Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Voulez-vous un gateau avec moi?



Ουί, νου σομ α Παρί! Και θα σου το ξεκαθαρίσω από την αρχή: ετούτη η ανάρτηση ισοδυναμεί με πεντέξι χιλιάδες θερμίδες. Και ναι, σε προειδοποιώ: με το που θα τελειώσεις την ανάγνωση, ξεκινάμε δίαιτα. Λα σεμέν προσέν. Παρσκέ μεντνάν, πάρε κουταλάκι κι ακολούθα με.



Πρώτη στάση μον-σερί, μία κλασίκ πατισερί. Είναι το περίφημο Dalloyau πούχει την έδρα του στο Marais, στην οδό Faubourg Saint-Honore, αριθμός 101. Όχι στο λέω γιατί θα δοκιμάσεις γκατό και θα με εκλιπαρείς μετά να σου δώκω τη διεύθυνση.



Το Dalloyau έχει μία μακραίωνη ιστορία στη ζαχαροπλαστική, που ξεκινάει από το 1682. Και μπορεί εσύ κι εγώ να μην ζούσαμε σε εκείνας τας εποχάς, ζούσε όμως ο Λουί ο Δέκατος Τέταρτος. Που ήτανε λιχούδης. Και πελάτης ετούτων εδώ των γκατό! Τώρα καταλαβαίνεις γιατί τον ελέγαμε Λουδοβίκο τον Μέγα. Έτρωγε δύο κουτιά πάστες στην καθισιά του ντε. 



Ό,τι και να διαλέξεις να δοκιμάσεις, είναι μία πανδαισία γεύσεων. Όλα λιώνουν στο στόμα, γαργαλάνε τον ουρανίσκο σου, χαϊδεύουνε τη γλώσσα σου. Σε κάθε μπουκιά, χτυπούν καμπάνες, παιανίζουν αγγελάκια, όλα γίνονται σουπέρμπ και εξτραορντινέρ!



Σοκολά, τιραμισού με κροκάν, τούρτες, κέικ και ό,τι άλλο λαχταρά η ψυχούλα σου. Ναι και μακαρόν. Πολλά, μουλτικουλέρ και σε διάφορες γεύσεις.



Αν και για να είμαστε ειλικρινείς, στο τόπικ μακαρόν, το μεγάλο ντέρμπι παίζεται μεταξύ Pierre Herme και Laduree.



Και επειδής έχω κάμει κρας τεστ, από τον πρώτο σού προτείνω τη γεύση αλμυρής καραμέλας, το πορτοκάλι, τη μέντα φράουλας και τη βανίλια και από τον δεύτερο, τη γεύση σοκολάτα γάλακτος, το ροδάκινο με το φιστίκι και το τριαντάφυλλο. Επίσης, να δοκιμάσεις το λεμόνι.



Και από τους δύο, για να μην μαλώνουνε. Κάθε μακαρόν κοστίζει περίπου δύο ευρώ. Και είναι τρε πτι! Πολύ πολύ πιο μικρό απ'ό,τι φαντάζεσαι και ελπίζεις.



Εγώ τα παίρνω σε τετράδες. Πρώτον για να καταλάβω ότι τρώω γλυκό και δεν δειγματίζω και δεύτερον για νάχω να συγκρίνω. Θα πεις πως 10 ευρώ για τέσσερις μπουκιές, είναι υπερβολή. Από την άλλη, με το που γεύεσαι ετούτες τις μικρές απολαύσεις, αντιλαμβάνεσαι πως είναι καμωμένες από εξαίσια υλικά και με απαράμιλλη τέχνη. 



Διότι βλέπεις, πατισερί όπως το Laduree δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία με το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς σου. Παίζουν σε άλλη πίστα, παίρνουν το πλεζίρ και το μετατρέπουν σε μπονέρ.



Μπα, σε πιάσανε οι γκουβαρντοσίνες σου μετά από τόσο γλυκό και θέλεις να με κεράσεις έναν καφέ; Ουί, να πάμε, δεν έχω αντίρρηση. Μάλιστα σούχω να σου προτείνω, μέρος πολύ τσίλικο και κλασάτο. Του επιπέδου μας! Τύπου επάργυρο μαχαιροπίρουνο, σιδερωμένο τραπεζομάντιλο και κομ-ιλ-φο εξυπηρέτηση.



Καλωσήρθες στην Αντζελίνα. Όχι τη Τζολί μη-χειρότερα. Την Αντζελίνα-Παρί.



Πρόκειται για ένα από τα διασημότερα καφέ-μπιστρό του Παρισιού. Και βρίσκεται καρακεντρικά: 226 rue de Rivoli. Δίπλα στο Λούβρο. Ναι, θα φάμε και γλυκό. Μου βγήκες εντέλει φαγανός και δεν σου τόχα!



H Aντζελίνα φημίζεται για τη ζεστή σοκολάτα της, αλλά και για τους εκλεκτούς καφέδες, τα τσάγια, τα βουτήματα. Κερνάς είπαμε; Άχου δεν ξεύρω τι να πρωτοπάρω!



Χελόου είμαστε στο Παρίσι, οφείλουμε στον εαυτό μας ένα μιλφέιγ, νε-σ-πά; Το μιλφέιγ οριζινάλ δεν έχει πολύ μεγάλη σχέση με την αντίστοιχη ελληνική βερσιόν του, επομένως αν είσαι ανυποψίαστος, το περνάς και για πάστα με σαντιγί. Αλλά μην ξεγελιέσαι, πρόκειται για το πιο περίφημο ίσως παριζιάνικο γλυκό και καθόλου δεν θα σε απογοητεύσει. Μεστή γεύση, αφράτη και διακριτική αίσθηση. Σχεδόν σε χαϊδεύει.


Ε λοιπόν θα πάρω και δεύτερο. Γλυκό ντε! Είμαι πτηνό στην ανάπτυξή μου! Να μην δοκιμάσω κι εδώ το μακαρόν; Πούναι τρίπατο και ιμπρεσιονάντ; Με το που μπήγεις το πιρούνι σου, διαπιστώνεις πόσο απίθανα φρέσκο και ντελικάτο είναι. Φορμιντάμπλ! 



Ήπιες τον καφέ σου; Άντε τελείωνε με την τελευταία ρουφηξιά, να ζητήσουμε λογαριασμό, γιατί έχουμε και δουλειές! "Μαντάμ, λε κόμπτ σιλβουπλέ!" (κάτσε νάχω πρόχειρο το υπογλώσσιο!)


Ένα μιλφέιγ, ένα μακαρόν καστιλιόν και δύο καφέδες, σχεδόν τριάντα ευρώ. Ζεις ή σε χάνω; Ναι, μπορείς να το βάλεις στην κάρτα σου και να το πληρώσεις σε δόσεις. Α, μην με κοιτάς έτσι άγρια. Και φχαριστημένος νάσαι που δεν πείναγα παραπάνω -θάπρεπε να βάλεις σε υποθήκη το διαμερισματάκι στα Πετράλωνα. 



Λοιπόν, ξεύρω τον κατάλληλο τρόπο για να σε ηρεμήσω. Εδώ στο Μαρέ, σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου στέκια. Λέγεται Le Bucheron, που πάει να πει ο Ξυλοκόπος. Εκ πρώτης, δεν σου γιομίζει το μάτι. Έχει άλλωστε το Παρίσι, τόσα μπιστρό που είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ετούτο.



Ώσπου να δοκιμάσεις την κρεμ μπρουλέ του. Πούναι από τα πιο αγαπημένα μου γλυκά. Μία απλή κρεμούλα, θα πεις. Γάλα, αυγά, βανίλια, κρέμα γάλακτος, ζάχαρη. Αλλά ποιος είπε ότι τα απλά πράγματα δεν μπορεί νάναι ταυτόχρονα σπουδαία και απολαυστικά; Μια θεσπέσια κρεμ μπρουλέ, μπορεί να σε γλυκάνει και να σε καθησυχάσει. Με μνήμες μαμαδίστικης γεύσης.



Τί εννοείς πως δεν αντέχεις άλλο; Εντάξει, σταματάμε γιατί βλέπω το μάτι σου πούχει αρχίσει ν' αλληθωρίζει από την υπερκατανάλωση ζάχαρης. Σίγουρα δεν θέλεις να κάτσουμε για μία τελευταία σοκολατίνα; Για ένα εκλέρ; Για μία τάρτα λεμόνι; Καλά καλά, σταμάτα!


Άσε με τουλάχιστον να πάρω δύο γλυκάκια για το σπίτι. Μα μπορεί να μ'εύρει η υπογλυκαιμία το βράδυ -να μην έχω κάτι να μασουλήσω; Ε λοιπόν, ετούτη η πατισερί είναι η νέα μου αδυναμία: τη λένε Πατισερί ντε Ρεβ (που πάει να πει "των ονείρων") και παρότι νέα άφιξη στη ζαχαροπλαστική σκηνή του Παρισιού, έχει ήδη λάβει διθυραμβικές κριτικές και πολλαπλές βραβεύσεις. Εδώ, τα γλυκά μοστράρονται ως δείγματα σε πολύ ντιζαϊνάτες προθήκες, έρχεται ο μετρ και του υποδεικνύεις ποια σού γυάλισαν το μάτι και ακολούθως δίνει εντολή στην κουζίνα και σου τα φέρνουν. Η πώληση έχει όλα τα χαρακτηριστικά μίας εστέτ ιεροτελεστίας. Με την απαραίτητη ευγένεια, αλλά και μία εσάνς σνομπίστικης δηθενιάς. Ναι, λατρεύω την Πατισερί ντε Ρεβ.


Το αμπαλάζ, το κουτί, η σακούλα, όλα είναι ζούπερ προσεγμένα και ιδιαίτερα. Όλα υπακούουν σε μία υψηλή κουλτούρα ζαχαροπλαστικής. Και σου δημιουργούν την πεποίθηση πως δεν τρως απλώς ένα γλυκό. Αλλά σού επικοινωνείται μία αισθητική εμπειρία.



Τα γλυκά τοποθετούνται στο κουτί με μικρά πλαστικά διαχωριστικά, ώστε να μην τυχόν και ακουμπήσουν μεταξύ τους. Εννοείται πως χρησιμοποιούνται τα καλύτερα και πλέον πχιοτικά υλικά. Εξυπακούεται πως οι γεύσεις είναι εξωπραγματικά υπέροχες.



Θα μου αρχίσεις τώρα εσύ στα σούξου μούξου, θερμίδες, δίαιτες, λεφτά, δυσκολίες, στεναχώριες, κρίσεις και μιζέριες. Σε όλα δίκιο έχεις: την πραγματικότητα δεν τη θεραπεύει η ζάχαρη, μήτε είναι λύση στο πρόβλημά σου μία γαβάθα προφιτερόλ.


Αλλά νομίζω πως θα συμφωνήσεις πως οφείλουμε στον εαυτό μας μερικές απολαύσεις. Και κάποιες γλυκές στιγμές βρε αδελφέ. Πασπαλισμένες στην άχνη ζάχαρη, γαρνιρισμένες με εκλεκτή σαντιγί, συνοδευμένες με καϊμάκι παγωτό, λουσμένες με σιρόπι σοκολάτας. Με την ελπίδα ότι θα γλυκάνουνε την καθημερινότητά μας. Και θα αποκτήσουν γεύση τα όνειρά μας. Κι αν ακόμα δεν έχεις την ευκαιρία μίας πατισερί παριζιέν, ένα κουτάκι πάστες από το ζαχαροπλαστείο λοκάλ της γειτονιάς σου, είμαι βέβαιος πως θα σε βοηθήσει να αισθανθείς καλύτερα. Τουτ-α-φε!

21 σχόλια :

  1. Δεν σε πιστεύω πρωί πρωί! Επίτηδες το έκανες με τόσα πολλά μακαρόν που ξέρεις ότι τρελαίνομαι!! Κάνε μου σε παρακαλώ έναν πρόχειρο υπολογισμό, θέλω να το δοκιμάσω όλα!!, ετοιμάζω την πιστωτική και έφυγα!
    Όσο για τα όνειρά μας, το μόνο που χρειάζονται για ν'αποκτήσουν γεύση είναι τους δικούς μας ανθρώπους κοντά μας να μας νοιάζονται και να μας αγαπούν. Εντάξει, τώρα αν είναι πασπαλισμένα και με λίγη ζαχαρίτσα ή λουσμένα με σιρόπι σοκολάτας δεν θα πω και όχι!
    Φιλιά πολλά και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν με έναν πρόχειρο υπολογισμό, θα σου στοιχίσει καναδυό μισθούς. Και χωρίς την έξτρα σαντιγί!
      Αλλά γλυκιά μου Ραπουνζέλ, ας πάει και το παλιάμπελο: τόσες πίκρες τρώμε (αμάσητα), ας επιφυλάξουμε και μερικές γλυκές απολαύσεις για τους εαυτούς μας.
      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. με την Αριστέα θα έχεις ένα προβληματάκι ,αλλά με εμένα ουδέν!
    Μπορώ να ζω μόνο με γλυκά και τώρα που είμαι ημιλιπόθυμη από την ανάρτησή σου πάω να ανοίξω μία,δυο ,ε μπορεί και τρεις!
    Πάντως χίλιες φορές να λείπεις σε κάτι Ισλραήλ και Κίνες ,παρά στο Παρίσι! Μας καταστρέφεις!
    Ευτυχώς η κουμπάρα μου είναι οδοντίατρος ,σε λίγο πάω για καθαρισμό ,ό,τι βρει σε εσένα θα ρίξω το φταίξιμο!
    Καλημέρααααααααααααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να ανοιξω σοκολάτες ,από τη βιασυνη μου μού ξέφυγε....

      Διαγραφή
    2. Ήρθε η Αριστέα με την προβληματάρα της! Ποιο προβληματάκι; ε;
      Πτηνούλι, βράχος η Αριστούλα! Εντύπωση καμία. Δε λέω ... σούπερ όλες οι φωτό σου αλλά ούτε ένα δα σαλάκι δεν μου έτρεξε! Να σου κάνω και σταυρό;

      Και είμαι και από δίαιτα ...δυο μέρες τώρα που την τελείωσα.
      Και ξέρεις τι είχα λυσσάξει να φάω; Ταχίνι με μέλι! Κι έφαγα!
      Όνειρο! Και γλυκιά γεύση και υγεία! ☺

      Πρέπει να με δωρίσουν στην επιστήμη μετά το θάνατο μου...το ξέρω!
      Η άλλη από πάνω από τη βιασύνη της να φάει σοκολάτες έφαγε τις λέξεις!
      Κι αν τη δεις πτηνούλι μου ...αδυνατούλα που είναι! Σκάνδαλο! Και με τρία παιδιά!
      Πάω να φάω ταχίνι να πνίξω τον πόνο μου ☺

      Φιλιά και στους δύο !

      Διαγραφή
    3. δεν εννοούσα πως θα ζηλέψεις τα γλυκά ,αλλά πως θα τον ''μάλωνες '' που τα τρωει...και μετά λύπης μου διαπιστωνω πως δεν αγαπάς το πτηνό ,αφού δεν έκανες ούτε μια νύξη περι υγιεινής διατροφής!
      Να πω και στο πτηνό ,πως μια φορά που πήγα τα διδυμα στην Αριστεα ,τα είχα ορμηνέψει πως ό,τι κι αν τα κερνούσε θα το κατάπιναν και θα της έδιναν και εύσημα,τους αρέσει δεν τους αρέσει! Γελάω πολυ όταν θυμαμαι τις εκφρασεις τους ,γιατι νόμιζαν έτσι που τους παρουσίαζα τη βρώμη κ.τ.λ.πως θα τα τάιζε δηλητήριο χαχαχαχα

      Διαγραφή
    4. Α όχι ! Δεν μαλώνω εύκολα δεξιά κι αριστερά! Λέω τα δικά μου κι αν με ακούσουν!
      Εξάλλου κουράστηκα να ακούω "μα με ένα γλυκάκι....;" Έλα όμως που δεν είναι ένα. Και αποδεδειγμένα η λευκή ζάχαρη είναι ο λευκός θάνατος.

      ΥΓ: Για δε λες ότι δεν τα κέρασα τίποτα άλλο εκτός από νερό; Και μετά με είπε η μαμά μου αφιλόξενη και γαϊδάρα!

      Διαγραφή
    5. Αχ, βρήκατε κατάλληλη ανάρτηση για να με νουθετήσετε περί υγιεινών τροφών. Πάνω που ήμουν με το πιρουνάκι μπηγμένο μέσα στο μιλφέιγ, πάνω που μασούλαγα χαρούμενος κι ευτυχισμένος τα μακαρόν μου και ήμουν έτοιμος να χλαπακιάσω και μία κρεμ μπρουλέ, με αρχίσατε στα ζαρζαβάτια, τα φρούτα και τις υπερτροφές. Και όχι τίποτις άλλο, αλλά είμαι και άνθρωπος πειθαναγκαστικός και εύκολα υιοθετώ τέτοιες συνήθειες -κυρίως αν μου πει κάποιος ότι πρέπει για το καλό μου να τις υιοθετήσω!

      airis, σούχω πάντως ωραιότατη πατισερί για βετζετέριαν και ανθρώπους με ευαισθησία στην υγιεινή διατροφή, με κάτι γλυκά καταπληκτικά χωρίς ζάχαρη και αποκλειστικά με μέλι, στέβια ή άλλα φυσικά γλυκαντικά! Όχι που θα ξέφευγες με καθόλου θερμίδες από ετούτη την ανάρτηση...

      Διαγραφή
  3. Πτηνό έχεις τρελαθεί τελείως;;
    Πάω να ζυγιστώ πάχυνα!
    Αλήθεια αν παχαίνει το διάβασμα εγώ πρέπει να πήρα τουλάχιστον 5 κιλά με την ανάρτηση σου!
    Τι πειρασμοί είναι αυτοί τι κόλαση ή μάλλον τι παράδεισος;;
    Εγώ γενικά δεν το έχω πολύ με τα γλυκά αλλά θα σου πω ότι κερδίζουν σε εμφάνιση, ποιότητα, αυτό το κάτι παραπάνω από ένα οποιοδήποτε ζαχαροπλαστείο.
    Είναι μοναδικό πως έχουν επενδύσει σε αυτό το κάτι παραπάνω, που εκτιμάτε τόσο πολύ από τον κόσμο όσο ακριβό και να είναι τελικά!
    Με λίγωσες και όχι μόνο με τα γλυκά!
    Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι μεγάλος πειρασμός ετούτα τα γλυκά, Έλενα. Και επειδής είναι καμωμένα με τέχνη και μεράκι και υψηλή καλαισθησία, αποτελούν μοναδική εμπειρία! Κάθε μπουκιά κι ένα ταξίδι.
      Και είναι πράγματι ακριβά, αλλά πληρώνεις τα εκλεκτά υλικά τους. Αλλά και το ταλέντο και την βιρτουοζιτέ των δημιουργών τους.
      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  4. Μον πτηνό σερί...υπεργλυκαιμικό λαλά πάθαμε πρωί πρωί! Ζε τ αίμ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ουαζό, τρε γκουρμέ! Και επειδής το θέμα γαλλική κουζίνα δεν εξαντλείται με μία και μόνη ανάρτηση, υπόσχομαι να επανέλθω. Ζε τ'αίμ οσί! :)

      Διαγραφή
  5. Καλαμιά στον Κάμπο16 Μαρ 2015, 10:44:00 π.μ.

    1)Σε μισώ
    2)Σε μισώ
    3)Σε μισώ
    4)Σε μισώ και σε ζηλεύω
    5)Τι είναι αυτό στην προτελευταία φωτό ανάμεσα στα ροζ μπαστουνάκια που μοιάζει το μισό με μπακλαβά και το άλλο μισό με χαλβά Φαρσάλων;

    Υ.Γ.΄Εχεις παρακολουθήσει ποτέ τον χειμώνα τα Σάββατα στο γαλλικό TV5 το ριάλιτι ζαχαροπλαστικής; Εκεί να δεις τι σκέφτονατι, σχεδιάζουν και φτιάχνουν οι διαγωνιζόμενοι, πόσο δύσκολες και κουραστικές δοκιμασίες περνούν για να αναδειχθεί ο καλύτερος αλλά και πόσοι σεφ ζαχαροπλαστικής που τους καθοδηγούν και τους κρίνουν υπάρχουν στην Γαλλία. Απίστευτα πολλοί με βραβεία, επαίνους και παράσημα, ο καθένες μοναδικός στο είδος του. Αυτή η εκπομπή δείχνει το πόσο σημαντική είναι η τέχνη ζαχαροπλαστικής για τους Γάλλους.
    ' Εχουμε κι εμείς έναν Παρλιάρο αλλά άλλον, ποιον;

    Υ.Γ.Εξακολουθώ να σε μισώ και να σε ζηλεύω. :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (1)-(4) Δεν σε πιστεύω, πα-ντου-του! Eίναι η υπεργλυκαιμία που μιλάει και όχι εσύ. :)
      (5) Είναι μία "πειραγμένη" εκδοχή μηλόπιτας. Απλώς θεϊκή!

      Το έχω πετύχει καναδυό φορές και έχω εντυπωσιαστεί. Ουχί μόνο από το επίπεδο των συμμετεχόντων, αλλά και από την εξειδίκευση και το βιρτουοζιτέ των κριτών. Παίζουν σε άλλη πίστα, οι γκραντ μετρ της ζαχαροπλαστικής στη Γαλλία, Καλαμιά μου.

      Πολλά, πολλά (γλυκά) φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Με γλύκανες τη στιγμή που το χρειαζόταν περισσότερο από το σώμα μου η ψυχή μου! Να είσαι καλά πτηνό, να μας ταξιδεύεις έστω και νοερά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι νάναι πολλές οι γλύκες και οι απολαύσεις και λιγότερες οι πίκρες και τα βάσανα.
      Πολλά, πολλά φιλιά, Μαίρη μου. Πασπαλισμένα με ζάχαρη και γαρνιρισμένα με ολόφρεσκη σαντιγί.

      Διαγραφή
  7. Έπρεπε να βάλεις και μια σαλιάρα κάτω-κάτω στην ανάρτηση. Τι κολασμένη ανάρτηση ήταν αυτή, πτηνό μου; Να, τώρα δα μου έρχεται να πάρω το αεροπλάνο, το τρένο, το μπαλόνι, να κάνω ωτοστόπ, να κάνω ποδήλατο, με κάποιον τρόπο τέλος πάντων να πάω στο Παρίσι και να ριχτώ με τα μούτρα στα γλυκά.
    Μισό λεπτό να σκουπίσω τα σάλια μου και συνεχίζω...
    Αγαπητέ μου Πιγκουινούλη, να ξέρεις εκ των προτέρων ότι αναρτήσεις τέτοιου περιεχομένου χαίρουν της απόλυτης επιδοκιμασίας μου (αν και χωρίς δοκιμή, τι κρίμα!)
    Τι άλλο να πω; Και εις άλλες τέτοιες αναρτήσεις με υγεία (και λιγούρα)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέτοια μου λες και έτοιμος είμαι να το γυρίσω στο γκουρμέ και στο ντελικατέσεν. Και να μας δω μετά, πώς θα ανεβαίνουμε στις ζυγαριές! :) Πάντως, τα γαλλικά γλυκά είναι σχετικά μικρά και όχι ιδιαιτέρως φορτωμένα με ζάχαρη, επομένως μπορώ να διατηρήσω την ψευδαίσθηση ότι δεν παχαίνουν πολύ.
      Και ναι, υπόσχομαι και άλλες γαστρονομικές βόλτες!
      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, γλυκιά μου Pippi!

      Διαγραφή
  8. Απαντήσεις
    1. Κάτσε να σου δώκω μία πιρουνιά μιλφέιγ να συνέλθεις! :)

      Διαγραφή
  9. σαν το ροξακι του Μουρούζη δεν έχει (η ζηλιάρα ανίατη Θεσσαλονικιά γκρρρρρρ!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.