Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Έχασε ο αγαπητικός τη βοσκοπούλα!


Του-τα-φε ιναξεπτάμπλ! Άρχισε η θεατρική σεζόν και δεν έχω δει ούτε πρόβα. Αυτό σκέφτηκα προχθές το βράδυ και απεφάσισα να κάμω το θεατρικό όπενινγκ για φέτος με μία από τις πιο μπούρου μπούρου παραστάσεις, τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας. Πρώτον διότι διανύω φάση επανεκτίμησης της λαϊκής παράδοσης. Δεύτερον, διότι το βουκολικό κωμειδύλλιο, μου βγάζει μία Ρούμελη που κανονικά θα ορκιζόμουν πως δεν υπήρχε μέσα μου. Και τρίτον, διότι το εκλεκτό καστ (Ρένη Πιττακή / Μαρία Πρωτόπαππα) είναι τελοσπάντων εγγύηση πχιοτικού αποτελέσματος.

Και βρέθηκα ο καλός σου (ουι, μουά!) ουχί σε μία οποιαδήποτε παράσταση, αλλά στη γκραν πρεμιέρα. Που έγινε με πάσα επισημότητα και πάσα διασημότητα -διότι μπορεί μεν αρχικώς να ενόμισα ότι έστρωσαν το κόκκινο χαλί προς τιμήν του πτηνού, αργότερα όμως συνειδητοποίησα ότι ήταν εκεί και ο Άδωνις. Μετά της Ευγενίας. Και ο Ρένος Χαραλαμπίδης (τάτσι-μίτσι-κότσι με τον Άδωνις -που μην επιμένεις, δεν κλίνεται με τίποτα). Και η Ελένη Φιλίνη. Και η Κάρμεν Ρουγγέρη. Και η Μάρα Ζαχαρέα με το Θοδωρή Ρουσόπουλο. Και η Μαρινέλα. Και ο Σεφερλής. Και η Έλενα Ακρίτα. Όλοι ένα τουρλουμπούκι. Μόνο εσύ έλειπες από εκεί μέσα και αναρωτιόμουν γιατί δεν ήλθες.

Τέλοσπάντων, εγώ κοσμικό πτηνό δεν είμαι (προς κοσμική ταβέρνα φέρνω περισσότερο), επομένως αρκέστηκα σε μία θέση προς τα (πολύ) πίσω. Και ευτυχώς που είχε όλο αυτό το περιφερόμενο σελέμπριτι, διότι δεδομένου ότι η παράσταση ξεκίναγε και καλά στις εννιά και είχε πάει δέκα παρά και κοιταζόμασταν, είχα τελοσπάντων ν'ασχολούμαι με το πόσο ίδια είναι η Φιλίνη του 80 με τη Φιλίνη του 2014 (αφού περπατάει και νομίζεις ότι δεν είναι λάιβ, αλλά βλέπεις βιντεοκασέτα).

Το άλλο όμως το καλύτερο είναι αυτό που είχε γίνει με τις θέσεις. Φαντάζομαι επειδής ήταν πρεμιέρα και είχαν δώκει κάμποσες προσκλήσεις (διότι και σιγά μην πληρώσει το σελέμπριτι να έρθει να σε δει), είχε γίνει ένα μπέρδεμα απερίγραπτο. Κυρίες να κάθονται δεκαεπτά θέσεις μακριά από τους κυρίους τους, μαμάδες να κάθονται τρεις σειρές ξωπίσω από τα βλαστάρια τους, μία παρέα από νεαρούς να έχουν βρεθεί οι μισοί στον εξώστη, οι άλλοι μισοί στην πλατεία και ένας με εισιτήριο για άλλη παράσταση. Σου μιλώ για τον χειρότερο εφιάλτη της ταξιθέτριας. Της κολάσεως.

Αφού τελοσπάντων βολευτήκαμε όλοι όπως-όπως, ξεκινάει η παράσταση. Νάσου η βοσκοπούλα Κρυστάλλω. Νάσου και οι τσελιγκάδες. Νάσου και ο αγαπητικός Λιάκος. Νάσου και η Γιάννενα. Όλα καλά κι όλα ωραία; Όχι, όλα ανέμπνευστα και όλα βαρετά. Θυμάσαι την αριστουργηματική Γκόλφω του Καραθάνου στο Εθνικό πέρσι (την οποία προφανώς πάει να μιμηθεί το ανέβασμα ετούτο); Ε καμία σχέση.

Κάκιστη αισθητική, διεκπεραιωτική σκηνοθεσία, μετριότατες ερμηνείες, φθηνιάρικο θέαμα. Και πολύ κρίμα, διότι το κείμενο είναι συγκλονιστικό και αν είχε ευτυχήσει να πέσει στα χέρια σκηνοθέτη με εικαστική άποψη και βαθύτερη κατανόηση των κορυφώσεών του (που θυμίζουν αρχαιοελληνική τραγωδία), θα πέταγε. Αλλά δεν. Εξού και οι ηθοποιοί έμοιαζαν να μην ξεύρουν πώς να το διαχειριστούν. Για παράδειγμα, ο Πάνος Βλάχος -που τον εξεύρεις και τον συμπαθείς από το "Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα" και τους "Βασιλιάδες"- μην έχοντας προφανώς λάβει οδηγίες, καταφεύγει στην τηλεοπτική χαριτωμένη μανιέρα του. Όμως άλλο πράμα τσαχπινογαργαλιάρης κι άλλο πράμα προβατοτσομπάνης. Ακόμα και η Πιττακή με την Πρωτόπαππα με την εμπειρία και το ταλέντο τους, έμοιαζαν να χάνουν στην αναμέτρησή τους με τους αρχετυπικούς τους ρόλους.

Δεν σου είπα όμως και το καλύτερο. Το θεατρικό είχε εμπλουτιστεί με διάφορα δημώδη άσματα, τύπου "προσθέτουμε κλαρίνο και το κάμουμε βουκολικό μιούζικαλ". Που εκ πρώτης, εμένα δεν θα με χάλαγε απαραιτήτως. Έλα όμως που για να γίνει πιο πιασάρικο ως θέαμα και πιο εύπεπτο ως αποτέλεσμα, αντί να χρησιμοποιήσει τραγούδια της ηπειρωτικής Ελλάδας (που θάταν τελοσπάντων κάπως συνεπές προς το έργο), το γυρνάει στο νησιώτικο, τους Κονιτοπολέους και το σμυρνέικο. Με αποκορύφωμα τις δυοτρείς εμφανίσεις (στο άσχετο) του Γιώργου Μαργαρίτη. Ο οποίος δεν πα να μου λες ότι είναι αυθεντική λαϊκή φωνή, εμένα μου ακούγεται ως νόιζ. Όταν έφθασε να πει και το "Σ'αγαπώ γιατ'είσ'ωραία!" και έπεσαν κάποια χειροκροτήματα, φοβήθηκα προς στιγμήν ότι θα σκωθεί καμιά τσιριμπίμ-τσιριμπόμ από το κοινό, απάνου στο κάθισμά της και θ'αρχίσει τα λικνίσματα και τα τσαλιμάκια.

Απογοητευμένος από την παράσταση, έσπευσα να βγω στα γρήγορα όταν τελείωσε, γιατί ήταν και προχωρημένη ώρα κι εγώ κοιμάμαι πάντα μετά τις 12 -μη σου πω και πολύ ενωρίτερα (αν θέλεις να κάμεις παρέα με νυχτόβια πτηνά, να σε συστήσω σε κάτι κουκουβάγιες ξαδέλφες μου). Και με το που βγαίνω από την πόρτα του Παλλάς, συνειδητοποιώ ότι σε όλη τη Βουκουρεστίου, η παραγωγή του θεάτρου έχει στήσει γλέντι με αρνιά και τσίκνες και κρασιά και τα ηχεία με το κλαρίνο στη διαπασόν. Προφανώς λόγω επίσημης πρεμιέρας. Η κακογουστιά ουχί μόνο σε χαστούκιζε και στην έξοδο, αλλά σε ακολουθούσε για πολλά ακόμα τετράγωνα, καθώς το κλαρίνο ακουγόταν μέχρις την Ομήρου. Και ακόμα παραπάνω.

Από περιέργεια, την επόμενη μέρα άνοιξα να διαβάσω τις κριτικές και τα ρεπορτάζ. Όλα διθυραμβικά. Όλα εξαιρετικά. Ζούπερ ο Μαργαρίτης, καταπληκτική η σκηνοθεσία, γουάου οι ερμηνείες. Κι είπα πάει-τελείωσε, δεν είσαι εσύ πτηνέ για πρεμιέρες και βουκόλες.

Άσχετο: αυτή η Φιλίνη του 2014 είναι σίγουρα το ίδιο πρόσωπο με τη Φιλίνη του 80; Μήπως είναι κάτι σε ολόγραμμα; Ή μία ρωγμή στο χωρόχρονο; Διότι αν δεν δω εγώ ντι-εν-έι τεστ, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.

18 σχόλια :

  1. κκαι κάπου πήρε το μάτι μου την πρεμιέρα στην τιβί ,πιγκουίνο δεν πρόσεξα!
    Γιατί δεν ειδοποιάς να σε καμαρώσουμε;;;;;;;
    Πού να το ήξερες ,να επαιρνες ταπεράκι μαζί σου ,να βάλεις τα κοψίδια για την επόμενη μέρα!
    Εγώ πάντα το είχα απορία! Τόσες πρόβες έκαναν ,κάποιοι παραπανίσιοι θα τις είδαν ,ένας δε βρέθηκε να τους πει πως κάτι δεν του αρέσει! Ο σκηνοθέτης όλα τα βλέπει τέλεια ,ειδικά αν έχει κάποια εμπειρία ;Όσο για το νησιώτικο δε θα με πείραζε ,γιατί και στα νησιά έχουν κτηνοτροφία ,άσχετο που η βοσκοπούλα ήταν από τα ηπειρωτικά.....
    Δεν ξεύρεις πως έχεις γυναικείο δυναμικό κοινό και μας κάνεις τα νεύρα τσατάλια με το αναφέρεις πως η άλλη εχει μείνει αναλλοίωτη 40 χρόνια τώρα!!!!!!
    Αν και μου'κοψες τη φόρα ......Καλημέρααααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήμουν ινκόγκνιτο, Νάσια, στην πρεμιέρα: είχα ντυθεί πελεκάνος. Εξού και δεν με είδες στα σχετικά αφιερώματα του Χελόου, του Λοιπόν και της Εσπρέσο. Όσο για τα κοψίδια, καθόλου δεν τα προτιμώ, κυρίως για βράδυ μού πέφτουν βαριά και έχω εφιάλτες με φλαμίνγκο.

      Καλημέρα είπα;

      Διαγραφή
  2. Απαπαπα πτηνό μου, δεν το ημπορώ το βουκολικόν, βλέπεις μου μυράει τραϊλα και δεν θα θελα. Πέραν αυτού, στην περιγραφή σου ανατρίχιασα απ τα εξής: Το Ρουσόπουλο και τη Μάρα, τα αρνιά όξω απ το ναό της τέχνης και την Ελένη τη Φιλίνη η οποία σα το Ναβουχοδονώσορα αν γίνει στα χρόνια θα είναι ίδια και απαράλλαχτη. Δεν γνωρίζω αν φταίει το γονίδιο ή η Νιβέα αλλά τα χει καταφέρει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό με τη Φιλίνη είναι πάντως σκιαχτικό: λες και ξαπλώνει σε κάψουλα κρυογενετικής κάθε βράδυ, μη-χειρότερα. Μήπως να κοιμόμουν κι εγώ στο ψυγείο το ίνοξ, να γίνει το ράμφος μου φράπα, να με βλέπουν μετά από χρόνια και νάμαι σα να βγήκα από τ'αυγό; Μήπως να έπαιρνα κι εκείνα τα μαντζούνια που πουλάει η ιταλίδα κιουρία στην τηλεόραση που πολύ την εσυμπαθώ; Σε απόγνωση βρίσκομαι.

      Διαγραφή
    2. Αυτό με την Ιταλίδα την κιούρια δεν το γνώριζα, έχω μείνει πίσω, και με θέλγει βαθύτατα. Θα τηνε γκουγκλάρω - ματζούνια, Ιταλίδα κιούρια, νεότης, Τόττις ποιότης, να βρω τα χαμλενα μου νιάτα (για τη χαμένη αθωότητα έχουμε τίποτις;)

      Διαγραφή
  3. Bρε πτηνό δεν το ήξερες ότι δεν πάμε ποτές σε πρεμιέρες;;;
    Οταν λες αρνιά απέξω από το θέατρο εννοείς ότι έψηναν ωσάν να ήταν Πάσχα, κανονικά με σούβλες και κοκορέτσια;;
    Ήμαρτον Παναγία μου.
    Τελικά είμαστε πολύ τρελός λαός το χω ξαναπεί!
    Αυτό με την Φιλίνη πρέπει όντως να το ψάξουμε γιατί την είδα μια μέρα σε πολυκατάστημα και την κοιτούσα σαν ηλίθια να δω αν βλέπω καλά.
    Βρε μπας και έχει καμιά κρυφή εγγονή και την βγάζει να παριστάνει πως είναι εκείνη;;;
    Δεν μπορεί!
    Πολλά φιλιά τις καλημέρες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μυστήριο η Φιλίνη, Έλενα! Και μην το μάθει καμία ΝΑΣΑ, έρθει να την βουτήξει για πειράματα και έχουμε τρεχάματα.
      Αυτό με τις πρεμιέρες, έχει πάντως και το χάζι του. Διότι πρώτον, βλέπεις πολλά σελέμπριτις μαζεμένα και δεν χρειάζεται ν'αγοράσεις το Χελόου και δεύτερον, είσαι ζούπερ ενημερωμένος (τύπου "ήμουν στην πρεμιέρα, το είδα σχεδόν σε πριμιτίφ εκδοχή και απροβάριστο").
      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  4. Έχασες και το beauty sleep βρε πουλάκι μου, τζάμπα και βερεσέ... αυτό με τα bbq που στρώνουνε στους δρόμους τις γιορτές είναι απίστευτη κιτσαρία και ξέρεις δεν το παίζω καθόλου υπεράνω, είμαι απλός άνθρωπος αλλά να βιάζεται και η έννοια της αισθητικής, ε? Και μπακ στην ουσία, πάλι θα πω κρίμα που έχασες τον χρόνο σου τόσο άσκημα!
    καλημερούδια :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε, Lulasailor, χάλια έγινε το πρόγραμμά μου. Κι εγώ το ξενύχτι δεν το σηκώνω με την καμία (είμαι φανατικά πρωινό πτηνό). Αυτό πάντως με τα χάπενινγκς που σου "επιβάλλονται" και διαταράσσουν την ηρεμία του δρόμου, καθόλου πρέπον δεν το βρίσκω.
      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Αχ βρε πιγκουινάκι μου! Είπες και συ ο πτηνός να πας ένα θεατράκι να ξαλεγράρεις λιγάκι και την πάτησες!
    Όσο σκέφτομαι δε τη Βουκουρεστίου μες την τσίκνα από το αρνί και το κλαρίνο στη διαπασόν..έλεος!
    Έπρεπε να πας να δεις σόλο περφόρμανς "Βάκχες" από έναν νεαρό ηθοποιό που ήταν πολύ καλός! Θα τα λέγαμε και από κοντά!
    Φιλιά πολλά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α δεν πτοούμαι! Βλέπω πολλές παραστάσεις, εκθέσεις, ταινίες και εκδηλώσεις, οπότε δεν χάνω τα κουράγια μου ακόμα κι όταν δεν μου αρέσει κάτι. Κερδισμένοι βγαίνουμε από όλα, έτσι δεν είναι;
      Αυτό με τις "Βάκχες" θα το κοιτάξω να πάω, αφού μου το προτείνεις!

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
    2. "Ραπουνζέλ"15 Οκτ 2014, 9:32:00 π.μ.

      Θα σε στενοχωρήσω πιγκουινάκι! 'Ηταν για 4 μόνο παραστάσεις.

      Διαγραφή
  6. Αχ, πολύ καιρό είχα να το κάνω αυτό: να γελάω δυνατά σε κάθε γραμμή του κειμένου σου !!! Λατρεύω τέτοιες σουρρεάλ καταστάσεις του στυλ εμείς-γι'-αλλού-κινήσαμε-γι'-αλλου-κι-αλλού-η-ζωή-μας-πάει !!! Να ΄σαι καλά, Πτηνό μου, άρχισε η μέρα μου με γέλια (τα οποία συνεχίζονται καθότι ζω κι εγώ άλλες σουρρεάλ καταστάσεις στην δουλειά, οπότε μια χαρά ! Το γέλιο είναι υγεία, έτσι δεν λένε ;)

    Αλλά έπρεπε να καθίσεις λίγο μετά το πέρας της παράστασης, βρε Πουλάκι μου, να μας πεις αν και ποιοι απ' τους σελέμπριτσιιιζζζ (εκ του cheesy) μασαμπούκωσαν κοψίδια ή ρίξαν κανένα τσάμικο. Άσε που ΤΟΤΕ έπρεπε να είχες και την φωτογραφική σου μηχανή μαζί. Όχι μόνο στα Κινέζα paparazzo ;-)

    Φιλιά πολλά-πολλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο14 Οκτ 2014, 5:43:00 μ.μ.

    Δηλαδή, αυτοί αντί για τον κλασσικό μπουφέ με τα καναπεδάκια και τα σοκολατάκια του κ.πρέσβη, κέρασαν τους καλεσμένους τους και αρνιά και κοκορέτσια και κλαρίνα. Πού το περίεργον;
    Τελικά όλοι, ακόμα και η (ντεμέκ) high society κρύβουν έναν χωρικό, έναν αγκρίκολα βαθειά μέσα τους.
    Κι εσύ, αφού η παράσταση δεν είχε αντίκρυσμα, δεν έπρεπε να φύγεις μακριά αλλά να εξαργυρώσεις το εισιτήριό σου τρώγοντας και κανένα παϊδάκι.

    (Η Φιλίνη υποψιάζομαι ότι έχει πάρει το φίλτρο που έπαιρναν η Μέριλ Στριπ, και η Γκόλντι Χώουν σ΄εκείνη την ταινία που ήταν αγέραστες και απέθαντες.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μισησα ολοκληρωτικα το θεατρο μετα απο μια παρασταση που ειδα. ενα πραγματικο εκτρωμα. λεγοταν "τιρζα" και ειναι ο,τι χειροτερο εχω δει ποτε στη ζωη μου. γενικα. οχι μονο στο θεατρο. ηταν μια παρασταση που σε εκανε να ντρεπεσαι που εισαι...ανθρωπος.
    μετα απο αυτο δε θελω να ξαναδω θεατρο.
    γενικα μισω το θεατρο. σε ολες του τις μορφες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κατάλοιπα από τα σχολικά χρόνια του σκηνοθέτη, όπου -προφανώς- το μπάτζετ ήταν χαμηλό, οι συμμαθηταί ατάλαντοι κι ο "Αγαπητικός" εγκλωβίστηκε το πολύ πολύ σε Μάρκο Μπότσαρη, κάποια 25η Μαρτίου!
    Ο άνθρωπος το φανταζόταν στο πιο γκλαμουράτο του, κάτι σε Δελφινάριο (χωρίς τη Σαπουντζάκη, ενδεχομένως, άντε και χωρίς τον Σεφερλή).

    Διαβάζω:
    [...] «Με αυτό το ρεπερτόριο και με το θέμα της παράδοσης γενικά, η δική μου γενιά πέρασε και ένα μεγάλο κόμπλεξ αποδοχής αυτών των κειμένων, των παλιών ελληνικών ταινιών, των δημοτικών τραγουδιών» συμπληρώνει ο κ. Ζούλιας. «Θεωρώ ότι έχει αρχίσει μια εποχή που αυτό αλλάζει. Και είναι ωραίο που αλλάζει, γιατί αυτό το ελληνικό έργο έχει μέσα του τραγούδια, έχει τόσο δυνατή πλοκή, είναι ένα θέαμα». [...]

    ...Και κόμπλεξ, και άγνοια (τελικά) εφόσον επιστρατεύτηκαν... νησιώτικα και Μαργαρίτης!

    Όμως, βρε Πιγκού... για ξανασκέψου το λίγο: μήπως, τελικά, ήταν τα κοψίδια που έδωσαν τον καλύτερο ρόλο της ζωής τους;

    (Ερώτηση - απορία: μήπως, κατά Σταδίου ή Πανεπιστημίου -ή both- είχε και τίποτα ακροβολισμένους φουστανελάδες, όπως στα Βλάχικα της Βάρης; )

    Καλώς με δέχτηκες και, τέτοια ώρα που είναι, μήπως να μου γνωρίσεις τα κουκουβαγιο-ξαδέρφια;
    (Λέω, τώρα, εγώ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τέτοιo κάστ και τόσο μεγάλη αποτυχία?! Αν μου το έλεγε κάποιος άλλος, δε θα τον πίστευα, εσένα, όμως, όχι απλώς σε πιστεύω, αλλά σε παραπιστεύω κιόλας! Όσο για τη Φιλίνη, τί να πω.... No comments.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πτηνό, δεν μας είχες συνηθίσει σε αναρτήσεις περί θεατρικών...
    Κρίμα πάντως, γιατί ο ίδιος σκηνοθέτης είχε ανεβάσει πέρυσι παράσταση για την Μαρινέλα & Βέμπο, και εμένα μου άρεσε πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts