Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Γκουανγκτσού, όπως λέμε Καντόνα


Εγώ θα σου τη λέω Γκουανγκτσού, αλλά εσύ μπορείς να την ελές και Καντόνα -δεν θα παρεξηγηθεί! Πρόκειται για μία από τις αρχαιότερες μητροπόλεις του κόσμου, ένα ζούπερ σημαντικό και μεγιστοτεράστιο αστικό κέντρο, ένα κομβικό σημείο συνάντησης των εμπορικών οδών της νοτιοανατολικής Ασίας. Με κατάλαβες ή να δώσω κι άλλη έμφαση;


Κράτησέ μου το χεράκι και μην απομακρύνεσαι από κοντά μου, διότι θα την πατήσεις. Όχι, δεν διατρέχεις κανέναν σοβαρό κίνδυνο να κακοπάθεις στα χέρια αδίστακτων Κινέζων μαφιόζων μη-χειρότερα. 


Έτι χειρότερο: να χαθείς, κινδυνεύεις! Διότι αγαπημένε αναγνώστα, είναι χαωτική η πόλη, είναι λαβύρινθος οι δρόμοι της. Και επειδής απ´ό,τι ξεύρω τα καντονέζικά σου δεν είναι σπουδαία και αγγλικά εδώ δεν μιλάει ο κανένας, αν τυχόν χαθείς, σε κλαίμε και σβήνουμε το προφίλ σου από το φέιζμπουκ. Μην μου ανησυχείς κι έχεις εμένα που την έχω μάθει την πόλη και την ξεύρω! 


Όσο καλά μπορεί να ξεύρει κανείς μία πόλη δεκατεσσάρων εκατομμυρίων. Μία Ελλάδα και βάλε! 


Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: αυτός είναι ο Dishipu, κεντρικότατος πεζόδρομος της Γκουανγκτσού. Που διαθέτει μαγαζιά, φαγάδικα, ποδήλατα, αγάλματα, κόσμο και προσφέρεται για περατζάδα! 


Μην περιμένεις τίποτις φίρμες και ακριβές μπουτίκ εδώ. Βρισκόμαστε στο κάπως υποβαθμισμένο κέντρο της πόλης. Ας πούμε στην Ομόνοια και στα Χαφτεία. 


Ακόμα και τα μολς εδώ είναι εντελώς πασέ και καθόλου κλικ δεν σου κάμουνε να ξεχυθείς στο σόπινγκ. 


Ναι, η αισθητική είναι εντελώς παλιακή. Το βλέπεις στις βιτρίνες, στα ρούχα, στις φάτσες, στις πινακίδες των καταστημάτων. Για την ακρίβεια, δεν είναι παλιακή: είναι φθηνιάρικη! 


Σόρι που σε απογοητεύω, αλλά το μέρος δεν ενδείκνυται για ψώνια! Βεβαίως και θα βρεις εξευτελιστικές τιμές. Αλλά αν περιμένεις πχιότητες, θα σε βρει η απογοήτευση! 


Εγώ; Να ψωνίσω από εδω; Είπαμε είμαι πτηνός, όχι φτηνός! Δες εκεί τις πωλήτριες! Είναι ντυμένες φαντεζί,  να σου πωλήσουν πατσουλί. Και κοσμήματα.


Αυτό είναι ένα διαφημιστικό περίφτερο με κινητά τηλέφωνα και λογής λογής παραφερνάλια. Μην εκπλήσεσαι με τον κόσμο: δώσε στον Κινέζο γκάτζετ και πάρτου την ψυχή! Το άιφον και το σάμσουνγκ πάνε σύννεφο! Που θα σου κάμει και εντύπωση, διότι το λοιπό μπαγκράουντ είναι εντελώς τρίτος κόσμος. Μην μου αρχίζεις τα πώς και τα γιατί; Πολλά από τα κινητά που κυκλοφορούν στην πιάτσα είναι μαϊμουδέ. Όχι σόνι, αλλά φόνι!


Αν σου έχει δημιουργηθεί η αίσθηση της γλίτσας, είναι γιατί περπατάς πάνω σε πεζοδρόμια που κολλάνε και ανάμεσα σε ανθρώπους που ζέχνουν. Δεν είναι η ώρα να θυμηθείς πόσο υποχόνδριος είσαι, πάρτο απόφαση και πάμε παρακάτω! 


