα πιο δυτικό πρόσωπο. Η Σαγκάη το έχει καταφέρει, διατηρώντας όλους τους πολιτισμούς που έζησαν, κατέκτησαν και επιβιώνουν στα εδάφη της. Ας ελπίσουμε πως και το Πεκίνο, δεν θα φερθεί στην ιστορία του, όπως φέρνετε στους εσωτερικούς μετανάστες, οι οποίοι και είναι η πλειοψηφία των κατοίκων των χουτόνγκ!

    Ζητώ συγγνώμη για το σχόλιο σεντόνι, αλλά το Πεκίνο έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου!
    Την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Δήμητρα, πράγματι τα χουτόνγκ αποτελούν μία ζωντανή απόδειξη των δυσκολιών που αντιμετώπιζαν (και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν) τα εκατοντάδες εκατομμύρια των Κινέζων στην καθημερινή τους διαβίωση. Και είναι όντως σε πολύ χειρότερη κατάσταση από όσο δείχνουν οι φωτογραφίες (επέλεξα να δείξω κάποια πιο φροντισμένα χουτονγκ). Η Σαγκάη τα έχει καταφέρει ασφαλώς καλύτερα, αν και δεν λείπουν κι εκεί οι παραγκουπόλεις. Αλλά στο θέμα θα επανέλθω, διότι έχω πολλά ακόμη να πω επί του τρόπου ζωής στην Κίνα.

      Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.