Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Δέκα Χρόνια Επιτυχίες: τα δέκα καλύτερα αρχαιολατρικά!



Είπαμε, είμαι αρχαίος μπλόγκερ. Μη σου πω, θυμάμαι την Αμφίπολη όταν ήταν ακόμα στα μπετά. Αλήθεια πάντως, όταν ξεκίνησα, ήμασταν εξαιρετικά λίγοι στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Και από εκείνους τους πρωτοπόρους του αθλήματος, έχουν μείνει μόλις δυοτρεις πούναι ακόμα σχετικά ενεργοί. Κι είναι πράγματι πολύς καιρός τα δέκα χρόνια για να παραμείνει κανείς αφοσιωμένος σε μία διαδικτυακή χομπίστικη ενασχόληση. Αλλά νά που το πτηνό έμεινε. Και παρότι ήσαν κάμποσες οι φορές που πέρασε από το μυαλό μου να κατεβάσω ρολά και να πάει ο καθένας σπίτι του, συνέχισα και συνεχίζω.

Αλλά άστα αυτά τώρα, διότι ήρθε η ώρα για τη δεύτερη λίστα! Είπαμε ντε: ένεκα της επετείου, τρέχει μία αναδρομή στα καλύτερα των δέκα αυτών χρόνων! Ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα είναι τα αρχαιολατρικά ποστς! Πρώτον, διότι μου δίνουν την ευκαιρία να προσεγγίζω την ιστορία με τον δικό μου (ελαφρώς πειραγμένο) τρόπο και δεύτερον, διότι θεωρώ πως αξίζει τον κόπο να συζητάμε για αυτά τα τόπικς ξανά και ξανά, πέρα από διδακτισμούς και σοβαροφάνειες.

Κατηγορία δεύτερη: Τα δέκα καλύτερα αρχαιολατρικά


10. Επιστροφή στο Λύκειο: Εντάξει δεν χρειάζεται να ξαναφορέσεις τη μπλε ποδιά, μήτε να ετοιμάσεις σκονάκι για τ'Αρχαία (θ'αντιγράψεις από την Πετροβασίλη!). Διότι αυτό δεν είναι το λύκειο από το οποίο αποφοίτησες. Αλλά το Λύκειο από το οποίο ξεκίνησες. Κι εσύ κι εγώ και όλοι μας. Διότι εδώ είναι που ο Αριστοτέλης πήρε από το χεράκι την ανθρωπότητα και τη βοήθησε να κάμει ένα άλμα στη γνώση. Εξαιρετικό.


9. Τα χάλκινα: Τον Πειραιά τον εξεύρουν οι περισσότεροι για τα πλοία του, την ομάδα του και τα παιδιά του (πώς θάθελα να είχα ένα και δύο και τρία...). Αλλά εγώ τον ξεύρω και από τα χάλκινά του. Πούναι μία ομάδα αγαλμάτων με ιδιαίτερη ιστορία. Και βρίσκονται στο (σχεδόν ξεχασμένο, αλλά εξαιρετικό) Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά. Συνδυάζεται και με ουζάκι στο Πασαλιμάνι. 


8. Οινιάδες: Άγνωστος στους περισσότερους, ετούτος ο αρχαιολογικός χώρος, σου επιφυλάσσει εκπλήξεις! Ένα θέατρο, τα ερείπια μιας πόλης και ένα εντυπωσιακό λιμάνι. Που περιέργως βρίσκεται στην καρδιά ενός κάμπου. Στην Αιτωλοακαρνανία. Την αλήθεια μου θα την επώ: πριν βρεθώ κατά κει, μήτε που τόχα ακούσει αυτό το μέρος. Αλλά ήταν τόσο μεγάλη η εντύπωση που μου έκαμε, που διάβασα γι'αυτό, συστήθηκα μαζί του και γίναμε φίλοι.


7. ΜαραθωνοΔρόμος: Τόσο κοντά στην Αθήνα, τόσο γνωστός λόγω του μαραθωνίου και της μάχης, αλλά φοβούμαι εντελώς άγνωστος στους περισσότερους! Ο Μαραθώνας δεν είναι απλώς το πέρασμα για να πας να ρίξεις τις βουτιές σου στο Σχοινιά και τη Νέα Μάκρη. Αλλά αποτελεί ένα βέρι βέρι ίντρεστινγκ αρχαιολογικό περίπατο. Με πολλές στάσεις που θα σε αφήσουν με το στόμα ανοιχτό και κατάληξη σε ένα από τα πιο καλοφτιαγμένα αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα. Πτηνό δίνει ιδέες και για ημερήσιες εξορμήσεις από τας Αθήνας: άντε, σήκω να πάμε!



6. Υπάρχουν τουρκικές αρχαιότητες; Αυτό αναρωτήθηκα κι εγώ όταν μπήκα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης. Και η απάντηση είναι ασφαλώς πως όχι. Το εν λόγω Μουσείο όμως είναι γιομάτο με ενδιαφέρουσες ελληνικές, αιγυπτιακές, ασσυριακές και σουμεριακές αρχαιότητες. Και παρότι τα γκρουπς των Ελλήνων τουριστών το παρακάμπτουν, εγώ σου το προτείνω ανυπερθέτως, αν ποτές βρεθείς κατά κει.



5. Στο Βυθό τωνΑντικυθήρων: Η καλύτερη έκθεση των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα αποτέλεσε την αφορμή για την επιστροφή του κόσμου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Αλλά και για μία ζούπερ ενθουσιώδη ανάρτηση στο μπλογκ. Όπου πτηνό γουργουρίζει από τη χαρά του. Και κοιτάζει με δέος αυτά τα αγάλματα που φθαρμένα από την κατάδυσή τους στο πέλαγος, συνεχίζουν να σε κοιτάζουν με εκφραστικότητα και να σε συγκινούν. Μπόνους, ο περίφημος μηχανισμός -τύφλα νάχουν τα άι-παντ και τα άι-γουότσες!



4. Ελευσίνια Μυστήρια: Πτηνό σε εξόρμηση στην Ελευσίνα. Αναζητώντας τη Φόνη που υφάρπαξε ο Άδης μέσα από τα χέρια της μαμάς Δήμητρας. Αν και εμένα με ξεύρεις, στα οικογενειακά του άλλου δεν θέλω να αναμιγνύομαι, εδώ έκαμα μία εξαίρεση! Διότι το στόρι αυτό -με την προφανή αλληγορία του- αποτελεί τον καμβά για έναν από τους πιο ενδιαφέροντες αναστοχασμούς. Πάνω στον κύκλο της ζωής. Και στα όσα μας διδάσκει η φύση γύρω μας.


3. Η Τίρυνθα και η νόσος των τρελών αγελάδων: Γιγάντιες πέτρες, θεόπαλιες ιστορίες και ένα τοπίο απλώς συναρπαστικό. Στην Τίρυνθα. Ανάμεσα στο Ναύπλιο και το Άργος. Σε μία ανάρτηση που διασκέδασα πολύ όταν την έγραφα. Διότι ναι, υπάρχει η εναλλακτική να πεις τα πράματα κι αλλιώς. Με ένα πνεύμα λιγάκι πιο αλέγκρο, βρε αδελφέ! Δεν συμφωνείς;


2. Βούντενη: Ο παντελώς άγνωστος μυκηναϊκός οικισμός λίγο έξω από την Πάτρα, σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση της λίστας για έναν και μόνο λόγο: για την μεγάλη εντύπωση που έκαμε τότες. Πολλοί ήσαν αυτοί που μου έγραψαν ότι δεν τον είχαν ματακούσει και γουάου και μπράβο και εύγε πτηνό! Πολλοί ήσαν εκείνοι που πήγαν και τον είδαν με τα μάτια τους (όχι για να μη λες ότι τα βγάζω από το μυαλό μου!). Και στ'αλήθεια, το καταφχαριστήθηκα!


1. Αν θες μεγαλοσύνη, έλα ως τη Μεσσήνη: Σ'έχω κατά καιρούς περιπατήσει σε κάμποσους αρχαιολογικούς χώρους εντός και εκτός Ελλάδας. Εντούτοις η Αρχαία Μεσσήνη εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες μου. Και επειδής οι αγάπες δεν κρύβονται, της αφιέρωσα διπλή ανάρτηση (τα λινκς εδώ και εδώ). Δικαιωματικά λοιπόν, της ανήκει η πρώτη θέση στη λίστα.

Το μπλογκ αυτό, μου δίνει ένα βήμα. Κι αν θα ήθελα κάτι να μείνει από αυτά που αραδιάζω είναι η ανάγκη να γνωρίσουμε περισσότερο. Να μάθουμε. Να ασχοληθούμε. Να αγαπήσουμε. Τα όσα υπάρχουν γύρω μας και περνάμε σχεδόν αδιάφορα. Τα όσα υποτίθεται ότι μας έχουν προσδιορίσει, αλλά αγνοούμε ή υποβαθμίζουμε. Ωραίο το Μουσείο της Ακρόπολης, εντυπωσιακή (φαίνεται να είναι) η Αμφίπολη, αλλά η ενασχόλησή μας με αυτά, δεν μπορεί και δεν πρέπει νάναι συγκυριακή. Γιατί υπάρχουν τριγύρω μας (κάτω από τη μύτη μας μη σου πω!) πράματα και θάματα. Αρκεί νάχει κανείς την όρεξη και την περιέργεια να τ'ανακαλύψει.

Πάμε για την επόμενη λίστα; Φύγαμε!

8 σχόλια :

  1. Περιμένω πως και πως και τα υπόλοιπα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να είσαι πάντα καλά πτηνούλι μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πτηνό μου, ΑΚΟΜΑ δεν έχω πάει στη Μεσσήνη. Ούτε στη Βούντενη.
    Αλλά στη Μεσσήνη... Τρεις ώρες δρόμος κι εγώ ακόμα εδώ να αποβλακώνομαι, χωρίς αυτό το ταξίδι .
    Πλιιιιιζ, βάλε μου τις φωνές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλαμιά στον Κάμπο2 Οκτ 2014, 4:12:00 μ.μ.

    Να είσαι πάντα καλά και να μπορείς να ταξιδεύεις, να επισκέπτεσαι, να σουλατσάρεις, να φωτογραφίζεις, να γράφεις, να περιγράφεις και να συνεχίσεις για άλλα δέκα, κι άλλα δέκα, κι άλλα δέκα, κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χιλιόχρονο να είναι (καλά λέμε τώρα, όσο θες) το μπλογκ κι οι περιηγήσεις του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ....Να τα εκατοστήσεις αγαπημένο πτηνό!
    ΄Αντε άνοιξε τα φτερά σου και πέρνα κι απ΄ τα βόρεια...Γιατί τα μουσεία που είναι γύρω μου τα έχω επισκεφτεί ( Κοζάνης - Αιανής- Καστοριάς -...) αλλά η δική σου προσέγγιση πάντα ξαφνιάζει, συγκινεί και ταξιδεύει τον αναγνώστη. Είσαι μοναδικός στο είδος !!
    Εύχομαι πολλά-πολλά χρόνια ακόμη, να μας κρατάς συντροφιά με το ίδιο αμείωτο κέφι που σε διακρίνει...
    Φιλιά γιορτινά....♥
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χάρη σε σένα και τη Βούντενη μάθαμε!!!
    Κίσιζ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.