Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Ισταμπούλ ή Κωνσταντινούπολη;



Σούρουπο. Τα χρώματα γίνονται πιο βαριά, τα φώτα χορεύουν με τις σκιές, οι άνθρωποι σέρνουν τον κάματο μίας ακόμα μέρας. Είναι η ώρα που μου αρέσει να κάμω αυτόν εδώ τον περίπατο. Από το Σουλτάναχμέτ ίσαμε το Πέρα και την Πλατεία Ταξίμ. Ναι, το ξεύρω πως είναι κάμποση απόσταση, αλλά θα το πάμε στο ρελαντί.


Κι αν δεν το κατάλαβες, βρισκόμαστε στην Πόλη. Ισταμπούλ, πώς το λένε; Ξεύρω αρκετούς Τούρκους που μήτε να σ'ακούσουν να την ελές "Κωνσταστινούπολη". Που δηλαδής μεγάλο ατόπημα εκ μέρους τους, διότι ίσως δεν το ξεύρεις, αλλά καθόλη τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Οθωμανοί την έλεγαν με εκείνο το όνομα (για την ακρίβεια "Κωνσταντινι(γ)ιέ", κολλώντας τη συνήθη κατάληξη που βάζουν στα τοπωνύμια). Που σημαίνει ότι το "Ισταμπούλ" (ή "Ιστάμπουλ" σύμφωνα με την τουρκική προφορά) είναι πολύ νεώτερο -και ναι, προέρχεται από το ελληνικότατο "εις την Πόλην".



Αλλά άσε κατά μέρους την ετυμολογία και στάσου ν'αποφασίσω ποια μαντήλα να σου αγοράσω, να πηγαίνει με τα μάτια σου! Η Χατιμέ είναι πολύ φίλη (κάναμε μαζί φαντάροι), θα μας την αφήσει και σε λογική τιμή.



Η Αγιά Σοφιά έχει κλείσει εδώ και αρκετή ώρα. Στέκει τώρα βουβή, κάπως αμήχανη, σε ένα τριγύρω γιομάτο αντιφάσεις. Έβρεξε κιόλας, πρόσεχε μην μου γλιστρήσεις στα πλακάκια.



Ακριβώς αντικριστά της βρίσκεται το Μπλε Τζαμί. Κι ανάμεσά τους ένα πάρκο με ωραιότατο φαντεζί σιντριβάνι. Που συναντιούνται ερωτευμένα ζευγαράκια. Και βγάζουν οι γιαγιάδες βόλτα τα εγγόνια τους.



Άντε πάμε και προς τα κει!


Δεν είναι πολύ ιμπρέσιβ το Μπλε Τζαμί; Που η αλήθεια είναι πως μονάχα ετούτη την ώρα με το σκούρο μπλε φως, δικαιολογεί τόσο πειστικά, την ονομασία του. Θέλεις να μπούμε;


Ως την εσωτερική αυλή όμως θα σε πάω, ναι; Είναι άλλωστε η ώρα που ο ιμάμης φωνάζει για προσευχή. Κι αντιλαλούν οι δρόμοι από τη μεταλλική φωνή στα ηχεία. Σχεδόν μεταφυσική είναι η αίσθηση.



Δίπλα στο Μπλε Τζαμί, βρίσκεται η περιοχή που επί Βυζαντίου βρισκόταν ο Ιππόδρομος. Κι αυτό το περίτεχνο ματσούκι είναι ο Αιγυπτιακός Οβελίσκος. Του 1500 π.Χ. -δεν είχες γεννηθεί! Που πριν μας τον εκουβαλήσει εδώ ο Μέγας Κωνσταντίνος, βρισκόταν στο Λούξορ (μα καλά κι αυτός ο χριστιανός, ό,τι έβλεπε να το μαζέψει!). Από πίσω, η Στήλη των Όφεων του 479 π.Χ. περίπου -πάλι δεν είχες γεννηθεί! Που μεταφέρθηκε εδώ από τους Δελφούς. Όλα εισαγόμενα, τραβάς κανένα ζόρι;


Έλα από εδώ. Θα κατηφορίσουμε προς το Εμίνονου για να περάσουμε τη γέφυρα του Γαλατά κι ύστερα ν'ανηφορίσουμε στο Πέρα. Ετούτος ο δρόμος είναι πάντοτε ευχάριστος για περίπατο. Έχει κάμποσα μαγαζιά (με τιμές φωτιά και λαύρα, που απευθύνονται σε αφελείς τουρίστες) και αρκετή κίνηση.


Αντίς για κράχτες τύπου τσέλιγκας στα Βλάχικα της Βάρης, εδώ έχουμε τις γνωστές θείτσες. Που κάθονται ανακούρκουδα και ανοίγουν ολημερίς φύλλο πίσω από τη βιτρίνα. Σου'ρχεται εσένα η επιθυμία για ζεστή αραβική πιτούλα, ταμπουλέ, λαχματζούν και μελιτζανοσαλάτα και τσουπ, μπουκάρεις για μάσα στο κοφτήριο.


Πάντως αν θες κάτι να ξεγελάσεις την πείνα σου, υπάρχουν πάντα και τα κάστανα! Κεστάνε, τα λέμε εδώ και αυτήν την ώρα η μυρουδιά τους, σου έρχεται από παντού. Παλιά δεν τα έτρωγα, τώρα τρελαίνομαι!


Οι πλανόδιοι έμποροι είναι μία παράλληλη οικονομία στην Πόλη. Μπορείς να βρεις από ντοντουρμά και σαλέπι μέχρι βότανα, φέικ λουί-βιτόν και κινητά της Απλ. Πολλοί εξ αυτών έχουν την πονηριά στο μάτι, άλλοι είναι ευγενέστατοι και χαμογελαστοί. Ειλικρινά στο λέω, πολλές φορές μπαίνω στον πειρασμό να τους ρωτήξω για τη ζωή τους. Για την καθημερινότητά τους, για τα όνειρά τους. Αυτές οι προσωπικές αφηγήσεις είναι η Πόλη.


Εντάξει, και τα μνημεία της! Φτάσαμε στο Εμίνονου κι αυτό που λάμπει μέσα στη νύχτα είναι το Γενί Τζαμί. Που χτίστηκε από ισχυρές γυναίκες της Υψηλής Πύλης. Και παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα λατρείας με αξιόλογη κοινωνική προσφορά.


Είναι χειμώνας. Και καθημερινή. Και σχετικά αργά. Εξού και η κίνηση στη γέφυρα του Γαλατά είναι μάλλον υποτονική. Οι ψαροταβέρνες και τα εστιατόρια πάντως παραμένουν ανοιχτά ως τις δύο ή τρεις μετά τα μεσάνυχτα, οπότε αν σου έρθει λιγούρα για μπαλίκ, να μου το πεις.



Αυτά τα δαιδαλώδη στενά στο Μπέγιογλου που χάνονται πίσω από την προκυμαία του Κεράτιου και ύστερα σκαρφαλώνουν προς το Πέρα, είναι από τα πιο αγαπημένα μου σημεία στην Κωνσταντινούπολη. Ενώ το πρωί δεν μπορείς να περπατήσεις καλά-καλά στο πεζοδρόμιο από τον κόσμο, αυτήν την ώρα είναι έρημα. Και με τα νυχτερινά φώτα, μετατρέπονται σε μυθιστορηματικό σκηνικό. Ανασκουμπώσου, μας περιμένει ανηφόρα.



Υπάρχει κι άλλος τρόπος ν'ανέβεις στο Πέρα (το ιστορικό τελεφερίκ), αλλά ετούτη την ανηφόρα έχω μάθει να την αγαπώ και να τη σκαρφαλώνω με δυο ανάσες.



Όταν μάλιστα ξεπροβάλει στο βάθος ο Πύργος του Γαλατά, αναθαρρεύω και μεγαλώνω τις δρασκελιές μου!



Υψώνω το βλέμμα μου και θαυμάζω τα εξήντα τόσα μέτρα ύψους του. Για την εποχή του (1348), ήταν τρομερό επίτευγμα. Βέβαια, σε μία χώρα που σιάχνει σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια του κόσμου, που έχει ενώσει την Ευρώπη με την Ασία με δύο γέφυρες και ένα υποθαλάσσιο τούνελ και σχεδιάζει ως και εκτροπή των πλοίων που διασχίζουν το Βόσπορο μέσα από ένα τεχνητό κανάλι που θα παρακάμπτει την Πόλη, τα εξήντα τόσα μέτρα αρχίζουν να χάνουν την αίγλη τους.



Αλλά διόλου δεν χάνουν τη γοητεία και το ρομαντισμό τους.


Ιστικλάλ. Ο πιο εμπορικός δρόμος της Πόλης, η καρδιά της αστικής κουλτούρας της και μία από τις πιο διασκεδαστικές περατζάδες στον πλανήτη. Διότι μπορείς να χαζέψεις ταυτόχρονα (α) ωραία μπίλντιγκς, (β) ελκυστικές βιτρίνες και (γ) ανεκδιήγητες φάτσες. Ό,τι πρέπει για να περάσεις κουόλιτι τάιμ!



Και για να μην ξεχνιόμαστε, ιδού η Σερτάμπ Ερενέρ, νικήτρια της Γιουροβίζιον για την Τουρκία το 2003. Αν και όλοι τη θυμόμαστε φυσικά από τη συνεργασία της με τη Μαντώ στο ελληνοτουρκικό τραγούδι "Φως" (τί εννοείς ούτε η μάνα της;). Τέλοσπάντων, το σημαντικό είναι πως εξακολουθεί να είναι τρομερά διάσημη εδώ και να βγάζει δίσκους.


Στην Ιστικλάλ συναντιούνται πολλά από τα πρόσωπα της Τουρκίας. Τα Burger King και τα KFC δίπλα στο Ντονέρ και το Μπακλαβά. Οι "λευκοί" Τούρκοι των δυτικότροπων συνηθειών δίπλα στους φτωχούς μετανάστες από τα τρίσβαθα της Ανατολίας. Και τα μίνι φορεμάκια των τολμηρών κορασίδων δίπλα στις μαντίλες και τις μπούρκες του ισλαμικού συντηρητισμού.


Εδώ, δίπλα στην Πλατεία Ταξίμ που λίγους μήνες πριν φιλοξένησε οργισμένες διαδηλώσεις κατά του Ερντοάν, τελειώνει και η βόλτα μας. Σε μία πόλη που τη νύχτα, γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική και πλανεύτρα. Με τους μιναρέδες, τα τζαμιά, τις εκκλησίες, τους δρόμους, τις προκυμαίες, τις γέφυρες και τους ανθρώπους της. Με τις μυριάδες ιστορικές αναφορές από τις τέσσερις Αυτοκρατορίες που είχαν εδώ την έδρα τους. Και με την βαθιά πεποίθηση ότι κι αν δεν τρέχει αίμα πολίτικο στις φλέβες σου, εδώ βρίσκεις μία πατρίδα.

44 σχόλια :

  1. Αχ, μου λειψε η πόλη πτηνό μου, πολύ μου έλειψε κι ας ήμουν εκεί ακριβώς 20 μέρες πριν...

    ΥΓ. Ξέρεις τι έπαθε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί ε; Μη στα λέω... ακόμα τρέχει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άχου Τρέμενς, κι εμένα μού λείπει, κάθε ώρα και στιγμή που λείπω από κοντά της! Νιώθω νόστο, έλλειψη, εγκαρτέρηση για την επόμενη συνάντησή μου με το Βόσπορο.

      ΥΓ. Και της έλεγα της Φατμέ, με ρέγουλα τη φασολάδα, τίποτα εκείνη!

      Διαγραφή
  2. Πόσο μου αρέσει όταν μας πας στην Πόλη πτηνό μου!
    Είναι το καλύτερό μου ταξίδι!
    Ινσταμπούλ ακι Κωνσταντινούπολη τι με νοιάζει εμένα μου αρέσει και αισθάνομαι λίγο σαν να είναι ένα κομμάτι μου η Πόλη (έτσι την έλεγε η γιαγιά μου)!
    Θα αφήσω τους άλλους να τσακωθούν για τα ονόματα!
    Εγω θα απολαύσω την βόλτα και τις μυρωδιές της!
    Πολλά φιλιά τρελαίνομαι γι΄αυτές τις αναρτήσεις!
    Φιλί τεράστιο σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέσουν αυτές οι αναρτήσεις, Έλενα.
      Γιατί είναι και για μένα συναισθηματικές, οι βόλτες στην Πόλη.
      Ακόμα και ετούτη που δεν ήταν παρά ένας απλός περίπατος σε κεντρικά σημεία.
      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  3. ωραία η ξενάγηση, αλλά εγώ κόλλησα στο ότι δεν έτρωγες κάστανα. μα είναι δυνατό; υπάρχει άνθρωπος που δε λατρεύει τα ζεστά καλοψημένα αφράτα και γλυκά κάστανα;;; τσ τσ τσ, αλλά πτηνό είσαι, τι θα τρως; κανένα σκουληκάκι, άντε καμιά σαρδελίτσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρία μου, ήμουν τρομερά μίζερο και τζαναμπέτικο πτηνό στα μικράτα μου! Να σκεφτείς ότι έτρωγα μόλις πεντέξι φαγητά και μήτε λόγος για τίποτις πιο προχωρημένο γευστικώς. Ευτυχώς μεγαλώνοντας, άφησα κατά μέρος τις μιζέριες και εξελίχθηκα σε φαγανό πτηνό με ιδιαίτερη αδυναμία στις ανατολίτικες κουζίνες.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  4. δεν ήθελα να πάω όταν πήγε ο άντρας μου ,τρέφω μια αντιπάθεια για την Τουρκία...με ζάλισε ''τι ωραία και τι ωραία που ήταν'', έχω και τον Τρεμένς ''τι ωραία ,τι ωραία'' ,αλλά αν δεν την έβλεπα μέσα από το φακό σου ήταν δυνατόν να πιστεψω εγω αυτούς;;;
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσια μου, είναι σαγηνευτική η Πόλη! Και παραμένει ένας από τους πιο αγαπημένους μου προορισμούς στον κόσμο. Για την ακρίβεια, δεν τη νιώθω πια ως "προορισμό", αλλά ως σπίτι μου, ως πατρίδα μου, ως κομμάτι μου. Εκεί, ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, σε αυτά τα ταλαιπωρημένα νερά του Βοσπόρου, έχω βρει μία ζεστή συναισθηματική αγκαλιά!

      Με την πρώτη ευκαιρία, να πας! Είμαι βέβαιος ότι θα τη βρεις -το λιγότερο- ενδιαφέρουσα!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  5. Κατάφερα και πήγα κι εγώ, αγαπημένο μου πτηνό, πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη και ξέρεις γιατί; Από τις αναρτήσεις σου! Ήθελα να δω αν και με ανθρώπινα κι όχι πιγκουινίσια μάτια έβλεπα εκτός απ΄τα μνημεία,όλες αυτές τις ομορφιές, τους δρόμους, τις αγορές,τα ζαχαροπλαστεία και κυρίως τους ανθρώπους και την τεράστια ψαλίδα ανάμεσα τους. Περιμένω ανάρτηση με τη συνοικία με τα νυφικά που μόνο η Μοιραράκη θα τα περίγραφε και μόνο η Αννούλα Φλωρινιώτη θα τα φορούσε! Ελεύθερα κορίτσια είμαστε, θέλουμε να τα δούμε!!!Καλή συνέχεια και μπράβο για την πολύ καλή σου δουλειά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλάς αλήθεια; Αποτέλεσε το πτηνούλι την αφορμή για να βρεθείς στην Πόλη; Πάρα (μα πάρα πολύ) χαίρομαι! Και φχαριστιέμαι ακόμα περισσότερο, που ακούω ότι σου άρεσε και την εβρήκες ενδιαφέρουσα! Και ναι, υπόσχομαι σύντομα σπέσιαλ ανάρτηση στα τούρκικα νυφικά και στις καλτ βιτρίνες που αναφέρεσαι! Θα προσθέσω ανθοστολισμό, γαμήλιες τούρτες και αφιερώματα σε βέρες, θα σου κάμω το μπλογκ νυφιάτικο!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  6. Καλαμιά στον κάμπο23 Ιαν 2014, 9:18:00 π.μ.

    Δεν ξέρω αν είναι πραγματικά τόσο όμορφη, αν είναι η βροχή ή η νύχτα αλλά η Πόλη εδώ φαίνεται πολύ ελκυστική (ή μήπως είναι και η ικανότητά σου να βγάζεις όμορφες φωτογραφίες;).

    Υ.Γ. Τι δουλειά όμως κι αυτή για εβδομάδες, μήνες, χρόνια, ολημερίς να ανοίγεις φύλλο για πίτες!
    Υ.Γ. Τι ακριβώς είναι αυτό το μπαλίκ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπαλικ σημαίνει ψάρι!!!!!

      Διαγραφή
    2. Καλαμιά μου, είναι πράγματι τόσο ελκυστική! Μία από τις πιο σαγηνευτικές πόλεις στον κόσμο! (αλλά εννοείται ότι προσθέτει το κατιτίς και η φοβερή μου βιρτουοζιτέ στη φωτογράφιση)!

      Όσο για το μπαλίκ, σου απαντήθηκε το ερώτημα από τον αγαπητό Ανώνυμο! :)

      Διαγραφή
  7. Αχ η Πόλη!!!! Πήγα πριν δύο χρόνια και έχω δώσει υπόσχεση να ξαναπάω. Γιατί άφησα πολλά μέρη που δεν πήγα! Γιατί είναι υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ξαναπάς οπωσδήποτε! Διότι μου ορμήνεξε και η Πόλη, ότι έχει να σου δείξει πολλά ακόμα!
      (όταν πάντως τ'αποφασίσεις, στείλε μου ένα email αν θέλεις κανένα tip! Πτηνό στην απόλυτη διάθεσή σου! Όλγουεϊς!)

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, Χριστίνα!

      Διαγραφή
  8. Πολύ πολύ ωραίες φωτογραφίες! Ειδικά η μωβ!!
    Καλημέρα και φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει είναι ωραία η Πόλη, αλλά είναι και μεγάλος καλλιτέχνης της πόζας, το πτηνό! Όχι πες!
      (για ερασιτέχνης, καλός είμαι! προσπαθώ τελοσπάντων...)

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Αχ αυτή η Πόλη! Κάθε γωνιά της έχει και μια ιστορία να σου πει!
    Φοβερές οι φωτογραφίες σου, αλλά κόλλησα με τα στενά στο Μπέγιογλου. Μου αρέσουν πολύ τέτοια σοκάκια, και αν ποτέ καταφέρω να πάω στην Πόλη σίγουρα θα τα περπατήσω!
    Πολλά, πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το Μπέγιογλου είναι από τα αγαπημένα μου μέρη στην Πόλη. Μου αρέσει να τριγυρνάω στα στενά του δρομάκια το πρωί που τα μαγαζιά αρχίζουν να ανοίγουν και ξεκινάει η κίνηση. Αλλά και το βράδυ, που είναι όλα κλειστά και πέφτει μία ησυχία στο μέρος!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, καλή μου Σοφία!

      Διαγραφή
  10. Δεν έχω πάει ποτέ, αλλά ξετρελάθηκα με τις φωτογραφίες σου! Ειδικά με τις πρώτες τις συννεφιασμένες!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου εύχομαι λοιπόν να πας και να βγάλεις κι εσύ τέτοιες φωτογραφίες! Και πολύ καλύτερες, δηλαδής! Είναι η Πόλη, φωτογενές μονδέλο! :)

      Τα φιλιά μου, μάι ντίαρ Rylie!

      Διαγραφή
  11. ευχαριστούμε για το ταξίδι..αλλά ειναι μια χώρα που δεν θα ήθελα να πάω...μας φτάνει που τους έχουμε μέσα στα πόδια μας κρατούν τους τόπους μας από το 74
    αλλά μια και ρωτάς , φυσικά Κων/πολή...αυτή ειναι η ελληνική ονομασία
    δεν είμαστε τούρκοι να την λέμε Ινσταμπούλ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι, είναι μεγάλη και πλήρως δικαιολογημένη η πικρία, είναι αδυσώπητη η ιστορική και συναισθηματική φόρτιση. Αλλά αν (λέω ΑΝ) μπορούσες με κάποιον τρόπο να την υπερβείς, είμαι βέβαιος ότι ως πλάσμα του νερού, θα απολάμβανες την υπέροχη αίσθηση του Βοσπόρου!

      Πολλά, πολλά φιλιά και γλυκές καλημέρες!

      Διαγραφή
  12. Ονειρεύομαι την ώρα που θα ξαναπάω.
    Το λατρεύω όλο αυτό το συνοθύλευμα πολιτισμών, ανθρώπων, κουλτούρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το συνονθύλευμα είναι που κάμει την Πόλη, τόσο συναρπαστική. Αυτό και η αφηγηματικότητά της. Διότι -όπως καλά ξεύρεις- έχει πράματα να διηγηθεί η Πόλη. Κυρίως σε εμάς τους Έλληνες, που έλκουμε κομμάτι της ιστορικής μας καταγωγής (σε επίπεδο αναφορών τουλάχιστον) σε ετούτο εδώ το μέρος!

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  13. σε μισώ, σε μισώ... όχι, βέβαια...αλλά μου τη δίνει που πήγες πάλι (;, πότε;). να σε δώκω λίστα τι να με φέρεις απέ την Πόλη την επόμενη φορά (ένα τάσι από το ντερβις και το ωραίο αμυγδαλόψυχο όχι του χατζημπεκίρ- το άπαιχτο από το μπεμπέκ). εγώ θα ξαναπάω- εάν και εφόσον- υπό άλλους όρους, φέξε μου και γλίστρησα...
    υγ. 1. εννοείται Πόλη, Κωνσταντινούπολη, Βασιλεύουσα κλπ. λέμε το παρίσι (όταν μιλάμε ελληνικά) λε(κλειστό) Παρ(γ)ί ; εξάλλου και στην επιστήμη (ιστορία κλπ) και η επίσημη ονομασία της πόλης προ του 1453 Κονσταντινοπολ λέγεται, το ότι κατακτητές και έποικοι παραποίησαν το όνομα δε λέει κάτι- σε μας, τουλάχιστον. εξάλλου τά 'πες: και στο ιστανμπούλ (των παλαιών Πολιτών) πάλι μέσα στα ελληνικά είμαστε! 2. αχ, αυτό το απογευματινό, μελαγχολικό, βροχερό hu:zu:n... 3. πότε θα ξαναπάς; πεθαίνω για νέο φωτορομάντζο-ρεπορτάζζζ... Πολλά ραμφίσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λέγε αμέσως λεπτομέρειες για το αμυγδαλόψυχο στο Μπεμπέκ!!! Που το βρίσκεις και γιατί δεν το ξεύρω εγώ; Αχ είπαμε Μπεμπέκ και μου'ρθε πάλι επιθυμία να σεργιανίσω προς τα εκεί, δίπλα στη θάλασσα! Έφυγαααααααα.....

      υγ1. συμφωνώ στα περί ονοματολογίας. υγ2 είναι η καλύτερη ώρα της ημέρας το σούρουπο. Και επειδής λατρεύω και το χειμώνα, μου αρέσει δύο φορές περισσότερο! υγ3. α, μην μου ανησυχείς και σύντομα το πτηνό θα σε βολτάρει και πάλι στους δρόμους της Πόλης! Η σχέση μου με την Κωνσταντινούπολη είναι διαρκής και αδιάληπτη! :)

      Πολλά, πολλά φιλιά!!!

      Διαγραφή
  14. Ποτέ δεν είχα έντονη επιθυμία να την επισκεφτώ, και δεν το έχω κάνει μέχρι τώρα.... Και δεν ξέρω στ' αλήθεια το γιατί.... Μου έχεις αλλάξει τα μυαλά, πρέπει να το παραδεχτώ! Υπέροχες οι φωτογραφίες σου, μαγικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πού θα μου πάει, θα σου τ'αλλάξω τα μυαλά! Πτηνό πολύ επίμονο σε κάτι τέτοια! Και να ιδείς που αν εντέλει τ'απεφασίσεις και πας, θα τη βρεις κι εσύ εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σαγηνευτική!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  15. Δεν χε χάνω ποτέ όταν έχεις αφιέρωμα στην Πόλη!
    Θέλω πολύ να πάω και να χαθώ στα παζάρια. Να αγοράσω καρυκεύματα, μαντίλια και τσάγια αρωματικά. Και με μια επίσκεψη στην Αγιά Σοφιά είμαι εντάξει! Δεν θέλω πολλά εγώ.
    Σε ευχαριστώ για τις υπέροχες φωτό σου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού λοιπόν σου αρέσουν τα παζάρια, καλή μου airis, σου το υπόσχομαι να σου οργανώσω σύντομα περίπατο στις αγορές της Πόλης -να φχαριστηθεί το μάτι σου με καρυκεύματα, τσάγια και οριεντάλ υφαντά!

      Τα φιλιά μου και τις καλήμερες μου!

      Διαγραφή
  16. Απαντήσεις
    1. Κι εμένα, Ερμή μου!
      Κάθε στιγμή που είμαι μακριά της!
      :)

      Διαγραφή
  17. Ηχητική κάλυψη του τίτλου σου: http://www.youtube.com/watch?v=rNUsOaB5V2c :-)

    Δεν έχω πάει κι ούτε θέλω να πάω για πολλούς λόγους - όχι εθνικιστικούς όμως. Αλλά οι φωτογραφίες σου μου άρεσαν :-).

    Υ.Γ.: Άκουγα μια ραδιοφωνική εκπομπή τις προάλλες (ήταν σε 4 μέρη η εκπομπή), όπου ένας οικονομολόγος έλεγε πως οι επόμενοι οικονομικοί γίγαντες - μετά τις χώρες BRIC (Brasil, Russia, India, China) - οι οποίοι θα έχουν τον κύριο λόγο στην διαμόρφωση της παγκόσμιας οικονομίας, θα είναι οι χώρες ΜΙΝΤ (Μεξικό, Ινδονησία, Νιγηρία και Τουρκία), με την Τουρκία να έχει τεράστιο πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων χωρών, λόγω γεωπολιτικής θέσης που της επιτρέπει να έχει οικονομικές συναλλαγές με τρεις ηπείρους. Interesting times ahead ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάρα πολύ ταιριαστή η ηχητική κάλυψη (για να πω την αλήθεια, αυτό το τραγούδι σκεφτόμουν όταν έγραφα τον τίτλο της ανάρτησης)!

      Όσο για το "οικονομικό θαύμα" της Τουρκίας, υπάρχουν πολλές απόψεις. Η χώρα διαθέτει σπουδαία ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, σε όρους χαμηλού εργατικού κόστους, γεωγραφικής θέσης, εσωτερικής αγοράς κ.λπ. Εντούτοις, έχει και πολλά προβλήματα -με μείζον θέμα όπως έχει φανεί και τελευταίως, το πρόβλημα της διαπλοκής και της αδιαφάνειας. Το βαθύ κράτος ζει και συνεχίζει να λαμβάνει ποικίλες μορφές. Οι εσωτερικές ανισότητες (κοινωνικές, πολιτικές, εισοδηματικές κ.λπ.) υπονομεύουν και εντέλει ανακόπτουν κάθε περίοδο οικονομικής ευμάρειας και ανάπτυξης. Οι ουρανοξύστες και τα υπέρλαμπρα μολς πληθαίνουν, αλλά το ίδιο και οι παραγκουπόλεις στις παρυφές της Κωνσταντινούπολης. Το μέλλον της Τουρκίας συνεχίζει να είναι ένας γρίφος για γερούς λύτες! Interesting times ahead, indeed!

      Διαγραφή
  18. Αυτή η συμβουλή για τα πλακάκια που γλιστράνε, πολύ με συγκίνησε! Όχι μόνο μας πήγες, αλλά μας πρόσεξες σαν τα μάτια σου!! Να προσέχεις κι εσύ όπου κι αν πετάς, πιγκουνίε μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται ότι σας προσέχω: μην μου κρυώσετε, μην μου κουραστείτε, μην μου κακοπέσετε! Άλλωστε, που θα βρω εγώ καλύτερη παρέα για τα περαδώθε μου;

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, μάι ντίαρ marron!

      Διαγραφή
  19. Με τράβηξε σαν μαγνήτης αυτή η βόλτα στη δεύτερη μου πατρίδα...
    Έφυγα εννιά ετών... και δυστυχώς ξέχασα τα Τουρκικα που μίλαγα τέλεια!
    Η πρώτη πατρίδα το Παρίσι, όπου και γεννήθηκα, στη συνέχεια η Πόλη και τώρα η Ελλάδα, η τρίτη!
    Καλώς σε βρίσκω... ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς βρεθήκαμε, Άιναφετς! Οι πολλαπλές ταυτότητες και αναφορές, κάμουν τους ανθρώπους πιο ενδιαφέροντες και πιο σοφούς. Ειδικά αν αφορούν πατρίδες τόσο βιωματικές και πλούσιες σε συναισθήματα και αφηγήσεις!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  20. επανέρχομαι για ένα σχόλιο στο fb (μη διαμαρτύρεσαι) και την παράθεση του γνωστού αμερικανικού άσματος : ξέυρεις πόσο σε εκτιμώ και πόσο κι εσύ κι εγώ εκτιμούμε την αληθεια, αλλά - και χωρίς διάθεση συνωμοσιολογίας- ε, δεν θα παραθέτουμε το χαζοχαρούμενο ασμάτιο- απάντηση σε παλιότερο αμερικάνικο τραγούδι του 1928 που έκανε spelling το Constantinople. Δε μου φαίνεται και τόσο αθώα μουσική κόντρα, τα λόμπι είναι ισχυρά... και πώς γίνεται να γνωρίζει το πρώτο όλος ο κόσμος και του δευτέρου να μη βρίσκονται οι στίχοι στον ωκεανό του διαδικτύου. Τεσπα... Ε.
    υγ. 1. ε, να μη σχολιάσω και σχόλια: ποια τουρκική οικονομία, ρε παιδιά, δε βλέπετε ότι άρχισε η κατρακύλα με γεωμετρική πρόοδο; τα βουβάλια έχουν ήδη αρχίσει να έρχονται στο βάλτο και άσχετα από το μέγεθος των βατραχιών φαντάζεστε τι παθαίνουν, όταν τα βουβάλια αρχίσουν να μαλώνουν...
    2. δε βλέπω σχόλιά σου σε αυτή την ανάρτηση και ανησυχώ. νταξ΄ βάλε ένα γενικό στο τέλος... (σε ρίχνω το πούπουλο/φτερό κλπ, μάστο επιτέλους από χάμω!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. νταξ΄μη δίνεις και πολλή σημασία στα σχόλιά μου... ζουλεύω που βολτάρεις (είμαι κλινήρης και εν αφωνία...).

      υγ. Νο 201834459 : καίρια κατακλείδα...

      Διαγραφή
    2. Το άσμα είναι αρκούντως χαρουμενιάρικο και ξεσηκωτικό! Και για να είμαι ειλικρινής, αυτό σιγοτραγούδαγα όταν έγραφα αυτή την ανάρτηση και κότσαρα τις σχετικές φωτό (εξού και ο τίτλος). Άβυσσος οι συνειρμοί του πτηνού!

      υγ1 Σε παραπέμπω στα όσα σχολίασα στην Αγγελική παραπάνω!
      υγ2 Μπορεί να αργώ κάποιες φορές (ο εργασιακός φόρτος και η καθημερινότητα με πλήττουν εντελώς βάναυσα τελευταία!), αλλά απαντώ πάντα! Όχι για να μη λες!!! :)

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
    3. το άσμα - μην τα ξαναλέω- δεν μοι αρέσει και είναι και προβοκατόρικο (θα σε ξεπουπούλιαζα μπιράζ, ευτυχώς δε σε αναγνωρίζω στο δρόμο που περνάς από δίπλα- την άλλη φορά που θα υποψιαστώ ότι είσαι εσύ, θα κρώξω!)

      λεπόν, επειδή νομίζω ότι μιλάς σοβαρά και αφήνω εκκρεμότητες, άσε το αμυγδαλωτό χατζημπεκιρ (έχεις φάει νομίζω) και πήγαινε πάνω στον παραλιακό, κέντρο μπεμπέκ (δεν το χάνεις με τίποτα) στο Meşhur Bebek Badem Ezmesi 1904 : θα την πάθεις όπως αυτός με τη γλαρόσουπα, θα πεις τι έτρωγα τόσον καιρό, ζαχαρόζυμο; καμμία σχέση, τρελή τιμή, όπως αντιλαμβάνεσαι, αλλά αξιζει. καλά και από παζάρια το κορυφαίο είναι της τετάρτης στο fatih, άπαιχτο (να το πω γιατί τρελαίνομαι για πολίτικη λαϊκή). Ε.

      Διαγραφή
  21. Δε βλέπω τίποτα για χαμάμ και ανησυχώ. Πολλές βόλτες και καθόλου ραχάτι...
    Δε σου λέω καλά να περάσεις-είναι βέβαιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts