Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Γκιουλ Μπαχάρ



Η Σαφιγιέ είχε πάρει μαθήματα εξουσίας από την γκραντ μάστερ: την πεθερά της, Νουρμπανού. Κι όταν πέθανε ο αντρούλης της, ο Σουλτάνος Μουράτ ο Τρίτος -ζωή σε λόγου μας- ανέλαβε ως Βαλιντέ Σουλτάν (Βασιλομήτωρ ντε!) να καθοδηγήσει το γιόκα της, τον Μεχμέτ που ανέλαβε την εξουσία.



Ένα από τα πρώτα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει ο τζιέρης της ο Μεχμέτ, ήταν οι Εβραίοι έμποροι. Πούχαν εγκατασταθεί στο Εμίνονου -να, εδώ που βρισκόμαστε, στην άκρη του Κεράτιου- και είχαν γίνει κράτος εν κράτει. Και ουσιαστικά διαφεντεύανε το λιμάνι. Ο γερό-Λαδάς στο ανεξέλεγκτό του.



Εξού και η Σαφιγιέ Βαλιντέ Σουλτάν απεφάσισε να επέμβει χωροταξικώς. Θα δήμευε τις περιουσίες των Εβραίων με πρόσχημα την κατασκευή ενός τεράστιου τζαμιού απάνου στο λιμάνι και θα εμπέδωνε την ισλαμική επιρροή.



Το μπίλντινγκ ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Νταβούτ Αγά (δεν ευκαιρούσε ο Καλιατράβα) και τα πρώτα μπετά πέσανε το 1597, με γκραντιόζα τελετή και τη Σαφιγιέ Βαλιντέ Σουλτάν με κάσκα να κόβει την κορδέλα (δεν ευκαιρούσε ο Αβραμόπουλος).  Εντούτοις, το πρότζεκτ δεν ευτύχησε να ευοδωθεί: ο αρχιτέκτονας Νταβούτ Αγά πέθανε το 1599, οι γενίτσαροι διαμαρτύρονταν για το υπέρογκο μπάτζετ της κατασκευής, ενώ το 1603 πέθανε και ο γιόκας της, ο Μεχμέτ. Πολύ κακό φενγκ σούι. 



Η δύστυχη Σαφιγιέ Βαλιντέ Σουλτάν υποβιβάστηκε στο χαρέμι και όπως καταλαβαίνεις, το τζαμί έμεινε για δεκαετίες γιαπί -το βλέπαμε που στεκόταν ωσάν το φάντασμα και σπάραζε η καρδούλα μας! Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, το 1660 κατά τη διάρκεια της μεγάλης πυρκαγιάς της Κωνσταντινούπολης, τυλίχτηκε στις φλόγες και έγινε φλαμπέ. Δηλαδής, εξαιρετικά κακό φενγκ σούι.



Τότες ήταν Σουλτάνος ο Μεχμέτ ο Τέταρτος. Και η μανούλα του (διότι όπως θα το έχεις καταλάβει, οι σουλτάνοι ήταν φανατικοί μαμάκηδες!), η Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, είπε να ξορκίσει όλη αυτή την κακοδαιμονία και να αποπερατώσει το κτήριο. Πράγματι, προς το τέλος του 1660, επανεκκινούν οι εργασίες και μέσα στην επόμενη τριετία ολοκληρώνεται ένα από τα πιο εμβληματικά, αυτοκρατορικά τζαμιά της Πόλης. Που το είπαμε Γενί Τζαμί. Δηλαδής νέο τζαμί. 



Βγάλε τα παπούτσια σου και έλα να μπούμε μέσα, είναι ζούπερ εντυπωσιακό.



Διαθέτει και ωραιότατο τρούλο με διακοσμητικά στοιχεία, ήλιους, λουλουδάκια, γιρλάντες.

Μπαίνω συχνά σε ετούτο το τζαμί. Και νομίζω το συμπαθώ περισσότερο από κάθε άλλο. Ίσως γιατί χτίστηκε ύστερα από προτροπή μαμάδων. Των Βαλιντέ Σουλτάν! Που για μία περίοδο έπαιζαν αποφασιστικής σημασίας ρόλο στη διακυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε ένα κεφάλαιο της ιστορίας πούχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και σε κάμει να αντιληφθείς διαφορετικά τα πράγματα: διότι από τους Οθωμανούς, πολλά μπορεί να περίμενες, αλλά ότι θα υπήρξανε επί σειρά πολλών ετών, μητριαρχική αυτοκρατορία, δύσκολα το φανταζόσουν.



Κι αν αναρωτιέσαι γιατί είναι ντυμένα σαν πριγκιπόπουλα αυτά τα αγοράκια, η απάντηση είναι σουνέτ! Που σημαίνει περιτομή. Διότι ναι, υπάρχει και εδώ αυτή η συνήθεια και συνοδεύεται από αυτή την κάπως ιδιότυπη στολή (του Αγά, την ελέμε), την οποία φοράνε τα κάπως ταλαιπωρημένα από τη διαδικασία, νήπια. Παλιά το σουνέτ γινόταν στο σπίτι με τον Χότζα και δεν θες να ξεύρεις τον τρόπο. Σήμερις έχουμε εκσυγχρονίσει λίγο τις μεθόδους και παίζει αναισθητικό σπρέι. Θενκ Γκαντ. Ή έστω, θενκ Αλλάχ.



Ένιγουεϊ, δεν σε έφερα ως εδώ για θρησκευτικό τουρισμό. Ραντεβού έχουμε.



Με την Αϊσέ και τη Χαμέ. Να πάμε όλοι μαζί για ψώνια. Έχω ξεμείνει από κάρδαμο. Και η κανέλλα, σε λίγο θα μου σωθεί. Και έχω σημειώσει να πάρω και κάνα τσάγι. Όχι το λίπτον μη-χειρότερα, αλλά κατιτίς πιο εξευγενισμένο και εξώτικ. 



Μήτε στον Σκλαβενίτη, μήτε στον Βασιλόπουλο. Εγώ τα βοτάνια μου και τα μπαχαρικά μου, τα ψωνίζω αποκλειστικώς από το Μισίρ Τσαρσί.


Θυμάσαι την Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν; Τη μαμά νούμερο δύο που αποπεράτωσε το Γενί Τζαμί; Ε λοιπόν, επειδής ήταν της υπερβολής και της εξτραβαγκάντσας, σκέφτηκε ότι ένα σκέτο τζαμί δεν είναι τελοσπάντων αρκετό από μόνο του. Εξού και το πλαισίωσε από ένα εκτεταμένο κόμπλεξ από διάφορα άλλα κτήρια. Νοσοκομείο, πανδοχείο, μαγαζιά, πτωχοκομείο, μεντρεσέ.



Και ετούτη την καταπληκτική κλειστή αγορά. Που τη λέμε Μισίρ Τσαρσί. Δηλαδής "αιγυπτιακή αγορά", για εσένα που δεν το μιλάς το τούρκικο. Και εξειδικευόταν ανέκαθεν στα μπαχαρικά και τα βοτάνια!



Τώρα θα με ρωτήξεις γιατί "αιγυπτιακή". Μα διότι όλα αυτά τα μπαχάρια έφταναν εδώ στην Κωνσταντινούπολη, μέσω Αιγύπτου. Και προσέθεσαν στην τούρκικη (και την πολίτικη βεβαίως) κουζίνα, αυτές τις πλούσιες γεύσεις που εμένα προσωπικά με ξετρελαίνουν.



Στάσου να πάρω λίγο κάρι -τα τρως τα καυτέρα ή θες να προτιμήσουμε το πιο μάιλντ; Ο κουρκουμάς, σου αρέσει; Εγώ τον βάζω στο κοτόπουλο, αλλά είναι τόσο νόστιμος που μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις και σε άλλα φαγιά, δεν θα σου θυμώσω.



Άχου, καλά που μου το θύμισες: πάπρικα να πάρουμε. Και κανένα τσάγι. Τώρα που ψυχραίνει ο καιρός, μου αρέσει το απογευματάκι να ετοιμάζω μία ζεστή κούπα με δυοτρία κουλουράκια για συνοδεία.



Αλλά θέλω κάτι στο πιο αρωματικό και ιδιαίτερο. Να σαν εκείνο, πάνω δεξιά που μοιάζει με σύκο. Είναι τζάζμιν-τι. Το βάζεις σε καυτό νερό, το μπαλάκι ανοίγει και ως εκ θαύματος, βγαίνει από μέσα του ο ανθός. Μεταξύ μας, είναι πιο εντυπωσιακό να το βλέπεις, παρά να το πίνεις. Αλλά μπορείς να εντυπωσιάσεις το παρεάκι.



Πάρε εισπνοές και φχαριστήσου! Το μέρος μοσχοβολάει γεύσεις. Και εικόνες. Η ποικιλία είναι πράγματι εντυπωσιακή. Αν αγαπάς το μαγείρεμα, αν είσαι κεμπάρης και καραμπουζουκλής ή αν είσαι η Μαρία Εκμεκτσίογλου, εδώ βρίσκεις τη χαρά σου.



Εννοείται ότι το μέρος πλέον είναι κάργα τουριστίκ και δυστυχώς έχει απολέσει κομμάτι της ταυτότητάς του. Τα τελευταία χρόνια λοιπόν, έχουν προστεθεί και άλλα είδη καταστημάτων -εντελώς εστιασμένα στον ξελιγωμένο τουρίστα ή στο γκρουπ Ελλήνων που μετά την επίσκεψη στην Αγιά Σοφιά και το Πατριαρχείο, ξεχύνεται με αλαλαγμούς στις αγορές.



Πλέον διαθέτομεν και λουκουμάκια. Και ζαχαρωτά. Και παστουρμάδες. Και μέλι. Και αλίπαστα. Και καφέδες.


Και τυριά. Και λογής λογής γλυκά, για την δύσκολη την ώρα της υπογλυκαιμίας.


Ε ναι και μπακλαβάδες! Και άπειρα σιροπιαστά. Που δεν ξεύρω για σένανε, αλλά εγώ δηλώνω εντελώς εθισμένος. Ιδίως σε εκείνα πούναι παραγισμένα με φιστίκ! Νομίζω ότι μπορώ να τρώγω ταψιά ολάκερα, χωρίς να φθάνω ποτές στην αίσθηση του κουρεσμού -δεν μπορεί, οργανικό θάναι!



Πάντως αν είσαι μαρκετίαρ, πέφτεις κάτω και αποδίδεις τα ρισπέκτ σου στις ικανότητες προώθησης και πώλησης των τοπικών εμπόρων. Πρώτον, όλα είναι τοποθετημένα σε τακτοποιημένα βουναλάκια, με τρόπο που σε προκαλούν να τ'αγοράσεις.



Δεύτερον, η ποικιλία και η ποσότητα, σε συνδυασμό με τις μυρουδιές και τ'αρώματα, δημιουργούν μία εντελώς ακαταμάχητη εμπειρία που έρχεσαι και μακαρίζεις την Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν πούχε την έμπνευση να σιάξει ετούτο το μέρος.


Και τρίτον, δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις την εμπορική οξυδέρκεια σε κάτι ταμπέλες σαν και δαύτη. Που απευθύνεται στα γκρουπ που λέγαμε πριν!


Διότι ναι, εξυπηρετούμε και στην ελληνική γλώσσα. Που σημαίνει ότι μπορείς να συνεννοηθείς ακόμα και εσύ, η γιαγιά από τας Σέρρας που ήρθες τετραήμερη εκδρομή στην Πόλη για προσκήνυμα. Θα σε αρχίσουμε στο "αγόρασε γιαγιά λουκούμ" και στο "πάρε ζεβζέκα, παστουρμά", θα σε στουμπώσουμε στο μπακλαβαδάκι και θα επιστρέψεις στην πατρίδα ευτυχισμένη και με δέκα σακούλες προμήθειες νάχεις να ξεχειμωνιάσεις.


Κάπου εδώ λοιπόν, ανάμεσα στα μπαχάρ και τα λουκούμ, μπορείς να ιδείς μιαν ακόμα όψη της τουρκικής ταυτότητας. Πούναι ανακατεμένη με στοιχεία μουλτιέθνικ. Ελληνικά, Βαλκανικά και Ανατολίτικα. Πούχει ξωπίσω της μία παράδοση αιώνων. Που μαρτυρά τη σημασία αυτού εδώ του μέρους. Για τις διαδρομές. Των ανθρώπων, των θρησκειών και των γεύσεων.


Και μπορείς να παρακολουθήσεις ζωντανά μπροστά στα μάτια σου, τη συναρπαστική και πικάντικη αφήγηση. Που σμίγει το οριεντάλ με κάτι εντελώς δικό σου. Και με έναν τρόπο εντέλει σε αφορά και σε προσδιορίζει. Γιατί μεταξύ άλλων, την απολαμβάνεις στο πιάτο σου.

Μαρίκα μου, η σειρά σου.

23 σχόλια :

  1. Αν και δεν είμαι φαν των κλεισ΄των αγορών, προτιμώ χίλιες φορές την Αιγυπτιακή από το Καπαλ Ταρσί, θες ότι το Καπαλί είναι πολύ πιο τουριστίκ, θες ότι είχε πάρει η μαμά μου κάτι απάισια χρυσά σκουλαρίκια - σταφύλια, θες ο παστουρμάς... αχ με ταξίδεψες στην ομορφιά ξανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το προτιμώ στα σίγουρα, Τρεμενς! Το Καπαλί Τσαρσί είναι εντελώς τουριστίκ και τίγκα στον άχρηστο (και άτεχνο) μπιχλιμπίδι. Και η αλήθεια είναι ότι το αποφεύγω πια. Εκτός από κάτι βροχερά πρωινά που αν έχω χρόνο και διάθεση, πηγαίνω και απολαμβάνω τα βήματά μου στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του, χωρίς την συνήθη κουραστική πολυκοσμία!

      Κάποια στιγμή θα κάμουμε και μία βόλτα παρέα προς τα κει! :)

      Διαγραφή
  2. Τα είδα και τα χάρηκα Ολα!
    Με το γνωστό σου χιουμοριστικό τρόπο ανέδειξες την ιστορική πλευρά και την καθημερινότητα!
    Οι φωτό σου εκπληκτικές όπως τις βλέπουν τα μάτια ενός οξυδερκούς πτηνού!
    Ευχαριστώ με ενθουσιασμό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πάρα πάρα πολύ που σου άρεσε ετούτη η βόλτα. Πούχε και τζαμιά και Βαλιντέ Σουλτάν και μπαχάρια. Στην αρχή ήθελα να γράψω αποκλειστικά για την αιγυπτιακή αγορά. Ύστερα έβαλα στο κάδρο και το παρακείμενο Γενί Τζαμί. Στο τέλος πλάκωσαν και οι σουλτάνες. Και βουαλά. Μία ανάρτηση ποταμός. Που χύνεται στον Κεράτιο.

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Merhaba! Πω πω καλέ, μου τρέχουνε τα σάλια!!! Όνειρο ζωής να πάω σε κείνα τα μέρη, αφού μέχρι την Ανδριανούπολη έχει πάει η αφεντιά μου μόνο... Είναι και το αίμα που κάθε χρόνο με καλεί προς τα κει, οι πρόγονοί μου... Όμως η τσέπη λέει άλλα :) Gelecek gösterecek!...
    Günaydın!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eva μου, να πας οπωσδήποτε, στην πρώτη ευκαιρία. Θα σου αρέσει πάρα πολύ η Πόλη. Και θα σε ενδιαφέρει και θα σε συγκινήσει -ειδικά αφού υπάρχει και καταγωγή προς τα εκεί!

      Πάντως και η Ανδριανούπολη, έχει το ενδιαφέρον της. Εκείνα τα τζαμιά δεν είναι καταπληκτικά;

      Günaydın!

      Διαγραφή
  4. Πόσο συχνά πας στην Πόλη πιγκουινάκι που μπαίνεις συνέχεια σε αυτό το τζαμί; Για άλλη μια φορά με έκανες και γέλασα με το χιομοριστικό μοναδικό περιγραφικό λόγο σου :) Εκεί με τον Καλατράβα άρχισα να γελάω και μετά συνεχίστηκε το χαχανητό :) Λοιπόν, για άλλη μια φορά με εντυπωσίασε το οδοιπορικό σου. Το blog σου είναι ένας online ταξιδιωτικός οδηγός για όσους θέλουν να ταξιδέψουν στα μέρη που προτείνεις (καθώς βοηθάς πολύ με τις προτάσεις σου) αλλά και σε όσους θέλουν να ταξιδέψουν με τη φαντασία τους από τον καναπέ τους. Πάει και τελείωσε! Ιπτάμενες καλημέρες σου στέλνω και φιλί στο φτερό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Πόλη είναι ένας μόνιμος προορισμός μου, μάι ντίαρ! Και την εξεύρω πια καλά. Όσο για το μπλογκ, παρότι επιμένω να λέγω πως δεν είναι ταξιδιωτικό (οι βόλτες είναι απλώς η αφορμή για να συζητήσω άλλα πράματα), θα ήταν χαρά μου μεγάλη αν οι αναρτήσεις χρησίμευαν στον περιηγητή και τον εβοηθούσαν να ανακαλύψει πράγματα.

      Και ναι, υπάρχουν βεβαίως και τα ταξίδια της φαντασίας και του νου. Πούναι κι αυτά χρήσιμα και ευχάριστα. Και απαραίτητα, όταν κανείς δεν μπορεί να απεγκλωβιστεί με άλλον τρόπο από την καθημερινότητά του.

      Σε καλημερίζω και σε γλυκοφιλώ!

      Διαγραφή
  5. πρέπει να μαθω τον τρόπο που διαμόρφωναν μαμάκηδες τους γιους τους ,γιατι έκανα μια επεμβασούλα και ζητησα βοηθεια απο τον μεγάλο γιο σε κάτι ''γυναικείο'' και όσο βοήθησε εσάς άλλο τόσο κι εμένα....
    έχω μείνει στην εικόνα με τα λουκούμια ,δεν χορταινω ολόκληρο κουτί να φάω!Καταπληκτικη αγορά ,να μπεις το πρωί και να βγεις το μεθεπόμενο πρωί! χαχα
    Καλημέραααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατ'αρχάς περαστικά! Ελπίζω να μην είναι κάτι σοβαρό.
      Όσο για τον γιόκα σου, πρόσεξε! Διότι αν τον εγαλουχήσεις κατά το οθωμανικό πρότυπο, εκτός που θα γίνεις Βαλιντέ Σουλτάν και θα ελέγχεις τις βουλές του πίσω από την κουρτίνα, μπορεί αύριο-μεθαύριο να σου ζητάει χαρέμια και χανούμισες. Και δηλαδής με γεια του με χαρά του, αλλά αφενός θα πρέπει να το παίζεις πεθερούλα σε μερικές ντουζίνες κορτσούδια και αφετέρου είναι βέρι βέρι εξπένσιβ χόμπι.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  6. Την λάτρεψα την σημερινή σου ανάρτηση πτηνό μου!!
    Λατρεύω Πόλη λατρεύω αγορές, λατρεύω μπαχάρια και σουτζούκια τα λατρεύω όλα.
    Με λίγωσες πρωί πρωί!!
    Και έχω να σου πω ότι λάτρεψα και τον τίτλο γιατί έτσι φωνάζουμε την μανούλα μου πολλά χρόνια τώρα.
    Η γλυκιά μου Γκιουλ Μπαχαρ είναι το δικό μου ρόδο και καταλαβαίνω πάρα πολύ τους σουλτάνους που ήταν μαμάκηδες, μία από τα ίδια και εγώ!!
    Την καλημέρα μου και άντε να δω που θα βρω τώρα μπακλαβά με τόσο φυστίκι μέσα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ πολύ μου αρέσει που φωνάζετε τη μανούλα σου Γκιουλ Μπαχάρ! Γλυκιά και πικάντικη λοιπόν! Τί θεσπέσιος συνδυασμός! Ε μα πώς να μην γίνει μετά κανείς μαμάκιας;

      Να την εχαίρεσαι λοιπόν τη Βαλιντέ Σουλτάν σου και να την εκανακεύεις! Και ραντεβού στο Μισίρ Τσαρσί, να κεραστούμε μπακλαβάδες με μπόλικο φιστίκ!

      Διαγραφή
  7. Αχ αυτή η Πόλη! 'Οσο και να την γυρνάς ποτέ δεν την χορταίνεις! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποια στιγμή να την επισκεφτώ! Θα πάρω παραμάσχαλα τις αναρτήσεις σου και θα πάω παντού! Προς το παρόν ταξιδεύω μέσα από τις περιγραφές σου, που είναι τόσο ζωντανές, και τις φωτογραφίες σου! Η αγορά είναι ονειρεμένη. Τόσα χρώματα και μυρωδιές!
    Πολύ καλή σου μέρα πιγκουινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν χορταίνεται η Πόλη! Μήτε οι μυρουδιές, μήτε οι ιστορίες της!
      Να πας λοιπόν και να την αφήκεις να σε πλανέψει. Και μακάρι ετούτες οι αναρτήσεις να σε συνοδέψουν στους περιπάτους σου εκεί! Και να σε καθοδηγήσουν σε μέρη και αφηγήσεις.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Γκιουλ Ραπουνζέλ!

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο13 Νοε 2014, 11:54:00 π.μ.

    Εμένα, το'χουμε ξαναπεί, δός μου σκεπαστή -και ξεσκέπαστη, δεν πειράζει- αγορά, αμόλυσέ με μέσα και αν με ξαναβρείς, γράψε μου. Χάζευα τόση ώρα τα μπαχαρικά που πονέσανε τα ματάκια μου.
    Να μην πω για τα παρακάτω, σιροπιαστά κ.ά. Ακόμα θυμάμαι ότι τον καλυτερότερο μπακλαβά που έφαγα ποτέ μου τον είχαν φέρει από την Πόλη, πριν καμμιά δεκαριά χρόνια.
    Για πες, εσύ τρως από αυτά ή μόνο τα φωτογραφίζεις;
    (Μόλις διάβασα για τις μαμάδες τους κατάλαβα γιατί οι οθωμανοί και οι ισλαμιστές, γενικά, απεχθάνονται τόσο πολύ τις γυναίκες και θέλουν να τις εξαφανίσουν από προσώπου γης. Φροϋδικό το θέμα τους!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμ νομίζεις δεν το θυμάμαι πόσο πολύ σου αρέσουν οι αγορές; Και έπειδής κι εγώ -όπως έχεις καταλάβει- τις απολαμβάνω, έχω να σε πάω ακόμα σε πολλές. Πάρα πολλές! Όρεξη νάχεις να σουλατσάρουμε και να φχαριστιόμαστε!

      Και φυσικά δοκιμάζω. Και τρώγω. Και απολαμβάνω. Και για του λόγου το αληθές, υπόσχομαι να αφιερώσω μερακλίδικη ανάρτηση στις γεύσεις της Πόλης, στα πιάτα που λατρεύω και στα σερμπέτια που τσακίζω όταν με πιάνουνε οι υπογλυκαιμίες.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  9. Όταν θα πάρω αγκαζέ τη γιαγιά απ' τας Σέρρας και αμολυθούμε (sic) στο Mısır Çarşısı, πείτε στον αρχηγό του γκρουπ να μη με περιμένει! Θα 'χω κάνει βουτιά σ' όλα ετούτα τα καλούδια -κι άσε τη γιαγιά να προσκυνήσει, να ζαλωθεί και τις δέκα σακούλες της να ξεχειμωνιάσει... κι εμένα, να ζαλωθώ δέκα κιλά στο πιτς φιτίλι!
    Α, ναι, είναι μαγική ετούτη η αγορά! Με ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής... Μια δική της καρδιά, με παλμό που μοιάζει ξέχωρα να χτυπά απ' την υπόλοιπη Πόλη. Παραμερίζοντας τις σύγχρονες παρουσίες και τους βαβελικούς ήχους, νοιώθεις πως βαδίζεις σε μιαν άλλη εποχή, σ' έναν διαφορετικό κόσμο...

    Να είσαι καλά για το υπέροχο ταξίδι!

    [Καλά, και σήμερα μαμάκηδες είναι... Το χούι, βλέπεις!]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπαίνεις σε ετούτη την αγορά και όλα γίνονται ταξίδι. Στις γεύσεις, στις μυρουδιές, στ'αρώματα και στα χρώματα. Από τις Ινδίες ως τη Μέση Ανατολή και από τη Μεσόγειο ως την Κασπία. Αυτή η περιοχή που γέννησε τους πολιτισμούς, έσιαξε και τις γεύσεις τους.

      Εκεί λοιπόν θα πω να σε αφήκουν (μαζί με τη γιαγιά απ'τας Σέρρας) και ουδεμία ευθύνη φέρω.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες, Roula the Cat!

      Διαγραφή
  10. Τα ωραιότερα λουκουμαδάκια του κόσμου έφαγα στην Αιγυπτιακή αγορά
    και ειλικρινά με ταξίδεψες και πάλι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Audiovisual το σημερινό και πολύ μού άρεσε που οι ήχοι του τραγουδιού χρωμάτισαν το κείμενο και τις φωτογραφίες σου (έβαλα να το ακούσω όταν ξεκίνησα να διαβάζω και την ανάρτηση)! Άλλη αίσθηση, πολύ ταξιδιάρικη. :-)
    Τα μπαχαρικά μού αρέσουν πολύ! Σίγουρα θα επισκεπτόμουν μια τέτοια αγορά, αν βρισκόμουν σε εκείνα τα μέρη! Αυτό που με χαλάει, γενικώς, είναι που τα προϊόντα είναι εκτεθειμένα. Και καλά, με ορισμένα δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά να βλέπω τα γλυκά ξεσκέπαστα μέσα σε τόσο κόσμο, σκόνη, μύγες; (Είμαι και ολίγον σιχασιάρα, οπότε θα έσκαγα αν δεν το επεσήμαινα αυτό!)
    Keep travelling! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. κακό φενγκ σούι το τζαμί αλλά εξαιρετικό ως αποτέλεσμα!
    πράγματι είναι ωραίο, και η μαμά πως τη λένε, έκανε και νοσοκομείο και αγορά... επιχειρηματικό πνεύμα η βαλιντέ σουλτάν!
    ωραία η αγορά και ακόμα πιο όμορφη η ξενάγησή σου, πτηνό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. α γεια σου... εκεί κόλλησα κι εγώ! (και προφανώς θα κόλλησαν και μερικές μύγες.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.