Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Interstellar



Πάντα με ενδιέφερε. Το επέκεινα. Το τεράστιο, αδιάληπτο, σκοτεινό διάστημα. Με τους πλανήτες, τους ήλιους και τους γαλαξίες. Με τις μαύρες τρύπες και τα σύμπαντα. Παιδιώθεν διάβαζα βιβλία για την εξερεύνηση του διαστήματος. Με αστρονάφτες και διαστημόπλοια. Με το Σπούτνικ και τη Λάικα. Με το Σογιούζ και το Βόγιατζερ. Με το Απόλλο και το Τσάλεντζερ. Έβλεπα ταινίες και σειρές. Το Γκαλάκτικα, το Σταρ Τρεκ, τον Πόλεμο των Άστρων. Και ταξίδευα. Με σκάφανδρο, τη φαντασία μου.



Ύστερα πέρασα στον Ισαάκ Ασίμωφ. Και στον Καρλ Σαγκάν. Με εκείνο το έπικ ντοκιμαντέρ του για τον Κόσμο. Που περιλαμβάνει τον κόσμο μου, τον κόσμο σου και άλλους ζίλιον κόσμους. Κι όταν ήμουν δώδεκα ετών, ένα καλοκαίρι ο μπαμπάς μου με πήγε και είδαμε στο σινεμά, την Οδύσσεια του Διαστήματος. Του Κιούμπρικ. Και συνειδητοποίησα την αρμονία. Και την τελειότητα. Σε εκείνο το χορό των αστεριών και των φυσικών δυνάμεων.



Κι ακόμα προσπαθώ. Να παρακολουθώ τις εξελίξεις στην Κοσμολογία. Διαβάζω τα αφιερώματα στα επιστημονικά ένθετα των εφημερίδων, αναζητώ εκλαϊκευμένες αναλύσεις στο ίντερνετ, παρακολουθώ τις συνεντεύξεις του Χώκινγκ, του Σιμόπουλου και βεβαίως του εξαιρετικού κυρίου Νανόπουλου (τεράστιο ρισπέκτ). Και χάνομαι στις υπερχορδές, στα παράλληλα σύμπαντα, στις ένδεκα διαστάσεις, στη σκοτεινή ύλη.


Όπως καταλαβαίνεις, περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία τη νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν. Το Interstellar! Που έχει ως θέμα, ένα συναρπαστικό ταξίδι. Το σημαντικότερο ταξίδι. Του ανθρώπου προς το σύμπαν. Όλων ημών προς το μέλλον μας. Πέρα από τη Γη. Που υπήρξε πολύ μεγάλη για να μας κυοφορήσει και να μας γαλουχήσει, αλλά εντέλει πολύ μικρή για να χωρέσει τις φιλοδοξίες και τα πάθη μας.



Από μία Γη που υποφέρει από τη μόλυνση, το λοιμό και τις ασθένειες, ξεκινά ο πρωταγωνιστής Μάθιου Μακόναχι και η Αν Χάθαγουεϊ, για να αναζητήσει (και να αποικίσει) νέους κόσμους, σε έναν απελπισμένο αγώνα για επιβίωση του είδους. Ωραίο θέμα, αβανταδόρικο. Κάποιοι μίλησαν ήδη για τη νέα Οδύσσεια του Διαστήματος, για το επόμενο κεφάλαιο στην επιστημονική φαντασία που έρχεται να αξιοποιήσει τις τελευταίες επιστημονικές ανακαλύψεις και να κεντήσει στον καμβά τους, ένα ποιητικό διαγαλαξιακό έπος. Και σκέφτηκα πως αν μπορεί κάποιος να τοποθετήσει τον πήχη τόσο ψηλά (ίσαμε το διάστημα), τότε αυτός ο κάποιος είναι ο Νόλαν.


Είναι το Interstellar, η νέα Οδύσσεια; Με την καμία! Αφελές σενάριο, ανόητοι μελοδραματισμοί, σχηματικές ερμηνείες και μία σειρά από εξωφρενικά ευρήματα (όπως η επικοινωνία από το υπερπέραν με την κορούλα του πρωταγωνιστή στο παιδικό της δωμάτιο με σήματα μορς!). Αρκεί να σου πω ότι σε κάποια φάση της ταινίας, η Αν Χαθαγουεϊ -που έτσι κι αλλιώς, δεν σε πείθει ως ζούπερ επιστήμονας- απεφασίζει το μέλλον της ανθρωπότητας, επιλέγοντας ανάμεσα σε τρεις εναλλακτικούς πλανήτες εποικισμού, βάσει της καρδιάς της: στον έναν εξ'αυτών των πλανητών είχε φθάσει με προηγούμενη αποστολή ο καλός της και φυσικά, μπροστά στο φίκι-φίκι, πάει στράφι όλη της η επιστημοσύνη, το ήθος και η στοιχειώδης λογική. Για να μην μιλήσω για τα σχεδόν τραγελαφικά εφέ και το ρομπότ-μανταλάκι.


Παρότι Άγγλος, ο Νόλαν παραδίδει αμαχητί το διαστημικό του έπος στις πιο αστείες συμβάσεις της αμερικανικής μυθοπλασίας: όλα ξεκινούν και τελειώνουν στη σχέση του μικρού κοριτσιού με τον μπαμπάκα της, ο οποίος μπορεί μεν να εγκαταλείπει ελαφρά τη καρδία την οικογένειά του όταν τον καλεί το καθήκον και η ΝΑΣΑ, αλλά όταν βρίσκεται δέκα σύμπαντα μακριά από τη Γη, απεφασίζει να επιστρέψει πάσει θυσία για να σώσει το φάμιλι (κυρίως) και την ανθρωπότητα (δευτερευόντως).


Βγήκα έξαλλος από το σινεμά. Και επιβεβαίωσα πως πενήντα χρόνια μετά την ταινία του Κιούμπρικ, μπορεί να έχουμε σημειώσει απίθανη πρόοδο στην κατανόηση του σύμπαντος, αλλά δυστυχώς ουδεμία πρόοδο στο γύρισμα σκεπτόμενων ταινιών με ουσία και αλληγορικό περιεχόμενο. Γι'αυτό κι εγώ, θα σε γυρίσω πίσω, για να σε πάω μπροστά. Με το τρέιλερ ουχί του Interstellar, αλλά της Οδύσσειας. Γιατί εντέλει ο Κιούμπρικ του 1968, κατάφερε να δει πολύ πιο μακριά στο μέλλον και στο διάστημα, από ό,τι οι σημερινοί κινηματογραφιστές. 

18 σχόλια :

  1. Αχ Πίγκου μου ,αργησα σημερα ,ολα στραβά απο το πρωί ,ξεμεινα και απο μπαταρια στο αυτοκινητο και τρεχαμε με τα πόδια με τα μικρα για το σχολειο!
    Ας με βοηθησει λίγο το σύμπαν σήμερα ,παρακαλώωωω!
    Πήγα με τον πατερα μου και ειδαμε την ταινία,έχει τρέλα κι αυτός με το διάστημα!
    Όταν με ρωτουσαν μετά τι κατάλαβα ,έλεγα : τίποτα από το σενάριο ,από τα συμφραζόμενα και τις εικόνες αν έπιασα το νόημα !
    χαχαχαχαχα ζαλίστηκα με τα δισδιάστατα ,τρισδιαστατα,πενταδιάστατα ,απορω αν και ο Νανοπουλος θα τα καταλάβαινε(ενταξει θα τα καταλάβαινε ,γιατι διαβασα πως ειχε κανει ερευνα για ολα αυτα )
    η αρχή αρκετα βαρετη ,γύρω στην ωρα δηλαδη ! Μετα δεν πολυβαρέθηκα ,αλλά περίμενα πως θα καταφερουν αυτο που ήθελαν και δε μου άρεσε το τέλος!
    Καλημέρααααααα,τρέχω κάτω ,ηρθε το συμπαν(ο μπαμπάς μου δηλαδή) προς βοηθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω γιατί αλλά όλες αυτές οι ταινίες μου φαίνονται αστείες και ποτέ δεν μου άρεσαν.
    Μου αρέσει πάρα πολύ ότι έχει να κάνει μα το διάστημα, παρακολουθώ πολύ όλα τα ντοκιμαντέρ με τέτοιο περιεχόμενο, Δανέζης και Θεοδοσίου φαν, αλλά δεν μπορώ να δω με τίποτα τέτοιες ταινίες.
    Πολλά φιλιά πιγκού την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ μωρέ και ήθελα να τη δω... Διαβάζω τις πρώτες παραγράφους , βλέπω πως ενθουσιάστηκες και είμαι έτοιμη να κλείσω εισιτήρια.... Τελικα πατάτα είναι???? Ωχ...

    Τι κωλοτούμπας που είσαι όμως αδερφέ μου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν πήγες να δεις μιαν άλλη Οδύσσεια λογικό που βγήκες με τα μαλλιά κάγκελο. Όμως εγώ που πήγα περιμένοντας λιγότερα πέρασα άψογα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πού το θυμήθηκες το Γκαλάκτικα? Δεν έχανα επεισόδιο και πολύ μου άρεσε ο Στάρμπακ! Να σε πάω και λίγο πιο πίσω? Το Space 1999 σου λέει κάτι ή ήσουν αγέννητος ακόμη?
    Όσο για το Interstellar με προβλημάτισες τώρα. Θα το δω όμως με την πρώτη ευκαιρία.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα την Αν τη Χάθαγουει, τη βοηθό της Διαβόλου που φορεί τα Πράντα; Ουχί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. η αλήθεια είναι πως όλα αυτά τα διαστημικά με τους εξωγήινους και τα διαστημόπλοια, ποτέ δε με ενθουσίασαν. προτιμώ κάτι πιο γήινο και πιο λογικό.
    καλά έκανες και μας ενημέρωσες, γιατί μπορεί ο γιος μου να ηθελε παρέα να το δει. τώρα ξέρω τι θα του απαντήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο18 Νοε 2014, 3:11:00 μ.μ.

    Μπορεί να είναι απλοϊκό αυτό που σκέφτομαι αλλά δεν είναι εντελώς τραγικό και ηλίθιο συνάμα, να ξοδεύεις δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων για να εγκαταλείψεις κάποια μέρα τη γη και να εγκατασταθείς κάπου αλλού (που πιθανόν επίσης να χρειαστεί να εγκαταλείψεις κάποια μέρα) ενώ αυτά τα χρήματα θα μπορούσες να τα ξοδέψεις για να διορθώσεις, να αποτρέψεις και να λύσεις τα προβλήματα που προκαλούν την καταστροφή της ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΡΕ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΑΖΕΤΕ Η ΤΑΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΕΠΙΚΟΥΡΑ...

      Διαγραφή
  9. Στην αρχή με τρόμαξες. Φοβόμουν πως θα αποθεώσεις μία ακόμη αμερικανιά. Ευτυχώς όμως στο τέλος το γύρισες πολύ έξυπνα και χάρηκα που βρήκα έναν ακόμη άνθρωπο που βρήκε σαχλαμάρα αυτή τη ταινία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. καλα το ρομποτ μανταλακι ολα τα λεφτα ομως
    κοιτα μενα δωσμου αμερικανιες και κανε με οτι θες
    μου αρεσε μια χαρα περασα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εγώ ένα έχω να πω, πάλι καλά που δε πήγα να το δω γιατί θα έκλαιγα τα λεφτουδάκια μου... Μου έχουν πει όλοι αυτά που λες κι εσύ κι εγώ ήμουν έτοιμη να πάω γιατί το όνομα Νόλαν μου είχε δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες... Κρίμα... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πάρα πολύ συμφωνώ Πιγκουϊνε μου, έτρεξα κι'εγω να το δω και έφυγα αποβλακωμένος. Δεν περίμενα βέβαια ούτε την "Οδύσσεια" ούτε το "Blade Runner", αλλά ηταν κάτι λιγότερο και απο αυτό που περίμενα. Επειδή είσαι καλός άνθρωπος (πτηνό τελοσπάντων) δεν σου ζητάω την άδεια, το "μοιράζομαι" με μεγάλο ενθουσιασμό για toportal.gr και το ανεβάζω τα μεσάνυχτα. Αν για κάποιο λόγο έχεις μπουχτίσει να σε "λινκάρουμε" και δεν μας θέλεις πιά στείλε SOS μήνυμα στο davarakis @gmail.com! Την αγάπη μας -και εμού προσωπικά ακόμα παραπάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ...Και να σκεφτείς ότι, ενώ το είδος δεν με τραβά όσο άλλα, με τόσα διθυραμβικά που είχα ακούσει και τέτοια πρεμούρα που έχει πιάσει γνωστούς και φίλους συν το γνωστό ψηστήρι “έλα, πάμε να το δούμε” (κοτζαμάν παιδιά χαζά, όλα μαζί!)... έλεγα ότι μπορεί και να το διέπραττα!
    (Άσχετο: 9/10 στο imdb, 8.3 η Οδύσσεια... Τι να πεις;!...)

    Καληνύχτα Πιγκού, κι άλλο κακό να μην μας βρει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τζόνσον ο αλογόμυγας20 Νοε 2014, 11:06:00 μ.μ.

    Αφού όμως παρακολουθείς θέμτα κοσμολογίας σε εκλαϊκευμένα άρθρα και περιοδικά θα σου πρότεινα το βιβλίο Το Αέναο Σύμπαν, εκδόσεις ΑΒΓΟ. Δεν είναι απλό αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο. Αποφεύγει τα μαθηματικά και έχει αρκετά απλά σχήματα για να αναπαραστήσει πολύπλοκες περιγραφές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εμα τι περιμέναμε από τους Αμερικάνους; χαχαχαχα
    Πάντως το σύμπαν με γοητεύει αφάνταστα ....
    Καλό βράδυ
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Όταν έφευγα από τον κινηματογράφο έχοντας δεί αυτή την απερίγραπτη πατάτα σκέφτηκα ότι αυτού του τύπου οι υπερπαραγωγές απευθύνονται σε ένα άνήλικο κοινό που ικανοποιείται με το θέαμα και ας μην έχει αυτό ουσία.
    Μου έρχεται δε πάντα στο μυαλό αυτό που έιχε γράψει ο Ραφαηλίδης για την ταινία του Φελίνι Και το πλοίο σαλπάρει : Επιτέλους μια ταινία για ενήλικες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Θα συμφωνήσω ΥΠΕΡΑΠΟΛΥΤΑ Πιγκουίνε μου με την κριτική σου.
    Επειδή ''κρατώ καλάθι'' με τον Νόλαν που πολύ γρήγορα μας έγινε ''συστημικούλης'',
    είδα αυτό ακριβώς ''το αφελές πράγμα'' που περίμενα.
    Πήγα μόνο για τη χαρά του διαστημικού ταξιδιού.
    Και να προσθέσω: Το εφέ με τη μαύρη τρύπα δεν τα κατάφερε, αλλά το εφέ με τη σκουληκότρυπα ''έγραψε''!!!
    Αν γουστάρεις πολύ την επιστημονική φαντασία, κι εννοώ σενάριο και θέμα ''πολύ μυστηριώδες'' που συνάδει και με στοιχεία από το κομμάτι της ''πολύ ευφάνταστης συνομωσιολογίας'', κι ας είναι low budget, προτείνω: ''The Objective'' (2008) και ''Devil's Pass'' (2013).
    Αν θέλεις και ''πολύ μυστηριώδες'' και καλή παραγωγή: ''Event Horizon'' (1997)
    K-T

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.