Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Η τέχνη σώζει την πόλη



Σε μία εποχή γιομάτη προβλήματα, συνθήματα, λαϊκισμούς και αδιέξοδα, η τέχνη μοιάζει νάναι πολυτέλεια. Διότι η αλήθεια είναι πως αν πας σε έναν άνεργο ή έναν συνταξιούχο και του αρχίσεις περί ντανταϊσμού και εξπρεσιονισμού, θα σε πει αλλοπαρμένο, ξιπασμένο, μπορεί να σε βρίσει κιόλας.



Εντούτοις η τέχνη δεν προϋποθέτει ένα συγκεκριμένο επίπεδο ευημερίας για να ευδοκιμήσει, αλλά ένα συγκεκριμένο επίπεδο καλλιέργειας. Και μπορεί μεν η ευημερία μας να είναι εύκολα μετρήσιμη (και στα σίγουρα δεν βρίσκεται στα καλυτερότερά της), για την καλλιέργεια, δεν μπορείς να είσαι ποτές βέβαιος! Μήτε για την πνευματική, μήτε για την καλλιτεχνική.



Με αυτές τις σκέψεις, βρέθηκα προημερών στην Art Athina. Ένα θεσμό που ενώνει μουσεία, καλλιτεχνικούς συλλόγους και γκαλερίς στη σημαντικότερη συνάντηση περί των εικαστικών, στην Ελλάδα.



Κι αν νομίζεις ότι το λόκαλ μάρκετ είναι πεντέξι άνθρωποι με εξέντρικ ντύσιμο και το σνομπισμό στο μάτι, ευτυχώς η Art Athina σε εξέπληττε ευχάριστα! Παρότι το ιβέντ ήταν μόλις τριήμερο και συνέπεσε και με τις εκλογές, με περισσή χαρά διαπίστωσα πως κάμποσοι επισκέπτες βόλταραν ανάμεσα στα εκθεσιακά περίφτερα, συνομιλώντας με τα έργα και απολαμβάνοντας το αρτίστικ εξπίριενς.



Και όχι, δεν ήσαν μόνο καραμπαμπάμ φιλότεχνοι, φοιτητές της Καλών Τεχνών ή τίποτις συλλέκτες! Αλλά παρέες νέων, ζευγάρια κάθε ηλικίας, οικογένειες με παιδάκια, ηλικιωμένες κυρίες και κάμποση πιτσιρικαρία!



Σου μιλώ για ορδές κόσμου, για λαϊκό προσκήνυμα, για το έλα να δεις! Κι αφού φχαριστήθηκα που συνάντησα την κοσμοπλημμύρα, άρχισα να περιεργάζομαι τα εκθέματα: τους πίνακες, τα γλυπτά, τα ινσταλέισονς! Και φχαριστήθηκα ακόμα περισσότερο.



Που συνειδητοποίησα ότι σε αυτήν τη χώρα την ό,τι-να-ναι και σε αυτήν την εποχή πούναι γιομάτη προβλήματα, συνθήματα, λαϊκισμούς και αδιέξοδα, κάτι κινείται. Αθόρυβα και χωρίς να το έχουμε πολυκαταλάβει, έχει διαμορφωθεί εδώ τριγύρω, μία κρίσιμη μάζα νέων Ελλήνων καλλιτεχνών. Με ιδέες, με μεράκι, με τσαγανό. Και με ταλέντο.



Πολύ ταλέντο! Να, όπως ετούτες οι παραμυθέ καρικατούρες της Κατερίνας Χαδουλού.


Ή ετούτα τ'ακρυλικά του Βασίλη Σελιμά. Που'χουν ένα δραματικό ύφος και παίζουν με το συμβολισμό, τύπου πέ-μας τι καταλαβαίνεις από τη σύνθεση.


Βεβαίως έχουμε και τις πιο παρδαλές εξτραβαγκάντσες. Όπως ετούτες τις μπάρμπις που έχουν στήσει γαϊτανάκι.


Ή τον ρίαλ-σάιζ ρινόκερο που την είχε αράξει σε μία γωνία, ο παχύδερμος!



Αλλά και τα κάποια περφόρμανσες που ισορροπούσαν ανάμεσα στο ακαταλαβίστικο και στο συμπαθητικό.



Ετούτος ο άρτιστ ας πούμε, με το που είδε το πτηνό με την κάμερα, κατέβασε τα παντελόνια του και πόζαρε σε αδαμιαία περιβολή μη-χειρότερα!



Και μην ξεχάσω να μνημονεύσω ετούτο το αμάξι-φλοκάτη, κατάλληλο για κοζί διαδρομές.



Πολύ μου άρεσαν επίσης οι πίνακες του Αντώνη Σμυρνιού. Με τα παιδάκια σκαρφαλωμένα απάνου στα κλαριά.



Αλλά και τα εξαιρετικά έργα του Φάνη Παρασκευουδάκη.



Με θέμα τους την Αθήνα.



Μία πόλη που στα κανονικά της, καθόλου δεν σε εμπνέει να τη ζωγραφίσεις. Αλλά να, που ο Φάνης, βρήκε τον τρόπο να την αγαπήσει με τα πινέλα του.



Και βέβαια, δεν μπορώ παρά να σταθώ στα νέα έργα του αγαπημένου μου Γιώργου Ρόρρη.



Με τις ατμοσφαιρικές πινελιές. Και την εμμονή με τα ημισκότεινα δωμάτια που περικλείουν ζωές, παρουσίες κι απουσίες (πτηνό σε πολύ λογοτεχνίκ μουντ).



Θα σε αφήσω με μία σειρά έργων που βρήκα ενδιαφέροντα και που μπορεί να σου αρέσουν κι εσένα. Αλλά και με μία θετική σκέψη. Πως σε αυτήν τη χώρα, την τόσο ταλαιπωρημένη από τη φαιδρότητα και την αμεριμνησία της, η τέχνη αποτελούσε πάντοτε μία λύση. Μην είναι το λαμπερό της φως; Μην είναι το ασίγαστο πάθος για ζωή; Η καλλιτεχνική της δημιουργία είναι υπέρτερη των αδυναμιών και των λαθών της. Γι'αυτό λοιπόν, ας πάρουμε όλοι τα πινέλα μας, τις παλέτες μας, τις τέμπερες και τις κηρομπογιές μας, τα γκοφρέ χαρτιά και τις πλαστελίνες μας, τις κλωστές και τους μαρκαδόρους μας. Κι ας φτιάξουμε μία πολύχρωμη, δημιουργική απάντηση. Σε όλα όσα μας πληγώνουν.
















24 σχόλια :

  1. Πολύ χαίρομαι που ανέβασες και έργα του φίλου μου Βασίλη Σελιμά, είναι και χρυσό παιδί εκτός από φοβερό χέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που το ακούω και πολλά λάικ στα έργα του!
      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Χριστίνα!

      Διαγραφή
  2. θα συμφωνήσω μαζί σου για το σελιμά. δεν πήγα γιατί βοηθούσα κάποιον σε μια εργασία. διάβασα 8 διαφορετικά βιβλία πολιτικών επιστημών, αλλά ελπίζω σήμερα να σκίσει στην παρουσίαση. και για το λόγο τούτο δεν μπόρεσα να πάω στην έκθεση.
    πολύ όμορφες οι φωτογραφίες που μοιράστηκες μαζί μας. από όσες έβαλες ο ρόρης και ο σελιμάς με εντυπωσίασαν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οκτώ διαφορετικά βιβλία πολιτικών επιστημών; Άχου και δεν μου είπες να βοηθήσω! Πτηνό διαθέτει εξπερτίζ επί του τόπικ! :)

      Ο Ρόρης είναι ο πιο αγαπημένος μου Έλληνας εικαστικός των τελευταίων δεκαετιών. Εντάξει, μαζί με τον Τέτση και τον Δασκαλάκη.

      Τα φιλιά μου και τις πιο λαμπερές, πολύχρωμες και αρτίστικ καλημέρες μου, ria!

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφα όλα, ακόμα και τα εξτραβαγκάν! Μπράβο πτηνό μου που μας τα παρουσιάζεις σε μας που αγρόν ηγοράζουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άχου, καλέ μου τρεμενς, το καλυτερότερο είναι ότι μπορούσες να αγοράσεις πολλά από τα εκτιθέμενα μάστερπίσες. Κι ειλικρινά στο λέω, αν είχε σχάρα το αμάξι μου, θα τον εβούταγα αυτόν το ρινόκερο, διότι ταιριάζει απόλυτα με το σκρίνιο μου. Βέβαια δεν ξεύρω αν θα χώραγα μετά εγώ στο σπίτι...

      Διαγραφή
  4. Δεν ξέρω και πάρα πολλά από τέχνη πτηνούλι μου γιατί δεν έχω ασχοληθεί πολύ.
    Ξέρω μόνο όταν βλέπω κάτι αν θα με πάει κάπου, αν θα με ταξιδέψει, αν θα μας βάλει να σκεφτώ κάτι πέρα από τα συνηθισμένα.
    Μου άρεσαν πάρα πολύ οι πίνακες του Παρασκευουδάκη με θέμα την Αθήνα.
    Ηταν τόσο ζωντανοί!
    Σε ευχαριστούμε για την σουπερ ξενάγηση, καλά που έχουμε εσένα και μας ξεστραβώνεις!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεύρεις ποιος είναι ο δικός μου ορισμός για την καλή τέχνη; Ότι μπορεί να συγκινήσει, ακόμα και κάποιον που δεν ξεύρει το παραμικρό από τεχνοτροπίες, στυλ και αρτίστικ προσεγγίσεις. Τα λοιπά, τα περισπούδαστα και σνομπίστικα, δεν με αφορούν καθόλου. Η τέχνη είναι επικοινωνία, είναι εμπειρία, είναι πάθος για δημιουργία. Και γι'αυτό σπουδαία και σημαντική στη ζωή μας.

      Ζούπερ φιλιά και καλημέρες, Έλενα!

      Διαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. Πολύχρωμη κι αρτίστικ! Χαίρομαι εξαιρετικά που σου άρεσε, καλή μου Irene!

      Διαγραφή
  6. Πολύ ωραία ανάρτηση Πιγκουινάκι! Οι καρικατούρες μου άρεσαν πολύ, αλλά πιο πολύ μου άρεσαν οι πίνακες του Παρασκευουδάκη που είναι τόσο ζωντανοί. Μάλλον ο τύπος που καθόταν μέρες εκεί στην Κοραή με τους καμβάδες και τα πινέλα του και ζωγράφιζε την Κλαυθμώνος πρέπει να ήταν αυτός. Αν το ήξερα θα ποζάριζα! Και φυσικά συμφωνώ απόλυτα με το κλείσιμό σου!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλο ρισπέκτ στον Παρασκευουδάκη. Και για το ταλέντο του και για την τεχνική του και για την επιλογή του θέματος. Ξεύρεις, σκεφτόμουν Σοφία ότι άλλες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις έχουν αποτελέσει κατ'επανάληψη πηγή έμπνευσης για πίνακες. Τουναντίον η Αθήνα φαίνεται πως παραείναι αποκρουστική για να το παίξει μοντέλο. Γι'αυτό, του δίνω ένα ακόμα μεγαλύτερο μπράβο του Παρασκευουδάκη: γιατί κατάφερε να αποτυπώσει με συμπάθεια την καθημερινότητα ετούτης της πόλης!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Πολύ μου άρεσαν οι πίνακες και η ανάρτησή σου, Πίγκου μου !!! Είναι μεγάλη αλήθεια ότι η τέχνη δίνει διέξοδα σε εποχές άσχημες !

    Φιλιά Πολλά-Πολλά

    Υ.Γ.1: Η Νάσια πού είναι σήμερις ;

    Υ.Γ.2: Στον πίνακα με τον Παπανδρέου και την Λιάνη, ποιος είναι πίσω από τον Παπανδρέου ; Με τον Κωσκοτά μου μοιάζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τωρα άνοιξα υπολογιστη ,για να βρω κάτι....
      http://latistor.blogspot.gr/2014/05/blog-post_5918.html
      αυτά κάνουμε απο το πρωί με το γιο μου...500 θεματα έχουν τα αρχαια περιπου στην τραπεζα θεμάτων........
      μου αρεσουν ολοι οι πίνακες! Τους θέλω όλους ,εκτός από έναν λόγω σεμνοτυφίας που με διακατεχει...χιχιχιχιχιχι
      φιλάκια σε όλους!

      Διαγραφή
    2. Αχ, τι ωραίο μπλογκ !!! Πάω να με τεστάρω να δω τι θυμάμαι !!! :-)

      Διαγραφή
    3. Αγγελική, αυτός πίσω από τον Ανδρέα κι εμένα πολύ με προβλημάτισε! Πάντως για καλό, δεν έχει στηθεί εκεί! :)

      Νάσια, με κατέστρεψες με αυτό το μπλογκ. Το διαβάζω επί ώρα... (και συνειδητοποιώ ότι θυμάμαι ελάχιστα πράγματα από τα αρχαία ελληνικά)

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο28 Μαΐ 2014, 2:38:00 μ.μ.

    Τα κοιτάω ξανά και ξανά και δεν ξέρω ποιο να προτιμήσω, ποιο μου αρέσει περισσότερο, ποιο να πρωτοθαυμάσω! Εξαιρετικά όσα μας δείχνεις, με εξαίρεση φυσικά των Μπάρμπι και των τεσσάρων αποκάτω τους, που (μιας και η τέχνη είναι προσωπική) η δική μου προσωπική άποψη είναι ότι κάτι τέτοια για μπούρδες τα βλέπω και σίγουρα όχι τέχνη .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλαμιά μου, παρότι υπήρχαν έργα που κι εμένα δεν μου άρεσαν καθόλου, βρήκα εντυπωσιακά μεγάλο αριθμό από έργα που ήταν του γούστου μου! Και πολύ το χάρηκα, διότι καθόλου καλή εικόνα δεν είχα για τη σύγχρονη ελληνική εικαστική δημιουργία.

      Το επόμενο τσάλεντζινγκ βήμα για τη χώρα είναι το πολυαναμενόμενο άνοιγμα του Εθνικού Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης. Κρατώ μικρό καλάθι, αλλά θα δούμε!

      Διαγραφή
  9. Εξαιρετικα εργα!! Μου αρεσαν τοσα πολλα απο αυτα που επελεξες!
    Η τεχνη ειναι ελευθερια. Ευδοκιμει και στο πιο αγονο εδαφος και γεμιζει ομορφια και ουσια τη ζωη μας. Χαιρομαι που ηταν τοσο κοσμος εκει, που ο πολιτισμος υπερβαινει τα κλισε και τα στερεοτυπα :)

    Καλο απογευμα πιγκουινακι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πάντοτε μία ευχάριστη έκπληξη να συνειδητοποιεί κανείς ότι σε αυτήν τη χώρα της γενικευμένης ακαλαισθησίας, υπάρχει ένα κοινό διψασμένο για εικαστική δημιουργία. Και ναι, η τέχνη είναι -όπως τόσο ωραία το λες- ελευθερία! Μας απελευθερώνει από την πραγματικότητα. Και κάμει τα πάντα, πιο εύκολα.

      Τα φιλιά μου, μάι ντίαρ Dee Dee!

      Διαγραφή
  10. Θα ξεχωρίσω κι εγώ με τη σειρά μου τον Παρασκευουδάκη. Δεν ξέρω, αλλά πάντα με αφήνει άφωνη το γεγονός που δεν μπορώ να ξεχωρίσω, αν την εικόνα που βλέπω μπροστά μου, την κλίκαρε φακός ή πινέλο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είσαι της παραστατικής ζωγραφικής, πάει και τελείωσε! :)
      Κι εγώ, μην νομίζεις...
      Συμφωνώ λοιπόν ανυπερθέτως για τον Παρασκευουδάκη! Είναι εξαιρετικός!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.