Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Δέκα Χρόνια Επιτυχίες: τα δέκα καλύτερα του Πιγκουίνου



Δέκα χρόνια αναρτήσεις, δεν είναι παίξε-γέλασε! Κι επειδής πολλές εξ αυτών είναι εκτεταμένες, αν τις έβαζες στο χαρτί, θα σου έβγαινε ένα τετράτομο τερατώδες έπος. Που θα σου έπαιρνε μέρες και βδομάδες για να το διαβάσεις. Φυσικά και δεν είναι όλες καλές! Υπάρχουν κάποιες που δεν μου βγήκαν καθόλου, άλλες που παλιώσανε και δεν διαβάζονται, κάμποσες που παραμένουν στο πρόχειρο μισοτελειωμένες και μάλλον ποτέ δεν θα τις δει η οθόνη σου. Αλλά υπάρχουν και εκείνες που μου αρέσουν. Και είμαι υπερήφανος γι'αυτές. Και τους έχω μεγαλύτερη αδυναμία.

Ήρθε λοιπόν η ώρα για την τελευταία λίστα. Και την πιο προσωπική. Διότι είναι τα αγαπημένα μου.

Κατηγορία Πέμπτη: Τα δέκα καλύτερα του Πιγκουίνου


10. Παίξε Χρήστο επειγόντως! Είναι πάρα πολλές οι φορές που σου βάζω μουσική. Και έχω εξειδίκευση στο ό,τι-νάναι: από γερμανική ποπ μέχρι σουίνγκ και τζαζ, αλβανικά χιτς και γιουροβίζιον! Αλλά ετούτη δω η μουσική ανάρτηση ήταν κάτι παραπάνω: ένα μεθυστικό ταξίδι στο ελληνικό τραγούδι. Στο ηχόχρωμα που επενδύει την ταυτότητα και τον αυτοπροσδιορισμό αυτής της χώρας. Με παίδεψαν πολύ οι επιλογές (δεν ήξευρα τί να πρωτοδιαλέξω), αλλά εντέλει σου έσιαξα ένα δικό μου μωσαϊκό ελληνικών ήχων. Με αφορμή το Μουσείο Λαϊκών Οργάνων. Στην Πλάκα. Και προσπάθησα. Να κάμω μία ανάρτηση που να ακούγεται!



9. Δεν σε ξεπλένει μήτε ο Καϊάφας: Εγώ λογοτέχνης δεν είμαι. Αλλά είμαι ονειροπόλος. Και μου αρέσει να σιάχνω ιστορίες. Μια τέτοια ιστορία σκαρφίστηκα για να σου μεταφέρω την αίσθηση από τη λίμνη Καϊάφα. Μία ιστορία για έναν τόπο που επισκέφθηκα για πρώτη φορά μόλις προσφάτως, αλλά που κατάφερε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Και να μου γεννήσει νοσταλγία.


8. Τι δεν έμαθα στο σχολείο: Ένα κείμενο που εν πολλοίς συνοψίζει την άποψή μου για το εκπαιδευτικό σύστημα. Το ποστ έχει αναπαραχθεί σε πολλά άλλα σάιτς και έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις, διαμάχες και σιχτηρίσματα (τα περισσότερα με αποδέκτη το κακόμοιρο πτηνό!). Εντούτοις, επιμένω και θα επιμένω: κάτι πολύ λάθος έχουν καταλάβει οι όσοι έχουν σχεδιάσει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Μπόρινγκ, αναποτελεσματικό και αναχρονιστικό.



7. Δέκα Λεπτά από το Χρόνο σου: το πτηνό προσπαθεί να δώσει το αιματάκι του, αλλά το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον του. Μποτιλιαρίσματα, αγίες, ανατροπές, γραφειοκρατίες και μία πολύωρη ταλαιπωρία ανά την Αθήνα. Ευτυχώς με χάπι έντ. Πτηνό σε χρονογράφημα. Το έγραψα απνευστί.



6. Βρε Ουστ!: Στην πραγματικότητα ετούτη η ανάρτηση -εκεί κάπου στα τέλη του 2004- αποτελεί την ουσιαστική αφετηρία του μπλογκ. Πρώτον, διότι υπήρξε το πρώτο ακομπλεξάριστο κείμενο που έγραψα ως Πιγκουίνος και δεύτερον, διότι διαβάστηκε πολύ, ανέβασε κατακόρυφα τον αριθμό των επισκεπτών (εκεί που ήμασταν οι πέντε φίλοι μου κι εγώ, πλάκωσε κόσμος!) και τρίτον, διότι μπορεί νάτανε πιο τσαμπουκαλεμένο (ήμουν εικοσιοκτώ και τάχα πάρει), αλλά αποδείχθηκε προφητικό καθώς με έναν τρόπο αφορούσε (εν αγνοία μου τότες) την κρίση που ήλθε πολλά χρόνια μετά.



5. Στη θέση νούμερο πέντε, θα μου επιτρέψεις να τοποθετήσω δύο ομάδες αναρτήσεων υπό τον σχηματικό τίτλο "Τα τείχη και η γέφυρα". Πιο συγκεκριμένα, τον Ιανουάριο του 2014, έγραψα μία σειρά αναρτήσεων που συνέθεσαν μία ενιαία βόλτα. Η οποία ξεκίνησε από το Τείχος των Δακρύων, συνεχίστηκε στο Σινικό Τείχος και το Τείχος του Βερολίνου για να καταλήξει στους Τοίχους της Αθήνας. Από τη μία, τα τείχη που χωρίζουν...



...και από την άλλη, η γέφυρα που ενώνει. Το Ισορροπώντας πάνω στον Κεράτιο είναι μία αγαπημένη μου ανάρτηση για τη γέφυρα του Γαλατά, την πιο συναισθηματική γέφυρα του κόσμου. Εκεί απάνου από τον Κεράτιο. Σε ένα από τα πιο μαγικά σημεία του πλανήτη. (Και επειδής, μου είναι σημαντική αυτή η γέφυρα, της έχω αφιερώσει και έτερη ανάρτηση, υπό τον τίτλο Τσιμπάει Μπατζανάκ;). Ναι, συνωστισμός στη πέμπτη θέση!



4. Μαρία Κομνηνή Παλαιολογίνα Βατάτζινα: Και πάλι στην Κωνσταντινούπολη. Σκαρφαλωμένος πάνω στο λόφο του Φαναρίου, βρίσκομαι ξανά και ξανά όξω από την κλειδωμένη πόρτα μίας μικρής αλλά σημαντικής εκκλησίας. Που έχτισε η Μαρία Κομνηνή Παλαιολογίνα Βατάτζινα, σαν επέστρεψε από το πολύχρονο ταξίδι της στη Μογγολία. Μία συναρπαστική ιστορία, μία πολύτιμη στιγμή: η πόρτα ανοίγει και μπαίνω μέσα σε ένα χώρο μαγικό.



3. Τρεις στη Σύρα: Ένα προσωπικό οδοιπορικό στην Ερμούπολη, σε τρεις εκδοχές. Την νηπιακή μου μνήμη, την ενήλική μου εντύπωση και τέλος, τις διηγήσεις του πατέρα μου. Μπλεγμένα όλα, σε μία ενιαία αφήγηση. Για έναν τόπο που θεωρώ δικό μου.



2. Η ιδανική μου πατρίδα (μέρος πρώτο και μέρος δεύτερο): Η επίσκεψη στην οικία του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα πούναι πλέον παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη, αποτέλεσε την αφορμή για έναν αναστοχασμό πάνω στην ελληνική ταυτότητα και τα όσα τη συνθέτουν. Χάρις τη γενναιόδωρη και εθελοντική συνδρομή του Θωμά Αθανασίου (ένος σπουδαίου διαδικτυακού φίλου του πτηνού), οι δύο αυτές αναρτήσεις μεταφράστηκαν στα αγγλικά για το διεθνές ακροατήριο (τα λινκς εδώ και εδώ).


Και στη θέση νούμερο ένα: Κυρά-Λωξάντρα, θα με πας στο Μπαλουκλί; Η βόλτα μου με την Λωξάντρα και οι σκέψεις που προσπάθησα να κεντήσω πάνω στον καμβά του κειμένου της Μαρίας Ιορδανίδου είναι για μένα μία από τις κορυφαίες και πιο ευαίσθητες στιγμές αυτού του μπλογκ. Ένας περίπατος που φθάνει με έναν τρόπο στο σημείο αφετηρίας του, στο λόγο ύπαρξής του: στη μαμά.

Ναι, στη μαμά.

Στη διάρκεια αυτής της διαδρομής των δέκα χρόνων, έχασα και τους δύο γονείς μου. Δυστυχώς, το 2004 και το 2014 δεν είναι απλώς η εκκίνηση και το φινάλε μίας δεκαετίας αναρτήσεων, αλλά δύο χρονολογίες που με πονάνε. Και με προσδιορίζουν. Είναι οι δύο πιο δύσκολες χρονιές της ως τώρα ζωής μου.

Αυτοβιογραφικό; Ναι, αυτό είναι ετούτο το μπλογκ. Χωρίς (ελπίζω) να γίνεται ποτέ ριάλιτι, στην πραγματικότητα, είναι με έναν τρόπο αυτοβιογραφικό. Για εμένα, σου μιλάω. Τις σκέψεις μου μοιράζομαι μαζί σου. Με την ειλικρίνια που θα μίλαγα στον πιο δικό μου άνθρωπο. Και σε ευχαριστώ. Που είσαι εδώ μαζί μου. Και μου κρατάς το χέρι.

24 σχόλια :

  1. εμεις σ´ ευχαριστουμε πτηνο που μας κρατας συντροφια και μας ταξιδευεις σε μερη που δυσκολα θα μπορουσαμε να επισκεφθουμε. να εισαι παντα καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι κι εσύ ζούπερ καλά! Και φχαριστώ που έρχεστε στα περαδώθε και με συντροφεύετε στην κάθε βόλτα στο οπουδήποτε.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, μάι ντίαρ Afro!

      Διαγραφή
  2. Πιγκουίνε, δεν είναι όμορφο να μοιράζεσαι κομμάτια του εαυτού σου; Εσύ το κάνεις συναντώντας μας με το δικό σου τρόπο... Καλές αναρτήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι απλά ωραίο: υπέροχο είναι!!! Διότι τί νόημα έχουν οι ομορφιές και οι εμπειρίες της ζωής, αν δεν τις μοιράζεσαι;

      Καλά ταξίδια νάχουμε όλοι μας, καλή μου io anna!!

      Διαγραφή
  3. σ' ευχαριστώ που υπάρχεις, επειδή ομορφαίνεις και τις δικές μας δύσκολες στιγμές.

    Χ.Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαρά μου μεγάλη, αν τυχόν συμβάλουν οι αναρτήσεις στη βελτίωση της διάθεσης!
      Είναι πολύ δύσκολη η καθημερινότητα για πολλούς από εμάς. Και χρειαζόμαστε όλοι ένα χαμόγελο, μία βόλτα και ένα ταξίδι στο παραπέρα μας.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, Χ.Τ.

      Διαγραφή
  4. πτηνό μου δεν ήξερα πως έχασες τον πατέρα σου....να ζήσεις να τους θυμάσαι !
    Κι εμείς σε ευχαριστούμε για όσα μας δείχνεις και μας μαθαίνεις!
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, Νάσια. Ειλικρινά.
      Ήταν δύσκολη η χρονιά αυτή. Δεν μπορείς να φανταστείς.
      Και ήταν τόσο εκτιμητέα η πρώτη πρωινή σου καλημέρα. Πολύ περισσότερο από όσο μπορείς να φανταστείς.

      Τα φιλιά μου και τις ζούπερ ευχές μου.

      Διαγραφή
  5. Υπέροχα όλα και πολύ πολύ αγαπημένα! Μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιο από αυτά!
    Σ'ευχαριστούμε που τα μοιράζεσαι όλα αυτά μαζί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήτε κι εγώ μπορώ ακριβώς να ξεχωρίσω κάποιο. Εντάξει, μπορώ να σου πω εύκολα ποιες αναρτήσεις δεν μου "βγήκαν" καθόλου. Αλλά υπάρχουν αρκετές που αγαπώ και τις διασκέδασα όταν τις έγραφα.

      Ευχαριστώ λοιπόν κι εγώ από μεριάς μου που τα μοιράζεστε κι εσείς μαζί μου.

      Τα φιλιά μου, Σοφία! :)

      Διαγραφή
  6. Πολύ τρυφερός και συγκινητικός! Σ'ευχαριστώ για το μοίρασμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ, μάι ντίαρ lulasailor!
      Νάναι το ταξίδι συναρπαστικό κι ευχάριστο εύχομαι. Για όλους μας!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Εγώ σε ευχαριστώ για όλες τις συγκινήσεις που μου έχεις δώσει , για τα ταξίδια ( που μάλλον δεν θα κάνω ποτέ) για τα αστεία , για όλα!
    Ούτε που πήραμε είδηση ότι όταν πέρασες πριν λίγους μήνες τα δύσκολα έχασες και τον πατέρα σου τελικά.Όλα τα περνάς με τεράστια αξιοπρέπεια !
    Να τους θυμάσαι πάντα με αγάπη και χαρά!
    Το 2004 ήταν και για μένα η χειρότερη χρονιά μου ever (χώρισα) και το 2014 είναι ως τώρα μεγάλη πληγή!
    Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι τα καλύτερα! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά αυτά τα τεσσάρια δεν είναι γουρλίδικα. Σύμφωνα με τους Γιάπωνες (που κάτι παραπάνω ξεύρουν για τέτοια θέματα), το τέσσερα είναι πολύ γκαντέμικο νούμερο και μακριά από μας. Ελπίζω λοιπόν σε καλύτερες μέρες. Και για σένα και για μένα. Ελπίζω σε πλούσιες εμπειρίες. Σε αγαπημένες στιγμές. Και κυρίως, ελπίζω σε χαρούμενη και ωφέλιμα συναπαντήματα.

      Σε γλυκοφιλώ και πολύ (ΠΟΛΥ) σε ευχαριστώ που είσαι μαζί μου σε αυτή τη διαδρομή.

      Διαγραφή
  8. Πιγκουίνε, το ξέρεις βέβαια, αλλά θα σου το πω άλλη μια φορά: είμαι πολύ περήφανος για τον ξάδελφό μου. Έχω καμιά ώρα εδώ μέσα και μπαινοβγαίνω σε παλιά ποστ -δυο μού είχαν ξεφύγει - και τα ξαναδιαβάζω κι ειναι ίδια η απόλαυση με την πρώτη φορά.

    Γερός δυνατός να σαι, να σε χαιρόμαστε, συγγενείς και φίλοι! Και βουρ για τη δεύτερη δεκαετία της ζωής σου ως πτηνό


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ εξάδελφε, είμαι κι εγώ πολύ πράουντ πούχω τέτοιες εκλεκτές συγγένειες. Πτηνά ενωμένα, ποτέ νικημένα! Και όχι, δεν βάζουμε το ράμφος κάτω με την καμία!

      Νάσαι κι εσύ πάντα καλά, αισιόδοξος, χαμογελαστός και ευτυχισμένος. Και να πετάς ψηλά -πολύ ψηλά- πάνω από τα προβλήματα, τις έγνοιες και τις κακοτοπιές.

      Τα φιλιά μου, πτηνέ!

      Διαγραφή
  9. Πάντα θα σου κρατάμε το χέρι πιγκού γιατί νομίζεις ότι εμείς μπορούμε χωρίς αυτό;
    Η λίμνη Καιάφα και η Λωξάντρα με το Μπαλουκλί της είναι τα πιο αγαπημένα μου!
    Δεν ξέρω τα έχω μέσα μου πάντα και ομολογώ ότι τα ξαναδιαβάζω μερικές φορές!
    Πολλά φιλιά πιγκού μας και να είσαι πάντα εδώ να μας πηγαίνεις βόλτες και ταξίδια εννοείται κρατώντας μας από το χέρι.
    Καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Έλενα, η λίμνη Καϊάφα και το Μπαλουκλί είναι -όπως είδες και από τη λίστα- από τις πιο αγαπημένες μου αναρτήσεις. Αχ, όσο μεγαλώνω τόσο πιο νοσταλγικός γίνομαι. Αλλά φαντάζομαι αυτή είναι και η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

      Ευχαριστώ πολύ που με διαβάζεις, που με συντροφεύεις, που μου κρατάς το χέρι. Και σου εύχομαι τα καλυτερότερα. Σε όλα τα επίπεδα: πάνω, κάτω, διαγωνίως και καθέτως!

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  10. Χρόνια πολλά Πιγκουίνε μας! Εδώ μάζεψες και τις δικές μου αγαπημένες αναρτήσεις, αν και πρώτη εγώ κατατάσσω την "Ιδανική μου Πατρίδα" γιατί έμεινε χαραγμένη στο μυαλό μου και συγκινούμαι ακόμα και τώρα όταν τη διαβάζω...
    Να είσαι καλά να συνεχίσεις να μας ταξιδεύεις με αυτό τον μοναδικό τρόπο που μόνο εσύ γνωρίζεις! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην "Ιδανική μου Πατρίδα" προσπάθησα να κάμω κάτι πολύ μεγάλο σε ένα πολύ μικρό κείμενο: να ανασυνθέσω τα συστατικά της ιδεατής ελληνικής ταυτότητας, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ. Δύσκολο πράμα. Κι ας βοήθησε τόσο, η επίσκεψή μου στο παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη. Κι ας βοήθησαν τόσο οι ήχοι, οι μουσικές, οι πίνακες, τα γλυπτά, οι φωτογραφίες.

      Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι τα κατάφερα. Αλλά προσπάθησα. Και το κείμενο εκείνο αγαπήθηκε πολύ. Και διαβάστηκε από χιλιάδες κόσμο. Και στα ελληνικά και στα αγγλικά. Εντυπωσιακό είναι, τώρα που το σκέφτομαι.

      Πολύ σε ευχαριστώ για τις ευχές σου. Να είσαι κι εσύ ζούπερ καλά και να ταξιδεύεις. Στα μέρη και στους ανθρώπους που αγαπάς! Πολλά, πολλά φιλιά, Rylie!

      Διαγραφή
  11. Καλαμιά στον Κάμπο5 Οκτ 2014, 3:17:00 μ.μ.

    Εμένα, ξέρεις ότι μου αρέσει ό,τι και να γράφεις, δεν μπορώ να διαλέξω τι μου άρεσε περισσότερο -εκτός από τα ταξιδιωτικά που έχω ήδη αποφασίσει- γιαυτό τα ξαναλέμε σε 10 χρόνια για να σχολιάσουμε ό,τι ακολουθήσει από σήμερα και μπρος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εμεις σε ευχαριστουμε που υπαρχεις και γραφεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Και σιγά μην σου αφήσω ποτέ το χέρι!
    Εκεί θα στο σφίγγω και θα με σέρνεις πίσω σου θες δε θες...
    Χρόνια πολλά πτηνό μου!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το χέρι θα στο κρατώ!
    Τα νυχάκια να προσέξεις, αν και ξέρω πως μας αγαπάς!
    Χρόνια σου πολλά καλό μου πτηνό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts