Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Η θάλασσα θα φέρει τη βασίλισσα



Σήμερα απεφάσισα να σε πάρω μακριά. Σε ένα μέρος που λατρεύω. Για τη φυσική ομορφιά του, για την ησυχία του, για τη δύναμη των αισθήσεων που μου ξυπνάει. Θα'ρθεις να περπατήσουμε μαζί;



Βρισκόμαστε στο Crail, ένα μικρό ψαροχώρι της Σκωτίας. Ναι ντε, παραθαλάσσια. Βορειοανατολικά του Εδιμβούργου, μερικά χιλιόμετρα όξω από το Σεντ Άντριους. Και με θέα τη Βόρεια Θάλασσα.



Αυτός εδώ ο περίπατος, περιμετρικά της ακτής, με βοηθά ν'αδειάσω το μυαλό μου από τις σκέψεις. Το μονοπάτι περνάει δίπλα από υγρές πέτρες, ποτισμένες με την παγωμένη αλμύρα της θάλασσας. Μιας θάλασσας απόλυτης. Πέρα από τους ορίζοντές της, εκατοντάδες ναυτικά μίλια μακριά είναι η Δανία και η Νορβηγία.


Και ξοπίσω μου, στους καταπράσινους λόφους, βρίσκονται γαντσωμένα τα σπίτια του οικισμού. Που αγναντεύουνε μαζί μου, τη θέα.


Έλα να κάτσουμε σε αυτό το παγκάκι, έχω να σου πω μία ιστορία. Στις 10 Ιουνίου του 1538, κατέφθασε σε ετούτη την ακτή, ένας μικρός στόλος προερχόμενος από τη Γαλλία. Μετέφερε Σκώτους άρχοντες, προικιά και μία βασίλισσα που για πρώτη φορά έφθανε στο βασίλειό της. Τη Μαρία του Γκιζ. Το Μαράκι είχε γεννηθεί στη Λορένη και στις φλέβες της έτρεχε αίμα αριστοκρατικό. Επειδής εκείνας τας εποχάς ήταν περιζήτητες κάτι τέτοιες νύφες, την καπάρωσε νωρίς ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης (ένας δούκας, πολύ συμπαθητικός), την επαντρεύτηκε το 1534 και μαζί του απέκτησε δύο παιδιά.


Όμως ο Λουδοβίκος δεν της εφτούρησε και λίγο πριν γεννηθεί το δεύτερο παιδί της, η Μαρία έμεινε χήρα. Στα εικοσιένα της! Την ίδια όμως περίοδο, είχε χηρέψει και ο βασιλιάς της Σκωτίας, Ιάκωβος ο Πέμπτος. Ο οποίος την είχε δει μια φορά πριν χρόνια και του είχε γυαλίσει. Και επειδής, έπαιζε το σενάριο "Σκωτία-Γαλλία, συμμαχία" (χελόου, εναντίον της Αγγλίας), της έστειλε επιστολή (ναι, δεν έπιανε το skype) για να τη ζητήσει σε γάμο. Έντρομος ο βασιλιάς της Αγγλίας, Ερρίκος ο Όγδοος, έσπευσε να της αντιπροτείνει γάμο μαζί του. Αλλά επειδής ο Ερρίκος είχε πολύ κακό κάρμα σε ό,τι αφορούσε το γάμο (ναι, είναι αυτός που ξεπάστρεφε τις νύφες), το Μαράκι -που για πολλά μπορείς να το κατηγορήσεις, αλλά βλήμα δεν ήτανε- αποδέχθηκε την πρόταση του Ιακώβου. Κι ετελέσθηκε ο γάμος στην Παναγία των Παρισίων περικαλώ -όχι που θα κάμαμε τσιγκουνιές- με παπά και με κουμπάρο και τη Μαρία νυφούλα. Όμως στις φωτογραφίες, γαμπρό δεν θα δεις. Ο Ιάκωβος παντρεύτηκε δια αντιπροσώπου. Έστειλε έναν δούκα για τα φορμάλιτις, τα "I do" και τις υπογραφές και με εντολή μετά το γάμο να του φέρει τη νύφη.


Κι έτσι, στις 10 Ιουνίου, σε αυτό ακριβώς το σημείο, ο Ιάκωβος με τους αυλικούς του περίμενε το στόλο που θα του έφερνε εκείνη. Και ήλθε. Όμορφη, καλοζωισμένη, με τα παρλεβού φρανσέ της και τη γαλλική φινέτσα της. Στη συνέχεια την οδήγησε στο γειτονικό Σεντ Άντριους, στο Αβαείο του οποίο τελέσθηκε δεύτερος γάμος -αυτή τη φορά και με το γαμπρό παρόντα. Για να σου λύσω και την περιέργεια (ή να σου την εξάψω περισσότερο) η Μαρία του Γκιζ ήταν η μητέρα της Μαρίας Στιούαρτ, της τελευταίας βασίλισσας της Σκωτίας και μιας από τις πιο σημαντικές μορφές της ευρωπαϊκής ιστορίας. Ναι, που αποκεφαλίστηκε από την Ελισάβετ.



Αλλά σε ζάλισα πάλι με τις διηγήσεις μου. Και δεν σε έφερα ως εδώ για να πολυλογίσω. Άλλωστε λίγοι από αυτούς που επισκέπτονται ετούτο το μέρος, συνειδητοποιούν αυτή τη μικρή λεπτομέρεια της ιστορίας που συνέβη εδώ πριν εξακόσια περίπου χρόνια.



Το Crail είναι ένα μικρό μέρος. Χίλιοι εξακόσιοι κάτοικοι. Διασκορπισμένοι στους λόφους, τις ακτές και τα ήσυχα δρομάκια που στριφογυρίζουν δίπλα από το λιμανάκι.



Ξεύρεις, εδώ τη φύση τη βλέπεις να παίζει με κανόνες ξένους προς τη δική μας λογική. Η άμπωτη και η παλίρροια, αλλάζουν κατά τη διάρκεια της μέρας, το τοπίο. Και το μεσημέρι, οι βάρκες βρίσκονται να στέκουν απάνου στις λάσπες.


Μην μου ανησυχείς και οι άνθρωποι εδώ γνωρίζουν καλά τις βουλές της! Και έχουν προσαρμοστεί σε αυτές.


Μου αρέσει να φθάνω στην άκρη του μώλου και να κοιτάζω την ησυχία του χωριού. Να ακούω τα θαλασσοπούλια να κροάζουν. Και ν'αναπνέω το φθινοπωρινό αεράκι. Έχει πέσει η θερμοκρασία πολύ εδώ. Βρέχει σχεδόν κάθε μέρα. Κι ετούτη η υγρασία, ανοίγει όλες τις αισθήσεις σου.


Το χωριό δεν έχει πολλά πράματα για να κάμεις. Καναδυό πάμπς, μερικά καταστήματα για τα βασικά. Όλα όμως είναι καλαίσθητα. Και όλοι είναι ευγενικοί. Εγγλέζοι, θα πεις. Μην τυχόν και το φωνάξεις παραέξω, γιατί θα παρεξηγηθούν -όχι Εγγλέζοι: Σκωτσέζοι!


Έχουν αρχίσει να πυκνώνουν πάλι τα σύννεφα. Νομίζω μου ήρθε και μία σταγόνα. Νυχτώνει και νωρίς πια. Από τις επτά.


Κάπου εδώ θα σε αφήσω. Επιστρέφω στο βιβλιαράκι μου. Την απαλή μουσικούλα μου. Τη θαλπωρή του δωματίου μου. Παραδίδομαι στην εξαγνιστική ηρεμία.


Μήτε κραυγές, μήτε ψίθυροι. Τα παίρνει όλα μαζί της η θάλασσα και τα εξαφανίζει.

40 σχόλια :

  1. πόσο μου αρέσουν τα απομονωμένα μέρη (γι αυτο πέρασα υπέροχα στην Κάσο!)...τη Σκωτία τη χαζευω απο φωτο ,τηλεόραση και λογοτεχνία!Αυτή η πρασινάδα τους είναι υπέροχη ! τη χαζεύω και στα κυνηγια του Καρόλου για αλεπουδες μα εκεινον τον συρφετό απο σκυλια!!!
    και τι γάμος ήταν αυτός!δεν υπάρχει πιο ωραία ιδέα να γίνει χωρίς τον γαμπρο χαχαχαχαχα
    Καλημέρα! πάω να ξαναχαζέψω τις φωτο σου.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι μαγευτικό το μέρος; Εμένα αυτά τα τοπία του Βορρά, με γαληνεύουν και με γιομίζουν. Αυτές οι απλωσιές με τα έντονα χρώματα κι αυτοί οι ουρανοί που επιβάλλουν τις διαθέσεις τους, διαμορφώνουν μία άλλη επικοινωνία μεταξύ τ'ανθρώπου και της φύσης. Θα το είδες κι εσύ στην Κάσο (σε άλλες χρωματικές παλέτες, σίγουρα!).

      Την καλημέρα μου, Νάσια.

      Διαγραφή
  2. Α πτηνό μου, υπέροχο μέρος και ξεχωριστό από κάθε τι δικό μας. Μόνο που, να, σήμερα ξύπνησα άρρωστος, κρυωμένος, μ ένα λαιμό κομμάτια και μια μύτη καταρράχτη και όλη τούτη η υγρασία κάτι μού κανε. Αύριο που θα μαι καλά - λέω εγώ τώρα - θα το ξαναδώ με άλλο μάτι!

    Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άχου, να πλακωθείς στις βιταμίνες, να πιεις και κάνα ζεστό, να πάρεις τίποτις κομτρεξ και να φυλαχθείς! Άμα το ήξευρα, δεν θα σε έφερνα στις υγρασίες και τα κρύα.

      Την καλημέρα μου και περαστικά!!

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα και καλή εβδομάδα πιγκουινάκο..Ευχαριστώ για την όμορφη ξενάγηση - πληροφορίες και φωτογραφίες...Γέλασα με τον χιομουριστικο τρόπο παρουσίασης της ιστορίας της βασίλίσσας :) Τσίου
    τα ήσυχα μέρη και μένα μου αρέσουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό και το στόρι της βασίλισσας -το Μαράκι, βέρι ιμπόρταντ φυσιογνωμία στην ιστορία της Σκωτίας.

      Όσο για τα ήσυχα μέρη, αρέσουν συνήθως στους ανθρώπους που διαθέτουν μία εσωτερικότητα. Οι λοιποί τα βρίσκουν βαρετά.

      Την καλημέρα μου, δελφινάκι!

      Διαγραφή
  4. Καταπληκτικό μέρος πτηνούλι!
    Πόση ηρεμία και πόση αρμονία!
    Και τι χρώματα παντού!
    Πολύ ωραίο ταξιδάκι μας έκανες!
    Φιλιά πολύ ηρέμησα για να ξεκινήσω την μέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτά τα χρώματα! Είναι υπέροχο να αφήνεις τη φύση να διαφεντεύει τις διαθέσεις σου. Αντίς να αφήνεις τους ανθρώπους να το κάμνουν...
      Χαίρομαι αν σου προσέφερα μερικές στιγμές ηρεμίας.
      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου.

      Διαγραφή
  5. Εκεί στην πέμπτη φωτογραφία θα (ήθελα να) κάτσω για σήμερα το πρωί!!!! (με ζεστή σοκολάτα...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου έχω κρατήσει θέση! Βάζω και νερό να βράζει για τη σοκολάτα! :)
      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Αντε να σηκώσει το φουστάνι της το μακρύ και αυτή η Μαρί ντε Γκιζ, να περάσει τις λάσπες και να φτάσει στην αγκαλιά του Τζέϊμς.... Κοιτάζω τις φωτογραφίες και αναλογίζομαι.... τι ταλαιπωρία κι'αυτή, επτακόσια χρόνια πίσω!!! Αντε πτηνό μου, πάλι με ταξίδεψες σε τόπους μακρινους.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Μαρί ντε Γκιζ ήταν φινετσάτη και κρεμ-ντε-λα-κρεμ της γαλλικής αριστοκρατίας, αλλά το έλεγε και η περδικούλα της! Ενδιαφέρον έχει η αλληλογραφία της με τους δύο υποψήφιους μνηστήρες-βασιλιάδες που την πολιορκούσαν. Τον μεν Ερρίκο τον εγείωσε με τρόπο πολύ αποφασιστικό, τον δε Ιάκωβο τον διαπραγματεύτηκε ωσάν να έκλεινε εμπορική συμφωνία ανάμεσα σε πολυεθνικές.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  7. Ήρθα μαζί σου Πιγκουίνε μου, χωρίς δεύτερη σκέψη! Σκωτία και να την αρνηθώ; Χρόνια ονειρεύομαι να πάω κι όλο κάτι γίνεται-κυρίως αφραγκίες γίνονται... αλλά τέλος πάντων.
    Ζεστή σοκολάτα θέλω κι καθώς θα αγναντεύουμε το τοπίο, ενώ εσύ θα διηγείσαι τις ωραίες ιστορίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο εύχομαι να βρεθείς στη Σκωτία, με την πρώτη ευκαιρία! Κι αν τυχόν είναι να πας, νοίκιασε αυτοκίνητο και ξανοίξου προς το Βορρά. Κάθε λόφος και απόλαυση, κάθε οικισμός κι εκπλήξεις!

      Σιάχνω ζεστή σοκολάτα και σε περιμένω. Και για ένα πράμα να είσαι σίγουρη: από ιστορίες, είμαι ανεξάντλητος! :)

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  8. Υπέροχες οι φωτογραφίες και η αφήγηση! Μας ταξίδεψες πάλι!
    Την καλημέρα και τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα! Ελπίζω να μην σε πούντιασα εκεί στις θάλασσες του Βορρά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  9. Πότε ήσουν στην Σκοτία, πτηνούλι μου ;;; Εντ μοστ ιμπόρταντλι, γιατί δεν με πήρες μαζί σου, ε ;;; Το Crail είναι πανέμορφο (είχαμε μείνει εκεί πριν από χρόνια, το 2003-4, στην ... προ παιδιών εποχή) και να σου πω ότι μπορεί να το βλέπεις έτσι μικρό και "αναξιοποίητο", αλλά έχει πολλά κρυμμένα μυστικά, τα οποία τα μαθαίνεις μόνο άμα μείνεις εκεί μερικές μέρες και συναναστραφείς με τους κατοίκους (οι οποίοι, παραμπιπτόντως, μην ακούγαν ότι ήμασταν Έλληνες ... ... σεληνιαζόντουσαν !!! Τι αγκαλιές τι κεράσματα !!! Χαμός !!! Αισθανθήκαμε πολύ σελέμπριτιζ, σου λέω).

    Το Crail, λοιπόν, - όπως και τα περισσότερα χωριά στην Σκωτία - έχει πολύ έντονα αναπτυγμένο το πνεύμα της κοινότητας. 1000-1500 άνθρωποι όλοι κι όλοι, αλλά όλοι ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ έχουν δημιουργήσει και διατηρούν εδώ και χρόνια Μουσείο, Βιβλιοθήκη, Αθλητικούς Συλλόγους (από γκολφ μέχρι ... κωπηλασία), Σύλλογο για την Συντήρηση και Διαφύλαξη του Περιβάλλοντος κι άλλα πολλά.

    Επίσης στο Crail βρίσκεται το αρχαιότερο γήπεδο γκολφ στον κόσμο (η Σκωτία - και ειδικότερα το St. Andrews - θεωρείται η γενέτειρα του γκολφ, αλλά στο Crail φτιάξανε πρώτοι γήπεδο, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα) και ο Αθλητικός Σύλλογος Γκολφ του χωριού είναι ο 7ος παλαιότερος στον κόσμο (ιδρύθηκε κάπου εκεί στο 1700, αν θυμάμαι καλά).

    Κι έχουν ΚΑΙ πίστα αγώνων ταχύτητας - αμέεεε !!! Στο παλιό στρατιωτικό αεροδρόμιο την φτιάξανε (κι εμείς δεν ξέρουμε τι να κάνουμε στο Ελληνικό και το αφήνουμε να ρημάζει !!!) κι εκεί διοργανώνονται αγώνες ταχύτητας κάθε 2η Κυριακή.

    Όλα αυτά εθελοντικά και με μόνο κίνητρο το μεράκι των κατοίκων και την αγάπη για τον τόπο τους.

    Ένας από τους κύριους λόγους που λατρεύω την Σκωτία και τους Σκωτσέζους - πέρα από την ομορφιά που σου κόβει κυριολεκτικά την ανάσα - είναι αυτό το ισχυρό κομμιούνιτι σπίριτ που διαθέτουν, την περηφάνεια, το κέφι και το μεράκι για τον τόπο τους, που τους βοηθάει να διαφυλάσσουν και να αναδεικνύουν τις τοπικές ομορφιές.

    Όταν (και αν ποτέ) βγω στη σύνταξη, πολύ θα μου άρεσε να εγκαταστθώ στην Σκωτία !!! ¨Η στο Πήλιο ... δεν έχω αποφασίσει ακόμη ;-)

    Φιλιά και καλημέρες και μην τυχόν ξαναπάς Σκωτία και δε μου πεις, 'νταξ' ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που περιγράφεις με την πνεύμα της κοινότητας, το έχω ζήσει κι εγώ παντού στη Σκωτία. Η εγγενής τους ανάγκη για συλλογικότητα φαίνεται από τους αμέτρητους συλλόγους, από τα μουσεία και τις βιβλιοθήκες που συντηρούνται από τις κοινότητες, από το γεγονός ότι και στο τελευταίο, ξεχασμένο άκρο της Σκωτίας, υπάρχει οργάνωση και νιάξιμο και εμπλαισίωση.

      Εξαιρετική η παρατήρησή σου λοιπόν. Και σκοπεύω να επανέλθω στα όσα λες με ένα από τα πιο ιμπρέσιβ παραδείγματα τέτοιας κοινότητας, σε μελλοντική ανάρτηση! (δεσμεύομαι)

      Παρότι δεν είμαι λάτρης του γκολφ, εκεί απάνου έμαθα ως και να το συμπαθώ. Παρατηρώντας τη μακαριότητα και την ευγενή άμιλλα των παικτών που παίζουν λες και συμμετέχουν σε κάποια πολύ ιδιαίτερη τελετουργία, ζήλεψα κιόλας. Στην Ελλάδα, αν μοίραζες μπαστούνια του γκολφ, το πιο πιθανό είναι ότι θα τα χρησιμοποιούσαμε για να βαράει ο ένας τον άλλον. (θλίψη)

      Ναι, τη Σκωτία, τη λατρεύω. Όταν (και αν ποτέ) βγω στη σύνταξη, θα έρθω να εγκατασταθώ στο διπλανό σπίτι από εσένα. Θα παίζουμε επιτραπέζια, θα πίνουμε το τσάι μας με μηλόπιτα και βουτήματα, θα μετράμε τις πιέσεις μας και θα αγναντεύουμε τη θάλασσα.

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  10. ναι ναι, αυτά τα κουσκούσια, τα μάθαμε παλιά!!! αλλα και την υγρασία δεν την θέλω... μπρρρρ, ειμαι γριούλα και παθαίνει ο κοκκαλάκης μου!
    Μια κι έφθανε....... !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από τη Μαρία του Γκιζ ως την Στεφανί του Μονακό, με τόσο κουσκούς γαλαζοαίματου που έχω κάμει τελευταία, κανονικά θα έπρεπε να με προσλάβουν στο Hello. Να γράφω τα διεθνή κοσμικά, ντε!

      Την καλησπέρα μου, ΖουΖού!

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στην κάμπο23 Σεπ 2013, 1:04:00 μ.μ.

    Πάντα πίστευα ότι η σκωτσέζικη ύπαιθρος πρέπει να είναι πανέμορφη ιδίως τα βουνά της. Αλλά βλέπω ότι και τα παραθαλάσσια μέρη της είναι μαγευτικά.
    Αυτά,βεβαίως, να τα βλέπουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ΕΜΕΙΣ ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου και ότι οι άλλοι λαοί δεν ξέρουν να ζουν.

    Υ.Γ. Κι όσο για το εθελοντισμό που γράφει η Αγγελική απο πάνω, χαχαχα, πάλι καλύτεροι είμαστε : εδώ σε μας χιονίζει και περιμένουμε το δήμαρχο να΄ρθει να καθαρίσει το πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, Καλαμιά μου (θα μου επιτρέψεις, ελπίζω, Πτηνό ;) !!!

      Πικρό ποτήρι αυτό του εθελοντισμού και του κοινοτικού πνεύματος κι αυτό που λες με το χιόνι και τον Δήμαρχο, πόσο αληθινό είναι !!! Μια άλλη φορά που ήμασταν στην Σκωτία - είχαμε πάει για Χριστούγεννα - μέναμε σ' ένα πολύ-πολύ μικρό χωριουδάκι (8 σπίτια όλα κι όλα), την Braeintra, ψηλά πάνω στα Highlands. Λόγω τοποθεσίας, το χωριουδάκι συχνα αποκλείνεται από το χιόνι και κόβεται συχνά και το ρεύμα. Οι κάτοικοί του, λοιπόν, πέρα από τις λέσχες σκακιού και δενξερωγωτιάλλο που έχουν δημιουργήσει για την ψυχαγωγία τους, έχουν αγοράσει όλοι μαζί μια γεννήτρια έτσι ώστε να ηλεκτροδοτείται το χωριό σε περίπτωση κακοκαιρίας κι ένα μικρό εκχιονιστικό μηχάνημα για να ανοίγουν τους δρόμους τους και να έχουν πρόσβαση στα μεγαλύτερα χωριά για τα ψώνια και τις άλλες ανάγκες τους. Τι να λέμε τώρα !!!

      Διαγραφή
    2. Καλαμιά, η σκωτσέζικη ύπαιθρος είναι εξωπραγματικά όμορφη! Τα ποτάμια, οι λίμνες, οι καταπράσινοι λόφοι, τα βράχια, οι ακτές, τα φιορδ (έχει κι απ'αυτά). Είναι ένα μέρος που πραγματικά αισθάνεσαι και βιώνεις το μεγαλείο της φύσης. Οι δε οικισμοί, το κάτι άλλο. Οργανωμένοι (βλ. εξαιρετικά εύστοχα σχόλια της Αγγελικής), καλαίσθητοι, προσεγμένοι στη λεπτομέρειά τους και βεβαίως, λειτουργικοί! Με σεβασμό στην παράδοση και την ιστορία του τόπου, με ευθεία σχέση με το περιβάλλον τους.

      Τώρα, ότι η Ελλάδα είναι η πιο όμορφη χώρα του κόσμου και ότι οι άλλοι λαοί δεν ξεύρουν να ζήσουν, είναι ένας πολύ βολικός μύθος του Ελληναρά, ο οποίος προφανώς δεν μπορεί (και δεν θέλει) να ιδεί πέρα από τη μύτη του.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
    3. Αγγελική, το case με τη γεννήτρια και το εκχιονιστικό, έλα σε παρακαλώ να το διδάξουμε σε όλα τα ελληνικά χωριά -μπας και καταλάβει κανείς τίποτα!

      Διαγραφή
  12. Καλαμιά στην κάμπο23 Σεπ 2013, 2:44:00 μ.μ.

    Καλέ, γιατί δημοσιεύτηκε δύο φορές το σχόλιό μου; Εγώ μία φορά το πάτησα. Πάντως έκανε διάφορα κόλπα όταν πάτησα Προεπισκόπηση και Επεξεργασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε, μην μου ανησυχείς και την αφαίρεσα την επανάληψη! Σήμερις το μπλόγκερ, μου κάμει κι εμένα τσαλιμάκια, το'χει πιάσει τ'ανάποδό του!

      Διαγραφή
  13. από τα πιο όμορφα μέρη η σκωτία. από τα παράλια ως τα πιο άγρια βουνά της, είναι πανέμορφη. πράσινη, ήρεμη και μυστηριώδης. με τα κάστρα και την ηρωική της ιστορία!

    ευχαριστούμε πιγκουίνε για την ξενάγηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ria μου, είμαι ερωτευμένος με τη Σκωτία. Είναι ένα από τα ομορφότερα μέρη στον κόσμο.
      Επειδής την έχω γυρίσει πολύ και την γνωρίζω καλά, υπόσχομαι να πυκνώσω τις αναρτήσεις με θέμα τις βόλτες μου εκεί.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  14. Φοβερές φωτογραφίες...παραμυθένιες!!
    Ονειρικό μέρος!!....να δω πότε θα αξιωθώ να πάω!
    Τέλεια ξενάγηση...θέλω να μπω στην τέταρτη φωτογραφία...και να μείνω εκεί!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, να πας οπωσδήποτε! Μη σου πω ότι οι φωτογραφίες, την αδικούν κιόλας!
      Εγώ την ηρεμία και τη γαλήνη μου πάντως, εκεί τις βρίσκω.
      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, Μαράκι (την Μαρία ντε Γκιζ, τι την έχεις;)

      Διαγραφή
  15. Για να δούμε θα καταφέρω να ποστάρω σήμερα??!! (τρίτη απόπειρα... ίσως φταίει που είμαι ξανθιά!!!)
    Πολύ ωραίες φωτογραφίες και αφήγηση!! :)

    Έφη Μεσιτίδου-Νικολάου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βουαλά που ήταν τρίτη και τυχερή! Πολύ σε ευχαριστώ Έφη για το σχόλιό σου.
      Είναι η άτιμη η Σκωτία, ξεμυαλίστρα! Χαίρομαι που σου άρεσαν και οι φωτό (χμ, μήπως να αφιέρωνα και δεύτερη φωτο-ανάρτηση στο μέρος;)

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  16. Mια Κορνουάλη στο πολύ μικρότερό της νομίζω...
    Ευχαριστούμε για την περιήγηση!
    Καλή σου νύχτα πίνγκου μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ τί μου κανες! Και μόνο η αναφορά στην Κορνουάλη, είναι ικανή να με ξεσηκώσει και να τρέχω να βγάζω εισιτήρια! Υπέροχο είναι το άτιμο το νησί, απ'άκρη σ'άκρη του!
      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, αγαπημένη Λιακάδα!

      Διαγραφή
    2. χιχιχι! Είναι δεύτερη φορά που σε ξεσηκώνω...
      Eίμαι κακιά συναναστροφή να με προσέχεις... :-p
      Aλλος για Κορνουάλη?

      υ.γ.τη "νοστάλγεψα" κι εγώ σήμερα :))

      Διαγραφή
    3. Ένα θα σου πω: όρισε ημερομηνίες και ετοιμάζω βαλίτσες!

      Διαγραφή
  17. Με εχεις εντυπωσιασει. Ποτε προλαβαινεις και κανεις ολα αυτα τα ταξιδια; Ολες οι φωτογραφιες ειναι δικες σου; !! Θα σου ευχηθω να μην παψεις ποτε να ταξιδευεις και να μοιραζεσαι μαζι μας καθε ταξιδι :)
    Αυτο το μικρο χωριο με γοητεψε πολυ. Τροφη για ονειρα μου σερβιρες :)

    Καλο Σαββατοκυριακο πιγκουινακι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά πολύ που βρίσκεις ενδιαφέρον στις βόλτες μου! Όλα τα μέρη έχουν ενδιαφέρον, αρκεί κανείς να συντονιστεί στους ρυθμούς τους, να τα καταλάβει και να τους επιτρέψει να διηγηθούν τις ιστορίες τους!

      Και ναι, όλες (μα όλες) οι φωτογραφίες είναι δικές μου! Και ετούτο το μπλογκ είναι μία καλή ευκαιρία να τις αξιοποιώ.

      Τα φιλια μου και ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές σου!

      Διαγραφή
  18. Χμ... από ευρώπας είναι ίσως το μόνο μέρος όπου διακαώς θα ήθελα να περιπλανηθώ μέσα στη δροσιά, την αναζωογονητική υγρασία (και ψύχρα) που γεμίζει πνευμόνια, μάτια και μυαλό, μυρωδιά χώματος, πράσινο πλυμένο καθαρό και ζωηρό, θάλασσα γκρι, ηρεμία και όλο το τοπίο για την πάρτη μου. Όλα ωραία (ήλιος, θάλασσα, άνοιξη), αλλά η βροχερή εξοχή δεν συγκρίνεται... (βάλε και λίγα χάιλαντς- βάζω στο δυνατό μαύρο τσάι μου μπαχάρια, γάλα και σκΑτς -καλά κονιάκ βάζω- ανάβω και το τζάκι και περιμένω στο παραθύρι ανάρτηση για τα υψίπεδα). Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.