Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Θα πέσω μέσα στο φαράγγι!


Να σου πω: επειδής έχω κάτι πραματάκια να πάρω, ψήνεσαι να έρθεις μαζί μου για ψώνια; Δεν θα μας πάρει πολύ ώρα, κάνα τρίωρο μάξιμουμ. Έλα, θα σε κεράσω και μία γκαζόζα, μία τσιτσιμπίρα, ένα σαλέπ. Θα σου αγοράσω και σιμίτ να μασουλάς καθώς θα συναλλάζω εγώ τα τι-σερτς και τα πανταλόν.


Μήτε στο γκόλντεν χολ, μήτε στο μεντιτεράνεαν κόσμος! Σιγά μην πάμε στο τριτοτέταρτο συνοικιακό μολ! Α όλα κι όλα, εγώ και η Πάρις Χίλτον, το ζήτημα σόπινγκ το παίρνουμε πολύ στα σοβαρά. Που σημαίνει πως θα σε πάω στα καλυτερότερα, ελπίζω να πήρες τις πιστωτικές σου μαζί.


Αμάν πια η περιέργειά σου, "πού είμαστε" και "πού είμαστε"! Στο Μπεσίκτας είμαστε! Στην Πόλη, ντε. Και αυτό που βλέπεις τριγύρω σου είναι η τουρκική εκδοχή του Μανχάταν.


Αψηλά γυάλινα μπίλντινγκς που καθρεφτίζουν (α) τους φθινοπωρινούς ουρανούς που αγκαλιάζουνε το Βόσπορο και (β) τους ρυθμούς ανάπτυξης της τουρκικής οικονομίας. Που παλλινδρομεί ανάμεσα στο φρένο και το γκάζι. Κι αν τελευταία το έχει σανιδώσει, σε τίποτα δεν το'χει να τραβήξει και κάνα χειρόφρενο εκεί που τρέχουμε και να κολλήσουν οι μούρες μας στο παρμπριζ!


Ο οικοδομικός οργασμός σε αυτή την περιοχή είναι εντελώς ιμπρέσιβ και μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα τεράστια κατασκευαστικά πρότζεκτς που συναντά κανείς στο Κατάρ ή στην Καντόνα και τη Σαγκάη. Αν είσαι αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός ή ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ με το πηλοφόρι, δις ιζ δε πλέις του μπι.


Μία από τις μεγαλύτερες υπερπαραγωγές είναι ετούτη. Το λένε Zorlu Center και η αλήθεια είναι ότι ζορλένεσαι! Αποτελεί ένα κόμπλεξ τεσσάρων βασικών κτηρίων που βρίσκονται δομημένα πάνω σε έναν "τεχνητό λόφο". 


Ο οποίος έχει από κάτω ορόφους και από πάνω ένα αλσίλιο. Άσε που πετάγονται και κάτι δέντρα σε διάφορα ύψη. Κάτι σαν τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας στο πιο φουτουριστίκ. Δεν ξεύρω πώς αλλιώς να στο περιγράψω, δες και μόνος σου τις δύο προμόσιοναλ φωτό μπας και καταλάβεις καλύτερα.


Όπως το ψιλιάζεσαι, τα διαμερίσματα εδώ είναι επιπέδου Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, καθώς το κόμπλεξ διαθέτει σπα, πισίνες, γυμναστήρια, αίθουσες δεξιώσεων, όπερες και γήπεδα. Αλλά μην μου τρομάζεις, δεν σε έφερα για να μου αγοράσεις λοφτ (αν σώνει και ντε θέλεις, εγώ πάντως ακατάδεκτος δεν είμαι!): είπαμε θα πάμε για ψώνια.


Και νάμαστε που φθάσαμε: αυτό είναι το Sapphire! Ο υψηλότερος ουρανοξύστης στην Πόλη και ένα από τα πιο γουάου μπίλντινγκς της περιοχής. Ολοκληρώθηκε προσφάτως, διαθέτει εξήντα-τόσους ορόφους (εκ των οποίων οι δέκα υπόγειοι) και 238 μέτρα ύψος.


Όχι, το όνομα "sapphire" δεν προέρχεται από το μουσαφίρ (αν και εγώ κάμω κάτι αρμένικες βίζιτες στο εμπορικό του κέντρο), αλλά από την ελληνική λέξη "σάπφειρος". Που πα να πει "ζαφείρι" (πόσο είχες στ'αρχαία είπαμε;)! Που είναι μπλε! Και αστράφτει! Χελόου, όλον τον συνειρμό πρέπει να σου εξηγήσω;


Έλα, δεν θα σε καθυστερήσω πολύ. Έτσι κι αλλιώς τα μαγαζιά εδώ είναι μεταξύ του πανάκριβου και του βάζω τις φωνές. Εκτός αν θέλεις να μου πάρεις μαργαριταρένια μανικετόκουμπα ή ένα μαντήλι μπέρμπερις να στο κουνάω από το μπαλκόνι μου στο Zorlu Center.


Πάμε απευθείας στο σουπερμάρκετ στο τρίτο υπόγειο. Θέλω να ψωνίσω μερικά ζαρζαβατικά και τίποτις φρούτα. Ναι, η αισθητική είναι υποδειγματική. Και ναι, τα muz τσικίτα έχουν 4,49 τουρκικές λίρες το κιλό. 


Πάρε και ένα σαλέπι. Τώρα που χειμωνιάζει, βάζω λιγουλάκι στο ζεστό γάλα μου, πασπαλίζω κανελίτσα από πάνου και το φχαριστιέμαι τ' απογευματάκι μαζί με κανένα μπισκότο ή λίγο κέικ. Ανακουφίζει τ'αναπνευστικό και μαλακώνει τα λαιμά, θαυματουργό σου λέω!


Λίγες εκατοντάδες μέτρα παρακάτω βρίσκεται το ΜέτροΣίτι. 


Άλλη χλιδή από δω. Πολυόροφο, με διάφορα καλούδια και όλες τις μεγάλες φίρμες που ξεύρεις και εμπιστεύεσαι. Είναι νωρίς και δεν έχει ακόμα πολύ κόσμο. Περίμενε εδώ, πετάγομαι στο Κοτον ν' αλλάξω ένα πουκάμισο που με στενεύει η λαιμόκοψη στο ράμφος και φύγαμε. 


Διότι αγαπημένε αναγνώστα, ο τελικός μας προορισμός δεν είναι άλλος παρά το περίφημο Κάνιον. 


Όχι το Γκραν Κάνιον μη-χειρότερα, αλλά το Κάνιον δε μολ! Που όπως καταλαβαίνεις, το βαφτίσαμε έτσι διότι μοιάζει με φαράγγι.



Και αλήθεια στο λέω, αποτελεί ένα από τα πιο καταπληκτικά εμπορικά κέντρα του κόσμου. Ουχί μονάχα για τα μαγαζιά που φιλοξενεί, αλλά κυρίως για την αρχιτεκτονική του. Για τις καμπύλες και τα τόξα του, για το φιδωτό του εσωτερικό.



Με αρκετά βραβεία και κάμποσες διεθνείς διακρίσεις, ετούτο το μεγαθήριο είναι πολύ περισσότερα από ένα ακόμα εμπορικό κέντρο.



Βλέπεις, εκτός από τα 160 περίπου καταστήματα που στεγάζει εντός του "φαραγγιού" που σχηματίζεται από τα διάφορα αρχιτεκτονικά του μέρη, το Κάνιον καταλήγει ψηλά σε έναν ουρανοξύστη τριάντα ορόφων με γραφεία και ακόμα έναν, είκοσι δύο ορόφων, με απάρτμεντς πέντε αστέρων.



Στο κεντρικό του άνοιγμα, υπάρχει υπαίθριος χώρος για συναυλίες και εκδηλώσεις.


Αλλά και μπόλικα καφέ να κάτσεις με το παρεάκι και να κουτσομπολέψεις.


Όσο για τα μαγαζιά, είναι έτσι στημένα που ειδικά η φίλη αναγνώστρια θα νιώσει την Κάρι Μπράτσο να ξυπνάει μέσα της (και να της δίνει ένα μπάτσο).


Σε παπούτσια, τσάντες, αξεσουάρ, είδη σπιτιού, κοσμέτικς και ρούχα, εδώ θα βρεις τη χαρά σου και ο τραπεζικός σου λογαριασμός τη νέμεσή του. Είναι όλα τόσο καλοσχεδιασμένα και αισθητικώς άρτια, που και την Αλέκα Παπαρήγα να έφερνες εδώ, θα έβγαινε με δώδεκα σακούλες. Και το μαλλί της περμανάντ.



Μία από τις πιο αγαπημένες μου στάσεις είναι ετούτο το σούπερ μάρκετ. Που παίζει και να'ναι το πιο φαντάστικ σούπερ μάρκετ που έχω δει (και έχω δει πολλά).


Πρώτον, έχει τα πάντα γυαλισμένα και φροντισμένα και καλά τοποθετημένα.


Δεύτερον, βρίσκεις από μεσογειακές γεύσεις ως τις πιο εξότικ ακρότητες που μπορείς να φανταστείς.



Και τρίτον, διαθέτει μοσχοφουρνιστά ψωμάκια, μυριάδες τυριά και κάμποσες γκουρμέ επιλογές που μπορείς να κάτσεις και να απολαύσεις με τον καφέ σου στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του εστιατορίου του.



Και επειδής με ξεύρεις πόσο ευαίσθητος είμαι σε θέματα αισθητικής, μα πε-μου ειλικρινά: είναι δυνατόν να προσπεράσεις τα προβατάκια και τον κύριο Μπισκοτούλη, χωρίς να ψωνίσεις το κατιτίς σου έτσι για το καλό;



Με ετούτα και με κείνα, μπαίνεις για τρία-τέσσερα πράματα (τυρί / ρύζι / γάλα / καμπά) και φεύγεις με δύο τιγκαρισμένα καρότσια, έτοιμος ν'αντιμετωπίσεις τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Να ιδώ πότε θα τα φάμε όλα αυτά που πήρες πάλι!



Κι αν όλα ετούτα, σου μοιάζουν ματαιόδοξα και υπερφύαλα, ένα πράμα οφείλεις να παραδεχθείς: πως η Τουρκία αλλάζει. Ακόμα και μέσα από επικίνδυνους κοινωνικούς και πολιτικούς ατραπούς, παραδίπλα σου αναδύεται μία νέα οικονομική υπερδύναμη.


Το οξύμωρο όμως είναι άλλο: Η Τουρκία αποτελεί τη χώρα στην οποία αποδίδουμε (και ίσως όχι αναίτια) πολλές από τις σύγχρονες κακοδαιμονίες μας. Λέγοντας ότι για το τάδε ή το δείνα στραβό μας φταίει το οθωμανικό παρελθόν και τα τετρακόσια χρόνια σκλαβιά και φυλακή.


Εντούτοις, εδώ τα λουλουδάκια είναι καλοφυτεμένα, τα συντριβανάκια λειτουργούν, τα πεζοδρόμια είναι μεγάλα, οι τοίχοι δεν είναι γραμμένοι, τα πάρκα είναι καθαρά, οι επιχειρήσεις αναπτύσσονται, οι άνθρωποι βρίσκουν δουλειές, η πολιτιστική κίνηση ανεβαίνει, το βιοτικό επίπεδο το ίδιο και πράγματα όπως η αισθητική και η αρχιτεκτονική φαίνεται πως τους απασχολούν και τους ενδιαφέρουν.


Όχι, δεν παραγνωρίζω τα ντισαβαντάζ της τουρκικής κοινωνίας. Μήτε τις τεράστιες ανισότητες. Μήτε τις καθηλώσεις της πολιτικής τους ζωής.


Απλώς κάμω μερικές διαπιστώσεις. Και καταλήγω στο ότι άλλοι χτίζουνε φαράγγια και άλλοι απλώς πέφτουνε μέσα.

33 σχόλια :

  1. μια δραμαμίνη! Ζαλίστηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ζαλιστικοί αυτοί οι ουρανοξύστες. Αλλά βρίσκεις τόσα ωραία πράματα ν'αγοράσεις και να γευθείς που ξεφρενιάζει ο καταναλωτής μέσα σου και άντε να τον συμμαζέψεις! Άσε που βρίσκονται και σε συστοιχία τα εμπορικά κέντρα και με το που βγαίνεις από το ένα, μπουκάρεις στο άλλο.

      Την καλημέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Α, μιας κι έρχονται οι γιορτάδες, ένα κάνυον πολύ τό θελα, μα ναι, μπορεί να μην έχω φράγκο, αλλά θα πάρω τη Νάσια και μια κιθάρα, θα τραγουδώ στην Ταξίμ με τη Νάσια να λικνίζεται μαγευτικά και ό,τι θα βγάζουμε θα τα κάμουμε πιπερόριζες και κουλουράκια στο κάνυον, έτσι, για να γουστάρουμε!

    Καλημέρα και καλή μας εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μην ξεχάσεις την αλυσίδα στο λαιμό να μου περάσεις.......

      Διαγραφή
    2. Tremens, μπορώ να συμμετάσχω κι εγώ στο χάπενινγκ; Κλακέτες, φωνητικά, τρομπόνι, παντομίμα, απαγγελία στίχων, κάμω τα πάντα αν είναι να βγάλουμε ένα χαρτζιλίκι. Έχω σταμπάρει κάτι παντελονάκια χάρμα και χρειάζομαι φάντινγκ.

      Άσε που θέλει και η Νάσια, χρυσή αλυσίδα δώρο! :)

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
    3. Νάσια
      Διαμαντοστόλιστη θά ναι!
      Πτηνό, εννοείται, θα κάνουμε γκραν σουξέ και θα ψωνίσουμε τα χίλια καλά του Αβραάμ και του Ισαάκ!

      Διαγραφή
  3. Καλό μου Πτηνό
    για να παραφράσω τα λόγια του Αλεξανδράκη σε μια παλιά Ελληνική ταινία....
    Όταν άλλοι ανέβαιναν τις σκάλες
    εμείς οι Έλληνες κατεβαίναμε με το ασανσέρ ....
    ότι αργήσαμε να το πάρουμε χαμπάρι (κι αν...) είναι άλλη μεγάλη κουβέντα...
    Την Καλημέρα μου
    Καλή εβδομάδα ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ εύστοχη παρατήρηση. Σε ένα ασανσέρ είμαστε εμείς οι Έλληνες και επειδής ούτε για τον όροφο στον οποίο πάμε, δεν μπορούμε να αποφασίσουμε, το έχουμε μπλοκάρει και περιμένουμε να ρθει κάποιος να μας απεγκλωβίσει (άσε που τρέμουμε μην κοπεί και το συρματόπλεγμα με τις πιρουέτες που κάμουμε και βρεθούμε στο κενό).

      Την καλημέρα μου, μάι ντίαρ Λεβίνα!

      Διαγραφή
  4. Ωραιότατα δε λέω αλλά αυτή η "αδειοσύνη" τους κάπως spooky μου φαντάζει...
    Που είναι τα τόσα εκατομμύρια κατοίκων που υπάρχουν εκεί?
    Ψιλοάδεια τα μαγαζιά... τόσο άδεια ούτε εν καιρώ κρίσης το Golden Hall της Ελλάδας...
    Φιλάκια και καλημερούδια πίνγκου μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι φαίνονται πολύ άδειοι οι χώροι στις φωτογραφίες. Αλλά φταίει που είναι πρωί και καθημερινή. Τα ΣΚ έχουν πολύ περισσότερο κόσμο και το χρήμα κυκλοφορεί! Οφείλω πάντως να πω ότι είναι πλέον τόσα πολλά τα εμπορικά κέντρα στην Πόλη που εκ των πραγμάτων, κάποια θα μαραζώσουν και θα τα κλαίμε σε κάποια χρόνια.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, καλή μου Λιακάδα!

      Διαγραφή
  5. Έχω εντυπωσιαστεί! Δεν μπορούσα να φανταστώ τέτοια ανάπτυξη στην Πόλη. Στα βάθη της Ανατολίας βέβαια δεν ξέρω τι γίνεται (καιρός να μας κάνεις και κανένα οδοιπορικό προς τα εκεί) αλλά μια φορά η Πόλη είναι πολύ ανεπτυγμένη.
    Καλημερούδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα βάθη της Ανατολίας συνεχίζουν να ζουν σε παρελθόντα χρόνο. Αλλά η Κωνσταντινούπολη (και η Σμύρνη και η Άγκυρα) έχουν πατήσει γκάζια τα τελευταία χρόνια και τρέχουν με φόρα προς το μέλλον.

      Την καλημέρα μου και πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Μπονζούρ και μπον σεμέν Ή για να σου το πω και στην τοπική διάλεκτο, γκιουναϊντίν και ιγί χαφτά :-)

    Ωραίος ο σόπις σεντρς - αρχιτεκτονικά μιλώντας. Μ' αρέσουν πολύ τα φιδοκαμπυλοστριφογυριστά. Αλλά άμα κάνουν κι αυτοί τέτοιες μαλακίες - ... ... ουπς σόρρυ, έπρεπε να βάλω μπιπ εκεί - ενώ έχουν τόσα και τόσο μεγάλα εσωτερικά προβλήματα, βλέπω το ΔΝΤ να παραμονεύει στην γωνία τρίβοντας τα χέρια του και μονολογώντας "Πουλάκια μουουουουου ... ... Με πετάξατε έξω το 2008, ε ;;;; Τώρα θα δείτε !!! Το ΔΝΤ ξανάρχεται !!! Μουαχαχαχαχαχαχαχααα !!!".

    Διότι καλοί οι οικονομικές δείκτες και οι υποτιμήσεις και οι εξαγωγές και τα διάφορα άλλα επιφανειακά που κάνουν την Τουρκία υπερδύναμη. Όταν τα θεμέλια είναι ανύπαρκτα/αδύναμα, τα οικοδομήματα πέφτουν !!!

    Πι. Ες.: Αν δεν σου πέφτει αργά, βάλε την τηλεόρασή σου στον Alpha την Τετάρτη στις 23:45 :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπονζούρ σερί! Ότι έχουν πολλά ανοιχτά θέματα και προβλήματα στην Τουρκία, έχουν και παραέχουν. Επίσης, έχουν πολλούς εχθρούς. Εσωτερικούς και εξωτερικούς. Που δεν καλοβλέπουν την ανοδική οικονομική προοπτική της χώρας και θα κάμουν ό,τι χρειαστεί για να την υπονομεύσουν ή να την ελέγξουν (βλέπε δου-νου-του). Πέρα και πάνω από εκτιμήσεις και σενάρια, η Τουρκία παραμένει μία τεράστια αγορά. Και σε εξαιρετική γεωστρατηγική θέση.

      Και ναι, τα θεμέλια είναι σαθρά. Διότι εντός της χώρας υπάρχουν δύο (ή τρεις) διαφορετικές πραγματικότητες. Που σπάνια επικοινωνούν μεταξύ τους.

      Πι Ες: είναι όντως αργά για μένα, αλλά αφού μου το λες, θα κάτσω να το δω! :)

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα Πιγκουϊνε μου :)
    ευχαριστώ για τη βολτούλα! Έχεις δίκιο... για το '400 χρόνια'... από δικαιολογίες άφθονες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό με τα 400 χρόνια, καραμέλα το'χουμε κάμει, αγαπημένη Lula + Sailor!
      Δεν λέω πως δεν είναι σημαντικό και πως δεν έχει εμποτίσει την εθνική μας κουλτούρα με λογής λογής επιδράσεις (διότι ω ναι, την έχει όντως εμποτίσει και διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό). Αλλά δύο αιώνες μετά, είναι η ώρα να πάμε παρακάτω. Διότι η Τουρκία ψάχνει το δικό της παρακάτω. Εμείς;

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  8. Φανταστική βόλτα!! Αυτό το Zorlu Center, ιδίως φωτισμένο, είναι υπέροχο! Αλλά και το εμπορικό κέντρο άπαιχτο! Η Πόλη αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και ελπίζω να μην έχει χάσει εντελώς το ανατολίτικο χρώμα της στο τέλος της διαδρομής..
    Όσο για τα τελευταία σχόλιά σου δεν έχεις ιδέα πόσο, μα πόσο συμφωνώ μαζί σου ιδίως γι' αυτό το οξύμωρο...
    Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το Zorlu Center είναι τρομερά εντυπωσιακό. Και πολυτελέστατο μέσα, με όλες τις σύγχρονες ανέσεις και κάθε μοντερνιά που μπορείς να φανταστείς. Το αξιοσημείωτο είναι ότι τέτοιου είδους λάξαρι συγκροτήματα διαμερισμάτων ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια σε διάφορα σημεία της Πόλης. Και το αγοραστικό ενδιαφέρον είναι πολύ μεγάλο. Που σημαίνει ότι υπάρχει ένα -ολοένα αυξανόμενο- κοινό που διαθέτει επαρκές κεφάλαιο για τέτοιες αγορές ρίαλ εστέιτ. Άλλη μία απόδειξη της αλλαγής.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, Σοφία!

      Διαγραφή
  9. Πιγκού, πανέμορφα, αλλά μιά-δυό ναυτίες τις έπαθα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι θεόρατα αυτά τα εμπορικά κέντρα. Και οι ουρανοξύστες σε αυτό το σημείο της πόλης είναι πια τόσο πολλοί που μοιάζουν με δάσος. Νέοι αυτοκινητόδρομοι κατασκευάζονται από κάτω, ενώ το μετρό και μετά την υποθαλάσσια διασύνδεση που εγκαινιάστηκε προσφάτως, σε ταξιδεύει από την ευρωπαϊκή στην ασιατική πλευρά της πόλης. Υπερπαραγωγή!

      Πολλά, πολλά φιλιά An-Lu!

      Διαγραφή
  10. Πιο πολύ απ' όλα το Σαλεπάκι, ζήλεψα...
    Γιατί τα υπερμεγέθη κτήρια με τρομάζουν με τους δαιδάλους και μια ζαλάδα μου την φέρνουν σίγουρα...
    Αγοραφοβία δεν το λες...αλλά χάος, ναι, σίγουρα!
    Καλό απόγευμα αγαπητό μας πτηνόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σαλεπάκι είναι καταπληκτικό. Και τώρα το χειμώνα, εντελώς καταπραϋντικό!
      Όσο για τα κτήρια, η αλήθεια είναι πως τα λες και φοβιστικά -ειδικά με αυτόν τον μουντό, χειμερινό ουρανό πάνω από το κεφάλι σου!
      Αλλά εγώ μια φορά το κατιτίς μου το ψώνισα! :)

      Πολλά, πολλά φιλιά, Πηνελόπη!

      Διαγραφή
  11. Όμορφη η περιήγησή σου, Πιγκουίνε! Το ίδιο και το φαράγγι, πραγματικά επιβλητικό! Πρόσφατα έμαθα και κάτι για την Τουρκία, που μου φάνηκε εντυπωσιακό. Ένας Τούρκος γείτονάς μας μου είπε ότι ο Ερντογάν ομιλεί την ελληνική, καθότι η μητέρα του τυγχάνει ορθόδοξος, κάτι που σκοπίμως δεν αποκαλύπτεται. Τελικά ποια είναι η Ιστορία μας, αυτή που καταγράφεται ή αυτή που αποκρύπτεται?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το ξεύρω αυτό για τον Ερντογάν, αλλά δεν θα μου έκαμε και εντύπωση, δεδομένου ότι οι Τούρκοι είναι εθνοφυλετικά αρκετά μπερδεμένοι (μπορείς να ιδείς Τούρκο κατάξανθο που προφανώς κρατάει η σκούφια του από Ρωσία, Ουκρανία ή βόρεια Βαλκάνια, αλλά και Τούρκο εντελώς σκουρόχρωμο που μοιάζει να έχει αραβικά χαρακτηριστικά).

      Η ιστορία είναι ένα πολύ σύνθετο αντικείμενο, Αφροδίτη. Και επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών και αναγνώσεων.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  12. Καλαμιά στον κάμπο25 Νοε 2013, 6:48:00 μ.μ.

    Ουδέν σχόλιον γιαυτά που βλέπω γιατί εγώ, ξέρεις, ότι δεν εντυπωσιάζομαι ούτε μου αρέσουν αυτά τα τεράστια πράγματα.Την ΜΙΑ και μόνη φορά που πήγαμε στο The Mall, πριν από πολλά πολλά χρόνια από περιέργεια γιατί ήταν το πρώτο του είδους, φρικάραμε με την ακρίβεια, εξαγριωθήκαμε με την τιμή του καφέ, που περιμέναμε ατελείωτα για να τον πάρουμε και τον ήπιαμεσχεδόν στο όρθιο λόγω συνωστισμού, ψοφήσαμε στο περπάτημα και στο ανεβοκατέβασμα, δεν ψωνίσαμε τίποτε και στο τέλος δεν βρίσκαμε και το αυτοκίνητο γιατί χαθήκαμε στα υπόγεια (επαρχιώτες παιδί μου, τι περιμένεις).
    Τα υπόλοιπα πολύ καλά τα είπε η Αγγελική και συμφωνώ απολύτως μαζί της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα, αυτό με το αυτοκίνητο το είχα πάθει κι εγώ κάποια φορά όχι στο Μολ, αλλά στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος: πήγα ο καλός σου, το απαράτησα κάπου για να ταξιδέψω για τα εξωτερικά και γυρίζω μετά από καμιά δεκαριά μέρες, αλλά αδύνατο να θυμηθώ πού το άφησα. Και να γυρίζω, δύο η ώρα τα ξημερώματα όλο το πάρκινγκ πάνω-κάτω πατώντας το συναγερμό μπας και μου κάμει μπιου-μπίου από πουθενά! Το βρήκα μετά από κάνα μισάωρο και ενώ (α) είχα καταβραχεί γιατί έπιασε μπόρα και (β) σχεδόν απελπιστεί ότι μου το κλέψανε ή ότι είχα πάθει αλτσχάιμερ.

      Για το μολ, δεν ομιλώ διότι πολύ συχνά ψωνίζω από εκεί, οπότε δεν με παίρνει να το κακολογήσω (αν και θα μπορούσα να πω κι εγώ πολλά για τις τιμές του...).

      Τα φιλιά μου στους επαρχιώτες! :)

      Διαγραφή
  13. Καλαμιά στον κάμπο25 Νοε 2013, 6:52:00 μ.μ.

    Πι Ες. Πειράζει αν καθίσω κι εγώ την Τετάρτη να δω τον ΑΛΦΑ; Δεν ξέρω γιατί αλλά θα το μάθω τότε.:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ τι να πειράξει ;;; Να φτιάξω και ποπκόρν να το δούμε όλοι μαζί !!! :-)

      Είναι η εκπομπή του Ν. Μάνεση, 60 Λεπτά Ελλάδα, η οποία πολύ μου αρέσει γιατί πάει από νομό σε νομό και γυρνάει στα χωριουδάκια και δείχνει τις τοπικές κοινωνίες κτλ. Την προηγούμενη εβδομάδα είχε δείξει τα Πομακοχώρια, στην Ξάνθη και αυτήν την εβδομάδα σειρά έχει ο νομός Έβρου, ιδιαίτερη πατρίδα του Πτηνού και δική μου :-). Γι' αυτό του πρότεινα να το δει, μπας και του δώσω έναυσμα να πάει και προς εκείνα τα μέρη, να τα διαφημίσει, διότι είναι πανέμορφα :-)

      Διαγραφή
    2. Α, θα το ιδώ ανυπερθέτως! Και σου υπόσχομαι ότι σύντομα θα ξαναβρεθώ στην ιδιαίτερη πατρίδα και θα προσπαθήσω να τη διαφημίσω παραπάνω. Κι αν έχω χρόνια πολλά να επισκεφθώ το μέρος που γεννήθηκα, να'σαι βέβαιη ότι τ'αγαπώ πολύ! Και αυτό και τους συμπατριώτες μου, σαν και του λόγου σου!

      Τα φιλιά μου, πατρίδα!

      Διαγραφή
  14. Παιδί μου και στον άλλο κόσμο αν μου έλεγες να πώ με τέτοιες περιγραφές που κάνεις θα πήγαινα τι να λέμε τώρα!!
    Πάει και τελείωσε!!!
    Πτηνό στα υπουργεία τώρα, ποια είναι η Κεφαλογιάννη, βρε ουστ!
    Φιλί τεράστιο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα, φχαριστώ για το υπουργείο, αλλά με σκέφτεσαι πτηνό πράμα να διοικώ και να βγαίνω στα κανάλια; Έχει να πέσει πολύ καζούρα!

      Χαίρομαι πολύ που σου αρέσουν οι περιγραφές και οι βόλτες. Αν μάλιστα βγαίνει και κάτι από αυτές (μία νέα γνώση, μία ενδιαφέρουσα διαπίστωση, κάποια σκέψη παραπάνω), τότες είμαι βέρι βέρι χάπι!

      Φιλί πελώριο!

      Διαγραφή
  15. Προώθησα την ανάρτηση σου στη μαμά μου την Πολίτισσα. Μασαλλλά!!!!
    Όταν έφυγε με τον μπαμπά μου το '70 δεν μπορούσαν να φανταστούν την εξελιξή της.
    Σαλεπάκι θέλεις να σου στείλω; Έχει η μαμά μου μαγαζί με πολίτικα προϊόντα. Να το πίνεις και να με θυμάσαι!! Στείλε μου μέιλ με την αντρέσα σου:)
    dimitranik@hotmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πτηνό μου πρόσφατα πήγα κι εγώ στην Πόλη και εντυπωσιαστηκα από την ανάπτυξη της. Δεν μου αρέσει όμως προτιμώ τη παλιά, των χρωμάτων και των αρωματων. Αυτή η αρχοντια των Ελληνικών συνοικιών είναι εξαιρετική. Με πόνο ψυχής και δάκρυα στα μάτια είδα την εγκατάλειψη. Τοσο ομορφα μερη με μεγαλη ιστορικη σημασια και αξια δεν ειναι κριμα να τα επισκευτομαστε ως τουριστες? Απο τη πρωτη στιγμη ενιωσα οτι ημουν στην πατριδα μου. Παντου Ελλαδα !!! Αλλη μια χαμενη πατριδα ....πονος,οργη,δακρυα αλλα και υπερηφανια για τους ελαχιστους Ελληνες που ζουν και μοχθουν στο τοπο τους κατω απο αντιξοες συνθηκες, ηταν τα συναισθηματα μου . Ευχαριστω σε για το ομορφο ταξιδι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts