Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

Οινιάδες



Δίπλα στις εκβολές του Αχελώου, υψώνεται ο λόφος Τρίκαρδος. Όπου μπορείς σήμερις να βρεις βαριεστημένες γελάδες να βόσκουνε, νευρικές σαύρες να τριγυρνάνε, χορτάρια, πέτρες και μερικά γυμνά δέντρα που έσπευσαν να απαλλαχτούν από τις φυλλωσιές τους. Επίσης μπορείς ν'αγναντέψεις τις πεδιάδες και να χαθεί το μάτι σου στους ορίζοντες της Αιτωλοακαρνανίας.



Εντούτοις, αυτή η περιοχή κρύβει εκπλήξεις -και μην βλέπεις που σε πάω λάου-λάου, το ιστορικό φλασμπάκ δεν το γλιτώνεις! Σε ετούτο τον λόφο λοιπόν ήταν χτισμένη η δεύτερη πιο ιμπόρταντ πόλη της αρχαίας Ακαρνανίας -πολύ πριν σμίξει με την Αιτωλία και συμπεθεριάσουνε- που άκουγε στο όνομα Οινιάδες.



Για να σου φύγει και η απορία, η πιο ισχυρή πόλη της περιοχής ήταν η Στράτος -που έβγαζε μία μιλιτέρ βαρβατίλα, αλλά ήταν και θηλυκού γένους γιατί διάβαζε το Μαντάμ Φιγκαρό. Η Στράτος, όπως και οι λοιπές πόλεις της Ακαρνανίας, είχε συνάψει συμμαχία με την Αθήνα, την οποία και υποστήριζε σε κάθε πόλεμο με τα στρατά της και σε κάθε γιουροβίζιον με τα ντουζ πουά της.


Από την άλλη, οι Οινιάδες που ήσαν τσαούσες και πολύ αναρχοαυτόνομες, είχαν ταχθεί υπέρ των Σπαρτιατών, συμμεριζόμενες προφανώς τις απόψεις του Ψωμιάδη περί του υδροκέφαλου κράτους των Αθηνών. Ναι, ακολουθεί χλαπαταγή.


Διότι πόσα ν'αντέξει και ο Αθηναίος; Έχεις το μποτιλιάρισμα, έχεις το νέφος, έχεις τον κάθε φιλόσοφο να αγορεύει το μακρύ του και το κοντό του στην αγορά, έχεις ν'ανεβοκατέβεις ένα σκασμό σκαλιά στην Ακρόπολη, έχεις και τους Οινιάδες να σου πηγαίνουν κόντρα, έρχεται και γυαλίζει το ματάκι σου!


Εξού και κατέφθασαν εδώ οι αθηναϊκές τριήρεις (κορίτσια, ο στόλος!) και πολιόρκησαν την πόλη, αναγκάζοντάς την εντέλει να ταχθεί κατά των Σπαρτιατών. Εντελώς με τη βούλησή της. Τώρα εσύ θα με ρωτήξεις, και πώς έφθασαν ωρέ πτηνό εδώ οι τριήρεις που δεν έχει θάλασσα το μέρος; Ε λοιπόν πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια ήταν παραθαλάσσιο και κάμαμε και βουτιές, έχεις κανένα θέμα;


Αυτό που χαζεύουμε τόσην ώρα είναι το αρχαίο θέατρο των Οινιάδων. Που σώζεται σε εξαιρετικά καλή κατάσταση (τουλάχιστον το κεντρικό του τμήμα) και γίνονται και παραστάσεις κατά καιρούς, να κανονίσουμε να πάμε.


Θα μου πεις εντάξει, θέατρα έχουμε δει πολλά: της Επιδαύρου, της Δωδώνης, το Ηρώδειο, το Δελφινάριο, το Ιλίσια-Μιμή Ντενίση. Τί το ξεχωριστό έχει ετούτο; Πρέπει να σου πω ότι το θέατρο των Οινιάδων είναι μοναδικό σε ολάκερη την Ελλάδα αναγνώστα, διότι είναι σκαλισμένο σε ένα γιγάντιο βράχο. Μονομπλόκ σα να λέμε!


Παρένθεση. Δυστυχώς σε τέτοιους αρχαιολογικούς χώρους, δεν βλέπεις συνήθως ψυχή ζώσα. Και η αλήθεια είναι πως παρότι έμεινα κάμποση ώρα και περιηγήθηκα, μία μοναξιά την ένιωσα εκεί απάνου στο θέατρο. Βεβαίως, αξιοποίησα το οπορτούνιτι και απήγγειλα κάτι στίχους, μία ωδή στη χαρά, ένα χασαποσέρβικο και κάτι άλλα δικά μου. Αλλά θα χαιρόμουν πραγματικά πολύ αν έβλεπα και κανέναν άλλο να περιδιαβαίνει, έτσι για παρηγοριά. Τέλος παρένθεσης.


Η μεγάλη απόφαση βεβαίως, δεν είναι να επισκεφθείς το θέατρο -που απέχει 400-500 μέτρα από την άσφαλτο. Η μεγάλη απόφαση είναι να σκαρφαλώσεις το λόφο και να φθάσεις αψηλά στον οικισμό των Οινιάδων. Ναι ανασκουμπώσου, ανεβαίνουμε.


Το τοπίο είναι αρκετά τρομαχτικό, τύπου Τιμ Μπάρτον και μαγεμένο δάσος και αγριευτικοί θάμνοι και σωριασμένες πέτρες. Αλλά όταν εντέλει φθάνει κανείς στην κορφή, βλέπει κάμποσο δομικό υλικό και τις βάσεις κτηρίων και τις αυλές και τους δρόμους και τα τείχη της άλλοτε κραταιάς πόλης. Και μπορεί με λίγη φαντασία να αναπλάσει με τη σκέψη του, τη ζωή σε ετούτο δω το μέρος.


Το 330 π.Χ. οι Αιτωλοί κατέλαβαν τους Οινιάδες και έδιωξαν τους Ακαρνάνες κατοίκους, προκαλώντας την οργή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που δεν τα σήκωνε κάτι τέτοια. Το 314 π.Χ. οι Ακαρνάνες ανακατέλαβαν την πόλη τους, αλλά μερικά χρόνια αργότερα πέρασαν υπό την κυριαρχία του βασιλιά Πύρρου της Ηπείρου.


Κατά τη διάρκεια του Α' Μακεδονικού Πολέμου, ο Φίλιππος ο Ε' έφθασε ως εδώ μαχόμενος τους Ρωμαίους και την Αιτωλική Συμπολιτεία. Αλλά ενώ κατέστρεψε στο διάβα του όλες τις πόλεις της περιοχής, τους Οινιάδες τους κράτησε για ορμητήριό του λόγω της ισχυρής οχύρωσης και των αψηλών τειχών τους. Αργότερα, η πόλη πέρασε διαδοχικά στους Αιτωλούς, ξανά στους Ακαρνάνες κι αφού ζαλίστηκε πια με τις τόσες αλλαξιές, εντέλει παρήκμασε και αφέθηκε στην αφάνεια.


Προφανώς δεν τελειώσαμε. Προφανώς το καλύτερο σού το κρατάω για το τέλος. Προφανώς και δεν σε έφερα μέχρις εδώ για να ιδείς ένα θέατρο και μερικές αραδιασμένες πέτρες, όσο σημαντικές κι αν τυχόν είναι. Η τελευταία στάση της διαδρομής μας είναι οι νεώσοικοι και το λιμάνι της πόλης.


Αλήθεια θα στο πω, ετούτο είναι ένα από τα πιο όμορφα και αναπάντεχα μέρη που μπορεί κανείς να συναντήσει στο διάβα του ανά την Ελλάδα.


Μερικές εκατοντάδες μέτρα από το θέατρο, σε ένα τοπίο εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, ανάμεσα στα λιμνάζοντα νερά και τα βράχια, ξεδιπλώνεται μπροστά σου ένα αρχαιολογικό υπερθέαμα.


Εδώ φυλάσσονταν τα πλοία, εδώ στεγάζονταν οι βάρκες, εδώ πιο πέρα ελιμενίζονταν οι τριήρεις. Και παρότι σήμερα η μορφολογία του εδάφους έχει αλλάξει σημαντικά και το μέρος δεν επικοινωνεί με τη θάλασσα, παραμένει αυτή η καρτ ποστάλ, μία ανάμνηση καιρών αλλοτινών και πανάρχαιων, για να σου υπενθυμίσει την ύπαρξη ζωής στους Οινιάδες εδώ και χιλιάδες χρόνια.


Παρένθεση βου: δυστυχώς (ναι, οι παρενθέσεις μου ξεκινούν με ένα "δυστυχώς") ετούτο το μέρος δεν είναι γνωστό παραμόνο στους ντόπιους ή στους πολύ υποψιασμένους επισκέπτες. Διότι κανείς ποτέ δεν το διαφήμισε, διότι κανείς ποτέ δεν το έβαλε σε κάποιον τουριστικό οδηγό, διότι κανείς ποτέ δεν το έκαμε αφίσα του ΕΟΤ, διότι κανείς ποτέ δεν το ενέταξε σε μία πιο συστηματική και οργανωμένη τουριστική λογική. Τέλος παρένθεσης βου.


Θα σε πάω πίσω. Πολύ πιο πίσω. Στην αρχαία Ελληνική Μυθολογία. Ο γνωστός psychic Μελάμποδας (που αν δεν τον θυμάσαι, μπορείς να διαβάσεις εδώ) απέκτησε ένα γιό τον Αμφιάραο. Και του έδωκε για γυναίκα του την Εριφύλη, η οποία ήταν εντελώς τσαπερδόνα και παραδόπιστη. Παρότι ο άντρας της δεν ήθελε να συμμετάσχει στην εκστρατεία των Επιγόνων κατά της Θήβας, η Εριφύλη που χρηματίστηκε από τον Πολυνείκη με ένα περιδέραιο (το περίφημο περιδέραιο της Αρμονίας, της γυναίκας του Κάδμου) τον έστειλε εντέλει πακετάκι στον πόλεμο και εκείνος έχασε τη ζωή του (κακούργα σύζυγος). Ο γιος τους ο Αλκμαίων μόλις ενηλικιώθηκε είχε παρόμοια πρόταση να συμμετάσχει στην εκστρατεία των Επιγόνων κατά της Θήβας (σε χλωρό κλαδί δεν την αφήνανε τη Θήβα), αλλά κι εκείνος ήταν απρόθυμος. Όμως η μανούλα Εριφύλη που χρηματίστηκε και πάλι με ένα πέπλο αυτή τη φορά (το περίφημο πέπλο της Αρμονίας, της γυναίκας του Κάδμου -για να τα κάμει σετάκι, καταλαβαίνεις) έπεισε το γιόκα να πάει στην εκστρατεία και να αιματοκυλιστεί (κακούργα μάνα).


Με τα πολλά, φθάνει και ο Αλκμαίων στα μη-παρέκει του και την ξεκάνει τη ραδιούργα Εριφύλη (που την ελές και Αλέξις Κόλμπι Κάρινγκτον) και γίνεται μητροκτόνος. Γιατί σου τα λέω όλα αυτά; Διότι ο Αλκμαίων είναι ο ιδρυτής των Οινιάδων. Διότι αυτός σύμφωνα με το μύθο, ύψωσε ετούτα εδώ τα τείχη. Διότι σε αυτά τα νερά, του προσέφερε συγχώρεση και εξαγνισμό ο Αχελώος για το έγκλημά του.



Θα το πω ξανά κι ας επαναλαμβάνομαι. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο απόθεμα. Ουχί από πέτρες και κίονες και θέατρα. Αλλά από αφηγήσεις και ιστορίες και συναρπαστικούς μύθους. Αν κάποτες η χώρα το καταλάβει και τους αξιοποιήσει, ίσως να αγκαλιαστούν και πάλι αυτοί οι τόποι από επισκέπτες και από ενδιαφέρον. Γιατί είναι έτοιμοι, πρόθυμοι και περιμένουν. Εσένα και εμένα.

24 σχόλια :

  1. αν έχει λέει! να φάνε κι οι κότες(για να συνδεθούμε και με την προηγούμενη ανάρτηση)
    μέχρι και το Χόλιγουντ έχει κλέψει του σκασμού του κι έχει πλουτίσει ακόμα περισσότερο από τους μύθους μας!
    το λιμανάκι τους τέλειο ! κρίμα που δεν έχει σύνδεση με τη θάλασσα τωρα ,θα ερχόμουν να δέσω το γιοτ μου!
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως μάς έχει κλέψει το Χόλιγουντ. Και όλη η σύγχρονη μυθοπλασία. Αλλά εμείς υπεράνω, ασχολούμαστε με άλλα πράματα και αφήνουμε όλον αυτόν τον πλούτο (που θα μπορούσε και να μας ζήσει) εντελώς αναξιοποίητο.

      Άσχετο: πότε θα με πας βόλτα με το γιοτ;

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα :) :) Να 'σαι καλά πτηνάκι που με μορφώνεις!! πολύ, πολύ ενδιαφέρον, με χιούμορ και κέφι αλλά και επώδυνο... (όπου κοιτάξω η Ελλάδα με πληγώνει -το λένε;).
    Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη Lula + Sailor, προσπαθώ κάθε φορά να μπολιάζω την πικρία μου με χιούμορ, διότι (α) δεν μου φταίει και ο αναγνώστης να διαβάζει κλάψες και (β) νομίζω πως μπορεί κανείς να προβληματιστεί ή να πληροφορηθεί, χωρίς να υποστεί ασήκωτη σοβαροφάνεια και αυστηρότητα.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  3. Απλά υπέροχο, που να πρωτοπας και τι να πρωτοδεις, ιδιαίτερα το σημείο του λιμανιού είναι ασύλληπτο! Τι κρίμας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το πίστευα, με το που έφθασα. Και να φανταστείς, Τρεμενς, ότι παραλίγο να μην το εντοπίσω το λιμανάκι. Διότι χελόου, ούτε σήμανση υπήρχε, ούτε κανείς να σε καθοδηγήσει ή να σου πει δύο κουβέντες.

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  4. Ειλικρινά αναρωτιέμαι πού τα ξετρυπώνεις όλα αυτά? Πραγματικά υπέροχο!! Δεν ξέρω τι δουλειά κάνεις, αλλά σίγουρα θα έπρεπε να διδάσκεις ιστορία. Οι περιγραφές σου είναι απλά ασύλληπτες και ξεκαρδιστικές και σίγουρα μόνο έτσι θα μαθαίνανε τα παιδιά 5 πραγματάκια που θα τους μένανε για πάντα και όχι απλά και μόνο για να πουν το μάθημα την επόμενη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ξετρυπώνω κάποιες φορές τυχαία και κάποιες φορές, κατόπιν μελέτης και ιντερνετικής αναζήτησης. Βασικά, είμαι περίεργος. Για τα πάντα. Και αυτό με οδηγεί στο οπουδήποτε. :)

      (και πολύ σε φχαριστώ για το τιμητικό σχόλιο περί εκπαίδευσης. Αν και φοβούμαι ότι αν έβγαινα να αφηγηθώ την ιστορία με το δικό μου τρόπο, τη ντομάτα δεν θα την γλίτωνα!)

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Σοφία!

      Διαγραφή
  5. Σουπέρμπ !!! Τους Οινιάδες (μπάι δε γουέι, το όνομά τους από πού το πήραν, ξέρεις ; Έβγαζε και καλό κρασί η περιοχή ;) ούτε που τις είχα ακούσει ποτές μου και είμαι και τριτοδεσμίτισσα, πανάθεμά με !!! Οπότε, μιλλ μερσί για την ξενάγηση και το μάθημα ιστορίας και τις καταπληκτικές φωτογραφίες !!! Αυτό το θέατρο μέγκαμπλοκ πολύ μου άρεσε καθώς και το λιμανάκι !!!

    Υ.Γ.: Στην Παρένθεση βου, σου ξέφυγε ένα "ΚΑΙ" πριν από την λέξη "ετούτο" νομίζω :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγγελική, το όνομα προέρχεται είτε από τον βασιλιά Οινέα, είτε (όπως σωστά μάντεψες) από τον υπέροχο οίνο που έβγαζε η περιοχή (και τον οποίο φαντάζομαι έπινε ο Οινέας και τον ονομάσαμε έτσι -θε μου, τι φαυλότητα!). Εννοείται πως μήτε εγώ είχα ακούσει ποτές την ύπαρξη αυτού του μέρους, ώσπου βρέθηκα προς τα εκεί και στο πλαίσιο του "ανακαλύπτουμε το οτιδήποτε υπάρχει τριγύρω", πήγα για να το χαρτογραφήσω!

      Και ναι, στην παρένθεση βου, όντως έλειπε ένα "και" πριν από τη λέξη "ετούτο"! :(

      Διαγραφή
  6. Η Ελλάδα έχει τεράστιο απόθεμα πτηνούλι μου η υπομονή των Ελλήνων δεν ξέρω όμως!
    Παμέμορφο και η αφήγηση καλλιτεχνικότατη, respect!
    Kαι εκτός από respect και φιλί!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα, ετούτο το κείμενο βγήκε απνευστί (δεν είχα και πολύ χρόνο), κυρίως από την αγάπη και τον ενθουσιασμό μου για αυτό το μέρος.
      Χαίρομαι που σου άρεσε!
      Και ανταποδίδω το φιλί!!!!

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στην κάμπο4 Νοε 2013, 3:06:00 μ.μ.

    Αυτήν την φορά μ΄έχεις αφήσει άφωνη, Για το τόπο, το τοπίο, την ιστορία του, την αφήγησή σου.
    Γιατί ένας φυσιολογικός άνθρωπος όταν πάει στην Αιτωλοακαρνανία θα επισκεφτεί το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι, τη Ναύπακτο (που εγώ νόμιζα ότι ανήκει στη Φωκίδα, αλλά όχι) άντε και την Βόνιτσα ή τον Αστακό. Τις Οινιάδες ή την Στράτο ούτε που θα τις έχει ακούσει ούτε και που θα ξέρει πού πέφτουν.
    Εκτός αν είναι ο Πιγκουίνος που προφανώς δεν κάνει ό,τι κάνουν οι άλλοι. Ευτυχώς, γιατί έτσι ξεστραβωνόμαστε και μεις οι υπόλοιποι.
    Την ευχαριστήθηκα πολύ την σημερινή σου ανάρτηση.

    (τους ή τις Οινιάδες, άραγε; Γιατί και τα δύο τα βρήκα στο ίνερνετ).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό λοιπόν με το γένος των Οινιάδων, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με απασχόλησε! Σε σημείο που δεν ήθελα να ανεβάσω εντέλει την ανάρτηση για να μην τυχόν και έχω κάμει λάθος και ξεφτιλιστώ ο κακομοίρης. Αλλά μετά είπα, ας το βαφτίσω αρσενικό το μέρος κι ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει.

      Όσο για το άλλο σχόλιό σου, με ξεύρεις ότι είμαι του εναλλακτικού. Ασφαλώς και προσπαθώ να επισκέπτομαι όλα τα βασικά ατράξιονς ενός τόπου, αλλά όσο μπορώ, χώνω το ράμφος μου και στο παραπέρα. Είπαμε, είμαι διαολεμένα περίεργος να μάθω το καθετίς. Αν είναι κανείς καλοπροαίρετος, με λέει φιλομαθές πτηνό. Αν είναι κακοπροαίρετος, με λέει και κουτσομπόλικο.

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου.

      Διαγραφή
  8. Στους αρχαίους Οινιάδες έχω πάει - πράγματι κ-α-ν-ε-ί-ς (βέβαια, αν υπήρχε υπάλληλος θα κράζαμε τους αργόμισθους του δημοσίου). για το θέατρο γνωριζα. δυστυχώς, δεν πήγα στους νεώσοικους (ήμουν μόνη και, αν και γενικά δε φοβάμαι και είμαι περίεργη μέχρι αηδίας, ψιλοσκιάχτηκα εκεί και λόγω περιοχής). έχεις/έχουμε σχολιάσει πλειστάκις τα "ελληνικά" αυτά φαινόμενα αλλά με δεδομένη την προκατατάληψή μου για την αιτωλοακαρν. δεν ξαναπατάω. Υπέροχα μέρη υπάρχουν παντού στην πατρίδα μας, ας τα προσέχουν/προωθούν/φροντίζουν κλπ και οι -άξεστοι πολλές φορές- γείτονές τους (χωριά, εφορίες αρχ. κλπ). Ε.

    υγ. αν και πιστεύω κι εγώ τα περί γοητευτικής παρουσίασης (και σε εκτιμώ υπερβολικά γι΄ αυτό) ένα μικρό σχόλιο σε σχετικό σχόλιο : έλεος, πια, με αυτή την άφεση αμαρτιών στα "παιδάκια" μας που δεν ανοίγουν βιβλίο σήμερα- δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε και ακροβατικά για να τους μείνουν 5 πράγματα! και δεν είναι και κακό να τους μείνει το αυριανό μάθημα. εξάλλου, όπως θα συμφωνήσεις- πιστεύω- όλο το πακέτο μετρά εδώ: με 10 εκδρομές και τα σχετικά σχόλια μαθαίνεις καλύτερα. αυτό το κάνουν οι γονείς, όχι το σχολείο (σε τέτοια έκταση). απαιτούμε πολλά από τη μαζική εκπαίδευση, δεν πιστεύω ότι αντέχει το μαξιμαλισμό μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που περιγράφεις με το σκιαχτικό, είναι και η δική μου αίσθηση. Κυρίως εκεί που ανεβαίνει κανείς προς το λόφο και περιπατεί ανάμεσα σε βουβές πέτρες και μαγεμένα δέντρα, νιώθει κατιτίς το εντελώς φοβιστικό. Και ναι, συμφωνώ απόλυτα στο σχόλιό σου περί ευθύνης των τοπικών κοινωνιών, των αρχών και των κατοίκων. Αν τυχόν καταλάβαιναν το θησαυρό που έχουν μέσα στα πόδια τους, θα μπορούσαν να βγάζουν ψωμί από αυτό (και όχι με τις μπανάλ εκδοχές της χασαποταβέρνας, του γκρικ σουβλάκι και του πλαστικού αμφορέα, αλλά ας μην υπεισέλθω...).

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      υγ. Για τα περί σχολείου, θα σε παραπέμψω εδώ:
      http://pigkouinos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6594.html

      Διαγραφή
  9. Συγκλονισμένη! Το φωτογραφικό υλικό μου από την πρώτη επίσκεψη στο χώρο είναι φτωχό και τώρα, το εμπλούτισες εσύ με τις παραστατικότατες φωτογραφίες σου. Σαν να ήμουν εκεί ξανά. Ρίγος, ενθουσιασμό, μυστήριο, μεγαλείο, εγκατάλειψη, βαριά και άγνωστη στους πολλούς ιστορία, αυτά ένιωσα και είδα με το που πάτησα το πόδι μου εκεί. Και δεν ήθελα να φύγω.... Έφυγα με τα μάτια βουρκωμένα, με δάκρυα χαράς, γιατί το έζησα, με δάκρυα λύπης, γιατί τόσο καιρό πριν το αγνοούσα. Ευχαριστώ πολύ για την αφήγηση, την εξιστόρηση, τη φωτογράφηση. Να είσαι πάντα καλά.
    (Είχα αφήσει και το σχόλιο μου στην ανάρτηση "Μαραθωνοδρόμος" για τον αρχαιολογικό χώρο των Οινιάδων).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ενθυμούμαι πολύ καλά την αναφορά σου περί Οινιάδων σε εκείνη την ανάρτηση. Και η αλήθεια είναι πως ως εξ αυτής της αναφοράς, θυμήθηκα να γράψω για ετούτο το μέρος, το τόσο άγνωστο και εντυπωσιακό. Επομένως είσαι εντελώς συνυπεύθυνη για την ανάρτηση!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες, καλή μου Αφροδίτη!

      Διαγραφή
  10. Πόσο χαίρομαι που δείχνεις ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο τα τουρίστικ πλέισις!
    Άψογο σε βρήκα, καλό μελετητή της ιστορίας-μυθολογίας, το λιμανάκι αγνοούσα , σε ευχαριστώ πολύ και για αυτό και για όλα!
    Πτηνούλι μου είσαι ΥΠΕΡΟΧΟΣΣΣΣ!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το λιμανάκι με εντυπωσίασε τα μάλα......νεώσοικος...τί λέξη.....νεώς + οίκος (το σπίτι των πλοίων). Ούτε που το είχα ακούσει το μέρος. Τη φοβιστική, γεμάτη λιθάρια διαδρομή προς την κορυφή του οικισμού, μια χαρά θα την ανέβαινα. Παρατήρησα και κάτι εξαιρετικά άγρια χόρτα ανάμεσα, πεντακάθαρα και μου φαίνεται πως σύντομα θα πάρω μαχαίρι και σακούλες και θ'ανηφορίσω ....Αχχχ....πόσα τέτοια απομεινάρια ένδοξων περιοχών υπάρχουν διάσπαρτα στη χώρα μας....παρατημένα που δεν νοιάζεται κανείς. Μορφώθηκα και μελαγχόλησα σήμερα Πίγκου μου. Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να σου πω......φαίνεται ότι πολύ πόνεσαν οι Κινέζοι με τις ραμφιές σου κι έκλ.....μέντες που λένε. Μια χαρά από σήμερα ο Blogger. Νομίζω πως τόσο ο Blogger όσο και οι Κινέζοι.....φοβέρα θέλουν....χα χα χα. Και πάλι φιλιά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Από τις αναρτήσεις σου που λάτρεψα πτηνό μου αγαπητό !!!
    Οι νεώσοικοι με μαγεύουν....όπου κι αν βρίσκονται
    Νάσαι καλά που μας ταξίδεψες πάλι τόσο όμορφα !!!
    Φιλιά πολλά
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πόσο ομιλούσες οι πέτρες που φωτογράφισες...
    Ανατριχιάζω όταν βρίσκομαι σε αρχαίους τόπους λατρείας και ζωής φυσικά,
    να είσαι καλά, συνέχισε να μας συγκινείς ;))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αν και κοντά στην περιοχή, μόνο στο θέατρο έχω πάει κι αυτό νύχτα για παράσταση..
    Έμαθα για το λιμάνι πριν λίγα χρόνια, αλλά απόφαση δεν έχουμε πάρει να το ψάξουμε ακόμα...
    Κανείς δε μιλάει για αυτό, όπως κανείς δε μιλάει για όλη την Αιτωλοακαρνανία που την έχουν ξεχασμένη οι πάντες..
    Υπέροχη ανάρτηση!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts