Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Say cheese!


Στα μικράτα μου, όταν μου έταζες γλυκό και μου έφερνες κάτι μη-σοκολατένιο, στο πέταγα στη μούρη, σου έβγαζα τη γλώσσα, μπορεί και να έμπηγα τα κλάμματα. Η ενηλικίωση, με γνώρισε με τα σιροπιαστά: τα γαλακτομπούρεκα, τα καταϊφια, τους μπακλαβάδες, τα ρεβανί, τα κουρκουμπίνια και τα σεκέρ παρέ. Ώσπου πρίν από δυοτρία χρόνια, ήρθε κι εγκαταστάθηκε ένα άλλο γλυκό στην κορφή της λίστας με τις φέιβοριτ πηγές θερμίδων: το τσιζκέικ.


Δεν ξεύρω αν το γνωρίζεις αλλά το τσιζκέικ είναι ελληνικό γλυκό και εντελώς θεόπαλιο: το έτρωγε και ο αρχαίος αθλητής στα Ολύμπικ Γκέιμς (τρου στόρι). Άσε που το πρώτο ιστορικό ρέφερενς εντοπίζεται στο έπικ "Πλακουντοπουκόν Σύγγραμμα" που συνέγραψε ο Αίγιμος τον 3ο αιώνα π.Χ. και περιλαμβάνει συνταγές για τσιζκέικ, αν έχεις το θεό σου (εν προκειμένω τον Δία σου)! Που σημαίνει ότι ναι, μπορείς να το προσθέσεις στη λίστα με τα ζίλιον πράματα που ανακαλύψαμε εμείς, όταν ως γνωστόν, οι δυτικοί έτρωγαν βελανίδια -και ουχί σε μορφή επιδορπίου.


Και παρότι μέχρι και σήμερα μπορείς να γευθείς διάφορες εκδοχές του παραδοσιακού γκρικ τσιζκέικ (τζαστ κολ-μι "μυζηθρόπιτα") από την Κρήτη και τις Κυκλάδες ως και βορειότερα, στη Μυτιλήνη (που μάλλον είναι η γενέτηρα του όλου κόνσεπτ "χτυπάω τυρί και σιάχνω γλυκό"), όλος ο κόσμος θεωρεί πως το τσιζκέικ είναι αμερικάνικο. Ναι, βρισκόμαστε στις ΗΠΑ. Ως το τέλος αυτής της ανάρτησης (α) θα έχουμε εντοπίσει το καλυτερότερο τσιζκέικ, (β) θα έχουμε αποκαταστήσει την αλήθεια για την ελληνικότητά του προασπίζοντας τα δίκαια της χώρας, και (γ) θα'χουμε πάρει πεντέμιση χιλιάδες θερμίδες ο καθένας (πτηνό και αναγνώστης).


Πρώτη στάση: Νέα Υόρκη. Στη συμβολή της 11ης Λεωφόρου Ιστ και της 342ης, βρίσκεται το περίφημο Veniero's. Κλάσικ διακόσμηση, ατελείωτα ψυγεία γιομάτα τσιζκέικς και μακρά παράδοση από το 1894 μέχρις σήμερα! Το να βρεις τραπέζι είναι κουάιτ τσάλεντζινγκ και μπορεί να χρειαστεί να παλέψεις με γιγαντόσωμες αμερικάνες που όταν πρόκειται για γλυκό, δεν αστειεύονται καθόλου. Εγώ συνήθως παίρνω για το σπίτι, αλλά αν δεν βαριέσαι να περιμένεις στην ουρά, κάπου θα στριμωχθείς να κάτσεις. Γιάμι λέβελ: με άριστα το δέκα, άνετα οκτώ.


Η Νέα Υόρκη καυχιέται άλλωστε για τα τσιζκέικς της. Μεταξύ μας, αν εξαιρέσεις τα ντόνατς και τα καπ-κέικς, δεν έχουμε και τίποτις άλλο σε γλυκό να σου σερβίρουμε σε αυτήν την πόλη. Και όσο να πεις, όταν έχεις συνηθίσει τη γεύση σου σε έναν πλουραλισμό ζαχαροπλαστικής -όπως εμείς στην Ελλάδα- αυτή η μονομανία, σου κάμει και μπόρινγκ! Υποτίθεται, πως εμπνευστής του σύγχρονου τσιζκέικ ήταν ένας αμερικάνος, ονόματι Ουίλιαμ Λώρενς ο οποίος προσπαθούσε να πετύχει ένα γαλλικό τυρί, αλλά κατά λάθος ανακάλυψε το 1872 μία κρεμώδης εκδοχή του που αργότερα πατεντάρισε ο Κραφτ (της γνωστής επωνυμίας) και θησαύρισε. Το τυρί Philadelphia αποτέλεσε έκτοτε τη βασική πρώτη ύλη για το τσιζκέικ.



Στάση δεύτερη και πάλι στο Μανχάταν: Eileen's Cheesecakes! Μικρό αλλά διάσημο μαγαζί στο Σόχο που αποτελεί αγαπημένο μου στέκι. Οι τοίχοι είναι γιομάτοι με φωτογραφίες από διάφορους επώνυμους πελάτες, η ατμόσφαιρα είναι σχεδόν σπιτική και η ποικιλία των τσιζκέικς, τεράστια.


Τ'αγαπημένο μου είναι το πάιναπλ, αλλά δεν λέω όχι και στο στρόμπερι, στο μπλούμπερι ή στο κόκονατ και το αμαρέτο. Γιάμι λέβελ: εννιαράκι. Μεγάλο εύρος επιλογών, ωραία μαλακή ζύμη και αφράτο μίγμα χωρίς υπερβολή στη ζάχαρη.


Το μόνο που μπορώ να της προσάψω της Eileen, είναι το μέγεθος. Διότι καλή μου, να φάμε ήρθαμε, όχι για δειγματοληψία. Βεβαίως επειδής είμαι υποψιασμένος πελάτης, παραγγέλνω πάντα δυοτρία. Σταματάει να διαμαρτύρεται το στομάχι μου και διαμαρτύρεται η τσέπη μου. Μπουκιά και δολάριο, η σιχαμένη!


Στάση τρίτη: ο ναός! Το λέμε Cheesecake Factory και πρόκειται για αλυσίδα τύπου Friday's και Applebee's. Μόνο που εκτός από χάμπουργκερς και πίτσες και πατατούλα τηγανητή και γουακαμόλε, εδώ θα βρεις τη μεγαλύτερη ποικιλία τσιζκέικς επί της γης.


Και μην μου ανησυχείς, υπάρχουν κάμποσα καταστήματα σε όλες σχεδόν τις πολιτείες, οπότε αν σε πιάσει η λιγούρα, έχουμε λύση! Ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αγαπημένα καταστήματα είναι αυτό στη Βοστόνη, στο εμπορικό κέντρο Prudential. Προετοιμάσου ψυχολογικά, μπαίνουμε.



Σε αυτές εδώ τις βιτρίνες, έχω περάσει άπειρο κουόλιτι τάιμ, χαζεύοντας τις επιλογές μου, καθώς περιμένω για τραπέζι. Σαββατοκύριακα και γιορτές -τύπου θενκσγκίβινγκ και τετάρτη ιουλίου- μην τολμήσεις να έρθεις εδώ χωρίς να κάμεις κράτηση, γιατί θα γελάμε μαζί σου! Και θα μείνεις με τη φάτσα σου κολλημένη στη βιτρίνα, να γλείφεις το τζάμι.


Αυτό εκεί αριστερά με το Oreo το'χω φάει πολλές φορές, είναι απιστεύταμπολ. Και το άλλο με το πάιναπλ (απσάιντ-ντάουν, μπόι γιου τέρν μι, ίνσαϊντ-άουτ εντ ράουντ εντ ράουντ!) δεν παίζεται λέμε! Κάτω ράφι και στο βάθος, σου κλείνει το μάτι ένα λέμον τσίζκέικ, εξίσου θανατερό. Το'χω μπανίσει κι αυτό, θα το πάρουμε οπωσδήποτε, σημείωνε γιατί μετά θα μου λες τα ξέχασα.



Για όλους εμάς που λατρεύουμε το εν λόγω γλυκό, το Cheesecake Factory ισοδυναμεί με την απόλυτη ευτυχία, τύπου συγχαρητήρια κερδίσατε το τζόκερ, η εφορία σάς επιστρέφει λεφτά και η Σελίν Ντιον ανακοινώνει ότι σταματάει το τραγούδι.


Γαρνιρισμένα με σαντιγές, φρέσκιες φράουλες, σάουερ κριμ, μερέντες και σιρόπια, αυτά τα κολασμένα γλυκά, εκτοξεύουν το γίαμι λέβελ στο άπειρο. Παρότι τα κομμάτια είναι χορταστικά, στ'ομολογώ ότι σπάνια τρώω μόνο ένα, διότι συνήθως βρίσκομαι αναποφάσιστος ανάμεσα σε κάτι με σοκολάτα και κάτι πιο διακριτικό και φρουτώδες και καταλήγω να τα παίρνω και τα δύο!


Απλό, απλούστατο στην παρασκευή του, το τσιζκέικ δεν απαιτεί από εσένα ικανότητες Παρλιάρου, μήτε χρονοβόρες διαδικασίες με ψησίματα (χελόου, μπορείς να το κάμεις και ωμό!). Και μπορεί ο αμερικάνος να βραχυκυκλώσει αν του το πεις "πλακουντοπουκόν" (ή έστω μυζηθρόπιτα"), αλλά εσύ να ξεύρεις ότι μπορείς να καυχιέσαι για την ελληνικότητά του. Τι λες; Βάζουμε ένα στη μέση να το τσακίσουμε;

51 σχόλια :

  1. τι να καυχιέμαι καλέ ,που τωρα που τα ειδα δε θα ξαναφτιαξω το ταπεινό μου Cheesecake! μου φανταζει τόσο φτωχό ,μπροστά σ'αυτά ,κυρίως του Ναού!
    Προσκυνώ δηλαδή!
    θα με βαλεις να ψαχνω στα ιντερνετια για όλες τις παραπάνω συνταγες!
    κάνε και μια ανάρτηση το μεσημέρι.................μας λιγούριασες πρωινιάτικα και φατε μάτια ψάρια τωρα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σκέψου και το παιδί που θα γυρίσει απο το γυμναστήριο! ντροπή Πίγκου!

      Διαγραφή
    2. Μόλις γύρισα, ώμοι, δικέφαλοι, τρικέφαλοι σήμερα - και μεγάλη σύγχισις επήρα πρωί πρωί, όχι γι αυτά που είδα αλλά γιατί γνωρίζω πως το δικό μου το τσιζκέϊκ δεν το φτάνει κανείς (όπως επίσης και το προφιτερόλ) και αντί να θησαυρίζω, χτυπιέμαι στα γυμναστήρια να κάνω κορμάρα να γίνω μανεκέν στα 80... Καλημέρα μας και καλό μας μήνα!

      Διαγραφή
    3. Νάσια, καθόλου μην μου αποθαρρύνεσαι με το αμέρικαν τσιζ κέικ! Κάμουμε κι εμείς ωραιότατο εδώ στην Ελλάδα και σιγά μην πτοηθούμε με τους λογής λογής τυχάρπαστους ζαχαροπλάστες της Νέας Υόρκης (που αλήθεια σου το λέω, εκτός από το τσιζκέικ, τα καπκέικς -άντε και καμιά απλ-πάι, δεν φτουράνε με την καμία!).

      Το παιδί από το γυμναστήριο πρέπει να πάρει θερμίδες για να έχει να καίει στα βάρη και στα πεκ-ντεκς.

      Πολλές, γλυκές καλήμέρες!

      Διαγραφή
    4. Τρεμενς, με δύο σετ τσιζκέικς, κάμεις φοβερούς κοιλιακούς! Αν μάλιστα προσθέσεις στο καθημερινό σου πρόγραμμα και τέσσερα σετς προφιτερόλ, έχεις ακόμα πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα! (με τούτα και με κείνα, πρέπει να ξαναρχίσω άμεσα gym! Από το Γενάρη, σου το υπόσχομαι! Γελάω εγώ τώρα, αλλά θα έρθει η σειρά σου να γελάσεις μαζί μου! Κλαψ κλαψ!)

      Πολλές, γλυκές καλημέρες!

      Διαγραφή
    5. Πτηνό και Δασκάλα Με Τα Χρυσά Μαλλιά
      Αν μέναμε κοντά,θα σας τραβολογούσα αμφότερους αξημέρωτα να τρέχουμε μαζί στα γυμναστήρια, θα είχα κι ένα καμουτσίκι ωραιότατο για να μην τεμπελιάζετε (ειδικά η Χρυσομαλούσα) και θα τα καίγαμε τα τσιζκέκια ασκαρδαμυκτί!

      Διαγραφή
    6. Αν και είμαι σελφ-μοτιβέιτεντ πέρσον, ομολογώ ότι το γυμναστήριο με παρέα είναι μεγάλο πράμα! Κυρίως στην αεροβική άσκηση (τύπου διάδρομος, ποδήλατο, σιχαμερό στεπ), οπού εκείνο που νιώθεις πως σε κυνηγάει και τρέχεις να σωθείς είναι η βαριεστημάρα! Εντέλει σε πιάνει (κάποιες φορές στο πεντάλεπτο) και εγκαταλείπεις...

      Ουφ, τα θυμήθηκα και αγχώθηκα. Από Γενάρη! Εντ δατς ε πρόμις!

      Διαγραφή
    7. δεν μας τραβολογάς καλύτερα για κανένα προφιτερόλ!και κράτα το καμουτσίκι γι άλλες καταστάσεις..........

      εμένα με γυμνάζει ο δρακούλης μου δωρεάν!!!

      Διαγραφή
    8. Προφιτερόλ θα φτιαξω σύντομα - έρχονται τα γενέθλιά μου. Πάρε το ΚΤΕΛ κι έλα να δοκιμάσεις

      Διαγραφή
    9. Αν είναι να φάω προφιτερόλ, να πάρω κι εγώ το ΚΤΕΛ!

      Διαγραφή
  2. Οκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκ.................

    Ξελιγωθήκαμε!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα να ξεκινήσω την εβδομάδα και το μήνα, με έξτρα δόση ζάχαρης! Έτσι για το καλό! :)

      Πολλές, γλυκές καλημέρες, Χριστίνα!

      Διαγραφή
  3. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΠΑΝΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ - ΘΕΜΑ, ΤΡΟΠΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ- ΦΩΤΟΣ-ΧΙΟΥΜΟΡ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ
    ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΠΗΓΑ CHEESECAKE ΔΕΝ ΕΦΑΓΑ
    ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
    ΜΕ ΒΑΤΟΜΟΥΡΟ Ή ΚΕΡΑΣΙ ΠΑΝΩ ΠΑΝΩ
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΓΛΥΚΙΑ ΞΕΝΑΓΗΣΗ
    ΤΕΛΙΚΑ , ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σπιτικό τσιζκέικ στην παραδοσιακή εκδοχή του με βατόμουρο ή κεράσι ή βύσσινο είναι ωραιότατο και πολύ γιάμι! Αλλά και η ελληνική πατροπαράδοτη εκδοχή της μυζηθρόπιτας είναι εξαιρετική και την προτιμούμε! Στην Αμερική πάλι, το έχουν εξελίξει το θέμα και σου μοστράρουν κάμποσες εναλλακτικές, καθώς θεωρούν το τσιζκέικ κάτι σαν εθνικό τους γλυκό! Και που να ξευραν ότι το τρώγαμε εμείς από την αρχαιότητα!

      Πολλές, γλυκές καλημέρες, καλό μου Δελφινάκι!

      Διαγραφή
    2. ΜΥΖΗΘΡΟΠΙΤΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΕΔΩ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΑΠ ΟΤΙ ΞΕΡΩ
      ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΚΛΑΒΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ Ή ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ;
      ΞΕΧΑΣΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΓΩ ΤΟΝ ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΩΝ ΕΙΜΑΙ
      ΣΙΡΟΠΙΑΣΤΑ ΚΑΘΟΛΟΥ :)

      Διαγραφή
    3. Α, πρέπει να τη δοκιμάσεις κάποια στιγμή τη μυζηθρόπιτα, Δελφινάκι μου! Είναι καταπληκτική! Όσο για τα σοκολατένια, παραμένουν παιδιόθεν, μεγάλη μου αγάπη! :)

      Διαγραφή
  4. Που είναι οι συνατγές που μου έταξες οεο? Λοιπόν όταν ήμουν έγκυος έφτιαχνα ένα τσιζκέικ λεμόνι που είχε συνεπάρει τα πλήθη! Τόσο νόστιμο ήταν που ο Γιώργος είχε μάθει να το κάνει μόνος του και μόλις γύρισα από το νοσοκομείο με το μωρό μου το βρήκα να με περιμένει στολισμένο στο τραπέζι και έβαλα τα κλάματα! Πολύ ρομάντικ σκηνικό! Δεν το έχω κάνει από τότε. Ηταν σαν επίλογος για την όμορφη περίοδο της εγκυμοσύνης μου. Ο κουμπαρος μου ακόμα μου το ζητάει. Ηταν σου λέω άλλο πράμα! Θα στο φτιάξω καμιά μέρα να το μάθεις και να βολεύεις τις λιγούρες σου, να μην τρέχεις μέχρι το Νιου Γιορκ κάθε τρεις και λίγο. Κι εγώ που νόμιζα πως πήγαινες για δουλειές...
    Καλημέρα Πτηνούλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήπως ήρθε η ώρα για την αναβίωση του λέτζεντέρι λέμον τσιζκέικ σου; Εντάξει, βολεύομαι να το γευθώ και από τα χεράκια του Γιώργου, δεν κάμω εγώ διακρίσεις στο ζαχαροπλάστη! Πολύ τρυφερό εκ μέρους του πάντως αυτό που σου το είχε ως έκπληξη, να του πεις ότι πολύ τον έχω εκτιμήσει, ναι;

      Και σιγά μην πηγαίνω στο Νιου Γιορκ για δουλειές: για το τσιζκέικ πάω!!! :)

      Πολλές, γλυκές καλημέρες, Georgina!

      Διαγραφή
  5. Αμάν βρε παιδί μου πρωί πρωί...λυπήσου μας! Δεν είμαι ιδαίτερα φίλη των γλυκών, αλλά το τσιζ κέικ.. αγαπημένο!
    Ένα θα μας φτάσει;
    Πολλά γλυκά φιλιά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα μας φτάσει, πολύ φοβούμαι! Αλλά μην μου ανησυχείς έχω κάμει τα κουμάντα μου και έχω έξτρα κουτί στο ψυγείο! Το πρώτο κομμάτι είναι για προπόνηση. Μπαίνουμε σε ρυθμό και εφορμούμε!

      Πολλές, γλυκές καλημέρες και από εμένα, Σοφία!

      Διαγραφή
  6. Ενταξει, μας επισες. Τρεχουν τα σαλια μας πρωι πρωι, επειδη εχω και μια αδυναμια στα cheesecakes :)

    Αν ερθεις Θεσσαλονικη, θα σε στειλω για lemon cheesecake σε ενα bistro στο κεντρο. Απιθανο λεμε!! :)

    Καλη εβδομαδα πτηνουλι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω ακόμα έναν (καλό) λόγο για να έρθω Θεσσαλονίκη! Αν και -ας το παραδεχτώ- αφορμή ψάχνω για να σας κουβαληθώ και πάλι και να σεργιανάω τα ζαχαροπλαστεία σας και τα μπιστό σας!

      Πολλές, γλυκές καλημέρες, Dee Dee!

      Διαγραφή
    2. marche bisto λεγεται το μαγαζακι που σου λεω. Καρακεντρο, ενα στενακι (Βασ. Ηρακλειου απεναντι απο το Μοαδιανο) μεσα στην Αριστοτελους. Μικρο μαγαζακι, αλλα, αν πας, θα ζητησεις την Ιωαννα και πες της, μου ειπε η DeeDee να σε εμπιστευτω και να μου φερεις το καλυτερο γλυκο σου :) Η Ιωαννα τα φτιαχνει ολα με τα χερακια της και δεν θα μετανιωσεις που την εμπιστευτηκες να διαλεξει για σενα :)


      xxx

      Διαγραφή
  7. $^%%&#@@*#!!!
    Μας πέθανες πρωινιάτικα!
    Η ελληνική εκδοχή του lemon cheesecake εδώ http://the-red-thin-line.blogspot.gr/2011/11/lemo-cheesecake.html
    οπου αντί για τυρί εισαγωγής (είπαμε προτιμάμε τα ελληνικά προϊόντα) βάζεις ανθότυρο κρήτης όμως όχι θεσσαλίας ή άλλο και το χτυπάς με ζαχαρούχο... και χυμό από ένα λαϊμ... για τσαχπινιά ρίχνεις και τρίμα από τη φλούδα του λάϊμ...
    Φιλί καλημέρας και δρόμο ... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απιστεύταμπολ το λέμον τσιζκέικ, το θέλω κολασμένα! Θα ακολουθήσω πιστά τα τιπς σου και θα βάλω ανθότυρο Κρήτης! Θα κάμω και τη βάση με digestive που μου αρέσουν πολύ, γλείφω από τώρα τα δαχτυλάκια μου!

      Φχαριστώ καλή μου (και χρυσοχέρα μου) Λιακάδα!

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον κάμπο2 Δεκ 2013, 12:59:00 μ.μ.

    Καλά το υποψιαζόμουν εδώ και καιρό. Εμείς οι δύο είμαστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον.
    Από μικρή λάτρευα και λατρεύω τις σοκολατίνες και ό,τι έχει σοκολάτα και όταν μεγάλωσα και ανακάλυψα τα τσιζκέικς τα έβαλα στην δεύτερη σειρά στη λίστα με τα γλυκά που με τρελλαίνουν. (Τρίτο στη σειρά είναι οι μπαμπάδες με κρέμα).
    Διάλεξε ποιο σου αρέσει περισσότερο κι εγώ θα στο φτιάξω να σε περιμένει όταν θα έρθεις για επίσκεψη. ΄Εχω δεκάδες συνταγές για τσιζκέικ αλλά το νεοϋορκέζικο είναι το πιο φιρμάτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι σοκολάτες παραμένουν στο τοπ θρι! Τα άλλα δύο της τριάδας είναι το τσιζκέικ και το κιουνεφέ -αμφότερα με τυρί! Όσο για την επίσκεψη, είμαι πολύ καλόβολος: τα τρώω όλα τα τσιζκέικς, δεν θα σε παιδέψω καθόλου!!! :)

      Αν θυμάσαι, σου το είχα τάξει κάποτες αυτό το ποστ. Και μπορεί να αργώ ενίοτε να αντιδράσω, αλλά δεν ξεχνώ!

      Διαγραφή
  9. Παίζει να είμαι απ' τους λίγους ανθρώπους στον κόσμο που ΔΕΝ τους αρέσει το τσηζ κέικ (πιάσε ένα κιουνεφέ καλύτερα ;-)). Αλλά από άποψη παρουσίασης κι εμφάνισης των γλυκών τους βάζω άριστα !!! Είναι βέρι βέρι ... ... ... πώς το λέτε εσείς εδώ ; ... ... ... ξελιγουριάρικα !!! ;-)

    Καλημέρα και καλό μήνα, πτηνό μου ! xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, καθόλου δεν θα σε παρεξηγήσουμε, καλή μου Αγγελική. Αφού λατρεύεις το κιουνεφέ (που είναι άλλη μεγάλη μου αδυναμία) ισοφαρίζεις! Πράγματι η εμφάνιση των τσιζκέικς είναι σπεκτάκιουλαρ και ειδικά στο Ναό, δεν ξεύρεις ποιο να πρωτοδιαλέξεις!

      Καλό (και γλυκό) μήνα να'χουμε! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Ρε πτηνούλι τι μας έκανες σήμερα??? Θα πάθω ζάχαρο και μόνο από τις φωτογραφίες!
    Θέλω να τα δοκιμάσω όλα!!!!
    Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδής είμαι πολύ επαγγελματίας σε κάτι τέτοια, όπως καταλαβαίνεις για να στήσω αυτήν την ανάρτηση έπρεπε να παραγγείλω μερικές δεκάδες τσιζκέικς για να τα φωτογραφίσω. Ε και μετά για να μην πάνε χαμένα, αναγκάστηκα -εντελώς απρόθυμα- να τα καταβροχθίσω.

      Το τί θυσίες κάμω για το μπλόγκινγκ.....

      :) Πολύ καλό σου μήνα!

      Διαγραφή
    2. Την επόμενη φορά που θα θυσιαστείς πάρε με ένα τηλέφωνο να έρθω να βοηθήσω... Για το καλό του μπλόγκινγκ πάντα! Δε πιστεύω να σκέφτηκες πως είμαι λιχούδα...

      Διαγραφή
  11. Είσαι είσαι, μες την παραπλάνηση εισαι...
    αμα λες τσηζ να φέρνεις γραβιέρα. οχι αυτη την αηδία...!
    αααα πάστα σοκολατίνα μονο..
    αντε και κανα βοστον κρημ, εκει στα ψηλά! τα προσχθεσινά.
    φιλιά στα πτερά !
    Ζ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι πλανεμένος και περιπλανεμένος.
      Και αφού θέλεις σοκολατίνα, θα σε παραπέμψω σε βιεννέζικα μπιστρό που διαθέτουν εκείνη την πλούσια σοκολάτα που γαργαλάει τον ουρανίσκο και σε στέλνει στον παράδεισο! http://pigkouinos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5.html

      Πολλά, γλυκά τσοκο-φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Όοοοοχι, δε θα βάλουμε ένα κομμάτι στη μέση να το τσακίσουμε!!! Τσιγκουνιές θα κάνουμε; Ένα ολόκληρο κομμάτι ο καθένας - για αρχή!
    Έλεγα κι εγώ, θα την κάνει ο Πιγκουίνος τελικά την ανάρτηση που μού 'ταξε (όταν είχες πάει κατά Βοστώνη μεριά, νομίζω) και πότε; Και, με τη σημερινή ανάρτηση, ήρθα στα ίσια μου! :-)))
    Τι ωραία, πλούσια, τα cheesecakes στις φωτογραφίες από το Cheesecake Factory ... Αν ποτέ πάω στην Αμερική, βρήκα σίγουρα μια από τις στάσεις που θα κάνω! Lemoncello Cream Torte, Dulce de Leche Caramel Cheesecake, Tiramisu Cheesecake, Pineapple Upside-Down (τις μελέτησα προσεκτικά τις φωτογραφίες, τι νόμιζες;) και δε συμμαζεύεται ... όλα θα τα έπαιρνα να τα δοκιμάσω - κι ας μη μπορούσα να τα φάω ολόκληρα τα κομμάτια, είμαι λιχούδα στα γλυκά, τι να κάνω;
    Ουφ, τι γλυκό να φάω τώρα, όμως;
    Καλό μήνα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτή η μνήμη σου! Όντως το είχα τάξει από τότες να κάμω ανάρτηση για τα τσιζκέικς και βουαλά που έρχομαι μετά από κάμποσους μήνες να σε αποζημιώσω (ελπίζω) για την αναμονή! Όσο για το Cheesecake Factory, δεν ξεύρεις τι να πρωτοδιαλέξεις! Είμαι λοιπόν κι εγώ της ίδιας λογικής με εσένα και παίρνω πάντα δύο για να δοκιμάζω εναλλακτικές γεύσεις και να φχαριστιέμαι! Από όλα αυτά που απαρίθμησες, μόνο το Τιραμισού δεν έχω φάει, τα υπόλοιπα έχουν κατά καιρούς τσακιστεί αλύπητα! Θε-μου, πρέπει να ξεκινήσω άμεσα γυμναστήριο....

      Πολλά, γλυκά φιλιά!

      Διαγραφή
  13. όταν είχα φάει red velvet cheesecake στο cheesecake factory, δεν είναι υπερβολή να πω ότι σχεδόν δάκρυσα,...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ τι μου θύμισες πάλι! Μα είναι να μη δακρύσει κανείς;
      http://www.thecheesecakefactory.com/menu/Cheesecakes/ultimate_red_velvet_cake_cheesecake

      Διαγραφή
  14. Σκατά, την πάτησα... πόσα κίλα πήρα διαβάζοντας το πόστ?? μμμ? :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι από τις περιπτώσεις πάντως που "τις αξίζουν τις θερμίδες τους". Και τελοσπάντων, δεν βαριέσαι Δεκέμβρης είναι: λετς σιτ μπακ εντ εντζόι ιτ! :)

      Διαγραφή
  15. Δεν το 'χω με τα γλυκά, να μου φτιάξεις μια ανάρτηση με πίτες από την Ηπειρο εκεί με χάνεται!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδής οι πίτες είναι η άλλη μεγάλη μου αγάπη, δεσμεύομαι για πιτ-ο-ποστ. Με τρυφερό φύλλο και χορταστική γέμιση.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  16. Μπορώ να τρέφομαι με γλυκά σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου και να μην αγανακτήσω! Και πιο πολύ απ' όλα λατρεύω τα γλυκά με άσπρες κρέμες. Κάθε φορά που ο ουρανίσκος μου θ' αποζητά απεγνωσμένα γλυκό, ξέρω που θα το βρίσκω. Στη συγκεκριμένη ανάρτησή σου, Πιγκουίνε! Μου έφτιαξες τη μέρα! Καλό Δεκέμβρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφροδίτη, είναι μία από τις απολαύσεις της ζωής. Το φαγητό γενικά και τα γλυκά ειδικότερα.
      Οι άσπρες κρέμες -που παλιότερα τις σνόμπαρα- μου αρέσουν κι εμένα πολύ, καθώς δεν σε λιγώνουν όπως η σοκολάτα και είναι πιο διακριτικές και δροσερές με τη γεύση σου.

      Τώρα που πήρα φόρα με το γκουρμέ, να αναμένεις κι άλλες τέτοιες αναρτήσεις!

      Πολλά, γλυκά φιλιά, Αφροδίτη!

      Διαγραφή
  17. αμάν αγόρι μου, είπα να αρχίσω δίαιτα και με κόλασες και μόνο που είπα να αρχίσω.
    τι πέντε χιλιάδες; δε λες είκοσι χιλιάδες θερμίδες πήρα μόνο που είδα τις εικόνες. που και να τα είχα εδώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχεχε, εφαρμόζω μία νέα μέθοδο δίαιτας: φωτογραφίζω τα γλυκά, τα κοτσάρω υπό μορφή ποστ, τα χαζεύω και μετά νιώθω χορτάτος και αποφεύγω τις θερμίδες.

      Δυστυχώς δεν έπιασε, διότι από τη στιγμή που ανήρτησα το συγκεκριμένο ποστ, έχω φάει τρία σοκολατάκια και μισό καταϊφι.

      Πολλές, γλυκές καλημέρες, ria!

      Διαγραφή
  18. Αν έπρεπε να μείνει μόνον ένα γλύκισμα στον κόσμο....αυτό θα ήθελα ολόψυχα να είναι. Και θέλω να πω στη φίλη Λιακάδα ότι την περασμένη εβδομάδα τσάκισα μισό κιλό ανθότυρο Κρήτης (από το σ/μ...) λουσμένο με μαρμελάδα δαμάσκηνο από τα χεράκια μου. Κι εκεί που το απολάμβανα με κλειστά μάτια εννοείται....και κάμποσα βογκητά...σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο αν σκάρωνα ένα cheese cake με αυτό το τυρί, χωρίς το πανακρίβου "φιλαδέλφεια" και ζαχαρούχο κτλ. κτλ....και με digestive μπισκοτάκι για πάτο...κι επικάλυψη με την υπέροχη μαρμελάδα μου....Νομίζω ότι αύριο κιόλας θα συγκεντρώσω τα υλικά μου και θα το σκαρώσω. Καλό μήνα και πολλά φιλιά....γλυκέ Πίγκου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαιρετική ιδέα το τσιζκέικ με το ανθότυρο -και πολύ κοντά στην πατροπαράδοτη εκδοχή (διότι τελοσπάντων ήμεθα υπερήφανοι για την ελληνικότητα ετούτης της λιχουδιάς!

      Πολλά γλυκά φιλιά και καλή επιτυχία με τη συνταγή!

      Διαγραφή
  19. Σαδιστήηηηηη! Χριστέ μου τα σάλια μου!!! Έλεοοοοοοςςς!! Τα θέλωωωω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τσιζκέικ ΠΟΠ δηλαδη;;;;;
    Χα χα χα εκτός ότι μας εξόντωσες πτηνούλι με το γαργάρισμα στον ουρανισκο, μας έκανες και μαθήματα ζαχαροπλαστικής ιστορίας:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Με ξετίναξες! Με πέθανες! Με έχει πιάσει μία απίστευτη λιγούρα (btw είμαι σε δίαιτα), μου μυρίζει cheesecake (btw δεν είμαι έγκυος), με πέθανες λέμε...Και αυτές οι περιγραφές σου, όλα τα λεφτά. Όταν θέλω να φτιάξω το κέφι μου, έρχομαι μια βόλτα εδώ μέσα (btw φτιαγμένο το 'χω σήμερα, αλλά είπα να το φτιάξω και άλλο). Η ανάρτησή σου αυτή θα σταλεί με e-mail στο προσωπικό μου account όταν θα πάω να σουρτουκέψω στη Νιου Γιορκ, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση (δεν υπάρχει λέμε) να μην επισκεφτώ ένα από τα μαγαζιά που προτείνεις. Και επειδή αν πάω Νιου Γιορκ θα πεταχτώ και μια βόλτα στη Βοστόνη που έχω έναν μπάρμπα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάω στο τελευταίο με την τεράστια ποικιλία. Μέχρι τότε θα έχω σταματήσει τη δίαιτα και θα ζήσω μέρα χαρισάμενη τρώγοντας λιχουδιές :) Αχ, να σαι καλά πιγκουινάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts