Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Ο καθεδρικός του St Andrews



Αέρηδες. Δυνατοί και μανιασμένοι. Και υγρασία. Που σε πιρουνιάζει και διαπερνά τη ραχοκοκκαλιά σου. Και ψιλόβροχο. Που σε μαστιγώνει σε κάθε σου βήμα. Και ομίχλη. Που βυθίζει τα πάντα μέσα σε μία άχρονη σιωπή. Αναγνώστα, καλωσήρθες σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου μέρη επί της Γης. Καλωσήρθες στο Σεντ Άντριους.



Γαντζωμένο στους βράχους της βορειοανατολικής Σκωτίας, μερικά δεκάδες χιλιόμετρα από το Εδιμβούργο, το Σεντ Άντριους είναι μία μικρή, ήσυχη πόλη. Με μόλις δεκάξι χιλιάδες κατοίκους. Που γνωριζόμαστε μεταξύ μας και χαιρετιόμαστε στους δρόμους. Με μία μικρή, αλλά ζωντανή αγορά όπου μπορείς να βρεις λογής λογής καλούδια. Και με υπέροχα σπίτια που μοιάζουν με σκηνικό ταινίας του Άιβορι.



Αχ πόσο απολαμβάνω τους περιπάτους μου σε ετούτους τους δρόμους. Να, εκεί δεξιά μένει η κυρία ΜακΤάγκερτ που έχει το μαγαζί με τις δαντέλες. Και μετά τη στροφή, ο Τζέρι Πήτερσον -από τα πιο γερά ποτήρια της παμπ! Και λίγο πιο κάτω, η συννυφάδα του, η Σούζι ΜακΦάρλαν -που δουλεύει στην τράπεζα.



Άγχος; Όχι, δεν έχουμε άγχος, εδώ στο Σεντ Άντριους. Βεβαίως και υπάρχουν προβλήματα: η κυρία ΜακΤάγκερτ διαμαρτύρεται συνέχεια για τ'αρθριτικά της, ο Τζέρι Πήτερσον έχει έναν ακαμάτη γιο που δεν τα παίρνει τα γράμματα και η Σούζι ΜακΦάρλαν έχει τη μάνα της με αλτσχάιμερ. Πουθενά δεν γλιτώνει κανείς από τα προβλήματα. Αλλά η ζωή είναι πιο απλή εδώ.



Οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί, το βιοτικό επίπεδο αρκετά υψηλό, δουλειές υπάρχουν και όλα λειτουργούν σχεδόν στον αυτόματο.



Και τελοσπάντων, μένεις σε μία πόλη καθαρή, φροντισμένη και ήσυχη, αλλά σε περίπου μιάμιση ώρα, βρίσκεσαι αν θέλεις, στο Εδιμβούργο και απολαμβάνεις τα όσα μπορεί να σου προσφέρει μία μεγαλύτερη πόλη.



Όμως πέραν των κατοίκων, η πόλη φιλοξενεί κι άλλους πολλούς.



Κατ'αρχάς, φοιτητές. Διότι το Πανεπιστήμιο Σεντ Άντριους είναι ένα από τα αρχαιότερα της Αγγλίας (ιδρύθηκε το 1413) και θεωρείται από τα κορυφαία σε ολάκερο τον κόσμο. Με φοβερές υποδομές και γοτθικά κτήρια και φροντισμένες αυλές και καταπράσινους κήπους. Όταν ανοίγει ο καιρός, προς το τέλος της Άνοιξης, ένας χαρούμενος νεαρόκοσμος ξεχύνεται στις χορταριασμένες απλωσιές και χαίρεται το ειδυλλιακό τοπίο. Με το βιβλίο του, το τάμπλετ του, τη σεζ λονγκ του, το φρίζμπι και το τόπι του.



Κι ύστερα, υπάρχουν οι γκόλφερς. Με τα καρό παντελόνια, τα καπέλα και τα μπαστούνια τους. Διότι ναι, το Σεντ Άντριους θεωρείται η παγκόσμια πρωτεύουσα το γκολφ. Που αν είσαι σνομπ άνθρωπας, νομενκλατούρας και φραγκάτος, είναι τουλάχιστον αναξέπταμπολ να μην το χτυπάς το μπαλάκι, να μην το κουνάς το μπαστούνι, να μην την πετυχαίνεις την τρύπα. Και μη θαρρείς πως αυτά είναι απλά θέματα και αφορούν ένα μικρό, απειροελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού, διότι αν σου δείξω τα νούμερα με τους τζίρους που αποδίδονται διεθνώς στον τουρισμό του γκολφ, θα αρχίσεις να στρώνεις χλοοτάπητα στον πίσω ακάλυπτο και ν'ανοίγεις τρύπες μη-χειρότερα.



Ο περίπατός μου καταλήγει πάντοτε εδώ. Στην άκρη της πόλης, στο κάστρο της, στο χώρο που βρίσκεται το νεκροταφείο και που στέκονται τα ερείπια του μεσαιωνικού της παρελθόντος.


Αυτά είναι τα όσα απέμειναν από τον περίφημο γοτθικό ναό που έδωκε το όνομά του στην πόλη. Ο καθεδρικός ετούτος χτίστηκε το 1158 και αποτέλεσε το κέντρο της χριστιανικής πίστης και του καθολικισμού σε ολάκερη τη Σκωτία. Εντούτοις, μετά τα γεγονότα του 1560 και την εκδίωξη του καθολικισμού, ο καθεδρικός υπέπεσε σε αχρησία και ερήμωσε.



Σήμερα, αυτός ο εκτεταμένος χώρος προστατεύεται ως μνημείο πολιτισμού και είναι κάμποσοι εκείνοι που έρχονται ως εδώ για να περιπλανηθούν ανάμεσα στους πέτρινους τοίχους, τις μισεμένες αψίδες και τους διάσπαρτους τάφους.



Όμορφο μέρος, αλλά και άγριο. Κάποιοι θα το πουν ζοφερό και απαισιόδοξο. Εγώ το βρίσκω γαλήνιο και καθησυχαστικό.



Σου δίνει μία σπουδαία ευκαιρία για αναστοχασμό. Για τα σημαντικά και τα ασήμαντα, για τα σωστά και τα λάθος, για την ελπίδα και την απόγνωση. Και σε καλεί ν'αποφασίσεις.



Ακους τους ήχους της θάλασσας που σφυροκοπάει τα βράχια, δίπλα στα ερειπωμένα τείχη; Νιώθεις την υγρασία στις πέτρες; Αντηχούν στ'αυτιά σου οι κραυγές των γλάρων; Βυθίζονται τα παπούτσια σου στο υγρό χορτάρι; Βλέπεις τριγύρω σου τις σκιές του παρελθόντος και τις θεόπαλιες αφηγήσεις;



Αν η απάντηση είναι θετική, τότε καταλαβαίνεις για ποιο λόγο αγαπώ ετούτο το μέρος. Γιατί έρχομαι εδώ. Γιατί μου είναι σημαντικό το Σεντ Άντριους.


Έλα, έχω και κάτι τελευταίο να σου δείξω. Τον βλέπεις εκείνον τον αψηλό πύργο; Ναι, τον ορθογώνιο με την επίπεδη στέγη.


Τον λένε St Rule και είναι ακόμα πιο παλιός και από τον ερειπωμένο καθεδρικό που στέκει δίπλα του. Οι κάτοικοι της πόλης έστησαν τον St Rule για να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα κατά τη διάρκεια της κατασκευής του καθεδρικού. Και να που στέκει τώρα ορφανός, δίπλα στο φάντασμα του Σεντ Άντριους. Έλα ν'ανεβούμε.



Η σκάλα είναι μεταλλική και η ανάβαση δύσκολη -σχεδόν σκιαχτική. Άσε που σου κόβεται η ανάσα, καθώς αγκομαχάς ν'ανέβεις, με τον άνεμο να σφυρίζει ανάμεσα στα σκαλοπάτια. Αλλά η θέα, όταν φθάνεις εντέλει στην οροφή, σε αφήνει άφωνο. Κοιτάζω την πόλη, το Πανεπιστήμιο, τις στέγες και ξοπίσω τους, τους λόφους της κομητείας του Φάιφ.


Κι ύστερα το βλέμμα μου χάνεται στη θάλασσα. Στη μαύρη και σκοτεινή θάλασσα του Βορρά. Που έχει τις δικές της βουλές. Που δεν σε αγκαλιάζει, αλλά σου επιβάλλεται. Στην οποία, δεν επιπλέεις, αλλά καταβυθίζεσαι. Σ'αυτή τη θάλασσα στρέφομαι. Και μετρώ τους οιωνούς της.


15 σχόλια :

  1. Πτηνό ,μεσολάβησε στην κυρία Σούζι ΜακΦάρλαν να με φιλοξενήσει ,έστω στην αποθήκη της ,τέλεια θα περνάω κι εκεί! Δεν ξέρω τι με ελκύει σε αυτά τα μέρη ,αλλά μου αρέσει πολύ η απομονωμένη ,ήσυχη ζωή...λίγο αυτό το γκρι τοπίο δεν μου αρέσει και με κουράζει στην Αγγλία,αλλά συνηθίζω γρήγορα.
    Τους οιωνούς δεν τους βλέπω καλά ,αλλά άνθρωποι είμαστε και αντέχουμε τα πάντα!
    Καλημέρα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άντε να δω ΠΟΤΕ θα μάθεις γεωγραφία !!! Στην Σκωτία είναι, μάνα μου, το St. Andrews ! Όχι στην Αγγλία ! Άλλο Αγγλία, άλλο Σκωτία ... πόσες φορές θα τα πούμε ;;;

      Πτηνό μου, φτιάχνε βαλίτσες εσύ κι εγώ ψάχνω για σπίτι !!! Κι αν - ΑΝ λέω - η Νάσια περάσει το διαγώνισμα Γεωγραφίας που θα της βάλω, θα την πάρουμε κι αυτήν μαζί, ναι ;;; :-)

      Διαγραφή
    2. Και μένα, τρέχοντας πηγαίνω κι ας με φάει η υγρασία!

      Διαγραφή
    3. η Σκωτια δεν ειναι πάνω στην Αγγλία ,δηλαδή στο Ενωμενο Βασίλειο ,δηλαδή δεν είναι ξεχωριστο νησι; Εγω το Λεω Αγγλια όλο το νησί και σε όποιον αρεσει κυρία μου! Ειμαι σαν τους Σκοπιανους που βαφτιζουν όπως θελουν ό,τι θελουν!!!!!!
      Τρεμένς στην Ανταρκτική θα πάμε να βρούμε την υγειά μας! Είδες νεύρα η Αγγελική!

      https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=4&cad=rja&uact=8&ved=0CDUQFjAD&url=http%3A%2F%2Fwww.news.gr%2Fperivallon%2Fplanhths-gh%2Farticle%2F80227%2Fnero-ora-mhden-ta-10-pio-xhra-merh-sth-gh.html&ei=LWm-VMKHNsTtUs6fg9AG&usg=AFQjCNE71FvN0vSUXBmuW7F1KdV7Axh8Vg&sig2=AadV9aY1wnRXpYeYoz8RTg&bvm=bv.83829542,d.d24

      Διαγραφή
  2. Πτηνό μου γλυκό να σε ρωτήσω κάτι μπορώ να πάω να μείνω εκεί για πάντα;;;
    Χαχαχα!
    Το λάτρεψα το μέρος και με είδα να γίνομαι κάτοικος του.
    Να ανοίγω το μαγαζί μου κάθε πρωί και να σεριανάω στα σοκάκια και δίπλα στην απότομη θάλασσα του.
    Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το όμορφο πρωινό ταξίδι!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτή η πρώτη φωτογραφία σου είναι όλα τα λεφτά! Και ναι, άκουσα τους ήχους της θάλασσας, ένιωσα την υγρασία στις πέτρες, είδα τις σκιές του παρελθόντος τριγύρω μου..
    Είναι δυνατόν να με αγριεύει και να με ηρεμεί ταυτόχρονα αυτό το μέρος ή να πάω να κοιταχτώ;
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αχ βρε Πιγκού! Πάλι μεγάλωσε η λίστα μου με τα places to go!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλαμιά στον Κάμπο20 Ιαν 2015, 2:16:00 μ.μ.

    Μόλις διάβασα για αέρηδες, υγρασία και ομίχλη είπα, εδώ είμαστε. Αλλά το ότι είναι τόσο πολύ όμορφο, γραφικό σαν ζωγραφιά, το ότι έχει ξακουστό Πανεπιστήμιο και το ότι είναι παγκόσμιο μέρος μάζωξης γκολφ μάλλον το μετατρέπει σε τουριστικό αξιοθέατο και ως εκ τούτου θα έχει και μεγάλη επισκεψιμότητα. ΄Αρα, από ησυχία, ηρεμία και μοναξιά να μην περιμένουμε και πολλά πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πτηνουλι καιρο ειχα να περασω. Και σημερα που ειμαι λιγακι στενοχωρημενη με κατι που περιμενα και δεν εγινε, ερχεσαι και μου "προσφερεις" ταξιδι στη Σκωτια. Μεχρι και να κλαψω μου ηρθε βλεποντας τις φωτογραφιες. Ηρεμια και γαληνη. Και η επιβλητικη θεα απο το St Rule στη θαλασσα αυτη που εχει τοσο διαφορετικο χαρακτηρα απο τις δικες μας θαλασσες. Και με προκαλεις να αναθεωρησω, να επαναπροσδιορισω την ελπιδα και την απογνωση. Πολλα σ' ευχαριστω γι' αυτα τα ταξιδια πιγκουινε μου. Ενα φιλι στη Σκωτια απο εμενα την επομενη φορα που θα την επισκεφτεις.
    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ειναι ενας προορισμος που ονειρευομαι να παω
    αν δε βγει ο συριζα και ειναι ακομη ανοιχτα τα συνορα φυσικα , και εχουμ ευρω
    εννοειται κανω πλακα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "The thane of Fife had a wife. Where is she now" - Αν και δεν έχω καλή σχέση με τη γεωγραφία της Σκωτίας, θυμήθηκα τον Macbeth προς το τέλος, όταν ανέφερες την κομητεία. :-)
    Είναι (η Σκωτία) από τα μέρη που θα ήθελα πολύ, κάποια στιγμή, να επισκεφθώ. Ειδικά το Εδιμβούργο. Κι αυτή η σκοτεινή θάλασσα, πόσο γοητευτική τη βρίσκω, έτσι άγρια και δυσοίωνη που μού φαίνεται ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τέτοια ταξίδια με κάνουν σχεδόν να σε ζηλεύω!
    Από την άλλη όμως, πάλι καλά που τα κάνεις εσύ κι εμείς τα απολαμβάνουμε με τις περιγραφές σου!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. τι να πω.... αυτή η ανάρτηση ήταν η αφορμή για να κανονίσουμε reunion με παλιούς αγαπημένους φίλους που γνώρισα σε αυτό το καταπληκτικό μέρος και ζήσαμε μαζί υπέροχες στιγμές.....!!!!!!!!!!
    σε ευχαριστούμε όλοι!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι εξαιρετικά πολύ! Να είστε καλά και ν'ανταμώνετε! :)

      Διαγραφή
    2. Χαίρομαι εξαιρετικά πολύ! Να είστε καλά και ν'ανταμώνετε! :)

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts