Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Το μεγαλύτερο μουσείο της Ασίας!



Πτηνό τρέφει μεγάλη αγάπη και σεβασμό για την τέχνη, εξού και επισκέπτεται μουσεία και πινακοθήκες ανά τον κόσμο, ενημερώνεται για τα πολιτιστικά από σάιτς και εφημερίδες και φχαριστιέται να γνωρίζει καινούργια πράματα και διαφορετικές εικαστικές προτάσεις. Και ειλικρινά θα στο πω: με ενδιαφέρουν τα πάντα! Ακόμα και αν πρόκειται για το εντελώς πέρα από εμένα, το παντελώς άγνωστο και αισθητικά μακρινό: από την προκολομβιανή τέχνη των Ολμέκων και τα ινδιάνικα τοτέμ της φυλής των Τσερόκι έως τη λεπτοδουλεμένη μπουχάρα του Ισπαχάν και το βελγικό κοπανέλι στη Μπριζ. Εντάξει, περίπου.



Το σίγουρο είναι πως όταν μου τάζεις γκραντιόζο μουσείο σε εντελώς μοντέρνο κτήριο και με τεράστια συλλογή από αριστουργήματα μοντερνισμού, εμένα ως κοινό με έχεις κατακτήσει -πες μου ώρα και μέρος να κάμουμε κατάσταση.



Για να σου δώκω και ένα γεωγραφικό στίγμα να ξεύρεις πού να τοποθετήσεις την πινέζα στο χάρτη, βρισκόμαστε στη Σαγκάη. Και πιο συγκεκριμένα στην ανατολική ακτή του ποταμού ΓιανγκΤσέ, στη ραγδαία αναπτυσσόμενη περιοχή Πουντόγκ -που σημαίνει ότι αν νιώθεις ναυτία είναι από το τζετ λανγκ! Ή που σε πείραξε εκείνο το σουβλάκι από φίδι που φάγαμε εψές.



Εδώ, σε μία τεράστια έκταση που απαλλοτριώθηκε από το κράτος, φιλοξενήθηκε πριν μερικά χρόνια η γουάου Expo 2010. Η Διεθνής Έκθεση ντε με τα εκατοντάδες περίφτερα των χωρών, τα χιλιάδες εμπορεύματα, τις χάι-τεκ εφευρέσεις και τις μυριάδες επιχειρήσεις -που βέβαια, χελόου, στη Θεσσαλονίκη έχουμε καλύτερη, αλλά εντάξει και η κινέζικη συμπαθητική ήταν.



Περπατώντας το χώρο της Expo, συναντάει κανείς απίθανα μπίλντιγκς τύπου ανάποδα ούφο, μεταλλικές μέδουσες, γυάλινες τέντες και υπερμεγέθη γουατέβερ. Για να πάρεις μία ιδέα, παρακάλεσα την Σέ Ι Τσιζ να ποζάρει με φόντο τους φουτουρισμούς.


Εκείνο όμως που ξεχωρίζει ανάμεσα στα λοιπά περίφτερα είναι το υπέρλαμπρο Τσάινα Παβίλιον. Που το βλέπεις από μακριά και σου μοιάζει με κινέζικη κορώνα από αυτές που φοράγανε οι αυτοκράτορες στην Απαγορευμένη Πόλη. Στενότερο στη βάση του, παίρνει έκταση εις ύψος. Και κατακόκκινο. Διότι είμαστε και κομμουνισταί. 



Το κτήριο βασίζεται στην παραδοσιακή λογική δόμησης των σπιτιών στην Κίνα, αναπαράγοντας (σε χιουτζ κλίμακες) τα λεγόμενα "ντουγκόνγκ", τα ξύλινα δηλαδή δοκάρια που κλειδώνουν τις στέγες και θα τα συναντήσεις μέχρις και σήμερα σε αγροτικά σπίτια και σε ναούς. Το αποτέλεσμα είναι εντελώς απιστεύταμπολ!



Ήταν μάλιστα τέτοιο το σουξέ του περιφτέρου κατά τη διάρκεια της Expo, που αποφασίσθηκε να το κρατήσουμε και πέραν αυτής και να το αξιοποιήσουμε με κάποιον τρόπο -τύπου να το κάμουμε σουπερμάρκετ ή συνεδριακό κέντρο ή μπουζουκλερί. Αφού το σκεφτήκαμε ώριμα το θέμα, απεφασίσαμε να το μετατρέψαμε στο μεγαλύτερο Μουσείο Τέχνης στην Ασία, να'ρχεται η Χου Τσου να περνάει κουόλιτι τάιμ.



Ήδη από τη στιγμή που μπαίνεις στο μπίλντινγκ, σε πιάνει το δέος και κουνάς την ουρά σου ενθουσιασμένος, καθώς (α) αν λατρεύεις την αρχιτεκτονική φχαριστιέσαι τις αδρές γραμμές του κτηρίου και το συνδυασμό μοντέρνου και πριμιτίφ, (β) αν λατρεύεις την τέχνη φχαριστιέσαι με τη μπροσούρα που σου ανακοινώνει ότι πρόκειται να θαυμάσεις 14.000 αριστουργήματα κινέζικης μοντέρνας τέχνης και (γ) αν λατρεύεις το πορτοφόλι σου φχαριστιέσαι που το εισιτήριο είναι δωρεάν. Διότι δεν θυμάμαι αν στο είπα, αλλά είμαστε και κομμουνισταί. 



Πανύψηλες κυλιόμενες σκάλες οδηγούν τους επισκέπτες από τη βάση του κτηρίου στα εντός του.



Και είναι τόση η ώρα που ανηφορίζεις εκστασιασμένος που έχεις τη δυνατότητα να τραβήξεις και μερικά ωραιότατα ενσταντανέ του κόσμου από κάτου.



Από τα πρώτα βήματά σου στα ενδότερα του κτηρίου, επιβεβαιώνονται οι υψηλότερες προσδοκίες σου: το Τσάινα Αρτ Μιουζίουμ είναι πράγματι εντυπωσιακό, ουχί μόνο ως μπίλντινγκ, αλλά και ως συλλογή έργων τέχνης.



Περιδιαβαίνοντας τις αίθουσες, γνωρίστηκα με πίνακες που ουδέποτε είχα δει, με εικαστικές προσεγγίσεις που ουδέποτε είχα φανταστεί και με καλλιτέχνες που ουδέποτε είχα ματακούσει.



Όπως ο He Tianjian, o Xie Zhiliu και ο Guan Liang. Που μπορεί εμένα κι εσένα να μην μας λένε τίποτα, αλλά για ενάμιση δισεκατομμύριο κόσμου είναι όσο γνωστοί είναι ο Πικάσο και ο Σεζάν και ο Τουλούζ Λοτρέκ. 



Με ιδιαίτερη προσοχή στάθηκα στη θεματολογία. Σκηνές από την καθημερινή ζωή, τύπου κινέζοι πίνουμε τσάι, κινέζοι παίζουμε βιολί, κινέζοι οργώνουμε το ρύζι, κινέζοι εργαζόμαστε χαρούμενοι, κινέζοι πάμε στο διάστημα.



Στρατευμένη τέχνη θα το πεις και θα'χεις δίκιο. Το καθεστώς διαφημίζει τις επιτυχίες του, η ιδεολογία διαπνέει τα έργα και όλα είναι πασπαλισμένα με έναν υπερβατικό εξωραϊσμό. 



Τώρα θα μου πεις, πτηνό μάς έταξες μοντέρνα τέχνη κι αντίς για κυβισμούς και κονστρουκτιβισμούς και μπάουχάους, βλέπουμε εντελώς παραστατικές απεικονίσεις και δη δυτικότροπες, τα λεφτά μας πίσω (αμ δεν πλήρωσες, αμ έχεις και άποψη!). Η αλήθεια είναι ότι οι πιο αφαιρετικές προσεγγίσεις δεν άρεσαν πολύ στο καθεστώς και κόπηκαν στα προκριματικά. Διότι -αλήθεια στο είπα;- είμαστε και κομμουνισταί.



Εκεί λοιπόν που χάζευα τα έργα και ανακάλυπτα αυτόν το νέο κόσμο εικαστικής δημιουργίας που ξεδιπλωνόταν μπροστά μου, άρχισαν να υποπίπτουν στην αντίληψή μου μερικές περίεργες συμπεριφορές. 



Διάφοροι επισκέπτες έπιαναν τους πίνακες με τα δάχτυλά τους και τους έτριβαν για να δουν εάν ξεβάφουν. Μπα λέω, ιδέα μου θα'ναι. Ή που δεν είδα καλά ή που θα'ταν τίποτις χωριαταρίες από την εσωτερική Μογγολία (πώς λέμε Δριμίγκλαβα;) που τις φέραμε τουρ στη Σαγκάη αλλά τί να περιμένεις και από τη στέπα;



Ύστερα όμως διαπίστωσα έκπληκτος και άλλα παραδείγματα. Επισκέπτες χτυπούσαν τους τοίχους του κτηρίου για να δουν από τί είναι φτιαγμένοι. Παιδάκια είχαν ξαμοληθεί και κυνηγιόντουσαν στις αίθουσες. Κάποια πιο ζουμπουρλούδικα κάθονταν κατάχαμα και μασουλάγανε σάντουιτς με γαρίδες, ενώ άλλα πιο αποφασιστικά σκαρφάλωναν απάνου στα γλυπτά και πόζαραν με μπρίο για να τα απαθανατίσουν οι υπερήφανοι γονείς!



Σε μία αίθουσα με μία περιοδική έκθεση που παρέπεμπε στα γιαπωνέζικα μάνγκα, διάφοροι καταχαρούμενοι Κινέζοι (λέμε τώρα) έπαιρναν πόζες δίπλα σε μία καρτούν μαϊμού.



Και για ακόμα πιο ιμπρέσιβ αποτέλεσμα, κάμανε τη μαϊμού. Και πολύ επιτυχημένα, τολμώ να πω.



Εδώ ο Θανασάκης σε μία εντελώς δικιά του σύνθεση -μας πήρε είκοσι λεπτά να τον ελύσουμε.


Και ο Τσου Κα Κα από μικρός στα βάσανα. Ναι, αυτό δίπλα του είναι πρίζα. Η επόμενη πόζα δεν ήταν καθόλου ευχάριστη.



Εδώ ο Ατσού (-μπαλός;) προσπαθεί να εξηγήσει στην κάπως επικριτική κόρη του τον τετραγωνισμό του κύκλου.



Εντέλει διαπιστώνω ότι βρίσκομαι σε ένα εντελώς χαοτικό μέρος, όπου επισκέπτης και τέχνη, αλλά καμία σχέση το ένα με το άλλο. Σα να πήρες ένα τσούρμο Νεάντερνταλς και να τους έχωσες στο Λούβρο -ως και η Τζοκόντα, θα σταματούσε να χαμογελάει, ως και η Νίκη της Σαμοθράκης θα πέταγε μακριά! Κανείς δεν κοιτάζει τα έργα, όλοι ήρθαν για να φωτογραφηθούν.



Σε κάποιες αίθουσες οι φύλακες προσπαθούν να ψιλοεπιβάλουν μία κάποια στοιχειώδη τάξη, στις περισσότερες όμως κάθονται και αυτοί σε μία γωνιά και παίζουν με το κινητό τους. Ή φωτογραφίζονται και οι ίδιοι για να στείλουν τις φωτό στο παρεάκι, τύπου είμαι στη δουλειά τώρα, περνάμε τζετ, φιλιά στην Τσου Τσού σου (πολύ δημοφιλές όνομα στην Κίνα, όλοι έχουν από μία στην οικογένεια)!



Όπως καταλαβαίνεις, από ένα σημείο και μετά σταμάτησα να φωτογραφίζω τα έργα και φωτογράφιζα τον κόσμο! Διότι πτηνούλι έχει και μία έφεση στο νεορεαλιστικό πορτρέτο ντεμέκ φιλότεχνου Κινέζου. Ειδικά αυτό το γλυπτό με τα ηλιοτρόπια είχε τρομερό σουξέ στις πόζες. Που'σαι ΒανΓκογκ να έρθεις να μας δεις!



Εδώ δύο χαρούμενα αγόρια με τον ιμπρεσιονισμό στο βλέμμα. Από πίσω η Ανεζούλα περιμένει να πάρει σειρά.



Θα με πεις εμμονικό, αλλά η σχέση ενός λαού με την τέχνη του θεωρώ πως μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την ιδιοσυγκρασία και την κοινωνική του κουλτούρα. Η αγελαία συμπεριφορά του πλήθους εδώ, η σχεδόν ξεδιάντροπη και εντελώς αγενής στάση του απέναντι σε αυτά που έβλεπε με οδήγησε σε ένα πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα. Στο συμπέρασμα ότι οι αξιοζήλευτοι και πολυδιαφημισμένοι ρυθμοί ανάπτυξης δεν είναι καθόλου βέβαιο πως συνοδεύονται από αντίστοιχη άνοδο του επιπέδου καλλιέργειας. Διότι κακά τα ψέματα, η απόκτηση κινητού τηλεφώνου, τηλεόρασης και αυτοκινήτου δεν είναι αρκετή για να υπερβεί κανείς τις τριτοκοσμικές καταβολές του.



Η Κίνα είναι μία χώρα με ένα δισεκατομμύριο τετρακόσια εκατομμύρια ανθρώπους. Που πέρασαν από την απολυταρχία των αυτοκρατόρων στην απολυταρχία του Μάο και ύστερα στην απολυταρχία ενός ιδιότυπου καπιταλισμού. Η πρώτη απολυταρχία ήταν κλεισμένη στα παλάτια της, η δεύτερη σε μία ιδεολογική νεύρωση και η τρίτη είναι κλεισμένη στα λοφτς και στις επαύλεις που χτίζονται στα προάστεια της Σαγκάης και του Πεκίνου. Φοβούμαι όμως πως καμιά τους δεν νιάστηκε πραγματικά για αυτό το ένα δισεκατομμύριο τετρακόσια εκατομμύρια ανθρώπους. Καμιά τους.

34 σχόλια :

  1. εντυπωσιακό το μουσείο ,αν κι εμένα μου αρεσει πολυ η παραδοσιακή Κίνα και όσο για την τέχνη της πιο πολύ φημίζεται για τις πολεμικές της τεχνες........απο τα λίγα που ξερω μ'αρεσει και η μουσικής της!
    όσο για την πολιτική της ,ο κακός χαμός,ουτε οι ίδιοι δε θυμουνται με τόσες δυναστείες!

    τι λες πτηνό ,ξεκιναμε σαολίν ,να βάλουμε κάτω τους οχτρούς μας ;

    早上好 !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ιδέα να χτίσουν ένα χιουτζ μπίλντινγκ χρησιμοποιώντας φόρμες της παραδοσιακής τους αρχιτεκτονικής στο πιο πειραγμένο, είναι νομίζω εξαιρετική. Οι αδρές ευθείες γραμμές, οι μεγάλοι όγκοι και το κόκκινο χρώμα καθιστούν το Τσάινα Παβίλιον μία αρχιτεκτονική εξτραβαγκάντσα.

      Όσο για το σαολίν, είμαι μέσα! Πτηνό -πολύ ερεθισμένο από διάφορα που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό- είναι έτοιμο για τρελό κλωτσομπουνίδι.

      早上好 !

      Διαγραφή
  2. Εντυπωσιάστηκα πολύ απ το κτίριο η αλήθεια είναι, κάποια έργα επίσης εξίσου εντυπωσιακά, αλλά τα 2 ιμπρεσιονοστικά αγόρια μπροστά απ τα ηλιοτρόπια μου κλέψαν την καρδιά! Εξαιρετικοί! Καλημέρα σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α λες για τον Τριαντάφυλλο και τον Γαρύφαλλο! Πολύ χαριτωμένα παιδιά και τα δύο. Τον δε ιμπρεσιονισμό τον έχουν εύκολο. Μη σου πω και τον εξπρεσιονισμό. Στο τσακίρ κέφι μάλιστα, φθάνουνε και στο εντελώς αφηρημένο -ας πούμε ο Τριαντάφυλλος ξεχνάει συχνά τα γυαλιά του.

      早上好 !

      Διαγραφή
  3. χαχαχαχ! Καλημέραααα!
    Αυτό που γράφεις περι πτηνολογίου στον τίτλο δε το είχα ξαναδεί μα το Θεό! Πότε το'βαλες?
    Ωραίο το κτίριο δε λεω αλλά η τέχνη που'χαν να μοστράρουν δεν μου άρεσε.(κομμάτι χοντροκομμένη τη βρήκα και πολύ κοινότυπη.)
    με εξαίρεση τα καλάμια δεν είδα κάτι το ωραίο...
    Φιλιά και την καλημέρα μου! :)

    υ.γ. Το σουβλάκι φιδιού δεν ητο φιδιού αλλά σκυλιού καμουφλαρισμένο λόγω του νόμου της σκυλοαπαγόρευσης που πλέον υπάρχει εκεί... :-p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέσει το νέο μου μοτό. Που και που κάμω καμία ανανέωση στα σταθερά στοιχεία του μπλογκ γιατί το βαριέμαι να το βλέπω ίδιο.

      Το οικοδόμημα είναι πράγματι καταπληκτικό. Όσο για την τέχνη, η αλήθεια είναι ότι οι πίνακες που παρέθεσα εδώ ίσως και να αδικούν τη συλλογή. Αλλά πτηνούλι υπόσχεται να επανέλθει με σπέσιαλ ανάρτηση που θα περιλαμβάνει περισσότερους πίνακες!

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      ΥΓ. Τρέχω για σόδες, εδώ μου'κατσε εκείνο το σουβλάκι!

      Διαγραφή
  4. Πραγματικά εντυπωσιακό κτίριο, χιουτζ! Έτυχε να "συνεργάζομαι" με Κινέζους (η εταιρεία που εργαζόμουν είχε θυγατρική στη Σανγκάη) και η νοοτροποία και το επίπεδο είναι πραγματικά λόου, πολύ λόου...
    Σου είπα πόσο σε ζηλεύω (για άλλη μία φορά) για τα ταξίδια που μπορείς και κάνεις? Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μίκα, βέρι βέρι λόου το επίπεδο. Η έλλειψη τρόπων, ευγένειας και καλλιέργειας εξηγείται, όταν συνειδητοποιήσει κανείς ότι στην Κίνα δεν υπάρχουν μνήμες αστικής κουλτούρας. Εντούτοις η αντίφαση ανάμεσα στην κοινωνική συμπεριφορά και την υψηλή οικονομική ανάπτυξη είναι ως και σοκαριστική για έναν Δυτικό.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Εγώ πάλι χαριτωμένη τη βρήκα αυτή τη νατουραλιστική, χαλαρή προσέγγιση στην τέχνη. Τι καταλάβαμε κι εμείς της Δύσης (αν και η Ελλάδα είναι μια κατηγορία από μόνη της) που ντρεπόμαστε να κοιτάξουμε; Βουρ στον πατσά (με εντόσθια από φίδι). :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεράσιμε, θα σε πάρω νεξτ τάιμ μαζί μου και θα σε αφήσω ανυπεράσπιστο μέσα σε μία αίθουσα γιομάτη Κινέζους, να έρθεις μετά να μου πεις πόσο χαριτωμένη και νατουραλιστική θα βρεις την προσέγγισή τους. Χαχαχαχα!

      Διαγραφή
  6. Εντυπωσιακά κτίρια;
    Ακόμα πιο εντυπωσιακή η παρουσίαση από μέρους σου;
    Κι αυτά τα μεγέθη που ζαλίζουν; Το ίδιο όπως σε ζαλίζει η τόσο διαφορετική κουλτούρα που έχουν οι Κινέζοι . Οι ενστάσεις μου ως προς την τέχνη που δείχνουν στα δημόσια μουσεία τους είναι αυτό που γράφεις κι εσύ... Στρατευμένη ώστε να εξωραΐζει σκηνές απείρου κάλους από την καθημερινότητα υποτίθεται, τις επιτυχίες του κόμματος, την ευτυχία που υπάρχει ανάμεσα στους πολίτες.
    Ούτε ένας πίνακας που να δείχνει δυσάρεστες σκηνές.
    Όλα καλά... όλα ανθηρά...
    Οπότε ας παραμείνουμε στην ευρεία έννοια της τέχνης Πτηνό μου, θαυμάζοντας τις αδρές γραμμές των κτηρίων , τα μοναδικά σχήματα, τις τεράστιες πεντακάθαρες ομολογουμένως εκτάσεις και την αιθαλομίχλη που δεν φαίνεται στις φωτογραφίες σου αλλά πνίγει ασφυκτικά τις μεγαλουπόλεις της Κίνας .

    Καλημέρα να έχεις ....
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαιρετικά εύστοχη παρατήρηση: όλη η θεματολογία περιστρέφεται γύρω από ένδοξες στιγμές του καθεστώτος, από ευχάριστες εικονογραφήσεις της καθημερινότητας και από χαρούμενα πατριωτικά μηνύματα. Ο ορισμός της στρατευμένης τέχνης, δηλαδή! Αλλά αυτό είναι που κάμνει αυτό το μουσείο, πολύ ενδιαφέρον.
      Όσο για την αιθαλομίχλη (η οποία είναι σχεδόν απάλευτη, δεν έχω λόγια να την περιγράψω), καλώς την μνημονεύεις εδώ. Γιατί ένα καθεστώς εκεί ακριβώς κρίνεται: ουχί στις ειδυλλιακές εικονογραφήσεις του, αλλά στην πραγματικότητα που επιφυλάσσει για τους πολίτες του.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Levina!

      Διαγραφή
  7. Τι να σου πω βρε παιδί μου...πες με πεζή, πες μου ότι δεν έχω στάλα φαντασία, αλλά δεν μου αρεσε τίποτα!! Ίσως λίγο οι απεγνωσμένες προσπάθειες τετραγωνισμού του κύκλου..Θα ζητήσω όμως και την άποψη του υιού μου, όπου στα 19 μας βράζει το αίμα μας (και ψήνουμε τη μάνα μας..ακόμη..) και είμαστε και κομμουνισταί, μήπως και μπορέσω να δω τα εκθέματα κάτω από άλλο πρίσμα..
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Σοφία, είναι αρκετά σχηματική η τέχνη στην Κίνα. Και δεν μπορεί να υπερβεί τις ιδεολογικές / καθεστωτικές αγκυλώσεις της. Εντούτοις υπόσχομαι σύντομα να αφιερώσω ακόμα μία ανάρτηση με περισσότερους (και πιο ενδεικτικούς) πίνακες, διότι ίσως και να αδίκησα τη συλλογή με τις δυοτρεις επιλογές που τοποθέτησα σε ετούτο το ποστ.
      Όσο για την αναφορά στον τετραγωνισμό του κύκλου, δεν ήταν καθόλου τυχαία (πτηνό χρησιμοποιεί αλληγορίες, μεταφορές και υπαινικτικές προτάσεις)! :)
      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  8. Εντυπωσιάστηκα, πραγματικά, από το κτήριο, αλλά στάθηκα και στους πίνακες ζωγραφικής, δεν είχα ματαδεί άλλη φορά με πρωταγωνιστές κινέζους!!!! Εμείς ως Έλληνες δεν μπορούμε ν' αποβάλλουμε το στίγμα του ραγιά, το σύνδρομο κατοχής κι ένα σωρό άλλα κατάλοιπα του παρελθόντος, θ' αποβάλλει ο κινεζικός λαός την ταφόπλακα της απολυταρχίας? Καλημέρα, ταξιδευτή Πιγκουίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφροδίτη, δεν είναι περίεργο να βλέπεις πίνακες αποκλειστικά με Κινέζους; Όπου ο Δυτικός είναι καρασπάνιος στις εικονογραφήσεις και εντελώς εξότικ; Βέρι βέρι ίντρεστινγκ εμπειρία!
      Όπως σωστά το σημειώνεις όλοι οι λαοί φέρουν τα σημάδια τού ιστορικού τους παρελθόντος. Και χαρακτηρίζονται από αυτό.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  9. Το κτίριο εντυπωσιακό! Πιο εντυπωσιακή η συμπεριφορά των επισκεπτών...
    Τουλάχιστον αυτοί πάνε στα μουσεία τους, έστω κι έτσι...
    Δε θα μιλήσω άλλο γιατί όπως πάντα τα είπες όλα εσύ!
    Τα φιλιά μου σου στέλνω <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ότι πάνε στα μουσεία, πάνε! Όλα τα κεντρικά μουσεία στο Πεκίνο ή στη Σαγκάη, έχουν ουρές από κόσμο. Και δεν είναι ξένοι τουρίστες, αλλά Κινέζοι. Σχολεία, επισκέπτες, συνταξιούχοι, οικογένειες. Τώρα το τί καταλαβαίνουν και το πώς το αντιλαμβάνονται είναι μία άλλη πονεμένη ιστορία (ω θα επανέλθω κάποια στιγμή στο τόπικ με άλλες σπαρταριστές ιστορίες).

      Πολλά, πολλά φιλιά Rylie!

      Διαγραφή
  10. Βρε πτηνό μήπως η πολύ τέχνη μας έκανε εμάς τους Ελληνες έτσι όπως είμαστε;;
    Ξέρεις μωρέ καμία πειθαρχία, τύποι του ότι να 'ναι.
    Πλάκα κάνω εννοείται.
    Η τέχνη σε κάνει καλύτερο άνθρωπο και ανοίγει τους ορίζοντές σου και τον τρόπο που σκέφτεσαι.
    Οι Κινέζοι είναι ένα λαός πολύ, είμαι πρόβατο και στρατιώτης, σε όλη μου την ζωή, κάνω ότι μου πουν και μόλις με αμολήσουν λίγο χαλαρό, ξεσαλώνω γιατί έχω καταπιεστεί.
    Ακόμα και η τέχνη τους είναι περιορισμένη και στα πλαίσια του απολυταρχισμού.
    Δεν νομίζω ότι θα μπορούσαν να εκτιμήσουν κάτι έξω απο αυτό.
    Δεν μου άρεσε αυτό που είδα παρά μόνο το εντυπωσιακό κτίριο.
    Φιλιά πολλά γκουνταφτερνουν!!!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κτήριο είναι όντως ζούπερ εντυπωσιακό, Έλενα! Και όλα τα μπίλντινγκς στην ευρύτερη περιοχή της Expo είναι καταπληκτικά! Και τα διαμορφώνουν τώρα οι Κινέζοι για να μετατρέψουν όλο το χώρο σε μία τεράστια ατραξιόν να πηγαίνει ο τουρίστας και να φχαριστιέται. Όχι σαν κάτι άλλους (ονόματα δεν λέω, υπολήψεις δεν θίγω) που αφήνουν τα Ολυμπιακά ακίνητα να σαπίζουν και το χώρο της ΔΕΘ να παρακμάζει.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στον κάμπο13 Νοε 2013, 3:04:00 μ.μ.

    Αυτό πρέπει να είναι το πιο γελοίο μουσείο του κόσμου.
    Εσύ ξέρεις καλύτερα, αλλά νομίζω ότι στα μουσεία γενικώς δεν επιτρέπεται να φωτογραφίζεις ή κάνω λάθος;
    (Κομμουνισταί είμαστε, ο κομουνισμός το ξέρει;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν, μπαίνω στο μουσείο και το πρώτο πράγμα που κάμνω είναι (όπως πάντα) να βρω κάποιον υπεύθυνο και να τον ρωτήξω αν επιτρέπονται οι φωτογραφίες.
      Δεν ήξευρε αγγλικά.
      Βρίσκω άλλον. Η συνεννόηση γίνεται στη νοηματική. Μου λέει ότι απαγορεύεται.
      Λέω δεν πειράζει, βάζω τη φωτογραφική στο σακίδιό μου.
      Περιδιαβαίνω τις πρώτες αίθουσες, βλέπω όλους να φωτογραφίζονται, λέω "ε όχι, δεν θα υποπέσω κι εγώ στην παραβατικότητα!" (παρότι προφανώς με έτρωγε το χεράκι μου, διότι κάποιοι πίνακες είχαν τρομερό ενδιαφέρον -θα κάμω νέα ανάρτηση για να σου τους δείξω).
      Δεύτερη αίθουσα, ο γενικός χαμός. Σκαρφαλώνουν παιδάκια στα γλυπτά και παίρνουν πόζες. Άλλοι κάθονται ανακούρκουδα κάτω από τους πίνακες (με την πλάτη γυρισμένη στην τέχνη) και ποζάρουν ή τρώνε.
      Όπως καταλαβαίνεις λύγισα.
      Βγάζω ξεδιάντροπα κι εγώ τη φωτογραφική και γίνομαι ένας από αυτούς.
      Επιστρέφω στην πρώτη αίθουσα και ξαναβλέπω τη συλλογή, φωτογραφίζοντας τα πάντα: έργα, φύλακες, επισκέπτες!

      Ναι, όλα είναι θέμα πλαισίου. Ναι, είμαι αδύναμος χαρακτήρας.

      Πολλά, πολλά, πολλά φιλιά, Καλαμιά!

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα τώρα πια!! Είχα βουλιάξει στα χαρτιά αλλά πάτησα πόδι... τέρμα όλα τώρα, είναι του Πιγκουϊνου η ώρα!!
    Α ΧΑ ΧΑ ΧΑ.... Γελάω με το σχόλιο σου: '...στη Θεσσαλονίκη έχουμε καλύτερη'... (ή μήπως να κλάψω;;;;).
    Και στο διά ταύτα, χάρηκα πολύ για την ξενάγηση, καλά που έχω κι εσένα που μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου και τις εντυπώσεις σου και βλέπω τί γίνεται παραέξω (το έχω ξαναπεί αλλά μ'αρέσει να επαναλαμβάνομαι). Τα έργα δεν με τρελάνανε (όχι ότι θα έπρεπε σώνει και καλά) αλλά με ενθουσίασε η αλλαγή φόκους που έκανες στους επισκέπτας και στη συμπεριφορά τους... ΄Οσο εξελιχτήκαμε σαν λαός όταν το χρήμα έρεε άφθονο (εκτός και αν κανείς εννοεί εξέλιξη να νοικιάζει χιλιάδες ευρώ την ξαπλώστρα μπροστά στο κύμα, σε κοσμική παραλία με μπουκάλι στο τραπεζάκι....) τόσο θα εξελιχθούν και οι Σινουά με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας τους...
    Ξέρω, ξέρω την κακία πάνω πάνω την έχω...
    Anyway.... ΦΙΛΙΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλημέρα σου! Χαίρομαι που σου άρεσε ετούτη η κάπως αλλοπρόσαλη ανάρτηση -διότι την ξαναδιάβαζα και έλεγα από μέσα μου, θε-μου πόσο θα τον καταμπερδέψω τον έρμο αναγνώστη: αρχικά ομιλώ περί αρχιτεκτονικής, μετά το γυρνάω στη ζωγραφική και τη γλυπτική, ύστερα στροφή στον Κινέζο ντεμέκ φιλότεχνο και στο τέλος, πολιτικό σχόλιο. Δηλαδής απορώ και με την υπομονή σας μαζί μου.

      Πάντως πολύ σωστά το λες και αυτό ήταν το κεντρικό πόιντ της ανάρτησης: η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι ικανή από μόνη της για να οδηγήσει ένα λαό στην καλλιέργεια του πνεύματος, της ευγένειας και της αυτοσυνειδησίας του. Άλλα πράματα χρειάζονται, πιο ουσιαστικά.

      Πολλά, πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Εμένα μπορεί να με πάει κάποιος και να με αφήσει στην αίθουσα με τα manga, πληηηηζζζζ ;;;; ΛΑΤΡΕΥΩ manga !!!

    Όσο για την πρότασή σου "η απόκτηση κινητού τηλεφώνου, τηλεόρασης και αυτοκινήτου δεν είναι αρκετή για να υπερβεί κανείς τις τριτοκοσμικές καταβολές του", με την οποία συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ, δυστυχώς κάνει apply 100% και στην χώρα μας (βλ. προηγούμενη ανάρτηση).

    Φιλί πεταχτό στο ράμφος :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ΛΑΤΡΕΥΩ manga και anime!!!! Και τα φουτουριστίκ θέματά τους και την καταπληκτική αισθητική τους και τις εκφράσεις στα πρόσωπα και όλα!!!!
      Μη μου βάζεις ιδέες Αγγελική, διότι ικανός είμαι να αρχίσω τ'αφιερώματα στα γιαπωνέζικα κόμικς και να με σιχαθεί ο αναγνώστης του μπλογκ!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  14. Καλαμιά στον κάμπο13 Νοε 2013, 3:13:00 μ.μ.

    Για να μην παρεξηγηθώ, γελοίο ως προς αυτά που βλέπω στις εικόνες σου. Πιθανόν, αφού έχει χιλιάδες εκθέματα, κάποια να είναι πολύ ενδιαφέροντα. ΄Οπως καταλαβαίνω, όμως, προσπαθεί να αντιγράψει το ΜΟΜΑ και τελικά μοιάζει να είναι κι αυτό όπως όλα τα κινέζικα προϊόντα: Μαϊμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρότι κάποιες από τις τεχνικές (π.χ. η καλλιγραφία) δεν μας λένε ενδεχομένως τίποτα γιατί είναι εντελώς ξένες προς τα δικά μας αισθητικά πρότυπα (άσε που δεν καταλαβαίνουμε και τί λένε), γενικά υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα να ιδεί κανείς. Και σπουδαίοι καλλιτέχνες.
      Αλλά είναι τόσο ισοπεδωτική και μονότονη η θεματολογία που είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς το ταλέντο πίσω από την ιδεολογική και εθνοπατριωτική καθήλωση.
      Θα επανέλθω πάντως επί του θέματος γιατί έχει -νομίζω- ενδιαφέρον!

      Διαγραφή
  15. Πτηνούλι εδώ θα διαφωνήσω... Δεν είναι μόνο οι κινέζοι άτεχνοι... Είμαστε στην πλειοότητα μας όλοι! Και εμειι οι ελληνες ένα κάτι παραπάνω. Εάν παρακολουθήσεις γκρουπ Ελληνων σε μουσείο με ξεναγό θα σε πιάσουν τα γέλια. Οι μισοί λένε τις εξυπνάδες τους και οι άλλοι μισοί ψάχνουν να βρουν τόπο να πεθάνουν.

    Ακολουθεί πραγματική συζήτηση που άκουσα μέσα στο μουσείο της Ακρόπολης:
    Φύλακας: Σας παρακαλώ κυρία δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες
    Κυρία ενοχλημένη λέει στη φίλη της: Ναι, να μην τα φωτογραφίζουμε εμείς για να τα φωτογραφίζει μόνο αυτός!

    ΜΠΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ.... Βραχυκύκλωσα λέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα γκρουπς Ελλήνων τουριστών θέλω απλώς να τα πνίξω. Ακριβώς αυτό που λες. Οι περισσότεροι βιάζονται να "τρέξουν" ένα μουσείο στα γρήγορα (για να πάμε για καφέ, για ψώνια ή παρακάτω τελοσπάντων), άλλοι λένε την κάθε σαχλαμάρα τους για να αποδείξουν τη βαθιά γνώση και καλλιέργεια που δεν έχουν και άλλοι ούτε καν μπαίνουν ("α, δεν δίνω έξι ευρώ για να δω πίνακες", "εγώ θα κάτσω έξω να καπνίσω, μπείτε εσείς" ή "και τί είπαμε ότι έχει μέσα αυτό το μουσείο, αρχαιότητες; Έχουμε ρε δει πολύ καλύτερες στην Ελλάδα!").

      Και ναι, η συζήτηση που περιγράφεις είναι απόλυτα ενδεικτική της ανοησίας που μας δέρνει!

      Πολλές, γλυκές και φιλότεχνες καλημέρες!

      Διαγραφή
  16. Καταπληκτικό!!! Μπορώ να φανταστώ πόσο εντυπωσιακό θα ήταν, αφού με τις λίγες (αλλά τέλειες) φωτογραφίες που μας δείχνεις ενθουσιάστηκα και άρχισα να σκέφτομαι πόσο δύσκολο θα ήταν ένα τέτοιο ταξίδι... (Μάλλον πολύ δύσκολο να το καταφέρω...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Irene, η Σαγκάη είναι μία συναρπαστική πόλη και αξίζει να πραγματοποιήσεις ένα ταξίδι για να την εδείς, στην πρώτη ευκαιρία. Και μόνο το γεγονός ότι είναι η πιο πολυπληθής πόλη στον πλανήτη, την καθιστά ενδιαφέρουσα εμπειρία. Αλλά γενικά έχει πολλά να σου αφηγηθεί και να σου δείξει.

      Στο εύχομαι λοιπόν να πραγματοποιήσεις ένα τουρ, να'χουμε μετά να συζητάμε!
      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  17. Καλημέρα. ευχαριστούμε για το ταξίδι, τις φώτος και τις πληροφορίες...μου αρέσουν και μενα τα μουσεία.
    Κϊνα και Ασία δε θέλω να πάω , ποτέ μου δεν ήθελα ούτε θέλω ένα ταξίδι εκεί..
    γέλασα με τα ονόματα που έδινες στους κινέζους και στις κινέζες
    αλλά και με τούτο "Και ο Τσου Κα Κα από μικρός στα βάσανα. "
    τσίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί καλό μου Δελφινάκι; Τί σου έκαμνε η Ασία και την απορρίπτεις την κακομοίρα;
      Όλα τα μέρη της γης έχουν και τα καλά τους και τα κακά τους. Και όλα τα μέρη της γης έχουνε κάτι να σου διηγηθούν και να σου μάθουν. Αλλά καταλαβαίνω ότι μπορεί να μην σου ταιριάζει ο τάδε ή ο δείνα τρόπος ζωής και σκέψης, επομένως σε δικαιολογώ!

      Είμαι άλλωστε βέβαιος ότι προτιμάς να ξανοίγεσαι και να κολυμπάς στους πανέμορφους ωκεανούς σου και να φχαριστιέσαι τις θάλασσες, ως δελφίνι που είσαι!

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.