Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Κυπαρισσάκι αψηλό!



Μα πώς κάμεις έτσι βρε πουλάκι μου. Είπαμε, θα παμε και για μπάνιο. Μπα, ανυπομονησία που την έχεις! Έλα να περιπατήσουμε πρώτα. Να ανεβούμε μέχρις την Άνω Πόλη! Ν'αναπνεύσουμε λίγο αέρα. Να ησυχάσει λιγουλάκι το κεφάλι μας από τα νταβαντούρια και τους σαματάδες.



Έλα κι έχω να σου δείξω ωραία σπίτια. Και γραφικά καλντερίμια. Και φράγκικα κάστρα. Σε ετούτο δω το μέρος, το εντελώς αναπάντεχο.



Που σου τ'ομολογώ κι εγώ, πως τόχα παρεξηγημένο. Δεν του είχα δώσει σημασία, δεν τόχα στο νου μου, πώς να το πω; Αλλά βρέθηκα εδώ πριν κάποια χρόνια -λίγο τυχαία- κι εντυπωσιάστηκα. Και τ'αγάπησα ειλικρινά.



Ώχου ξεχάστηκα και δεν σου είπα πούθε βρισκόμαστε! Στην Κυπαρισσία ντε! Κι αν είσαι ανυποψίαστος, σε περιμένουνε εκπλήξεις.



Το μέρος πήρε το όνομά του από τον Κυπάρισσο. Που ήταν δεινός κυνηγός, συνδρομητής στο περιοδικό ´Καραμπίνα¨ και τον εφωνάζαμε σίριαλ κίλερ, όλοι στο δάσος! Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Απόλλωνας που ήταν επίσης φαν του σπορ (κυνηγούσε ταλέντα), του προσέφερε ως πετ, ένα πεντάμορφο ελάφι. Που το λες και άστοχο ως δώρο, γιατί δεν τόχε σε τίποτα ο Κυπάρισσος να το στήσει στα δέκα μέτρα και να του πετάει βελάκια.



Αλλά -και εδώ θα σε εκπλήξει το στόρι- το ηγάπησε το ελάφι και το είχε σαν παιδί του! Εντάξει μη θαρρείς πως o Κυπάρισσος άλλαξε τα πλάνα του και γύρισε στη μάνα του, μήτε ότι εξετίμησε την βε-βε-εφ, τη Μπριζίτ Μπαρντό, τις καρέτα καρέτα και τους Οικολόγους Πράσινους. Τουναντίον, συνέχισε να κυνηγάει, αλλά πλέον μαζί με το ελάφι.



Όμως μία μέρα, εκεί που είχανε στήσει, Κυπάρισσος και ελάφι, μία ενέδρα σε κάτι φασιανούς, ρίχνει μία αδέσποτη ο Κυπάρισσος και πάρτο κάτω το ελάφι.



Βαλάντωσε στο κλάμα εκείνος, διότι δεν έχασε ελάφι, μάλαμα έχασε! Τον βλέπει ο Απόλλωνας, τον λυπάται και τον μεταμορφώνει -μάντεψε- σε κυπαρίσσι (ήσουν πάντα τόσο καλός στη φυτολογία;). Που παρότι λεβεντόδεντρο, αν πιάσεις τον κορμό του, θα διαπιστώσεις πως "δακρύζει"(κλαίνε ωρέ οι άντρες;).



Μπάι δε γουέι, αυτός ο Απόλλωνας, καλό παιδί, αλλά η μανία του να τριγυρνάει και να μεταμορφώνει τον κάθε τυχάρπαστο σε χλωρίδα, μου ήταν πάντα ακατανόητη. Αλλά το ξεπερνώ γιατί δεν είναι της παρούσης. Είμαστε εδώ για να βολτάρουμε και να χαζέψουμε τα υπέροχα σπίτια.



Διότι θα τόχεις ήδη καταλάβει από τα τριγύρω σου, ότι η Κυπαρισσία διαθέτει μπόλικα. Με μία αρχοντική αρχιτεκτονική. Και αξιοποιώντας τις απλωσιές που της προσφέρει η πλαγιά στην οποία είναι χτισμένη. Που φθάνει μέχρις τη θάλασσα.


Η Άνω Πόλη έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέος οικισμός και ευτυχώς πολλά από τα σπίτια αυτά έχουν αναπαλαιωθεί. Αν ετοιμάζεσαι να επενδύσεις, αγοράζοντας κάποιο ακίνητο, να σπεύσω να σε ειδοποιήσω ότι οι τιμές του ρίαλ εστέιτ είχαν φθάσει στα ύψη κάποια εποχή -Μονακό γενήκαμε εδώ πέρα. Κι έπεσε αρκετό χρήμα στην περιοχή. Οι κακές γλώσσες λένε ότι φαγώθηκαν κάμποσα κοινοτικά κονδύλια. Που ήταν προορισμένα για βιολογικές καλλιέργειες και για θερμοκήπια. Και κατέληξαν σε ιντίριορ ντιζάινερς και τζακούζι. Πούναι αναμφίβολα πιο σικ από το δάκο και τη μουχρίτσα μη-χειρότερα.



Βεβαίως, μη θαρρείς πως όλα έχουν σιαχτεί και είναι στην εντέλεια (χελόου, είμαστε ακόμα στην Ελλάδα): θα συναντήσεις αρκετά σπίτια στα όρια μεταξύ καταρρέω και σωριάζομαι. Έχουν όμως κι εκείνα, τη σαγήνη τους.



Στους απογευματινούς περιπάτους μου, μου αρέσει να κρυφοκοιτάζω μέσα από τις γρύλιες ή τα ξεχαρβαλωμένα παράθυρα. Να τρυπώνω μέσα στα δωμάτια αυτών των εγκαταλελειμένων σπιτιών. Και να φαντάζομαι τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν εδώ. Νοικοκυραίους, με τις φαμίλιες τους και τις οικοσυσκευές τους. Και τους μόχθους τους και τις στενοχώριες τους και τις ελπίδες τους. Και τις συνήθειες της καθημερινότητάς τους.


Αλλά, κάστρο σού έταξα και κάστρο δεν είδες! Βουαλά η πόρτα. Ανασκουμπώσου γιατί έχουμε ακόμα αρκετή ανηφοριά. Και κάμποσο σκαλοπάτι. Αλλά αξίζει τον κόπο, η ανάβαση.


Για ετούτη δω τη θέα. Για να δούμε από αψηλά, τ' αμπέλια και τις ελιές. Και ν' αφεθούμε στο γαλάζιο του Ιονίου. Πούναι θαρρώ διαφορετικό απ'του Αιγαίου.


Για να χαζέψουμε την Άνω Πόλη που μοιάζει με καρτ ποστάλ. Και να χοροπηδήσουν οι ματιές μας στους κατάφυτους λόφους τριγύρω της.


Για να χαθεί το βλέμμα μας στις άκρες της μεσσηνιακής γης. Και να παραδεχτούμε ο ένας στον άλλον, πως είναι ετούτοι οι τόποι ευλογημένοι. Λουσμένοι στο φως, εύφοροι, με ασταμάτητους ορίζοντες.



Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί επέλεξαν οι Φράγκοι, ετούτο το λόφο για να σιάξουνε το κάστρο τους. Εκείνο που δύσκολα καταλαβαίνεις είναι γιατί το δύστυχο κάστρο είναι αφημένο στην τύχη του και δεν σφύζει από ζωή και από τουρίστες. Ένα μικρό θεατράκι, ένα κλειστό καφέ και πεταμένα αποτσίγαρα. Αυτά θα συναντήσεις εδώ απάνου, εκτός από την καθηλωτική θέα.


Ε θα ανοίξω παρένθεση, δεν τη γλιτώνεις. Για να πω ότι θα συνεχίζει πάντοτε να με εκπλήσσει η αδιαφορία των κατοίκων αυτής της χώρας για την κληρονομιά τους. Η αδυναμία τους να λειτουργήσουν συλλογικά και να αναδείξουν τις ομορφιές του τόπου τους. Η σκανδαλώδης ανεπάρκεια του κράτους και η αμεριμνησία των αρχών. Όλοι κόπτονται ν'αποκτήσουν ένα ωραίο σπίτι για την πάρτη τους και να το κάμουν παλατάκι, αλλά κανείς δεν φροντίζει για το παρκάκι, για το κάστρο, για την θαυμάσια, παλιά βρύση. Λες και δεν είναι αυτά μέρος της πχιότητας ζωής τους. Λες και δεν είναι κομμάτι του τοπίου που απολαμβάνουν όξω από το σπίτι τους. Τέλος παρένθεσης.


Ξεύρεις γιατί μου αρέσει αυτό το μέρος; Γιατί εδώ βρίσκω την ησυχία. Και μία μακαριότητα. Δεν ξεύρω αν θα σου ακουστεί κουτό, αλλά έχεις την αίσθηση πως κάτω από αυτόν τον ουρανό και αγναντεύοντας αυτή τη θάλασσα, τίποτις δεν μπορεί να σου πάει στραβά. Γι'αυτό έρχομαι εδώ. Περιπατώ και αδειάζω τις σκέψεις μου. Ανεβαίνω στο κάστρο, παίρνω φόρα και πετάω ως τις άκρες που φθάνει το βλέμμα μου.



Ύστερα κάθομαι στα υπέροχα μεζεδοπωλεία της Άνω Πόλης. Για να πιω το κρασάκι μου. Μαζί με πολίτικη σαλάτα και κιοφτέδες. Και πατάτες τηγανιτές. Και φρεσκοφουρνιστό ψωμάκι. Βγάζω το βιβλιαράκι μου και απολαμβάνω τις στιγμές.


Κι αφού ρεμβάσω για αρκετή ώρα και ηρεμήσουνε τα μέσα μου, κατεβαίνω προς τη Νέα Πόλη. Πούχει κίνηση αρκετή, γιατί είναι πέρασμα. Κόμβος, πώς το λένε; Κι έχει κι αγορά, αρκετά μεγάλη. Να ψωνίσεις τα καλούδια σου, να πας στο μανάβικο και να τα χάσεις με το πόσο μεγάλα και λαχταριστά και φρέσκα είναι τα ζαρζαβατικά εδώ και τα φρούτα. 


Μπορεί να μην έχει τη γοητεία της Άνω Πόλης, αλλά μη-νομίζεις, διαθέτει κι αυτή μπόλικα ωραία σπίτια. Και φαρδιούς δρόμους. Και μεγάλα πεζοδρόμια. Και μια πολύ συμπαθητική πλατεία στο κέντρο της.


Κι είναι ωραία να την περιπατείς τ'απογευματάκι. Που δύει ο ήλιος προς την πλευρά της θάλασσας και πετάει τις ώχρες του στις προσόψεις των σπιτιών.


Γιατί με κοιτάς έτσι περίεργα; Ώχου, ξεχάστηκα με τα σπίτια και την πάρλα και πέρασε η ώρα.


Μπάνιο δεν ζήτησες; Θάλασσα δεν πεθύμησες; Βουτιά δεν θες να κάμεις;


Βουαλά! Έλα να βουτήξουμε μέσα σ'αυτά τα πρασινογάλανα νερά. Στις απέραντες παραλίες του Ιονίου. Στο Καλό Νερό και στον Καρτελά. Στο Σάνι.


Κι άσε τα κύματα να ξεβγάλουν με την αλμύρα τους όλα τα βάσανα του χειμώνα. Άσε το θαλασσινό αεράκι να πάρει τα προβλήματα και τις σκοτούρες. Άσε όλα αυτά που περιμένουν, να περιμένουν. Γιατί αυτή η ώρα είναι η δική σου ώρα.


Μπήκε ο Ιούλης, αναγνώστα. Πιο καλοκαίρι γίνεται;

19 σχόλια :

  1. Καλημέρα Πτηνό. Ήθελα να σε ρωτήσω από πιο πρόγραμμα περνάς τις φωτογραφίες σου. Αν το χεις κρυφό πάω πάσο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλημέρα σου! Έχω εγώ βρε μυστικά από εσένα; Οι φωτογραφίες περνιούνται ένα χέρι από Adobe ή -κάποιες φορές- τους βάζω φίλτρα στο Instagram.

      Πολλά φιλιά και καλό μήνα!

      Διαγραφή
    2. Adobe χρησιμοποιώ κι εγώ! Αυτό το κιτρινάκι το φίλτρο όμως που βάζεις πολύ με αρέσει! Μερσί!!!!!!!!!!! Καλό μήνα!!!!!!!!

      Διαγραφή
  2. Μα με ψόφησες πάνω κάτω τον ποδηλάτη, έχω και μια ηλικια, πόσο να ανηφορίσω; Ήταν όμορφο πολύ πάντως και με βλέπω να την επισκέπτομαι το καλοκαίρι όπου κάπου εκεί κοντά θα είμαι! Για βουτίτσες και κιοφτέδες! Καλό μήνα πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει τσάλεντζινγκ ανηφοροκατηφόρα η Άνω Πόλη, Tremens. Αλλά αξίζει τον κόπο να πας μία βόλτα να την ανακαλύψεις. Και εκεί όξω από την πόρτα που οδηγεί στο κάστρο, θα βρεις δυοτρία μεζεδοπωλεία με ζούπερ λιχουδιές, να αναπληρώσεις τις θερμίδες πούχασες με την ανάβαση!

      Καλό μήνα και πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφα είναι!! Δεν της το χα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έκπληξη μεγάλη είναι ετούτη η πόλη, Χριστίνα μου! Και βλάστηση διαθέτει! Και θάλασσα ωραιότατη. Και σπίτια αρχοντικά. Είναι να μην τη συμπαθήσει κανείς;

      Διαγραφή
  4. Όμορφη δείχνει. Διακοπούλες εκεί φέτος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ καλέ μου mahler, μην με χτυπάς εκεί που πονάω: φέτος δεν προβλέπονται διακοπές! Αλλά καθόλου. Πτηνούλι σε δίαιτα. :(

      Διαγραφή
  5. Είναι υπέροχη η Κυπαρισσία! Είχα πάει πριν από πολλά χρόνια, αλλά δεν ήταν εύκολο να τριγυρίσουμε με το 3χρονο τότε καμάρι μου και σ'ευχαριστώ που μου θύμισες πόσο ωραία είχαμε περάσει τότε και που μου έδειξες πόσες ομορφιές έχει! Οι παραλίες της καταπληκτικές. Τα χρώματα του Ιονίου απλά υπέροχα. Το 20σάχρονο τώρα καμάρι μου ακόμα θυμάται τις βουτίες που έκανε τότε και τα παιχνίδια στην άμμο!
    Πολλά, πολλά φιλιά, καλημέρα και καλό μήνα πιγκουινάκι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν κι εγώ την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί, ήταν σε ένα ρόουντ τριπ σε όλη την Πελοπόννησο (ναι, την έχω φάει με το κουτάλι). Δεν ήξευρα τίποτα για το μέρος και η μία έκπληξη εδιαδέχετο την επόμενη. Έκτοτε, επιστρέφω ξανά και τη χαίρομαι ως καρδιακός φίλος πια και όχι ως επισκέπτης! Αφού έχεις κι εσύ μνήμες διακοπών από το μέρος, νομίζω με καταλαβαίνεις!

      Πολλά, πολλά φιλιά και ζούπερ καλό μήνα νάχουμε!

      Διαγραφή
  6. Καλαμιά στον Κάμπο1 Ιουλ 2014, 12:22:00 μ.μ.

    Ολες φωτογραφίες σου αλλά ειδικά οι δυο-τρεις προτελευταίες πριν από εκείνες με τη θάλασσα, είναι μαγικές. Σαν να βρίσκεται κανείς σε μιαν εποχή παλιά, σε μιαν άλλη ζωή, σε μιαν άλλη πλάση.
    Και για να τα λέμε και να τα ξαναλέμε, ασφαλώς και καλύτερη θάλασσα της Μεσογείου (και της πλάσης όλης, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) είναι στην Πελοπόννησο και δη στην Μεσσηνία!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και να φανταστείς ότι με δυσκολία επέλεξα αυτές τις φωτογραφίες γιατί έχω τόσες πολλές (και είναι όλες τόσο ζούπερ!) που δεν ήξευρα ποια να βάλω και ποια ν'αφήσω!

      Και έχεις δίκιο: η Μεσσηνία διαθέτει μερικές από τις ομορφότερες θάλασσες της Ελλάδας. Της Μεσογείου. Του κόσμου ολάκερου -σιγά μην διαφωνήσω εγώ μαζί σου!

      Πολλά, πολλά φιλιά και ζούπερ καλό μήνα νάχουμε!

      Διαγραφή
  7. Καταπληκτική βόλτα μας πήγες πτηνό.
    Εχω πάει στην Κυπαρισσία στην πιο ωραία ηλικία εκεί γύρω στα 18 που έχω κάνει και την επανάστασή μου (δεν ξέρω γιατί ποτέ δεν είχα με κάποιον πρόβλημα, τέλοσπάντων).
    Πέρασα καταπληκτικά φιλοξενούμενη σε σπίτι φίλης στην άνω πόλη.
    Τα λάτρεψα αυτά τα σπίτια και τις βόλτες.
    Εκανα απίστευτα πολλές (ήμανε νια τότε και άντεχα).
    Πόσα μου θύμησες να σαι καλά.
    Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αυτή η πόλη είναι τόσο παρεξηγημένη και την ακούς σπάνια!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ώστε εκεί ήσουν στις νεανικές σου επαναστάσεις! Και πολύ καλά έκαμες! Διότι τί καλύτερο, από το να επαναστατεί κανείς με φόντο τους καταπράσινους λόφους και τις γαλαζοπράσινες παραλίες!
      Η Κυπαρισσία είναι όντως παρεξηγημένη και δεν πολυ-ακούγεται. Μόνο αυτοί που την έχουν επισκεφθεί, ξεύρουν τις ομορφιές που κρύβει. Οι υπόλοιποι μήτε στο χάρτη δεν μπορούν να την τοποθετήσουν καλά-καλά!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλό μήνα, καλή μου Έλενα!

      Διαγραφή
  8. Πράγματι παρεξηγημένη (όπως και άλλα της Πελοποννήσου- και περισσότερο ξεπεσμένα σήμερα μέρη), αλλά περήφανη ακόμα. Κάστρο δεν είχα ανέβει, τα περί εγκατάλειψης, έλλειψης αισθητικής (και εν τέλει οράματος αειφόρου εκμετάλλευσης, βρε αδερφέ για τα φράγκα!) έχουν επαναληφθεί (με μικρές ενστάσεις, και προς τον εαυτό μου, για τη "θυσία" που κάνουν όσοι μένουν στην ελληνική επαρχία - μεγάλο θέμα...).
    Η Μεσσηνία αγαπημένη, ωστόσο αρκετοί Αρκάδες στην κωμόπολη αυτή εξ ου και Αρκαδιά το παρανόμι της (και το δημώδες άσμα Αρκαδιανή).
    Χαιρετώ (και ακόμα απορώ τι δουλειά κάνεις, επιτέλους και πώς δε σε έχω πετύχει με τη μηχανή που όλο και γυρίζεις στις περιοχές μου - και ούτε ένα πίπουλο δεν είδα!). Καλό καλοκαίρι (ε, κάτι θα γίνει). Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλό μήνα, Πιγκουίνε!
    Χα, στα μέρη που σουλάτσαρες έχω πάει - και, πραγματικά, τι ωραία που είναι η Άνω Πόλη! Καθώς κοιτούσα τις φωτογραφίες σου, πάντως, απόρησα: πώς και δεν έκανες καμια πανοραμική λήψη, τόσο ωραία θέα που έχει από το κάστρο;
    Επίσης, μου έκανε πολλή εντύπωση η φωτογραφία από το ερειπωμένο σπίτι όπου χώθηκες. Τι έντονα χρώματα στους τοίχους, τι περίτεχνο ταβάνι, αν διέκρινα σωστά!
    Τελειώνω με μια φράση σου που πολύ μου άρεσε: "Κι άσε τα κύματα να ξεβγάλουν με την αλμύρα τους όλα τα βάσανα του χειμώνα." Ουφ, ναι! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.