Έλα, θα στρίψουμε από εδώ. Ετούτος ο πεζόδρομος είναι από τους πολύ αγαπημένους μου. Γιατί έχει αυτά τα φαναράκια και κάμποση κίνηση και λίγο πιο συμπαθητικά μαγαζάκια.


Και διαθέτει και ωραιότατη φοντάνα. 


Ορίστε, φθάσαμε! Τί, νόμιζες ότι έτσι περπατάγαμε στάγνωστο; Όχι αναγνώστα, ήθελα να σε φέρω σε ετούτον το ναό. 


Πούναι σημαντικός και πολύ όμορφος. Hua Lin, λέγεται και πρόσεξε μην σκοντάψεις στο κατώφλι. Είναι αψηλό για να εμποδίζει τα κακά πνεύματα. Εσύ είσαι ευπρόσδεκτος, μην μου ανησυχείς. 


Έχεις ξαναμπεί σε βουδιστικό ναό; Α, οφείλω να σε ξεναγήσω! Λοιπόν με το που μπαίνεις στην εσωτερική αυλή, αριστερά και δεξιά έχει διάφορους μικροπωλητές. Όπου με λίγα γιουάν, αγοράζεις ένα μάτσο στικς! 


Ακολούθως τα ανάβεις κι αρχίζεις τις μετάνοιες. 


Και δώστου από εδώ και έλα από εκεί. Κάμεις τις δεήσεις σου να σου πάνε όλα κατευχήν, να πιάσει η ΤσιΤσόν παιδί (και νάναι αγόρι), να βρει ο ΓουάνΓι δουλειά (κατά προτίμηση όχι δωδεκάωρης βάρδιας), να γιάνει η γιαγιά ΤσονΚα (Που έχει σκεβρώσει εδώ και δυο βδομάδες! Που ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που επιχείρησε κατά τη διάρκεια του πρωινού τάι τσί της, να κάμει σπαγγάτο!). 


Αφού κάμεις τα σουρταφέρτα σου με τα καπνιστά στικς στο χέρι και ολοκληρώσεις τα παρακαλητά σου, εισέρχεσαι στο κυρίως κτήριο του ναού. 


Εκεί σε περιμένει ο Βούδας. 


Παρέα με τον Κούδα. 


Και κάτι άλλους Βούδες. 


Διότι δεν ξεύρω αν στο είπα, αλλά διαθέτουμε καμπόσους. Για να είσαι ήσυχος βρε αδελφέ ότι δεν μπορεί, με τόσα αυτιά, θα έρθει να εισακουσθεί και η δική σου η προσευχή!


Τώρα επειδής εσύ θα θες στα σίγουρα να τα πεις και κατιδίαν με τους Βούδες σου, ο ναός παρέχει ωραιότατα μαξιλαράκια, να γονατίσεις και να περάσεις κουόλιτι σπιρίτσουαλ τάιμ. Αν θέλεις να κάτσεις, δεν βιαζόμαστε.



Η μεγάλη ιδιαιτερότητα της βουδιστικής πίστης είναι ότι δεν υπάρχει λατρεία προς το πρόσωπο του Βούδα. Η ύπαρξη των αγαλμάτων του, αποτελεί απλώς μία υπενθύμιση ότι παρότι απλός άνθρωπος, εκείνος κατάφερε να βρει τη φώτιση. Επομένως, γιατί όχι κι εσύ;


Η αυλή του ναού μυρίζει πάντα θυμίαμα, καθώς τα στικς τοποθετούνται (ωσάν τα δικά μας κεριά) σε ειδικό δοχείο που έχει τη μορφή τράπεζας. Η οποία καπνίζει καθόλη τη διάρκεια της ημέρας -πολύ κακό για τα πνευμόνια της!


Τι άλλο πρέπει να σου δείξω; Α ναι! Το πιο πιθανό είναι ότι θα συναντήσεις εντός του ναού, μία τέτοια παγόδα. Είτε σε μέγεθος κτηρίου (που σημαίνει πολύ σκαλοπάτι για να φθάσεις στο εκεί απάνου), είτε σε μέγεθος μινιατούρ όπως αυτό! Μην σκιαχτείς, αλλά συνήθως πρόκειται για σκευοφυλάκιο. Που σημαίνει ότι εδώ από κάτου έχουμε τα λείψανα του μοναχού ΤσουΡεΚι που διαλογιζόταν για εξήντα χρόνια στο μοναστήρι -αν και οι λοιποί μοναχοί έλεγαν ότι απλώς δεν ήθελε να πλύνει τα πιάτα και τους είχε κάμει τα νεύρα, τσουρέκια (εξού και το σπιρίτσουαλ νέιμ).


Παρότι όλες οι θρησκείες εμένα μου φαίνονται εξίσου μη-πειστικές και προκάτ (ναι, τα έχουμε ξαναπεί, δεν έχω το θεό μου), παραδέχομαι πως τουλάχιστον εδώ υπάρχει μία προσπάθεια για μία πιο πνευματική εκδοχή της πίστης. Που δεν έχει να κάμει με υποσχέσεις παραδείσων, αλλά με τη συνειδητή θέληση να γίνεις καλύτερος άνθρωπος διαβιώντας έναν συνεπή και ενάρετο βίο. Αυτό ως γενική αρχή. Διότι αν το προσέξεις το πράμα στις λεπτομέρειές του, θα διαπιστώσεις πως η θρησκεία παραμένει θρησκεία ανεξαρτήτως του τί πρεσβεύει. 


Πάμε παρακάτου, διότι -το βλέπω- θα μου λιποθυμίσεις από το θυμίαμα. 


Παλαιότερα, τα σπίτια στη Γκουανγκτσού ήταν χαμηλά -δίπατα στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αλλά τις τελευταίες δεκαετίες, η πόλη έχει μεταλλαχθεί: ουρανοξύστες ξεπηδούν από το πουθενά και η φτώχεια μεταπηδά από την παράγκα, στο τοσοδούλικο στριμωγμένο απάρτμεντ. 


Αυτά τα τσιμεντένια μεγαθήρια που υψώνονται στο -σχεδόν πάντοτε καλυμμένο με νέφος- ουρανό της πόλης, κάμουν την Γκουανγκτσού ακόμα πιο ολοκληρωτική ως αστική εμπειρία. Ανάμεσα σε τόσο κόσμο και σε τέτοια θεώρατα μπίλντινγκς, αισθάνεσαι μικρός, μηδαμινός, ασήμαντος. Και εντελώς αναλώσιμος.



Κι αυτή αναγνώστα είναι μία βασική διαπίστωση από τη ζωή στην Κίνα: η κυρίαρχη αίσθηση δηλαδή ότι η μοναδικότητά σου δεν εκτιμάται, δεν έχει σημασία, δεν υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό σου. Ή ίσως, ούτε καν εκεί. Είσαι ένα τίποτα, πώς να το κάμουμε; Ένας ανάμεσα στα δεκατέσσερα εκατομμύρια κατοίκους αυτής της πόλης. Ή -για να στο χοντρύνω- ένας ανάμεσα στο ένα δισεκατομμύριο τριακόσια πενήντα εκατομμύρια κατοίκους αυτής της χώρας. Και ειλικρινά, θες να ασχοληθούμε μαζί σου;


Αλλά ας αφήσουμε τις βαθυστόχαστες αναλύσεις για άλλη φορά, υπάρχει ακόμα ένα μέρος που θέλω να σε πάω. Είναι κοντά, σταμάτα να βαρυγκομάς.


Βουαλά!


Τι εννοείς πως θέλεις μήλα, μπρόκολα και κάνα κουνουπίδι; Δεν είμαστε στη λαϊκή της γειτονιάς σου μη-χειρότερα.



Αλλά σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές νεφρίτη στον κόσμο.


Για να προλάβω το ερώτημά σου, ο νεφρίτης είναι ορυκτό πολύ εξαντρίκ, που χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση σε όπλα, γλυπτά, είδη χειροτεχνίας και ως ημιπολύτιμος λίθος. Εξού και θα βρεις εδώ, πολύ χάντρα και μπιζού. Στο ατελείωτο.


Δρόμοι ολάκεροι με πάγκους και από πίσω οι πωλητές καθισμένοι στο σκαμνάκι να περιμένουν τον πελάτη.



Κάποιοι -όπως η ΝαΝάΚια κάτω αριστερά, ρίχνουν και κάναν ύπνο να περάσει η ώρα. Διότι δεν ξεύρω αν στο είπα, αλλά η αγορά λειτουργεί περί τις δεκαπέντε ώρες την ημέρα. Τρώμε εδώ, πίνουμε εδώ, κοιμόμαστε εδώ, δεν-θες-να-ξεύρεις-τι-άλλο-κάμουμε-εδώ.


Μία δύσκολη ζωή. Όπου το μεροκάματο βγαίνει με ιδρώτα. Και κυρίως, υπομονή.



Η Γκουανγκτσού είναι μία πόλη ζωντανή. Πάντοτε ήταν. Δύο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το Πεκίνο, διαμόρφωσε τη δική της ιδιαιτερότητα. Με τη δική της γλώσσα, τη δική της παράδοση, τη δική της κουζίνα και το δικό της τρόπο ζωής. Ανοιχτή στους εμπόρους από τη Δύση, σε διαρκή επικοινωνία με το Χονγκ Κονγκ, το Μακάο και τα λοιπά μεγάλα λιμάνια της Άπω Ανατολής, η Γκουανγκτσού παραμένει μία διαχρονική μεγαλούπολη. Μία συμπρωτεύουσα, από την οποία άλλωστε ξεκίνησαν αμφότερες οι επαναστάσεις της σύγχρονης κινέζικης ιστορίας: η εθνικιστική και η κομμουνιστική.


Σήμερα, μήτε εθνικισμός, μήτε κομμουνισμός. Μοναχά καπιταλισμός. Μη γελιέσαι: ο αγώνας για επιβίωση συνεχίζει να είναι σκληρός. Αλλά το αντικείμενο του πόθου δεν είναι πλέον ένα πιάτο ρύζι, αλλά ένα σμαρτ φόουν. Κι ας παραμένει το στομάχι αδειανό. Δεν βαριέσαι, θα διαλογιστούμε και πού θα πάει; Θα την ξεχάσουμε την πείνα μας. 

23 σχόλια :

  1. ζηλεύωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!
    Η Κίνα είναι από τα μερη που θελω πολύ να επισκεφτώ ...παρακολουθώ όσα μπορω από την κουλτούρα τους και τον πολιτισμό τους....τέλεια η ξενάγηση....δεν εχω χρόνο να σχολιάσω περισσοτερα,φευγωωωω.
    Καλημέρααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέλει πολλές ημέρες η Κίνα. Και μεγάλα κουράγια. Τεράστιες αποστάσεις, αχανείς πόλεις, πολλά πράγματα να ιδείς και να κάμεις. Όχι, ωραία δεν είναι (αν και προφανώς η χώρα διαθέτει και τις ομορφιές της). Αλλά έχει ενδιαφέρον. Από πάρα πολλές απόψεις. Είναι ένας άλλος κόσμος.
      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Αχ πτηνό (μα πάλι με πρόλαβε η δασκάλα;), παντού με πήγες, τι στις αγορές, τι στους ναούς, τι στα παζάρια! Έκτακτα πέρασα σου λέω, έκτακτα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, αφού ανέλαβα να σε γυρίσω στη Γκουανγκτσού, ήθελα να σου προσφέρω το φουλ εξπίριενς! Αν και έχω να σου δείξω κι άλλα πολλά! Σιγά μην τελειώσαμε έτσι εύκολα! Ναι, θα επανέλθω. Εν καιρώ.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Μία πόλη δεκατεσσάρων εκατομμυρίων? Πόσο ασφυκτικά θα πρέπει να αισθάνεται κανείς εκεί?! Πολύ μου έρεσε ο ναός τους και όλη η ξενάγηση.
    Πολλά φιλιά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι αρκετά ασφυκτική η ζωή στην Γκουανγκτσού. Όπως και σε όλες τις κινέζικες μεγαλουπόλεις! Είναι κι αυτό το υγρό κλίμα. Ημιτροπικό, εδώ στο Νότο. Κι αν προσθέσεις και το μόνιμο καυσαέριο, καταλαβαίνεις πως ειδυλλιακό το μέρος δεν το λες!

      Πολλά, πολλά φιλιά, καλή μου Σοφία!

      Διαγραφή
  4. Εγω πάλι σε αντίθεση με τη Νασια δε θέλω να πάω...(πάρε με μαζί σε κανένα άλλο ταξιδάκι, ξέρεις εσύ...) Με πνίγουν και μου βρωμάνε ακόμα και οι φωτογραφίες (και δεν είμαι υποχόνδρια γενικώς, μόνο με τους Κινέζους το παθαίνω!)

    Μόλις συμπέρανα ότι ίσως με ενοχλεί αυτό που είπες. Το πόσο αναλώσιμοι μοιάζουν... Ειδικά στα μάτια μου που μου φαίνονται και όλοι ίδιοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσένα, σε έχω για τις Βόρειες Ευρώπες, πάει και τελείωσε. Να βολτάρουμε στα μεσαιωνικά στενά του Εδιμβούργου, στα νησάκια τ'αρχιπελάγους της Στοκχόλμης, στις νεομποέμ γειτονιές του Μίτε στο Βερολίνο, δίπλα στο Σηκουάνα και αντάμα με τον Τάμεση.

      Διαγραφή
  5. Δεν με τράβηξε ποτέ αυτή η χώρα!
    Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν με συγκινεί καθόλου!
    Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε και πολύ το μέρος.
    Θα ήθελα μόνο να πω ότι καταδιασκέδασα την περιγραφή σου και γέλασα με την καρδιά μου ειδικά με τον μοναχό ΤσουΡεΚι ακόμα γελάω!
    Είσαι φοβερός πτηνούλι πολλά φιλιά!!!

    Υ.Γ. Πήγαινέ μας σε ένα από αυτά τα μοναδικά κάστρα και μουσεία της βόρειας Ευρώπης σε παρακαλώ, μου αρέσουν τόσο πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε, ο ΤσουΡεΚι πέρασε το μοναχισμό σε νέα επίπεδα αυτοπραγμάτωσης!
      Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα και γέλασες με τα σχόλια. Έχει το ενδιαφέρον της η Γκουανγκτσού -ακόμα και με τα αρνητικά της.

      ΥΓ. Το υπόσχομαι πολύ σύντομα να βολτάρουμε σε κάστρο, πολύ τσίλικο, στας βόρειας Ευρώπας. Έχουμε καιρό να πάμε κατά κει και μου έχει λείψει κι εμένα! :)

      Διαγραφή
  6. Φανταστική βόλτα.... Θέλω και εγώ οπωσδήποτε να επισκεφθώ κάποτε την Κίνα! Με τον "ΤσουΡεΚι" γελάω και εγώ ακόμα! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εξαιρετική εμπειρία η Κίνα, μάι ντίαρ Μίκα! Ουχί μόνο οι μεγάλες πόλεις της, αλλά και η ύπαιθρος. Τα χωριά και οι κωμοπόλεις. Λες και ταξιδεύεις στο παρελθόν.
      Υπόσχομαι να βρω χρόνο και να πάμε καμία βόλτα και σε κανένα τέτοιο μέρος. Νομίζω θα το βρεις βέρι βέρι ιντρεστινγκ!

      Διαγραφή
  7. Διαβασα το σχολιο της φιλης σου Ελενα Λ παραπανω και ειναι λες και το εγραψα εγω. Αυτο ακριβως σκεφτομουν κι εγω. Ποσο μακρυα απο εμενα ειναι αυτη η χωρα. Τοσα εκατομμυρια ανθρωποι στριμωμγμενοι σε μια πολη! Με αγχωνουν αυτα τα νουμερα, αυτος ο τροπος ζωης (ετσι οπως τον φανταζομαι). Εγω ειμαι για βορεια Ευρωπη. Εκει μπορω να βαλω χαΛαρα τα κλαματα με την ομορφια των τοπιων :)
    Μα απολαμβανω τοσο πολυ παντα τον τροπο που μας "ταξιδευεις". Μαζι σου, ακομη και στο Πεκινο θα σκεφτομουν να παω :)

    Μια ομορφη μερα να εχεις πιγκουινε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην με προκαλείς, διότι δεν τόχω σε τίποτα να βρεθούμε πάλι στο Πεκίνο (πάρε τη μάσκα σου, το νέφος τώρα το καλοκαίρι, είναι κάτι το απερίγραπτο!). Όσο για τη βόρεια Ευρώπη, πράγματι είναι πανέμορφη και τη λατρεύουμε! Και επειδής έχουμε καιρό να πάμε κατά κει, σκέφτομαι από βδομάδας να εκδράμουμε σε τίποτις Αγγλίες, τίποτις Ολλανδίες, τίποτις Σκανδιναβίες. Το σημειώνω στο καρνέ μου!

      Πολλά, πολλά φιλιά Dee Dee!

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο3 Ιουν 2014, 2:36:00 μ.μ.

    Τι νομίζεις ότι παρατηρούσα όση ώρα σε διάβαζα και έβλεπα τις φωτογραφίες; ΄Οτι για πόλη των δεκατεσσάρων εκατομμυρίων δεν φαίνεται να υπάρχει πολύς κόσμος στους δρόμους. Τι συμβαίνει; Είναι τόσο μεγάλη και απλωτή η πόλη που δεν πνίγεται στην κίνηση, δεν βγαίνουν οι Κινέζοι όξω για σουλάτσα, φταίει η ώρα που ήσουν εσύ εκεί (μήπως τράβηξες τις φωτό τα χαράματα);
    Κανονικά με τόσον πληθυσμό θάπρεπε να είναι σε κυκλοφορία σαν τα μυρμήγκια.

    Τραβηχτική και ελκυστική πάντως δεν την λες αυτήν την πόλη, εκτός κι αν έχει και κρυφές χάρες.
    Και όπως και λένε και άλλα σχόλια πιο πάνω ούτε κι εγώ θα τρελλαινόμουν να επισκεφτώ την Κίνα,.
    Νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια έχει απομυθοποιηθεί αρκετά κι έχει χάσει και από την αίγλη της και απ'το μυστήριό της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η βόλτα ήταν πολύ πρωινή, εξού και δεν έχει τόσο τράφικ στους δρόμους. Αν δεις τι γίνεται μετά τις 10, θα φρίξεις! Δεν μπορείς μήτε να περπατήσεις στα πεζοδρόμια! Ο κακός χαμός!

      Τραβηχτική και ελκυστική δεν είναι στα σίγουρα η πόλη. Αλλά έχει τις κρυφές χάρες της. Και διαθέτει ιντρεστινγκ ιστορία. Αλλά επ'αυτού θα επανέλθω, όταν καμιά φορά πάμε να βολτάρουμε σε μεριές της που έχουν μεγαλύτερο ιστορικό ενδιαφέρον.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, καλή μου Καλαμιά!

      Διαγραφή
  9. Εγώ πολύ θα ήθελα όχι μόνο να επισκεφτώ την Κίνα, αλλά να ζήσω κανα-δυο χρόνια εκεί και να την γυρίσω όσο μπορώ περισσότερο. Να δω πως ζουν οι άνθρωποι στα αστικά κέντρα, αλλά και στα απομακρυσμένα χωριά. Πολύ με θέλγει αυτή η ιδέα, αλλά μάλλον θα καταντήσει "ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό"

    Πι. Ες: ο Καντονά (ο ποδοσφαιριστής) ήταν απ' την Καντόνα ;;; :-p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να την επισκεφθείς οπωσδήποτε. Αλλά το να μείνεις, δεν είμαι βέβαιος ότι θα σου το πρότεινα. Είναι μία πολύ κουραστική χώρα η Κίνα. Νταβαντούρι, θόρυβος, ρύπανση παντού, απελπισία στις συναλλαγές. Και τελοσπάντων, δεν μου έχεις τάξει ότι θα μείνουμε στο Βορρά και στα χάιλαντς; Μην μου τα αλλάζεις τώρα, διότι έχω κάμει πλάνο!

      Πι.Ες: ο Καντονά είναι εντελώς μέσα από την Καντόνα! Γκάγκαρος!

      Διαγραφή
    2. Ναι, ρε πουλάκι μου ... δεν τα προδίδουμε τα Χάιλαντς ! Ποτές ! Αφού είπαμε: τσαγάκι, μπισκοτάκια και ανταλλαγές πιεσόμετρων εκεί θα κάνουμε. ;-)

      Διαγραφή
  10. ουάου!
    στέκομαι στην αγορά νεφρίτη. είναι από τις αγαπημένες μου πέτρες.
    τα άλλα τα προσπερνώ.
    όλα καλά; θες βοήθεια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αγορά νεφρίτη είναι μεγιστοτεράστια! Περπατάς, περπατάς και δεν τελειώνει.
      Αν και μεταξύ μας, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι όλοι αυτοί οι λίθοι είναι ορίτζιναλ και σέρτιφάιντ. Είμαστε τελοσπάντων και στην Κίνα, σπάνιο το ορίτζιναλ εδώ!

      Ευχαριστώ θερμά για το (πάντα συγκινητικό και ειλικρινές) ενδιαφέρον σου! Αν χρειαστώ κάτι, θα σου πω στα σίγουρα! Θενκ γιου!!!

      Πολλά, πολλά φιλιά και ζούπερ καλημέρες!

      Διαγραφή
  11. σ´ ευχαριστουμε για τα ωραια ταξιδια που μας πηγενεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ που με ακολουθείτε αγόγγυστα στο όπου-νάναι!
      Είστε η καλυτερότερη παρέα!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts