Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Το τέρας των γιορτών



Σιγά μην αφήσω εγώ το εορταστικό πνεύμα και ξεκρεμάσω τα φωτάκια, τα κουδουνάκια και τ'αγγελάκια, επειδή και καλά πήγε δύο του μηνός! Με την καμία, λέμε! Εδώ ακόμα δεν έχω χωνέψει τους μεζέδες, τα γλυκά και τις βασιλόπιτες, δεν έχω ανοίξει όλα τα δώρα που μου άφησε ο Άγιος Βασίλης, δεν έχω τελειώσει το τρίτο κουτί με τα μελομακάρονα πούναι στην κουζίνα και απορεί με την εγκράτειά μου.



Εξού και απεφάσισα να σε πάρω να βολτάρουμε. Για να χωνέψουμε ντε! Στη στολισμένη αγορά του Παρισιού. Θα δούμε βιτρίνες, θα ψωνίσουμε το κατιτίς μας, θα φάμε κι ένα γκαλέτ-ντε-ρουά για το καλό, τζάμι θα τα περάσουμε!



Βρισκόμαστε στα μεγάλα εμπορικά μπουλβάρ του κέντρου. Εκεί που ο κόσμος συνωστίζεται για να ψωνίσει και να θαυμάσει. Εκεί που οι τουρίστες παραδέχονται μαγεμένοι ότι ναι, το Παρίσι είναι η εμπορική πρωτεύουσα του δυτικού κόσμου.



Φορμιντάμπλ, σουπέρμπ και εξτραορντινέρ γωνία, βρίσκονται τα Πρεντάμπ.



Που είναι έξτρα στολισμένα και φαντασμαγορικά για την περίσταση.



Στο χώρο ανάμεσα στις κυλιόμενες σκάλες του καταστήματος, έχει στηθεί μία υπερπαραγωγή με διάφορα κινούμενα κουκλάκια, ανθρωπάκια, ομπρέλες, ρολόγια και λοιπές χαριτωμενιές.



Διότι εσένα όταν σου λέω "πολυκατάστημα", μπορεί ο νους σου να πηγαίνει σε τίποτις παλιακό τύπου Μινιόν και Λαμπρόπουλος και Κλαουδάτος, αλλά εδώ στα Παρίσια, το κόνσεπτ έχει περάσει σε άλλη πίστα και σου παρουσιάζεται αναβαθμισμένο και μέσα στις πολυτέλειες.



Δεν είπες ότι θέλεις κολόνια; Δηλαδής έλεος με το πατσουλί και τη Μυρτώ, θα πάρεις ένα Σανέλ. Νάναι ασορτί με το Ντιόρ συνολάκι που θα πάρεις από τον δεύτερο όροφο. Τί εννοείς "τσου"; Α, θέλεις και παπούτσια Τζίμι Τσου! Εντάξει, χαλάλι οι έξι μισθοί -η εμφάνιση είναι επένδυση, υπό μίαν έννοια.



Εννοείται και Λουί Βουιτόν. Γιορτές είναι, ας πάει και το παλιάμπελο. Δεν είναι φανταστίκ, η βιτρίνα; Κοτζαμάν στήσιμο με γιρλάντες, μπαλόνια, κατασκευές, για να σου κοτσάρουμε μία και μόνη τσάντα.



Και αφού κάμαμε την προθέρμανσή μας στα Πρεντάμπ και άρχισαν να παίρνουν φωτιά οι πιστωτικές, περνάμε δίπλα. Στη ναυαρχίδα του σόπινγκ. Στο απόλυτο πολυκατάστημα. Στα Γκαλερί Λαφαγιέτ, ντε! Που μπροστά τους, ωχριά το λονδρέζικο Χάροντς. Για να μην μιλήσω για τα νεοϋορκέζικα Μέισι'ς που σου φαίνονται σαν τριτοτέταρτο συνοικιακό κατάστημα με τα ρούχα στα καλάθια.

 

Πριν μπούμε, έλα να δούμε τις βιτρίνες. Που είναι πιο χαρούμενες και φαντεζί από κάθε άλλη χρονιά -από όσο θυμάμαι εγώ τουλάχιστον.



Το κεντρικό κόνσεπτ τιτλοφορείται "Νοέλ Μονστρ", που σημαίνει "το τέρας των Χριστουγέννων" (κρίμα τα σορμπόν σου!).



Αχ μην πάει το μυαλό σου σε τίποτις φοβιστικό και αποτρόπαιο. Μιλάμε για ένα τέρας στο εντελώς φλάφι και ροζ και αγαπησιάρικο, το οποίο έχει στήσει παρέλαση χαριτωμενιάς στις θρυλικές βιτρίνες του πολυκαταστήματος.



Πούναι η καθεμιά τους και μία διαφορετική υπερπαραγωγή. Με ρομποτικά κουκλάκια που κινούνται και χορεύουν. Με πολύχρωμα ντεκόρ και φωτορυθμικά.



Με χιούμορ και υψηλή αισθητική. Κάτι ανάμεσα στο Μάπετ Σόου και τις ταινίες του Τιμ Μπάρτον.



Έντονα χρώματα, εναλλαγές στους φωτισμούς, κίνηση παντού και χαμογελαστή διάθεση. Και βεβαίως έξυπνη προβολή των χορηγών. Το Burberry παντού.



Αλλά παντού. Και σε όλες τις μορφές του. Φωτεινό, παιγνιώδες, μεγάλο, μικρό, υπαινικτικό. Η αποθέωση του μάρκετινγκ.



Το Παρίσι ήταν και παραμένει η διεθνής πρωτεύουσα της μόδας και βεβαίως βρίσκεται σταθερά στην τριάδα των πόλεων με το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών παγκοσμίως (μαζί με το Λονδίνο και τη Μπανγκόκ), προσελκύοντας περί τα 16 εκατομμύρια ξένων ετησίως. Που σημαίνει τεράστιοι τζίροι και μεγάλη εμπορική κίνηση.



Και σε περίπτωση που τρέφεις τίποτις ψευδαισθήσεις για τις τιμές, σου το επιβεβαιώνω: κινούμαστε ανάμεσα στο πανάκριβο και το απλησίαστο. Ειδικά εσύ που έρχεσαι από τις τιμές (και κυρίως, τους μισθούς) της Ελλάδας, κινδυνεύεις με ένα ελαφρύ εγκεφαλικό όταν κοιτάζεις το πόσο κοστίζει ετούτο το τσίλικο πουλοβεράκι, εκείνο το μοδάτο παντελονάκι ή εκείνα τα καταπληκτικά παπούτσια.



Εύλογα θα έρθεις και θα με ρωτήξεις: και καλά βρε πτηνό, ποιος ψωνίζει επιτέλους από ετούτα τα καταστήματα; Διότι εδώ δεν μιλάμε για τις πεντέξι απλησίαστες μπουτίκ με τα εξκλούσιβ μπραντ νέιμς. Η απάντηση είναι πως ψωνίζουν πολλοί: οι Γάλλοι με το κατά πολύ μεγαλύτερο εισοδηματικό τους επίπεδο, λοιποί βορειοευρωπαίοι που έρχονται για σόπινγκ θέραπι στο Παρίσι, κάμποσοι Ρώσοι και βεβαίως, όλη η Ασία!



Διότι ναι, εκεί έχει μετακινηθεί το χρήμα. Φοβούμαι και το δικό μου και το δικό σου. Που σημαίνει ότι θα συναντήσεις εδώ, μιλιούνια Κινέζων που ψωνίζουν και καταναλώνουν αδηφάγα. Τις επωνυμίες και το λάιφστάιλ της Δύσης.



Δεν είναι ζούπερ χαριτωμένα αυτά τα "μολυβένια" στρατιωτάκια; Κινούν τα χέρια και στρίβουν τα κεφάλια τους και σου θυμίζουν τα παραμύθια που διάβαζες σαν ήσουν νήπιο.



Ναι, η περίοδος των γιορτών συνεχίζει να απευθύνεται στο παιδί που κρύβεις μέσα σου. Στον τσιπιρίκο που μαγεύεται από τα στολίδια και τα χρώματα.


Που κοιτάζει με θαυμασμό τις βιτρίνες.


Και μετράει τα όσα θέλει να ζητήσει ως δώρα από τον Άγιο Βασίλη, από τη μαμά και τον μπαμπά, από τη νουνά, το θείο, την τριτοξαδέλφη του μπαμπά, τη συνυφάδα της μαμάς και γενικά, από όπου υπάρχει η παραμικρή ελπίδα προσφοράς δώρου.


Γιατί με σκουντάς; Α ναι, εννοείται ότι θα μπούμε και μέσα! Δεν ήρθαμε να κοιτάζουμε μόνο τις βιτρίνες.



Άλλωστε δεν υποσχέθηκες ότι θα μου πάρεις δώρο; Αν και με ξεύρεις, είμαι ακατάδεχτος. Ειλικρινά, δεν χρειάζομαι τίποτα. Όλα τα έχω, δεν μου λείπει κάτι! Μα μην επιμένεις, δεν θέλω λέμε! Μα να ξοδευτείς για μένα; Όχι, δεν το δέχομαι, ζαμέ και με τίποτα! Βέβαια, αν είναι για το καλό... Και αφού το θέλεις τόσο πολύ... Να, σου έχω ετοιμάσει μία μικρή, τοσοδούλα λίστα (ναι, έχει και δεύτερη σελίδα) με τα όσα θέλω να μου πάρεις. Και επειδής σε σκέφτομαι και δεν θέλω να ταλαιπωριέσαι, στα έχω βάλει και αλφαβητικά. Μιλ μερσι, ζε τ'εμ, και ζε σουί ομπλιζέ.



Εντάξει, μπορώ να συμβιβαστώ και με τα μπροστινά ρόλεξ των δεκαπέντε και των δεκαοκτώ χιλιάδων. Αν και είχα βάλει στο μάτι, ένα από εκείνα τα πιο πίσω, των εικοσιτεσσάρων. Όχι καρατίων ντε! Αν και από καράτια να ήταν, πιο φθηνά θα μας ερχόταν. Τί εννοείς, δεν σου βρίσκονται τόσα λεφτά; Εκείνο το ισόγειο διαμερισματάκι στο Παγκράτι, δώστο να πάει στα κομμάτια! Που τόχεις εκεί και κάθεται ανοίκιαστο, πληρώνεις τον ένφια και πικραίνεσαι. Ενώ το ρολογάκι στο χεράκι μου, να δεις τι ικανοποίηση θα σου δώκει!



Άσε τα Ντιόρ και τα Ζιβανσί, παράτα τ'Αρμάνι και τα Σβαρόφσκι και ακολούθησέ με στο κεντρικό αίθριο του καταστήματος. Ύψωσε το βλέμμα σου και...



...βουαλά! Το πιο απίθανα εντυπωσιακό δέντρο πούχω δει στη ζωή μου! Κρέμεται ανάποδα από την αρ-νουβώ οροφή των Γκαλερί Λαφαγιέτ και αστράφτει γκλαμουριά και πολυτέλεια!



Αλλάζει και χρώματα και διαθέσεις! Αλλά από όπου κι αν το κοιτάξεις, παραμένει απαστράπτον και εξαιρετικά καλόγουστο.



Σημείο αναφοράς και σύμβολο των φετινών Χριστουγέννων στο Παρίσι.



Λοιπόν, σε αφήνω να ξεφρενιάσεις στους ορόφους και ραντεβού σε δύο ώρες στο Λαφαγιέτ Ντελικατέσεν (θάχω πεινάσει ως τότε και πολύ θα το εκτιμούσα να με κεράσεις εκείνη τη γκαλέτ-ντε-ρουά που λέγαμε και κανένα κρουασάν σοκολάτας και τίποτις μακαρόν και κάνα μιλφέιγ -και με τις τιμές σταθερά στο "καλύτερα να με ντύνεις, παρά να με ταϊζεις").



Εγώ θα αγοράσω κάνα κρίστμας τάρανδο, τώρα που βγήκαν στο ντισκάουντ.



Και θ'ακολουθήσω το Νοέλ Μονστρ στις περιπλανήσεις του από τα ρούχα και τα παιχνίδια, μέχρις τα βιβλία και τα είδη σπιτιού.



Διότι αρνούμαι να παραδοθώ έτσι εύκολα στη μεταεορταστική μελαγχολία, το τετριμμένο και το ρουτινέ. Λέω να την περάσω εδώ, τη νέα χρονιά. Στα Γκαλερί Λαφαγιέτ. Στον υπέρλαμπρο, ματαιόδοξο και απατηλό κόσμο της κατανάλωσης και της αφθονίας. Σε έναν κόσμο προκλητικά πολυτελή.



Ναι, σου έχω και βιντεάκι. Που τόχουν γυρίσει οι ίδιες οι Γκαλερί και θα σου δώκει μία έξτρα αίσθηση των όσων σου περιγράφω. Όχι για να μην λες ότι υπερβάλω. Μπον ανέ, λοιπόν! Και του χρόνου!


Υστερόγραφο. Δεν θα μπορούσα παρά να κλείσω με αυτό: στο περιθώριο της σόπινγκ εξτραβαγκάντσας υπάρχει η υπενθύμιση της πραγματικότητας. Ο υπερήλικος κλοσάρ. Που φοράει ένα αγιοβασιλιάτικο καπέλο και ζητάει τη συμπόνοια και τη βοήθειά σου. Διότι μη γελιέσαι από το αμπαλάζ: μπορεί να πληθαίνουν τα καταστήματα και τα μολς και οι πολυτέλειες σε αυτόν τον κόσμο των αντιθέσεων, αλλά πληθαίνουν και οι κλοσάρ. Καμιά δεκαριά ψυχές χάθηκαν τις τελευταίες ημέρες από το κρύο, εδώ στο Παρίσι. Άστεγοι που ζουν στα χαρτοκιβώτια και κοιμούνται στους εξαερισμούς του μετρό για να αξιοποιήσουν τη θερμότητα που βγάζουν οι αεραγωγοί. Ναι, η εικόνα περιλαμβάνει μεν τους έχοντες (που φαίνονται)και όλους εκείνους τους μη-έχοντες (που δεν πολυ-φαίνονται). Διότι η αφθονία προφανώς δεν αφορά όλους.

7 σχόλια :

  1. Ζαλίστηκαααααααα , άσε που μόλις είχα πείσει τον εαυτό μου ,πως είμαι ευτυχισμένη με όσα έχω!
    ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ !!!!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΩΝ ΓΚΑΛΕΡΙ!!!!!!!
    Θέλω να αγορασω και τη Γαλλία ,με έπιασε τέτοια μανία ,που θέλω να γίνω κυρίαρχη όλου του κόσμου!
    Κι αν τα αποκτήσω ,θα βοηθήσω κι όσους δεν έχουν τίποτα! Έτσι δε λένε όλοι ,όταν θέλουν να πετυχουν το τζόκερ και μόλις το πετύχουν ξεχνούν τις υποσχέσεις τους;;;;; Ποιον να πρωτοβοηθήσουμε μωρέ ,άσε δε βοηθάμε κανέναν ,είμαστε δίκαιοι και κοιμόμαστε ήσυχοι..........

    Καλημέρααααααααααααααα ,θα σε ξεπουπουλιάσω με αυτά που μας κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπγαβό! Εξαιγετικό ποστ! Αναμένω επόμενη στάση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλή χρονιά πτηνό μου!
    με υγεία και ότι άλλο επιθυμείς.
    για μένα παρίσι σημαίνει μόνο και ΜΟΝΟ λουί βουιτόν. τίποτα άλλο.
    ωραίες οι φωτογραφίες σου, όπως πάντα εξαιρετική η ξενάγησή σου αλλά λουί βουιτόν μόνο με ενδιαφέρει. άντε και το μουσείο του λούβρου και ο πύργος του άιφελ. όλα τα άλλα μαγαζιά δεν υπάρχουν. δε θα βαλω τον οίκο ντιορ ή σανέλ καλύτερα από το βασίλη ζούλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλαμιά στον Κάμπο2 Ιαν 2015, 1:18:00 μ.μ.

    Πήγες, σουλατσάρισες, χάζεψες, είδες, περιέγραψες, έψαξες, θαύμασες, ζήλεψες αλλά δεν μας είπες : ΕΣΥ τι τελικά ψώνισες ;

    (Καλή Χρονιά, με υγεία, πολλά λεφτά και πολλή ευτυχία και,το κυριώτερο, τελείως διαφορετική από την προηγούμενη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά ε; Τη δικιά μου παραπάνω δεν την αναγνωρίζω! Πφ! Μου χαλάει και το ζώδιο :-ρ Εγώ πάλι δεν θέλω τίποτα! Να καταφέρω να ορθοποδήσω θέλω γιατί τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για μένα :(
    Πίγκου μου μια χαρά η δημοσίευση σου, την απόλαυσα από τη μια, αλλά φάτε μάτια ψάρια ...
    Παρ'όλα αυτά, εγώ θέλω από σένα να μου διαλέξεις μια ωραία φωτό σου ( του Πιγκουίνου ντε!) να στην κάνω πίνακα και δώρο. Γιατί θυμάμαι ότι δεν σου κάνουν δώρο και αυτό τον μήνα αποφάσισα ότι σε σένα θα κάνω το δώρο του μήνα! Και μου στεναχωριέσαι...Υπάρχει θεός, Δίας, Τουτάμης, δεν ξέρω τι και πάντα το σύμπαν μου στέλνει πίσω ότι κάνω με την καρδιά μου!
    Στο φέις στα μηνύματα σε περιμένω! Ναι;
    Φιλιά στο ράμφος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ ενδιαφέρουσα η περιήγηση στον ναό των Λαφαγιέτ, που υποθέτω θα τα επισκεπτόμουν αν ποτέ πήγαινα στο Παρίσι... Οπότε τώρα μπορώ να τα σβήσω από τη λίστα μου και να περιοριστώ στα υπόλοιπα: Μουσείο του Λούβρου, Πύργο του Άιφελ, τα γνωστά...
    Ευχαριστώ, Πιγκουίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Περίμενε με έρχομαι!!!!

    Είναι η μόνη φορά που δε ζηλεύω από ανάρτηση σου.. Περιμενε καμια βδομαδούλα και θα ζηλεύεις εσύ εμένα... μπουαχαχαχαχα Θα σου μοστράρω φωτογραφιουλα με κρουσανάκι μπροστά στη Γκαλερι και θα τρίβεις το ράμφος σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.