Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Όλα είναι του μυαλού και η παντρειά της τύχης


Δεν ξεύρω αν εσύ τον έχεις περί πολλού τον θεσμό, αλλά ο γάμος παραμένει σημαντικός για πολλούς λόγους. Πρώτον, διότι αποτελεί ευκαιρία για χιουτζ οικογενειακό ριγιούνιον, τύπου καλούμε κάθε ξεχασμένη θεία και μισητή τριτοξαδέλφη για να τους μπούμε στη μύτη και να τους τρίψουμε την ευτυχία στα μούτρα τους. Δεύτερον, διότι τρώμε κουφέτα που δηλαδής είναι μεγάλη αδικία να μην τα τρώμε συχνότερα και να περιμένουμε να νυμφευθεί η κάθε τυχάρπαστη, για να τα μασουλήσουμε. Τρίτον, διότι πέφτουμε με λυσσαλέα μανία στον μπουφέ, αφού πρώτα έχουμε λιμοκτονήσει τρεις μήνες για να κάμουμε εντύπωση στο ιβέντ.


Και τέταρτον, διότι πάμε όλοι μαζί σε κάτι νεοπλουτέ κτήματα στη μέση του πουθενά και ζούμε ένα ντελίριο δηθενιάς που καταλήγει σε ζεϊμπέκικα, πεντοζάλια και Μπόνεϊ-Εμ. Αν κρατά η σκούφια της οικογένειας από τη ραχούλα, τραβάμε και ένα κλαρίνο και σείονται τα ηχεία, ρυτιδιάζει η πισίνα και σιχτηρίζουν τα τριγύρω εξοχικά.


Ε λοιπόν ας το παραδεχτούμε αναγνώστα- ο γάμος είναι πολύ υπερτιμημένο και μπόρινγκ χάπενινγκ: αν έχεις δει έναν, τους έχεις δει όλους. Εξού και το αποφεύγω ως χόμπι, προτιμώ το σινεμά, τη μπιρίμπα, το τάβλι ή καμία βόλτα στον Εθνικό Κήπο να ταϊσω τις πάπιες.


Έκπληξη λοιπόν θα το πεις, που βρέθηκα σε έκθεση-αποθέωση του θεσμού. Στο Μουσείο Μπενάκη ντε! Που κατά καιρούς έχει μεγάλη έμπνευση και σε ξαφνιάζει με τις εκθέσεις του. Το λοιπόν, απεφασίσανε να οργανώσουν θεμάτικ αφιέρωμα στο γάμο και εμένα ως κοινό με ιντριγκάρανε. Ήλπιζα να κερνάνε και κουφέτα, αλλά δεν.



Για να πω την αλήθεια, το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν και φοβερά εμπνευσμένο. Διότι περίμενα περισσότερες εκπλήξεις, πιο αβανταδόρικο στήσιμο, έξυπνους παραλληλισμούς, ιστορικές αναδρομές και ρέφερενσες στην αντίστοιχη κοινωνική πραγματικότητα κάθε εποχής. Αλλά πάλι, ίσως να παραγίνομαι απαιτητικός, έχομεν κρίση και τα παιδάκια πεινάνε.



Έκθεμα νάμπερ ουάν: φοβιστική κούκλα (χωρίς μάτια / μύτη / στόμα -ιδανική για κάποιους πολύ τραντίσιοναλ γαμπρούς) με φαντεζί νυφικό και από πίσω της, την προίκα.



Που μπορεί εσύ το κατωσέντονο να το αντιμετωπίζεις σήμερις απαξιωτικά ως κομόντιτι, αλλά τότες ήταν ιμπόρταντ και ένδειξη κοινωνικού στάτους. Αχ πούναι εκείνες οι εποχές που αγοράζαμε την τηλεόραση για να βάλουμε το σεμεδάκι;



Στο κέντρο της αίθουσας -που μοιάζει με οίκο μόδας της δεκαετίας του 50- εκτίθονται λογής λογής νυφικά, τα περισσότερα από το αντιπροχθές.



Σε λευκό και σε εκρού, έχουμε μεγάλη γκάμα επιλογών, που θα ικανοποιήσουν ακόμη και τη νύφη-στριμμένο άντερο (κελεπούρι πέτυχες γαμπρέ!).



Αν θες να κάμεις τη διαφορά, υπάρχει το νυφικό Μικρή Λουλού (κόκκινο, κοντό με γιακαδάκι) και το νυφικό ταπετσαρία (μουσταρδί με κόκκινη ρίγα), που περνάς και τους τοίχους νάσαι ασορτί.



Για τους φανς του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, υπάρχει το νυφικό Μάτι του Σάουρον! Που να εύχεσαι καημένε, μην πάρει ξανάστροφες η νύφη και γίνει το ιβέντ, ολοκαύτωμα. Μάι πρέσους!



Για την πιο ρομάντικ νύφη, υπάρχει η εκδοχή "ντύσου Πριγκίπισσα"! Αν και (α) δεν είσαι η Κέητ Μίντλετον, ώρα να στο αποκαλύψουμε και (β) ως και η Μπάρμπι τόχει ξεπεράσει και ντύνεται πιο σπορτίβ.



Το πιο ίντρεστινγκ κομμάτι της έκθεσης είναι περιέργως οι φωτογραφίες. Μία σειρά από στημμένα ενσταντανέ (δυστυχώς χωρίς λεζάντες) που παρουσιάζουν διάφορα ζευγάρια που χαμογελούν, εμφανώς αγνοώντας τις προειδοποιήσεις των μακροχρονίως παντρεμένων.


Να, ας πούμε όπως το ζεύγος σε αυτήν την πόζα. Εκείνη από τη Σιβιτανείδιο, εκείνος υπάλληλος του Υπουργείου Εμπορίου. Θα μπορούσε. Δείχνουν ευτυχισμένοι κι αυτό είναι αρκετό. Στα πλας η γεωμετρική γραβάτα.



Το να παντρευτείς ανθοπώλη, έχει και τα καλά του.


Εδώ η κινηματογραφική πόζα "να ζήσετε, καλούς απογόνους, βίον ανθόσπαρτον, ήταν μία ταινία της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος". Ζουμ στα τενεκεδάκια που κρέμονται από το αυτοκίνητο και τίτλοι τέλους. 


Και έτερο ζεύγος σε φάση Βλαχοπούλου - Ηλιόπουλος.


Πάμε σε κάτι πιο ρουστίκ. Από την ελληνική ύπαιθρο. Εκείνος αμούστακο παιδί. Εκείνη με τις κοτσίδες της. Σήμερις θα ήταν σε ένα καφέ και θα κρατούσαν τα κινητά τους. Τότες, κρατιόντουσαν από το χεράκι.


Και περνάμε στην κατηγορία μουστάκι. Εδώ ο Γιωργής (που αν είσαι φρανκοφόν, τον ελές και Ζορζ Μουστακί) και η Ασημίνα, στο πιο νατουραλιστικό, με την περικοκλάδα στο κεφάλι. Όμορφοι άνθρωποι, αλλά παλαιοί. Μία άλλη Ελλάδα ζωντανεύει μέσα από αυτές τις φωτογραφίες. Μία χώρα αλλοτινή, οικεία αλλά και ξένη με την σημερινή πραγματικότητα. Τη βλέπεις στα σκοτεινιασμένα βλέμματα.


Στα κομμένα μάγουλα. Στις λεπτές μεσούλες. Στις μικροκαμωμένες αναλογίες. Μήτε δεξιώσεις στο μπολ-ρουμ του Λικαμπέτους, μήτε φανφαρονισμοί σε κτήματα Νάσιουτζικ. Μονάχα ο αγρός για φόντο μας και οι πέτρες.



Μένουμε στην κατηγορία μουστάκι, αλλάζουμε το βουκόλο με κάτι πιο μεγαλοαστικό, φοδράρουμε και τη δαντέλα. Εικάζω, κόρη ναυάρχου. Εικάζω, απόστρατος αξιωματικός. Μπορεί και συνοικέσιο. Ο καθείς κοιτάζει στην κατεύθυνση που του έτυχε. Ίσως κάποια μέρα, να κοιτάξουν μαζί. Προς την ίδια κατεύθυνση. Αν είναι τυχεροί.



Όπως ετούτοι. Που βλέπεις την αγάπη να ταξιδεύει ανάμεσα στα μάτια τους. Και να φωτίζει τα πρόσωπά τους.



Ή ετούτοι. Που χαμογελούν την ευτυχία τους. Άλλαξαν οι καιροί Μαριώ μου, κάμαμε μαγουλάκι και άστραψε το βλέμμα μας.


Δεν ξεύρω αν το συνηθίζετε εσείς στα μέρη σας, αλλά το να κεντάμε απάνου στη νύφη και στο γαμπρό, τα χαρτονομίσματα, είναι ένα έθιμο βέρι βέρι πράκτικαλ. Πρώτον, διότι και που να τρέχεις να παίρνεις δώρο. Δεύτερον, διότι με το που τελειώνει η βραδιά, κάμει το ζεύγος απευθείας ταμείο. Και τρίτον, διότι ο ανταγωνισμός μεταξύ νεόπλουτων συγγενών, έρχεται και αποδίδει επιτέλους ένα θετικό αποτέλεσμα.



Τώρα βέβαια με την κρίση, αν βρεθείς σε τέτοιου τύπου γάμο, πας κρεμάς το 100ευρω βροντοφωνάζοντας "να ζήσει η νύφη κι ο γαμπρός" κι ύστερα ψιθυρίζεις "δεν σας πειράζει να ξεκαρφιτσώσω ετούτο το 50ευρω για ρέστα...".


Ποιος ήλιος εξεπρόβαλε, μεγιέ μελέ μεγιέ μελέ, για πες μου για που το 'βαλε, που πάει καλέ, που πάει καλέ; Δεν είναι ήλιος, μόνο είναι, η Τζεμιλέ, η Τζεμιλέ, που'χει διψάσει για φιλιά, μα δεν το λέει, μα δεν το λέει. Γουι-λαβ-σέβεντις!


Ο γάμος προϋποθέτει ώριμη σκέψη. Σαν κάτι θείους μου που παντρεύτηκαν στα εξήντα φεύγα τους. Εκείνος είχε μία σύνταξη, αλλά όχι σπίτι να μείνει. Εκείνη είχε ένα σπιτάκι, αλλά όχι σύνταξη να ζήσει. Ενώσανε το σπιτάκι με τη σύνταξη και ζήσαν γκρινιάζοντας ως τα βαθιά τους γεράματα.


Τεράστιο ρισπέκτ σε αυτήν την πόζα: ο γαμπρός, η νύφη και η μαμά. Το χεράκι δείχνει ποια συμμαχία θα επιβάλει τους όρους της.


Προτελευταία φωτογραφία και σε αφήνω. Τραυματίας πολέμου; Μάλλον. Τριγύρω του, οι αδελφές νοσοκόμες. Και εκείνη η μία που του έσωσε τη ζωή. Εγώ το εννοώ κυριολεκτικά, αλλά εσύ πάρτο και μεταφορικά.



Βγήκα από την έκθεση, προβληματισμένος. Όχι, δεν μου άλλαξε τη γνώμη για το γάμο. Μήτε τρέχω να παραγγείλω στέφανα. Πάνω και πέρα από τις συμβάσεις, εκείνο που με συγκινεί και θα συνεχίσει εσαεί να με συγκινεί είναι η σχέση. Η αφοσίωση. Το δέσιμο. Το νιάξιμο. Η συμπόρευση και η συντροφικότητα. Όλα αυτά που δεν συνδέονται με νυφικά και με κουφέτα, αλλά με την επιθυμία και το πάθος δύο ανθρώπων να ζήσουν μία ζωή. Και στα δικά σου, αναγνώστα!

37 σχόλια :

  1. δεν λένε έτσι πτηνούλι μου! Λένε και στα δικά σας οι ελέυθεροι! Τώρα για να μου το εύχεσαι ,μπήκε μέσα μου η επιθυμία να το ξαναζήσω!
    Βέβαια κι εγω αργότερα μετάνιωσα για όσα έκανα στο γάμο μου (που ήταν πολύ λιτός ) αλλά σαν η πρώτη που παντρευόμουν απο την οικογένεια έπρεπε να καλέσω όλες τις υποχρεωσεις των γονιων μου(σύμφωνα με τους γονείς μου τότε ,που τώρα άλλαξαν μυαλά κι αυτοί)...χώρια που πήγα κοντά 6 μηνών έγκυος (περιττό να πω πως δε μου φαινόταν ,ήμουν μια οπτασία!) και με τα λόγια του παπά μου 'ρχόταν να ξεσπάσω σε γέλια...αυτό το κομμάτι πρέπει ν'αλλάξει στη λειτουργία ,να λέει : δώσε κι άλλους καρπούς ...........πάω να ξυπνήσω τους καρπούς μου τώρα! Εύχομαι και στα δικά σου και πολλούς πολλούς απογόνους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημέραααααααααααααααααααα!

      Διαγραφή
    2. Νομίζω ο γάμος παρεκτράπηκε ως ιβέντ κάπου εκεί στα έιτις. Όπου μας έπιασε ως κοινωνία η μεγαλομανία μας και δεν μαζευόμασταν! Ελπίζω ότι η κρίση των τελευταίων χρόνων να αλλάξει κάπως το μενταλιτέ και να πάψουν τα νέα ζευγάρια το δυσκοίλιο θεατρικό των δεξιώσεων που κοστίζει ένα σκασμό λεφτά. Και ν'αξιοποιήσουν αλλιώς το κομπόδεμά τους. Σε πιο ουσιαστικά και ριγουόρντινγκ πράματα.

      Λοιπόν, μιας και δήλωσες πως θέλεις να το ξαναζήσεις, αναλαμβάνω τη διοργάνωση του ιβέντ. Θα το κάμω θεμάτικ -π.χ. γάμος-σέβεντις με το Δρακούλη να φοράει καμπάνα παντελόνι κι εσένα με νυφικό με γεωμετρικά σχήματα και ψυχεδελικά χρώματα, γάμος-space με το Δρακούλη-αστροναύτη κι εσένα-γοητευτική εξωγήινη (θα σε βάψω μπλε, θα σου κολλήσω δύο κεραίες, θάσαι χάρμα, τραστ μι) κ.λπ. Ιδέες υπάρχουν, δώσε μου το οκ και προχωρώ με τις σχετικές ετοιμασίες!

      Διαγραφή
    3. Επίσης: καλημέραααααααααααααααααααα!

      Διαγραφή
    4. με απογοητεύεις Πίγκου! Να το ξαναζήσω με το δρακούλη ;;;
      Όλα διαφορετικά τα θέλω! Αρραβωνιάστηκε κι ο Τζορτζ και δεν εχω κάποιον εύκαιρο τώρα,αλλά αυτό με την εξωγήινη αρχίζει να μ'αρέσει!

      Διαγραφή
    5. Χαίρομαι που αρχίζεις να ψήνεσαι! Πάω ν'αγοράσω μπλε μπογιά!!! :)

      Διαγραφή
  2. Μέρεςς..ςς εννοείτε πως ο γάμος δεν είναι το happening του παραλόγου, τώρα αν αυτό έχει επικρατήσει σαν εντύπωση φταίει η ξιπασμένη βλαχιά μας. Ξέρεις τα γνωστά να μην καταλάβουν τα πεθερικά πως είμαστε φτωχομπινέδες, να καλέσουμε και κάνα αξιότιμο πρόσωπο. Υπάρχουν και τα άλλα ζευγαράκια βέβαια που στέλνουν το συγγενολόι στο σπίτι και κάνουν ένα λιτό γάμο σε κλειστό φιλικό κύκλο πλέον. Είχα δοκιμάσει μια φορά την τύχη μου να δουλέψω σαν φωτογράφος σε γαμήλιες δεξιώσεις εκεί να δεις γλέντια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φωτογράφος σε γαμήλιες δεξιώσεις; Ντριμ τζομπ! Να ζουμάρεις στην πεθερά και να πιάνεις το μοχθηρό βλέμμα, τύπου "μου πήρες τον κανακάρη μου, ξεμυαλίστρα, θα σε τσουρομαδίσω"!

      Πράγματι η κακογουστιά και η μεγαλομανία μας είναι που μετέτρεψαν το γάμο σε υπερπαραγωγή με μπάτζετ αντίστοιχο του Τιτανικού. Εμένα πάντως αυτό που απλώς με τρελαίνει είναι τα κλαρίνα. Θέλω να φάω το ράμφος μου, δεν αντέχω με την καμία!

      Διαγραφή
    2. Τι να σε πω, εμείς εδώ πάνω στο Βορρά έχουμε το μήλο μου κόκκινο για τους μακεδόνες και τις ποντικές λύρες για τους πόντιους, τις περισσότερες φορές όμως την έχουμε βγάλει στο χαλαρό με all time κλασικά λαϊκά χιτάκια. Ίσως να το χει το σόι μου δεν ξέρω. Τη περασμένη εβδομάδα είχαμε γάμο με dj βάλαμε ένα ποτ πουρί από ανεπανάληπτες δημοτικές επιτυχίες και μετά διώξαμε τα παππούδια και μείναμε για disco καταστάσεις και παραγγελιές.

      Διαγραφή
    3. Με μεγάλη ικανοποίηση παρατηρώ τελευταία κι εγώ, μία ευρύτερη στροφή προς το πιο απλό και το πιο φαν. Μακάρι ν'αλλάζουν τα μυαλά μας και να πάμε παρακάτω. Ωραία η παράδοση, αλλά μερικές φορές μπορεί απλώς να μπαίνει στο μουσείο. :)

      Διαγραφή
  3. Η πτήση σου ξεκαρδιστική! Σαν γηραιά φουρνάρισσα, έχουν δει τα μάτια μου!!! Πού να στα λέω πτηνό μου! Αρχές τις δεκαετίας '70 τα νεύρα μας κόμπους! Είχαμε αρχίσει την ...επανάσταση αλλά τα γονικά λιποθυμούσαν στο άκουσμα "δεν θέλω να με παντρέψει η ογδοντάχρονη νονά!' Αυτό το "στρώσιμο" του κρεβατιού;;; Ολοι οι λησμονημένοι συγγενείς άνοιγαν συρτάρια , ντουλάπια, να περιεργαστούν τα σεμεδάκια και τις ...νταντέλες! Ρύζια μαζεύαμε ως την γέννηση του μωρού. Τα τραπεζώματα σε ταβέρνες τύπου "τα 15 αδέλφια" ! Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!
    Σε ζάλισα πρωινιάτικα, σταματώ μην αρχίσεις να μαδιέσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ζούπερ αναμνήσεις! Άλλες εποχές, άλλες συνήθειες! Αυτό το στρώσιμο του κρεβατιού, τι απίστευτο έθιμο! Άσε τα σεμεδάκια και οι δαντέλες! Αφού κι εγώ που είμαι αγοράκι, έχω μία βαλίτσα (κάπου καταχωνιασμένη) με λογής λογής προικιά που μου είχαν ετοιμάσει οι γιαγιάδες, τα οποία σχεδιάζω να αξιοποιήσω συντόμως, μετατρέποντας το σπίτι στη χαρά του Μπούρντα!

      Πολλές, πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  4. Αχ πτηνό, να σε παντρέψω επιτέλους που το χω άγχος να σε αποκαταστήσω, ναι, και όταν θα γενεί το ιβέντ πρώτος πρώτος - μη σου πω κουμπάρος - θα σκάσω με τρέντι κουστουμιά και το μαλλί κομμωτηρίου...

    Δεν με θέλγει, για ευνόητους λόγους, η ιδέα του γάμου και σπανίως τρέχω σε τέτοιες περιστάσεις. Συντροφικότητα και αγάπη, ναι, όλα τ άλλα είναι δια το γκλαμ της υποθέσεως!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν είναι να σκάσεις με την τρέντι κουστουμιά και το μαλλί κομμωτηρίου, αξίζει να το κάμω το απονενοημένο. Άσε που ως κουμπαρούλης, θα αναλάβεις να σύρεις το χωρό και εννοείται πως θα έχω επιλέξει τσάλεντζινγκ ακούσματα, τύπου χάλι-γκάλι, φοξ τροτ και ταραντέλα! Τρελά γλέντια!

      Ακριβώς όπως το λες, είναι: συντροφικότητα και αγάπη. Όλα τ'άλλα είναι κοινωνικές συμβάσεις. Μακάρι να τις υπερβούμε κάποια στιγμή.

      Πολλά, πολλά φιλιά κουμπάρε!

      Διαγραφή
  5. άντε βρε και στα δικά σου!
    η αλήθεια είναι ότι στο γάμο πολλά λεφτά πάνε χαμένα.
    οργάνωσα γάμο κολλητής με πολύ λίγα λεφτά και εξαιρετικό αποτέλεσμα.
    όσον αφορά το δικό μου, ήταν υπερπαραγωγή. 1000 καλεσμένοι, 500 στο τραπέζι, κλαρίνα, μπουζούκια, φίρμες και φυσικά δεύτερο νυφικό με πεντοχίλιαρα με κολιέ από λίρες.
    αν γυρνούσα πίσω το χρόνο μόνο τα πεντοχίλιαρα και τις λίρες θα κράταγα. το γαμπρό θα τον χάριζα σε όποια πλειοδοτούσε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, ρισπέκτ! Χίλιοι καλεσμένοι; Πεντακόσιοι στο τραπέζι; Έχω δει τελευταία προεκλογικές συγκεντρώσεις στο Πεδίον του Άρεως, με πολύ λιγότερο κόσμο! Αχ, καλή μου Ρία, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, δύσκολο πράμα οι ανθρώπινες σχέσεις. Και για να βρει κανείς αυτό που ψάχνει, πρέπει νάναι εξαιρετικά τυχερός -τύπου να του πέσει το τζόκερ!

      Τα φιλιά μου και τις πιο ζούπερ καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Λοιπόν εγώ επειδή είμαι κορίτσι της παντρειάς πολύ το εκτίμησα αυτό το ποστ... Ασε που βρήκα και κανα δυο κομμάτια που πολύ θα ήθελα να μου τα είχε αφήσει προίκα καμιά θεια μου...

    Ελα για πες πώς τους γλιτώνεις τους γάμους? Εγώ φέτος εκεί που νόμιζα ότι δεν έχω κανέναν, έχω πάει ήδη σε δύο και έχω άλλους δύο μέσα στον επόμενο μήνα...Και ο ένας με κλαρίνα live... Ηπειρος if you know what i mean...

    Αντε βρε και στα δικά σου! Να βρεις και εσύ πουλάκι μου μια καρδερίνα να στεφανωθείς,να φτιάξεις τη ζωή σου.... χαχαχα

    Σου αφιερώνω το παρακάτω δημοτικό άσμα:

    Σήμερα λά… σήμερα λάμπει ο ουρανός,
    σήμερα λάμπει η μέρα σήμερα λάμπει η μέρα.
    Σήμερα στε… σήμερα στεφανώνεται,
    πιγκουίνος την περιστέρα πιγκουίνος την περιστέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήπειρος; Το χειροτερότερό μου! Όσο κι αν λατρεύω εκείνη την πλευρά της Ελλάδας, το ηπειρώτικο γλέντι δεν το σηκώνει ο οργανισμός μου, που να επιστρατεύσω τις αγαθότερες των προθέσεών μου.

      Πάντως το άσμα, πολύ μου άρεσε -εντελώς πάνω μου γραμμένο, πολλά ρισπέκτ στον ανώνυμο στιχουργό! :)

      Διαγραφή
  7. Πτηνούλι μου καλό πόσο χαίρομαι που γύρισες!(εντάξει δεν θα ξαναρχίσω το σταματάω)
    Μόνο εσύ θα μπορούσες να μας ξεναγήσεις σε κάτι τέτοιο και εμείς μόνο απο εσένα θα μπορούσαμε να το δούμε.
    Αυτές οι παλιές φωτογραφίες γάμων μου αρέσουν πάρα πολύ και πάντα αυτό που κοιτάω στους γάμους, δεν ξέρω γιατί είναι ο τρόπος που κοιτάει ο γαμπρός την νύφη και τούμπαλιν.
    Από εκεί καταλαβαίνεις πολλά πράγματα και το κυριότερο αν θέλουν να είναι εκεί, αν το νοιώθουν πραγματικά ή αν ήταν επιβολή!!
    Οταν αγαπάς τον άλλον ο γάμος είναι πολύ όμορφο πράγμα!
    Εγω προσωπικά τον ευχαριστήθηκα πολύ τον γάμο μου, πέρασα πολύ ωραία και παρόλο που ζούσα με τον άντρα μου πριν παντρευτούμε στο ίδιο σπίτι, νιώσαμε διαφορετικά μετά απο αυτόν.
    Δεν μπορώ να σου πω για ποιον λόγο, αλλά έτσι ήταν.
    Να αγαπάς τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου πραγματικά αυτό είναι το σημαντικό!
    Πέρα απο τελετές και τυπικούρες να αγαπάς πραγματικά!
    Αυτό είναι που κάνει το γάμο να αξίζει!
    Πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι που κάμει τη διαφορά, καλή μου Έλενα: μήτε τα στέφανα, μήτε οι δεξιώσεις, αλλά το ν'αγαπάς τον άνθρωπο με τον οποίον έχεις αποφασίσει να συμπορευθείς! Μεγάλο πράμα. Από τα πιο μεγάλα που μπορεί να επιτύχει κανείς στη ζωή του. Και να της δώκει νόημα και περιεχόμενο. Γιατί όπως είμαι σίγουρος ότι ξεύρεις καλά, η ζωή έχει αξία όταν τη μοιράζεσαι. Κι όταν στο τέλος της ημέρας, έχεις μία αγκαλιά να δώκεις και μία αγκαλιά να πάρεις.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  8. Να σαι καλά πτηνούλι μου, που με γλύτωσες από το να τρέχω στην Πειραιώς!
    Τρου στόρι: το δεύτερο νυφικό, το Μεσογείτικο είχε φτάσει μέχρι και τις μέρες μου, σχεδόν άθικτο πλην κουνουπιέρας στο στήθος και σεγκουνίου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε γλίτωσα και από το τίκετ -δηλαδής πόσο οικονόμος και πράκτικαλ;
      Τοχεις ακόμα το νυφικό; Το φαντάζομαι υπερπαραγωγή!! Αν είναι να παντρευτεί κανείς, να το κάμει με τα όλα του τελοσπάντων!

      Πολλά φιλιά!!!

      Διαγραφή
  9. Πόσο χάρηκα που είδα μέιλ χθες-γιατί δεν το χω με τα social-από σένα!!!Τι ωραία βόλτα μας πήγες! Όσο για το γάμο, σίγουρα έχει αλλάξει μορφή, διάρκεια, πολλές φορές σκοπό αλλά πάντα υπάρχουν κι αυτοί που ΄χουν την ελπίδα ότι διαφέρουν από τους άλλους και ο δικός τους γάμος θα είναι ο ένας, που θα κρατήσει πάντα. Ευχαριστούμε που ξαναήρθες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Λοιπόν, εγώ το λέω ρητά, κατηγορηματικά κι ενυπόγραφα: Όταν καταργηθεί παγκοσμίως ο θεσμός του γάμου, η ανθρωπότητα θα έχει ανέβει πολιτισμικό επίπεδο !!! Δηλαδή, πιο ξεπερασμένος, ανούσιος και - θα επιτρέψεις στην φεμινίστρια μέσα μου να πει - προσβλητικός για την γυναίκα θεσμός δεν υπάρχει !!! Κι εντάξει ... για το πατιρντί που προηγείται και ακολουθεί δεν κάνω σχόλια, διότι θα μας κόψει το ΕΣΡ !!!

    Όπως καταλαβαίνεις, το "και στα δικά σου" δεν το ακούει άνθρωπος από μένα, Πτηνό μου !!! :-) Αγάπη, σεβασμό και συντροφικότητα εύχομαι από καρδιάς σε όλο τον κόσμο !!!

    Πι.Ες.: Ελπίζω να έγραψες στο βιβλίο παραπόνων για την έλλειψη κουφέτων, έτσι ; Έπικ φέιλ !!!

    Φιλιά Πολλά-Πολλά !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και για το "Καλώς Όρισες", τσάκω κι ένα βραβειάκι :-) http://skepseis.co.uk/wp/archives/1478

      Διαγραφή
  11. Σήμερα κελάηδησες πιγκουίνε μου.
    Φανταστική ανάρτηση. Μπράβο σου.
    Το ευχαριστήθηκα περισσότερο κι από το αν πήγαινα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εγώ πάλι συγκινούμε στους γάμους. Κι άμα περνούν τα χρόνια και βλέπω το ζευγάρι αγαπημένο, συγκινούμε ακόμη περισσότερο. Τι να πει κανείς... το έχω με όλο το τελετουργικό, το απολαμβάνω βρε παιδί μου, είναι της ιδιοτροπίας μου. Αφού πριν κάτι καιρούς που ξαναματαπαντρεύτηκα αλλά με πολιτικό γάμο τούτη τη φορά, σαν κάτι να μου έλειπε. Πραφ! και τελειώσαμε, τι γάμος ήταν τούτο το πράγμα; Ίσα για να λέμε! Ενώ με το νυφικό-κουρτίνα να σέρνεται, το ιδροκόπημα μία ώρα και κάτι πάνω στα λόγια του παπά και μετά το γλέντι με τα δημοτικά ως το ξημέρωμα, ε, έχει άλλη χάρη όπως και να το κάνουμε.
    Τις φωτογραφίες σου τις απήλαυσα, όσο και τα γραφόμενά σου. Χαίρομαι που είσαι πάλι κοντά μας, μου είχες λείψει...
    Φιλιά σταυρωτά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Απολαυστικός όπως πάντα!
    Επειδή δεν είμαι και πολύ του τζέρτζελου, όταν παντεύτηκα (πω πω! πάνε κιόλας πάνω από είκοσι χρόνια!), μετά την εκκλησία μαζευτήκαμε στο πατρικό οι πιο στενοί συγγενείς, φάγαμε τα ωραιότατα φαγητά της μανούλας και περάσαμε ζάχαρη!
    Όλο αυτό αυτό με τα κτήματα τα κυριλέ που για να τα βρεις χρειάζεσαι την βοήθεια της Χλόης Ο' Μπράιαν (από τις 24Η ντε!) για να ακούς κλαρίνα την περισσότερη ώρα απλά δεν...
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. υπεροχος οπως παντα . χαιρομαστε πολυ που ξαναγυρισες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλαμιά στον Κάμπο15 Μαΐ 2014, 4:00:00 μ.μ.

    Εκείνο που με εκνευρίζει και με απωθεί στους σημερινούς γάμους είναι ότι οι σημερινές νύφες ντύνονται να πάν΄στην εκκλησιά λες και πρόκειται να πιάσουν δουλειά σε στριπτηζάδικο.
    Παρατηρώ τα νυφικά της έκθεσης και ενώ είναι παλιομοδίτικα και παρωχημένα, μερικά δε κάπως κακόγουστα, δεν είναι σε καμμιά περίπτωση προκλητικά ή χυδαία.
    Αποπνέουν κι αυτά όπως και το σύνολο των φωτογραφιών την απλότητα, την τρυφερότητα και την νοσταλγία μιας αθώας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.

    (Εκτός από τα προκλητικά νυφικά, βρίσκω εξίσου εκνευριστικό και απωθητικό το υποχρεωτικό τραπέζωμα που ακολουθεί με τα φρικτά φαγητά, την κακόγουστη μουσική και την αναπόφευκτη συνύπαρξη και συνδιασκέδαση με ανθρώπους που κανονικά δεύτερη ματιά δεν τους ρίχνω.
    Αχ, με περιμένουν 2 τέτοια τον επόμενο μήνα. ΄Ενα αεροπλάνο για να φύγω.....)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Για αρχή θα σου ευχηθώ πτηνούλι μου καλωσόρισες, μας είχες όντως λείψει πολύ! (Άντε και στα δικά μου να ευχηθώ, μπας και ξαραχνιάσω το μπλογκάκι μου...). Το δωμάτιο με τις κούκλες που φοράνε τα νυφικά με τρόμαξε πολύ! Για σκέψου τώρα νύχτα, μέσα στο δωμάτιο και οι κούκλες ντυμένες νύφες γύρω σου, μπρρρρ... Οι φωτογραφίες όμως υπέροχες: είναι φοβερό πώς αποτυπώνεται η εποχή στα μάτια των ανθρώπων. Και εξίσου φοβερό πώς τα περισσότερα από αυτά τα ζευγάρια ζήσανε πολλά πολλά χρόνια μαζί, άλλα από έρωτα, άλλα από συμπάθεια που μετά έγινε αγάπη και συντροφικότητα και άλλα δυστυχώς από ανάγκη και συμβιβασμό στις κοινωνικές προκαταλήψεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αααααα, ναι !!! Εδώ το λέω κι εγώ το "Και στα δικά σου" !!!

      Και στα δικά σου, Μαριαντινάκι !!! ;-)

      Διαγραφή
  17. Πτηνούλι μου έλιωσα!!!! Αλλά στη τελευταία ευχή θα τα χαλάσουμε! Το δεις εξαμαρτείν .....δεν!!!! Δεν μου πάει!
    Το βάλαμε το νυφικό ( δυστυχώς δεν μου το στόλισαν με χαρτονομίσματα), το κάναμε και το τρελό το πάρτι .... (ξεμεσιάστηκα η γυναίκα) κι έζησαν οι άλλοι καλά κι εμείς χώρια ένα πράγμα!!! αχαχαχαχα!
    Φιλιά τρελά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πτηνό μου καλώς ήρθες!!
    Άσε που πιστεύουμε το ίδιο πράγμα για τους γάμους...αν έχεις δει έναν, τους έχεις δει όλους!
    Είναι απίστευτο όλο αυτό που γίνεται, μα και τα χρήματα που άσκοπα ξοδεύονται για εντυπωσιασμό και μόνο, αφού κανείς πια δεν εντυπωσιάζεται έτσι κι αλλιώς, αλλά...βαριέται!
    Τουλάχιστον εγώ βαριέμαι απίστευτα...και όσο "πλούσιος" κι αν είναι ο γάμος ουδεμία συγκίνηση μυ προκαλεί!...ίσα ίσα...αυτό που προκαλεί συγκίνηση είναι η ειλικρίνεια των συναισθημάτων που χάνεται συνήθως ανάμεσα σε στολισμούς κι υπερβολές!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Στην περιγραφή των νυφικών φωτογραφιών ήσουν ανατριχιαστικά εκπληκτικός,Πιγκουίνε! Πολλά μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πιγκουίνε
    Πολλά μπράβο για την ξενάγηση και την ανάλυση.
    Είναι μεγάλη απαίτηση να σου ζητήσω να αναδημοσιεύσω το κείμενο;
    (για το ιστολόγιο -http://oldstitches.blogspot.gr)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.