Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Σου'χω διαμερισματάκι στο Tung Chung!



To Χονγκ Κονγκ είναι από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη του κόσμου -ναι, περισσότερο και από το Παγκράτι. Ναι, περισσότερο και από την Κυψέλη. Πέραν του κέντρου της πόλης που απλώνεται στο νησί του Χονγκ Κονγκ και στην απέναντι όχθη (το λεγόμενο Kowloon), πολλοί οικισμοί του βρίσκονται σκορπισμένοι στα μυριάδες νησιά που ενώνονται με γέφυρες, υποθαλάσσιες σήραγγες και γραμμές του μετρό.



Το εντυπωσιακό είναι ότι για να φθάσεις από τον έναν οικισμό στον άλλον, παρεμβάλλονται κάποια χιλιόμετρα οργιαστικής βλάστησης, θάλασσες, κολπίσκοι και καταπράσινοι λόφοι. Πάνω που λες, δεν μπορεί, έχω φύγει εντελώς από την πόλη, βρίσκεσαι σε μία νέα μίνι πόλη με τεράστιους ουρανοξύστες και δικό της κέντρο. Που είναι κι αυτή μέρος του Χονγκ Κονγκ.



Σήμερις βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο μέρος. Στο οποίο σπανίως φθάνει ο τουρίστας. Σε μία "απλή" γειτονιά στην άλλη άκρη του κόσμου. Το λένε Tung Chung, είναι κάτι σαν προάστιο του Χονγκ Κονγκ, μοιάζει με μία συστάδα αψηλών κτηρίων εν τω μέσω οργιαστικής βλάστησης, έχει πληθυσμό 100.000 άτομα και μάντεψε: πριν είκοσι χρόνια δεν υπήρχε.



Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90, το Tung Chung ήταν ένα αδιάφορο ψαροχώρι και δεδομένου ότι η οδική σύνδεσή του με το κέντρο του Χόνγκ Κονγκ ήταν ένας καρόδρομος, δεν πήγαινες μήτε για να φας φρέσκο λαβράκι.



Εντούτοις εκεί δίπλα, χωροθετήθηκε το νέο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ και η κεντρική διοίκηση απεφάσισε να φτιάξει από το τίποτα, έναν καινούργιο οικισμό για να στεγάσει τους όσους θα απασχολούνται εκεί.



Το γιγάντιο πρότζεκτ βρίσκεται ακόμα εν εξελίξει και όταν εντέλει ολοκληρωθεί, θα φιλοξενεί 250.000 κατοίκους. Ναι, όσους έχει η Πάτρα, η Καλαμάτα και η Κόρινθος μαζί.



Επειδής ο χώρος είναι πολύτιμος στο Χονγκ Κονγκ, τα πάντα εδώ αναπτύσσονται κάθετα. Εξού και δεν χτίζουμε πολυκατοικίες, αλλά θεόρατα κτήρια. Ουρανοξύστες αψηλούς και τεράστιους. Σε κάθε έναν από αυτούς, στεγάζονται χιλιάδες άνθρωποι! Ναι, το γείτονα δύσκολα τον καλημερίζεις. Και ναι, η συνέλευση της πολυκατοικίας γίνεται στο τοπικό γηπεδάκι και δεν θες να τους δεις να μαλώνουν για το πετρέλαιο θέρμανσης.



Παρότι το Χονγκ Κονγκ είναι ακραιφνώς καπιταλιστικό, η λογική εδώ παραπέμπει σε κομμουνιστικά μπλοκς κατοικιών και κεντρική οργάνωση. Πες το και μεταμοντέρνο κολχόζ, εγώ δεν θα παρεξηγηθώ. Τα κτήρια διαθέτουν μεγάλους κοινόχρηστους χώρους, θυρωρούς για φύλαξη και ικανό αριθμό πάρκων τριγύρω, για να ξεγελάς λίγο την αίσθησή σου ότι ζεις σε μία μυρμηγκοφωλιά.



Αλλά μεταξύ μας, όταν το σπίτι σου βρίσκεται στον 29ο όροφο, διάδρομο G, διαμέρισμα 2907, δεν ξεγελιέσαι και πάρα πολύ. Καλού-κακού σημειώνεις τα στοιχεία του απάρτμεντ, γιατί δύσκολα το ξαναβρίσκεις. Μια γρια με αλτσχάιμερ που καθόταν στον 17ο όροφο, μήνες τριγυρνάει στον πέμπτο και χτυπάει πόρτες.



Περιμετρικά της συστάδας των κτηρίων, υπάρχει ένας μεγάλος "περιφερειακός" δρόμος με φραδιά πεζοδρόμια και πιο πέρα το τροπικό δάσος. Εννοείται ότι υπάρχουν συχνές στάσεις λεωφορείων και ποδηλατόδρομοι παντού, για να διευκολύνονται οι ουκ ολίγοι ποδηλάτες.



Για να περάσεις το δρόμο και να πας στο απέναντι πεζοδρόμιο, περνάς από υπόγειες διαβάσεις.



Με χαρούμενες διακοσμήσεις στη γνωστή manga αισθητική που έχει επιβάλει εδώ και δεκαετίες η Γιαπωνία στην ευρύτερη Άπω Ανατολή.



Τα διαμερίσματα είναι μικρά. Και ίδια. Χωρίς μπαλκόνια. Εξοπλισμένα με κλιματισμό (δεν παλεύεται η τροπική ζέστη και η υγρασία, το καλοκαίρι).



Από κάτου, υπάρχουν κοινόχρηστοι χώροι. Με παρτέρια και παιδικές χαρές και παγκάκια και μηχανήματα γυμναστικής. Εδώ το πρωί, θα ιδείς αρκετούς παππούδες να επιδίδονται σε ασκήσεις τάι τσι και γιαγιάδες να κάμουν από σκοινάκι μέχρι σπαγγάτο. Κάποια μέρα, να φορέσεις κι εσύ τη φόρμα και τ'αθλητικά σου, να έρθουμε να ασκηθούμε.



Μια και ήρθαμε μέχρις εδώ, έλα να μπούμε λίγο στην καθημερινότητα των κατοίκων -μπορεί βρε παιδί μου να σου αρέσει και να πειστείς να'ρθεις να μείνεις στο Tung Chung. Να μην ξεύρεις τα πρακτικάλιτις; Ας ξεκινήσουμε με τις δημόσιες υπηρεσίες και τα λοιπά φασίλιτις. Που βρίσκονται όλα στο κέντρο του Tung Chung, κοντά στο σταθμό του μετρό που ήμασταν πριν και τη βασική λεωφόρο που ενώνει τη γειτονιά με το υπόλοιπο Χονγκ Κονγκ. Διότι περπατώντας, τα δώδεκα χιλιόμετρα ζούγκλας και θάλασσας για να φθάσεις ντάουν τάουν, δεν τα διασχίζεις με την καμία.



Αυτά λοιπόν είναι τα σχολεία μας! Όπου φοιτά η μικρή Τσα Να Κα και μαθαίνει γράμματα, γράμματα σπουδάματα!



Και εδώ μία αποκλειστικότητα του πτηνού: ο Τσου Τσε Κι και ο Τσου Ρε Λα κι, την ώρα που επιχειρούν κοπάνα από το σχολείο (πανκς!). Εννοείται ότι η πόζα έχει γίνει φόργουορντ στον γυμνασιάρχη!



Εντάξει, τα σχολεία δεν είναι πολύ φαντεζί, αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα του Χονγκ Κονγκ θεωρείται ένα από τα καλύτερα του κόσμου. Αυστηρό, καλά δομημένο, δίγλωσσο (κινέζικα και αγγλικά), με άπειρες ώρες διδασκαλίας, πολύ κοντά στα πρότυπα της Νότιας Κορέας και της Γιαπωνίας. Σε σημείο που έρχεσαι και δικαιολογείς τον Τσου Τσε Κι και τον Τσου Ρε Λα Κι.


Σε κάθε αίθουσα, είμαστε σαράντα παιδάκια. Σε κάθε τάξη, οργανώνουμε λογής λογής δραστηριότητες (θεατρικές παραστάσεις, αθλητικές επιδείξεις, πειράματα, εκπαιδευτικούς περιπάτους, διαγωνισμούς μαθησιακής απόδοσης, χειροτεχνίες και κατασκευές, επιστημονικά πρότζεκτς, ως και μπίζνες πλανς). Σε σημείο που είναι ν'απορείς γιατί μετά πας στο Πανεπιστήμιο και δεν σου απονέμουν απευθείας το διδακτορικό.


Και για έξτρα μοτιβέισον, οι καλύτεροι βλέπουν τη φάτσα τους σε αφίσα. Για να δεις τον καταχαρούμενο Κωστάκη που αρίστευσε και θα πάει στο Γυμνάσιο των ονείρων του, μπας και παραδειγματιστείς εσύ το ρεμάλι. Πάντως για να σε βάλω και λίγο παραπάνω στο σκεπτικό, μία μεγάλη συζήτηση που ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τους όσους ασχολούνται με τα εκπαιδευτικά πράγματα εδώ στο Χονγκ Κονγκ, είναι το ζήτημα της πατριωτικής εκπαίδευσης. Το υπουργείο Παιδείας, ακολουθώντας σχετικές εντολές από το Πεκίνο, έχει προσπαθήσει να εισάγει πρωτοβουλίες για την "καλλιέργεια της εθνικής ταυτότητας και ενότητας", με σκοπό την αποδοχή και εκτίμηση της κινέζικης κουλτούρας. Οι αντιδράσεις ήσαν πολλές, το θέμα είναι ακόμα ανοιχτό και το ερώτημα παραμένει φλέγον στο Χονγκ Κονγκ, δεκαπέντε σχεδόν χρόνια μετά την επιστροφή του στην Κίνα: "Εσύ, πόσο κινέζος αισθάνεσαι αλήθεια;"



Ας αφήσουμε όμως τα εκπαιδευτικά και ας πάμε στο σύστημα υγείας. Δίπλα ακριβώς από το κόμπλεξ των σχολείων, βρίσκεται το κόμπλεξ των υγειονομικών υπηρεσιών (και μετά σού λένε μη γίνεσαι κομπλεξικός!). Σε ετούτο το κτήριο έχουν τα ιατρεία τους όλοι οι ντόκτορες της περιοχής. Οργανωμένα πράματα, όχι μπάτε σκύλοι αλέστε!



Και ακριβώς απέναντι είναι το τοπικό Κέντρο Υγείας. Ναι, τίποτις δεν είναι δωρεάν και για το οτιδήποτε, οφείλεις να πληρώσεις με τον οβολό σου. Εντούτοις, το σύστημα υγείας του Χονγκ Κονγκ βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια, στην πρώτη θέση παγκοσμίως (τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στην 30η και κατρακυλάει). Τη βλέπω την απορία, στο βλέμμα σου. Τι κάμουν αυτοί που δεν κάμουμε εμείς; Το Χονγκ Κονγκ καταλαμβάνει την πρώτη θέση αναφορικά με το προσδόκιμο ζωής (ξεπερνά τα 83 χρόνια, έχεις να ιδείς πολλούς παππούδες στο πάρκο), η κατά κεφαλήν δαπάνη ανέρχεται στο εξαιρετικά χαμηλό 3,8% και αντιστοιχεί σε 1.410 δολάριο κατ'άτομο (2012 στατίστικς). Το μυστικό; Λειτουργεί εντελώς με όρους ιδιωτικού τομέα: η επίσκεψη χρεώνεται, η συνταγογράφηση ελέγχεται αυστηρά, οι διαγνωστικές εξετάσεις συστήνονται μόνον όταν είναι απόλυτα απαραίτητες και η πρόληψη, ο εμβολιασμός και η ενημέρωση είναι κορυφαίες προτεραιότητες. Ακόμα και σήμερα, όταν φθάνεις στο αεροδρόμιο της χώρας, το πρώτο πράμα που κάμουμε είναι να σε σκανάρουμε με ειδικό μηχάνημα για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν έχεις πυρετό και μας κουβαλήσεις τίποτις μικρόβια. Και αν δεις κόσμο στο μετρό ή παιδάκια στο σχολείο να κυκλοφορούν με χειρουργικές μάσκες, μη σκιαχτείς, δεν είναι για τη μόλυνση (δεν είμαστε μήτε στο Πεκίνο, μήτε στη Σαγκάη): σημαίνει απλώς ότι είναι γριπιασμένοι και δεν θέλουν να κολλήσουν κάποιον άλλον! Χάου θότφουλ, εκ μέρους τους!



Τελευταία μας στάση είναι η αγορά. Τα εμπορικά καταστήματα βρίσκονται στο κόμπλεξ του σταθμού του μετρό. Εδώ θα βρεις και Στάρμπακς και ΜακΝτόναλντς και καναδυό άλλες φίρμες. Επίσης, θα βρεις ένα σούπερμάρκετ, μερικές τράπεζες με τα ATMs τους, ένα ζαχαροπλαστείο, ένα μαγαζί για επιδιόρθωση παπουτσιών, ένα ανθοπωλείο και τελοσπάντων τα βασικά. Αλλά εγώ θα σε πάω στο κάτω-κάτω επίπεδο, όπου βρίσκεται η "λαϊκή αγορά". Έχει νομίζω περισσότερο ενδιαφέρον.



Σε μία αρκετά μεγάλη αίθουσα, βρίσκονται αραδιασμένοι οι πάγκοι με τα ζαρζαβατικά, τα φρούτα, τα κρέατα και τα ψάρια. Ανάμεσά τους παρεμβάλλονται μικρά φαγάδικα, τύπου από την παραγωγή στην κατανάλωση -όπου μπορείς να γευθείς φρέσκα ψαρικά, ιππόκαμπους τηγανιτούς, καβούρια ψητά και λοιπά καλούδια. Να κάτσουμε να σε κεράσω κάτι;



Αν είσαι η κλασική Ελληνίδα νοικοκυρά και ψάχνεις το κολοκύθι και τη ντοματίτσα, την πάτησες. Διότι εδώ έχομεν την τοπική εξότικ χλωρίδα και τα μισά φρούτα και λαχανικά είναι μη αναγνωρίσιμα. Εντούτοις, τη μπανάνα σου μια φορά, θα την ψωνίσεις.



Επειδής είμαστε και μέσα στη θάλασσα, το ψάρι υπάρχει σε μεγάλη πληθώρα. Όχι, την κουτσομούρα δεν θα τη συναντήσεις. Αλλά από γαρίδες, σολωμούς, τόνους και σαλάχια, άλλο τίποτις!



Επειδής θα θέλεις και λίγο τσιτσί στο φαγητό σου, ας περάσουμε και από το κρεοπωλείο. Τον κιμά δεν τον πολυτρώμε εδώ, αλλά το πουλερικό πάει σύννεφο. Κοτέτσια ολόκληρα! Προειδοποιώ ότι ακολουθεί σπλάτερ φωτογραφία, λάβε τα μέτρα σου -μη μου χλωμιάσεις και σε τρέχω στο κέντρο υγείας.



Ναι, το γουρουνάκι το αξιοποιούμε ποικιλοτρόπως. Τρώμε τ'αυτάκια του, τη μυτούλα του, τα ποδαράκια του, την ουρίτσα του -γενικώς το βάζουμε κάτω και του αλλάζουμε τον αδόξαστο! Αν είσαι γουρούνι, τρέχα μακριά!



Η Τσο Τσό Κα τα θέλει τα πορτοκάλια της άγουρα, γιατί της αρέσουν τα ξινά. Αλλά επειδής είμαστε και της λεπτομέρειας, πες μου πόσο γουάου το συνολάκι με την πουκαμίσα κρεμ με μπλε πουά και το πανταλόνι μπλε με κρεμ πουά. Το σανδάλι της Τσο Τσό Κα και η σαγιονάρα της Κου Τση Μα Ρι Α από πίσω, προσθέτουν μία εσάνς αλέγκρας και καλοκαιρινής διάθεσης. Ναι, την είδα και την πολύχρωμη τσάντα.



Και ναι, η Πα Τσά είναι φανατική βετζετέριαν. 


Δεν θα σε ρωτήξω αν θα ήθελες να μείνεις στο Tung Chung. Δεν ξεύρω αν η βόλτα αυτή σε βοήθησε να μπεις καθόλου στην ψυχολογία ενός κατοίκου. Που ανεβαίνει κάθε μέρα με το ασανσέρ στον 31ο όροφο και κοιτάζει από το παραθυράκι του τα αντικρυστά κτήρια και το τροπικό δάσος από αψηλά. Θα σου πω απλώς ότι εδώ, ο κόσμος είναι ήσυχος, η ζωή είναι οργανωμένη, οι κανόνες κοινωνικής συμβίωσης είναι αυστηροί και όλα λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένο ρολόι τοίχου. Από εκείνα που βγαίνει το πουλί και κάμει κού-κου. 

Κού-κου! Κού-κου! Κού-κου! (ναι, σε σημείο που μπορεί και να σου στρίψει!)

51 σχόλια :

  1. Μμμμμ νομίζω θα το δοκίμαζα να μείνω, γιατί όχι; Εξόν κι αν το όνειρό μου γίνει πραγματικότης και μεταφερθώ στο Όρος το Μαγικόν να μείνω δια ζώσης. Πάντως, παρόλα αυτά εντυπωσιάστηκα αρκούντως κι ενδελεχώς, είμαι δε βέβαιος ότι η Κου Τσι Μα Ρί Α θα γινόταν φιλενάδα μου ασκαρδαμυκτί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά την πρώτη θετική σου απόκριση, η Κου Τσι Μα Ρί Α ήδη με ρωτάει πότε με το καλό θα γίνετε γειτόνοι -στο από πάνω διαμερισματάκι από εσένα θα μένει, έχει και κάτι έπιπλα να σύρει, χάρμα θα τα περάσετε. Επίσης ο γιος της ο Τσε Λο εξασκείται καναδυοτρεις ώρες καθημερινώς στη μουσική -δεν σε πειράζει φαντάζομαι, μόνο τα μεσημέρια είναι!

      Τις καλημέρες μου, Tremens!

      Διαγραφή
    2. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία Να Της Σύρω Το Κασόνι, και να τραγουδήσω τα παιδιά του Πειραιά και άλλα άσματα με τον γλυκύτατο κατά τα άλλα Τσε Λο!

      ωραιότατο Σαββατοκύριακο να έχετε πτηνό!

      Διαγραφή
  2. Το url του post μόλις στάλθηκε σε φίλη, Ελληνίδα που από 18 Αυγούστου ζει μόνιμα στο Χονγκ Κονγκ!!!

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. A, θα έχουμε πολλά να πούμε με τη φίλη! Είναι το Χονγκ Κονγκ εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση! Ευχαριστώ που με προμοτάρεις στα εξωτερικά!

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  3. Πάλι με χτύπησες εκεί που πονάω!! 'ήσυχος κόσμος, οργανωμένη ζωή, ΚΑΝΟΝΕΣ κοινωνικής συμβίωσης, κορυφαία συστήματα υγείας και εκπαίδευσης...' Να 'ναι γεροί η Τσά Πα και ο Κου Πά Κι να τα απολαμβάνουν... όχι σαν κι εμάς... άντε μην άνοιξω τον στόμα μου!! Όχι βέβαια ότι θα ήθελα να ζήσω εκεί... Δε με λες... κάτι σε ατμόσφαιρα Τζαμάϊκας -'cool' και easygoing - με οργάνωση Κίνας έχετε??? ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πολύ μπροστά το Χονγκ Κονγκ. Με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να βρίσκεται περίπου 30% πάνω από το δικό μας, τα Πανεπιστήμιά του να συγκαταλέγονται στα κορυφαία της Ασίας, το αστικό και περι-αστικό πράσινο να εξομαλύνει σημαντικά την αίσθηση "εγκλεισμού" που σου δημιουργούν οι ουρανοξύστες και ένα δίκτυο συγκοινωνιών (μετρό, τραμ, λεωφορεία, φέρι μπόουτς) που θεωρείται από τα καλύτερα του κόσμου!

      Φυσικά υπάρχουν και τα μειονεκτήματα. Αλλά αυτό με τους κανόνες και την οργάνωση και για μένα είναι ακαταμάχητα ελκυστικό. Οπότε, σε νιώθω απόλυτα!

      Διαγραφή
    2. Δηλαδή συγγνώμη, εμείς δεν έχουμε κανόνες κοινωνικής συμβίωσης και οργάνωση; Σήμερα είδα ένα μηχανάκι να περιμένει στο κόκκινο, σχεδόν μέχρι που άναψε πράσινο! Όχι παίζουμε! (Δεν πρόλαβα για φωτογραφία.)

      Διαγραφή
    3. Γουάου! Σίγουρα δεν ήταν τουρίστας ο μηχανάκιας;

      Διαγραφή

  4. τωρα με βρίσκεις σε μουντ που θέλω να ζήσω εκεί! Βαρέθηκα την ησυχία της πόλης μου ,βαρεθηκα να βλέπω ουρανό από το μπαλκόνι μου, τους 5 συνιδιοκτητες της πολυκατοικίας μου να σφαζόμαστε για το τίποτα..........θέλω τη μυρμηγκοφωλιά! Παίζουν και ωραιο χαρτάκι οι κινέζες ,μια χαρά θα περάσω!
    να'χω από κοντά και τον Τρεμένς που κοντεύει την άνοια ,να του βρίσκω το διαμερισματάκι του και να τον ταϊζω το μπροκολάκι του .....

    μα πόσο ρεύμα καταναλώνεται εκεί;;;; μόνο αυτός ο οικισμός φτάνει για την καταστροφή της γης!
    κουκουτσά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άψογα! Ξεκινάω τις συνεννοήσεις και σύντομα θα'ναι έτοιμο το διαμερισματάκι σου, με το κλειδί στο χέρι. Θα σου δώκω και ένα χάρτη και τζι-πι-ες για να το εντοπίσεις εντός του κτηρίου (αν βρεις περ'ελπίδα μία γιαγιά, επέστρεψέ την στον 17ο όροφο).

      Ο Tremens έχει ήδη βολευθεί σε ένα απάρτμεντ κοντά στη νέα του φιλενάδα την Κου Τσι Μα Ρί Α. Και δηλώνει πανευτυχής, αγαπητή μου Νάσια! (πτηνό είναι μεσίτης-γκαραντί, δεν πουλάμε μπρίκια μανδάμ!)

      Τα φιλιά μου! Και καλορίζικο το νέο σας σπίτι!

      Διαγραφή
    2. Θέλω τη Νάσια σε πολύ κοντινό διαμέρισμα, ιδανικά το από κάτω για να της τινάζω τη μπουχάρα στα απλωμένα της ασπρόρουχα. Εναλλακτικά να τα βρέχω ποτίζοντας τα ραδίκια που θα προσφέρω στην Πα Τσα τρις εβδομαδιαίως για το ντινέ ή το λάντσεον (διότι το τερμάτισα το Downton Abbey)

      Διαγραφή
    3. από εδω και στο εξής είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση κ. Τρεμένς!

      Διαγραφή
    4. Χα!, Μην τα βάζεις μαζί μου γιατί την πλήρωσε όλος ο πύργος χτες! Χα!

      Διαγραφή
  5. απίστευτο! είναι όπως τα λες κ χω πεθάνει στα γέλια...

    η φίλη του Snowball

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου φίλη του Snowball. Χαίρομαι που επιβεβαιώνεις τα όσα λέω (όχι για να μην λένε μερικοί-μερικοί).

      Επίσης: οι φίλοι του Snowball, είναι και δικοί μου φίλοι!

      Καλή δύναμη εκεί στις ξενιτιές!

      Διαγραφή
    2. Thanks κ να σημειωθεί ότι κ τ άλλο σου πόνημα Θα σε πάω να μου ψωνίσεις, http://www.pigkouinos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_17.html, πέρα του ότι είναι ακριβέστατο, αντιπροσωπεύει 100% τις σκέψεις μου για τα καταστήματα αυτής της πόλης... επιτέλους κάποιος που αισθάνεται ασήμαντος μπροστά στα τόσα Rolexαδικα που είδε, ούτε swatch να πουλούσανε!!

      Μία υποσημείωση αν μου επιτρέπεις, ωραία η κάθετη δόμηση, ΑΛΛΑ εκεί κάπου προς το Stanley(http://en.wikipedia.org/wiki/Stanley,_Hong_Kong) όταν είδα μεγαθήρια με φόντο την τρ βλάστηση, πάνω απ την εξωτική παραλία (http://hong-kong-travel.org/Repulse-Bay/), αγριεύτηκα!!!!

      Διαγραφή
    3. Το Χονγκ Κονγκ είναι η πιο κάθετη πόλη στον κόσμο! Και το καταλαβαίνεις ότι είναι θέμα χώρου και αναγκαιότητας, αλλά σε περιπτώσεις όπως το Stanley που αναφέρεις, σε πιάνει η απόγνωση! Παρόλ´ αυτά παραμένει μία άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση ζωντανης και μοντέρνας πόλης, με ζίλιον θινγκς του ντου! Εν ολίγοις, δύσκολα βαριέσαι στο Χονγκ Κονγκ!
      Αρκεί να διαθέτεις τα χρήματα για να μπορείς να απολαμβάνεις την ¨εύκολη ζωή¨ που μπορεί να σου προσφέρει!

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε ετούτη η ανάρτηση! Χαίρομαι ακόμα περισσότερο που σου άρεσε κι εκείνη η βόλτα στα καταστήματα, την οποία μνημονεύεις!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Ρε συ πτηνό, με εντυπωσιάζεις καθημερινά! Υπάρχει κανένα μέρος που ΔΕΝ έχεις επισκεφτεί; Έχω σκάσει από την ζήλια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη Χριστίνα, είμαι σουρτούκικο πτηνό εκ πεποιθήσεως.
      Αλλά υπάρχουν κάμποσα μέρη που δεν έχω πάει. Θα πάω όμως, αλήθεια! :)

      Διαγραφή
  7. Χμμ... Τσου Ρελά Κι, Τσου Τσέ Κι, Κου Τση Μα Ρία... τώρα αυτά είναι πραγματικά χονγκονέζικα ονόματα; Πάντως δε θα 'θελα με τίποτα να 'μαι αυτός που έχει αναλάβει τα κοινόχρηστα σ' αυτές τις πολυκατοικίες! Κατά τα άλλα, εν συγκρίσει με όσα είδαμε, τα playmobile τα λες και χίπηδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εντελώς πραγματικά τα ονόματα, πτηνό δεν αστειεύεται με τέτοια κρίτικαλ ζητήματα.
      Αυτό με τα κοινόχρηστα πάντως, είναι μεγάλος εφιάλτης. Μόνο για να ρίξεις κάτω από τις πόρτες, τα ειδοποιητήρια, μπορεί να σου πάρει και δύο βδομάδες.

      (Για την ιστορία, έχουν κεντρική υπηρεσία στην είσοδο για τέτοια θέματα. Με θυρωρούς.)

      Διαγραφή
    2. Να φανταστείς οτι την κουνιάδα της Κου Τση Μα Ρί Α - η οποία τυγχάνει να ειναι και αγαπημένη μου φίλη - τη λένε Κου Τση Κα Τσί Κα - είναι ένεκα της συγγένειας!

      Διαγραφή
    3. Η Κου Τση Κα Τσί Κα είναι ξαδέλφη με το Πα Ρδα Λο Κα Τσί Κι, με το οποίο δεν μιλιόμαστε όμως γιατί με εκνεύρισε που όλο χαζογελάει!

      Διαγραφή
  8. ...και σε ένα διαμερισματάκι δεν ήθελες να μπεις μέσα????....
    (ε, είμαι αχάριστη, το ξέρω...)
    Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με κάλεσε η Πα Τσα σπίτι της, αλλά δεν το τρώω το χόρτο. Και καταλαβαίνεις.
      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
    2. Α, κακώς, το κάμει το ραδίκι η Πα Τσα ένα αριστούργημα!

      Διαγραφή
    3. Το συνδυάζει κιόλας με ωραιότατη λουίζα, του βάζει και λίγο άνηθο, βασιλικό και δυόσμο. Πετάει στη χύτρα και κάνα μπρόκολο. Πιο υγιεινό, ξερνάνε και οι κατσίκες!

      Διαγραφή
    4. Καλέ spring rolls τα κάνει τα χορταρικά και στο τέλος θα'χει και fortune cookie...

      Διαγραφή
  9. No way!!!!!!! Φρίκαρα μόνο που με ταξίδεψες εσύ. Φαντάσου να πήγαινα κ μόνη μου. Για μόνιμη εγκατάσταση, ούτε λόγος. Οι κάτοικοι έχουν τη σωματική τους υγεία. Την ψυχική τους ξέρουμε αν την έχουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω. Αν και μεταξύ μας, έχω πολλές ανησυχίες και για τη δικιά μας την ψυχική υγεία, που υποτίθεται πως ζούμε σε μία πιο ανθρώπινων διαστάσεων, λογική.
      Είναι δύσκολη η μόνιμη εγκατάσταση. Όχι γιατί είναι καλύτερη ή χειρότερη η δική τους πραγματικότητα. Αλλά κυρίως γιατί είναι πολύ πολύ πολύ διαφορετική.

      Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  10. Ψήνομαι για Χονγκ Κονγκ πτηνούλι...ψήνομαι αγρίως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην το σκέφτεσαι καθόλου, σιάξε βαλίτσες!!!
      :)

      Διαγραφή
  11. Εγώ - από τότε που αποχαιρέτησα τα πάτρια - πτηνό μου, έναν όρκο έχω δώσει: Να μην ξαναμείνω σε πολυκατοικία ποτέ στην ζωή μου !!! Βρε, δεν πά' να 'ναι το πιο λουκζούριους διαμέρισμα στον κόσμο ;;; ΜΕ και ΤΙΠΟΤΑ !!!

    Μα φαντάζεσαι τώρα να έχει κοπεί το ρεύμα όταν γυρνάς από την λαϊκή ή να μην έχουν κάνει συντήρηση στο ασανσέρ και να πρέπει ν' ανεβείς 52 ορόφους φορτωμένος σακούλες ;;; Ο Χριστός κι η Παναγία !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άχου, καθόλου δεν σε αδικώ! Άλλωστε όπως έχουμε συμφωνήσει, τα σπίτια που θα πάρουμε στη Σκωτία θα είναι μονοκατοικίες, με τους κηπάκους τους και τις καμινάδες τους και τα μεγάλα παράθυρα να αγναντεύουμε τη θάλασσα!

      Αυτά τα μπίλντινγκς του Χονγκ Κονγκ έχουν κάτι το απάνθρωπο και φοβιστικό! Σε συνθλίβουν. Εκμηδενίζουν την ατομικότητά σου. Σε υποτάσσουν. Και το ενδεχόμενο του χαλασμένου ασανσέρ, κόλαση!

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, Αγγελική!

      Διαγραφή
  12. Καλαμιά στην κάμπο11 Οκτ 2013, 3:04:00 μ.μ.

    Με τα ψηλοτεράστια κτίρια γενικώς αγχώνομαι και έτσι πέρασα τις εικόνες τους στα γρήγορα. Γιατί εγώ μόλις βλέπω κάτι τέτοιο το μυαλό μου πάει σε δύο πράγματα : μην τυχόν γίνει σεισμός και μην τυχόν η κ.Τα Σου Λα ξεχάσει το τηγάνι στη φωτιά και λαμπαδιάσει το σύμπαν.
    Να είσαι μέσα, να μένεις στα πολύ ψηλά για να έχεις καλή θέα και κανέναν από πάνω σου και να πρέπει να φύγεις για να σωθείς.... Πού να πας, πού;;;
    Για να μην πω κι αυτό που λέει η Αγγελική, να έχει χαλάσει το ασανσέρ, ν΄ανέβεις χιλιάδες σκαλοπάτια και μόλις φτάσεις επάνω να ανακαλύψεις ότι ξέχασες την τσάντα σου στο αυτοκίνητο. Χαχαχαχα.
    ΄Ομως δώσ'μου λαϊκή ή στεγασμένη αγορά με φρούτα, λαχανικά, κρέατα, φαγάδικα, άσε με κει μέσα, φύγε και έλα σε μια βδομάδα να με μαζέψεις.
    (Αυτιά και ποδαράκια γουρουνίσια τρώνε όμως και οι Ευρωπαίοι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη σου πω για τον "δικό μας" τον πατσά, Καλαμιά μου !!! Μπλιαξ, μπλιαξ, μπλιαξ !!!

      Καλά ... έτσι κι έχεις ανεβεί 72 ορόφους με τα πόδια μόνο και μόνο για να ανακαλύψεις ότι έχεις ξεχάσει την τσάντα σου με τα κλειδιά του σπιτιού στο αυτοκίνητο, χτυπάς το κουδούνι του διπλανού διαμερίσματος, όπου μένει η κα Τα Σου Λα, βγαίνεις στο μπαλκόνι της και φουντάρεις μια και καλή !!!

      Διαγραφή
    2. Το καλύτερο είναι να το κάνεις πάνω κάτω τρις ημερησίως. η Πατρουλάκη μπροστά σου θα είναι μια χοντρή φακλάνα...

      Διαγραφή
    3. Καλαμιά, θα σου σκαρώσω ανάρτηση με αγορές και τρόφιμα, ειδικά για εσένα! Από βδομάδας, υπόσχομαι να επανέλθω επί του θέματος! Όσο για τα κτήρια, όχι δεν είναι για μας! Εξαιρετική η οργάνωση και η κοινωνική ευταξία, αλλά η ακύρωση της προσωπικότητάς σου μέσα σε ένα τέτοιο αρτιφίσιαλ και μαζικό περιβάλλον, δεν μπορεί παρά να πληγώνει την καθημερινότητά σου!

      Διαγραφή
    4. Μπλιαχ, μήτε να τον σκέφτομαι δεν θέλω τον πατσά! Κι αυτή η βρωμερή μυρουδιά του! Χάλια, Αγγελική μου, δεν μου αρέ καθόλου λέμε!

      Τρεμενς, η Πετρουλάκη χοντρή φακλάνα; Θα πέσει ο Ίβιτς να μας πλακώσει!

      Διαγραφή
  13. Kαλέ ο Χριστός και η Παναγία!
    Ψυχοπλακώθηκα!
    Ε ρε και να χαλάσει το ασανσερ και να πρέπει να ανέβεις εκεί πάνω με τα ψώνια!!!
    Μακριά απο μας πτηνούλι δεν το σηκώνει η πέτσα μας!!
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνεις και οικονομία σε γυμναστήρια και διαιτολόγους! Αλλά έχεις δίκιο, δεν είναι εύκολη η διαβίωση εδώ! Έχει μία βία όλο αυτό. Που ασκείται απάνου σου και σε μειώνει, καθιστώντας σε μονάδα εντός ενός μαζικού συστήματος!

      Ρώτα και την Κου Τση Μα Ρί Α, τι τραβάει καθημερινώς που κατεβαίνει για ψώνια στο μολ! Να τρέμει ουχί για τη χαλασμένη την πατάτα, αλλά για το χαλασμένο το ασανσέρ!

      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. θα μπορουσε να χει και τιτλο η αναρτηση "η ζωη σε ενα γκετο" !λοιπον εχω μια φιλη στο Βερολινο που τα πρωτα χρονια της ως μεταναστης εμεινε πραγματικα σε ενα δαιδαλωδες τετοιο κτιριο -οχι βεβαια τετοιο θεριο-αλλα ενα τετραγωνο ολοκληρο κλειστο με ακαλυπτο που θα λεγαμε εδω στη μεση και οικοδομες με μικρα διαμερισματα,περπαταγες εστριβες αριστερα,μετα δεξια αντε λιγο ακομη και να το διαμερισμα.... φωτα διαδρομων παντα ανοικτα και ατελειωτοι διαδρομοι με πορτες ,μπαλκονια ουτε λογος να γινεται.... συνθηκες πικρας, τοσης οσης κρυβει απο μονη της η λεξη μεταναστης!
    Μεγαλη καταθλιψη το Tung Chung ικανο με τοση οργανωση να σε αποδιοργανωσει!!!!!!!!!!!!
    like στην αναρτηση γιατι γελω πολη με τις φιλες χα τσι μι .χο κο μο χααχαχ και τις περιγραφες σαγιοναρα τσαντα αχχαχαχ!
    τα σεβη μου και τις καλησπερες μου!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι μοιάζει με καφκικό εφιάλτη ετούτο το κόμπλεξ των κτηρίων! Αλλά κι αυτό που περιγράφεις στο Βερολίνο, α πα πα, μακριά από μας! Κάτι τέτοια μπίλντινγκς βρίσκεις στην Ανατολική Ευρώπη, κατάλοιπα του κομμουνιστικού καθεστώτος και σε πιάνει η ψυχή σου!

      Οι φίλες Κου Τση Μα Ρί Α και Πα Τσα, σου στέλνουν την αγάπη τους και τα φιλιά τους! Και εγώ την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  15. Πέθανα στο γέλιο και με τα δικά σου σχόλια στην ανάρτηση, αλλά και με όλων!!
    Να δεις που τώρα θα αναβαθμιστεί κι ένας ξεχασμένος εφιάλτης που έβλεπα με ένα σπίτι που όλο ανακάλυπτα δωμάτια....ω Παναγιά μου..έτσι και μπω εκεί μέσα σε εφιάλτη, πάει με χάσατε!
    Έκανα παλιότερα τάι τσι, οπότε θα έχω και παρέα τους παππούδες όταν θα κουράζομαι να ανοίγω πόρτες...

    Πέρασα τα δυο τελευταία πρωινά (πίνοντας τον πολύ πρωινό καφέ μου) με τις προηγούμενες αναρτήσεις σου, αλλά δεν προλάβαινα να σχολιάσω...απλά θέλω να σου δώσω τα συγχαρητήρια μου!!
    Φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ο εφιάλτης με τις πόρτες και τα τερατώδη κτήρια, ακούγεται σαν θρίλερ από κάποιο δυστοπικό μέλλον! Σκέψου τους ατελείωτους διαδρόμους με τα διαμερίσματα σε αυτά τα κτήρια του Tung Chung: μία αγωνία την ζεις ώσπου να φθάσεις στο απάρτμεντ σου!

      Πάντως, είπα στα κορίτσια (την Πα Τσα και τις φίλες της, ντε!) για σένα και σε περιμένουν αύριο κατά τις έξι το απόγευμα στον ακάλυπτο, να κάνετε όλες μαζί τάι τσι! Η Τσο Τσό Κα δήλωσε ότι θέλει να της μάθεις και τραντίσιοναλ γκρικ ντάνσες: ένα συρτάκι, ένα καλαματιανό ή και κάνα τσάμικο στο τσακίρ κέφι!

      Τα φιλιά μου και καλό σου Σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  16. Eυχαριστούμε για την ξενάγηση..πληροφόρίες και φώτος...αλλά ευχαριστώ δε θα πάρω...με τίποτε δε θα ήθελα να ζούσα εκεί...ούτε στη πόλη αυτή ούτε σ αυτές τις πολυκατοικίες...ούτε εμφανισιακά μου αρέσουν ..ούτε ότι είναι μυρμηγκοφωλιές ..ούτε ένα μπαλκόνι...όσο για τη ζέστη εντάξει είμαστε μαθημένοι εδώ στη Κύπρο από καύσωνες... Γέλασα με τα ονόματα, ειδικά με το Κου Τση Μα Ρι Α :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκό μου Δελφινάκι, είναι ο ήλιος της Μεσογείου διαφορετικός από τον ήλιο στις Ασίες και τις Άπω Ανατολές! Ως και οι καύσωνες, είναι πολύ λιγότερο δυσάρεστοι στην Κύπρο και στην Ελλάδα από ό,τι στην Ινδονησία και την Καμπότζη!

      Και ναι, μπαλκόνια δεν έχουμε εδώ στο Tung Chung -αν και μεταξύ μας δύσκολα θα έβγαινε κανείς στο μπαλκόνι του στον 38ο όροφο!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  17. Νομίζω ότι σας το χαρίζω το Χονκ Κονγκ... Εδώ στον πυργο αθηνών μου φαίνεται τρατζικ να μένεις... Φαντάσου εκεί!! Μέχρι 5ο φτάνω.. Πιο πάνω με πιάνει ίλιγγος! Ασε το να βλέπω καθημερινά όλες αυτες τις φάτσες θα μου προκαλούσε συναισθήματα τύπου ποιος είναι ο δολοφόνος, βλέπω τον θάνατο σου, the ring...You know what i mean...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. μια χαρά μου φαίνεται. άνετα θα ζούσα εκεί, αρκεί βέβαια να λειτουργούν τα ασανσέρ. βλέπεις εντώ στο ελλάντα, έχω τέσσερις μέρες χωρίς αλεβέητορ και μένω στον όγδοο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.