Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Μα κε μπέλα Πέλλα!



Καλές κι ωραίες οι Αιγές, αλλά που και που χρειάζεται και μία αλλαγή για να ανανεώνεται η διάθεση. Αυτό σκέφτηκε ο Αρχέλαος ο Α' και απεφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Μακεδονίας στην Πέλλα. Που ήταν σε ευήλιο και ευάερο σημείο, δίπλα στη θάλασσα. Αλλά μην βιαστείς να φορέσεις το μαγιώ σου και τα μπρατσάκια, διότι σε περιμένει απογοήτευση: η θάλασσα σηκώθηκε κι έφυγε από ετούτο το μέρος πριν μερικούς αιώνες. Που σημαίνει ότι γαλάζια σημαία πάπαλα.


Καλά το κατάλαβες, είμαστε στην Πέλλα. Σε έναν εξαιρετικό αρχαιολογικό χώρο. Στην καρδιά της Μακεδονίας. Σε έναν τόπο που έπλασαν και αναδιαμόρφωσαν οι ποταμοί Αξιός, Λουδίας και Αλιάκμονας. Που με τις προσχώσεις τους άλλαξαν τη γεωγραφία της και από εκεί που ήταν παραθαλάσσια, τώρα τη βρίσκεις εν τω μέσω ενός μεγάλου κάμπου.


Παρότι δεν έχει ανασκαφεί ολόκληρη, τα όσα βλέπεις μαρτυρούν πως επρόκειτο για μία λαμπρή πόλη, αντάξια της δύναμης των ανερχόμενων τότες Μακεδόνων. Και δίνεις τα συγχαρητήριά σου στον Αρχέλαο που την ίδρυσε. Εδώ πιο πάνω, στην κορφή ενός λόφου, είχε σιάξει το παλάτι του. Και επειδής ήταν και ιντελεκτουέλ, είχε καλέσει στην αυλή του φημισμένους άρτιστς όπως ο ζωγράφος Ζεύξης (ο σκέτος Ζεύξης, όχι ο Ρίου-Αντιρίου), ο ποιητής Τιμόθεος και βεβαίως, ο Ευριπίδης που πέθανε εκεί γράφοντας την τραγωδία Αρχέλαος. Που προφανώς ήταν παραγγελιά. Αν και μεταξύ μας, εγώ αν ήμουν Αρχέλαος, δεν θα με ήθελα σε βερσιόν τραγωδίας. Ίσως κάτι σε πιο κοινωνικό, άντε κάνα μιούζικαλ, ένας Δαλιανίδης.


Η Πέλλα διαθέτει ωραιότατη ρυμοτομία, αποχετευτικό σύστημα και γενικά όλα τα κομφόρ μίας σύγχρονης πόλης. Αλλά εκείνα που σου κάμουν τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι τα ψηφιδωτά δάπεδα. Που εικονίζουν μυθολογικές σκηνές και έχουν υπέροχες διακοσμήσεις και μπορντούρες με λουλουδάκια, κρινάκια, ζωάκια.


Μερικές δεκαετίες μετά το θάνατο του Αρχέλαου, στο θρόνο της Μακεδονίας, ανέβηκε ο Φίλιππος ο Β'. Και η Πέλλα έφθασε στο μέγιστο της ακμής της. Και έγινε η σημαντικότερη πόλη της Ελλάδας, γνωρίζοντας πληθυσμιακή και οικονομική έκρηξη. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι τη στιγμή που έπεσε στα χέρια των Ρωμαίων, οι οποίοι κατέλαβαν τη Μακεδονία το 168 π.Χ. Και σαν να μην έφθανε που φλομώσαμε στο μακαρόνι και την πίτσα, μας βρήκε και ένας σεισμός το 90 π.Χ. -πόσα ν'αντέξει κι αυτή η πόλη;


Κι όμως! Η θρυλική Πέλλα καταφέρνει και επιβιώνει -με νέα χάραξη από τους Ρωμαίους και άμεση πρόσβαση στην Εγνατία Οδό- και υπάρχουν αναφορές σε αυτήν έως και τα μέσα του 7ου αιώνα μ.Χ.


Σου έχω (α) καλά νέα, (β) πολύ καλά νέα και (γ) κακά νέα. Από πού θέλεις να ξεκινήσω; Εντάξει, πρώτα τα καλά: ο χώρος είναι ιδιαίτερα φροντισμένος και φαίνεται πως υπάρχει σχεδιασμός για ευρύτερες ανασκαφές και παρεμβάσεις. Γίνεται μάλιστα μία προσπάθεια για μερική ανοικοδόμηση, ώστε να μην βλέπεις μόνο διάσπαρτες πέτρες και μερικές όρθιες κολώνες, αλλά να σου γίνεται σαφής ο τρόπος δόμησης και οργάνωσης της πόλης. Με ήπιες κατασκευαστικές προσθήκες. Νοτ μπαντ!



Αλλά τα πραγματικά καλά νέα είναι τα εξής: εδώ και λίγο καιρό, η Αρχαία Πέλλα διαθέτει το δικό της ζούπερ μονδέρνο μουσείο. Πούναι άριστα εξοπλισμένο και εγκιβωτίζει με άρτιο τρόπο τα αριστουργήματα που έχουν βρεθεί εδώ.


Και αλήθεια σου το λέω αγαπημένε αναγνώστα, έμεινα άφωνος με ετούτο το θαυμάσιο μουσείο. Παρακολούθησα με ενδιαφέρον το εισαγωγικό βιντεάκι, διάβασα με προσοχή τις επεξηγηματικές λεζάντες στις προθήκες, εθαύμασα τα αγάλματα, τα ψηφιδωτά και τα ειδώλια.


Και φθάνω στα κακά νέα: επισκέπτες γιοκ. Τί κι αν πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες αρχαίες πόλεις της Ελλάδας; Τί κι αν διαθέτει πλέον ένα μουσείο αντάξιο της ιστορίας και των ευρημάτων της; Τί κι αν έχει γίνει δουλειά στην ανάδειξη των εκθεμάτων και στη διαμόρφωση σύγχρονης μουσειακής αισθητικής; Η Πέλλα παραμένει άγνωστη και αδιάφορη για το ευρύ κοινό. Ναι, το ίδιο κοινό που πατάει λάικ σε κάθε νέα ανακοίνωση για την Αμφίπολη.


Έχει βεβαίως και τα θετικά του, το να είσαι ο μόνος επισκέπτης του μουσείου. Η φύλακας ουχί μόνο με συνόδευε ανά τις αίθουσες, αλλά μου έκαμε και μία πέρσοναλ ξενάγηση. Όπου έμαθα πολλά και ενδιαφέροντα πράματα. Όπως ας πούμε ότι η Πέλλα διέθετε τη μεγαλύτερη γνωστή αγορά του αρχαίου κόσμου: ένα γιγάντιο κόμπλεξ 70.000 τ.μ. (σου υπενθυμίζω ότι το Μολ Άθενς είναι 50.000 τ.μ.). Το οποίο γκρεμίστηκε με το σεισμό. Και στα ερείπιά του, βρέθηκαν εμπορεύματα πούχαν ξεμείνει, νομίσματα από το ταμείο των εμπόρων και άλλα, πολλά ενδιαφέροντα μικροαντικείμενα.


Στο μουσείο, θα ιδείς βέρι ιμπρέσινγκ εκθέματα, όπως ετούτο το μαρμάρινο, υπέρκομψο τραπέζι. Που αν είσαι τύπος Βερσάτσε, το θέλεις στο σαλόνι σου. Συνδυασμένο με έναν καναπέ δια χειρός Βαράγκη. Και ένα περσικό χαλί με λαχούρια.


Ή ετούτο το κομμάτι αποκατεστημένης τοιχοποιίας.


Με τα ωραία, έντονα χρώματά του και τις διακοσμήσεις του. Όχι που πας εσύ σήμερα και βάφεις όλο το σπίτι εκρού και νομίζεις πως είσαι και μονδέρνος.


Και βεβαίως αγαλματίδια, λήκυθοι, νοσμίσματα, κοσμήματα, χρυσά στεφάνια. Τοποθετημένα με έγνοια και συνέπεια, σε θεματικές ενότητες. Για την καθημερινή ζωή, το δημόσιο βίο, τη θρησκεία, τις ταφές (κουνήσου από τη θέση σου) και το ανάκτορο. Όλα ζούπερ ενδιαφέροντα και διδακτικά!


Σαστισμένος από τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και συνεπαρμένος από την ιστορία αυτού του μέρους, ολοκλήρωσα τη βόλτα μου, αρκετά προβληματισμένος. Διότι εδώ έχουμε μία περίπτωση που δεν μπορείς να επιρρίψεις ευθύνες στο κράτος για αναλγησία και ασυνέπεια. Εντάξει, μπορεί να μην έχει προχωρήσει η ανασκαφή όσο θα έπρεπε, αλλά αυτό που βλέπεις είναι ιδιαίτερα προσεγμένο και τελοσπάντων το μουσείο είναι υποδειγματικής αισθητικής και εκθεσιακής αντίληψης. Αλλά επισκέπτες δεν. Κι έρχομαι και επιβεβαιώνω: πως δεν είναι εντέλει μόνο το κράτος, το πρόβλημά μας. Αλλά κυρίως εμείς οι ίδιοι. Που το όποιο ενδιαφέρον μας είναι υποκριτικό και επιφανειακό, που η όποια έγνοια μας για την ιστορική μνήμη περιορίζεται στα προκάτ συνθήματα περί ελληνικότητας της Μακεδονίας και που η κάθε μας αναφορά στον αρχαίο πολιτισμό και τα μνημεία μας είναι προσχηματική και αφελής. 

16 σχόλια :

  1. εντάξει Πίγκου αλλά και πάλι φταίει ολίγον το κράτος ,γιατί πού είναι η παιδεία που προσφέρει ; Η ενημέρωση; Πόσες εκδρομές γίνονται στους αρχαιολογικούς χώρους και πόσες 4ήμερες στα κλαμπάκια των μεγαλουπόλεων; Η μυθολογία διδάσκεται στην Γ'Δημοτικού κι απο κει και πέρα τι ξέρεις πως διδάσκεται και πώς μέχρι το τέλος του Λυκείου; Μένω στον Πύργο ,15 λεπτά από την αρχαία Ολυμπία και ο γιος μου πηγαίνει στην Β'Λυκείου! ΠΟΤΕ ως τώρα δεν πήγαν ΟΥΤΕ ΜΙΑ επίσκεψη στην Ολυμπία με το σχολείο τους !Πουθενά στη Γλώσσα δεν εχουν διδαχτεί για τον πλούτο της χώρας μας ,παρά χρόνια τωρα αναμασώνται τα ίδια και τα ίδια θέματα .Ο ''εξορισμός'' του αρχαίου πλούτου απο το σχολείο είναι φανερός.Κριτήριο επιλογής των γνώσεων που πρεπει να αποκτήσει ο μαθητής δεν ειναι η καλλιέργεια του πνευματικού και ψυχικού κόσμου....όλα αυτά θεωρούνται ανώφελα ........
    Καλά ,Πίγκου ,εσένα ένα άγαλμά σου σε κάθε μουσείο πρέπει να στο στήσουν χαχαχα
    Καλημέραααααααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γράφω και βιαστικά το πρωί...ήθελα να συμπληρωσω πως φυσικά ειναι και προσωπική μας ευθήνη! Ο πατέρας μου Πίγκου ,με το ζόρι τελειωσε την Τετάρτη Δημοτικού ,αλλά θυμάμαι που μας πήγαινε ,(αφού ειχε διαβασει πρωτα στην εγκυκλοπαίδεια τότε ) στον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα και μας εξηγούσε όσα ήξερε ή στην Ολυμπία ,στους Δελφούς....οι νέοι γονείς από όσο έχω καταλάβει ,βαριούνται να μεταφέρουν γνώσεις στα παιδιά τους! Τα πάμε στην παιδική χαρά ,τα παρατάμε για λίγες ώρες ,να κουραστούν ,να ''ξεραθούν'' το βράδυ! Για ό,τι μας ρωτήσουν ,δεν ασχολούμαστε αν δεν το ξερουμε να το ψαξουμε και να τους το εξηγήσουμε ,παρά λέμε '' ρώτα τη δασκάλα σου''......

      Διαγραφή
    2. Έχεις πάρα πολύ δίκιο! Το κράτος πράγματι οφείλει να καλλιεργεί και τη φιλομάθεια και το ενδιαφέρον των παιδιών για τις τέχνες και τον πολιτισμό. Αλλά επειδής δεν το κάμει (απίστευτο το παράδειγμα με το σχολείο του γιου σου!), η ευθύνη μετακυλίεται αναγκαστικά στην οικογένεια. Και ευτυχώς τα παιδιά σου έχουν γονείς που νοιάζονται και είναι τυχερά (όπως ήσουν κι εσύ ως παιδί) και θα επισκεφθούν τέτοιους χώρους και θα μάθουν και θα ανοίξει το μυαλό τους. Αλλά απ'ό,τι φαίνεται τριγύρω, αυτός δεν είναι ο κανόνας. Οι περισσότεροι είναι καταδικασμένοι στην άγνοια, την αδιαφορία και εντέλει την αμάθεια.

      Μεγάλη -και στενάχωρη- συζήτηση ανοίξαμε!

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα Πιγκού :))

    ζούπερ όπως πάντα η ξενάγησή σου και το μιουζίουμ πολύ εντυπωσιακό. Είναι πολύ κρίμα που δεν διαφημίζονται στην τηλεόραση αυτά τα πράγματα, να ενδιαφερθεί ο κόσμος να τα επισκεφτεί.
    Και σε μια πιο ανάλαφρη νότα τώρα, τη θάλασσα εκεί ήθελα να τη δω! Θα με πεις τώρα αν εκεί έβλεπες τη θάλασσα εσύ που θα ήσουν μαρή Σαλονικιά; στα βαθιά με τα μπρατσάκια/παπάκια;;;;
    :D
    Καλά που έχει κι εσένα το υπουργείο Πολιτισμού και του κάνεις τη δουλειά του...
    Φιλιά, καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες; Κατά βάση θα έπρεπε να με πληρώνει το Υπουργείο Πολιτισμού (και το Παιδείας μη σου πω) και να με χρηματοδοτεί στα πέρα-δώθε μου. Λες να τους το προτείνω; Αν και νομίζω ότι δύσκολα θα βάλουν στο πέιρολ τους ένα πτηνό... :)

      Πολλά, πολλά φιλιά, Έφη!

      Διαγραφή
  3. Πτηνό μου καλημέρα είναι πολύ δύσκολο όπως καταλαβαίνεις σε χρεωκοπημένη χώρα να συντηρείς κάτι τέτοιο πάλι καλά που υπάρχει και μουσείο.
    Στο έχω ξαναπεί όλα ξεκινάνε από την παιδεία.
    Είναι δυνατόν να μαθαίνουν στα παιδιά ότι βλακεία υπάρχει στην ιστορία (διασταυρωμένο αν δεις το βιβλίο της κόρης μου στην Τετάρτη θα καταλάβεις) και να μην τους μαθαίνουν όλα αυτά που μπορούν να τα δουν κιόλας και να τους μείνουν;;
    Δυστυχώς αυτοί είμαστε και θα είμαστε γιατί μάλλον δεν θέλουμε να ξέρουμε τα σημαντικά.
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Ιστορία -όπως και τα περισσότερα μαθήματα- διδάσκονται στο ελληνικό σχολείο, στεγνά και θεωρητικά. Θα έπρεπε να είναι παιχνίδι, εμπειρία, διαδραστική μάθηση και (πάνω απ'όλα) έρευνα! Έχουν αλλάξει οι εποχές, έχουν αλλάξει και οι απαιτήσεις. Και πλέον η απλή ανάγνωση κειμένων δεν επαρκεί για την κατανόηση και την αφομοίωση της γνώσης.

      Αλλά δυστυχώς, το Υπουργείο Παιδείας προφανώς δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  4. "Ραπουνζέλ"7 Οκτ 2014, 10:04:00 π.μ.

    Κι επανερχόμαστε λοιπόν στο θέμα σχολείο και πόσα κενά έχει!
    Ιδέα: Μαζεύεις όλες αυτές τις αναρτήσεις σου με τις υπέροχες φωτογραφίες και τις μοναδικές περιγραφές σου, τις κάνεις ένα ωραιότατο βιβλίο/βιβλία, μαζεύουμε υπογραφές και ζητάμε από τον υπουργό παιδείας να το συμπεριλάβει στις διδακτικές ώρες, έστω μια φορά την εβδομάδα και χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί/διαγωνιστεί ο μαθητής, και ίσως έτσι μέσα στα 12 χρόνια βασικής εκπαίδευσης να κατάφέρουμε να κάνουμε τα παιδιά να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου τους και να τους μείνει κάτι!
    Φιλιά πολλά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη "Ραπουνζέλ" (χμ!), αν εκδοθεί το πτηνό σε μορφή σχολικού βιβλίου, νομίζω ότι θα με κυνηγούν να με τσουρομαδήσουν ολημερίς! Διότι το ελληνικό σχολείο δεν αντέχει το χιούμορ (δεν έχει καθόλου πλάκα, μέσα του), δεν μπορεί επ'ουδενί να ξεπεράσει την παλιακή σοβαροφάνειά του και γενικώς απευθύνεται στους ανήλικους με τον πιο ξεπερασμένο και βαρετό τρόπο.

      Αχ, πόσα πολλά πρέπει ν'αλλάξουν σ'αυτήν τη χώρα για να πάμε παρακάτω!

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  5. Πιγκουινακι μου καλημερα!!!!!!!!Ηρθες στα μερη μας και δεν ενημερωνεις;;;; Με λαχταρησες ευχαριστα"Αμαν ηρθε στην Πελλα " ειπα μολις ειδα τη φωτογραφια της αναρτησης. Δε φτανει μονο η μεριμνα του κρατους,ειναι αγκαια η σγωγη απο το σπιτι και η ευαισθησι των "δασκαλων".Επισκευθηκαμε την Πελλα, με το σχολειο της Ποτιδαιας Χαλκιδικης,οταν η κορη μου ηταν "προνηπιο".Την επωμενη μερα,ειχε περιγραψει στην εντυπωσιασμενη νηπιαγωγο της ολες τις ξεναγησεις της εκδρομης (Πελλα, Εδεσσα, Ναουσσα, Βεργινα).Αν δε διαβαζαμε αναμεσα στα καθημερινα παραμυθια ,ιστορικα κομματια γραμμενα για παιδια,δεν ξερω αν θα μπορουσε να το κανει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες πόσο μεγάλη επίδραση ασκεί στα παιδιά (ακόμα και τα παιδιά πολύ μικρής ηλικίας) μία επίσκεψη σε τέτοιους χώρους; Εγώ το λέω και σε φίλους και γνωστούς: "πάρτε το παιδί και ανεβάστε-το στην Ακρόπολη!" "Μα είναι μικρό ακόμα, τί θα καταλάβει;" "Δεν έχει σημασία αν θα καταλάβει τί είναι ο Παρθενώνας και τί ο Ναός της Απτέρου Νίκης, σημασία έχει η εμπειρία -και είναι εξαιρετικά εντυπωσιακή εμπειρία, η ανάβαση σε αυτά τα υπέροχα μαρμάρινα σκαλοπάτια και η είσοδος από τα Προπύλαια και η θέα από το βράχο! Είναι μία εντυπωσιακή εικόνα που θα του μείνει για πάντα αποτυπωμένη ασυνείδητα στη μνήμη!".

      Δεν θέλει πολύ κόπο και προσπάθεια. Θέλει καλή διάθεση και λίγο ποιοτικό χρόνο με το παιδί. Έτσι νομίζω.

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  6. Καλαμιά στον Κάμπο7 Οκτ 2014, 3:25:00 μ.μ.

    Εντάξει, να συμφωνήσω μαζί σου και να το δεχτώ ότι φταίμε κι εμείς, οι επιφανειακοί, οι υποκριτές, οι προσχηματικοί και οι αφελείς.
    Η τοπική αυτοδιοίκηση, όμως, τι κάνει; Αυτοί οι δημοτικοί άρχοντες, οι φορείς και οι στυλοβάτες της τοπικής κοινωνίας που ξέρουν να στήνουν θερινά πανηγυράκια με καλλιτέχνες της αρπαχτής ή που κάνουν γιορτές της πίτας, της αγκινάρας, του μπακαλιάρου και της σαρδέλλας, δεν έχουν ευθύνη;
    Γιατί δεν προωθούν την ιστορία του τόπου τους; Δεν ξέρω με ποιον τρόπο. Να βρούν πώς.
    Ακόμα κι αν φταίει το κράτος που ολιγωρεί -εδώ προφανώς όχι γιατί μάλλον έχει κάνει το καθήκον του- οι υπόλοιποι της τοπικής κοινωνίας τι κάνουν;
    Εχεις δείξει κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις που τα μνημεία έχουν αφεθεί στη τύχη τους και κάθε φορά που τα διαβάζω αυτά σκέφτομαι :εκείνοι που μένουν εκεί γύρω τι κάνουν για να βοηθήσουν την κατάσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μπαίνεις σε ένα μεγάλο θέμα: την ευθύνη των τοπικών κοινωνιών. Που αντί να προωθούν, να αναδεικνύουν και να αγκαλιάζουν τους πολιτιστικούς θησαυρούς τους, αδιαφορούν και μήτε περνάει από το μυαλό τους ότι είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό τους στοιχείο. Που μπορεί να τους οδηγήσει στο παραπέρα. Οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά. Που αν το αγαπήσουν και το φροντίσουν, αν σιάξουν ιστοσελίδες, αν το συζητήσουν, αν στήσουν και υποστηρίξουν εκδηλώσεις, θα έρθει ο κόσμος στον τόπο τους. Και θα κερδίσουνε όλοι πολλαπλώς.

      Το κακό δεν είναι ότι έχω αμέτρητα τέτοια παραδείγματα αδιαφορίας ανά την Ελλάδα. Το κακό είναι ότι έχω και αμέτρτητα τέτοια παραδείγματα ζούπερ ανάδειξης και αξιοποίησης του τίποτα, στο εξωτερικό. Και όταν λέω του "τίποτα", εννοώ του "τίποτα". Διότι μπροστά π.χ. στο Παλάτι του Νέστορα στη Μεσσηνία (λέω τυχαίο παράδειγμα) που συνδέεται με τα ομηρικά έπη, τί να σου πει το τυχάρπαστο μεσογκρεμισμένο Αββαείο του 16ου αιώνα μ.Χ.; Κι όμως, καταφέρνει το Αββαείο να κερδίσει σε όρους επισκεψιμότητας. Μακράν.

      Θα επανέλθω με τέτοιες περιπτώσεις γιατί έχουν ενδιαφέρον.

      Την καλημέρα μου, Καλαμιά μου!

      Διαγραφή
  7. Μα κε μπέλο ποστ πτηνό μου, ο αχαϊρευτος τόσα χρόνια πάνω κάτω μόνο το λευκό τον Πύργο έβλεπα... τώρα είναι αργά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρώτον, ποτέ δεν είναι αργά. Δεύτερον, ελπίζω νάχεις πολλά ακόμα ευχάριστα πάνω κάτω και πηγαινέλα (γενικώς και όπως τα θέλεις). Και τρίτον, είναι τελοσπάντων υπέροχος και ο λευκός ο Πύργος! :)

      Τα φιλικά μου και τις καλημέρες μου, Τρεμ.

      Διαγραφή
  8. Συνήθιζα παλιότερα να επιρρίπτω τις μεγαλύτερες ευθύνες στο σχολειό, γιατί δεν μπορούσα να του βρω ελαφρυντικά. Ούτε η ρίψη ευθυνών στους ανωτέρους ούτε η τρικλοποδιά στην έμπνευση ούτε η χειραγώγηση της πρωτοτυπίας, τίποτε, μα τίποτε δεν μπορούσε να μου δικαιολογήσει την κατάσταση. Αντιθέτως τα άλλοθι του γονιού μού φαίνονταν πειστικότερα..., έλλειψη επαρκούς γνώσης, χρόνου, κατάλληλων εφοδίων. Από τη στιγμή, όμως, που έγινα γονιός και αυτά τα άλλοθι μου φαίνονται πλέον φαιδρά κι εύκολα καταρριπτέα. Ίσος καταμερισμός ευθυνών, λοπόν, στο έπακρο! Το Μουσείο... ε κ π λ η κ τ ι κ ό !

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.