Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ελλάδα: το τελευταίο κεφάλαιο


Αν στα προηγούμενα κεφάλαια του δράματος πρωταγωνίστησαν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας θα γραφτεί από τα ιδεολογικά άκρα. Η ακροδεξιά και η ακροαριστερά τείνουν να κεφαλαιοποιήσουν το σύνολο σχεδόν της λαϊκής δυσαρέσκειας και ακονίζουν τα νύχια τους για μία μάχη μέχρις εσχάτων. Εχθές είχαμε έναν νεκρό. Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ακολουθήσουν και άλλοι. 

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απλώς ένα σημείο των καιρών, αλλά ένα φαινόμενο που υφέρπει δεκαετίες στη χώρα και αναγεννιέται όταν βρει τις κατάλληλες ιστορικές συγκυρίες για να εκκολαφτεί. Εκπροσωπεί μία ευμεγέθη (σόρι που στο χαλάω!) μερίδα του πληθυσμού, φασιστικής νοοτροπίας, λαϊκής ή βαθιά συντηρητικής καταγωγής και με βίαια αντανακλαστικά. Και ναι, ανθρώπων με συνήθως απελπιστικά χαμηλή νοημοσύνη και τυφλωμένη αντίληψη. Όμως και παρότι είναι αυτή που εκφράζει τις πιο εξτρεμιστικές θέσεις, δεν παίζει μόνη στο γήπεδο της φασιστικής ιδεολογίας. Το πάλαι ποτέ ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, ένα κομμάτι των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Καμμένου και διάφοροι πιο γραφικοί τηλε-πλασιέ βιβλίων φλερτάρουν εδώ και χρόνια με μία πιο "εξευγενισμένη" εκδοχή των ίδιων ακραίων θέσεων. Κάποτες γραφικοί, τώρα επικίνδυνοι.

Βεβαίως, το φαινόμενο έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις τα πολύ τελευταία χρόνια. Η ανάπτυξη ομάδων κρούσης και ταγμάτων εφόδου, η επίδειξη δύναμης εντός και εκτός Κοινοβουλίου, τα τηλεοπτικά χαστούκια και η ανερυθρίαστα προκλητική συμπεριφορά των ανώτερων στελεχών, αποτελούν μία νέα πραγματικότητα που βεβαίως τρέφει τα πιο αιμοβόρα ένστικτα του αγανακτισμένου λαϊκού κοινού.



Στην άλλη άκρη του ιδεολογικού φάσματος, οι ακροαριστερές οργανώσεις και οι αντιεξουσιαστές -παλιοί γνώριμοι των λογής λογής επεισοδίων και της ανομίας με εφαλτήριο καταλήψεις, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και ολάκερες γειτονιές όπως τα Εξάρχεια- καλλιεργούν τη δική τους κουλτούρα βίας. Ο Σύριζα και παρά τις όψιμες προσπάθειες να ενδυθεί ένα πιο συστημικό προφίλ, συνεχίζει να συνδιαλέγεται και να επικοινωνεί ιδεολογικά με τους χώρους αυτούς. Παρακολουθώντας τη ρητορική των στελεχών του (και δη των πιο ακραίων συνιστωσών), μπορεί κανείς εύκολα να εντοπίσει ακραίες θέσεις που δικαιολογούν τη βία και καλούν σε απειθαρχία και εκτροπή. Νεομαρξιστές και διάφορες πασιονάριες του Σύριζα επιδίδονται σε καθημερινή επαναστατική γυμναστική, με σχεδόν παραληρηματική σκέψη: π.χ. τη μία οι ένστολοι είναι "μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι" και την άλλη όταν τίθενται οι δημοτικοί αστυνομικοί σε διαθεσιμότητα, κραυγάζουν για τις απολύσεις. Τη μία η ΕΡΤ είναι φερέφωνο της κυβέρνησης και οι ειδήσεις της είναι στρατευμένες και την άλλη όταν κλείνει η ΕΡΤ, καταλαμβάνουμε το ραδιομέγαρο και εξεγειρόμαστε που χάσαμε τη δημόσια τηλεόραση! Αδυνατώ να τους παρακολουθήσω.

Η ακροαριστερά χρησιμοποιεί συνέχεια λογικές κατασκευές, τύπου "βία στη βία της εξουσίας" και "νόμος το δίκαιο του εργάτη". Επίσης συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά ότι η μικρή Ελλάδα είναι μέλος μίας ευρύτερης ένωσης κρατών -οικονομικά συνδεδεμένη και πολιτικά εξαρτόμενη-  και κινείται εντός των διεθνών αγορών που λειτουργούν με πολύ συγκεκριμένους όρους και κανόνες. Οι όποιες απόπειρες έχει κάνει ο Σύριζα να αρθρώσει μία πολιτική πλατφόρμα λύσεων (και να υπερβεί τον καταγγελτικό του χαρακτήρα) έχουν καταλήξει σε απλοϊκές και ανεφάρμοστες προτάσεις τις οποίες αποσύρει αμέσως μετά.



Για να σε προλάβω, θα πεις: είναι φασισμός η ιδεολογία των άκρων και δεν είναι φασισμός αυτό που κάμει τόσα χρόνια το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία; Δεν είναι βία αυτό που ασκείται στους συνταξιούχους και στους μισθωτούς; Στους άνεργους αυτής της χώρας;

Πρόσεξε αναγνώστα, γιατί εδώ είναι η ουσία του ζητήματος. Ναι, η ιστορική ευθύνη των δύο κομμάτων εξουσίας της μεταπολίτευσης είναι τεράστια. Θέλεις να τους πεις απατεώνες; Κλέφτες; Δοσύλογους; Άχρηστους; Πληζ μπι μάι γκεστ. Το πελατειακό σύστημα που εξέθρεψαν, η κουλτούρα της διαπλοκής και η αδυναμία να υπερβούν το πολιτικό κόστος και τις εσωτερικές τους καθηλώσεις, μας έφεραν στο σημείο που είμαστε. Πώς λοιπόν να εμπιστευθεί κανείς ξανά εκείνους που τον εξώθησαν σε διεθνή επαιτία και ρήμαξαν τις όποιες βεβαιότητες είχε χτίσει στη ζωή του;

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στο πιο κρίσιμο δίλημμα της σύγχρονης ιστορίας της. Και όχι, το δίλημμα δεν είναι μεταξύ ευρώ και δραχμής. Δεν είναι μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Δεν είναι μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών. Το δίλημμα είναι μεταξύ νομιμότητας και χάους. Μεταξύ της επιδίωξης κοινωνικών συνεναίσεων από τη μία και της οριστικής παράδοσης στη (φυσική και λεκτική) βία από την άλλη. Μεταξύ της επαναφοράς στις αξίες του αστικού πολιτισμού και της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας ή της βύθισης σε έναν βούρκο τυφλού μίσους και ανομικών συμπεριφορών.



Τους επόμενους μήνες, τα επόμενα λίγα χρόνια, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επιλέξει. Εύχομαι για το καλό του τόπου, για το δικό σου το καλό, για το δικό μου το καλό, να επιλέξει σωστά.

47 σχόλια :

  1. Δυστυχώς, αν και παλαιότερα σου είχα πει ότι είμαι αισιόδοξος, δεν είμαι πλέον. Και όχι δεν είναι η χθεσινή στυγνή δολοφονία, είναι το σύνολο των πολιτικών κινήσεων σε τούτη τη χώρα, πιάνοντας από τα άκρα αριστερά μέχρι τα άκρα δεξιά η βρωμιά καταλαμβάνει τα πάντα. Παντού βρωμιά, παντού δυσωδία, μια κυβέρνηση βρώμικη μέχρις εσχάτων, με παραμυθάδες που μας δουλεύουν ψιλό γαζί κάθε μέρα, με Αμυγδαλέζες, με συντάξεις της πείνας, με τρομοκρατία, με εκατομμύρια ανέργους, με χαράτσια, με δολοφονίες, με λυντσαρίσματα, με ευχές απ το χοντρό κτήνος που να τού ρθει κόλπος να ησυχάσουμε για εισβολή στη Συρία, με το μαλάκα που συνομιλεί με την Παναγία, με τον άλλο το μαλάκα που δεν ξέρει τι του γίνεται, με τον τρίτο τραμπούκο, το έτερο χοντρό βλήμα που θέλει λυντσαρίσματα και δικαίως τον σ[άνε στο ξύλο, με δημοσιογράφους και κανάλια κάφρους, με πνευματικούς ανθρώπους βολεμένους και φερέφωνα, με ένα ΚΚΕ κλεισμένο στο 1920.

    Όχι πτηνό, δεν υπάρχει πλέον φως, φως μόνο ο ήλιος δίνει αλλά είναι για τα μάτια, όχι για τις ψυχές μας. Κι εμείς, άβουλα πρόβατα συνεχίζουμε τις ζωές μας όπως όπως - σκεπτόμενοι πάλι καλά που έχουμε να φάμε, πάλι καλά που δεν είμαστε κλεισμένοι στην Αμυγδαλέζα, πάλι καλά που έχουμε βρακί να βάλουμε. Δεν έχω πια ελπίδα. Τέλειωσε. Εδώ και καιρό, απλά κάνω ότι έχω, κάνω ότι χαμογελάω μέσα στο μικρόκοσμό μου, αλλά ξέρω.

    Ξέρω ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα χρειάζεται ξήλωμα και επανεκκίνηση. Με άλλους. Αλλά δεν υπάρχουν άλλοι. Ο Λοβέρδος μας έμεινε να κάνει τακιμιές με το Φώτη. Παντού ντροπή.

    Κατά τα άλλα ήθελα και να κόψω το κάπνισμα. Μπα... καλημέρα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Τρεμένς με κάλυψε!...και όλο χάνεται η αισιοδοξία!!
      Φως πουθενά...το σκοτάδι πυκνώνει και τρέφεται συνέχεια!


      Καλή σας μέρα!

      Διαγραφή
    2. Όταν βλέπει κανείς τα ποσοστά της ΧΑ να αυξάνουν τους τελευταίους μήνες, πώς να είναι αισιόδοξος; Όταν βλέπει κανείς το πορτοφόλι του και το ψυγείο του να αδειάζει, πώς να είναι αισιόδοξος; Όταν βλέπει κανείς τους ανέργους να σχηματίζουν ουρές στον ΟΑΕΔ και ολοένα να πληθαίνουν, πώς να είναι αισιόδοξος; Όταν βλέπει κανείς τους γονείς του να μαραζώνουν στα ύστερά τους, τους φίλους του να μεταναστεύουν στα εξωτερικά, τον εαυτό του να χάνει την αυτοπεποίθηση και την όποια όρεξη για δημιουργικότητα και πρόοδο, πώς να είναι αισιόδοξος;

      Κι εκεί που λες, δεν μπορεί, θα πιάσαμε τώρα πάτο, σου ρίχνουν μια και σε βυθίζουν ακόμα πιο κάτω. Γιατί ναι, υπάρχει και πιο κάτω.

      ΥΓ. Να το κόψεις το τσιγάρο.

      Διαγραφή
  2. Ν' αγιάσει ο στόμας σου, που λένε και στο χωριό μου!

    Την καλημέρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την καλησπέρα μου, Eva! Χαίρομαι που συμφωνούμε!

      Διαγραφή
  3. Ακριβώς σ'αυτά που γράφεις στην προτελευταία σου παράγραφο, ποντάρουν οι εκπρόσωποι των ακραίων παρατάξεων. Πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου όταν εξοργίζεται να κάνει την ηλίθια σκέψη πως μόνο από τα άκρα υπάρχει λύση. Και μετά ντρέπομαι γι'αυτό και με σιχαίνομαι που μπήκα, έστω για δευτερόλεπτα, στο τρυπάκι τους. Οι εκπρόσωποι της δημοκρατίας, μας πρόδωσαν τόσο πολύ, μας ποδοπάτησαν τόσο τα όνειρα μας... Μακάρι να μπορέσουμε να συνέλθουμε απ'όλο αυτό και να μπορέσουμε να δούμε τον σωστό δρόμο ξεκάθαρα. Δυστυχώς αυτή την στιγμή δεν υπάρχει για μένα ελπιδοφόρα επιλογή ή τουλάχιστον δεν μπορώ να την δω εγώ. Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι τεράστια η ευθύνη των επονομαζόμενων "κομμάτων εξουσίας" για αυτό που συμβαίνει. Και δεν εννοώ μόνο που άφησαν τη χώρα να βουλιάξει στην οικονομική κρίση -αλλά κυρίως που επέτρεψαν εκούσια ή ακούσια, τη γιγάντωση τέτοιων φαινομένων.

      Η επιλογή είναι η απομόνωση των ακραίων φωνών. Η αποκατάσταση της λογικής. Ο διάλογος. Ο δημόσιος διάλογος. Παντού, συνέχεια, ακατάπαυστα. Η ενημέρωση. Και βέβαια, η διεκδίκηση. Πολιτικών λύσεων που θα δώσουν οριστικό τέλος στην πολιτική βία. Η απαίτηση της νομιμότητας. Και η υποστήριξη των όσων την εκφράζουν. Θεωρητικά ακούγονται; Πρακτικά πρέπει να γίνουν.

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  4. Θα ήθελα όλοι αυτοί που δεν χρησιμοποιούν το ανύπαρκτο μυαλό τους για τίποτα περισσότερο από τις απανωτές λαμογιές τους, να πάνε να ζήσουν σε μία τέλεια, αποστειρωμένη περιοχή και να ευχαριστιούνται τις διαπλοκές τους "αγαπημένοι" όσο τους αρέσει, και εμείς όλοι οι υπόλοιποι "κακομοίρηδες" που αισθανόμαστε ακόμα την απλότητα της ζωής και τη ματαιότητα του lifestyle να παραμείνουμε στον τόπο μας και να χαιρόμαστε τον ήλιο του. Ας ονομάσουν Ελλάδα τη νέα περιοχή. Καλύτερα να μου κλέψουν το όνομα, παρά τις αισθήσεις. Στους πολιτισμένους χαρίζω τον καινούργιο θαυμαστό κόσμο τους. Εγώ είμαι με τους άγριους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα, φοβούμαι ότι έτσι θα εκτοπιζόταν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (!). Διότι ο εθισμός στη διαπλοκή και την παραβατικότητα έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις εδώ και πολλές δεκαετίες. Και βεβαίως υπό την ανοχή (μη σου πω και με την υποστήριξη) των "κομμάτων εξουσίας".

      Προς το παρόν, την Ουτοπία που αναζητάς, μπορείς να τη ζήσεις μόνο μέσα από τους ανθρώπους που αγαπάς, στις παρέες σου, σε αυτούς που επιλέγεις να σε συντροφεύσουν και να τους συντροφεύσεις.

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  5. Πολύ φοβάμαι ότι έχουμε ήδη επιλέξει το χάος πτηνούλι!
    Καλημέρα όσο γίνεται!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε με να ελπίζω ότι δεν είναι ακόμα αργά.
      Ή έστω, ότι μέσα από το χάος, θα προκύψει μία πιο κοινωνικά δίκαιη και πολιτικά φιλελεύθερη τάξη.

      Την καλησπέρα μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  6. Θα συμφωνησω με όλους τους προηγούμενους σχολιαστές. Νομίζω πως οδεύουμε ολαταχώς για μεγάλο μπάχαλο στην Ελλάδα και το βοηθάμε όλοι....

    (μόλις ήρθε το ίντερνετ απο χτες το βράδυ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς τα εκεί φοβούμαι ότι οδεύουμε, Νάσια. Ολοταχώς.

      (μα που είχε πάει το ίντερνετ και ξενύχτησε εκτός σπιτιού;)

      Διαγραφή
  7. Περίμενα να γράψεις Πτηνούλη και να πεις όσα είπες. Έτσι είναι, είναι η νηφαλιότητα και ο δρόμος της λογικής.
    Που είναι όμως η ευαισθησία σου?
    Αλήθεια που είναι η γνήσια λαική και ελληνική ψυχή σου, το θιγμένο σου φιλότιμο, η αγάπη σου για τον άνθρωπο και όχι για τον ορθολογισμό του?
    Αυτός ο ορθολογισμός σου μας οδηγεί ντουγρού εδώ:

    http://www.youtube.com/watch?v=l-TrrlSs3ZI

    Δεν είμαστε ευρωπαϊκός λαός με ευρωπαϊκή νοοτροπία.
    Είμαστε τριτοκοσμική χώρα και έχουμε την ίδια πάνω κάτω ψυχολογία με αυτούς τους λαούς.
    Θα ζούσες ευχάριστα στον τόπο μας, ως το 1/3 του πληθυσμού που γνωρίζει ο,τι τα 2/3 των συμπολιτών του υποσιτίζονται και πεθαίνουν και εκφυλίζονται? Ο,τι τα παιδιά τους από την πείνα δεν αναπτύσσουν ποτέ διανοητική κατάσταση τέτοια, που να μπορούν να σπάσουν τη φαυλότητα της ζωής τους.
    Ο,τι το 1/3 απαξίωσε τόσο στη συνείδηση του τα 2/3 ώστε πιστεύει πως τους αξίζει αυτός ο θάνατος. Ούτε καν την ελεημοσύνη του δεν τους δίνουν γιατί είναι το μίασμα που πρέπει να εξαλειφθεί?
    Αλήθεια τα άκρα είναι φασισμός μόνο? Ή μήπως φασισμός είναι και η περιφρόνηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής από φτηνή ιδιοτέλεια, άρα και μασκαρεμένο μίσος.
    Απλά αναρωτιέμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Georgina, περίμενα να απαντήσεις και να πεις όσα είπες! (χεχεχε) Έχομεν και λέμε:

      Πρώτον, νομίζω ότι ένα κείμενο που κατ'εξοχήν καταδικάζει τη βία, δεν μπορεί να κατηγορείται για έλλειψη ευαισθησίας και ανθρωπισμού. Αγαπώ τον άνθρωπο ΚΑΙ τον ορθολογισμό. Γιατί αυτά να είναι διαζευκτικά; (αν και σε διαβεβαιώ ότι αγαπώ και εξαιρετικά παράλογους ανθρώπους. Επίσης, αγαπώ παράλογα!)

      Δεύτερον, γιατί ο ορθολογισμός (μου?) οδηγεί ντουγρού σε ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο τερατωδών ανισοτήτων και απάνθρωπης εκμετάλλευσης; Που ακριβώς μέσα σε αυτό το κείμενο που έγραψα, υπάρχει έστω μία υποψία ότι εγώ είμαι νεοφιλελεύθερος ή καπιταλιστής (που δεν είμαι, for that matter). Γιατί το να καταδικάζω τη βία, σημαίνει αυτομάτως ότι θέλω η χώρα που ζω να γίνει μία οικονομία του 1/3; Που ακριβώς λέω ότι το ζητούμενο δεν είναι η δικαιοσύνη, η ισότητα και το κοινωνικό κράτος με τις πρόνοιές του; Για ανάγκη "κοινωνικών συναινέσεων" δεν ομιλώ; Για την ανάγκη ρεαλιστικών επιλογών που θα μας βγάλουν από το τέλμα, δεν συζητώ;

      Το πηγάδι της βίας είναι βαθύ. Κι αν αφεθούμε, θα κάμουμε χρόνια πολλά για να ξαναδούμε το φως της μέρας. Γι' αυτό απαιτούνται λύσεις. Πολιτικές λύσεις. Τέτοιες θα πρέπει να αναζητήσουμε. Τέτοιες θα πρέπει να διεκδικήσουμε.

      Αν είμαι αισιόδοξος; Όχι δεν είμαι αισιόδοξος. Γιατί ετούτος ο λαός -θέλεις από ιδιοσυγκρασία; θέλεις από ιστορική αναγκαιότητα;- τείνει να λειτουργεί με το θυμικό του. Άλλοτε επιτυγχάνει ηρωικές νίκες, άλλοτε ταπεινωτικές ήττες. Πιο συχνά, τις δεύτερες.

      Τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου (εξαιρετικός ο Εξάντας, θα σε εξέπληττε το πόσες φορές έχω αναφερθεί στο συγκεκριμένο επεισόδιο).

      Διαγραφή
    2. Είμαι περισσότερο θυμικιά από ορθολογικιά σίγουρα φίλε μου.
      Τον φασισμό δεν τον καθιερώνουν στη συνείδηση των ανόητων οι παθιασμένοι παρα μόνο όταν οι εγκεφαλικοί το αποφασίσουν.
      Αν δεν στήριζαν τον Χίτλερ οι μεγαλοδιανοούμενοι της εποχής του θα παρέμενε ένα σκουπίδι.
      Οι μορφωμένοι και οι ισχυροί του έδωσαν δύναμη γιατί τον απενεχοποίησαν στη συνείδηση των πολλών, όχι ο λαός ο εξαθλιωμένος που έχει το μιμητισμό στο αίμα του.
      Το μάρκετινγκ των διανοούμενων του υπαγόρευσε να φτιάξει σύμβολο (τον καγκελωτό σταυρό του) να φτιάξε διακριτικό αναγνωρίσιμο (το μουστάκι του) να γράψει βιβλίο (τον Αγώνα του) όχι οι αμόρφωτοι γορίλες που τον ακολουθούσαν.
      Και φασισμός είναι και "η ανάπτυξη" που θέλουν οι φίλοι του ΔΝΤ και της Τρόικας.
      Επειδή λοιπόν η πολλή εγκεφαλική γραφή δεν καταναλώνεται από τους πολλούς, όσοι μπορούμε ας γίνουμε και λίγο πιο συναισθηματικοί και ευαίσθητοι.
      Κι εσύ μπορείς.
      Δε χαλάει ο κόσμος από την ευαισθησία ε? Από την αναισθησία όμως χαλάει. Χάλασε πολλές φορές στο παρελθόν.

      Αυτά γιατί είμαι συναισθηματικιά αλλά δεν σημαίνει αυτό πως δεν σκέφτομαι και δεν έχω κρίση.
      Φιλιά κι από 'μενα!
      Δεν είπα πως δεν τα λες καλά. Είπα πως τα λες στεγνά. Μην πυροβολείται τον πιανίστα!

      Διαγραφή
    3. Είπα κι εγώ να γράψω ένα πιο στερεοτυπικά "πολιτικό" κείμενο κι αμέσως να με πεις αναίσθητο (αστειεύομαι!). Ο Χίτλερ απέκτησε λαϊκά ερείσματα λόγω της φτώχειας και της απόγνωσης (που είχαν προκύψει ως αποτέλεσμα της ήττας της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο). Στο πάθος απευθύνθηκε και στον πληγωμένο εγωισμό του Γερμανού και όχι στον ορθολογισμό του. Και οι διανοούμενοι της εποχής δεν τον εστήριξαν (απόδειξη η φυγή αρκετών ακαδημαϊκών, συγγραφέων και επιστημόνων προς τις ΗΠΑ). Εκείνο που μπορείς να τους προσάψεις είναι ότι δεν μίλησαν και δεν αντέδρασαν. Όχι όμως ότι τον υποστήριξαν. Ο φασισμός δεν χρειάζεται άλλωστε τρομερές διανοητικές ικανότητες για να γιγαντωθεί. Απλώς το κατάλληλο έδαφος χρειάζεται -η πλατφόρμα είναι ίδια και πιάνει εύκολα σε εκείνους που έχουν χαμηλή αντίληψη ή/και βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης. Λαϊκισμός, λαϊκισμός, λαϊκισμός. Αυτή είναι η συνταγή. Και είναι πάρα πολύ αποτελεσματική.

      Για να γυρίσω και στη συζήτησή μας, όχι δεν θέλω να αντιμετωπίσω την παρούσα κατάσταση με συναισθηματισμούς. Από θυμικό και παρόρμηση άλλο τίποτα, αυτή η χώρα. Εγώ νομίζω ότι εκείνο που κατ'εξοχήν μάς λείπει είναι ο ορθολογισμός. Και η ψυχραιμία.

      Τα φιλιά μου! (παίζεις πιάνο; Γιατί εγώ σίγουρα δεν οπλοφορώ! Χαχαχα!)

      Διαγραφή
    4. Αχ αμα έπαιζα πιάνο καλά θα ήταν!
      Μην πυροβολείται την κεικ μόντελερ έπρεπε να γράψω!
      Πάλι διαφωνώ γιατί ο κύριος υποστηρικτής του Χίτλερ ήταν καλλιεργημένος μεγαλοεκδότης.
      Φέρνω απόσπασμα από ποστ μου. Δεν ξεστραβώθηκα να μεταφράζω για την πλάκα μου. Ξεκίνησα από σοβαρή ανησυχία. Που δε μειώνεται γιατί δεν γράφω στερεοτυπικά. Όσο κι αν μου χρεώνετε έτσι.

      "Οι ομιλίες του Χίτλερ επαναλαμβάνουν τα ίδια θέματα ξανά και ξανά: ότι η Γερμανία έχει προδοθεί από τους ηγέτες που παραδόθηκαν στον τελευταίο πόλεμο, από τους κομμουνιστές, τους Εβραίους και τους μετανάστες που καταστρέφουν την χώρα από μέσα. Σταδιακά, η δημοτικότητά του, εξαιτίας της φλογερής ρητορείας του, διευρύνει σημαντικά τη δύναμη του κόμματος προσελκύοντας νέα μέλη, και προσελκύει επίσης, την προσοχή των πλούσιων επιχειρηματιών, όπως του μεγαλοεκδότη Ερνστ Χανφσταγκλ, ο οποίος ενθαρρύνει τον Χίτλερ να βελτιώσει την εικόνα του και να δημιουργήσει ένα σύμβολο για το κόμμα.
      Ο Χίτλερ κάνει τη γνωστή κουπ στο μουστάκι του, που γίνεται το σήμα κατατεθέν του, και φιλοτεχνεί τη Σβάστικα, επίσημο έμβλημα του κόμματος που οραματίζεται. Ο Χανφσταγκλ φέρνει επίσης τον Χίτλερ σε επαφή με την ελίτ της διανόησης και της οικονομίας της πόλης. Μεταξύ τους, ο ήρωας πολέμου, Χέρμαν Γκέρινγκ. Τον βοηθούν με τα κεφάλαια τους και την επιρροή τους να αυξηθεί η δύναμη του κόμματος και επιτρέπουν στο Χίτλερ να "εξαγοράσει" εφημερίδα και να προσλάβει τα SA, υπό την ηγεσία του μαχητικού Στρατηγού Ροχμ, για την προσωπική του ασφάλεια, αλλά και για την επιβολή του κόμματος στους δρόμους μέσω του εκφοβισμού και της βίας κατά των πολιτικών αντιπάλων και των Εβραίων.
      Το 1921, ο Ντρέξτερ, αρχηγός του Εργατικού κόμματος, θορυβημένος από την παρουσία της ελίτ και μακρυά πια από τις ρίζες του Εργατικού Κόμματος, αναγκάζεται σε παραίτηση, όταν ο Χίτλερ τον πιέζει και ο τελευταίος αναλαμβάνει την ηγεσία του Εθνοσοσιαλιστικού Κόμματος πια."

      http://profanws8adunatisw.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8857.html

      Πάντως ξέρεις πως είμαι πολύ κοντά σου στον τρόπο σκέψης, η μόνη διαφορά μας είναι που έγινα γονιός νωρίτερα και ο,τι εσύ γεννήθηκες άντρας κι εγώ γυναικα. Ολα τα άλλα προσομοιάζουν πολύ.
      Σε φιλώ πολύ και καλή συνέχεια στην δημόσια όμορφη έκφρασή σου.
      Γνώριζε πως μου είναι μόνο προσφιλής.

      Διαγραφή
  8. Διαβάζοντας τα σχόλια των αναγνωστών σου, αγαπητό μου πτηνό, διακρίνω την Λογική.
    Την Μέση Οδό και την Ισορροπία!
    Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι δεν είμαστε (όσοι σκεφτόμαστε έτσι) μια μειοψηφία.
    Ότι είμαστε η πλειοψηφία, στην πατρίδα μας.
    Και ότι τελικά θα πρυτανεύσει αυτή η ΛΟΓΙΚΗ και θα ξαναβρούμε τον χαμένο μας δρόμο.
    Καλή συνέχεια σε όλους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το εύχομαι και το ελπίζω, Πηνελόπη. Βεβαίως, δεν αρκεί η ιδική μας λογική και ψυχραιμία. Πρέπει και η πολιτική ηγεσία (και ομιλώ για άπαντα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου) να επιδείξουν επιτέλους τη σοβαρότητα και την αποφασιστικότητα που επιβάλουν οι καιροί.

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  9. Κάθομαι και παρακολουθώ άναυδη
    χωρίς να μπορώ να προβλέψω το μέλλον
    ή μάλλον φοβούμενη να το προβλέψω.
    Ας κάνουμε μια φορά κάτι
    που να είναι σωστό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι φοβούμαι σοκαριστικά (αν και μάλλον προβλέψιμα) τα όσα συμβαίνουν.
      Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μία πολιτική δολοφονία και αυτό σηματοδοτεί (νομίζω) την απαρχή μίας νέας περιόδου στην πολιτική ζωή της χώρας.

      Εύχομαι ό,τι κι εσύ: ας κάμουμε μία φορά κάτι που να είναι σωστό...

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  10. Δεν διαφωνώ με όσα λες, Νίκο (θα μου επιτρέψεις, σήμερα, να μιλήσουμε ως Αγγελική προς Νίκο - αργότερα ξαναγυρνάμε στο Πτηνούλι - και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη αν μου ξεφύγει κανένα ... γαλλικό :-)).

    Τα κύρια ερωτήματα είναι όμως
    α)πώς ορίζονται το χάος και η νομιμότητα
    β)ποιοι είναι επιτέλους οι εκπρόσωποί τους σ' αυτήν τη χώρα και
    γ)ποια είναι η θέση της ηθικής σε μια χώρα.

    Είναι νόμιμο ή χαοτικό ένα κράτος, όπου βάσει νόμων, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του λιμοκτονεί ;
    Είναι νόμιμο ή χαοτικό ένα κράτος, το οποίο βάσει νομοθεσίας, δημιουργεί - μέσω της παιδείας του -πολίτες-ανδρείκελα ;
    Είναι νόμιμο ή χαοτικό ένα κράτος, όπου σύμφωνα με τους νόμους του, υπάρχουν πολίτες πολλαπλών κατηγοριών, στις οποίες κατηγορίες δεν κατοχυρώνονται ούτε τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα ;

    Κι εντάξει ...

    - ΝΑΙ, το ΚΚΕ είναι εκτός τόπου και χρόνου.
    - ΝΑΙ, ο ΣΥΡΙΖΑ συνομιλεί με αναρχικούς.
    - ΝΑΙ, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι δοσίλογοι, κλέφτες, άχρηστοι κλπ. κλπ.
    - ΝΑΙ, οι ΑΝ.ΕΛ. είναι τραμπούκοι και οππορτουνιστές
    - ΝΑΙ, η Χ.Α. είναι το ακατονόμαστο τέρας.

    Ποιος απομένει, λοιπόν ;

    Οι Οικολόγοι έχουν συγκεκριμένες και περιορισμένες απόψεις (σεβαστότατες και σωστότατες, αλλά δεν καλύπτουν ολόκληρο το κοινωνικό και κρατικό φάσμα).

    Ο Μάνος το 'κλεισε το μαγαζί.

    Ο Τζήμερος με δηλώσεις του τύπου "«Η Χρυσή Αυγή ασκεί μόνο βία (σ.σ.: ΜΟΝΟ βία ;;; ΜΟΝΟ βία ;;; Τι άλλο ήθελε δηλαδή ;;;). Συγκριτικά με το κακό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που ασκεί τη βία της εξουσίας επάνω σε χιλιάδες ανθρώπους συγχρόνως και η οποία μεταβιβάζεται σε ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο επικίνδυνος για τον τόπο και την Ευρώπη ολόκληρη. Τις κορδελίτσες περί ναζιστών και φασιστών, τυλίξτε τις στα κενά κουτάκια της σκέψης σας. Πιο φασίστες, πιο παρανοϊκοί, πιο ολοκληρωτικοί από τον ΣΥΡΙΖΑ με τις συνιστώσες του, δεν υπάρχουν. Οι Χρυσαυγίτες, έχουν έστω μια ιδεολογία. Οι Συριζαίοι δεν έχουν τίποτα, δεν αγαπούν ούτε τον Έλληνα, ούτε τη χώρα, όπως έστω εντελώς λάθος, αγαπάει η Χρυσή Αυγή. Αν η Χρυσή Αυγή είναι το αυγό του φιδιού, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το φίδι.» (http://newpost.gr/post/172640/tzimeros-toylaxiston-i-xrysi-aygi-exei-ideologia-o-syriza-den-exei-tipota#ixzz2fKStpdDg)" είναι πιο κατάπτυστος κι απ' τους κατάπτυστους.

    Ποιος απομένει, λοιπόν ;;; Δυστυχώς δεν βλέπω να υπάρχει επιλογή ανάμεσα στο χάος και στη νομιμότητα. Ένα ατέρμονο χάος βλέπω μόνο και με πιάνει κατάθλιψη :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή Αγγελική, εδώ Νίκος.

      Πώς μπορώ να διαφωνήσω με όλα όσα λες; Δυστυχώς έχουμε βρεθεί να επιλέγουμε ανάμεσα στους εκτός τόπου και χρόνου, στους συνομιλητές των αναρχικών, στους δοσίλογους/κλέφτες/άχρηστους, στους τραμπούκους και οππορτουνιστές και στο ακατανόμαστο τέρας. Ακόμα και ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος, πέφτει εδώ στα αντικαταθλιπτικά (για το Τζήμερο, δεν έχω να προσθέσω απολύτως τίποτα: τα λέει όλα μόνος του!)

      Νομίζω κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τί θα γίνει τους επόμενους μήνες. Με την πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η χώρα αλλάζει πίστα και τίποτα δεν είναι το ίδιο. Όπως άλλαξε πίστα με το Καστελόριζο και την υπαγωγή μας στο Μνημόνιο. Όπως άλλαξε πίστα με τα επεισόδια του Δεκεμβρίου 2008 (για να σε πάω και λίγο πιο πίσω).

      Η εκτίμησή μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδειχθεί πλέον με διαφορά ως η επικρατούσα πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, προσελκύοντας σοκαρισμένους κεντρώους, απογοητευμένους πασόκους και αρκετούς από τη ΔΗΜΑΡ που αργοπεθαίνει. Το μεγάλο του στοίχημα είναι ο μετασχηματισμός από καταγγελτικό κόμμα σε κόμμα εξουσίας. Και αυτό -κατ'εμέ- περνάει μέσα από την οριστική του ρήξη με τις ακροαριστερές συνιστώσες. Η πολιτική του χειραφέτηση (π.χ. δεν μπορεί να συνεχίσει να συμπορεύεται με το κίνημα "δεν-πληρώνω", όντας κυβέρνηση, έτσι δεν είναι;) είναι προαπαιτούμενο για την παραμονή του στην εξουσία.

      Τελευταίο σχόλιο. Όταν αναφερόμουν στο δίλημμα μεταξύ χάους και νομιμότητας, δεν υπονοούσα κατ'ανάγκη την κομματική μας επιλογή. Αναφερόμουν κατ'εξοχήν στην προσωπική μας επιλογή. Μπορούμε να πάρουμε το καδρόνι και να βαρέσουμε τον άλλον. Ή να μαζευτούμε στο Σύνταγμα και να μουτζώνουμε τη Βουλή. Ή να μπαίνουμε στο λεωφορείο χωρίς εισιτήριο και να περνάμε τα διόδια ανεβάζοντας τη μπάρα. Αλλά όσο κι αν θέλουμε να ενδύουμε αυτές μας τις συμπεριφορές με ένα πέπλο ηθικής δικαιολόγησης, στο τέλος της ημέρας καταλήγουμε κι εμείς κομμάτι του προβλήματος αντί για μέρος της λύσης του.

      Είναι μακρά η συζήτηση και σε κούρασα.

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου.

      Διαγραφή
    2. Ποτέ δεν με κουράζουν οι συζητήσεις με άτομα σαν κι εσένα, να το ξέρεις. :-)

      Μακάρι να βγεις αληθινός στην πολιτική εκτίμησή σου. Ειλικρινά νομίζω πως μια προοδευτική κυβέρνηση, η οποία όμως θα μπορέσει να κερδίσει το στοίχημα που αναφέρεις. Δυστυχώς η δική μου εκτίμηση δεν είναι τόσο αισιόδοξη. Πιστεύω πως ο Σαμαράς θα πάρει όλους όσους φύγουν από την Χ.Α., όπως επίσης θα πάρει αρκετούς απ' τον Καμμένο. Οψόμεθα ...

      Όσον αφορά την προσωπική μας επιλογή, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ κι ΕΞΥΠΑΚΟΥΕΤΑΙ πως είναι ακριβώς έτσι όπως τα λες !!! Πρέπει ο καθένας μας ν' αναλάβει τις ευθύνες των πράξεών του. Όπως είχε πει κι ο Μιχαλάκης ο Τζάκσον πριν από χρόνια:
      If you want to make the world a better place,
      take a look at yourself and then make a change.

      Φιλιά πολλά και καληνύχτες :-).

      Διαγραφή
  11. Μέχρι το σημείο αυτό που έχουν φτάσει τα πράγματα, η παρουσίαση της κατάστασης που κάνεις είναι πλήρης, πτηνό. Διάβασα και τα παραπάνω σχόλια των αναγνωστών σου. Θέλω να προσθέσω λίγες σκέψεις σε όσα γράφτηκαν ως εδώ, για το από εδώ και πέρα.
    Ξεκινάω θυμίζοντας κάτι που είχε επισημάνει ο Χατζηδάκις το 1993 (και το θυμήθηκα κι εγώ χτες). Ότι ο νεοναζισμός/φασισμός/ρατσισμός δεν είναι οι άλλοι, είναι η έκφραση του κτήνους που κρύβουμε μέσα μας, όταν οι συγκυρίες το βοηθούν να παρουσιαστεί. Κι ότι η μόνη αντιβίωση για το κτήνος είναι η αληθινή Παιδεία, που όμως δεν συμφέρει τα πολιτικά κόμματα και τις κυβερνήσεις και δεν την ευνοούν, γιατί κατασκευάζει αληθινά ελεύθερους ανθρώπους, μη χειραγωγήσιμους. Ενώ τα κτήνη, με την κατάλληλη αντιμετώπιση, μπορούν να καθοδηγηθούν.
    Από χθες διαπιστώνω τον φόβο και την απαισιοδοξία, στα άτομα που ακούω ή διαβάζω τις απόψεις τους. Που είναι δικαιολογημένες αντιδράσεις και οι δύο, με βάση τις εξελίξεις. Κι εγώ φοβάμαι. Αλλά επιλέγω, αντί να είμαι απαισιόδοξη, να ελπίζω. Σκέψου, πτηνό: Ναι, τα κόμματα και η κυβέρνηση είναι ανάξιοι εμπιστοσύνης. Ναι, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με ανοιχτά φασιστική νοοτροπία. Ναι, υπάρχουν και πολλοί άλλοι που τη δική τους φασιστική νοοτροπία δεν την έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη - είναι αυτοί που η ρητορεία των ακραίων θέσεων τους βρίσκει σύμφωνους.
    Αλλά! Είναι όλοι αυτοί οι περισσότεροι σε αυτήν την χώρα; Οι υπόλοιποι δεν εμπιστεύονται τους εαυτούς τους; Έχουν ξεχάσει τη δύναμη που έχουν, επειδή μέχρι τώρα κοιμούνται; Εσύ, τι αντιλήψεις έχεις; Εμείς που σε διαβάζουμε, τι αντιλήψεις έχουμε; Η δική μας η βούληση, πού είναι; Οι δικές μας οι επιθυμίες, γιατί νομίζουμε ότι είναι ανίσχυρες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω, καθόλου ανίσχυροι δεν είμαστε κι εγώ κι εσύ. Καθόλου.

      Το είπε πριν λίγη ώρα εύστοχα η Λιάνα Κανέλλη: ο φασισμός πρέπει να νικηθεί από όλους μας, αλλά και από τον καθένα ξεχωριστά. Από την κάθε μάνα, από τον κάθε φίλο, από τον κάθε συγγενή. Να επανέλθει η λογική, να συνειδητοποιήσει ο καθείς τη σοβαρότητα της κατάστασης και τη σημασία των επιλογών του.

      Διαβάζω και τη συνέχεια των όσων λες παρακάτω και σου απαντώ συνολικά...



      Διαγραφή
  12. Τι θέλω να πω, με τα παραπάνω; Πως μας εκπαίδευσαν (και τους αφήσαμε να το κάνουν) να αισθανόμαστε πως δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα, πως είμαστε αδύναμοι να ελέγχουμε, να διεκδικούμε, να επιβάλλουμε, να κατευθύνουμε. Οποιοσδήποτε δεν εξασκείται σε κάτι, ατονεί - κι εμείς σκουριάσαμε στους καναπέδες, αφήσαμε σε άλλους, που ξέραμε ότι ήταν ακατάλληλοι, την ευθύνη για όλα. Αλλά αυτό που έγινε χτες δεν είναι ικανό να μας παρακινήσει να αλλάξουμε στάση; Θα εξαντληθούμε να το καταδικάζουμε σε ιντερνετικές και εκ του σύνεγγυς συζητήσεις; Αν ναι, δικαίως να μελαγχολήσουμε. Αν ούτε τον εαυτό μας εμπιστευόμαστε, σαφώς δε μπορούμε να περιμένουμε σωτηρία από πουθενά.
    Δε δέχομαι όμως οι υγιείς δυνάμεις μιας κοινωνίας να παραιτούνται!
    Και κάνω την εξής πρόταση: Πρώτα από όλα, ψυχραιμία. Καθαρό μυαλό. Μετά, επαγρύπνηση. Όσοι εξυπηρετούνται από την Χ.Α. και ξεσκεπάστηκαν χθες, θα αλλάξουν τακτικές, θα προσπαθήσουν να κρυφτούν, προκειμένου να ξεγελάσουν πάλι. Ας κάνουμε μια προσπάθεια να καταλάβουμε τις στρατηγικές τους, για να μη μπορούν να μας κοροϊδεύουν. Να ζοριστούν πολύ. Ας βγούμε μπροστά από τους επικοινωνιολόγους τους! Ας διαβάζουμε περισσότερο κι από περισσότερους τις αναλύσεις, ας προσπαθήσουμε να έχουμε σφαιρικότερη εικόνα των πραγμάτων. Ας μάθουμε, επιτέλους, ποιά είναι τα "μεγάλα συμφέροντα", για να είμαστε υποψιασμένοι όταν τα Μ.Μ.Ε. τους προσπαθούν να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη όπως τους βολεύει.
    Πιο συγκεκριμένες προτάσεις; Να ξεκινήσουν από τα social media συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Λίγων φίλων, μιας παρέας. Να διεκδικήσουμε αυτά που έχουμε ανάγκη. Να τα ονομάσουμε. Και αυτές οι μικρές "πορείες" να είναι ειρηνικό, καθημερινό φαινόμενο. Δεν είναι μια κίνηση να την περιφρονούμε αυτή. Σκεφτείτε την εξής φράση, που διάβασα πρόσφατα: "Αν νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρός για να σε υπολογίζουν, προσπάθησε να κοιμηθείς με ένα κουνούπι στο δωμάτιο". Άλλο; Την επόμενη φορά που θα σας τηλεφωνήσουν από πολιτικό γραφείο (σε μένα το έχουν κάνει πολλές φορές, από διάφορα κόμματα), πείτε τους ότι δεν σας ενδιαφέρουν οι ανούσιες πολιτικές συγκεντρώσεις, περιμένετε να δείτε τη δουλειά τους στην πράξη. Και απαγορεύστε τους αυτού του είδους τη λαϊκίστικη,δήθεν προσωπική, προσέγγιση.
    Να κάνουμε όλοι προτάσεις. Να σκεφτούμε πώς μπορούμε να δράσουμε. Να γίνουμε όλοι συγκεκριμένοι! Και να γίνουμε όλοι μας κουνούπια!
    Συγνώμη, Πιγκουίνε, για το "σεντόνι", αλλά ... ήθελα να τα πω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς. Το είπες τόσο καλά και τόσο εύστοχα. Οι καιροί είναι διαφορετικοί, τα θέματα πολύπλοκα και οι λύσεις πρέπει να είναι καινοτομικές. Και να έρχονται μέσα από νέου τύπου συλλογικότητες (ναι, ακόμα και από το ίντερνετ). Διάλογος παντού, διαμόρφωση νέων συμμαχιών, πλατφόρμες λύσεων. Αυτά είναι τα ζητούμενα. Όχι, μονομαχίες στο Ελ Πάσο. Όχι, βία στη βία. Όχι, εμφύλιοι και νέες διαιρέσεις (εμείς και εσείς, αυτοί και οι άλλοι).

      Τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  13. "Το δίλημμα είναι μεταξύ της επιδίωξης κοινωνικών συνεναίσεων από τη μία και της οριστικής παράδοσης στη βία", όπως πολύ καλά λες... Νομίζω όμως πως, δυστυχώς, έχουμε διαλέξει ήδη την ανομία και τη βία... Έχουμε παραδοθεί ήδη!
    Συμφωνώ με όλα όσα είπες και βλέπω σχόλια που απαντούν λογικά και με επιχειρήματα και όχι τυφλωμένα από το μίσος και κολλημένα στο παρελθόν... Ίσως αυτή η μικρή συζήτηση εδώ να πρέπει να είναι η αισιοδοξία μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσο συζητάει κανείς, τόσο εξευμενίζει και το άγχος του και το φόβο του και την απαισιοδοξία του. Πάντα θα υπάρχουν συνομιλητές. Δεν πρέπει να παραδοθούμε. Μήτε στη βία, μήτε στην ισοπέδωση.

      Τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  14. Μακάρι. Το εύχομαι απο την ψυχή μου να αλλάξει η Ελλάδα. να αλλαξουν οι Ελληνες. Πόσο αισιόδοξοι είστε, γιατί εγώ δεν ειμαι ειλικρινά. Δεν μαθαινει ο Ελληνας ιστορία, πάει και τελειωσε. Δεν γνωρίζει ιστορία. Δεν παραδειγματίζεται απο τίποτα θαρρείς.
    Ομως ζωντας στο κέντρο κατάκεντρο της Αθήνας, και με γονεις ηλικιωμένους και θειόυς και γνωστούς τριγύρω, διόλου αγράμματους, και μάλιστα μορφωμένους κοινωνικά, που ειναι υπέρ της ΧΑ, τι να πω. Δεν δέχομαι οτι όλοι ειναι αμόρφωτοι.. δεν το δέχομαι οχι. Ειναι και φαινόμενα της εποχής, παντού σ' ολη την Ευρώπη. Ρωτώ, συζητώ μαζί τους και καταλήγουν στο ότι "αφού, δεν νοιάζεται κανείς, ειναι μια ομάδα, που νοιάζεται να διώξει τους "μαύρους" απο την πλ. Αμερικής (εκει εστιάσαμε προς ώρας) και να κυκλοφορούμε έξω άνετα. Και πάλι.. μια στις δυο ηλικιωμένες, θα βρεθει ενα πακιστανο, ενα αλλοδαπό κατι, να τις χτυπησει... να τις κλέψει. Δεν τους νοιάζει αν τους λένε Χ. Α. ή οπως άλλιώς. Βλέπουν το αποτέλεσμα.... Δεν ξέρω. κι εγώ θυμώνω και δεν θέλω να πιστέψω πως ο πατέρας μου, τους ψήφισε γιατί οι άλλοι δεν το παινεύτηκαν. Ομως.. κι αυτός, ενας Θεος κι Αρχηγός ήταν στα καράβια ως καπετάνιος... - οκ, δεν είχε σκλάβους, αλλα ανέπνεαν με την ανάσα του, τόσοι άνθρωποι... τι να σου πω... ! δεν βάζω το χέρι στη φωτιά. Ειναι που αγαπά και τους αλλοδαπούς ιδιαιτέρως γιατί μ' αυτους έζησε... Πόσο τον έχω ζήσει... διόλου. Ταξίδευε. Δεν ξέρω αν έχουν ως το βάθος καταλάβει τι κανουν, λογω ηλικίας.. δεν ξερω, δικαιολογώ.
    Για τους νέους που τους υποστηρίζουν.. δεν ξέρω. ειλικρινά. φαντάζομαι χιλιάδες πράγματα ! και το ρεύμα της εποχης.. οπως προείπα.

    Κάποτε και τοζησα μεγάλη και το θυμάμαι, έδερνε η αστυνομία "Μπάτσοι γουρουνια δολοφόνοι..." μην ξεχνάμε. ζήσαμε ενα Πολυτεχνειιο και μετά μια Νομική και άλλα πολλα. ααα και μια Χούντα... Είδαμε και πάθαμε να ησυχάσουμε...... Τώρα δέρνει η Ψκαι η Ω τι να πω πιά.

    Επειδή εχω ζωή έως 40 χρόνια ακόμη, εύχομαι να δω τα καλυτερα. ρε ειμαι 53.. κάντε πρόσθεση, ξέρω τι λέω. Και στα γεράματα να ζω με καλυτερες συνθήκες σε μια Ελλάδα καλυτερη. Μονο αυτό εύχομαι. Εαυτούλης? οχι. για ολους εύχομαι το ίδιο. Για καλυτερες συνθήκες ζωής ολων και των παιδιών περισσότερο (αν και δεν έχω.. σκοτίστηκα). Και μετανάστες εφευγαν πάντα. Ευτυχώς να λέμε, που φεύγουν μορφωμένοι επιστήμονες. Γιατί κάποτε εφευγαν αγράμματοι χωριάτες. Ειμαστε σ' ενα σκαλί πιο πάνω. Μόνο εκει.

    ναι σεντονιάσαμε αυτή τη φορά. πράξεις να γίνονται !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράξεις να γίνονται.

      Είναι η ώρα λοιπόν ξανά της πολιτικής ηγεσίας. Για να δώσει λύσεις. Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις πρωτοβουλίες (;) του Δένδια, έστω και την ύστατη ώρα.

      Είναι όμως και η ώρα της ευθύνης για τον καθένα μας. Μένω κι εγώ στο κέντρο (καρακέντρο) της Αθήνας και το ξεύρω αυτό που περιγράφεις γιατί το ζω. Και είναι έτσι. Ο φόβος είναι εδώ. Αλλά πρέπει να τον νικήσουμε τον φόβο. Πρέπει ο ένας να βοηθήσει τον άλλον. Αυτός είναι ο αγώνας μας και αυτός πρέπει να γίνει ο σκοπός μας.

      Έχω βρεθεί κι εγώ σε συζητήσεις με ανθρώπους που διατυπώνουν την ανοχή τους (ή και την υποστήριξη) στη ΧΑ. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά οφείλει κανείς να τους συζητήσει. Δεν σου μιλάω για τους στρατευμένους γορίλες -αυτοί είναι σχεδόν χαμένη υπόθεση. Σου μιλάω όμως για εκείνη την ηλικιωμένη γειτόνισσα, για τη θεια από τα Κάτω Πατήσια, για τον περιπτερά. Πρέπει να δουν τουλάχιστον την περιφρόνηση μας για αυτές τις απόψεις. Πρέπει να το δουν και να το ακούσουν. Δυνατά και με σαφήνεια.

      Σεντονιάσαμε αυτή τη φορά. Λευκό σεντόνι, όχι μαύρο.

      Διαγραφή
  15. Καλαμιά στην κάμπο19 Σεπ 2013, 3:57:00 μ.μ.

    ΤΙΠΟΤΕ και ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να αλλάξει.
    Ούτε για το καλό αυτού του τόπου ούτε για το δικό σου καλό ούτε για το δικό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αγαπητέ, μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας! Να θεωρήσω εκ παραδρομής την υιοθέτηση από εσάς την όχι απλά διόλου αθώα, αλλά τουλάχιστον ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε :
      http://www.thepressproject.gr/article/40572/10-I-theoria-ton-duo-akron

      Διαγραφή
    2. Δεν ομιλώ για τη θεωρία των δύο άκρων. Αλλά για την εμπέδωση της ανοχής στην παραβατικότητα και τη βία. Όχι, δεν είναι το ίδιο πράγμα οι καταλήψεις και τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια με τα τάγματα ασφαλείας. Όχι, δεν είναι το ίδιο πράγμα οι φλεγόμενοι κάδοι και οι μολότοφ με τις σβάστικες και τους ξυλοδαρμούς.

      Αλλά θα είμαι απόλυτα κατηγορηματικός: αν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει να απαλλαγούμε και από τα δύο. Και από τη βία στα γήπεδα. Και από τη βία στους τοίχους. Και από τη βία της εξουσίας βεβαίως (όποτε και εφόσον διαφεύγει των ορίων της νομιμότητας).

      Δυστυχώς πρέπει να ξαναμάθουμε τα βασικά. Ο ένας στον άλλον. Και όλοι μαζί.

      Διαγραφή
    3. Και ωα υιοθετήσουμε ως σύνθημα το "Η βία δεν είναι λύση. Η Λία είναι Βίσση" ;-p

      Διαγραφή
  17. πτηνο την τελευταια φορα που εκανα αναρτηση που βαριεμαι να τη βρω τωρα γιατί ητανε 2 χρονια πριν και 3-4 φιλους παραπανω στο μπλογκ γιατι τοτε με αγαπουσαν , ηταν μια σαν αυτη τη δικη σου αλλα βιαστήκανε ευκολα να με πουν φασιστάκι γιατί οποιος δεν ειναι συριζα κατ αυτους ειναι δεξιος, η πλακα ειναι οτι ισως και να χω ψηφισει αριστερα κια πιο πολλες φορες απο αυτους τωρα ανακαλυψαν τον σύριζα αγανακτισμένοι!
    οπως και να χει για αυτο που συνεβη χτες εχουμε ευθυνη όλοι ,και δε ξερω τι πρεπει να γινει
    Παντως τον ελληνα του κεντρου της αθηνας τον νιωθω οπως λεει και η ζουζούνα, επειδη ζω και εγω στο κεντρο .
    Η ΧΑ πηρε απο το χερακι ολες τις γιαγιάδες και εδωσε φαγάκι και συμπάθεια , με δολιο τρόπο φυσικά.
    Κοιτα αν εχουν αρχίδια τα πολιτικα κομματα τα υπολοιπα ας την θεσουν με κάποιο τροπο εκτος νομιμοτητας
    ολα μπορουν να γινουν γιατι οχι κι αυτο, εδω μας πηδανε κάθε μερα με ενα σωρο φορους εκτος νομιμότητας και απολυσεις εκτος νομιμότητας
    ε αει σιχτιρ πανω να φαω ενα φρου ζελε τωρα συγχιστηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβούμαι άσωτε, ότι τα (αριστερά ή δεξιά) αντανακλαστικά κάποιων, δεν τους επιτρέπουν να ιδούν λίγο πιο σφαιρικά τα πράγματα. Και πέραν των αντανακλαστικών, είναι και η απόγνωση της καθημερινότητας. Λογικό και αναμενόμενο.

      Μη μου συγχίζεσαι όμως εσύ! Όσο υπάρχει το φρουί ζελέ, όλα καλά! :)
      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  18. Τέτοια ώρα που έρχομαι ...έχω καλυφθεί με πολλά από τα παραπάνω σχόλια! Τα διάβασα.... σε δι'αβασα προσεκτικά. Πτηνούλι τα είπες όλα ... συμπλήρωσαν και οι σχολιαστές....εγώ όταν φώναζαν με έλεγαν Χαζέα (εκ του Χαζή Αριστέα) και γιατί αρπάζεσαι εσύ κλπ κλπ!
    Ευτυχώς εγώ προσωπικά γνωρίζω δυο τρεις ανθρώπους που με τη χθεσινή δολοφονία άνοιξαν τα μάτια τους ...να το πάρω σαν ελπιδοφόρο; Πες μου ναι...το έχω τόσο ανάγκη....

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας βγει κάτι καλό μέσα από αυτό το τραγικό συμβάν. Ας αφυπνιστούν συνειδήσεις. Ας ενδυναμωθεί ο διάλογος. Ας έρθει επιτέλους αντιμέτωπη η κοινωνία με το ντροπιαστικό είδωλό της.

      Την καλησπέρα μου Εξυπνέα (από το Έξυπνη Αριστέα, ντε!)

      Διαγραφή
    2. Ω! Μ ε τιμάς πτηνούλι μου...........

      Διαγραφή
  19. Τελευταία και καταϊδρωμένη έχω σχεδόν καλυφθεί, τι άλλο να προσθέσω?
    Ολα ξεκινούν από την παιδεία μας. Απο το σεβασμό που μαθαίνουμε από νωρίς να έχουμε στον συνάνθρωπο...
    Απο το σεβασμό στη διαφορετικότητα...
    Οταν βλέπεις την άλλη να γράφει σε ανάρτηση για την γυναίκα που πάει και τους ξεβρωμίζει "δούλα" και "δουλικό" τι να πεις? Απλά αφήνεις να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου...
    Επειδή όμως είδα ότι η πλειοψηφία των μπλόγκερς σκέφτεται πάνω κάτω τα ίδια προτεινω να σταματήσουν να ψηφίζουν οι υπόλοιποι και να ψηφίζουμε μονο εμείς. χαχαχα (τι είπαμε όμως? Σεβασμός στη διαφορετικότητα!)
    Οπου όμως η διαφορετικότητα καταπατά την ελευθερία μου και απειλεί τη ζωή μας θα με βρεις στην πρώτη γραμμή αρματωμένη.
    Την καλησπέρα μου κι ενα φιλί :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ω θεοί....
    άλλος ένας που αναφέρει στο ίδιο κείμενο/φράση/άρθρο/εκπομπή μαζί με τις λέξεις Χρυσή Αυγή και το "ακροαριστερά"/σύριζα/αριστεροί κ.λ.π.

    Πώς ΜΑ ΠΩΣ τότε θα εκλείψουν τα γεγονότα, για το οποία κόπτεσθε αγαπητέ/οί εδώ μέσα;

    Δεν καταλαβαίνετε τις πάσες που δίνετε, την τρομερή αβάντα;
    Μάλλον όχι... (αλλιώς πώς;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία θα ήθελες να μας αναπτύξεις λιγο περισσότερο το σκεπτικό σου?
      Για να καταλάβουμε τι ακριβώς θες να πεις... μπορεί ξέρεις να λέμε το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια...

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts