Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Γκουανγκτσού Φουτουριστίκ


Κράτα το σχεδιάγραμμα και δώσε βάση, γιατί θα στα πω μόνο μία φορά. Εδώ κάτου είναι η όπερα και εκεί η Γκουανγκτσού Ρούραλ Κομέρσιαλ Μπανκ. Πιο πέρα, το Γκουανγκτσού Γκάβερνμεντ Αφέαρς Σέντερ και η Μπανκ Ναντσάνγκ. Αν στρίψεις από εκεί αριστερά θα βρεθείς στη Χουά Ξια Μπανκ και ύστερα σε ένα παρκάκι. Ευθεία θα βρεις την Γκουανγκτσου Λάιμπραρι και αν πας υπογείως, θα πέσεις στο Γκουανγκτσου Σίτι Μολ. Οκ; Λοιπόν εγώ έχω κάτι δουλειές, κάμε το πρόγραμμά σου και συναντιόμαστε το μεσημεράκι για φαγητό, εντάξει; Γκουντ λακ!


Γιατί μου κρατάς το χεράκι και έρχεσαι μαζί μου; Ώχου, τι πάθαμε πάλι: τόδες το μέρος φοβιστικό και τρέμεις μη χαθείς! Εντάξει δεν σε αδικώ. Τάχουμε ξαναπεί, στη Γκουανγκτσου (την Καντόνα, αν θες να τη λες παλιομοδίτικα) δεν μιλάει αγγλικά ούτε το βρετανικό προξενείο. Τρόπος του λέγειν -αν και μια φορά που τους τηλεφώνησα για άσχετο λόγο, τρόμαξα να συνεννοηθώ!


Ναι, το μέρος παίρνει τη μοντερνιά και την τερματίζει. Πιο θεότρελους, αρχιτεκτονικά ενδιαφέροντες και κατασκευαστικά προκλητικούς ουρανοξύστες δεν έχεις ξαναματαδεί. Τι Νέες Υόρκες και κουραφέξαλα μου λες! Σταμάτα να μου μιλάς για πασέ περιπτώσεις και κοίτα τριγύρω.


Εδώ τα τεράστια μπίλντινγκς ξεφυτρώνουν καθημερινώς ωσάν τα μανιτάρια. Φύγε και ξαναέλα σε πεντέξι μήνες, μήτε που θα το γνωρίσεις το μέρος. Εδώ δεν μιλάμε για κρίση στην οικοδομή, αλλά για ντελίριο στην οικοδομή. Κι εσένα άμα θες, σε περνάμε ένα μπετόν και σου ρίχνουμε καμιά τριανταπενταριά ορόφους νάχεις να πορεύεσαι. 


Αναγνώστα, καλωσήλθες. Στον αιώνα της Κίνας. Βρισκόμαστε στο νέο επιχειρηματικό και οικονομικό κέντρο της Γκουανγκτσου. Ετούτος είναι ο σταθμός του μετρό. Μυρίζει κι αυτός καινουργίλα. Όλα μυρίζουν καινουργίλα. Δεν προλαβαίνουμε να κόβουμε κορδέλες και να εγκαινιάζουμε το ένα πρότζεκτ μετά το άλλο.


Και το εντυπωσιακό είναι πως κανένα δεν είναι ίδιο ύφασμα με τα υπόλοιπα. Το ένα τόχω σε σομόν, το άλλο στο γκρι ανθρακί, το τρίτο στο χρυσό που πάει και με την καδένα σου.


Αλλά και από σχήματα, μη θαρρείς πως δεν υστερούμε σε πρωτοτυπία. Ίσιο, καμπυλωτό και ζιγκ ζαγκ. Με γωνίες, χωρίς γωνίες, με μυτούλες, με αυτάκια, με δοντάκια. 


Λες κι έχει αναθέσει κανείς στους αρχιτέκτονες να σπάσουν τα κεφάλια τους και να σκαρφιστούν τις πιο θεότρελες, πειραγμένες εκδοχές του παλιού μπόρινγκ ορθογώνιου σχήματος που είχαν οι ουρανοξύστες ανά τον κόσμο. Και στ'αλήθεια, τόχουν καταφέρει.



Όχι, αυτό που βλέπεις μπροστά σου δεν είναι απλώς μία νέα ιλουστρέ ασιατική μητρόπολη. Είναι το αποτέλεσμα τριών δεκαετιών αλλαγής. Η Κίνα απεφάσισε να εξέλθει από την απομόνωσή της και να διεκδικήσει κυρίαρχο ρόλο στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι. Και το συνέτριψε. Τα περισσότερα προϊόντα που χρησιμοποιείς παρασκευάζονται εδώ. Σε εργοστάσια και μικροβιοτεχνίες που βρίσκονται μερικά χιλιόμετρα τριγύρω. Στη Γκουανγκτσου και στη Σενζέν.



Σε συνθήκες μεσαιωνικής γαλέρας. Μέχρι να πέσει ο εργαζόμενος ξερός κάτω ή να τελειώσει η πρώτη ύλη. Διότι οι παραγγελίες είναι νον-στοπ και ο ρυθμός αλλάζει μόνο προς μία κατεύθυνση: αυξητικά! Και η Κίνα σανιδώνει το γκάζι.



Το βλέπεις τριγύρω σου. Το μυρίζεις, το αισθάνεσαι: λεφτά (εδώ σίγουρα) υπάρχουν! Και είναι τα δικά σου τα λεφτά και τα δικά μου. Και του γάλλου και του γερμανού και του αμερικάνου. Και του ιάπωνα και του αστραλού και του βενεζουέλου.



Διότι η Κίνα έχει ρέντα. Και εδώ κι αρκετές παρτίδες -δεν ξεύρω πώς να στο θέσω αυτό ευγενικά- σούχει πάρει και τα σώβρακα. Και νιώθει πως κοντοζυγώνει η ώρα που θα κάμει μάνα. Που θα βρεθεί να μοιράζει εκείνη, την τράπουλα.


Αυτή είναι η Μπανκ οφ Τσάινα. Μία από τις πέντε πανίσχυρες κρατικές τράπεζες. Που κατέχουν διαθέσιμα, ικανά να αγοράσουν πεντέξι ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι για την πλάκα τους.


Ναι, εσύ έχεις τον ένφια και την τρόικα και τις μειώσεις σου και τις αγωνίες σου. Και μπορεί να μην έχεις προλάβει να το πολυκαταλάβεις. Αλλά εδώ, σε ετούτο το μέρος δεν μπορεί παρά να το συνειδητοποιήσεις: πως ο κόσμος έχει αλλάξει. Και η μετατόπιση του πλούτου κλήρωσε, αναγνώστα. Κατά σου. Έπαιξες και έχασες.


Μωρ'τι'ν'τούτο; Μην είναι εξωγήινο διαστημόπλοιο πούρθε και προσγειώθηκε στη Γκουανγκτσού; Μην είναι σκάφος των Κλίνγκον από το Σταρ Τρεκ; Μην είναι μεταμονδέρνο γλυπτό κανενός πειραγμένου αρτίστα; 


Αυτό το απίθανο μπίλντινγκ είναι δημιούργημα της Ζάχα Χαντίντ. Μιας από τις πιο διάσημες και προβεβλημένες σταρς της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Και πρόκειται για την όπερα της Γκουανγκτσου. Έμεινες; Και που να το δεις ολόκληρο!


Διότι ναι, όπου υπάρχουν λεφτά, υπάρχουν και ιδέες. Και φαντασία. Και δημιουργικότητα. Και ζούπερ αποτέλεσμα.


Δεν ξεύρω πώς σου φαίνεται, αλλά νομίζω είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα κτήρια που έχω δει στον κόσμο. Απόκοσμο, εντυπωσιακό, σχεδόν οργανικό και ζωντανό. Σαν δράκος μοιάζει. Σαν θαλάσσιο τέρας.


Από όποια γωνία κι αν το βλέπεις, σου φαίνεται διαφορετικό! Μεγάλη μαγκιά αυτό!


Και θα μου πεις, ακούνε στην Κίνα, όπερα ωρέ πτηνό; Εντάξει, καμώνονται ότι ακούνε. Διότι οικονομικώς μπορεί νάχουμε θησαυρίσει, αλλά πολιτιστικώς και κοινωνικώς βρισκόμαστε ακόμα πεντέξι αιώνες πίσω. Και λίγο λέω.


Και επειδής το χρήμα λειτουργεί κομματάκι ισοπεδωτικά εδώ, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτό το χάσμα θα καλυφθεί εύκολα. Μπορεί λοιπόν ο Κινέζος να επιδεικνύει τον πλούτο του, αλλά μπορείς κι εσύ να συνεχίσεις να καυχιέσαι για τον πνευματικό σου πλούτο. Λέμε τώρα!


Αυτή είναι μία εσωτερική δεξαμενή. Που βρίσκεται στην όπερα. Θα ήθελα σε παρακαλώ να κάμεις μερικές συγκρίσεις μεταξύ αυτού του απιστεύταμπολ κτηρίου και αυτού που φτιάνουμε εμείς στο Φάληρο. Και σόρι που θα σε απογοητεύσω, αλλά ως και η πιο τελευταία και πεταμένη πόλη της Κίνας θάχει να επιδείξει σύντομα πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα κτήρια από την Ελλάδα. Όπου επιμένουμε στο πιο ανέμπνευστο κουτί.


Εντάξει, είπαμε: άλλα μεγέθη και άλλες δυνατότητες. Αλλά ακόμα κι εκεί που έχουμε την ευκαιρία, είμαστε ανεπίδεκτοι. Και ελλιπέστατοι σε φαντασία και τόλμη.


Τελευταία στάση, γιατί είπαμε ότι έχουμε και δουλειές. Αυτή είναι η νέα βιβλιοθήκη της Γκουανγκτσου. Τεράστιο κτήριο, υπερσύγχρονο, με όλα τα κομφόρ του.


Εδώ θα βρεις κάμποσους ερευνητές και φοιτητές. Να διαβάζουν, να συζητούν, να κάμουν έρευνα. Σε ένα περιβάλλον που μπορεί πολύ ελεύθερο να μην είναι (που δεν είναι!), αλλά σε ωθεί στην ανταγωνιστική ανάπτυξη της καινοτομίας. Και πριμοδοτεί το παρακάτω.


Η Κίνα έχει πολλά χαρακτηριστικά. Είναι κομμουνιστική, απολυταρχική, τεράστια, αδυσώπητη, ασυγκράτητη, πανίσχυρη, φιλοχρήματη, υπερπαραγωγική. Είναι κυρίαρχη.


Σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησαν άλλοι (οι αμερικάνοι κυρίως) ερήμην της. Και που έπαιξε πάρα πολύ έξυπνα και αποτελεσματικά. Δίνοντας στις παγκόσμιες αγορές αυτό για το οποίο ανέκαθεν διψούσαν: φθηνά προϊόντα. Και παίρνοντας ως αντιστάθμισμα, πολύτιμο συνάλλαγμα. Που πυργιάζει αυτή τη στιγμή, υπό τη μορφή εντυπωσιακών κτηρίων. Και τεράστιων τραπεζικών διαθεσίμων.


Κι αν νομίζεις ότι όλα αυτά καθόλου δεν σε αφορούν και δεν σε επηρεάζουν, δυστυχώς πλανάσαι. Διότι ήσουν, είσαι και (απ'ό,τι φαίνεται ξεκάθαρα εδώ) θα παραμείνεις ένας κομπάρσος. Σε ένα παιχνίδι που θάπρεπε νάχουμε όλοι διαβάσει προσεκτικότερα τους όρους του.

19 σχόλια :

  1. Πολύ επιβλητικά όλα πτηνό, πραγματικά και σε κάνουν ακόμα περισσότερο να αισθάνεσαι πόσο μικρός είσαι, από όλες τις απόψεις.
    Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μεγέθη στην Κίνα είναι όντως επιβλητικά. Και μόνο που νιώθεις πως βρίσκεσαι σε μία πόλη που έχει δεκατόσα εκατομμύρια (ήτοι μεγαλύτερο πληθυσμό από την Ελλάδα), ένα δέος και έναν πανικό τον ενιώθεις!

      Τις καλημέρες μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  2. "Ραπουνζέλ"13 Οκτ 2014, 9:58:00 π.μ.

    Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω..
    Φιλιά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες; Σε άφησα σπίτσλες! Χαχαχα!
      Πολλά φιλιά και καλημέρες, καλή μου Ραπουνζέλ!

      Διαγραφή
  3. Άκουσα ντελίριο και πετάχτηκα να πάρω μάτι. Έκτακτα είναι πτηνό μου τα κτίρια, πραγματικά εμπειρία τεράστια να τα αντικρύσεις. Εύγε στους Κινέζους - ξέρεις, είχα διαβάσει προιν χρόνια ένα βιβλίο - ερμηνεία της Αποκάλυψης, όπου έβαζε την Κίνα σε πρωταρχικό ρόλο - φύλακα του καλού στον κόσμο. Δεν ξέρω αν αυτό θα ισχύσει, αλλά είναι βέβαιο αυτό που λες ξεκάθαρα. η Κίνα έχει κερδίσει την παρτίδα και ο 21ος αιώνας της ανήκει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Κίνα την κέρδισε την παρτίδα και συσσωρεύει το ζεστό παραδάκι, Τρεμενς! Όσο για το "φύλακα του καλού", καθόλου αισιόδοξος δεν είμαι, διότι -και να μείνει μεταξύ μας αυτό- οι Κινέζοι είναι από τους πιο αντιπαθητικούς και ανάγωγους λαούς που έχω συναναστραφεί. Άσε που ορέγονται τις πτερούγες μου και δεν τόχουν σε τίποτα να με κάμουν φου γκρα και να πέσω υπέρ πίστεως!

      Καλημέρα σού είπα;

      Διαγραφή
  4. Εμένα άλλο με ανησυχεί..η Νάσια πού είναι; 11,23...

    Κατά τα άλλα τα είπες πάλι όλα στα συμπεράσματά σου!
    Φιλιά πίγκου μου και καλή εβδομάδα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όλη την περασμένη εβδομάδα περίμενα την σημερινή ημέρα να ηρεμήσω,αλλά σιγά μη μου γινόταν η χάρη........και γυρνάω τώρα να ξεζαλιστώ και πέφτω εδώ μέσα και θέλω 3 δραμαμίνες να συνέλθω! Ζαλίστηκααααααααααα Πίγκου ,βάλε και μια προειδοποίηση στην αρχή!
      Πάντως εδω στη γειτονιά μου ,κλείνει ένα κινέζικο και σκεφτόμουν χτες που το είδα : περίμενες ποτέ να δεις Κινέζους στον Πύργο ;;;;;;
      Ισχύει κι αυτό που λες! Τόσα χρόνια εδώ μια λέξη ελληνική δεν έμαθαν,αλλά δουλεύουν σαν σκυλιά !
      Καλό μεσημέριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!

      Διαγραφή
    2. airis, τη γνώμη μου, την επιφυλάσσω συνήθως για τα συμπεράσματα. Και πρέπει να σου πω ότι ετούτο το κείμενο είχε γραφτεί αρχικά σε πολύ πιο βαρύγδουπη εκδοχή (με οικονομικο-πολιτική επιχειρηματολογία και ανάλυση). Εντούτοις μετά σκέφτηκα ότι οι φωτογραφίες είναι αρκετά εύγλωττες από μόνες τους και αλάφρυνα το κείμενο.

      Η καθυστέρηση της Νάσιας πάντως, με θορύβησε κι εμένα περισσότερο από την επέλαση των Κινέζων! Πρόκειται το δίχως άλλο, περί διεθνούς συνωμοσίας!

      Διαγραφή
    3. Νάσια μου, επιτέλους! Ανησυχήσαμε!!! Αλλά αυτό με τους Κινέζους στον Πύργο, πολύ με εθορύβησε! Παίρνω τη φωτογραφική μου και έρχομαι! Διότι τελοσπάντων έχουμε και μία εξειδίκευση στον Κινέζο.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  5. Εδώ και χρόνια, ο κάθε σοβαρός απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής του Μετσόβειου γνώριζε ότι αν θέλουμε να μιλήσουμε για γαμάτους Αρχιτέκτονες, με στυλ και φαντασία, μιλάμε για τους Κινέζους. Μην εκπλήσσεσαι, λοιπόν. Ήταν γνωστοί εδώ και χρόνια. Απλά τώρα βρήκαν τα λεφτά (και τους δόθηκε η άδεια) να στήσουν τα κτίρια που ονειρεύονταν. Κατά τ' άλλα .. τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Μόνο κάτι κατοσταριές χρόνια και πλέον ούτε καν τόσα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάρα πολύ εντυπωσιακή η μοντερνιά στη Γκουανγκτσού. Εγώ αν ήμουν αρχιτέκτονας, θα ήμουν ζούπερ καταχαρούμενος αν είχα την ευκαιρία (και το μπάτζετ από πίσω) να σχεδιάσω ό,τι πιο τολμηρό και νεωτερίκ και να έχω την ευτυχία να το ιδώ κατασκευασμένο και σε χρόνο ντε-τε. Μάθημα αρχιτεκτονικής είναι πια η κάθε βόλτα στις μητροπόλεις της ΝΑ Ασίας.

      Τα χαιρετίσματά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  6. (Κάτσε να το παίξω λίγο Ελληναρού σήμερα γιατί άκουγα μια εκπομπή για τον Λόφο Καστά στο BBC Radio 4 το πρωί καθώς ερχόμουν στην δουλειά κι έχει ξυπνήσει η εθνικίστρια μέσα μου):
    Τι να μας πουν μωρέ και τα Κινέζα με τους ουρανοξύστες τους και τους δράκους τους ;;; Εμείς έχουμε τον τάφο της Αμφίπολης !!!
    :-p :-p :-p

    Καλημέρα, Πίγκου μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά εννοείται ότι ζούμε στην καλυτερότερη χώρα του κόσμου, είμαστε οι πιο γουάου άνθρωποι, όταν εμείς σιάχναμε Παρθενώνες οι άλλοι τρώγανε μπανάνες και επίσης, σαν τη Χαλκιδική δεν υπάρχει. Αν είναι πάντως να μου σιδερώσει την τσαλακωμένη εθνική μου αξιοπρέπεια, θα αρχίσω να ακούω BBC Radio 4. (σου ομολογώ πάντως ότι μέσα στη μέρα μου, ακούω πάρα πολλές ώρες BBC Radio 3)

      Τα φιλιά μου, Ελληναρού!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο13 Οκτ 2014, 7:32:00 μ.μ.

    Μπορεί να είμαι απλά απαισιόδοξη (ή και πολύ απλοϊκή) αλλά εμένα, Πιγκουίνε μου, αυτό το πράγμα με την Κίνα μου προκαλεί περισσότερο τον τρόμο και την ανατριχίλα παρά τον θαυμασμό ή το δέος.
    Και γιαυτά που δείχνεις παραπάνω αλλά και για το ότι σιγά σιγά αφήνεται η παγκόσμια αγορά και η οικονομία στα χέρια της.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντελώς συμφωνώ. Διαγωνίως, οριζοντίως και καθέτως. Πρόκειται για μία χώρα με μηδενική αστική κουλτούρα (έχει μεγάλη σημασία, αλλά είναι μεγάλη συζήτηση και όχι της παρούσης) και ουδεμία ιστορική μνήμη δημοκρατίας. Και πλέον, γίνεται πανίσχυρη και αδηφάγος. Τα αποτελέσματα αυτού του μετασχηματισμού, θα τα δούμε σύντομα. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε....

      Πολλά φιλιά και καλημέρες, Καλαμιά μου!

      Διαγραφή
  8. Τρομάζω με τούτα τα μεγέθη...όλα μεγάλα τα έχει πια η Κίνα....δεν είναι που φαινόμαστε εμείς μικροί έτσι, είναι που διάβασα κι αυτό για τους εργαζόμενους που είναι γνωστό βέβαια και σκέφτηκα πως άλλοι ψοφάνε στη δουλειά και άλλοι αυξάνουν τα μεγέθη τους....η αιώνια αδικία....οι πολλοί θα υποφέρουν για να απολαμβάνουν οι λίγοι...
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι αδικίες ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε μεγάλες. Και ο μετασχηματισμός της Κίνας γίνεται με κοινωνικά βίαιο τρόπο. Άνθρωποι που μεγάλωσαν σε συνθήκες χαμόσπιτου, έχουν βρεθεί σε μικρά διαμερίσματα απάνου σε ουρανοξύστες. Τώρα αγοράζουν και το πρώτο τους αυτοκίνητο. Και σμαρτ φόουν. Και για πρώτη φορά, σκέφτονται να πάνε διακοπές. Μέσα σε δυοτρεις δεκαετίες, η Κίνα "έτρεξε" πεντέξι αιώνες. Από τον 16ο απευθείας στον 21ο.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες, Μαρία μου!

      Διαγραφή
  9. Αυτή δεν ήταν πόλη πραγματική, αυτή ήταν πόλη μακέτα! Ουάουουουου! Την θαύμασα, αλλά δεν την ζήλεψα, δε με άγγιξε, δε μου ψιθύρισε κάτι στο αυτί και στην καρδιά! Σου βρήκα νέα ειδικότητα! Φωτογράφος ουρανοξυστών! Εκπληκτικά τα κλικς σου! Εκπληκτικά πραγματικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.