Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Τ'αγνάντι Πέρα


Εγώ όλα τα προτιμώ του γάλακτος. Την σοκολάτα, την κρέμα, τ'αρνάκι. Και στον καφέ μου δηλαδής, πάντοτε ζητώ να μου βάλουν διπλή δόση να ξανθίνει το χρώμα του. Για να καταλάβεις το πιο φοβιστικό άσμα που μπορείς να μου τραγουδήσεις είναι το No Milk Today -τόσο πολύ μου αρέσει το γάλα! Ίσως γι'αυτό λατρεύω και τον γαλατά. Όχι τον μίλκμαν, συγκεντρώσου. Τον Γαλατά, τη συνοικεία. Στην Πόλη ντε!


Εκεί, στην κορφή του λόφου που στέκεται δίπλα στον Κεράτιο, δεσπόζει ο Πύργος του Γαλατά. Γενοβέζικος είναι, το 1348 χτίστηκε. Τότες που οι Βυζαντινοί είχαν παραχωρήσει προνόμια στους Γενοβέζους και ήρθαν εκείνοι και κατσικώθηκαν στην αντίπερα όχθη κι αγνάντευαν την Κωνσταντινούπολη. Το Χρυσό Κέρας.


Κατά την οθωμανική περίοδο, χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο, ως φάρος, ως φυλακή αλλά και ως μπουζουκλερί μη-χειρότερα. Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 μετατράπηκε σε ένα από τα τοπ αξιοθέατα της Πόλης -τύπου πάει ο τουρίστας, αφήνει τα οκτώ (γλουπ!) ευρουδάκια του κι ανεβαίνει ν'απολαύσει το βιου από αψηλά. Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα διαπίστωσε ότι στην ασπρόμαυρη φωτό από πάνου, ο Πύργος δεν έχει τη γνωστή κωνική του οροφή. Ο λόγος είναι ότι το 1875 και κατά τη διάρκεια μίας καταιγίδας, κατέρρευσε και έμεινε το τάουερ κολοβό.  


Όμως μην μου ανησυχείς, σήμερις η οροφή έχει αποκατασταθεί και ο Πύργος ζει μεγάλες δόξες, καθώς συρρέουν καθημερινώς ορδές τουριστών και η ουρά αναμονής βγαίνει όξω και στροβιλίζεται στο πεζοδρόμιο.


Καλά κι ωραία όλα αυτά, αλλά γιατί σε κουβάλησα μέχρις εδώ; Για έναν λόγο εντελώς προσωπικό. 


Έχω ανέβει σε αυτόν τον Πύργο διάφορες ώρες της ημέρας, διάφορες εποχές του χρόνου και με διάφορους καιρούς (όπως φαίνεται από το ποτ πουρί των φωτογραφιών που σου έχω παραθέσει ως τώρα).  


Όμως ετούτο το πρωινό με τον σταχτί φθινοπωρινό ουρανό της Πόλης να βυθίζει στο μουντό τα χρώματα των οριζόντων, θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου. Πέρναγα από κάτου ενωρίς και παρότι έχω ανέβει τόσες φορές, ήταν νομίζω η πρώτη που τον επέτυχα τόσο άδειο. Αφού μου έκαμε εντύπωση η ησυχία του! Κοντοστάθηκα. Ύψωσα το βλέμμα μου στα 62 μέτρα τ'αναστήματός του. Λύγισα πάλι κι απεφάσισα να τον ανέβω.  


Βγήκα στην κορφή και γαντζώθηκα στο μεταλικό κάγκελο που στεφανώνει το τριγυριστό μπαλκόνι. Κοίταξα κάτου τους δρόμους. Η κίνηση ήταν ακόμη υποτονική στα στενά. Άκουγες όμως την πόλη να ξυπνά. Τα μαγαζιά ν'ανοίγουν. Τους ανθρώπους να πηγαίνουν στις δουλειές τους. 


Ύστερα ύψωσα το βλέμμα μου προς την κατεύθυνση που σβήνει ο Κεράτιος. Στην αποδώ μεριά το Πέραν κι ύστερα πιο μακριά, το Ταρλάμπασι -μία γειτονιά με χαρακτηριστικά γκέτο που διαμένουν πάμφτωχοι μετανάστες από την Ανατολία και μπόλικοι Κούρδοι. Δύσκολη βόλτα αλλά θα την κάμουμε κάποια στιγμή. Στην απέναντι όχθη το Φανάρι και πέρα εκεί που χάνεται ο ορίζοντας, το Εγιούπ. Θα σε πάω και κατά κει, αλλά να φορέσεις μία μαντήλα, αναγνώστρια. 


Πιο αριστερά, υψώνουν τους μιναρέδες τους τα μεγάλα τεμένη. Το Φατίχ και το Σουλεϊμανιγιέ. Τα καραβάκια πηγαινοέρχονται τον Κεράτιο, οι γέφυρες ενώνουν τις ακτές του.


Ακόμα πιο αριστερά, η περιβόητη γέφυρα του Γαλατά. Που κι αν σου'χω μιλήσει τόσες και τόσες φορές γι'αυτήν. Που δεν θα χορτάσω μια ζωή ολόκληρη να την περπατάω από την μια της άκρη στην άλληνε. Εκείνη αριστερά είναι η Αγιά Σοφιά και λίγο πιο δεξιά της το Μπλέ Τζαμί.


Ο ουρανός γλύκανε για λίγο και φωτίστηκε η Πόλη. Χάθηκε ο ήχος, σα να σταμάτησε ο χρόνος και όλα έγιναν εντύπωση. Στάθηκα βουβός κι απεφάσισα ετούτη τη στιγμή να μην την ξεχάσω ποτέ όσο ζω. Να τη φυλάξω στη μνήμη μου και να την κρατήσω ως προσωπικό μου κειμήλιο. 


Ύστερα επανήλθα στην πραγματικότητα. Στα κορναρίσματα, στις φωνές, στους θορύβους. Από ετούτη την πλευρά φαίνεται η νέα εκδοχή της Πόλης. Τους βλέπεις τους ουρανοξύστες στο βάθος; Κάθε φορά που τους μετράω κι είναι περισσότεροι. Ένα τουρκικό Μανχάταν χτίζεται στο Σισλί.


Λίγο πριν αποφασίσω να κατέβω, συναντήθηκα και με το Θανασάκη. Καθόταν απάνου σε μία από τις πέτρινες μπάλες που κοσμούν το κυκλικό μπαλκόνι. 


Τον επλησίασα με τρόπο. Με στραβοκοίταξε. Του πιασα για λίγο την κουβέντα. Τα είπαμε πτηνό προς πτηνό. Πίσω του ο Βόσπορος και στο βάθος η Ασία -είχε απίθανο μπαγκράουντ ο γλάρος! Του είπε ότι τον ζηλεύω. Που μπορεί και πετάει αψηλά και βλέπει όλα όσα εμείς απλώς υποψιαζόμαστε. Που μπορεί να συλλάβει την εικόνα στην πληρότητά της και όχι στην αποσπασματικότητα που επιφυλάσσει σε εμάς η καθημερινότητά μας. Ναι, φιλοσοφική συζήτηση πιάσαμε, στο είπα ότι είχε απίθανο μπαγκράουντ.


Τότες μου είπε μία ιστορία. Γύρω στο 1630, όταν Σουλτάνος ήταν ο τρομερός Μουράτ Δ', ένας παράτολμος νέος, ο Χεζαρφέν Αχμέτ Τσελεμπή, βάλθηκε να πραγματοποιήσει μία πτήση απάνου από το Βόσπορο. Προσάρμοσε αυτοσχέδια φτερά στο σώμα του και αφού έκαμε κάμποσες δοκιμές πέφτοντας από το μιναρέ του τζαμιού Οκμεϊντανί, κάλεσε τον Σουλτάνο, ανέβηκε εδώ στον Πύργο του Γαλατά, άνοιξε τα φτερά του και πήδηξε με τόλμη στο κενό. Προς έκπληξη του Μουράτ και των λοιπών παρισταμένων, τα φτερά στήριξαν τον Χεζαρφέν και με τη βοήθεια τ'ανέμου, εκείνος πέρασε πάνου από τη θάλασσα, έφθασε από την Ευρώπη στην Ασία και προσγειώθηκε στο Σκούταρι, στην πλατεία των Ντογαντζήδων (που σημαίνει στα τούρκικα "γερακάρηδων"). Εντυπωσιασμένος ο Μουράτ αντάμειψε τον Χεζαρφέν με μία φούχτα χρυσά νομίσματα κι ύστερα διέταξε να τον εξορίσουν στην Αλγερία. "Γιατί, βρε γλάρε, τον εξόρισαν μετά από τέτοιο κατόρθωμα;" ρώτηξα σαστισμένος. "Γιατί σκέφτηκαν ότι ένας άνθρωπος τόσο αποφασισμένος και ατρόμητος, μπορεί να πραγματοποιήσει ό,τι βάλει σκοπό. Και άρα είναι επικίνδυνος."

Κι ύστερα ο γλάρος πέταξε. Κι εγώ κατέβηκα.

36 σχόλια :

  1. τι όμορφα!
    μελαγχολικές εικόνες....την ιστορία την ήξερα,μ'αρεσει να τη διηγούμαι κι εγώ....
    εσύ γιατί δεν πέταξες; φοβιτσιάρικο πτηνό είσαι;
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραία ιστορία. Και διδακτική!
      Αξίζει να ανοίγει κανείς τα φτερά του και να πετά, μονάχα με ανθρώπους που μπορούν να τον ακολουθήσουν στις πτήσεις του -οι λοιποί που δεν δύνανται, θα προσπαθήσουν να του τα κόψουν!
      Ομιλώ και ως πτηνό, που τελοσπάντων το θέμα πτέρωμα τόχω!
      Καλησπέρες!

      Διαγραφή
  2. Όμορφες αναμνήσεις μου γεννά ο πύργος πτηνό μου, εγώ με την αγάπη μου στο πρώτο μας εκτός των συνόρων ταξίδι μας, μια συννεφιασμένη μέρα του Οκτώβρη, να ατενίζουμε την υπέροχη Πόλη! Αχ, να ξαναπάμε...

    Υπέροχη η ιστορία, εξαιρετική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ τί ωραία ρομαντσάδα! Είναι ο άτιμος ο Πύργος πολύ αγαπησιάρικος! Κι αν πας με τη σωστή παρέα, λιγώνεσαι από την ομορφάδα!
      Να ξαναπάτε, να ξαναπάτε!
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Για ό,τι, μα ό,τι και να μιλήσεις (ακόμα και για το αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο), έχεις το χάρισμα να μας ταξιδεύεις!

    Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες... Εγώ στον πύργο δεν είχα ανέβει. Ή θα είχε κόσμο ή θα βαρεθήκαμε να ανέβουμε τα σκαλιά ή θα προτιμήσαμε να ξοδέψουμε τα 8€ σε καζαν ντιπι! Δε θυμάμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Χριστίνα, πολύ σε φχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Το ότι παρέλειψες τον Πύργο του Γαλατά, σου δίνει μία θαυμάσια δικαιολογία για να επανέλθεις στην Πόλη! Κι όταν με το καλό τ´αποφασίσεις, θα σε στείλω να φας ένα καζάν ντιπί αριστούργημα! :)
      Φιλιά πολλά!!!

      Διαγραφή
  4. Με ταξίδεψες για τρίτη φορά στην πόλη με τις υπέροχες φωτογραφίες σου!Αγαπημένη η πρώτη με τον Θανασάκη να αγναντεύει αφ υψηλού.Καλά για την περιγραφή δεν το συζητάω,μελαγχολική,όπως αρμόζει στον Σεπτέμβρη.Καλημέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Θανασάκης είναι εξαιρετικά φωτογενής -πήρε και πόζες η κοκεταρία! Χαίρομαι πολύ που σε ταξίδεψε η ανάρτηση! Την Πόλη την αγαπώ και η αδυναμία που της έχω, νομίζω ξεχειλίζει με συναισθηματισμό τις αντίστοιχες αναρτήσεις! Τι να κάμω, μπορεί να είμαι πτηνό, αλλά είμαι και αισθηματίας!
      Πολλά πολλα φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Γεια σου πτηνούλι!!! Οι γονείς μου γεννήθηκαν στην Πόλη. Την έχω επισκεφθεί και μαγευτεί.
    Μα τι χάρισμα έχεις το χάρισμα να μας κάνεις να γελάμε ακόμα και με ξεναγήσεις! Μα τι πτηνό χαρωπό και χαρισματικό είσαι εσύ! Και αυτός ο Θανασάκης ένιωσε την απειλή μάλλον και πέταξε μακριά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι γλάροι είναι γνωστές σνομπαρίες και πάλι καλά που με καταδέχτηκε ο Θανασάκης και μου μίλησε! Φχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά λόγια, αλλά νομίζω τους επαίνους αξίζει το μέρος και όχι εγώ! Εκεί αψηλά στον Πέραν και με την Πόλη τριγύρω, είναι δύσκολο να μην εμπνευσθεί κάποιος να γράψει κατιτίς συμπαθητικό! Αλλά έστω κι έτσι, σε ευχαριστώ και πάλι!
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Φανταστική βόλτα πτηνούλι, την έχω απωθημένο αυτή την βόλτα από τις περιγραφές της γιαγιάς μου που έμενε στο Πέρα.
    Ελπίζω κάποια στιγμή να την κάνω.
    Περιμένω και την συνέχεια!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο εύχομαι ολόψυχα να το πραγματοποιήσεις σύντομα αυτό το ταξίδι.
      Θα ξαναβρείς εκεί κομμάτια του εαυτού σου και της ταυτότητάς σου!
      Ω ναι, την αγαπώ πολύ την Πόλη. Και σωστά μαντεύεις, θα επανέλθω -γιατί έχω πολλά ακόμα να σου πω για εκείνη!
      Φιλιά πολλά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  7. Μ' αρέσουν οι περιπλανήσεις με την παρέα σου.
    Είσαι ταλέντο σαν ξεναγός.
    Φιλιά και καλημέρα :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου αρέσουν οι περίπατοί μου, Τζίνα!
      Τους απολαμβάνω ακόμα περισσότερο, όταν τους μοιράζομαι με όλους εσάς.
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  8. ωραιότατος ο πύργος. κάπως έτσι φανταζόμουν τον πύργο της ραπουζέλ.
    ξενάγησέ μας εσύ στην κωνσταντινούπολη, διότι προσωπικά δεν έχω σκοπό να πάω ακόμα και αν με μοσχοπληρώνανε!

    ωραία φωτογραφία με το θανασάκη και κυριως ωραία η ιστορία που σου είπε και μοιράστηκες μαζί μας!

    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραιότατος ο Πύργος! Όπως το λες: σχεδόν παραμυθένιος! Όσο για το Θανασάκη, πρέπει να σου πω ότι κι ας μην του φαίνεται, ήταν τεράστιος!!! Και όσο τον φωτογράφιζα (ολοένα και εγγύτερα, με προσοχή για να μην μου φύγει), γουργούριζε κάπως απειλητικά! Αλλά οι φωτό βγήκαν ωραίες, νομίζω!
      Φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  9. Η ιστορία του Τσελεμπή ενδεικτικότατη της Ανατολίτικης νοοτροπίας που χαρακτηρίζει την γείτονα και ενίοτε και την δική μας χώρα. Και σ' αυτήν οφείλονται πολλά από τα άσχημα που μας κατατρέχουν.

    Καλημέρα γλυκό μου πτηνό :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς, Αγγελική! Αυτή η ιστορία είναι άκρως διδακτική και ορμηνεύει και τη δική μας κατάντια! Το καλό, το επιτυχημένο και το έξυπνο, το θαυμάζουμε αλλά και το φθονούμε. Και θέλουμε να το καταστρέψουμε. Δυστυχώς τέτοιοι είμαστε!
      Πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  10. βρε τον Θανάση πόζες! θέλω να πάω [και] στην Κωνσταντινούπολη :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πας οπωσδήποτε! Είναι η Πόλη μία σπάνια εμπειρία αυτογνωσίας για εμάς τους Έλληνες.
      Με αντιθέσεις, με μνήμες και με βάσανα. Αλλά εμπειρία ζωής!
      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στην κάμπο5 Σεπ 2013, 3:19:00 μ.μ.

    Πες, πες,πες και γράφε, γράφε,γράφε κάποια στιγμή θα με πείσεις και μένα τη δύσκολη να επισκεφτώ την αγαπημένη σου Πόλη.
    Και το ότι τα καταφέρνεις και από το τόσο λίγο, π.χ.έναν πύργο κι έναν γλάρο να φτιάχνεις μια ωραία και αγαπησιάρικη ιστορία, δείχνει πόσο ξεχωριστός πιγκουίνος είσαι.

    (Σε φιλώ στο ράμφος, γιατί πάλι με συγκίνησες.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσένα ειδικά είμαι βέβαιος ότι θα σου αρέσει. Όχι, δεν θα σου αρέσει: θα τη λατρέψεις! Αν ποτέ τ´ αποφασίσεις, να μου στείλεις email, να σου πω που να πας, που να μείνεις, που να φας και τι να κάμεις! Δηλαδής έλεος, αν δεν παράσχω και σε σένα τις πλήρεις υπηρεσίες, σε ποιον θα το κάμω;
      Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση. Σε γλυκοφιλώ!!!

      Διαγραφή
  12. Έχω αγαπήσει την πόλη μέσα από σένα μια και ποτέ δεν έχω πάει...
    Οι φωτογραφίες σου με έκαναν να νιώσω κι εγώ για λίγο πτηνό...πέταξα ψηλά...και η ιστορία ήταν όμορφη...
    Ο Θανάσης αγάπησε πολύ το φακό..ή ο φακός αγάπησε το Θανάση?
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Θανάσης ήταν μάλλον εχθρικός με το φακό: με κοιτούσε με μισό μάτι, καθώς τον πλησίαζα στα μουλωχτά! Εντούτοις, τα κατάφερα και τον κάδραρα συμπαθητικά!
      Όσο για την Πόλη, στην πρώτη ευκαιρία, να την επισκεφθείς -είμαι βέβαιος ότι θα σου αρέσει!
      Πολλά πολλά φιλιά, καλή μου Μαρία!

      Διαγραφή
  13. Eχω πάει στη Πόλη δυό φορές, αλλά στον πύργο δεν έφτασα. Την επόμενη φορά δεν θα παραλείψω, αλλά χωρίς εσένα ξεναγό, δεν θα είναι το ίδιο όμορφη η βόλτα μου.
    Ονειρεύτηκα και ταξίδεψα με τα φτερά σου και σήμερα.
    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά θάναι η βόλτα σου στην Πόλη και χωρίς εμένα! Πριν (ξανα)πας πάντως, να μου πεις για να σου δώκω δυοτρεις προτάσεις για περιηγήσεις -έχω ανακαλύψει μερικές υπέροχες γωνιές που δεν είναι εύκολα εντοπίσιμες αλλά αξίζουν τον κόπο!
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, Μαρία!

      Διαγραφή
  14. Αχ... ωραία η Πόλη, ωραίος ο Πύργος, ωραίες οι φωτογραφίες και ωραία η αφήγηση ... Πόσο μου άρεσαν και τα κτήρια αριστερά και δεξιά του Πύργου, στην ασπρόμαυρη φωτογραφία... Και πόσο με συγκίνησε όταν μου έδειξες το Φανάρι απέναντι (εκεί έμεναν οι προπαππούδο-γιαγιάδες μου)... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, στο Φανάρι υπόσχομαι να πάμε βόλτα! Και ποιος ξεύρει, μπορεί να ιδούμε το σπίτι των προπαππούδων-γιαγιάδων σου! Τα κτήρια στο Πέραν είναι υπέροχα και ευτυχώς έχουν διατηρηθεί πολλά εξ αυτών!
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  15. Πόσο θα ήθελα να είμαι εκεί. Αγαπημένη πόλη, πολυαγαπημένη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτή η Πόλη! Πλανεύτρα!
      Κι εγώ κάθε φορά, δεν βλέπω την ώρα να επιστρέψω.

      Διαγραφή
  16. Κι εγώ Πίγκου μου δυό φορές επισκέφτηκα τη βασιλεύουσα και θα ήθελα να μ'αξιώσει ο Θεός να ξαναπάω πολλές ακόμα. Μεγάλο "κόλλημα" η Πόλη....αν και δεν έχω καθόλου ρίζες από κει με συγκινεί αφάνταστα....άσε που τη νιώθω ελληνική και τον εαυτό μου Πολίτισσα....Το τί βιβλίο με ιστορίες και αφηγήσεις Ρωμιών και Τούρκων έχω διαβάσει δεν περιγράφεται. Σήμερα αγόρασα άλλα δυό σχετικά.... Στον Πύργο όμως δεν ανέβηκα αλλά αν ξαναπάω θα το κάνω οπωσδήποτε. Να είσαι πάντα καλά να μας ταξιδεύεις γλυκό πουλάκι μου. Φιλιά πολλά......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ούτε εγώ έχω (τυπικώς) ρίζες από εκεί, αλλά αισθάνομαι την ίδια συγκίνηση που περιγράφεις! Την έχω περπατήσει, την έχω διαβάσει (σε βιβλία, σε ιστορικές μελέτες), έχω προσπαθήσει και προσπαθώ ακόμα, να την καταλάβω! Την επόμενη φορά που θα πας, να σκαρφαλώσεις απάνου στον Πύργο του Γαλατά, θα τη λατρέψεις τη θέα!
      Πολλά φιλιά!!

      Διαγραφή
  17. Πέρα από τις πανέμορφες φωτογραφίες λάτρεψα τη φιλοσοφική συζήτηση πτηνού προς πτηνό!
    Και μέσα από σένα έχω λατρέψει την Πόλη! Κι ενώ δεν είμαι των ταξιδιών ...θα ήθελα να την επισκεφτώ μια μέρα!
    Φιλιά και καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α μην βλέπεις που συνήθως τσιτσιρίζουμε και κελαηδάμε -τα πτηνά μεταξύ μας κάμουμε φοβερά φιλοσοφικές συζητήσεις! :)
      Να πας στην Πόλη και μα την περπατήσεις! Είναι σπουδαία εμπειρία κι ας μην πολυαγαπάς τα ταξίδια!
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Κάθε ανάρτηση για την Πόλη (ό,τι και να αναφέρει) ξυπνά σκέψεις, εικόνες, αισθήματα και συναισθήματα...
    Να σου πω ότι μ΄άρεσε περισσότερο το α΄κομμάτι της ανάρτησης (όχι για την αντιλογία, γούστα). Απόλυτο δίκιο για το σεργιάνι στην Πόλη (φτάνει να κάνεις μπακ απ στις φωτό και να μην κρασάρει ο δίσκος...γκρρρρ) Ε.

    (για πες κανά μέρος- για να δούμε αν τα βρήκαμε, έχει ενδιαφέρον η ανταλλαγή. εγώ, βέβαια, αποφάσισα να μην ξαναπάω, αλλά μου λείπει... Αν πας να μας πεις, να σε δώκουμε λίστα τι να μας φέρεις...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην το πεις παραέξω, αλλά κι εμένα το α μέρος της ανάρτησης μού άρεσε περισσότερο! Αλλά επειδή είχα τάξει στο Θανασάκη να τον μοστράρω στο μπλογκ (και τέτοιες πόζες κρίμα ήταν να πάνε χαμένες!), προσέθεσα και το β μέρος!
      Αυτό με το μπακ απ, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το τρέμω! Έχω χιλιάδες φωτό από όλον τον κόσμο και θα κλάψω γοερά αν τις χάσω! Αυτό το μπλογκ άλλωστε λειτουργεί και ως ευκαιρία να αξιοποιήσω κάποιες εξ αυτών!
      Όσο για την Πόλη, λατρεύω τις βόλτες στα χάνια, προς το Καρακιόι και τη Μόντα, στο Εγιούπ και βέβαια στο Φανάρι! Επίσης όποτε έχω χρόνο, κατεβαίνω στην παλιά αρμένικη γειτονιά και φωτογραφίζω τα κτήρια, πίνω το τσάγι μου και σεργιανάω στα στενά!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts