Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Αντίο Αθήνα των διακοπών μου!


Άχου, μεγάλη φρίκη ζω: οι υπέροχες διακοπές μου στην Αθήνα, σύντομα θα αποτελούν μία γλυκιά ανάμνηση. Όχι, δεν είναι ότι τελειώνει η δική μου η άδεια. Είναι ότι τελειώνει η άδεια όλων των υπολοίπων. Φρίκη σου λέω, φρίκη! Όταν σας ευχόμουν να μείνετε στις παραλίες, κυριολεκτούσα: πληζ, μείνετε στις παραλίες!


Για να έχω την πόλη ολάκερη για πάρτι μου.


Να την απολαμβάνω μόνος. Ή τελοσπάντων, μαζί με τους υπόλοιπους άγγλους, γάλλους, πορτογάλους. 


Να μην ακούω ελληνικά τριγύρω, αλλά ντόιτς. Και ρούσκι και ιταλιάνο και φρανσέ. 


Αλλά αφού είστε απεφασισμένοι να γυρίσετε, ξεχύθηκα κι εγώ. Στις τουρίστικ αγορές, ντε. Να πάρω μερικά μεμοραμπίλια, να ενθυμούμαι τις διακοπές μου. Νάχω να λέω τί ωραία που τα είχα περάσει στην αυγουστιάτικη Αθήνα. Εξού και με πετυχαίνεις στο Μοναστηράκι.



Για να πάρω κάνα τι-σερτ. Με την Ακρόπολη, την Ολυμπία, τους Δελφούς. Ο,τιδήποτε σε αρχαίο, το φοράω με μεγάλη ευχαρίστηση (γιατί πέραν ότι μου πάει, χελόου, μου κόβει και ένα σκασμό χρόνια).



Μήπως να το συνδύαζα με ένα πασούμι; Τύπου πλεχτό και με φούντα στην άκρη; Εγώ είμαι εγώ, ευζωνάκι γοργό.



Θα σου πάρω κι εσένα, τσάντα. Νάχεις να θυμάσαι την Ελλάδα που ηγάπησες. Των διακοπών και της ξεγνοιασιάς. Αν δεν σου αρέσει το ροζουλί, την έχουμε και σε σικλαμέν.



Τι εννοείς πως δεν έχεις με τι να τη συνδυάσεις; Βουαλά η απάντηση. Πετάς έναν μαίανδρο στη μέση σου και ντύνεσαι ιέρεια, τύφλα νάχει η Μαρία Ναυπλιώτου. Είναι εξαιρετική επιλογή, σου λέω! Ειδικά αν έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου και θέλεις να σε φωνάζουνε "θεά" στις μπουζουκλερί.



Μην το σκέφτεσαι, πάρτο σε διάφορα χρώματα, νάχεις να συναλλάζεις. Να μπορείς βρε παιδί μου να το συνδυάσεις με κάθε σανδάλι και περικεφαλαία σου.



Σούχω και μαντίλες. Να φυσάει το μελτέμι και να το παίζεις Ισιδώρα Ντάνκαν ανάμεσα στις κολώνες. Ή αν είσαι του πιο ελαφρολαϊκού, Μαίρη Χρονοπούλου με φόντο Λάκη Κομνηνό. Πέρασες τόσες βροχές για να ρθεις σε μένα, φέρνοντας χούφτες με φως να νιφτώ / Πέρασα τόσες ζωές για να βρω εσένα, μες τη ζεστή σου αγκαλιά να κρυφτώ / Τόσα καλοκαίρια μούχαν φύγει από τα χέρια / τόσα καλοκαίρια που δεν σ'αγαπούσα.



Θα πάρω και μαγνητάκια για τους φίλους μου. Τα τσολιαδάκια ή το Καλλιμάρμαρο ή την μπιρμπιλομάτα κουκουβάγια ή τον γαϊδαράκο-ντέι.



Και καρτούλες. Με γκρίκ γιάγια και πελεκάνους και μιστακαλήδες παππούδες με γκλίτσες.



Και τον Ιερό Βράχο ιλουστρέ. Με τέμπερες, με λάδι, με κηρομπογιές. Ό,τι βρω θα πάρω! Να το κοτσάρω στον τοίχο να σας θυμάμαι.



Οργκάνικ όλιβ όιλ. Και σαπουνάκι μαστίχα. Και κάρδαμο. Και ελιές. Όλο το μίνι μάρκετ θα σηκώσω. Διότι η ελληνική διατροφή, κάμει θαύματα. Το είδα με τα μάτια μου: κανονικά με όλα αυτά που έχουν συμβεί στη χώρα, θα έπρεπε όλοι να είναι ταβλιασμένοι κάτου και να παραμιλάνε. Τουναντίον τους περισσότερους τουλάχιστον τους βρήκα αραχτούς στις παραλίες με τις φραπεδιές και τα τάμπλετς τους κι ύστερα απάνου στα μπαρ να χορεύουνε τσίτσιδοι.



Δεν μπορεί, θάχει να κάμει με το λάδι. Δώσε μου δύο νταμιτζάνες Σητεία.



Βάλε και μία Ιλιάδα -διότι με περιμένει Οδύσσεια το χειμώνα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βάλε δύο Ιλιάδες. Ομηρικό λάδι. Θα το τσιγκουνευτούμε, τώρα που το βρήκαμε;



Και σπόγγο θέλω. Για να μπανιάρομαι με τις λεβάντες και τις μαστίχες που ηγόρασα και ύστερα να ξεβγάζομαι. Αιγαίο θα μυρίζω. Και γκρικ σάμερ.



Και για τα νεύρα μου, που κρόσσια γίνονται όταν γυρνώ πίσω στην καθημερινότητα, θα πάρω ένα μπεγλέρι. Να παίζω με τις χάνδρες του και να ξεχνιέμαι. Ζεν θα γίνω, γιόγκι, γκουρού. Τόχω πάρει απόφαση και θα το τηρήσω: δεν θα αφήσω τίποτις να με ταράξει. Με το που θ'αρχίσεις να τσιρίζεις στ'αυτί μου, θα βγάζω το μπεγλέρι και θα πέφτω σε νιρβάνα-μόουντ.


Μήπως να έπαιρνα και καμία αντίκα; Από το γιουρουρούμ; Από την Πλατεία Αβησσυνίας; Μία καρέκλα, ένα σαμοβάρι, ένα σκρίνιο; Μώρε αν δεν είχα να τα κουβαλήσω, και σαλονοτραπεζαρία ολόκερη θα έπαιρνα. Έχει απιστεύταμπολ ευκαιρίες εδώ και μπορείς να βρεις ένα σκασμό πράματα. Αρκεί να ξεύρεις. Νάσαι ειδήμων.


Σαν την κυρία Θέκλα. Που και ένεκα των εκπτώσεων, έριξε απάνου της κυμματιστά λαχούρια και ξεχύθηκε στις αγορές.


Μην τη βλέπεις έτσι, ανάλαφρη και αθώα. Δοκίμασε να της πουλήσεις κρυστάλλινη φοντανιέρα, ασημένιο κουταλάκι και βίντατζ ραδιοκασετόφωνο και θα σε τσακίσει στο παζάρι.



Ενώ η κυρία Ευτέρπη -πούναι πιο υπεράνω ως άνθρωπος και πιο αλέγκρα ως καταναλώτρια- βουτάει το ο,τιδήποτε και δεν νοιάζεται για τιμές και εκπτώσεις. Αχ θα μου λείψουνε κι αυτές οι καλοκαιρινές παρουσίες στην πόλη! Αλλά ας είναι, του χρόνου πάλι νάμαστε καλά!


Με τούτα και με κείνα, γουργουρίζει το στομαχάκι μου. Τι εννοείς δεν ξεύρεις τι τραβά η όρεξή σου; Καλά δεν το συζητώ, τελευταία ημέρα διακοπών στην Αθήνα λέμε: θα φάμε γύρο και κεμπάπ και τζατζικάκι και πιτούλα. Σάββας στην Μητροπόλεως. Πιο τουρίστας, πεθαίνεις. 


Με ωραία αφράτη σαλατούλα. Μαρουλάκι, ντοματούλα.


Και ταμπουλέ.


Και ωραιότατο χούμους. Με το αγνό, παρθένο λαδάκι του. Σητεία; Ιλιάδα; Δεν έχει σημασία!


Και τραγανή πιτούλα! Όχι αλάδωτη και αηδίες. Σε διακοπές είμαστε ακόμα, από Δευτέρας δίαιτα.


Μμμμ, νάτος και ο λαχταριστός ο γύρος. Αντάμα με το τζατζικάκι του. Γιομίζει νοστιμάδα το στόμα σου!


Και το ψαρονέφρι. Για εσέ που βαρέθηκες το σουβλάκι, τόσες μέρες διακοπές στην Ελλάδα. Βρε που θα ξαναβρείς τέτοιες γεύσεις; Γκρικ κουζίν, το λέμε και είναι στ'αλήθεια από τις καλυτερότερες σε όλον τον κόσμο!


Ούφ, δεν θέλω να στο χαλάσω, αλλά έρχεται σιγά σιγά το "μετά". Εκείνο το "μετά", που ξυπνάς και πρέπει να πας στη δουλειά. Που ντύνεσαι και τρέχεις σαν τον κυνηγημένο να προφτάσεις. Που μπαίνεις στο τρόλεϊ και σκέφτεσαι τι ψώνια έχεις να κάμεις από το σούπερ μάρκετ και τι λογαριασμούς έχεις να πληρώσεις. Που χτυπάει το κινητό σου και ξεύρεις ότι για καλό, λίγοι σε θυμούνται. Για ετούτο το αναθεματισμένο "μετά", θα σε κεράσω εγώ κρασάκι. Να πιεις να ξεχαστείς. Να επιμηκύνεις, λίγο έστω ακόμα, αυτή τη γλυκιά αίσθηση. Των διακοπών και της ανάπαυλας. Να κλείσεις τα μάτια και να συνεχίσεις να ζεις έναν παρατεταμένο Αύγουστο. Χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς "μετά". Έναν Αύγουστο, γιομάτο με τα θέλω σου.



Στην υγειά μας κι άσπρο πάτο!

15 σχόλια :

  1. Αχ πτηνό μου, εσύ εδώ περνάς ζάχαρη κι εγώ γύρισα κι έχω δει μόνο την είσοδο της πολυκατοικίας - με φάγαν τα πλυσίματα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες τι ωραία πούναι η Αθήνα; Σχεδόν θέλω να μείνω μόνιμα εδώ! Τι; Α ναι: ΜΕΝΩ μόνιμα εδώ!
      Πτηνό βέρι βέρι κονφιούζντ.

      Καλή προσαρμογή, Τρεμενς! Και μην απογοητεύεσαι! Δεν θα μας νικήσει το Αριέλ και το Σκιπ!

      Διαγραφή
  2. δεν το πιστεύω πτηνό! Πήγα την Κυριακή στο Κατάκολο και φωτογράφιζα 1η φορά τα τουριστικά μαγαζιά με τα μικρά μου και όλοι μας μιλούσαν αγγλικά και γαλλικά! Εχω τις ίδιες φωτό αλλά να γράφουν τα αναμνηστικά ''Κατάκολο'' ! Τι ωραία να είσαι τουρίστας στον τόπο σου!
    Καλημέραααααααααα!
    Πάω να πλατσουρίσω με Αγγελική τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γκρρρ ζηλεύω γιατί δουλεύω!
      Καλημέρα πτηνούλι μου, συγγνώμη αλλά εδώ την τσάκωσα τη γυρίστρω!
      Εγώ, ξέρεις τα γνωστά...μπήκα φουριόζα να απολαύσω φωτό!

      Κίσσις!♥

      Διαγραφή
    2. Νάσια, δεν είναι εντελώς ζούπερ να το παίζει κανείς τουρίστας και να του μιλάνε αγγλικά και να καμώνεται πως βλέπει τη χώρα αποκλειστικώς ως τόπο αναψυχής και ξεκούρασης; Σχεδόν ξέχασα για λίγο ότι έπρεπε να πληρώσω δεκαεφτά φόρους και λογαριασμούς και ότι με περίμενε από Δευτέρας η πραγματικότητα της δουλειάς, του τρεξίματος και της ταλαιπωρίας.

      ΥΓ. Αυτά τα πλατσουρίσματά σας, πολύ τα έχω ζηλέψει! Να μου φιλήσεις την Αγγελική και να της πεις ότι μου έχει λείψει πολύ!

      Διαγραφή
    3. airis, σε περικαλώ να αναλάβεις το συνετισμό Νάσιας και Αγγελικής! Δεν μπορεί εσύ κι εγώ να δουλεύουμε και να κοπιάζουμε και οι λεγάμενες να λιάζονται στις παραλίες, να πίνουν τους καφέδες τους, να πλατσουρίζουν στο κυματάκι και να μας κουνιούνται!

      Το αφήνω πάνω σου!

      Πολλά, πολλά φιλιά (και καλά κουράγια!). Πληζ-πληζ, προσπάθησε να βρεις τρόπο να εκδράμεις κι εσύ και να σπάσεις τη ρουτίνα της δουλειάς!

      Διαγραφή
  3. Έλα και αυτή την βδομάδα καλά θα είναι τα πράγματα μην γκρινιάζεις χαχα. Καλή σου μέρα Πτηνό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι έτσι είναι, μάι ντίαρ mahler76! Σταματάω ο κακομοίρης τη γκρίνια και συνεχίζω να διακοπάρω στας Αθήνας. Θα σου στείλω και καρτ ποστάλ για να ζηλεύεις! :)

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Πάω να δω και εγώ φωτογραφίες από το Μοναστηράκι και βλέπω φαγητά??? Αχ ρε πτηνό τι μου έκανες και κάνω και δίαιτα... Και όχι τίποτα άλλο, αλλά τα φωτογραφίζεις και καλά και τώρα μου έχουν σφηνωθεί στο μυαλό οι νοστιμιές...
    Όσο για τους άλλους, ας μείνουν στις παραλίες να ησυχάσουμε ακόμα λίγο! Δε μας ακούνε όμως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν, μετά από αυτήν την καλλιτεχνική φωτογράφιση του πιτόγυρου και της σαλάτας, απεφάσισα να ασχοληθώ με το φουντ προμόσιον. Θα πηγαίνω σε διάφορα εστιατόρια και θα ζητάω να με ταϊσουν δωρεάν, με αντάλλαγμα θεμάτικ ανάρτηση στο μπλογκ μου που θα τους διαφημίζω. Μιλάμε θα βγάλω τρελές θερμίδες από αυτή την υπόθεση!

      ΥΓ. Ναι, είναι αλήθεια: άρχισαν σιγά-σιγά να επιστρέφουν! Από βδομάδας περιμένω ολική επαναφορά. Στην πραγματικότητα μη-χειρότερα!

      Πολλά, πολλά φιλιά και ζούπερ καλημέρες!

      Διαγραφή
  5. Καλαμιά στον Κάμπο19 Αυγ 2014, 2:59:00 μ.μ.

    Σαν και σένα κι εγώ ή στην Αθήνα ή στην Λάρισα, παρακαλούσα να μην γυρίσουν από τις διακοπές τους για να απολαμβάνω την ησυχία μου.
    Και οι δικές μου διακοπές άρχιζαν πάντα τον Σεπτέμβριο αφού είχαν γυρίσει όλοι και είχαν αδειάσει τα παραθεριστικά κέντρα.
    Και άκου να δεις, τώρα που μένω στη Λεπτοκαρυά, αυτά που ζεις εσύ τον χειμώνα τα ζω εγώ το καλοκαίρι. Και περιμένω πώς και πώς να φύγει ο Αύγουστος και να την κάνουν όλοι σιγά σιγά.
    Να φανταστεις ότι κυκλοφορώ με μπλούζα πορτοκαλί που έχει τυπωμένο πάνω της "Να φύγετε να πάτε αλλού".
    Χαχαχα.

    (Υ.Γ Το καλτσάκι της κ.Θέκλας το πρόσεξες;
    Υ.Γ. Το τραγουδάκι της Χρονοπούλου είναι ή του Δάκη;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα, κοντοζυγώνει λοιπόν εκείνη η ώρα που θα χαρείς την ησυχία σου! Διότι με το που περνάει η 25η Αυγούστου, τους πιάνει όλους ένα αμόκ και επιστρέφουν στην έδρα τους. Που όπως καλά γνωρίζεις, το καλοκαίρι διαρκεί μέχρι τέλη Σεπτέμβρη στην Ελλάδα. Και είναι χιουτζ μιστέικ να σνομπάρει κανείς το Σεπτέμβρη, πούναι ο πιο αγαπημένος μου μήνας του χρόνου μακράν (διότι τάχουμε ξαναπεί, μου αρέσει που μικραίνει η μέρα, μου αρέσει που έχει μία πιο υποφερτή ζέστη, μου αρέσει που προς το τέλος αρχίζουνε οι βροχούλες, μου αρέσει που η φύση παίρνει καστανοκίτρινα χρώματα και αποκρά μεγαλύτερο ενδιαφέρον).

      Υ.Γ. Το καλτσάκι της κ.Θέκλας είναι πολύ τρέντι. Και ναι, το τραγούδι είναι μεν του Δάκη, αλλά το έχει αποθεώσει κινησιολογικώς και χορευτικώς, η Χρονοπούλου (σε εκείνη τη σκηνή που ακκίζεται σε νησιώτικα στενά και ανεμίζει τη μαντίλα της, με αυτό το άσμα).

      Διαγραφή
  6. Ηρθε η δικη μου σειρα. Σε 3 μερουλες φευγω διακοπες. Καπου ησυχα με την οικογενια μου. Το μονο παραπανω που θα ηθελα ειναι να αφησω το κινητο πισω, αλλα δυστυχως ουτε η δικη μου δουλεια, ουτε του συζυγου μας επιτρεπει κατι τετοιο. Ειναι και πολλα που εχω φετος στο μυαλο μου και δεν ξερω αν θα καταφερω να αδειασω πηγαινοντας εκει. Το καλο ειναι ομως οτι εχω περασει ηδη ενα πολυ ομορφο καλοκαιρι εδω κι ας δουλευα. Καπως σαν να ημουν διακοπες ηταν πολλες φορες.

    Εσενα σου ευχομαι να καταφερεις να ξεφυγεις ενα τριημερακι σε ενα μερος μεσα στην φυση, ησυχο, για να ξεκουραστεις. Χωρις φωτογραφιες και αξιοθεατα (γινεται αραγε αυτο για σενα;;;). Τρεις μερες με μικρες ησυχες βολτες, το αρωμα των δεντρων και τους ηχους της φυσης. Εχεις περασει δυσκολα πτηνουλι μου και θα σου εκανε καλο λιγη ηρεμια.

    Ομορφο απογευμα σου ευχομαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο τέλεια! Την καλύτερη περίοδο φεύγεις (τα έλεγα πριν και στην Καλαμιά)! Να περάσεις ζούπερ τέλεια, να ξεκουραστείς και να γιομίσεις τις μπαταρίες σου. Κι αφού έχεις ήδη περάσει ένα ευχάριστο καλοκαίρι, οι διακοπές θα έρθουν να ενισχύσουν την καλή σου διάθεση! Χαίρομαι πάρα πάρα πολύ! Και άκου: κάμε που και που ότι δεν το ακούς το κινητό. Είναι η ζωή μας πια τόσο χωμένη στις υποχρεώσεις και τις τεχνολογίες και τα ίντερνετς, που χρειάζεται κάποιες φορές μία αποτοξίνωση.

      Και ναι, χρειάζομαι κι εγώ ηρεμία. Και ξεκούραση. Και αλλαγή παραστάσεων. Αυτή η χρονιά ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Σύντομα λοιπόν. Θα φύγω για λίγες μέρες. Θα κατεβάσω κι εγώ ρολά στο μπλογκ, θα βάλω το κινητό στο αθόρυβο και θα εξαφανιστώ. Για να προσπαθήσω να ανακτήσω την ηρεμία μου.

      Όλες μου τις ευχές και τα φιλιά μου, Dee Dee!

      Διαγραφή
  7. Πιστεύω πως, για να ολοκληρωθεί ο κύκλος των αναρτήσεών σου περί της Αθήνας των διακοπών σου, πρέπει ν' ανεβείς και στο τρενάκι, Πιγκουίνε (ή στο κόκκινο ή στο πράσινο, διάλεξε όποιο σου αρέσει καλύτερα). Εγώ το έκανα, γιατί το έταξα, και δεν το μετάνιωσα στ' αλήθεια!
    Η φωτογραφία του άδειου ποτηριού με καθήλωσε! Φοβερή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts