Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Το τελευταίο οχυρό



Δεν ξεύρω τι εντύπωση έκαμε στον Λούσιους Φλάβιους Σίλβα το μέρος, όταν το πρωταντίκρυσε. Ίσως και να σιχτήρισε στα ρωμαϊκά. Ίσως και να μετάνιωσε που ακολούθησε μιλιτέρ σταδιοδρομία. Ίσως και να σκέφτηκε πως θάταν προτιμότερο να πει στους ανωτέρους του ότι το τασκ είναι απαλεύταμπολ και να τα εγκαταλείψει, διότι έχει και ο πολιορκητής το μη-παρέκει του. Εκείνο όμως το οποίο μπορώ να σου μεταφέρω με μεγάλη ακρίβεια είναι οι δικές μου σκέψεις όταν έφτασα εδώ: δεν έχω ματαδεί αγαπημένε αναγνώστα, μέρος σαν και τούτο σ΄'ολη μου τη ζωή!



Στ'αλήθεια, καταπληκτικό! Ένα θαύμα της φύσης, ένα πανάρχαιο μνημείο, ένα ζωντανό ιστορικό αφήγημα που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σου.



Βρισκόμαστε στο Ισραήλ. Δίπλα μας είναι η Νεκρά Θάλασσα. Και στην αντίπερα όχθη της, απλώνεται η έρημος της Ιορδανίας. Όπως καταλαβαίνεις, θα γιομίσουν τα παπούτσια σου, χώμα, θα γιομίσουν τα μαλλιά σου άμμο και θα πάρεις χρωματάκι μέσα στο λιοπύρι. Ναι, ακόμα και τέτοια εποχή. Μπάι-δε-γουέι, ελπίζω να θυμήθηκες να βάλεις κάνα νερό στην τσάντα σου, γιατί σε βλέπω να μου λιποθυμάς και άντε μετά να πείσω τα όρνια ότι δεν είσαι γκρικ μεζές.



Καλωσήρθες, αναγνώστα. Στη Μασάντα. Στο τελευταίο οχυρό. Σε περιμένει μακροσκελής διήγηση, ανασκουμπώσου.



Εννοείται πως ανεβαίνουμε με το τελεφερίκ. Πρώτον, διότι το να πάρεις την ανηφοριά στο ποδαράτο προϋποθέτει ζούπερ αντοχές (δες κάτω τους κάποιους τολμηρούς) και δεύτερον, διότι -ας το παραδεχτούμε- τα τελεφερίκ είναι από τα πιο γουάου πράματα στον κόσμο: αιωρείσαι, φωτογραφίζεις, τραντάζεσαι, λες θα πέσω, κοιτάς κάτω, πάει η ψυχή σου στην κούλουρη, περνάς τέλεια!



Κάτσε να σου εξηγήσω, διότι πριν καλοκαταλάβεις που βρίσκεσαι, βρέθηκες στο τελεφερίκ και μούχεις χλωμιάσει. Λοιπόν η Μασάντα είναι ένας βράχος. Εν τω μέσω της ερήμου της Ιουδαίας. Ένας καστανοκίτρινος πετρώδης λόφος. Που φθάνει σε ύψος τα τετρακόσια μέτρα. Δύο φορές ψηλότερος από τον Λυκαβηττό, για να σου δώκω ένα μέτρο σύγκρισης. Αλλά στο πιο απόκρυμνο και κατακόρυφο και ιλιγγο-τρομαχτικό.



Ναι, η θέα από εδώ απάνου σε αφήνει σπίτσλες. Χωρίς ίχνος βλάστησης, με τις ώχρες και τα καφετιά να σχηματίζουν φλέβες ξηρασίας που καταλήγουν στη Νεκρα Θάλασσα. Πέρα στο βάθος, η Ιορδανία που λέγαμε. Και κάποια χιλιόμετρα ευθεία -όχι και τόσο μακριά- βρίσκεται η Πέτρα. Πιο Μέση Ανατολή, πεθαίνεις (ενίοτε και κυριολεκτικά).



Αυτό που σε αφήνει όμως εμβρόντητο, είναι τα όσα συναντάς απάνου στην κορφή της Μασάντα. Όπου σε περιμένει ένα μεγάλο οροπέδιο. Μία πεπλατισμένη απλωσιά σαν πλατφόρμα. Σαν γήπεδο. Σαν ένα τεράστιο κοσμοδρόμιο.



Εδώ θα βρεις τα κτίσματα. Πανάρχαια πέτρινα οικοδομήματα. Με τις πόρτες και τις μεσοτοιχίες τους, με τα ανοίγματα και τις αυλές τους.



Καστανοκίτρινα κι αυτά. Σαν νάναι συνέχεια του βράχου. Σα να σμιλεύθηκαν μαζί μαυτόν από τις δυνάμεις της φύσης κι όχι από ανθρώπινο χέρι. Αν είσαι ο Ντένιγκεν, το αποδίδεις και στο άλιεν.



Έκπληκτος και συνεπαρμένος, άρχισα να μπαινοβγαίνω στα δωμάτια. Και ν'ακολουθώ τις έντονες μπλε, διακοσμητικές γραμμές στους τοίχους.



Μα ποιος τα έχτισε όλα αυτά εδώ απάνου -θα αναρωτηθείς- εν τω μέσω της ερήμου, σε ένα άνυδρο και κατάξερο μέρος.



Η απάντηση είναι ο Ηρώδης ο Μέγας.



Μπερδεύτηκες; Κάτσε να σε ξεμπερδέψω εγώ. Και σταμάτα να μπαινοβγαίνεις στα κτήρια, θα σε χάσω στο τέλος και άντε μετά να ξαναβρεθούμε.



Έχοντας κάμει περισσότερες ραδιουργίες και από την Αλέξις Κόλμπι (και περισσότερα παιδιά από τη Μπρουκ Λογκαν Φόρεστερ), ο Ηρώδης ο Μέγας, Εβραίος αραβικής καταγωγής, υπερφιλόδοξος και τετραπέρατος, κατάφερε να πείσει τους Ρωμαίους να του εμπιστευτούν τη βασιλεία της Ιουδαίας (καλά ταγάρια ήσαν και του λόγου τους!). Με έδρα βεβαίως την Ιερουσαλήμ.



Σύντομα, έφτασε μάλιστα να είναι ο δεύτερος ισχυρότερος και πλουσιότερος άντρας της Μεσογείου, μετά τον αυτοκράτορα της Ρώμης. Εξού και τον λέμε Ηρώδη τον Μέγκα και όχι Ηρώδη τον Αντέννα.



Και επειδής κολυμπούσε στο χρήμα, έσιαξε κάμποσα δημόσια έργα, λουτρά, γιοφύρια, κρήνες, στάδια, μολς. Αλλά κορυφαία κατασκευαστική του στιγμή υπήρξε η ανέγερση του νέου Ναού του Σολομώντα, ο οποίος παίζει και να ήταν το πιο εντυπωσιακό κτηριακό συγκρότημα της εποχής του.



Με χιλιάδες δέντρα που λατομήθηκαν από τα δάση του Λιβάνου και μεταφέρθηκαν στην Ιερουσαλήμ από τη θάλασσα, με εκατοντάδες συμπαγείς ογκόλιθους που λαξεύονταν στα λατομεία γύρω από την πόλη και μεταφέρονταν από σκλάβους και εργάτες, σου μιλώ για υπερπαραγωγή. Εντούτοις εκτός από τα δημόσια έργα, ο Ηρώδης φρόντισε να σιάξει και καναδυοτρια ανάκτορα για τον εαυτό του. Πούθελε νάναι εντυπωσιακά και ζούπερ ασφαλή, διότι έπαιζε και πολύ πισώπλατο μαχαίρωμα (επίσης στο κυριολεκτικό του). Κάτι άρχισες να σακουλεύεσαι.



Ακολούθησέ με, θέλω να σου δείξω κάτι.



Βλέπεις ετούτη τη σκάλα; Οδηγεί σε ένα επίπεδο πιο κάτω από την κορφή, στη μύτη του λόφου. Σε περιμένει έκπληξη.



Ετούτο δω το μπαλκονάτο μέρος, με την ανεμπόδιστη θέα και τις αψηλές, εντυπωσιακές κολώνες, είναι τ'ανάκτορο που έχτισε ο Ηρώδης στη Μασάντα.



Ζούπερ πολυτελές, με τις διακοσμήσεις του, τα περιστύλια και τις τοιχογραφίες του, είναι ν'απορεί κανείς πώς διάολο τούρθε και έχτισε κοτζαμάν μπίλντινγκ σε ετούτη την αετοφωλιά. Αλλά είπαμε: Μέγκας ήταν, λεφτά είχε, ό,τι ήθελε έκαμνε, δεν θα σου δώκει και λογαριασμό.



Πολύ καλά το παρατηρείς, οι κολώνες είναι υπόσκαφες σε τμήματα του βράχου. Είπαμε ότι η Πέτρα είναι κοντά, επομένως οι αρχιτεκτονικές και κατασκευαστικές πρακτικές ομοιάζουν.



Ετούτο το παλάτι σιάχτηκε μεταξύ του 37 και του 31 π.Χ. Και φαίνεται πως λειτούργησε ως καταφύγιο του Ηρώδη, όταν έβλεπε τα σκούρα. Εξού και το είχε εξοπλίσει με όλες τις ανέσεις και είχε φροντίσει ακόμα και για χιουτζ δεξαμενές νερού που θα του εξασφάλιζαν τη δυνατότητα διαμονής για μακρό χρονικό διάστημα.



Έτσι για την ιστορία, να σου πω ότι ο Ηρώδης κυβέρνησε για πολλά χρόνια (και ήσαν στην εξουσία, όταν γεννήθηκε ο Ιησούς -θυμάσαι το έρμπαν λέτζεντ με τη σφαγή των νηπίων που του αποδίδεται, αλλά μάλλον αδίκως!). Κατά τη διάρκεια του βίου του, έκαμε τέρατα. Αλλά επειδής πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και μηδένα προ του τέλους, όταν εξηντάρησε αρρώστησε βαριά.



Και -ελπίζω να μην τρως, γιατί ακολουθεί σπλάτερ- άρχισε να σαπίζει. Στην αρχή, του παρουσιάστηκε μία φαγούρα, ύστερα τον πιάσανε τα εντερικά, πρηστήκαν τα πόδια του και η κοιλιά του και γέμισε έλκη.



Σκουλήκια άρχισαν να τον κατατρώγουν από μέσα, με αποτέλεσμα κάποια μέρα να αρχίσει ν'ανοίγει από διάφορα σημεία (δεν θες να ξεύρεις λεπτομέρειες) και να εκκρίνει υγρά, ενώ ανέδιδε μία φρικτή δυσοσμία. Κοινώς, αν νιώσεις φαγούρα και σε πιάσουν και τα εντερικά σου, να το κοιτάξεις!



Ο Ηρώδης εντέλει πέθανε το Μάρτη του 4 π.Χ., μισότρελος και έχοντας ζήσει τους τελευταίους του μήνες ως νεκροζώνταντος. Το παλάτι του στη Μασάντα παρέμεινε στη θέση του, αλλά άρχισε να ρημάζει. Για εβδομήντα χρόνια και βάλε.



Αλλά δεν έχουμε φθάσει στο προκείμενο. Ναι, τόσην ώρα και είμαστε ακόμα στην εισαγωγή -εσύ φταις που φαγώθηκες με τις ερωτήσεις. Και που είμαστε, πτηνό και ποιος τόχτισε, πτηνό και πώς πέθανε ο Ηρώδης, πτηνό! Ένα ράμφος έχω, πώς να σε προλάβω;
 

Θυμάσαι που στην αρχή-αρχή, σου ανέφερα έναν Λούσιους Φάβιους Σίλβα; Ε λοιπόν, το φθινόπωρο του 73 μ.Χ., ο λεγάμενος έφθασε στους πρόποδες της Μασάντα, επικεφαλής της Λεγεώνας Χ (δέκατη για εσέ που δεν έχεις ακόμη μάθει να μετράς στα λατινικά) και αλά μπρατσέτα με τέσσερις χιλιάδες άνδρες επικουρικών σωμάτων. Όχι για σάιτ σίινγκ μη-χειρότερα, αλλά για να πολιορκήσει και να καταλάβει το μέρος αυτό.


Βλέπεις, τρία χρόνια πριν (το 70 μ.Χ. ντε, δεν είναι και δύσκολη η αφαίρεση), πολλά χρόνια μετά το θάνατο του Ηρώδη του Μέγκα, είχε εκδηλωθεί η περίφημη επανάσταση των Εβραίων στην Ιερουσαλήμ. Η οποία καταπνίγηκε στο αίμα. Οι Ρωμαίοι σε μία επίδειξη ισχύος, διέλυσαν την ιερή πόλη και κατακρεούργησαν τους κατοίκους της (κάποιοι μιλούν για ολοκαύτωμα και στα τότες), καταστρέφοντας οριστικά και το Ναό του Σολομώντα.



Αλλά ενώ φάνηκε πως η επανάσταση τελείωσε με τον πιο δραματικό τρόπο, εδώ, στο οχυρό Μασάντα, κατέφυγαν οι τελευταίοι στασιαστές, οι λεγόμενοι Σικάριοι. Και διατήρησαν αψηλά τη σημαία της επανάστασης. Κάτι σαν το γαλατικό χωριό του Αστερίξ. Αλλά χωρίς τα μενίρ.



Όπως καταλαβαίνεις, ήταν ζήτημα γοήτρου για τους Ρωμαίους να πατάξουν την τελευταία αυτή κοινότητα επαναστατών. Έλα μου όμως που για μήνες και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Λούσιους Φάβιους Σίλβα, οι Εβραίοι ανθίσταντο ηρωικώς! Αυτά που βλέπεις εδώ, είναι δεξαμενές, όπου οι Εβραίοι είχαν αποθηκευμένο νερό και τρόφιμα. Για να σου λέω και τι βλέπεις δηλαδή.



Λόγω της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς μεταξύ του οχυρού και της ερήμου όπου βρίσκονταν οι Ρωμαίοι, οι πολιορκητικές τους μηχανές ήσαν άχρηστες. Αλλά όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ: ο Λούσιους Φάβιους Σίλβα διέταξε να κατασκευάσουν μία κεκλιμένη ανοδική κλίμακα (σαν πλατφόρμα φαντάσου-την) από χώμα και πέτρες και να σκαρφαλώσουν από αυτήν, στο παλάτι του Ηρώδη.



Αυτό που βλέπεις εδώ είναι εκείνη η κλίμακα. Η βατή "πλαγιά" δηλαδή, που έσιαξαν οι Ρωμαίοι προκειμένου να ανεβούνε. Ναι, άλλαξαν τη γεωγραφία του μέρους οι αθεόφοβοι. Χρησιμοποιώντας μυριάδες Ιουδαίους αιχμαλώτους, οι οποίοι ουχί μόνο δούλευαν σε απάνθρωπες συνθήκες (αύριο πρωί-πρωί, θέλω να μου φιλήσεις το αφεντικό σου!), αλλά έτρωγαν και κάτι βέλη ή πέτρες στο δόξαπατρί από τους πολιορκημένους που προσπαθούσαν να τους εμποδίσουν. Αλλά το έργο προχώρησε και οι Ρωμαίοι ήσαν έτοιμοι να ανέλθουν!



Εννιακόσιοι εξήντα. Τόσοι ήσαν οι Εβραίοι πούχαν κλειστεί στο οχυρό. Και όταν είδαν κι απόειδαν ότι το τέλος πλησιάζει, συγκεντρώθηκαν και έλαβαν την τελευταία τους απόφαση. Ν'αυτοκτονήσουν.



Τέτοια ήταν η πίστη τους στον αγώνα που επ'ουδενί δεν δέχονταν να πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων. Που η αλήθεια είναι πως είχαν και μεγάλη έφεση στα βασανιστήρια, τη βιοπραγία και το ξυλοφόρτωμα. Οι σύζυγοι λοιπόν αγκάλιασαν τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους κι αφού αποχαιρετιστήκανε και κλάψανε, σκότωσαν οι ίδιοι τις οικογένειές τους. Με κλήρο επελέγησαν δέκα άντρες για να σκοτώσουν τους υπόλοιπους. Μέχρι που πέθαναν και οι εννιακόσιοι εξήντα.



Όταν εντέλει σκαρφάλωσαν οι Ρωμαίοι στο οχυρό, το βρήκαν πνιγμένο στο αίμα. Κι έριξαν τα πτώματα στους γκρεμνούς να τα φάνε τ΄όρνια (ναι, αυτά που κάμουν κρα-κρα από πάνω σου!). Και κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει από την πολύμηνη πολιορκία.



Για τους Ρωμαίους, η μαζική αυτοκτονία της Μασάντα ήταν ακόμη μια επιβεβαίωση ότι οι Εβραίοι ήσαν παράφρονες, θρησκόληπτοι και φανατισμένοι. Παρότι ακόμα και σήμερα οι ερμηνείες ποικίλουν (και συχνά συναρτώνται της συμπάθειας ή αντιπάθειας που έχει ο καθείς για τον Εβραϊσμό), το ιστορικό εκείνο συμβάν διατηρεί έναν ισχυρό συμβολισμό. Για τους Εβραίους, αποτελεί μία από τις πιο ένδοξες στιγμές της ιστορίας τους, ένα διαχρονικό παράδειγμα παλληκαροσύνης και αυτοθυσίας. Πολλοί είναι εκείνοι που ανεβαίνουν ως εδώ για να διαβάσουν την Τορά ή να τελέσουν το Μπαρ Μιτσβά τους.



Το βλέμμα μου χάνεται στους ορίζοντες της Νεκράς Θάλασσας. Σ΄ένα τοπίο απερίγραπτης σιωπής. Και παράξενης -σχεδόν εξώκοσμης- ομορφιάς. Φέρνω με το νου μου τον Ηρώδη, τους Σικάριους, τον Λούσιους Φάβιους Σίλβα. Όλους εκείνους που αγνάντεψαν κάποτες από εδώ την ίδια αυτή Θάλασσα. Εδώ, πάνω στη θρυλική Μασάντα. Που στέκει αγέρωχη μπροστά στ'ανθρώπινα πάθη και στη διάβρωση του χρόνου. Που συνεχίζει να διδάσκει ελευθερία. Σ'έναν τόπο που για αιώνες σπαράσσεται από τα μίση και την ανθρώπινη μισσαλοδοξία. Πάνω στην άμμο και τις πέτρες της ερήμου.

20 σχόλια :

  1. Μασάντα ακούγαμε και Μασάντα δε βλέπαμε!Τέλεια περιήγηση!
    Όχι μόνο το αφεντικό μας να φιλήσουμε αλλά και το ριζικό μας που δε γεννηθήκαμε εκεινη την εποχή ή το 1821 ή 1940 κ.τ.λ. κι έχουμε γλυτώσει τόσους αλληλοσκοτωμούς (ως τωρα)........
    τι είμαστε τελικά οι άνθρωποι !
    Καλημέραααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α πα πα, πολύ μπρουτάλ εκείνες οι εποχές! Σκέψου ας πούμε νάσαι Εβραίος αιχμάλωτος και να φτιάνεις με τα χέρια σου τη χωμάτινη κλίμακα για να πατήσει απάνου ο Ρωμαίος και να ανεβεί στο βουνό. Και ουχί μόνο να δουλεύεις κάτω από τον ήλιο της ερήμου, αλλά να σε βαράνε και με μαστίγιο. Και να σου ρίχνουν και οι πολιορκούμενοι ομοεθνείς σου πέτρες! Φρίκη, σου λέω, φρίκη!

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  2. Tι μέρος είναι αυτό βρε πιγκου;;
    Καταπληκτικό!
    Μεγάλη η ιστορία που κουβαλάει και μοναδικό τοπίο, πραγματικά ολίγον από Αρη θυμίζει!
    Η περιγραφή να σου πω την αλήθεια μου άρεσε πιο πολύ από το τοπίο, έγραψες πάλι!
    Πολλά φιλιά πτηνούλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πράγματι καταπληκτικό το μέρος, Έλενα! Και συναρπαστική η ιστορία του.
      Για τους Εβραίους είναι σημαντικό κομμάτι της ιστορικής τους μνήμης και επειδής την έχω ζήσει αρκετά την εβραϊκή κοινωνία, νομίζω ότι στη συνείδησή τους η Μασάντα συμβολίζει τη διαχρονική υπεράσπιση της ιδιαιτερότητας και μοναδικότητάς τους έναντι των πολλών οχτρών που τους περικυκλώνουν και θέλουν να τους αφανίσουν.

      Πολλά φιλιά, Έλενα!

      Διαγραφή
  3. Απιστευτοκαταπληκτικοφοβεροτρομερο post και πόσο σε ζηλεύω που έχεις πάει σε όλα αυτά τα μέρη... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το πτηνό πολύ του σουρτουκέματος. Αλλά δεν έχεις παράπονο, σε σούρνω και σένα μαζί μου!

      Πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  4. Μας ταξίδεψες πάλι Πτηνό μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχε πολύ περπάτημα η σημερινή βόλτα (και πολύ ανάγνωση εν προκειμένω), αλλά νομίζω άξιζε τον κόπο, μάι ντίαρ mahler!

      Διαγραφή
  5. Τζίζους! Φανταστικό τοπίο που όντως μοιάζει αριανό όπως λέει και η Έλενα Λ.! Αυτό το καστανοκίτρινο χρώμα μου αρέσει πολύ. Η θέα μοναδική! Αν είχε βέβαια και λίγο νεράκι πρόχειρο θα ήταν πολύ καλύτερα!
    Οπότε η Μασάντα είναι σαν το δικό μας το Αρκάδι.
    Αυτό που αναρωτιέμαι εγώ είναι αν στη σημερινή εποχή υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που είναι διαθετιμένοι να πεθάνουν ελεύθεροι προκειμένου να ζήσουν σκλαβωμένοι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αμφιβάλλω.
    Η περιγραφή σου καταπληκτική όπως πάντα! Έχεις ένα μοναδικό τρόπο να γράφεις και να μεταδίδεις γνώσεις χωρίς καν να το καταλάβουμε!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μοιάζει πράγματι με τοπίο του Άρη, Σοφία μου. Ή με σκηνικό από τον Πόλεμο των Άστρων. Η θέα, σου κόβει την ανάσα (αυτό φοβάμαι ότι δεν φαίνεται πολύ από τις φωτογραφίες) και νιώθεις μικρός κι ασήμαντος.

      Δεν ξεύρω αν σήμερα υπάρχουν πολλοί που θα θυσίαζαν τη ζωή τους (ή τις ανέσεις τους και τη βολή τους) για να προασπίσουν την ελευθερία τους. Πάντως η αντίσταση έχει διάφορες μορφές. Άλλοι κλειδώνονται απάνου στη Μασάντα κι άλλοι ποιούν αντίσταση στην καθημερινότητά τους και με όποιον τρόπο μπορούν. Κι ευτυχώς, έχω υπόψη μου κάποιους τέτοιους!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  6. Έμεινα με ένα Ουάου στο στόμα!!! Τώρα εγώ τί να πω; Να πω ότι δεν ζηλεύω τα ταξίδια σου; Δεν θα το πω γιατί θα μεγαλώσει η μύτη μου και δεν θέλω!
    Πραγματικά, σας χαίρομαι και σας θαυμάζω όλους εσάς τους ταξιδιάρηδες ανθρώπους. Μα είναι κι αλήθεια πως χαίρομαι πολύ που μέσα από τις δικές σας αφηγήσεις (και συγκεκριμένα τις δικές σου, εδώ μέσα) κάνω κι εγώ τα δικά μου, νοερά ταξίδια, μιας και δεν είμαι μεταναστευτικό πτηνό... μάλλον δεντράκι είμαι... ρίζες έχω... κι αληθινά τις αγαπάω τις ρίζες μου, όσο και τα ταξίδια που με το νου με βοηθάς να κάνω. Άσε που έτσι δεν χρειάζεται να πάρω και δραμαμίνες!
    Σ' ευχαριστώ λοιπόν, για όλα τα ταξιδέματα! Να είσαι καλά, να μας πηγαίνεις με τις ζωντανές σου αφηγήσεις εκεί που κάποιοι από εμάς δεν θα πάνε ποτέ!
    Τα φιλιά μου! Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύα μου, ωραία είναι τα ταξίδια γιατί μαθαίνει κανείς πράματα και εντέλει γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του. Αλλά και τα ταξίδια του νου είναι εξαιρετικά χρήσιμα -πτηνό τρέφει τεράστια εκτίμηση στη φαντασία και τους ανθρώπους που διαρκώς αναζητούν και αναστοχάζονται.

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  7. Α τον έρμο τον Ηρώδη, τον εφάγανε οι σκώληκες, ποιος ήξεβρε τι ήτρωγε ο αδικιορισμένος.

    Εντυπωσιακότατο και εξαίσιο το σημερινό πτηνό μου, εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν έχω πάει σε εκείνα τα μέρη, έχω ακούσει ιστορίες, έχω δει φωτογραφίες, έχω αποφασίσει πως είναι ένα ταξίδι που αξίζει να γίνει. Θα γίνει... Ομολογώ βέβαια πως κανείς ως τώρα δε μου είχε τραβήξει τόσο την προσοχή όσο εσύ με την ιστορία που μας είπες και τις φωτογραφίες σου!

    Πιστεύω πάντως πως το πιο εντυπωσιακό για όλη εκείνη την (ευρύτερη) περιοχή είναι ότι σε έναν τόπο τόσο ξερό που δεν φυτρώνει τίποτα κατάφεραν να "φυτρώσουν" και να ωριμάσουν 3 από τις μεγαλύτερες θρησκείες! Όταν ο άνθρωπος έχει πραγματική ανάγκη από κάπου να πιαστεί...

    Τα φιλιά μου κι ευχές για καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Απιθανο! Ευχαριστουμε πιγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο27 Σεπ 2014, 3:43:00 μ.μ.

    Μα δεν είναι που ταξιδεύεις στα πέρατα του κόσμου,δεν είναι που πηγαίνεις στα πιο απίθανα μέρη, δεν είναι που βγάζεις χιλιάδες φωτογραφίες, δεν είναι που δημοσιεύεις τις καταπληκτικότερες από αυτές, δεν είναι ο ιδιαίτερος και χιουμοριστικός τρόπος που γράφεις αλλά είναι -το κυριώτερο- ο καταιγισμός των πληροφοριών που δίνεις για τους τόπους που επισκέπτεσαι, η γλαφυρότητα και οι λεπτομέρειες που εμένα προσωπικά με τρελλαίνουν και ενώ στην αρχή, πχ αυτής της ανάρτηση, λέω "τι στο καλό πάλι ερημότοπους και ξεραϊλες βλέπω", στη συνέχεια, διαβάζω απνευστί το κείμενο και ειλικρινά δεν χρειάζομαι τίποτε περισσότερο για να γνωρίσω τη Μασάντα και την ιστορία της .

    Για ακόμη μια φορά ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. αγαπητό μου μάθημα γεωγραφίας
    πως βρέθηκες στην Ιορδανία?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είναι τα ταξίδια σου όνειρο, αλλά πεθαίνω για τις περιγραφές σου!!
    Εδώ είμαι σταμάτησα να μπαινοβγαίνω στα κτίρια....θα με βρεις εύκολα με ζαχαρώνει το μεγαλύτερο όρνιο!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πιγκουϊνε για κάποιο λόγο εγω νόμιζα οτι έγραφα εδω γι'αυτό το πόστ, την Ελευσίνα σου την υπέροχη την έχουμε ήδη ανεβάσει και πήγε και πολύ καλά, αν μπείς στο www.toportal.gr σήμερα θα την δείς στα είκοσι πιό διαβασμένα της εβδομάδας. Αλλά, όμως, δηλαδή - τι να κάνω τώρα; Θα κάνω copy-paste αυτά που έγραψα στην Ελευσίνα και εδω. Κάπου θα με εντοπίσεις!

    Πιγκουϊνε μου ούτε καλό φθινόπωρο δεν σου ευχήθηκα το γαϊδούρι και (δώσε θάρος στον χωριάτη) απο τότε που μου είπες "μη ρωτάς" (και πιό πρίν βέβαια αλλά δεν τα λέμε αυτά) σε ανεβάζουμε όπως θα έχεις πιθανώς παρατηρήσει αβέρτα στο toportal μας -με όλα τα κομφόρ βέβαια, τι λίνκς, τι ξαναλίνκς, οριζοντίως, καθέτως, όλα. Ετσι για το καλό του Φθινοπώρου όμως ήθελα να σου ζητήσω την άδεια και γι'αυτό το τελευταίο σου διαμαντάκι. Να το ανεβάσουμε Δευτέρα (σήμερα το βράδυ μετά τα μεσάνυχτα δλδ) να μας φέρει και γούρι; Σε ασπαζόμαστε όλοι οι της συντακτικής ομάδας και εγω ακόμα παραπάνω. (Πές μας ΝΑΙ - στο davarakis@gmail.com καλύτερα να μην μου ξεφυγει).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. πσσσσσσσσσσσσσσσσςς νταξ!!! σπίτσλες που λες και συ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts