Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Ποιος είσαι ρε πιγκουίνε;


Πριν ακριβώς δέκα χρόνια, έκαμα μία απερίσκεπτη κίνηση: άρχισα να γράφω ένα μπλογκ. Που μήτε ήλπιζα και με την καμία δεν φανταζόμουν ότι θα διαρκέσει σατς ε λονγκ τάιμ. Γιατί -δεν ξεύρω αν στο είπα- αλλά τότες δεν είχα καν καταλάβει τί διάολο είναι ένα μπλογκ. Τόχα απλώς διαβάσει κάπου ως νέο τρεντ, ως την επόμενη μόδα, ως κάτι που έχει συναρπάσει τα κοινά εις τας Αμερικάς. Και εις τας Ευρώπας. Μη σου πω και εις τας Αστραλίας. Και επειδής σκέφθηκα ότι δεν μπορεί νάχει τέτοιο πράμα (μπλογκ το είπαμε;) το κάθε τυχάρπαστο καγκουρό και να μην έχω εγώ (και επίσης επειδής με ξεύρεις πόσο περίεργος είμαι και θέλω να χώνω το ράμφος μου παντού) είπα να το δοκιμάσω και του λόγου μου. 

Στην πρώτη εκείνη ανάρτηση του Πιγκουίνου, είχα γράψει ένα μάλλον μπόρινγκ και βαρύγδουπο κείμενο (το διαβάζω σήμερις και γελάω). Το οποίο όμως κατέληγε με μία φράση που ακόμα και τώρα, με εκφράζει. Συγκεκριμένα έλεγα τότες πως "η κατάθεση των σκέψεών μου (υπό τη μορφή ενός μετατεχνολογικού ημερολογίου) δεν είναι παρά ένα ψηφιακό παράθυρο στο μυαλό μου. Το ανοίγω, για να κοιτάξω μακρύτερα."

Και το άνοιξα.

Και πράγματι κοίταξα μακρύτερα. Έμαθα μέσα από αυτό, γνώρισα μέσα από αυτό, διαμορφώθηκα ως άνθρωπας και ως πτηνός μέσα από αυτό. Έγινε κομμάτι της ταυτότητάς μου. Έγινε συνήθειά μου, καθημερινότητά μου, έγνοια μου και συντροφιά μου.

Δεν ξεύρω αν έχουν σημασία τα στατίστικς, αλλά το μπλογκ αυτό αριθμεί (με τη σημερινή) εννιακόσιες ενενήντα τέσσερις αναρτήσεις (θα τα χιλιάσω κάπου μέσα στην επόμενη βδομάδα!), υποδέχεται καθημερινά γύρω στους επτακόσιους αναγνώστες, έχει κάμποσα σχόλια, συζητιέται παραπάνω από όσο ήλπιζα ή περίμενα και βεβαίως έχει αποκτήσει μερικούς πολύ αγαπημένους και πιστούς αναγνώστες. Που με τα σχόλιά τους, έχουν γίνει το άλλο μισό αυτού του μπλογκ. 

Κι ύστερα υπάρχει το φέιζμπουκ -καινούργιο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω; Μόλις δύο χρόνια εκεί και ήδη το πτηνό έχει αποκτήσει οκτακόσιους τόσους φίλους. Και επειδής θα πεις ότι η λέξη ¨φίλος¨ είναι βαρυσήμαντη και πολυφορεμένη, θα σου πω ότι πράγματι θεωρώ πολλούς από τους ανθρώπους αυτούς, φίλους μου. Γιατί -απίστευτο θα σου φανεί- αλλά έχω γνωρίσει ανθρώπους σπουδαίους. Με ενδιαφέροντα, με ευαισθησίες, με αντίληψη, με πχιότητα, με βάθος, με οξύνοια. Και τους ευχαριστώ. Που αφιερώνουν χρόνο για να με διαβάζουν, που αναπτύσσουν μία συζήτηση βάσει των όσων αραδιάζω, που κοινοποιούν, κάμουν λάικ, μου στέλνουν ζούπερ ευγενικά μηνύματα. 

Υπάρχουν άνθρωποι που ξεύρουν ποιος είναι ο Πιγκουίνος. Αν υπολογίζω σωστά, δεν ξεπερνούν τους είκοσι. Είναι κυρίως φίλοι μου που το παρακολούθησαν εξαρχής (ευχαριστώ που με διαβάζετε παιδιά!!!), τρεις μπλογκερς με τους οποίους έχω συστηθεί διαδικτυακά (ξεύρετε ποιοι είστε, σους!) και μία εκλεκτή αναγνώστρια (θα γελάει τώρα που το διαβάζει) που μου εξέφρασε πολύ πειστικά την επιθυμία της να μάθει ποιος είμαι και βρεθήκαμε να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια μας! Όχι για να μην με λες ακατάδεχτο!

Ποιος είσαι λοιπόν ρε πιγκουίνε; Πτηνός ετών τριανταοκτώ πλέον, αψηλός, γεννηθής εν επαρχιακή πόλη της Θράκης (ελάχιστες βρεφικές μνήμες, αλλά πάντοτε αγάπη για εκείνη την πατρίδα με το φάρο) και διαβιών εν τα Πατήσια. Μικροαστός και βιοπαλαιστής (εντάξει δεν είμαι και ο Ξανθόπουλος, αλλά παρά τα όσα τυχόν νομίζεις για μένα, δουλεύω πολύ! Και όχι δεν είμαι πιλότος, αεροσυνοδός, ναυτικός, τούριστ οπερέιτορ, δημοσιογράφος ή εισοδηματίας!). Παραμένω (σχεδόν) πάντα, χαμογελαστός και καλοπροαίρετος. Και εις πείσμα των όσων συμβαίνουν, αισιόδοξος. Έχω και κάμποσα ελαττώματα, αλλά σιγά να μην στα πω! Και τελοσπάντων, σάμπως θα με παντρευτείς μη-χειρότερα; 

Δεν απαντώ όμως στο ερώτημά του τίτλου, θα πεις. Κι όμως, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να απαντήσω. Γιατί αγαπημένε αναγνώστα, μετά από όλες αυτές τις αναρτήσεις, με γνωρίζεις πλέον πάρα πολύ καλά. Με ξεύρεις, έτσι δεν είναι; Τον τρόπο που σκέφτομαι, τα πράγματα που μου αρέσουν, που με ενοχλούν, που με ενθουσιάζουν, που με προβληματίζουν. Δεν έχει λοιπόν σημασία αν με λένε Νίκο ή Θανάση ή Γερβάσιο (που θάταν τελοσπάντων και ένα χάπενινγκ ως όνομα).

Και μετά από δέκα χρόνια, έμεινε κάτι ακόμα να πούμε; Ω, πολλά ακόμα! Πάρα πολλά! Διότι σε διαβεβαιώ: οι αναρτήσεις πούχω στο μυαλό μου, φτάνουν για πολλές ακόμα δεκαετίες! Καλά νάμαστε, να σεργιανίζουμε παρέα. Έρχεσαι;

27 σχόλια :

  1. ρητορική η ερώτηση ,να υποθέσω....χαχαχαχαχαχα
    Ερχομαι ,έρχομαι κι έτσι που το πας θα σε ακολουθώ και με το πι σε λίγα χρόνια!
    Καλημέραααααααααααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν ρητορική η ερώτηση, αλλά ελπίζω ικανή και η απάντηση!
      Θα το ξαναπώ όμως: αυτή η πρώτη καλημέρα σου, μου είναι πολύτιμη και μου έχει γίνει γλυκιά συνήθεια! Και στην τρίτη και στην τέταρτη ηλικία, να ανταμώνουμε και να φχαριστιόμαστε την παρέα μας!

      Καλημέρα Νάσια μου!!!

      Διαγραφή
  2. Τώρα μάλιστα! Κατάλαβα ποιος είσαι.... Συνέχισε αγαπημένε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες πόσο σαφές ήταν το ποστ; Αμέσως με κατάλαβες!!!
      Πολλά, πολλά φιλιά, Χριστίνα μου!

      Διαγραφή
  3. Η Άσυ Μπίλιου θα έλεγε πως έχεις κάτι στο ωροσκόπιό σου σε σκορπιό. Ξέρεις τώρα, μυστικοπάθεια, καυαστικό χούμορ, σταθερότητα, βάθος κλπ Εμείς πάλι τα κουρτσούδια βγάζουμε πιο εύκολα στη φόρα την αφετνιά μας και τα χαμπέρια μας, όχι τίποτις άλλο, μη μας περάσουνε και για τίποτα ασχημομούρες που κάθονται όλη μέρα και γράφουνε στο blog επειδή δεν βρίσκουν άντρα! Ντάξει και σε άλλα δέκα χρόνια από τώρα πάλι ξεπεταρούδι θα είσαι! Αλλάξανε οι εποχές μας! Τα παμε τα ξανάπαμε. Γερός να σαι και καλοτάξιδος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Christina Andromeda, αν με ρώταγες παλιά, θα σου έλεγα πως είναι απαράδεκτο να γράφει κανείς ανώνυμα. Γιατί είναι σαν να κρύβεται πίσω από ένα ψευδώνυμο. Αλλά πλέον, έχω αγαπήσει πολύ την περσόνα του πτηνού. Το ράμφος, το πτέρωμα, την προαιώνια έχθρα με τα φλαμίνγκο. Αν ξαφνικά γίνω ο Νίκος (ή ο Γερβάσιος -χαχαχα), πτηνό πάπαλα! Και καθόλου δεν θέλω να το κάμω αυτό!

      Πολλά, πάρα πολλά φιλιά!!!

      Διαγραφή
    2. Καλά κάνεις! Έχει την φάση του!

      Διαγραφή
  4. Χρόνια πολλά σου είπα; Δεν πειράζει που δεν καταδέχεσαι να μας πεις τ' όνομά σου, εμένα μου φτάνει που όποτε βλέπω ότι ανέβασες ανάρτηση τρέχω να την διαβάσω ή την προγραμματίζω να την διαβάσω με την ησυχία μου αν δεν έχω χρόνο εκείνη τη στιγμή (είναι και χορταστικές!) Πάντα με κάνουν και χαμογελώ και μου φτιάχνουν τη διάθεση! Να είσαι γερός και να μας συντροφεύεις με τα κείμενά σου πολλά χρόνια ακόμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φλώρα μου, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ φχαριστιέμαι ν´ακούω πως οι αναρτήσεις του πτηνου μπορεί να φτιάχνουν τη διάθεση και να προσφέρουν χαμόγελα. Διότι αν συμβαίνει αυτό, επιτελούν στο ακέραιο το σκοπό τους, τον λόγο για τον οποίο τις γράφω!

      Φχαριστώ πολύ λοιπόν για τα καλά σου λόγια! Σου στέλνω την αγάπη μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. 10 χρόνια μα μόλις πρόσφατα διασταυρώθηκα μαζί σου, αν και εγώ εδώ τριγύρω 'κυκλοφορώ', θα σου ευχηθώ λοιπόν χρόνια πολλά και καθώς μόλις διάβασα αυτό το ποστ, εύχομαι πάντα να έχεις το ίδιο κέφι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλέ δε με βλέπεις;
    Πετάω μαζί σου! ♥
    Φιλιά πτηνούλι μου!
    Λαβ γιου!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εννοείται ότι έρχομαι! Πού αλλού θα κάνω τόσα ταξίδια, θα γελάσω, θα προβληματιστώ?
    Παρόλο που κι εγώ είμαι σχετικά καινούργια αναγνώστριά σου, έχεις γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μου και εύχομαι να συνεχίσεις για πολλά, πολλά χρόνια ακόμα!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Παρότι σε ξέρω (και διαβάζω...) αρκετά χρόνια, μόλις πρόσφατα σε "ακουλουθώ" και σχολιάζω, μακάρι να συνεχίσεις με το ίδιο πάθος και να γράφεις και να αγαπάς αυτά που...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εισαγωγές - εξαγωγές;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εννοείται ότι έρχομαι αγαπημένο πτηνό!!!!!
    Είναι δυνατόν να ζήσουμε πια χωρίς πτηνό!
    Ουχί!!!!
    Να έχεις λαχτάρα να μας ταξιδεύεις πάντα και εμείς ακολουθούμε, τώρα και να θες να ξεκολλήσουμε δεν υπάρχει περίπτωση!
    Χαχαχα!
    Πολλά φιλιά και πάντα εδω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πτηνουλι μου να τα χιλιασεις!!!! Τι ομορφη σκεψη εκανες να ανοιξεις αυτο το διαδυκτιακο παραθυρο στο μυαλο σου. Κι εγω οταν ξεκινησα το 2007 δεν ειχα ιδεα τι ειναι το blog. Ασε που στις πρωτες αναρτησεις νομιζα οτι μονο εγω μπορω να τις διαβαζω και "τρομαξα" οταν ειδα σχολιο καποιου ξενου (Ποιος ειναι αυτος; Πως μπηκε εδω; Ποιος τον καλεσε;;....κι αλλες τετοιες ευγενικες σκεψεις). Οταν επιασα το νοημα παντως κι εγω ετσι ακτιβως το περιεγραψα. Ενα παραθυρο!!! Και ποσο αγαπαω τα παραθυρα!

    Απολαμβανω πολυ τα ταξιδια μαζι σου. Ξερω λιγα πραγματα για σενα, αλλα πολυ πιο βασικα απο το ονομα σου και το επαγγελμα σου. (Νομιζω και ψιτ να σε φωναξω θα γυρισεις, οποτε ουδεν πρακτικο προβλημα) Ξερω οτι σου αρεσει το περπατημα, το πρασινο, οι μεγαλες πορτες (σκας για να δεις τι κρυβουν), τα καστρα, το υγρο στοιχειο και οι εναλλαγες του καιρου. Εχεις κι ενα κατιτις με τους σχιστοματηδες.....αλλα με την Ασια δεν τα παω καλα και το παραβλεπω ;)

    Να εισαι παντα καλα πτηνουλι μου κι ευχομαι για πολλες πολλες δεκαετιες ακομη να μας κανεις e-παρεα. Και οσο για γνωριμιες απο το διαδυκτιο, δεν θα μπορουσα να μην συμφωνησω μαζι σου. Γνωρισα τον αντρα μου πριν 10 χρονια μεσα απο αυτο το "χαζοκουτι" και μια γυναικα απο τα blogs την οποια δεν θεωρω απλα φιλη μου, αλλα κατι πολυ ιδιαιτερο που δεν το εχω βαφτισει ακομη. Μετραει ηδη 7 χρονια η φιλια μας και νιωθω εξαιρετικα ευλογημενη που e-γνωριζω ανθρωπους σπουδαιους μεσα απο εδω. Οπως εσενα ομορφο πιγκουινακι μου.

    Χιλιοχρονο το μπλογκακι σου. Να το απολαμβανεις παντα και να γνωρισεις πολλους υπεροχους ανθρωπους στην ζωη σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλα εγραψα. Συγγνωμη για την καταχρηση του χωρου :)

      Διαγραφή
  12. Γεια σου Πίγκου. Μόλις πρόσφατα σε ανακάλυψα, ωστόσο ήταν μια ευχάριστη και κυρίως ενδιαφέρουσα ανακάλυψη. Χάρηκα για τη γνωριμία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Α, τι καλά αγαπητέ μου που γνωριστήκαμε! Ξέρεις, κι εγώ ξεκίνησα κάποτε ως μέλος του ζωικού βασιλείου, ως γάτα για την ακρίβεια, από την τρελή κι αλλοπαρμένη αγάπη που τρέφω για τα φιλαράκια μου τις γάτες (μα, χμ, μάλλον και για εκείνη τη γάτα που μέσα μου γουργουρίζει) αλλά κάπου στην πορεία, τσούπ! πετάχτηκε η Βαγγελίτσα και μου τα έκανε μαντάρα! Δεν κρατιόνταν με τίποτα! Είχε σκάσει, λέει, μέσα στη γούνα τη γατίσια κι είπε να πάρει λίγο αέρα. Ε, μετά που να τη μαζέψεις...
    Γι' αυτό μ' αρέσεις! Πτηνό, άνθρωπος, ένα πλάσμα, σοφό πλάσμα, ταξιδιάρικο κι αγαπημένο.
    Να ζήσεις και πάλι... Μέσα κι έξω από τούτο το λημέρι... Να ζήσεις με τον τρόπο που αγαπάς και που θέλεις ν' αγαπιέσαι...
    (κι άμα σε φέρει ο δρόμος προς τα εδώ, ξέρεις, στείλε ένα μήνυμα, θέλω κι εγώ τσουγκρίσματα...:) )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τι θα πει "ποιος είσαι, ρε Πιγκουΐνε ;;;" Ένα είναι το Πτηνό μας ! Που δεν χρειάζεται ούτε ονοματεπώνυμο ούτε επάγγελμα ούτε τίποτα για να το γνωρίσουμε και να το αγαπήσουμε !

    Τόσο πολύ, δηλαδής, που όταν (πρόσεξε την χρήση του 'όταν' κι όχι του 'αν') σε δω κι από κοντά, φοβάμαι μην σε αποκαλέσω Πίγκου, αντί ... ... ... Γερβάσιο, και παρεξηγηθούμε :-p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλαμιά στον Κάμπο3 Οκτ 2014, 3:11:00 μ.μ.

    Δεν με νοιάζει ποιος είσαι γιατί σε αγαπώ γιαυτό που είσαι και σε ακολουθώ όπου κι αν πας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αγαπημένο μου πτηνό.

    To blog σου είναι από τα πρώτα που ξεκίνησα να διαβάζω - πριν αποφασίσω να φτιάσω το δικό μου - και είναι ίσως από τα ελάχιστα που ξεκίνησα να διαβάζω αναρτήσεις ετών παρελθόντων. Υπάρχει λόγος γι αυτό. Η γραφή και η θεματολογία σου, η άποψή σου και η εικόνα σου φαντάζουν θαυμαστές στα μάτια μου, τα μάτια ενός ανθρώπου που αν μη τι άλλο ξέρει να θαυμάζει το κάλλος.

    Αυτό το κάλλος λοιπόν κρύβεται σε όλες τις αναρτήσεις σου - σχεδιασμένες εύστροφα, με υπέροχο χιούμορ και μια απίθανη νοσταλγικότητα - ακριβώς όσο χρειάζεται για μένα.

    Κάθε σου ανάρτηση είναι σχεδιασμένη προσεκτικά, δεν είναι σουμπουρδώματα ενός βιαστικού μυαλού όπως οι δικές μου, και αυτό ακριβώς επειδή δεν μπορώ να το κάνω το θαυμάζω απεριόριστα.

    Όσο για τα ταξίδια σου - δεν έχω λόγια. Αν είχα κάνει το 1/10 θα ήμουν ευτυχής και ίσως γεμάτος.

    Ξέρεις, κάποτε με κατηγόρησαν ότι προσπαθώ να σε αντιγράψω, το θυμάσαι. Έχω τη γνώση ότι δεν μπορώ να σε αντιγράψω. με τίποτα. Κανείς δεν μπορεί. Για μένα - ανάμεσα σε τόσα αγαπημένα blogs, το δικό σου είναι μοναδικό. Πρώτο στην καρδιά μου και είμαι βέβαιος ότι θα παραμείνει έτσι για πάντα.

    Μπορεί να μην έχουμε γνωριστεί από κοντά - ακόμα - αλλά να ξέρεις ότι σε θεωρώ φίλο μου. Αγαπημένο μου φίλο, για έναν και μόνον λόγο. Γιατί σε θαυμάζω!

    Keep writing then!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Χαίρομαι που είμαι τόσο καλά σήμερα ώστε να έχω το κουράγιο και τη διάθεση να σου γράψω λίγες γραμμούλες με κέφι και συμπάθεια (όχι τσάι ακόμη δεν έχει τόσο κρύο!). Δυστυχώς δεν έχω ταξιδέψει πάρα τόσο ελάχιστα που είναι σαν καθόλου... και μέσα από τις αναρτήσεις σου ταξιδεύει το μυαλό μου! Οι φωτογραφίες σου και οι περιγραφές σου κάνουν τα ματάκια μου να ανοίγουν με περιέργεια, έκπληξη, θαυμασμό και φυσικά ζήλια!! Καλοπροαίρετη όμως! Να είσαι υγιέστατος και να ταξιδεύεις και να μοιράζεσαι μαζί μας τις εντυπώσεις σου!
    Κι αν βγεις στον πηγαιμό για τη Θεσσαλονίκη και θελήσεις να συναντηθούμε don't hesitate to say so!!
    Φιλιά, Έφη (γνωστή και ως lulasailor!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν ξέρω... Σε διαβάζω χρόνια και σπάνια αφήνω σχόλιο. Και νομίζω ότι το ξέρουμε το πτηνό, ένα όνομα δεν προσθέτει κάτι. Αλλά πολλές φορές σκέφτομαι τι επάγγελμα κάνει το ταξιδιάρικο πτηνό :-)
    Πάντα πίστευα πιλότος, αν και το ξέρω ότι δεν είναι δυνατό, νομίζω ταξιδεύεις σε περισσότερους προορισμούς ακόμα και από πιλότο...
    Τις καλύτερες ευχές μου για τα 10 χρόνια, να είσαι καλά και αν μπορείς να συνεχίσεις να μας ταξιδεύεις και σε χώρους και σε σκέψεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πιστός στην Περσόνα σου Πίγκου, η πιο σοφή απόφαση, συμφωνώ! Φυσικά θα σε ακολουθούμε γιατί είσαι ωραίο Πτηνούλη! Με ξενύχτησες με το αφιέρωμά σου το επετειακό, θα ψάξω να σε φέρω καμιά τούρτα πιγκουινάτη να το γιορτάσουμε διαδικτυακά! Και ξέρεις, έστω και χωρίς λίνκ έψαξα την πρώτη ανάρτησή σου και τη διάβασα. Είσαι και πολυγραφότατο ζωή να 'χεις! Καλή συνέχεια και χρόνια σου πολλά και πάλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χρόνια σου πολλά πτηνουλι ομορφο και πεταχτό!!!!
    Η αλήθεια είναι πως όταν διάβασα τον τίτλο λεω "βρε λες;;;" αλλά σχεδόν αμέσως σκέφτηκα πως αποκλείεται να μας κάνει τη χάρη να αποκαλυφθεί:) Πεταει ινκόγκνιτο το αγαπημένο μας πτηνό:)
    Όμως το ξέρεις πως δεν με νοιάζει πλέον; Κάθε σου ανάρτηση μας είναι ένα κομμάτι του φτερού σου (εαυτού σου) και νιώθω σα να σε ξέρω. Γεμάτος ευαισθησίες, χιούμορ και ταλέντο!!
    Να είμαστε καλά να σε διαβάζουμε μέχρι τα 100 σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Διαβάζω αυτό το post και μου έρχεται μια ερώτηση στο μυαλό... σου έχει τύχει να είσαι σε παρέα και να πει κάποιος "Παιδιά, διαβάζω αυτό το τέλειο blog εδώ και καιρό, Πιγκουίνος λέγεται!"; !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts