Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Το Γερμανικό Θαύμα των Χριστουγέννων


Ήταν μία έντονη χρονιά για εμάς, εδώ στη Γερμανία. Η Μπάγιερν πήρε το Τσάμπιονς Λινγκ, η Μέρκελ τις εκλογές και το ποτάμι κάμποσους Βαυαρούς στις τρομερές πλημμύρες του Ιουνίου. Αν δεν έχεις τίποτις καλύτερο να κάμεις, έλα να βολτάρουμε στο χριστουγεννιάτικο Βερολίνο, να σου τα πω πιο διεξοδικά.



Στις πλατείες και τις λεωφόρους της πόλης έχουν στηθεί εδώ και βδομάδες τα ξύλινα κιόσκια που πουλάνε λογής λογής καλούδια σε τσιμπημένες τιμές. Εδώ φέρνουμε τον μικρό Όττο και την μικρή Κρίστα για να τους κεράσουμε ζαχαρωτά και καραμελωμένους ξηρούς καρπούς. Ή ν'αγοράσουμε στολίδια για το δέντρο και στεφάνια να τα κρεμάσουμε όξω από την πόρτα.



Παρότι το κρύο είναι τσουχτερό, οι δρόμοι της πόλης είναι καθημερινώς γιομάτοι με κόσμο. Χαρούμενο και καλοντυμένο κόσμο. Που ψωνίζει και απολαμβάνει το κρίστμας ντεκορέισον. Και γιατί να μην είμαστε χαρούμενοι άλλωστε;



Θα σου μιλήσω με φακτς: (α) η ανεργία μας βρίσκεται στο πέντε τοις εκατό, που είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση στον αναπτυγμένο κόσμο μετά την Ιαπωνία, (β) το εμπορικό μας πλεόνασμα χτυπάει το ζαλιστικό επίπεδο του 1 δις ευρώ και βάλε, που σημαίνει ότι μόνο η Κίνα μάς ξεπερνάει και οριακά, και (γ) το εισόδημα του μέσου Γερμανού έχει αυξηθεί μέσα σε μία δεκαετία κατά σαράντα εννιά τοις εκατό (κάτσε να στο γράψω και αριθμητικώς για να το καταλάβεις: 49%), έναντι ενός 27% που αυξήθηκε ας πούμε το εισόδημα του μέσου Αμερικανού για να έχεις να συγκρίνεις ποιος την έχει μεγαλύτερη. Την ανάπτυξη, ντε!


Ναι, το πρόσωπο της χρονιάς εδώ στη Γερμανία είναι η εικονιζόμενη. Όχι η Λέιντι Γκάγκα καλέ, εκεί δίπλα! Ούτε η Μισέλ Ομπάμα και η βασίλισσα της Ολλανδίας. Η καλή μας Αγγέλα! Που μπορείς να την αγοράσεις και σε στολίδι για το χριστουγεννιάτικο δέντρο σου, να την έχεις να σου χαμογελάει και να καθησυχάζεσαι. Ότι κι αν δεν κατέβει ο Άγιος Βασίλης από την καμινάδα, θα σου εξασφαλίσει εκείνη στα σίγουρα το δώρο σου!



Βεβαίως και την ψηφίζουμε! Διότι ειλικρινά, αν είχε και το δικό εισόδημα αυξηθεί κατά πενήντα τοις εκατό μέσα σε δέκα χρόνια κι αν ζούσες σε ένα οργανωμένο κράτος που βελτιώνει διαρκώς το βιοτικό σου επίπεδο, πες μου γιατί να μην το ρίξεις δαγκωτό στη φράου Μέρκελ. Άλλωστε, οι πολλοί υποστηρικτές της εδώ στη Γερμανία, της αποδίδουν και ακόμα έναν θρίαμβο: τη διάσωση του Ευρώ και της ευρωπαϊκής οικονομίας από τις τοξικές συνέπειες των άσωτων του Νότου.


Θέλεις να σου αγοράσω κανένα κράπφεν να μασουλάς; Ή θέλεις κάτι αλμυρό: ίσως ένα μπρέτσελ με λιωμένο τυρί; Ένα φλιτζάνι ζεστό γκλουβάιν; 


Οι φούρνοι σιάχνουν ένα σκασμό θεμάτικ γλυκά με φράουλες και ράσμπερις και άχνη ζάχαρη. Και φουρνίζουν και ψωμιά σε σχήμα δέντρου ή αστεριού. Δύσκολα αντιστέκεσαι σε όλη αυτήν την υπερπαραγωγή -άσε που το κρύο, εμένα μου ανοίγει και την όρεξη.


Στην ανατολική πλευρά της πόλης, πίσω από την Αλεξάντερ Πλατς, τα πράγματα βεβαίως είναι πιο υποτονικά. Αλλά αν βολτάρεις προς το λατρεμένο Μίττε, την πιο γουάου γειτονιά του Βερολίνου με τις εσωτερικές αυλές, τις μπυραρίες και τις γκαλερίς, θα ιδείς κάμποσο κόσμο -κυρίως νεαρόκοσμο- να διασκεδάζει και να τρώει και να ψωνίζει.


Ναι, ακόμα και το άλλοτε μίζερο Ανατολικό Βερολίνο έχει αρχίσει να γίνεται πιο χαριτωμένο και πιο πολύχρωμο. Και να απολαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του γερμανικού σαξές στόρι.



Αλλά ας επιστρέψουμε στο Δυτικό Βερολίνο και στην Κου'νταμ, την πιο εμπορική λεωφόρο της πόλης. Με τις υπέροχες βιτρίνες, τα πολυκαταστήματα και τα εμπορικά κέντρα. Εδώ έχουν την έδρα τους και οι μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές, οι πολυεθνικές.



Η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ είναι πρωτίστως μία ισχυρή οικονομία. Με τον τραπεζικό κλάδο να κυριαρχείται από την Deutsche Bank και την Commerzbank και τον ασφαλιστικό κλάδο από την Allianz και την Munich Re. Κι αν αλλού, σου μιλάνε για ελεύθερη αγορά και καλλιέργεια του ανταγωνισμού, εδώ -αλλά να μείνει μεταξύ μας- είμαστε υπέρ ενός ιδιότυπου συγκεντρωτισμού. Σε λίγους και καλούς παίκτες. Τη Siemens στα ηλεκτρόνικς, την Volkswagen, την BMW και την Daimler στα αυτοκίνητα, την Deutsche Telecom στις τηλεπικοινωνίες.



Και άσε τους άλλους να ανοίγουν τις αγορές τους για μας. Άστους να πασχίζουν για μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας τους. Τη στιγμή που εδώ στη Γερμανία, η δική μας αγορά εργασίας παραμένει εξαιρετικά προστατευμένη και δύσκαμπτη: το να απολύσεις είναι δύσκολο, το να προσλάβεις ενθαρρύνεται σφόδρα! Εξού και οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν περισσότερο προσωπικό από όσο ενδεχομένως χρειάζονται. Εξού και τα επιδόματα ανεργίας είναι τόσο υψηλά που φθάνουν σχεδόν τον κατώτατο μισθό της Ελλάδας. Μένεις σπίτι σου και σου δίνουμε 600 ευρώ.



Θα με ρωτήξεις, καλά βρε πτηνό, κι εκεί στη Γερμανία, φτωχούς δεν έχετε; Ασφαλώς και έχομεν! Αλλά το κράτος, τους εξασφαλίζει στέγαση (σε διαμέρισμα) και τις βασικές παροχές (τη ΔΕΗ τους και το νερό τους) κερασμένες. Αν δε, είσαι μητέρα και έχεις πάνω από δύο παιδιά, είναι σα να σου κλήρωσε το κρατικό λαϊκό λαχείο: δεν χρειάζεται να δουλέψεις λέμε! Και όχι, δεν το λέω χαριτολογώντας: μόνο ένα αστείο ποσοστό 5-6% των γυναικών που έχουν δύο παιδιά, εργάζονται. Διότι εδώ στη Γερμανία, θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό να μείνεις σπίτι και να αφοσιωθείς στα παιδιά σου -δεν θα σε τρέχουμε στη δουλειά από τον τέταρτο ή πέμπτο μήνα μετά την γέννα, να μην ξεύρεις πού να αφήσεις τον μπέμπη σου.



Κι αν νομίζεις ότι είμαστε ζούπερ ευτυχισμένοι και πάντα γελαστοί, οφείλω να σου πω ότι ακόμα κι εμείς εδώ γκρινιάζουμε συχνά για το σύστημα, θεωρώντας ότι δεν είναι τόσο καλό όσο ας πούμε εκείνο των Νορβηγών (μισητοί Βίκινγκς) ή των Σουηδών (μισητοί ΑΒΒΑ). Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, έτσι δεν λένε;



Κι αν νομίζεις ότι δουλεύουμε πολλές ώρες, πάλι λάθος είσαι. Στη Γερμανία δουλεύουμε λιγότερο χρόνο από ό,τι εσείς στο Νότο. Αλλά φυσικά, είμαστε πιο πειθαρχημένοι και πιο αφοσιωμένοι στο αντικείμενο της εργασίας μας. Που σημαίνει ότι δεν κάμουμε πέντε διαλείμματα για τσιγάρο, μήτε αρχίζουμε τη μέρα μας με κους κους και πρωινό σερφάρισμα στο διαδίκτυο.



Τι εννοείς, θέλεις την πιστωτική μου; Αναγνώστα, εγώ σου μιλάω για τόσο ιμπόρταντ τόπικς κι εσύ έχεις πάλι το νου σου στις βιτρίνες και τις αγορές; Άντε, θα σου αγοράσω ό,τι θέλεις: ο μισθός μου εδώ στη Γερμανία είναι περίπου διπλάσιος από τον δικό σου στην Ελλάδα, οπότε η αγοραστική μου δύναμη βάζει κάτω τη δική σου, την πατάει και γελάμε μαζί της.



Και μην φανταστείς ότι το κόστος ζωής είναι πολύ υψηλότερο. Ειδικά στο Βερολίνο, το ρίαλ εστέιτ παραμένει σχετικά φθηνο -καμία σχέση με τα Λονδίνα ή με τίποτις Χαλάνδρια, Ψυχικά και Γλυφάδες- με αποτέλεσμα τα κόστη να μην επιβαρύνονται πολύ από τέτοια πάγια έξοδα όπως ας πούμε τα νοίκια και τα κοινόχρηστα. Επίσης έχομεν σχετικά φθηνό φυσικό αέριο για τη θέρμανσή μας και η τιμή της βενζίνης είναι κι αυτή χαμηλότερη από την αντίστοιχη στην Ελλάδα. Στο σούπερμάρκετ, δίνω περίπου τα ίδια με εσένα. Και βεβαίως δεν έχω ένα κάρο έξοδα που έχεις εσύ, όπως π.χ. φροντιστήριο για τα παιδιά (τι σημαίνει "φροντιστήριο"; δεν το έχουμε εδώ στη Γερμανία!) ή φακελάκι για το γιατρό (πλάκα κάμεις που θα του δώκω έξτρα λεφτά στην τσέπη!).
 

 Η βόλτα μας φθάνει στο τέλος της. Σε βλέπω που έχεις γίνει μπλε από το κρύο. Δεν είναι από το κρύο, αλλά από το κακό σου; Που δεν ζεις μόνιμα εδώ; Μην μου στεναχωριέσαι αναγνώστα, έχει και η Γερμανία τ'αρνητικά της φυσικά. Αλλά λυπάμαι που θα στο χαλάσω, δεν είναι τόσα πολλά. Ναι-ναι, δεν έχομεν παραλίες και κλαμπομάγαζα και Ρέμους. Δεν έχομεν φραπέδες και κοψίδια. Δεν έχομεν ζέστη και τόσες λιακάδες και μεσογειακό ταπεραμέντο. Αλλά έχομεν κάτι που εσύ στην Ελλάδα, στερείσαι: την γαλήνη και τη σιγουριά ενός κράτους που φροντίζει για τους πολίτες του. 


Μέσα από την Πύλη του Βραδεμβούργου, κοιτάζω το μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο που έχει στηθεί στην αρχή της λεωφόρου Ούντερ ντεν Λίντεν. Και λυπάμαι πραγματικά. Που στην Ελλάδα είμαστε καταδικασμένοι στους Αντώνηδες και τους Αλέξηδες. Στους Παπανδρέου και τους Καραμανλήδες. Στις εθνικές μας μιζέριες και στους φανατισμούς μας. Που κι αν στολίζουμε τα δέντρα και τα μπαλκόνια μας, δεν θα μας επιτρέψουν ποτές να γιορτάσουμε το μέλλον μας και τις ζωές μας.

42 σχόλια :

  1. Πόσο δίκιο έχεις πίνγκου μου... Καλές και οι λιακάδες της Ελλάδας αλλά κατά τ' άλλα είμαστε για κλάματα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γερμανία και παρόλο που ήμουν μικρή (10 χρονών ήμουν όταν μετακομίσαμε στην Ελλάδα) θυμάμαι την ηρεμία και τη σιγουριά που είχαν οι γονείς μου. Που είχαμε μία ποιότητα ζωής. Που πήγαινα σε γερμανικό σχολείο κι οι εγκαταστάσεις του ήταν (30 χρόνια πριν) 10 φορές καλύτερες απ' 'οτι είναι τα σχολειά μας τώρα. Οι γονείς μου χωρίς κανένα άγχος. Μόνο τη νοσταλγία της πατρίδας είχαν.... Δυστυχώς...
    Θα ήθελα ένα ποτηράκι γκλυβάιν, κερνάς?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως και κερνάω, να ζεσταθούμε και να πάνε τα φαρμάκια κάτω, Μίκα μου! Αυτό ακριβώς που περιγράφεις είναι και το δια ταύτα, ετούτης της ανάρτησης: η ηρεμία και η σιγουριά που σου προσφέρει ένα κράτος όπου όλα λειτουργούν και οι κάτοικοί του δεν αναλώνονται σε ανταγωνιστικές συμπεριφορές (ποιος θα βγάλει το μάτι τ'αλλουνού) αλλά έχουν μάθει να συνεργάζονται για το κοινό καλό τους. Στην Ελλάδα αντίθετα, για τα πάντα πρέπει να παλέψεις (συχνά σε αντίξοες συνθήκες) ή να πληρώσεις. Ως πότε πια θα είναι οι παραλίες και ο ήλιος μας ελαφρυντικό για τη μαύρη καθημερινότητά μας;

      Μου φαίνεται, χρειάζομαι ολόκληρο το μπουκάλι με το γκλυβάιν -τί να μου κάμει ένα ποτηράκι;

      Τα φιλιά και τις καλημέρες μου (χικ!).

      Διαγραφή
  2. Αλλάζω και το μεσογειακό ταπεραμέντο και τα κλαμπομάγαζα και τους Ρέμους, θου κύριε και τους Αλέξηδες και τους Παπανδρέους!!
    Μπορείς να μου δώσεις την γαλήνη και τη σιγουριά ενός κράτους που φροντίζει για τους πολίτες του;
    Και πάρτα όλα πίσω δεν τα ζήτησα ποτέ, δεν τα ήθελα ποτέ!!
    Το κράτος μου μέσα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα, σε νιώθω εντελώς! Διότι καλό το μεσογειακό ταπεραμέντο και το γκρικ γουέδερ, αλλά δεν αρκούν για να ημερέψει η καθημερινότητά μας και να χαμογελάσουν οι ζωές μας. Γι'αυτό και σε όλες τις στατιστικές (ακόμα και προ-κρίσης), χώρες όπως η Δανία και η Γερμανία εμφανίζονται ως πιο "χαρούμενες" από εμάς, κι ας ζουν οκτώ μήνες παγωνιάς! Το να έχεις ένα οργανωμένο κράτος αποτελεί μία από τις πιο ιμπόρταντ παραμέτρους για να είσαι χαρούμενος. Είναι καρατσεκαρισμένο!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου (χικ!).

      Διαγραφή
  3. άργησα σήμερα! Είμαι καλεσμένη το βράδυ στου Τρεμένς και ενίσχυσα την οικονομία της Γερμανίας ,αγοράζοντάς του απο Γερμανικό σουπερ μαρκετ μια πιτζαμούλα ωραιότατη ,να ζεσταίνεται αν μείνει άνεργος (χτύπα ξύλο) και ξενιτευθεί στο Βερολίνο για δουλειά ! Πήρα και μια δική μου ,μήπως τον ακολουθήσω και γίνω το κοριτσάκι με τα σπίρτα έξω από αυτές τις φανταστικές βιτρίνες! Αλλά μάλλον θα το γλιτώσω ,γιατί έχω 3 παιδάκια !
    πάντως από Ελληνες μεταναστες το καλοκαιρι ,άκουσα πως οι εταιριες ,σε εργοστασια ,που δουλευουν ,τους πιεζουν πολύ ,ωστε με το παραμικρο λάθος να τους απολύσουν και να πάρουν νέους με το χαμηλότερο μισθό!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τρία παιδάκια, ουχί μόνο κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν θα γίνεις, αλλά θα μας στέλνεις και εμβάσματα για να συμπληρώνουμε το κατιτίς μας. Οι Έλληνες μετανάστες όντως δεν καλοπερνούν, γιατί έχουν σφίξει τα πράματα. Αφ'ης στιγμής υπάρχει τόσο μεγάλη προσφορά εξειδικευμένου προσωπικού από τον ευρωπαϊκό Νότο, οι γερμανικές επιχειρήσεις δύνανται να το παίζουν δύσκολες και απαιτητικές.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου (χικ!).

      Διαγραφή
    2. Σκέφτομαι να πάρψ τις πυζάμες μου και να κινήσω για Βερολίνο έτσι κι αλλιώς. Θα μου ρχεστε εκεί και θα περνάμε ζάχαρη. Άσε που έχει και παντού ποδηλατόδρομους - το θυμάμαι γιατί περπατούσα συνέχεια εκεί και μου κουδούνιζαν οι έρμοι Γερμανοί, ούτε ένας δεν με έβρισε όμως. Οπότε, κατεβάζουμε ρολλά και ξεκινάμε νέα ξεκινήματα, ναι;

      Διαγραφή
  4. φεύγω μετανάστρια στη γερμανία. τι που δεν ξέρω γερμανικά. θα μάθω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορείς να ξεκινήσεις ταχύρρυθμα μαθήματα, ακούγοντας τους γερμανόφωνους δίσκους της Βίκυς Λέαντρος! :)

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου (χικ!).

      Διαγραφή
    2. χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα....

      Διαγραφή
  5. Αν τα επιδόματα ανεργίας είναι στα 600 ευρώ, τότε σαφώς ξεπερνούν τον ελληνικό κατώτατο μισθό στα 586. Κατά τα άλλα το θυμάμαι από μια δική μου επίσκεψη το Βερολίνο, απ' την οποία κόμισα και πετραδάκι-σουβενίρ από το περίφημο Τείχος (ήταν λίγα χρόνια μετά το '89 η επίσκεψη): σαφώς γλυκύτερη πόλη από το Μόναχο, ας πούμε. Και βλέποντας τα όσα έλεγες, σκεφτόμουν πώς να προκόψει μια χώρα όταν οι πολιτικοί της (και όχι μόνον αυτοί) τσακώνονται απ' το πρωί ίσαμε το βράδυ στα τηλεπαράθυρα, αδυνατώντας να βρουν μια κοινή γραμμή ακόμα και για τα μικρότερα, να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα. Από εκεί ξεκινάνε όλα, κατ' εμέ: από την αδυναμία συνεννόησης που γεννά μόνο χάος κι αυτό, περισσότερο χάος. Αλλά και η φυγή, την οποία επίσης έχω δοκιμάσει, δεν αποτελεί πάντα την λύση: στο έξω σε πονά η νοσταλγία για το εξιδανικευμένο εδώ που το θυμάσαι μόνο σαν λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το σουβλάκι μου, εδώ σε τρώνε όλα αυτά του ποστ. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως: η αδυναμία συνεννόησης και η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ μας, δημιουργεί ανυπέρβλητες δυσκολίες στην κοινωνική μας οργάνωση και "αναγκάζει" τον καθέναν από εμάς στο να αναπτύσσει επιβιωτικές τακτικές (συχνά πατώντας τους άλλους ή αναζητώντας παραθυράκια στο νόμο ή απλώς παραβατώντας). Κι έτσι δημιουργούμε μία φαυλότητα που μας καθηλώνει στη μιζέρια και αναγεννά νοσηρές συμπεριφορές και καταστροφικά πρότυπα (του Ελληναρά, του "μάγκα", του "βολεμένου", του "διαπλεκόμενου" κ.λπ.). Εννοείται ότι η φυγή οδηγεί στη νοσταλγία. Αλλά μόνο γιατί η απόσταση σε κάμει να ξεχνάς πόσο επιβαρυντική είναι αυτή η καθημερινότητα για την ψυχολογία και τα νεύρα σου.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου, Γεράσιμε (χικ!).

      Διαγραφή
  6. Και αυτό που πάντα αναρωτιέμαι είναι αφού υπάρχουν αυτές οι χώρες που έχουν εφαρμόσει ένα σύστημα που λειτουργεί με τα χίλια. Γιατί να μην το εφαρμόσουμε και εμείς? Πόσο δύσκολο είναι???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί δεν καταφέραμε ποτέ να επιτύχουμε αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο που αποτελεί προϋπόθεση για μία πιο ομαλή, οργανωμένη και πειθαρχημένη κοινωνία. Είμαστε θυμικοί, είμαστε απερίσκεπτοι και φανατισμένοι. Και φοβούμαι πως είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο, να αλλάξουμε....

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου, Χριστίνα (χικ!).

      Διαγραφή
  7. Δεν έχω να προσθέσω ούτε ν' αφαιρέσω κάτι σε όλα αυτά που περιέγραψες, Καλέ μου Πιγκουίνε. Το κυρίαρχο συναίσθημά μου αυτόν το χρόνο που ζω σ' αυτήν τη χώρα είναι η έλλειψη άγχους και η ηρεμία. Πολύτιμα αγαθά, πρωτόγνωρα συναισθήματα που δεν τα είχα ξαναβιώσει. Όμορφη η βόλτα σου! Καλές Γιορτές να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που συμφωνείς, Αγγελική και που επιβεβαιώνεις και εμπειρικά αυτό που περιγράφω. Η ζωή στη Γερμανία είναι ήρεμη και καλά οργανωμένη. Και δεν απαιτεί από εσένα συνεχή εγρήγορση για το ο,τιδήποτε. Αντίθετα στην Ελλάδα, δεν ξεύρεις από πού θα σου'ρθει!

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου, καλή μου Αφροδίτη (χικ!).

      Διαγραφή
    2. Ποια Αγγελική, καλέ ;;; Εγώ είμαι πιο κάτω !!! :-)

      Διαγραφή
    3. Μου φαίνεται παραήπια γκλυβάιν! (χικ χικ) Άλλ'αντί άλλων λέω, μήτε ξεύρω με ποιον μιλάω και σε ποιον απευθύνομαι! Σκουζάτε-μι!

      Διαγραφή
  8. Ρε συ Πιγκουίνε έλεος! Είμαστε που είμαστε έτσι όπως είμαστε......μας αποτελείωσες. Αλήθεια πηγες βερολίνο για δουλειά; Καλημέρα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Indeed... ήρθε δευτεριάτικα και μας έκανε την καρδιά... περιβόλι! Έχει χάρη που του έχουμε μεγάλη αδυναμία! :)

      Διαγραφή
    2. Τί να κάμω ο κακομοίρης; Αφού τα βλέπω και τα βιώνω, να μην τα πω; Άλλωστε όπως όλοι γνωρίζουν, ράμφος έχω και μιλιά δεν έχω!

      Την καλησπέρα μου και στους δυο σας (χικ χικ!).

      Διαγραφή
  9. Είναι πραγματικά απορίας άξιο το πως τα καταφέρνουμε και δεν μπορούμε να κάνουμε 5 βασικά πράγματα σ' αυτή τη χώρα! Και να πεις ότι δεν έχουμε κάνει ριστάρτ στο παρελθόν? Τι επαναστάσεις, τι πολέμους, απ' όλα τα καλά! Δεν μπορεί, κάτι πρέπει να έχει το Ντι-Εν-Εϊ μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία, είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως! Διότι τόσες και τόσες ευκαιρίες είχαμε μεταπολεμικά να σοβαρευτούμε και να γίνουμε Ευρωπαίοι, αλλά τις κλωτσήσαμε όλες και νιώθουμε και ριγμένοι από πάνω. Το πρόβλημά μας δεν είναι το ντι-εν-έι μας, αλλά το ξερό μας το κεφάλι (και φοβούμαι, οι πολιτισμικές καταβολές μας και τα λάθος κοινωνικά ιδεότυπα που έχουμε αποθεώσει).

      Τα φιλιά και τις καλησπέρες μου (χικ!).

      Διαγραφή
  10. Κάτσε να κάνω την Ελληναρού λίγο πρώτα, γιατί πολλοί έπαινοι έπεσαν γιαν την Ντόυτσλαντ ... ... ... ναι, ρε συ, Πίγκου, αλλά τι να μας πουν κι οι Γερμανοί ; Αυτοί δεν έχουν τον Ελληνικό ήλιο ούτε τις παραλίες μας και φορούν και άσπρη κάλτσα μέσα απ' το πέδιλο, να 'ουμ' ! Χαχαχαχαχαχαχαχαααα !!!

    Ασ'τα, πτηνό μου, ασ' τα !!! Χθες βράδυ, καλή ώρα, έβλεπα την εκπομπή του ΑντΟυάν (Αντ1) "Σε πρώτο Πλάνο" με μια δημοσιογράφα - δεν ξέρω πώς την λένε - που προσπαθούσε να πείσει τους Έλληνες ότι η Γερμανία δεν είναι - και καλά - η Γη της Επαγγελίας κι ότι τα πράγματα έχουν δυσκολέψει και υπάρχει εκμετάλλευση και ξενοφοβία και ... και ... και ... ... ... Είμαι σίγουρη ότι σίγουρα υπάρχουν όλα αυτά - καμιά κοινωνία δεν είναι τέλεια. ΑΛΛΑ η μεγάλη διαφορά είναι πως σε ένα ευνομούμενο κράτος - όπως είναι η Γερμανία, η Αγγλία, η Σουηδία κλπ.- έχεις περιθώρια επιλογών και ελιγμών, ώστε να μπορέσεις ΜΟΝΟΣ σου να κάνεις την ζωή σου καλύτερη. Κάτι που όχι μόνο δεν υπάρχει ως θεσμός και μέριμνα στην Ελλάδα ... δεν υπάρχει ΚΑΝ ως έννοια !!!

    Καλημέρα και εγκάρδιες μεθεόρτιες ευχές (σου έστειλα email, το πήρες ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως και δεν είναι τέλεια χώρα η Γερμανία. Βεβαίως και υπάρχουν κι εδώ αδικίες και διαπλοκές και φτώχειες κι ανταγωνισμοί. Αλλά το γενικό πλαίσιο λειτουργεί. Και λειτουργεί εις όφελος των πολλών (αν όχι όλων). Το ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Αλλά η Γερμανία αποδεικνύει και μέσα στην κρίση, ότι ξεύρει να βελτιώνεται, να προοδεύει και να εξασφαλίζει αυτό που οφείλει κάθε κράτος για τους πολίτες του: την κοινωνική γαλήνη και ευημερία.

      Την καλησπέρα μου, τα φιλιά μου (χικ χικ!) και τις ευχαριστίες μου για τις ευχές (το πήρα το email, δεν πρόλαβα απλώς να σου απαντήσω προσωπικώς! Μπατ άι γουίλ!).

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στον κάμπο9 Δεκ 2013, 2:11:00 μ.μ.

    Εγώ να σου ευχηθώ, μόνο, χρόνια πολλά , ευτυχισμένα, δημιουργικά, ταξιδιάρικα, γεμάτα αγάπη και δύναμη. Το θυμόμουνα όλες τις προηγούμενες μέρες και το ξέχασα την ημέρα που έπρεπε να το θυμηθώ (ντροπή μου, ντροπή μου, ντροπή μου, ελπίζω να μην μ΄έχεις διαγράψει από φίλη).

    Σχόλια δεν κάνω για την Γερμανία, το κράτος της, τα Χριστούγεννά της, όπως δεν έκανα και για το Δημαρχείο της Στοκχόλμης γιατί αυτές τις αναρτήσεις τις κάνεις επίτηδες για να κάνουμε συγκρίσεις με τις δικές μας μιζέριες και τα αδιέξοδα και να βάζουμε τα κλάματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α πολύ σε ευχαριστώ για τις ευχές -είναι πάντοτε καλοδεχούμενες! Κυρίως αυτό το "αγάπη και δύναμη", πολύ χρειαζούμενο είναι στις εποχές που ζούμε. Αντεύχομαι κι εγώ να είσαι πάντα γερή, δημιουργική κι ευτυχισμένη (είμαι σε ευχετήριο μουντ)!

      Κανονικά αυτή η ανάρτηση υποτίθεται ότι ήταν χριστουγεννιάτικη και η πρόθεσις ήτο να αραδιάσω φωτογραφίες με στολίδια, δέντρα, παγοδρόμια, φεστίβιτις. Αλλά εντέλει, μου βγήκε πιο πολιτικο-κοινωνικό το σχόλιο από ό,τι ίσως θα'πρεπε! Τέλοσπάντων, με ετούτη την ανάρτηση, το πτηνό μπαίνει και επισήμως στην εορταστική περίοδο -ελπίζω οι εφεξής αναρτήσεις να είναι λίγο πιο κοντά στο πνεύμα των ημερών!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  12. O πλούσιος υπάρχει γιατί υπάρχει ο φτωχός
    Η μητρόπολη επειδή η αποικία
    Το κέντρο επειδή η περιφέρεια
    Εμάς μας καπέλωσαν με Όθωνα και Ραίχενμπαχ και Φούχτελ
    Τη χώρα μας για χρόνια τη κατακρεούγησνα και την ισοπέδωσαν κλέβοντας τα πάντα.
    Αιματοκύλησαν 2 φορές την Ευρώπη και συνήλθαν από διεθνή βοήθεια ΚΑΙ της Ελλάδας
    Για να δούμε τα πλαίσια...
    Τώρα το shopping therapy έχει γνωστή ψυχολογική προέλευση και κρατάει πολύ λίγο.Σ'αυτή τη πλάνη πέσαμε και τη ζήσαμε.Ειλικρινά δεν νοσταλγώ,ούτε ζηλεύω.Και συμπονώ τους ευάλωτους συμπατριώτες μου που οι εξαγορασμένοι πολιτικάντηδες μας,τους παρέδωσαν ως τροφή στο τέρας της διεθνούς τοκογλυφίας και λεηλατούν τη χώρα.

    Η Αχμάτοβα λέει σε κάποιους στίχους

    ημουν με το λαό μου όταν υπέφερε
    δε κρύφτηκα κάτω από ξένους ουρανούς...

    Τέλος πάντων,λίγες σκέψεις ήταν αυτές.Ευχές για τις γιορτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λίγες αλλά μεστές σκέψεις, ήταν αυτές.

      Προφανώς και υπάρχει διεθνής ανισοκατανομή εισοδήματος, προφανώς και η εκμετάλλευση του φτωχού / αδύναμου από τον πλούσιο / ισχυρό θα δημιουργεί πάντοτε συσσώρευση πλούτου προς τη μία κατεύθυνση.

      Εντούτοις, η Ελλάδα είχε κατά τη γνώμη μου πολλές ευκαιρίες να αυξήσει (ως και θεαματικά) το κομμάτι της πίτας που της αναλογεί, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Το ότι δεν αξιοποίησε κανένα ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα, το ότι δεν κατάφερε να βελτιώσει στο ελάχιστο τις επιδόσεις της σε θέματα όπως η εξυπηρέτηση των πολιτών, η διαχείριση των δημόσιων πόρων, η προσαρμογή στις νέες απαιτήσεις των διεθνών αγορών κ.λπ. είναι αποκλειστικά δική της ευθύνη. Που βαραίνει την πολιτική ηγεσία πρωτίστως, αλλά και ενδεχομένως πολλούς εξ ημών (είναι σύνθετο το ζήτημα της απόδοσης ευθυνών, όπως ξεύρεις).

      Ο πακτωλός χρημάτων που μπήκε στην Ελλάδα την τελευταία εικοσαετία (με τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης) είναι τέτοιος που δεν μας επιτρέπει να γκρινιάζουμε για ελλειπή βοήθεια από πλευράς της Ευρώπης. Ασφαλώς και θα μπορούσε η Γερμανία (ή η ΕΕ) να έχει αντιμετωπίσει διαφορετικά το ζήτημα της κρίσης, αλλά στο τέλος της ημέρας, ποιος ευθύνεται για το δημοσιονομικό μας έλλειμμα αν όχι εμείς οι ίδιοι που το δημιουργήσαμε; Και ποιος ευθύνεται για το ότι ελάχιστοι δουλεύουν στην Ελλάδα ευσυνείδητα και συστηματικά, τη στιγμή που ένα μεγάλο ποσοστό των συμπατριωτών μας έχει ανάγει σε κοινωνικό πρότυπο το καθισιό και το βόλεμα;

      Την καλημέρα μου και τα σέβη μου, αγαπητέ Λύσιππε!

      Διαγραφή
  13. Σ΄ευχαριστώ (ξέρεις γιατί).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ. Για την τόσο μακροχρόνια επικοινωνία.
      :)

      Διαγραφή
  14. Πιγκουινάκι μου, όλα καταπληκτικά, ζηλεύω πολύ, Ρέμοι και τραγουδιάρες δεν μου λενε τίποτα, ΑΛΛΑ θέλω τον ΗΛΙΟ ΜΟΥ, τη ΘΑΛΑΣΣΑΡΑ ΜΟΥ και να σερφάρω πρωί πρωί fb, να σε λέω καλημέρες και σένα και τις κοινές μας φίλες! A propos, Berlin είναι στην travelling wishlist μου, στο top 5!
    φιλιάαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτός ο ήλιος και η ξελογιάστρα θάλασσα! Εξαιρετικό είναι το ελληνικό καλοκαίρι, αλλά το θέμα είναι τί κάμουμε τις υπόλοιπες εποχές μας! Άσε που ξεύρω κάμποσους Γερμανούς και Σουηδούς που χαίρονται περισσότερες μέρες τις ελληνικές παραλίες από ό,τι εγώ. Πρώτον, διότι έχουν περισσότερη άδεια και δεύτερον, διότι έχουν μεγαλύτερα μισθά! Στη Στοκχόλμη, όπου λέω ότι είμαι Έλληνας, ο όποιος Σουηδός αρχίζει και μου απαριθμεί τα νησιά που έχει επισκεφθεί. Και σε αρκετές περιπτώσεις, είναι περισσότερα από όσα έχουμε επισκεφθεί εμείς! (μα αν έχεις το θεό σου, συνάντησα προημερών έναν που μου έλεγε πόσο καταπληκτική είναι η Λέρος και η Φολέγανδρος! Δηλαδής έλεος, έχει φθάσει και στη Λέρο;).

      Το Μπερλίν είναι όντως εντυπωσιακό και με βαριά ιστορική φόρτιση. Επομένως να το επισκεφθείς -κι αν θέλεις τίποτις συμβουλές, ξεύρεις σε ποιον θα απευθυνθείς! Στον ραμφοφόρο φίλο σου, ντε! Έχω να σου προτείνω διάφορα!

      Φιλιά πολλά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  15. Εγώ θα μείνω στα στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο: Μα τι ζενιάλ ιδέα είναι αυτή! Να έχεις να κρεμάσεις την Άνγκελα και να την καμαρώνεις, φοβερό!! Τους δικούς μας λέω να τους κρεμάσουμε στο Σύνταγμα και χωρίς χριστουγεννιάτικο δἐντρο (άσε που φέτος θα έχουμε καράβι!)....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα σκέψου τον Αντώνη και τον Αλέξη σε στολίδι! Δεν είναι καταπληκτική ιδέα; Θα σου πρότεινα και τον Πάγκαλο ή τον Βενιζέλο, αλλά ανησυχώ για την ευστάθεια του δέντρου σου! Πάντως στην κορφή θα μπει σίγουρα ο Γιωργάκης.

      Που είναι αστέρι!

      Χαχαχαχαχαχαχαχα!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
    2. ¨ανησυχώ για την ευστάθεια του δέντρου σου¨

      Χαχαχα! Θα γείρει λίγο φοβάμαι κι εγώ!!!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Αχ, βρε αξιολάτρευτο το Πτηνόν!!! Κομμάτια μας έκανες με τούτην την ανάρτηση σου.
    Γιατί πραγματικά έτσι έχουν τα πράγματα δυστυχώς! Και το "κράτος" των Βόρειων Χωρών είναι έτη φωτός εμπρός από το οποιοδήποτε δικό μας, ακόμη κι' αν δεν είμαστε μέχρι τον λαιμό βουτηγμένοι στην κρίση και τα χρέη μας.
    Καλά Χριστούγεννα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Διαβάζοντας τα βιβλία του Γκύντερ Βάλραφ έχω άλλη άποψη για το θαύμα της Γερμανίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν είναι ούτε για ζήλιες, ούτε γι' αναθέματα, ούτε για μεμψιμοιρίες κι αναθέματα. Οι εικόνες που περιγράφεις θα μπορούσαν να αφορούν και τη χώρα μας, το εξηγείς επαρκέστατα και στις απαντήσεις στα σχόλια. Μπορούν να γίνουν προκλήσεις για δημιουργία και κίνητρα για δράσεις. Τα υπόλοιπα είναι λόγια και υπεκφυγές για να περιμένουμε μονίμως κάποιον σωτήρα, τον οποίο από την επαύριο κιόλας των εκλογών θα βρίζουμε για να φύγει. Τα πασίγνωστα -και στας Ευρώπας πλέον, δυστυχώς- Ελληνικά τερτίπια.
    Μου αρέσει ο τρόπος που θέτεις τα θέματά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ουπς... μένεις γερμανία;;; Πρώτη φορά στο μπλογκ σου και μόλις έμαθα ότι μένεις εκεί; σε 22 μέρες και κάτι ψιλά φεύγω για εκεί για μόνιμα, για όσο αντέξω τέλος πάντων...
    Πάω να ρίξω κι αλλη μια ματιά στα ποστς σου..
    Καλο βράδυυυ :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πτηνό είναι ιντερνάσιοναλ και δεν μένει σε μία πόλη. Εντάξει για την ακρίβεια μένω στην Αθήνα. Αλλά κυκλοφορώ παντού!
      Καλό κουράγιο με τη Γερμανία. Έχει τα καλά της και τα κακά της η ζωή εκεί. Εγώ προτιμώ το Νότο της (το Μόναχο, τη Νυρεμβέργη) και το Βερολίνο, αλλά όλες οι πόλεις (σχεδόν) όμορφες είναι. Σου εύχομαι να έρθουν όλα όπως τα θέλεις και τα ονειρεύεσαι.

      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.