Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Μίκυ και ο Ντόναλντ στην ασιατική ζούγκλα


Όπως λέει ο σοφός λαός (που είναι ο ίδιος λαός που πάει και ψηφίζει, οπότε η σοφία του είναι υπό συζήτηση): μην τάξεις σ'άγιο κερί και σε παιδί παιχνίδι. Κι εσύ μου έταξες να με πας στη Ντίζνεϊλαντ. Έλα που κάμεις ότι δεν το θυμάσαι -εγώ τις παίρνω πολύ σίριουσλι τέτοιες υποσχέσεις.  


Η Χου Μι Τσο και η Τσο Μι Χου -μεγάλες φανς της Κλάραμπελ- έχουν καλοκαθήσει στο τρένο με προορισμό το όνειρο κι είναι έτοιμες να ξεφρενιάσουν στα ατράξιονς του πάρκου.


Ειδικά η Τσο Μι Χου που είναι πολύ παιχνιδιάρα, κάμει ένα φοβερό κόλπο που δένει κόμπο τα πόδια της. 


Λίγο πιο πέρα στο ίδιο βαγόνι, ο Μιχούο και η Μιχούα φωτογραφίζονται για να δημοσιεύσουν τις φάτσες τους στο φέιζμπουκ με φόντο το παράθυρο με το περίγραμμα του Μίκυ. Εκείνο που δεν ξεύρει η δύστυχη Μιχούα, είναι ότι οι φίλες της την φωνάζουν πίσω από την πλάτη της, ποντικομούρα. Καθόλου καλός συνειρμός το παράθυρο.


Ναι, το κατάλαβες: δεν είμαστε στη Ντίζνεϊλαντ του Παρισιού. Μήτε του Λος Άντζελες, διότι ως γνωστό, το πτηνό είναι του αλτέρνατιβ και σιγά μη σε πήγαινε βόλτα στο μπανάλ και καρασυνηθισμένο. Στο Χονγκ Κονγκ είμαστε, εν τω μέσω της ζούγκλας.


Όπως ίσως γνωρίζεις, η αυτοδιοικούμενη περιοχή του Χονγκ Κονγκ αποτελείται από το ομώνυμο νησί, τη χερσόνησο Kowloon (που τη λέμε "νιου τέριτορις") και καμιά διακοσαριά ακόμα νησιά. Το μεγαλύτερο εξ αυτών είναι το Lantau, ένας τροπικός παράδεισος, με πυκνή βλάστηση, αψηλές κορφές και απόκρυμνα βράχια. Εκεί βρίσκεται και η Ντίζνεϊλαντ.  


Τη ζέστη κατά τους θερινούς μήνες, να μην στην περιγράψω καλύτερα γιατί θα ιδρώσεις και μόνο στη σκέψη! Το τριανταεξάρι εκεί μοιάζει με σαρανταπεντάρι. Από αυτά που σε πυροβολούν κιόλας. Χτυπάει κόκκινο ο δείκτης δυσφορίας και τον εφωνάζουμε πια, δείκτη απόγνωσης. Τώρα θα μου πεις, ωρέ πτηνό είμαστε σίγουρα στο Χονγκ Κονγκ ή μας δουλεύεις; Διότι το σίνερι μοιάζει με καουμπόικο στην Άγρια Δύση με τον Μπούφαλο Μπιλ. Μην μου ανησυχείς: απλώς βρισκόμαστε στο Main Street, USA. Αμερικανιά εν τω μέσω της ασιατικής ζούγκλας; Ετοιμάσου για κάλτσουραλ μπλέντερ!


Εδώ η αμέριμνη Τσου ποζάρει στον άντρα της, ως αστροναύτισσα. Εκείνος όμως έχει κρυφή ατζέντα: σχεδιάζει να στείλει τη φωτογραφία στην ΝΑΣΑ και να θέσει την Τσου εν αγνοία της, υποψήφια για το πρότζεκτ εποικισμού του Άρη. Ναι, το ταξίδι δεν προβλέπει επιστροφή των συμμετεχόντων.


Κάτσε να σε βάλω και σε κανένα ατράξιον, γιατί αν πιάσω από τώρα τον κόσμο, δεν θα ιδούμε τίποτα και θα μου γκρινιάζεις μετά. Ορίστε, θα μπούμε σε ετούτο το φαντεζί μπίλντινγκ που τιτλοφορείται "Small World"!


Αν έχεις πάει σε κάποια Ντίζνεϊλαντ, το κόνσεπτ θα σου είναι γνώριμο, διότι το Small World είναι από τα πιο φέιμους ατράξιονς. Εσύ πλέεις με μία βάρκα και τριγύρω σου διάφορες μαριονέτες ντυμένες με παραδοσιακές στολές από όλον τον κόσμο, κουνιούνται, χορεύουν και τραγουδάνε ένα σκοπό που σου καρφώνεται στον εγκέφαλο και λιγώνεσαι από την τόση χαρουμενιά!


Ο στόχος είναι να σε πείσουμε ότι όλοι πρέπει να είμαστε αγαπημένοι και μονιασμένοι, γιατί και τι έχουμε να χωρίσουμε βρε αδελφέ; Ανάμεσα στους οριενταλισμούς, τις γόνδολες και τις χαβανέζες, πιάνει το μάτι σου και λίγο Ελλάδα. Αν κοιτάξεις απάνου δεξιά, θα ιδείς κάτι σε κίονα με τον τζομπανάκο και το προβατάκι. Ναι, δατς ιτ!


Υπάρχουν και χειρότερα: η Αμερική εκπροσωπείται από την Καλάμιτι με το μπάντζο. 


Και η Αφρική από το τοτέμ. Που τουλάχιστον είναι χαμογελαστό!



Διότι οφείλω να σου πω ότι χαμόγελα δεν θα πολυδείς σε ετούτο το πάρκο. Όχι δεν φταίει μήτε ο Μίκυ, μήτε ο Ντόναλντ. Απλώς οι κινέζοι (και οι Χονγκογκέζοι) σπάνια γελάνε. Μη σου πω και ποτέ. Μόνο όταν ποζάρουν. Και εκεί μετά δυσκολίας. Που μπαίνω εγώ στο φλιτζάνι να στριφογυριστώ και ενόσω με γυροβολάει και χασκογελάω και καλοπερνώ, κοιτάζω γύρω μου και είναι σα να περιβάλομαι από καταθλιπτικούς στα όρια της αυτοκτονίας.


Ένα άλλο πράμα πολύ ιμπρέσινγκ και φοβιστικό είναι ότι κοιμούνται όλοι στο οπουδήποτε. Περνάω από την κοιμώμενη Ζουρ (από το "αμπαζούρ" -δηλαδής έλεος με το καπέλο!) και λέω άσε πτηνό, σεβάσου την, μην την φωτογραφίσεις. Πάω στα συγκρουόμενα, φωτογραφίζομαι με τον Γκούφι, παίζω λέιζερ με τον Buzz Lightyear, κάθομαι να φάω και ένα παγωτό και εκεί που ξαναπερνάω από το παγκάκι μετά από ώρες, τη βλέπω ακόμα να ροχαλίζει με το παιδί στην ίδια στάση. Ε κυρά μου, τα θέλει ο τέτοιος σου! Smile, you're at ptino's camera! Και τελοσπάντων, γκετ ε ρούμ!


Το ότι βρίσκομαι σε ένα πάρκο γιομάτο ασιάτες έχει τα καλά του και τα κακά του. Το καλό είναι ότι έχω άπειρο υλικό για να σχολιάσω. Το κακό είναι ότι ξεχωρίζω και όλοι με κοιτάνε (χελόου, γιατί είμαι πτηνό) και επομένως καθίσταται ακόμα πιο τσάλεντζιγκ το να πετύχω τη σωστή πόζα. Αλλά με ξεύρεις, δεν πτοούμαι!


Η Μι Τσάου και η Κι τσάου ντυμένες μάνγκα βγήκε για σεργιάνι.


Η μικρή Νου Γκα Τίνα είδε από μακριά τον παγωτατζή.


Και η Σαχρίρα (πολύ μακρινή εξαδέλφη της Σακίρα) στέλνει ένα μήνυμα για να κλείσει ραντεβού με τη μανικιουρίστα της, όταν γυρίσει με το καλό στο Μπρουνέι να περάσει ένα βερνίκι τα νύχια της. Εντωμεταξύ, το μωρό είδε κι απόειδε στο καροτσάκι-θερμοκήπιο και σηκώθηκε κι έφυγε. Το λες "βλαστάρι" αλλά όταν πετάξει ντομάτες, αρχίζεις κι ανησυχείς.


Οι χαρούμενες φανς των ταινιών Ντίζνεϊ περιμένουν να φωτογραφηθούν με τις αγαπημένες τους ηρωϊδες: την Μινι Μάους, την Τίνγκερ Μπελ και την Τζέσι. Δεξιά, ο Μπλακ Πιτ.



Κι αν το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα, η Σουρινάμ έχυσε μερικά χρώματα απάνου της και βγήκε να διδάξει το βοτρ μποτέ στο πάρκο. 



Τολμηρή θα έλεγες και την απόφαση του Λαλάκη να φορέσει τη Μίνυ Μάους στο απόλυτο ροζ. 



Μετά από αλλεπάλληλες γύρες με το ρολερκόστερ, η Σάι Κο είπε να ξαποστάσει σ'ένα παγκάκι, μπας και σταματήσουν να γυρίζουν οι κοκοφοίνικες τριγύρω της. Το ότι δεν κάθεται άλλος στο παγκάκι, συνδέεται με τα παπούτσια της.



Της μοδός στο Χονγκ Κονγκ είναι να φορούν οι άνθρωποι ανά δύο ή ανά τρεις, την ίδια μπλούζα και να κυκλοφορούν στους δρόμους. Και δεν σου μιλώ μονάχα για δίδυμα αδέλφια (που είναι από μόνο του σκέαρι), αλλά και για ερωτευμένα ζευγάρια και οικογένειες ολόκληρες με μπαμπά-μαμά-παιδί και γιαγιά. Και επειδής στην πρώτη ματιά, σου φαίνονται και όλες οι φάτσες ίδιες, σκιάζεσαι με όλη αυτήν τη φωτοτυπία.


Αλλά ας επανέλθω στην περιήγηση: αυτή η πλευρά του πάρκου είναι αφιερωμένη στο Toy Story. Με τρενάκια, σφυριά, νεροπίστολα και λοιπές σκανδαλιές.


Εδώ θα βρεις και ένα ακόμα χωριό Φαρ Ουέστ!


Με ακόμα περισσότερες ευκαιρίες για τρυφερά ενσταντανέ.


Ένα πράμα που απολαμβάνω πάντα στις Ντίζνεϊλαντς είναι οι παραστάσεις. Αν αντέχεις την ατελείωτη αναμονή και τις θεόμουρλες ουρές, μπορείς να παρακολουθήσεις ένα σκασμό μιούζικαλς. Και μάλιστα "φρι", δεδομένου ότι περιλαμβάνονται στο ολ-ινκλούσιβ ντέιλι τίκετ εισόδου.


Καλά το κατάλαβες, εδώ τραγουδάμε όλοι μαζί το Χακούνα Ματάτα! Ιμπρέσιβ κοστούμια, ταλαντούχοι χορευτές, ζούπερ φωτισμοί, παιδάκια να σκούζουν, κάμερες να καταγράφουν, κόσμος να χειροκροτεί! Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ένας Έλληνας (και δη πτηνός) βρισκόμουν ανάμεσα σε κινέζους σε ένα τροπικό νησί στο αυτοδιοικούμενο Χονγκ Κονγκ και παρακολουθούσαμε μία παράσταση αμερικάνικης παραγωγής σε μουσική του άγγλου Έλτον Τζον. Σα να λέμε πιο μουλτιέθνικ εμπειρία και από σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ -και πολύ μεγαλύτερης σοβαρότητας.


Για το τέλος, σου έχω το παρέιντ! Την πιο χαρούμενη στιγμή για κάθε Ντίζνεϊλαντ που σέβεται τον εαυτό της.


Όπου βγαίνουν απάνου σε άρματα, οι αγαπημένοι σου ήρωες και σου κάμουν χαριτωμενιές, χορεύοντας σε ολ-τάιμ κλάσικ σκοπούς από τις ταινίες του Ντίζνεϊ.


Ο κόσμος χαιρετάει, παίζει και διασκεδάζει με την ψυχή του.


Εντάξει, βασικά καταγράφει στις μηχανές, στα κινητά και στα τάμπλετς του. Είπαμε δεν είναι πολύ του κεφιού οι κινέζοι. Είναι όμως πολύ της τεχνολογίας.


Τα άρματα είναι ιδιαίτερα ευφάνταστα και οι χορευτές κάμουν ό,τι μπορούν για να σε διασκεδάσουν.


"Αχ μελισσούλα, μελισσάκι, πήγες σ' άλλο λουλουδάκι...


...ποιος να ξέρει που κοιμάσαι, σε ποιαν αγκαλίτσα να'σαι!" Δεν είναι Ντίζνεϊ. Είναι Μπίγαλης.



Μπροστά σου παρελαύνουν οι ήρωες του Toy Story...


...εντυπωσιακές κινεζο-μπαρόκ κιουρίες μετά των συνοδών τους...


...κύκνος (όχι τα ντοματάκια, αλλά το πουλερικό) με καβάλα τη Χιονάτη, τη Σταχτοπούτα και τις λοιπές πριγκίπισσες...


...η παρέα του Λάιον Κινγκ...


...ο Ρεξ...


...οι χουβανέζες...


...κάτι άλλοι ζουλούδες...


...μία τουλίπα...


...κάτι άλλες μουχρίτσες...


...και στο τέλος όλο το παρτέρι!


Η μικρή Τσί Σα χαιρετάει με νόημα τη Νταίζη Ντακ. 


Μετά από κάμποσες ώρες περπατήματος, στριμωξίδι στα ατράξιονς και μπόλικο αμέρικαν-στάιλ εντερτέινμεντ, οι αντοχές αρχίζουν να πέφτουν. 


"Αγάπη μου, δες ετούτο εδώ μπροστά! Είναι ρίαλ πτηνό ή το έχουνε ντύσει έτσι; Καλέ, από ποια ταινία είσαι εσύ; Από τους Πιγκουίνους της Μαδαγασκάρης;"


Η Ντίζνεϊλαντ του Χονγκ Κονγκ είναι μία σπουδαία εμπειρία. Είναι μικρότερη από τις αντίστοιχες αμερικάνικες και λιγότερο χαριτωμένη από τη Ντίζνεϊλαντ του Παρισιού. Εντούτοις μαθαίνεις πράματα για το πώς διασκεδάζουν και συμπεριφέρονται οι χονγκογκέζοι. Αγέλαστοι, αγχωτικοί, εξαρτημένοι από τα γκάτζετς τους σε κάθε βήμα, απόλυτα υποταγμένοι στα αισθητικά και καταναλωτικά πρότυπα που τους ταϊζουν οι δυτικές εταιρίες. Θέλουν να ψωνίζουν, να τρώνε και να φωτογραφίζονται. Δατς εντερτέινμεντ.

24 σχόλια :

  1. σαν ρομποτάκια μου φάνηκε ο κόσμος...πού στο Αμέρικα που ουρλιάζουν και τα πλακάκια!
    εδώ μου άρεσαν τα χρώματα και είναι κάπως πιο σοβαρές οι παρελάσεις και γενικά όλο το στήσιμο;
    γενικά βαριέμαι όλους τους Κινέζους και μου τη δίνει η τεχνολογία (Ο γκρινιάρης των Στρουμφ είμαι)γιατί αργώ πολύ να τη μάθω......
    το να ανέβω δε ,πάνω στα φλιτζανάκια και να κάνω γύρω γύρω ολόκληρη γαϊδάρα μου τη δίνει ακόμα πιο πολύ!
    καλημέρα παιχνιδιάρικο πτηνοπωρινό πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα φλιτζανάκια έχουν πολύ μεγαλύτερη πλάκα απ´όσο φαίνεται, είναι από τα αγαπημένα μου ατράξιονς! Αλλά και τα τρενάκια μού αρέσουν και τα θρι-ντί θεάματα και οι μαριονέτες και οι παρελάσεις -γενικώς με αφήνεις στη Ντίζνεϊλαντ το πρωί και έρχεσαι να με μαζέψεις αργά το απόγευμα όταν κλείνει!
      Πάντως δικαίως σού φαίνονται σαν ρομποτάκια: έτσι ακριβώς είναι!
      Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
    2. τωρα που ξαναδιάβασα το σχόλιό μου ,δεν κατάλαβα τίποτα! Μα τι λέω;Και εσύ πώς απαντάς ; χαχαχα

      Διαγραφή
  2. Το λες "βλαστάρι" αλλά όταν πετάξει ντομάτες, αρχίζεις κι ανησυχείς.


    xaxaxa Η καλύτερη ατάκα σου εβερρρρρρ....

    Οσο για τους κινέζοχονκονεζους μην επαναλαμβάνομαι... Δεν τους αντέχω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε! Η αλήθεια είναι πάντως ότι με τόση ζέστη, υγρασία κι αντηλιά, πρέπει κάπως να τον επροστατεύσεις τον μπέμπη σου! Έστω και με το πλάστικ παραπέτασμα!

      Τα φιλιά και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  3. Και όμως αυτοί οι αγέλαστοι αγχωτικοί, έχουν και την - πολύ - τρυφερή πλευρά τους. Αν είχε καμιά λιμνούλα με παπάκια/χηνάκια εκεί γύρω θα έβλεπες κάτι άντρακλες μέχρι κει πάνω (που λέει ο λόγος...) να πλησιάζουν, να σκύβουν στοργικά να τα ταΐσουν, να τα χαϊδέψουν κοκ... απλώς στο δικό μας το μάτι φαίνονται, εκ-πρώτης-όψεως, όλα τους τα... στραβά! Ωραίο ποστάκιον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Γεράσιμε, έχει βεβαίως και τις τρυφερές του στιγμές ο κινέζος, αλλά γενικά δεν είναι μήτε εκδηλωτικός, μήτε πολύ αισθηματίας. Αλλά αυτό είναι μία μεγάλη συζήτηση στην οποία υπόσχομαι να επανέλθω!
      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  4. Ενδιαφέρον, κυρίως το συμπέρασμα σου! Βρε τους έρμους να μην ξέρουν να δείχνουν δοντάκι, πρέπει να είναι πράγματι πολύ καταπιεστικό...
    Κατά τα άλλα για άλλη μια φορά μας έκανες το ταξίδι μας και στη δική μας περίπτωση φάνηκε και ο φρονημλητης με τις ατάκες σου! χα
    Καλημέρα αγαπημένο πτηνό :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν χαμογελάνε πολύ εκεί στις Άπω Ανατολές. Όταν ακούσουν κανένα αστείο, χασκολελάνε βέβαια, αλλά έχει κι αυτό το γέλιο τους κάτι το εξαιρετικά βίαιο και πρωτόλειο. Πάντως για τα δικά μας δεδομένα, είναι αγέλαστοι και αυστηροί!
      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  5. re oi kinezoi den tin paleuoun mia ... alla auto to prama polu mou arese... tha mporousa na mpo mesa stis koupes tis alikis kai na kano guro-guro xoris na uparxei aurio ..... episis to rantzo me ta gnosta katazhteite ..polu sexy ,,,,, !!! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι κούπες της Αλίκης είναι ζούπερ γουάου και κάθε φορά τις απολαμβάνω με τρομερές γυροβολιές και χαχανητά! Όσο για την ασιάτισσα καουγκέρλ... κίνκι!
      Την καλησπέρα μου, καλό μου κατσίκι!

      Διαγραφή
  6. Εχω πεθάνει απο τις περιγραφές σου. εως κατουρήματος.!!
    αυτοί ετσι πάνε, απο τα παλιά χρόνια. πολλοί μαζι.. ωι μαναμ'!
    Εσημείωσα τις μουσουλμάνες τσιν κι τσόν, ως ατραξιόν απο μόνες τους.
    εεε δεν παίζουμε με την θρησκεία.. μμμμ! αυτό σε ένα δεν τοχα δει. κίτρινο με μουσλίμ....!

    ομολογώ πως αν και δεν κάθομαι να δω ποτέ, αυτο το απήλαυσα. παλι και πάλι...



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η βόλτα στην κινέζικη Ντίζνεϊλαντ! Όπως ξεύρεις, κι εγώ ξεμυαλίζομαι με τον κόσμο, σε κάτι τέτοια πλέισες! Δώσε μου χαρούμενες μπούργκες, μογγολάκια ή γιαπωνεζούλες και πάρε μου την ψυχή! Είμαι κουτσομπόλικο πτηνό, το παραδέχομαι!
      Το κίτρινο με μούσλιμ, εξαιρετικά σικ! Χεχεχε!
      Φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  7. Έχω διαβάσει - δεν ξέρω αν αληθεύει - ότι οι Γιαπωνεζοκινεζοχονγκκονγκέζοι κλπ. έχουν το χαμόγελο ως ένδειξη αμηχανίας. Γι' αυτό φαίνονται σ' εμάς αγέλαστοι και καταθλιπτικοί. Απάρεντλυ, την χαρά τους την επιδεικνύουν με άλλον τρόπο, τον οποίο όμως δεν συνεκράτησα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που ΔΕΝ έχουν, είναι το χαμόγελο ως ένδειξη ευγένειας και θετικής προαίρεσης. Ακόμα και σε ξενοδοχεία, εστιατόρια ή καταστήματα, δεν σου χαμογελάει κανείς. Σε εμάς τους δυτικούς, η στάση τους μας φαίνεται ανεξήγητα αγενής και κακότροπη. Αλλά είναι ζήτημα πολιτισμικών καταβολών.
      Τις καλησπέρες μου, καλή μου Αγγελική!

      Διαγραφή
  8. Disnyland με Κινέζικο σχεδιασμό!!!
    Φέρνει λίγο και από "δρακό-γιορτές" και πραγματικά σε βάζει σ' άλλα μονοπάτια σκέψης και σαφώς διασκέδασης.

    Το χαμόγελο οι Κινέζοι το "θυμούνται" σπάνια, έως ελάχιστα και αυτό πραγματικά τους κάνει να "χάνουν" πόντους.

    Ωραίο και μακρινό ταξίδι έκανες Πιγκουίνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγέλαστοι και εξαιρετικά αγενείς -τουλάχιστον με τα δικά μας δεδομένα! Αλλά έχεις δίκιο, η κινέζικη Ντίζνεϊλαντ, σε βάζει σε σκέψεις. Αρκεί να σου πω ότι κατά τον σχεδιασμό της, οι αρχιτέκτονες αναγκάστηκαν να λάβουν υπόψη τους τις βασικές αρχές του φενγκ σούι διότι αλλιώς δεν θα μπορούσαν να προσελκύσουν επισκέπτες. Άκου να δεις κάτι πράματα!
      Τις καλησπέρες μου, καλή μου Πηνελόπη!

      Διαγραφή
  9. Καλαμιά στην κάμπο3 Σεπ 2013, 4:42:00 μ.μ.

    Σαν επαρχιώτικο πανηγύρι. Σαν τσίρκο δεύτερης διαλογής.
    Παρ΄όλα αυτά, μου άρεσαν οι στριφογυριστές κούπες και πολύ θα ήθελα να δοκιμάσω, ο κύκνος της χιονάτης, το μοβ παγκάκι αλλά χωρίς την ζουρ - αμπαζούρ, οι γιαλαντζί χουβανέζες, οι ζουλούδες και οι τουλιπο - μουχρίτσες.
    Οι επισκέπτες, κινέζοι και μη,δίκιο έχεις. Μέσα στην μαύρη απελπισία. Λες και τους πήγαν με το ζόρι για να γεμίσουν το τοπίο.

    Υ.Γ.
    1)Χαχαχα. Η δύστυχη Μιχούα δεν ξεύρει και κάτι ακόμα.΄Οτι εκτός από τις φίλες της που την φωνάζουν ποντικομούρα, είμαστε και κάμποσες χιλιάδες στην άλλη άκρη του κόσμου που κάνουμε το ίδιο.
    2)Πλάκα σου έκανα. Δεν πήγα πουθενά εξωτικά ή περίεργα. Όπως κάθε καλοκαίρι μπάνια στην Λεπτοκαρυά (συνεχίζω ακόμα εννοείται), επισκεψούλα στα πάτρια εδάφη στην Πελοπόννησο (Αρκαδία) και μεθαύριο στα ελβετικά βουνά της Αργιθέας (δεχόμαστε και επισκέψεις από πτηνά).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεδομένου ότι είμαι πολύ παιχνιδιάρικο πτηνό, εγώ καλά πέρασα κι ας φορούσαν όλοι οι κινέζοι το μόνιμα αγέλαστο ύφος τους! Και τελοσπάντων, ακόμα κι αν αφήσεις κατά μέρος τα ατράξιονς, δώσε μου εμένα πολύχρωμο και μουλτιέθνικ πλήθος και πάρε μου την ψυχή!

      Η Μιχούα είναι έξαλλη μαζί μου, αλλά αδίκως: εγώ είχα όλη την καλή πρόθεση και τελοσπάντων την εγνώρισα στο ελληνικό κοινό που την αγνοούσε! Αν το ιδείς με άλλο μάτι, είναι το πρώτο βήμα για ιντερνάσιοναλ καριέρα!

      Ο συνδυασμός Λεπτοκαρυάς / Αρκαδίας / Αργιθέας είναι ζούπερ ξεκουραστικός και ευχάριστος! Αλλά κρατάς μυστικό; Κι εγώ σε υπέροχες παραλίες βρίσκομαι ετούτον τον καιρό! Θα σου τα πω σύντομα!
      Πολλά, πολλά φιλιά (και χαίρομαι που δεν μου κρατάς μούτρα!) :)

      Διαγραφή
  10. εκπληκτική η ξενάγηση.
    και ευφάνταστα τα ονόματα των ασιατών!

    όταν πας ιαπωνία, να μου πεις να έρθω μαζί σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν πάω Γιαπωνία, θα σου το πω οπωσδήποτε!
      Αλλά πρέπει να πάρουμε και τις ειδικές στολές προστασίας για τη ραδιενέργεια, διότι αλλιώς θα γυρίσουμε και θα φωσφορίζουμε από τα μπεκερέλς!
      Πολλά πολλά φιλιά, ria!

      Διαγραφή
  11. Θα σταθώ στην υπέροχη Τσο Μι Χου και το δέσιμο της γάμπας. Εξαιρετικό, προσπάθησα κι εγώ να το κάμω και στραμπούληξα ό,τι υπάρχει απ το γοφό και κάτω....

    Εξαιρετικό post πτηνό μου, γέλασα μέχρι δακρύων κι ας είναι αγέλαστα τα μανεκέν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΓΟΕΛΚΟΜ ΜΠΑΚ !!!
    Ξεκαρδιστικά τα ονόματα που έδωσες στους πρωταγωνιστές της ανάρτησης...
    (Αν γνώριζαν τα "βαφτίσια" που τους έκανες, σίγουρα θα΄σκαγαν χαμόγελο!)
    Πολλά φιλιά σου στέλνω...
    ***Αννιώ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Οταν πήγα Παρίσι, την εκδρομή στη Disneyland δεν την έκαμα γιατί η κόρη η μεγάλη που με συνόδεψε ήτανε κοτζαμάν γαϊδάρα σαν και σένα (στην ηλικία εννοώ ντε.....) οπότε τα κινούμενα και όλα τα "παιδικά" τα είχαμε φάει στη μούρη χρόνια ολόκληρα και τη μέρα μας τη διαθέσαμε σε πιο αξιόλογες εξορμήσεις. Η ξενάγηση όμως που μας έκαμες μου άρεσε πολύ και γέλασα με την καρδιά μου. Πάντως, οι κινεζούλες που διατηρούν μπουτίκ (παρακαλώ) στη γειτονιά μου είναι μέσα στο γέλιο και την καλή χαρά. Φαίνεται ότι κολλήσανε από εμάς....γιατί "με τον γκαβό αν κοιμηθείς, ως το πρωϊ θα στραβωθείς". Πολλά φιλιά Πίγκου μου....άρχισε πάλι να γελάει το χειλάκι μας (τί γελάει ???....μέχρι ο φρονιμίτης φάνηκε που είπε και μιά παραπάνω...χα χα χα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.