Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Τροπική βροχή



Θυμάσαι εψές που σε πήγα βόλτα στο Fanling και στα χωριά πούναι στα σύνορα με το μέινλαντ Τσάινα; Που επισκεφθήκαμε τον ταοϊκό ναό και είπαμε το ύστατο χαίρε στην κυρία Τανγκ; Που ψωνίσαμε ζαρζαβατικά και ντερλίκωσες ένα σάντουιτς απροσδιόριστου περιεχομένου; Που περιπάτησες εις το δάσος, όταν το ανακόντα δεν είναι εδώ! Λοιπόν ετούτο είναι το υστερόγραφο. Άνοιξε την ομπρέλα σου.


Οι τροπικές μπόρες είναι πολύ συνηθισμένες αυτήν την περίοδο. Εκεί που περιπατείς αμέριμνος, μαζεύονται μαύρα σύννεφα απάνου από το κεφάλι σου και ξαφνικά αρχίζει να σου πετά ο ουρανός κουβάδες νερό που σκάνε με μανία στο έδαφος. Το ξεύρω πως έχεις μουσκέψει -η ομπρέλα οριακά προφυλάσσει το κεφάλι σου, αλλά επειδής ο καιρός σού πετάει νερά από παντού, φοβούμαι πως το μούσκεμα είναι αναπόφευκτο. 


Οι άνθρωποι βεβαίως είναι συνηθισμένοι σε αυτές τις κλιματολογικές συνθήκες. Διότι δεν σου είπα το καλύτερο: όταν τελειώνει η βροχή, την αμέσως επόμενη στιγμή κάμει αφόρητη ζέστη. Και εξατμίζονται οι δρόμοι, δημιουργώντας συνθήκες σάουνας. Ο δείκτης δυσφορίας σου, φωνάζει έλεος! Δεν προλαβαίνεις να στεγνώσεις και ξαναγίνεσαι μούσκεμα από τον ιδρώτα. Και κάπου εκεί αντιλαμβάνεσαι γιατί οι Κινέζοι είναι εξ ορισμού λεπτοί, αν και τρώνε ολημερίς: ευθύνεται το κλίμα!


Πριν όμως αποφασίσεις να κόψεις τη δίαιτα και να μετακομίσεις εδώ για να χάσεις επιτέλους τα παχάκια, οφείλω να σε προειδοποιήσω. Ότι θα συναντήσεις μία πραγματικότητα πολύ αλτέρνατιβ. Σε σχέση με τα όσα έχεις συνηθίσει. Μία οργανωμένη καθημερινότητα με αυστηρούς κανόνες κοινωνικής ευταξίας. Μία πειθαρχημένη ζωή μετρημένων απολαύσεων και με μπόλικο κάματο.


Από το σχολική ως την επαγγελματική ζωή, οι Χονγκογκέζοι βάζουν το κεφάλι κάτου και προσπαθούν σκληρά για το καλύτερο. Δεν φανατίζονται για τα πολιτικά (δεν έχουν και μεγάλη σημασία, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το στάτους κβο τους), μήτε για τα αθλητικά (εκτός ίσως από τις σκυλοδρομίες -τον αντίστοιχο "ιππόδρομο" ας πούμε!), μήτε για τα θρησκευτικά (όχι, δεν θα ιδείς ταοϊστές ιερείς με λάβαρα να συγκεντρώνουν το πλήθος σε κεντρικές πλατείες και να ρίχνουν το ανάθεμα στους λογής λογής βλάσφημους). Επίσης, εδώ δεν θα ιδείς μέλη του "δεν πληρώνω" (θα πληρώσεις και θα πεις κι ένα τραγούδι!), μήτε αγανακτισμένους (κάμε λίγο τάι τσι και θα σου περάσει!).


Θα ιδείς ανθρώπους που δουλεύουν. Που σιάχνουν σταρτ-απ εταιρίες. Που σκαρφαλώνουν σε σκαλωσιές από μπαμπού (έτσι τις κάμουμε εδώ τις σκαλωσιές) και χτίζουν ουρανοξύστες. Που σπουδάζουν δίχως κομματικές νεολαίες και καταλήψεις και εκδρομές στη Μύκονο. Που αθλούνται μέχρι τα βαθιά τους γεράματα. Που είναι υπερήφανοι για την ιδιαιτερότητά τους (μπρίτις-τσαϊνίζ) και δεν μεμψιμοιρούν συνεχώς στα καφενεία και στις παρέες.


Κι ύστερα βλέπεις πού μένουν. Εδώ στο Fanling. Παρατηρείς τις ζωές τους. Νιώθεις αυτή τη δύσκολη καθημερινότητα. Με τις τροπικές βροχές να χτυπούν αλύπητα τις μετακινήσεις τους. Με τη ζέστη να δοκιμάζει τις αντοχές τους. Και σκέφτεσαι, πώς είναι δυνατόν να τα καταφέρνουν ετούτοι εδώ και να εξασφαλίζουν καλά αμειβόμενες δουλειές και ευκαιρίες απασχόλησης για τα παιδιά τους και ρεκόρ στις επιδόσεις τους στα σχολεία και τα πανεπιστήμια και μία ολοένα αυξανόμενη ευημερία για τους πολλούς; Και κάποιοι άλλοι, σε μία χώρα που στα κινέζικα αποκαλούμε "Σι Λα", να μην μπορούν να ξεφύγουν από τη φαυλότητα και τις κακοδαιμονίες τους;


Έλα, να μπούμε σε αυτόν τον μικρό βουδιστικό ναό -συνεχίζει να βρέχει και δεν θέλω να μου αρπάξεις καμία πούντα.


Στο κέντρο του τραπεζιού, απάνου στο ξύλινο τραπέζι, υπάρχουν μερικές κούπες με προσφορές. Και μερικά πορτοκάλια. Κι έτσι απλά, συνειδητοποιείς ότι η διαφορά με τη Σι Λα είναι πως εμείς εδώ στις εσχατιές της Ασίας, μάθαμε από τη στέρηση. Καταλάβαμε έγκαιρα τί είναι σημαντικό και τί όχι. Καλλιεργήσαμε τις δυνατότητές μας. Εργαστήκαμε. Ακόμα και κάτου από τον καυτό τροπικό ήλιο. Γιατί συνειδητοποιήσαμε ότι τίποτις δεν προσφέρεται και όλα θέλουν τον κόπο τους. Γιατί μάθαμε ότι οι φανφαρονισμοί, οι ξιπασιές και οι δηθενιές, δεν σε πάνε παρακάτω. Αλλά παραπίσω. Και παρότι είμαστε κι εμείς ευάλωτοι στις χίμαιρες του καταναλωτισμού κι έχουμε κι εμείς τα (αρκετά) θεματάκια μας, υπάρχει εδώ μία φιλοσοφία ζωής, μία οικονομία σκέψης, ένας κοινωνικός ντετερμινισμός που μοιάζουν αξιοζήλευτα για τα δεδομένα της Ελλάδας.  

9 σχόλια :

  1. Αξιοζήλευτα πολύ πτηνό μου όσα περιγράφεις ότι έχουν αυτοί οι άνθρωποι και σε κάνουν να σκύβεις το κεφάλι από ντροπή!
    Τι καλό που θα ήταν να παίρναμε κάτι από αυτούς, πόσο θα μας βοηθούσε;
    Αλλά σε γέρικο γαϊδούρι δεν μπορείς να μάθεις καινούρια περπατησιά που έλεγε και η γιαγιά μου.
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι πραγματικά αξιοζήλευτος και αξιοθαύμαστος ο τρόπος που ζουν αυτοί οι άνθρωποι και σίγουρα θα μπορούσαμε και μεις να παραδειγματιστούμε, αλλά από την άλλη αυτοί οι αυστηροί κανόνες και η πειθαρχημένη ζωή ξυπνούν την Μπουμπουλίνα μέσα μου!! χαχα! Είμαστε ατίθασος λαός. Θερμόαιμοι. Φταίει ο ήλιος και η Μεσόγειος!!
    Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλαμιά στον Κάμπο9 Ιουλ 2014, 12:00:00 μ.μ.

    ΄Ολα αυτά που περιγράφεις για τους Χογκογκέζους, ότι δηλ. σκύβουν το κεφάλι και εργάζονται και μοχθούν, σπουδάζουν χωρίς κομματικές εξαρτήσεις κλπ. ξέρεις τι σημαίνει αν εφαρμοστούν στην Σι Λά; Σημαίνει ότι κερδίζει η πλουτοκρατία, ενδυναμώνεται το κεφάλαιο σε βάρος της λαϊκής τάξης, αποδυναμώνεται ο συνδικαλισμός και άλλα ωραία που ακούμε καθημερινά.
    Κι αν το καλοσκεφτείς κι εμείς κάποτε είχαμε μάθει από στέρηση αλλά ούτε τις δυνατότητές μας καλλιεργήσαμε ούτε και μάθαμε τίποτε από αυτό και ακόμα νομίζουμε ότι οι άλλοι μόνο μας χρωστάνε.
    Γιαυτό άσε τους άλλους να νομίζουν ότι ζουν καλά κι εμάς να νομίζουμε ότι ζούμε καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μωρέ μπράβο οίστρος! Δεν μπόρεσα να σε παρακολουθήσω μία εβδομάδα τώρα και δεν προλαβαίνω να διαβάζω αναρτήσεις σήμερα! Καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραίοι οι Χονγκογκέζοι και καλά κάνουν και είναι δουλευταράδες και ολοκληρωμένοι άνθρωποι αφού έτσι δουλεύει εκεί το σύστημά τους και τους το επιτρέπουν οι συνθήκες. Συμφωνώ με την τοποθέτηση της Καλαμιάς όμως, ως προς το ηθικοδιδακτικό κομμάτι της Πτηνοξενάγησης, πως αν μεταφερόταν εδώ αυτή η νοοτροπία και σε αναλογία με την έκταση της χώρα μας και του πληθυσμού της, νομίζω πως θα οδηγούσε στην εξαθλίωση της λαικής και της μεσαίας τάξης. Αυτό βέβαια ισχύει και στην Κίνα αν φύγεις από το Χονγκ Κονγκ και σε άλλα ποστ μας το έχεις Πτηνοπληροφορήσει! Για όσα δεν απασχολούν τον μέσο Κινέζο δεν ξέρω κατα πόσο ευσταθεί η σύγκριση με την εδώ νοοτροπία και τακτική επομένως. Και τελικά αν ευσταθεί η οποιαδήποτε σύγκριση. Εμείς κάνουμε αυτό που κάνουμε γιατί δεν ζούμε στην Κινα αλλά στην Ελλάδα στην προκειμένη. Αν μπορούσε αλήθεια να γίνει μια χώρα Φρανκεσνστάιν από κάποιον που θα αναλάμβανε να διαλέξει τα καλύτερα υλικά που ποσφέρονται παγκοσμίως από περιβάλλον μέχρι νοοτροπία και πολιτικό σύστημα για να τη φτιάξει ιδανική, εγώ σίγουρα δεν θα ήθελα να μένω στην επικράτειά της. Λύσε να φύγουμε για ατελείς πολιτείες και ανθρώπους Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γεια σου πτηνο! Σε είχα βρει και παλαιότερα αλλα μετα σε εχασα. Σημερα σε ξαναβρηκα!! Μ´ αρεσεις γιατι έχεις χουμορ ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είναι ωραίες αυτές οι τροπικές καταιγίδες. Ξεκαθαρίζουν την ατμόσφαιρα και τις σκέψεις. Ίσως αυτό είναι που μας λείπει στην Ελλάδα τελικά. Απ' τον πολύ τον ήλιο ... ... καιγόμαστε, εξωτερικά και εσωτερικά (βλ. φαιά κύτταρα) ! ;-)

    Φιλιά και Καλησπέρες Πίγκου μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ο γνωστός-άγνωστος θαυμαστής σου απο toportal.gr Πιγκουϊνε μου καταφεύγει πάλι στο sharing γιατί πολύ τη θέλει αυτή την ανάρτηση για την αυριανή ημέρα -Σάββατο! Ευχόμαστε όλοι μαζί απο toportal (χορωδιακά) "Καλό Σαββατοκύριακο"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.