Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Για Fanling, ξέρετε πώς πάμε;



Για το Fanling; Α είναι πάρα πολύ απλό: θα πάρεις την Island Line -την μπλε γραμμή να θυμάσαι- και θα κατέβεις στο Central, θα κάμεις μετεπιβίβαση στην Tsuen Wan Line και όταν πιάσει Kowloon, θα κατέβεις στην Tsim Sha Tsui, θα περπατήσεις καμπόσο στην υπόγεια διάβαση για να πάρεις την East Rail Line -τη γαλάζια γραμμή να θυμάσαι- και ντουγρού θα περάσεις και την Tai Wai (πρόσεχε μην μπερδευτείς και κάμεις καμιά μετεπιβίβαση στην Ma On Shan Line, γιατί ικανό σ'έχω να φθάσεις ίσαμε το Wu Kai Sha και ποιος έρχεται να σε μαζέψει από κει πέρα!), θα περάσεις και τη Fo Tan και η επόμενη στάση μετά την Tai Wo, είναι η Fanling!



Επειδής σε βλέπω κομματάκι μπερδεμένο, θα έρθω μαζί σου. Αχ, σε μία κουταλιά νερό πνίγεσαι, καημένε!



Η αλήθεια είναι πως με πάνω από 150 στάσεις και καμιά δεκαριά γραμμές, το MTR -το μετρό του Χονγκ Κονγκ ντε- μπορεί και να σε δυσκολέψει λιγουλάκι στην αρχή. Αλλά όταν το συνηθίσεις, θα καταλάβεις γιατί θεωρείται ένα από τα καλύτερα και πιο επιτυχημένα μετρό στον κόσμο.



Η κατασκευή του ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, ως απάντηση στο έπικ μποτιλιάρισμα των κεντρικών λεωφόρων της πόλης. Ήταν τέτοιο το πρόβλημα τότες, που έβλεπες οδηγούς να έχουν μαξιλάρι απάνου στο τιμόνι για τη δύσκολη την ώρα της αναμονής στα φανάρια, σοφερίνες να στεγνώνουν τα νύχια τους όξω από τα παράθυρα των αυτοκινήτων (γιατί ως γνωστόν "όποιος πιάνει το τιμόνι, προσοχή γιατί λερώνει") και κάποιους πιο θερμόαιμους να παίζουν ξύλο για μία θέση παρκαρίσματος. Της κολάσεως σου λέω, δεν θέλω ούτε να τα θυμάμαι!


Όμως τριαντατόσα χρόνια μετά, το Χονγκ Κονγκ μπορεί να καυχιέται ότι κατάφερε να περιορίσει δραστικά τη χρήση του αυτοκινήτου, καθώς σήμερις η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων και επισκεπτών, χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς και κυρίως το μετρό! Το οποίο κόβει καθημερινώς 4,5 εκατομμύρια εισιτήρια και είναι εξαιρετικά κερδοφόρο. Διότι -θα το πω κι αυτό- εδώ στο Χονγκ Κονγκ δεν διανοείται κανείς να δοκιμάσει να ταξιδέψει χωρίς εισιτήριο (κάνε να καβαλήσεις τις μπάρες και τα λέμε!), μήτε βεβαίως αφήνουν τα χρησιμοποιημένα εισιτήριά τους απάνου στα μηχανήματα για να ταξιδέψει και ο επόμενος στο τζάμπα, όπως γίνεται σε κάτι άλλες τριτοκοσμικές χώρες, ονόματα-δεν-λέμε.



Τυχερός είσαι, τέτοια ώρα δεν έχει πάρα πολύ κίνηση. Που σημαίνει ότι θα βρούμε ως και να κάτσουμε -πράγμα εντελώς σπάνιο τις ώρες αιχμής, που είμαστε ο ένας απάνου στον άλλον και αναπνέουμε εκ περιτροπής.



Έλα να κάμουμε την μετεπιβίβαση, φθάσαμε στο Tsim Sha Tsui, τον κεντρικότερο σταθμό του Kowloon. Των "νέων εδαφών" δηλαδής, που βρίσκονται απέναντι από το νησάκι του Χονγκ Κονγκ και αποτέλεσαν διέξοδο για την οικιστική του επέκταση. Εδώ πάνου από τα κεφάλια μας, υπάρχουν τεράστιες λεωφόροι και εμπορικά καταστήματα και ουρανοξύστες ίσαμε τον ουρανό. Όχι, δεν προλαβαίνουμε να βγούμε τώρα, αν θέλεις ερχόμαστε άλλη φορά.


Ορίστε που έλεγες ότι δεν έχει κόσμο, μας είδαν άνετους και πλακώσανε μιλιούνια. Τι εννοείς γιατί φοράει μάσκα η Σου Τζου Κά Κι. Χελόου, διότι είναι προφανώς κρυωμένη! Και εδώ, όταν έχεις αρπάξει την πούντα, κυκλοφορείς μασκοφόρος ωσάν τον Μπάτμαν, για να μην κολλήσεις και τους υπόλοιπους που δεν σου φταίνε σε τίποτις. Συλλογική πρόνοια και ατομική υπευθυνότητα, το λέμε. 


Το μετρό είναι μία καλή ευκαιρία για κοινωνιολογικές παρατηρήσεις. Εντάξει, κουτσομπολιό εννοώ, αλλά προσπαθώ να στο πλασάρω για σαϊεντίφικ πχιότητα. Να, εδώ δεξιά ας πούμε, η Χο Μα Τα (καμία σχέση με την Καίτη και το Μι'αγάπη για το καλοκαίρι θάσαι κι εσύ) παίζει με το σμάρτ φόουν της, ο Τσιν φταρνίζεται γιατί τον σκέφτεται η πεθερά του (τον κόβω γρήγορα με μάσκα) και το ζευγαράκι Μπάρμπι και Κεν αριστερά, ποζάρει για το εντιτόριαλ του Βοτρ Μποτέ.



Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα διαπιστώσεις στο μετρό -αλλά και παντού στην πόλη- είναι η αγάπη, η λατρεία, το πάθος και η εμμονή με τα κινητά τηλέφωνα και τα γκάτζετς. Οι Χονγκογκέζοι είναι τόσο εξαρτημένοι από το κινητό που περπατούν στους δρόμους παρακολουθώντας ταινίες, κατεβάζοντας απλικέισονς και παίζοντας Άνγκρι Μπερντς. Ταυτόχρονα.



Η εξάρτησή τους είναι κάτι το απερίγραπτο. Αν σε δούμε να διαβάζεις βιβλίο ή εφημερίδα σε χάρτινη εκδοχή, σε λέμε ρετρό και γελάμε με την περίπτωσή σου. Και δεν σε κάμουμε παρέα, διότι και πώς να επικοινωνήσουμε μαζί σου αφού δεν είσαι ον-λάιν;


Ένα αγαπημένο χόμπι μου (μπορείς να το πεις και βίτσιο) είναι να χαζεύω τις κινέζικες ονομασίες των σταθμών. Που είναι όμορφα τυπωμένες πάνου σε πολύχρωμες πινακίδες. Κίτρινες, κόκκινες, γαλάζιες, πράσινες.


Κυκλοφορεί και σε μοβ σατέν.


Τα κινέζικα είναι εφιαλτικά δύσκολα. Απιστεύταμπολ εφιαλτικά δύσκολα! Αν και συνάντησα έναν Κινέζο κάποτες που ομιλούσε ελληνικά (χωρίς να έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα / τα είχε μάθει στο Πανεπιστήμιο / βέρι ιμπρέσιβ!) και μου έλεγε το ίδιο για τη δική μας γλώσσα.


Όχι, δεν κατεβαίνουμε στο Ναό Τσε Κουνγκ να ανάψουμε ένα κεράκι, διότι θα ξημεροβραδιαστούμε και δεν θα φτάσουμε ποτές στο Fanling. Που πραγματικά θάθελα να ξευρα, τι δουλειά έχεις εσύ στο Fanling, αλλά τελοσπάντων δεν μου αρέσει να χώνω το ράμφος μου παντού.


Επειδής έχουμε ακόμα κάμποσες στάσεις, να σου πω μερικές ιδιαιτερότητες ετούτου του μετρό, μη βρεθείς αύριο-μεθαύριο χωρίς το πτηνό και δεν ξεύρεις τι να γίνεις. Λοιπόν, πρώτον, υπάρχει ειδική σήμανση στις πλατφόρμες για το που θα σταθείς. Ώστε όταν έρθει ο συρμός, να βρεθείς ακριβώς πλαγίως της πόρτας του βαγονιού, αφήνοντας χώρο στους επιβάτες που εξέρχονται, για να περάσουν γρήγορα, χωρίς να ανταλλάξετε χριστοπαναγίες.


Δεύτερον, υπάρχει το κουάιετ καρ. Το σιωπηλό βαγόνι ντε. Στο οποίο δεν επιτρέπεται να κάμεις κιχ. Όχι ούτε να φτερνιστείς. Ούτε να ξεδιπλώσεις την καραμελίτσα χολς για το λαιμό. Ούτε να πάρεις τη μανούλα στο κινητό και να της πεις ότι φθάνεις για να πετάξει δύο πακέτα νούντλς μέσα στο νερό να πάρουν βράση. Νοσηρός πειθαναγκασμός για κάποιους, αλλά στ'ομολογώ ότι το προτιμώ από τo νταβαντούρι και το σαματά σε κάτι άλλες τριτοκοσμικές χώρες, ονόματα-δεν-λέμε.


Τρίτον, τις ώρες αιχμής, θα ιδείς στις πλατφόρμες των σταθμών, υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με την οργάνωση των όσων μπαίνουν και των όσων βγαίνουν από τα βαγόνια. Και μη δοκιμάσεις να παραβείς τις εντολές της μικρής Σου Χω Σω Μπα Τσα, γιατί δεν τόχει σε τίποτα να επιβεβαιώσει το όνομά της.



Τέταρτον, το μετρό είναι απόλυτα ασφαλές και κομ-ιλ-φο. Εντάξει, όσο "απόλυτο" μπορεί να είναι κάτι, σε μία πόλη επτάμιση εκατομμυρίων. Αλλά δεν θα ιδείς μήτε επαίτες (πάρτε-καλέ-κυρία-ένα-χαρτομάντηλο), μήτε άστεγους, μήτε ναρκομανείς, μήτε ρακένδυτους. Νιώθεις ότι μπορείς να μπεις οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και να μετακινηθείς προς οποιαδήποτε κατεύθυνση χωρίς κανένα πρόβλημα. Ζούπερ πόζιτιβ φίλινγκ.


Τελευταία διαπίστωση, γιατί φθάνουμε στον προορισμό μας: θα παρατηρήσεις ότι πολλοί άνθρωποι κοιμούνται στο μετρό. Και θα σου κάμει εντύπωση το πόσο γρήγορα! Σου μιλώ για μία διαδικασία δευτερολέπτων. Μπαίνουν στο βαγόνι, κάθονται μεμιάς και στο τσακ μπαμ, παραδίδονται στην αγκαλιά του Μορφέα. Και όρθιοι, μπορώ να σου πω!


Που μεταξύ μας, εγώ δεν το'χω καθόλου αυτό με τον ύπνο σε δημόσιους χώρους και μέσα μεταφοράς -διότι έχω ένα διαρκές άγχος ότι θα χάσω τη στάση μου, ότι θα μου συμβεί κάτι κακό, ότι και τι θα πει ο κόσμος που κοιμάμαι, και τέτοια. Τουναντίον εδώ, τον ύπνο τον έχουν εύκολο. Και με έναν μυστηριώδη τρόπο, καταφέρνουν να ξυπνήσουν μερικά δέκατα του δευτερολέπτου πριν ανοίξει η πόρτα στο σταθμό που θέλουν να κατέβουν. Σχεδόν μεταφυσικό.


Όπως έχεις παρατηρήσει, το μετρό δεν είναι παντού υπόγειο. Καλύτερα, για να βλέπεις και λίγο όξω.



Διότι περνάμε και κάτι παρένθετες ζούγκλες ανάμεσα στους σταθμούς και τις συνοικίες. Άλλη φορά, που θα αισθανθείς Ιντιάνα Τζόουνς, θα σε πάρω να πάμε βόλτα στο τροπικό δάσος.



Λοιπόν, αυτό ήταν: βουαλά το Fanling! Είδες που στο είπα βρε χαζέ ότι δεν ήταν τίποτις δύσκολο και ότι άδικα πανικοβάλλεσαι; Τι εννοείς πως μπερδεύτηκες αρχικώς και θέλεις να πας εντέλει στο Yuen Long και όχι στο Fanling; Α, είναι πάρα πολύ απλό: θα πάρεις την East Rail Line (τη γαλάζια γραμμή ντε), θα περάσεις τη Fo Tan και τη Sha Tin, θα κατέβεις στο Kowloon Tong για να πάρεις την Kwun Tong Line (την πράσινη να ζητήσεις) προς Yau Ma Tei, ύστερα την κόκκινη για Tsuen Wan και στην Lai Chi Kok θα πάρεις την West Rail με κατεύθυνση προς το Tuen Mun. Ε, τρεις στάσεις πριν το τέλος, είναι η Yuen Long! Πις-οφ-κέικ!



Άσχετο, και ο Θανασάκης δεν είπε ότι θα κατέβαινε στο Fanling;

20 σχόλια :

  1. Απιστευτος εισαι :) Ουτε για τη γραμμη του αστικου που χρησιμοποιω δεν γνωριζω τοσες πληροφοριες :) Εχεις αυτο το εκπληκτικο ταλεντο να ενσωματωνεσαι σε καθε μερος που επισκεπτεσαι!! Μπραβο πτηνουλι μου

    Κατι λεγαμε για μια αναρτηση για βορεια Ευρωπη....ε;.ε;.ε; καταπλητκικο πτηνο;; :)

    Μια ομορφη μερα να εχεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Dee Dee, προσπαθώ να μεταφέρω στις αναρτήσεις, το φίλινγκ του κάθε μέρους και να αποφύγω τα τουρίστικ κλισέ (που βρίσκω εντελώς βαρετά!). Επίσης θεωρώ ότι κάθε βόλτα είναι ευκαιρία για συλλογή γνώσεων και πληροφοριών και εμπειριών. Αυτό είναι το κόνσεπτ!

      Και μην νομίζεις ότι έχω ξεχάσει την υπόσχεση περί Βόρειας Ευρώπης! Μμμμ, για να σκεφτώ πού θα σε πάω....

      Διαγραφή
  2. Καλά, δεν έχω λόγια..Σπίτσλες που λέμε και στα ελληνικά! Σε σχέση με τις διαδρομές στα μετρό κάποιων τριτοκοσμικών χωρών ονόματα-δε-λέμε ήταν πραγματική απόλαυση!
    Κι ευτυχώς που είμασταν μαζί γιατί παρολίγο να την πατήσω και να κάνω μετεπιβίβαση στη Ma On Shan Line! χαχαχα!!
    Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα! Δεν σε αφήνω εγώ να χαθείς με την καμία!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το σούρτα-φέρτα στο μετρό κι ελπίζω να μην πολυζαλίστηκες, διότι μετά την τρίτη μετεπιβίβαση, φοβούμαι ότι έχασα πεντέξι αναγνώστες... :)

      Τα φιλιά μου και πολλές καλημέρες, Σοφία μου!

      Διαγραφή
  3. ..... και στο Fanling πήγες για να δεις......τί??? Μας άφησες με την απορία :) Κίσες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα χα, σωστό το ερώτημα! Θα σου τη λύσω όμως την απορία. Το υπόσχομαι!

      Διαγραφή
  4. Υπάρχει τουρίστας αναρωτιέμαι που να μην έχει χαθεί με το μετρό τους;;
    Εντάξει δεν λεω για σένα, γιατί εσύ είσαι σουπερ πτηνό και αμα βρεις τα δύσκολα πετάς μακριά!
    Πάντως αυτό το φίλινγκ ότι είσαι ασφαλής στο μετρό και δεν εννοώ μόνο τους συρμούς, είναι μοναδικό πολύ θα το ήθελα να το είχαμε και εμείς!
    Το Fanling τι είναι θα μας το δείξεις;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νιώθεις εντελώς ασφαλής, Έλενα. Όχι μόνο στο μετρό, αλλά -τολμώ να πω- σχεδόν παντού στο Χονγκ Κονγκ! Και επειδής είσαι η δεύτερη που ρωτάει (και δικαίως) το γιατί πήγαμε ως το Fanling (που είναι τέρμα-Θεού και σπάνια πηγαίνει αλλοδαπός), υπόσχομαι ότι σύντομα θα επανέλθω και θα σου εξηγήσω. Είχα βεβαίως τους λόγους μου! :)

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  5. Υπέροχος!!! Αλλά έχω μια απορία. Εάν μπεις στο βαγόνι ησυχίας και χτυπήσει το κινητό σου τι κάνεις? Ερχεται ο Σου Χω Σω Μπα Τσα και σε αρχίζει στις γρήγορες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε μιλάμε για έπικ γκαντεμιά: να είσαι στο βαγόνι ησυχίας, να κάθεσαι αμέριμνος και ξαφνικά να αρχίσει να κελαηδάει το κινητό σου με το ρινγκ τόουν της Καιτούλας της Γαρμπή "Θα μελαγχολήσω κι ύστερα εγώ, κι ύστερα εγώ, πώς να συνεχίσω, τι ζωή να ζω αν δεν είσαι εδώ;"! Να ανοίξει η γη να σε καταπιεί! Σε κοιτάζουν όλοι υποτιμητικά, σου αρχίζουν τα σους και σε καρφώνουν με βλέμματα, αλλά ευτυχώς δεν σε βρίζει κανείς μεγαλόφωνα -διότι χελόου, βρίσκεσαι στο βαγόνι ησυχίας!

      Τις καλημέρες μου, Χριστίνα!

      Διαγραφή
  6. Αχ, δεν τα μπορώ τα μετρά καθόλου, μα καθόλου !!! Θες οι ταινίες τρόμου που έχω δει ... θες αυτό το τρεχάτε-ποδαράκια-μου-να-μην-κλείσει-η-πόρτα ... ... ... θες αυτό το στοιβαζόμαστε-όλοι-κι-όπου-μας-βγάλει-η-ευχή-της-Παναγίας ... θες το ότι είσαι μέσα σ' ένα τρένο, μέσα σ' ένα τούνελ στα έγκατα της γης (ναι, οκ - διάβασα ότι ανεβαίνει και στην επιφάνεια κάποιες φορές, αλλά δεν είναι αρκετό) ... θες το ότι είμαι σίγουρη ότι με το που μπαίνεις στον συρμό σε συνεπαίρνει ο συνδυασμός παρφέμ Μασ Χα Λι Νο. 5 και Πο Δα Ρι Λα for Men... ... θες δεν-ξέρω-γω-τι ... πολύ σε άγχος και ψυχαναγκασμό και κλοουζτροφόμπια μου βγάζει !!!

    Ουφ !!! Κάτσε ν' ανοίξω το παράθυρο να πάρω λίγο αέρα, γιατί χολόσκασα !!! Αλλά περιμένω κι εγώ να διαβάσω τι γύρευε το Πτηνό στο Fanling. :-)

    Πολλά Φιλιά και Καλημέρες !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ λοιπόν -ένα περίεργο πράμα (που το λες και διαστροφή)- μου αρέσουν πολύ τα μετρά και τα εξερευνώ απ'άκρη σ'άκρη τους. Είναι που έχω κι αυτήν τη συνήθεια, να παίρνω το τρένο και να βγαίνω στο τυχάρπαστο μέρος. Έτσι για να δω πως είναι! Και στην Αθήνα, το κάμω αυτό. Ναι, εντέλει είναι διαστροφή!

      Όσο για το Fanling, θα επανέλθω. Η αλήθεια είναι ότι ψιλοτυχαία, το χρησιμοποίησα στην ανάρτηση -επειδής είναι τέρμα Θεού και βόλευε την αφήγηση. Αλλά αφού σας κέντρισε τόσο την περιέργεια, θα σας πάω βόλτα εκεί. Πτηνό δεν λέει ποτέ όχι σε σπέσιαλ ρικουέστς!

      Πολλά φιλιά, καλή μου Αγγελική!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο25 Ιουν 2014, 5:56:00 μ.μ.

    Ωραία, άντε και φτάσαμε στο Fanling.
    Για πες μας τι θα κάνουμε και τι θα δούμε εκεί;
    Θα αξίζει ή ήταν ο τελικός προορισμός μόνο και μόνο για να κάνουμε το ταξίδι!

    (Σχετικό-άσχετο: Τσάντα κινέζικη καρώ και κόκκινη, σαν κι αυτή που έχει στα πόδια του ο παπούλης έχω κι εγώ.Χαχα. Και η κινεζούλα από το ζευγάρι Μπάμπι και Κεν, με τα κίτρινα πέδιλα, είναι πολύ όμορφη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως αποκάλυψα στην Αγγελική παραπάνω, το Fanling ήταν πρόσχημα. Αλλά επειδής οι περισσότεροι εκφράσατε την επιθυμία, πτηνούλι (που δεν χαλάει χατίρια) θα σας βολτάρει στην περιοχή συντόμως. Διότι ναι, σε ετούτη την ακρούλα του Χονγκ Κονγκ (δύο ανάσες από τα "σύνορα" με την Κίνα), έχουμε να δούμε πράματα και θάματα.

      (η κινεζούλα Μπάρμπι είναι πραγματικά πανέμορφη, συμφωνώ!)

      Διαγραφή
  8. Καλέ την Κινέζα με τα γκρι ρούχα κατηχητικού και το κομποσχίνι την είδατε! Τι λες βρε παιδί μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα μου, μέσα στο μετρό, βλέπει κανείς τα πάντα-όλα! Εν προκειμένω, παίζει να είναι και ιάπωνας με παραδοσιακή στολή, όρκο δεν παίρνω! Πάντως, μου αρέσει πολύ αυτή η φωτό. Αν επέλεγα την καλύτερή μου από το ποστ, αυτή θα ήταν.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  9. καλέ που είναι η δασκάλα; που;

    Αχ πτηνό μου, εξαίρετο το μετρό τους - δε λέγω - αλλά δεν το συγκρίνω με το μετρό της Θεσσαλονίκης. Αντιλαμβάνεσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δασκάλα διακοπάρη στην ιδιαίτερη της πατρίδα (ήτοι στο χωριό της), απ' όσο ξέρω τουλάχιστον, και μας έχει απαρατήσει βάναυσα !!!

      Καλέ ;;; Ολοκληρώθηκε το μετρό της Θεσσαλονίκης κι εγώ δεν έχω πάρει χαμπάρι τίποτις ;;;

      Διαγραφή
    2. *διακοπάρΕΙ, όχι διακοπάρη ! Τζίσους, Μέρυ εντ Τζόζεφ !!! Το Αλτσχάιμερ προ των πυλών !!!

      Διαγραφή
    3. διακοπάρη διακοπάρη με παπά και με κουμπάρη!!!

      Όχι, αλλά όταν θα ολοκληρωθεί...

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.