Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;


Ήρθες; Πάνω που τελείωνα το μπραντς μου και αναρωτιόμουν αν θα φανείς. Κάτσε να πάρω τηλέφωνο στο τένις κλαμπ ότι θ'αργήσω. Ουάν μόμεντ, πλίζ. Θα μείνεις για ντίνερ, σωστά; Θα μείνεις, άι ινσίστ! Όχι ρωτάω για να πάρω τη Ντολόρες -τη μαγείρισσά μας ντε- να της πω να βάλει κι άλλο πιάτο στο τραπέζι, να βγάλει από την πόρτα το κλειδί. Πώς είναι τα πράματα στο Ελλάντα; Διαβάζω στον Εκόνομιστ ότι είστε σε μπιγκ τράμπολς. Θα μου τα πεις, έχουμε όλη τη μέρα μπροστά μας. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω, στο είπα; Βέρι γκλαντ.


Αλήθεια, δεν έχεις ξανάρθει στο Νιούπορτ; Α, μα πρέπει να σε ξεναγήσω τότες. Θα σου αρέσει, είμαι σίγουρος. Είναι βέρι, βέρι νάις. Βεβαίως είναι από τις πιο εξκλούσιβ πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, τύπου πρέπει να είσαι το λιγότερο μίλιονερ για να σε κάμουμε παρέα. Νάχεις γιοτ, να διαθέτεις μετοχές (και ομόλογα και παράγωγα και όπσιονς και προθεσμιακές άμα λάχει), νάχεις επενδύσεις ρίαλ εστέιτ, νάσαι μέλος σε τουλάχιστον πέντε σόσιαλ κλαμπς, να κάμεις τσάριτι, να διαθέτεις Πορτορικανό κηπουρό και Μεξικάνα οικιακή βοηθό, να είσαι βετζετέριαν, να κάμεις γιόγκα, να έχεις μιντλ νέιμ, νάχεις ανοίξει βρε αδελφέ δυοτρείς start-ups και βεβαίως το πρώτο συνθετικό της επαγγελματικής σου ιδιότητας να είναι το "μεγαλο-" (μεγαλο-δικηγόρος, μεγαλο-επιχειρηματίας, μεγαλο-ασφαλιστής, μεγαλο-τραπεζίτης, μεγαλο-εισοδηματίας, μεγαλο-στέλεχος, μεγαλο-γιατρός, μεγαλο-μανής κ.λπ.).



Αγαπημένε αναγνώστα, καλωσήρθες στο Νιούπορτ -κι ας μας έριξες το μέσο εισοδηματικό επίπεδο, με το που πάτησες το πόδι σου εδώ στην Πολιτεία του Rhode Island! Αλλά μην αισθάνεσαι άσχημα και καθόλου μην χολοσκάς, έχεις το πτηνό που τελοσπάντων το φυσάει, διαθέτει ράμφος ελιτίστικο και είναι γεννημένο για τέτοιες ξιπασιές.



Βρισκόμαστε στο κέντρο της πόλης, με τα υπέροχα διώροφα κτήρια αποικιακού στυλ. Το τουβλάκι παραπέμπει στας Αγγλίας, αλλά εδώ οι δρόμοι είναι πιο φαρδιοί και το φίλινγκ πιο αμέρικαν. Το κέντρο (που το λέμε "Χιστόρικαλ Νιούπορτ", αλλά εσύ που έρχεσαι από τας Ευρώπας, γελάς με την κατάχρηση της λέξης "χίστορι" εδώ στην Αμερική!) δεν είναι ιδιαίτερα εκτεταμένο και εδώ, θα βρεις μόνο τα βασικά: κάναδυο σούπερμάρκετς, μερικά απλησίαστα καταστήματα ρούχων, υποκαταστήματα τραπεζών, διοικητικές υπηρεσίες και πανάκριβα εστιατόρια που προσφέρουν κυρίως θαλασσινά.



Διότι δεν ξεύρω αν στο είπα, αλλά εκτός που είμαστε ζάπλουτοι, είμαστε και απάνου σε ένα νησί. Ένα μεγάλο νησί που ουσιαστικά βρίσκεται σφηνωμένο μέσα σε μία θαλάσσια εσοχή (πέστην και κόλπο) και το οποίο ενώνεται με τεράστιες γέφυρες με τα τριγύρω του. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολύ μπερδεμένης γεωγραφίας και του γεγονότος ότι διαθέτουμε κάμποσα λιμάνια και μαρίνες, το Rhode Island κυκλοφορεί στην πιάτσα και ως "The Ocean State". Το Νιούπορτ -να ξεύρεις- είναι το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό παραθαλάσσιο θέρετρό του. Στα καλύτερα σε φέρνω, δεν έχεις παράπονο!



Στην κεντρική πλατεία, θα βρεις το Δημαρχείο της πόλης. Όχι στο λέω, αν θέλεις να βγάλεις ένα πιστοποιητικό, μία άδεια, μία επικύρωση, ένα λάισενς. Εδώ στην Αμερική, τα περισσότερα γίνονται πλέον ηλεκτρονικά και μόνον αν είσαι τίποτις χόουμλες ή θεόφτωχος, έρχεσαι να στηθείς στην ουρά. Επίσης, πρέπει να ξεύρεις ότι σε αμερικάνικες πόλεις σαν το Νιούπορτ, τις τοπικές αρχές τις έχουμε περί πολλού, καθώς το αίσθημα του κομιούνιτι είναι ισχυρό. Πέραν της αμερικανικής σου ταυτότητας και του πατριωτισμού που σε κατακλύζει όταν ακούς το νάσιοναλ άνθεμ ή βλέπεις βετεράνους του Βιετνάμ, του Ιράκ ή του Αφγανιστάν, νιώθεις πολύ έντονα την αίσθηση του ανήκειν στην πόλη και την πολιτεία σου. 



Το Νιούπορτ ιδρύθηκε το 1639 από Βρετανούς αποίκους -εξού και το τουβλάκι που λέγαμε πριν. Αλλά η πραγματική του ακμή οφείλεται στους Εβραίους της Ιβηρικής. Που είδαν κι απόειδαν με τις διώξεις των Ισπανοπορτογάλων και ήρθαν κι εγκαταστάθηκαν εδώ, να βρουν την ησυχία τους. Ο πιο επιφανής εξ αυτών ήταν ο Τζέικομπ Ροντρίγκες Ριβέρα. Που εισήγαγε στις Ηνωμένες Πολιτείες -αν έχεις το θεό σου- την εκμετάλλευση του σπέρματος της φάλαινας. Και όχι, δεν σου κάμω πλάκα.



Το ξεύρω, ακούγεται τζαζ ως ασχολία και ως κόνσεπτ -και φαντάζομαι δεν θάταν και πολύ ευχάριστο ως επάγγελμα- αλλά σε πληροφορώ πως το σπέρμα της φάλαινας ήταν πολύ επικερδής δραστηριότητα, καθώς πριν τη διάδοση του πετρελαίου, αποτελούσε το κύριο καύσιμο για λάμπες, αλλά και τη βασική πρώτη ύλη για σαπούνια, λιπαντικά και καλλυντικά. Τρου στόρι! Ο χαρούμενος φάλαινος ήταν και πολύ χρήσιμος φάλαινος. Φαντάζομαι τον είχαν σε μία δεξαμενή και του βάζανε ερότικ ντοκιμαντέρ με θηλυκές φάλαινες να ξεφυσούν νερό με ηδυπάθεια. Ή καραδοκούσανε δύτες για να δούνε πότε θ'αποφασίσει ο φάλαινος με τη φάλαινα να βγάλουν τα μάτια τους, για να γίνει η συγκομιδή. Το δια ταύτα της υπόθεσης είναι πως αν ήσουν φάλαινος ανοιχτά του Rhode Island εκείνες τις εποχές, την είχες πατήσει: ουχί μόνο κινδύνευε σοβαρά η ζωή σου, αλλά σε απαυτώνανε κιόλας. Τώρα βέβαια, θα αναρωτηθείς για ποιό λόγο είναι καλύτερο το σπέρμα του φάλαινου, από το σπέρμα του δελφινιού, του ουρακοτάγκου ή του κοάλα. Αλλά όνεστλι, δεν έχω ιδέα! Βέρι ανόινγκ ντισκάσιον, λετς μουβ ον.


Η ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα ανέδειξε σύντομα το Νιούπορτ σε μεγάλο εμπορικό κέντρο και για κάποια χρόνια, ανταγωνιζόταν στα ίσα τη Νέα Υόρκη. Τον 17ο αιώνα, έφθασαν εδώ και αρκετοί Quakers. Όχι οι νιφάδες βρώμης καλέ! Οι Κουάκεροι! Πούναι μέλη μίας Χριστιανικής Εκκλησίας που ιδρύθηκε από τον ιεροκήρυκα Τζορτζ Φοξ. Λονγκ στόρι, θα στο πω άλλη ώρα.


Θέλεις να κάτσουμε κάπου να τσιμπήσουμε; Θα σου πρότεινα ψαρικά, αλλά όλη αυτή η συζήτηση για τον φάλαινο, με χάλασε λιγουλάκι. Νομίζω προτιμώ κάτι σε πίτσα. Ή και "Gyro". Καλά, εννοείται πως έχουμε. Γιατί μας πέρασες, τίποτις στερημένους; Η αμερικανική κουζίνα είναι εξαιρετικά φτωχή σε ποικιλία και γεύσεις (δηλαδής πόσο χάμπουργκερ να φάει κανείς;), αλλά ευτυχώς υπάρχουν παντού οι έθνικ κουζίνες και σώζεται κάπως το πράμα. Άντε, ας πάρουμε κάτι στο χέρι γιατί έχουμε δρόμο μπροστά μας.



Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία αναφοράς στο Νιούπορτ. Πρόκειται για το International Tennis Hall of Fame and Museum και αν είσαι λάτρης του αθλήματος, αποτελεί μαστ για σένα. Ξεκίνησε ως εντελώς κλειστό κλαμπ για εκατομμυριούχους και συνεχίζει εδώ και περίπου εκατόν τριάντα χρόνια να αποτελεί επίκεντρο του τζετ σετ της πόλης. Εδώ φιλοξενείται και το βέρι πρεστίτζιους Van Alen Cup, που ακολουθεί αμέσως μετά το Wimbledon. Έχω και ρακέτα, πάμε για τένις;



Αλλά αρκετά με το κέντρο της πόλης. Είπαμε ότι το Νιούπορτ φημίζεται για την οσεάνικ πλευρά του και οφείλουμε να βγούμε λίγο στα πελάγη. Να μας φυσήξει ο θαλασσινός αέρας, να μυρίσουμε αλμύρα, να τραγουδήσουμε μαζί με τα γλαροπούλια και τα άλμπατρος. Τι εννοείς βαρκάδα; Σιγά μην κάμουμε και πεντάλ στο θαλάσσιο ποδήλατο! Για ποιον με πέρασες! Έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;



Αμόλα καλούμπα! Το πλοίο θα σαλπάρει για λιμάνια ξένα, για λιμάνια ξένα. Μαζί του θα σε πάρει, αγάπη μου κι εσένα, μακριά από μένα. Καλού-κακού, φόρα το σωσίβιό σου.



Που είχαμε μείνει; Α ναι, στην μεγάλη οικονομική ανάπτυξη του Νιούπορτ στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα. Η οποία, που λες, ανακόπηκε με την Αμερικανική Επανάσταση. Διότι βλέπεις, το Rhode Island ήταν η πρώτη πολιτεία που ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από την Αγγλία. Εμ, μου θέλανε ρεβολούσιον! Ακολούθησαν πολλά ταραχώδη χρόνια. Μειώθηκε δραματικά ο πληθυσμός, παρήκμασαν οι επιχειρήσεις, ρήμαξαν τα αποικιακά σπίτια.



Κάτσε γιατί πολύ ξανοιχτήκαμε και δεν τόχω σε τίποτα να σε φουντάρω στον Ατλαντικό. Ας πλησιάσουμε ν'αράξουμε πουθενά.



Τα βλέπεις αυτά τα μπιτς χάουζες; Ξύλινα είναι, μην ξεγελιέσαι. Τα στήνουμε μέσα σε δύο βδομάδες. Ούτε μπετά, ούτε θεμέλια, νάθινγκ. Φθηνά δεν είναι. Τουλάχιστον όχι για εσέ τον επίδοξο αγοραστή. Πάντως αν σου γυαλίσει κανένα κι έχεις τον τρόπο σου, είναι ωραιότατη επένδυση. Άσε που σαν εγκατασταθείς εδώ, θα κάμουμε κολλητή παρέα. Θα βγαίνουμε για τζόκινγκ και περιπάτους, θα πηγαίνουμε μαζί για γκολφ, θα βγάζουμε τα γιοτ μας, θα κάμουμε μπάρμπεκιου, ζάχαρη θα την περνάμε!



Να, εδώ θα δέσουμε. Θα το συνεχίσουμε στο ποδαράτο, έχω να σου δείξω δυοτρία βέρι ιμπρέσιβ θινγκς.


Κατ'αρχάς, ορίστε που φαγώθηκες: διαθέτουμε και ωραιότατη παραλία. Με την αμμουδιά της, τον παφλασμό των κυμάτων, την καρέκλα την πλαστική και την ομπρέλα την τιρκουάζ. Μισή ώρα με τα πόδια από το κέντρο της πόλης.


Τώρα βέβαια, αν το δεις το θέμα πιο προσεκτικά, θα μου αρχίσεις τις γκρίνιες. Ότι τα νερά είναι σκοτεινά και δεν σου αρέσουν, ότι το περιφραγμένο και προστατευμένο κομμάτι της θάλασσας όπου μπορείς να κάμεις μπάνιο χωράει οριακά πέντε ανθρώπους, ότι ο βυθός είναι λάσπη και πέτρες, ότι η παραλία είναι πολύ τριτοτέταρτη για τα δεδομένα της Ελλάδας, ότι δεν έχουμε γαλάζια σημαία και ότι ο κόσμος είναι βέρι βέρι κατωτέρου επιπέδου για τα γούστα σου. Που το λες και περίεργο, δεδομένου ότι εκθειάζουμε εδώ και τόσην ώρα το υψηλό εισοδηματικό επίπεδο του Νιούπορτ. Όμως, μην σου κάμει εντύπωση, αγαπημένε αναγνώστα: εμείς οι εστέτ τύποι δεν καταδεχόμαστε εύκολα να έρθουμε να κολυμπήσουμε σε ετούτον τον βούρκο. Πρώτον, διότι έχουμε πράιβετ μπίτσες και δεύτερον, διότι χελόου, έχουμε πισίνες. Μα με σκέφτεσαι εμένα να πλατσουρίζω με την κάθε τυχάρπαστη λατίνα καμαριέρα που πήρε ρεπό και ήρθε να λιαστεί; Νόου γουέι.



Νοτίως της πόλης βρίσκεται ένα από τα πιο περίφημα αξιοθέατά της: το Cliff Walk. Εντάξει, ένας περίπατος είναι! Αλλά ένας περίπατος δίπλα σε εντυπωσιακά βράχια και κόλπους απίθανου φυσικού κάλλους.



Τέτοια εποχή, που ο ήλιος είναι ζεστός και τα λουλούδια ανθισμένα, η βόλτα εδώ γίνεται ηδονιστική εμπειρία. Κι είναι πολλοί οι Αμερικάνοι που περιπατούν απολαμβάνοντας την ησυχία και τη γαλήνη του ωκεανού. Γηραιές αλλά καλοσυντηρημένες κυρίες με αθλητικά παπούτσια, ευθυτενείς ηλικιωμένοι κύριοι με τα μπαστούνια πεζοπορίας, φάμιλις με παιδάκια με τζόκεϊ καπελάκια, νεαρά ζευγάρια πλούσιων οικογενειών.



Ιτς τρου: είναι μεγάλη τύχη νάχεις την πολυτέλεια μίας ήρεμης ζωής. Με τα βασικά προβλήματά σου λυμένα.



Με τη σιγουριά μίας εξασφαλισμένης ευμάρειας. Με τη δυνατότητα να αναπτύξεις συνήθειες, όπως ο απογευματινός περίπατος και το τένις κλαμπ.



Οι φυσικές ομορφιές και το ήπιο σχετικά κλίμα της περιοχής, προσέλκυσαν στα μέσα του 18ου αιώνα, πολλές ευκατάστατες οικογένειες Αμερικανών στο Νιούπορτ. Οι οποίες άρχισαν να χτίζουν πολυτελείς επαύλεις και μέγαρα σε καταπράσινες εκτάσεις δίπλα στη θάλασσα.



Κι έτσι αποκτήσαμε τα περίφημα σπίτια του Νιούπορτ. Που είναι το τελευταίο και πιο σημαντικό ατράξιον που έχω να σου δείξω. Σπίτια που ανήκουν σε ζάπλουτους Αμερικάνους. Σε πολιτικούς, σε επιχειρηματίες, σε πανεπιστημιακούς. Σπίτια που έχουν φιλοξενήσει Προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Που έχουν αποτελέσει το σκηνικό για πολλές ταινίες.


Σπίτια που βρίσκονται συνήθως στην κορυφή ενός ειδυλλιακού λόφου, με κατάφυτους κήπους και πλαγιές με γκαζόν. Σπίτια μεγάλα, ευρύχωρα, καταγέλαστα. Με πελώρια παράθυρα για να υποδέχονται το λαμπερό φως του Ατλαντικού. Γιες, γουι αρ βέρι πράουντ για ετούτα τα μέγαρα.



Και είναι πολλά. Πάρα πολλά. Κατά μήκος του Ocean Drive, μίας μαγευτικής διαδρομής που ξεκινά από το Νιούπορτ και περιδιαβαίνει φιδωτά τις νότιες ακτές του νησιού, θα συναντήσεις αμέτρητα τέτοια σπίτια.



Χιλιάδες Αμερικανοί τουρίστες έρχονται κάθε χρόνο ως εδώ για να κάμουν αυτή τη διαδρομή. Για να ιδούν με τα μάτια τους το απαύγασμα του αμέρικαν ντριμ. Αυτό που υπόσχεται σε πολλούς, αλλά πραγματοποιεί σε λίγους, το αμερικανικό όνειρο.


Αλλά κάπου εδώ θα πρέπει να σε αφήκω, διότι έχω να συμμετάσχω σε ένα τσάριτι γκαλά. Έχουμε και τον ετήσιο μαραθώνιο νεξτ γουίκ. Και το Φεστιβάλ των Χαρταετών σε μερικές βδομάδες. Τέλος Ιούλη, οργανώνουμε και το Hellenic Fest. Βέρι μπίζι! Σε κάθε ιβέντ, στολίζουμε τα σπίτια μας και την κεντρική πλατεία και συμμετέχει όλο το κομιούνιτι. Δεν έχουμε άλλωστε και πολλά άλλα πράματα να μας απασχολούν. Το άγχος μας δεν είναι πώς θα πληρώσουμε τη ΔΕΗ και τί θα προβλέπει το επόμενο μνημόνιο, αλλά πόσες θερμίδες έχει το φρόουζεν γιόγκαρτ και αν πρέπει να κουρέψουμε τους θάμνους τετράγωνους ή στρογγυλούς. Θα πεις πως είναι μπόρινγκ και κάπως παθέτικ. Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς.


Αχ, φεύγω και δεν μου είπες πώς τα περνάτε στο Ελλάντα. Μωρέ κρίμα γιατί πολύ με ενδιαφέρει. Ντοντ μπάδερ, θα τα διαβάσω στον Εκόνομιστ. Ελπίζω ειλικρινά να απήλαυσες τη βόλτα μας εδώ. Μακάρι νάχες περισσότερο χρόνο να ερχόσουν και για το ντίνερ που λέγαμε. Πες μου πως θα ξανάρθεις, πολύ θα το χαρώ. Τα χαιρετίσματά μου στο φάμιλι! Φιλιά στο Ελλάντα.

20 σχόλια :

  1. τωρα με εκανες να νιωθω νοσταλτζικ.σε μια απο αυτες τις επαυλεις που αναφερεις στο τελος εγινε ο χορος της σχολης μας,οι ιδιοκτητες νοικιασαν το σπιτι τους,ηταν ονειρικο το σπιτι κ η αυλη που εφτανε μεχρι τη θαλασσα. Ελπιζω να επισκεφτηκες κ το Προβιντενς κ να δουμε σχολια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επιτέλους βρήκα και κάποιον που έχει ζήσει αυτές τις χλιδές και τελοσπάντων είναι του επιπέδου και της τάξης μου. :) Φαντάζομαι ότι θα ήταν ζούπερ γουάου ο χορός, διότι το μέρος δεν παίζεται. Αχ για τέτοιες χλιδές είμαι γεννημένος κι έχω ξεπέσει στο Ελλάντα.

      Πολλά, πολλά φιλιά fhamidieli!

      Διαγραφή
  2. Ε τώρα άμα σου πω ότι θα ξανάρθω ψέματα θα σου πω πτηνό μου.
    Εντάξει το είδαμε αλλά δεν μας ενθουσίασε και τόσο για να πούμε αχ τι ωραίο μέρος πως θα ήθελα να ξαναπάω!
    Ούτε καν!
    Ναθινγκ ιμπορταντ που θα έλεγες και εσύ!
    Iντιφερεντ!
    Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι οι αμερικανικές πόλεις -και παρά τις όποιες ομορφιές τους- παραμένουν αρκετά πιο αδιάφορες από π.χ. τις ευρωπαϊκές, κυρίως γιατί στερούνται ιστορίας και παράδοσης. Αλλά καθόλου δεν θα με χάλαγε να ζούσα μία εύκολη και άνετη ζωή, σε ένα από ετούτα τα μέγαρα με τους κήπους και τη θέα στον ωκεανό.

      Αλλά δεν μου πέφτει και το ρημάδι το Τζόκερ, γαμώτο! :)

      Ουφ, συγχύστηκα. Την καλημέρα μου, Έλενα!

      Διαγραφή
  3. 2+ 1 έπιασα στο τζόκερ ,κερδιζω 2 ευρω !!!! Τι μπορω να πάρω εκει; Gyro θα φάω ; Αν όχι ,κατσε να ξαναπαιξω κι οταν κερδίσω θα σου ερθω με όλα τα σέα και μέα μου!
    Υγεία να'χουμε μωρέ ....(κλαίω )
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε, δεν έπιασα ούτε ένα. Μεγάλη γκαντεμιά. Και τόχα σιγουράκι αυτή τη φορά, πως θα μου πέσει το Τζόκερ, θα πάρω το τζακ ποτ και από πτηνός, θα γίνω καπνός.
      Όχι τίποτις άλλο, αλλά έχω σταμπάρει ένα μάνσιον σε έναν λόφο καταπληκτικό, που πωλείται. Αλλά δεν μου βγαίνουν τα ψιλά....

      Καλό ΣΚ νάχουμε!

      Διαγραφή
  4. Πολύ την απόλαυσα τη σημερινή βόλτα πιγκουινάκι και σίγουρα δεν θα με πείραζε καθόλου αν ο μόνος προβληματισμός μου θα ήταν αν θα κουρέψω τους θάμνους του φτωχικού μου στρογγυλούς ή τετράγωνους!
    Χαχαχα! Είσαι υπέροχος!
    Πολλά φιλιά! Καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία απλή και συνειδητά απροβλημάτιστη βόλτα ήταν η σημερινή. Σε ένα εντελώς απροβλημάτιστο μέρος. Με απροβλημάτιστους ανθρώπους. Διότι, αγαπημένη μου Ραπουνζέλ, είπαμε να είμαστε προβληματισμένοι, αλλά δεν είναι και για χόρταση! :)

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. To Νιουκαστλ να σου πω την αλήθεια δεν το ζήλεψα... Αλλά εκείνη τη σπιταρόνα στο λόφο... Αχχχχχχ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν, θα πάρεις εσύ τη σπιταρόνα Χριστίνα μου, θα αγοράσω κι εγώ το απέναντι μάνσιον και θα ανταλλάζουμε επισκέψεις για μπιρίμπα. Πόσο γουάου;

      Διαγραφή
  6. Καλαμιά στον Κάμπο29 Μαΐ 2015, 11:39:00 π.μ.

    Μπορεί να είναι πρόσφατη ή λίγη η ιστορία των Αμερικανών αλλά οι ίδιοι είναι πολύ περήφανοι γιαυτήν και, το κυριώτερο, και την σέβονται και την τιμούν. Πώς είμαστε εμείς; Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή.
    Κάποτε λοιπόν, θα τα κοιτούσα όλα αυτά και θα έλεγα, σιγά, εμείς έχουμε καλύτερα, η Ελλάδα είναι ωραιότερη, τι να μας πουν τα Αμερικανάκια.
    Τώρα λέω, μακριά από εδώ και όπου θέλει νάναι. (Κι ας μην είναι η θάλασσα καθαρή και κρυστάλλινη κι ας μην είναι ο ουρανός γαλάζιος, κι ας μην είναι το ηλιοβασίλεμα πορτοκαλί και μυστηριώδες).

    Υ.Γ.΄Ασχετο, ΄Εσκασα που δεν βγήκε το ιταλικό τραγούδι.:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως. Και αυτό ήταν το κρυμμένο (;) πόιντ της συγκεκριμένης ανάρτησης. Δεν μιλάω ασφαλώς για τα κότερα και τα μέγαρα. Αλλά γι'αυτή τη ρημάδα την απογευματινή βόλτα σε ένα ευπρεπισμένο και πολιτισμένο περιβάλλον. Που θα μπορώ να απολαμβάνω τον παφλασμό των κυμάτων και τη ζεστασιά του ήλιου. Χωρίς να είναι τα νεύρα μου κρόσσια για το αν θα πληρωθώ τον επόμενο μήνα, αν θα έχω δουλειά, αν θα βαρέσει χρεοκοπία η χώρα, αν θα γίνουν εκλογές, αν θα γίνει bank run, αν θα πρέπει να πληρώσω εννιά νέους φόρους που απεφάσισε ο τάδε άσχετος Ολλανδός στέλεχος με τον δείνα άσχετο Έλληνα υφυπουργό.

      Υ.Γ. Καλά τα πήγε όμως. Άσε που έπεσα εντελώς μέσα στην πρόβλεψη. Όχι, δες την τελευταία φράση της τρίτης ανάρτησης για τη Γιουροβίζιον και πες μου: βουλωμένο κόντεστ διαβάζω!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο29 Μαΐ 2015, 11:40:00 π.μ.

    Τι καινούρια κόλπα είνα αυτά; Πατάω για Δημοσίευση και μου βγάζει εικόνες φαγητών, να διαλέξω τις σούπες. Χαχαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια; Στ'ορκίζομαι δεν φταίω εγώ γι'αυτό. Είναι φαντάζομαι το τίμημα για τον δωρεάν (άπειρο) χώρο που μου δίνει η Google. Του οποίου κάμω τρελή κατάχρηση με τις δεκάδες φωτό υψηλής ανάλυσης που ανεβάζω στα ποστ μου!

      Εντέλει, ποια σούπα διάλεξες; :)

      Διαγραφή
  8. Αυτό το φετίχ με τους πλούσιους και τα γεννητικά όργανα/σωματικά υγρά των φαλαινών το 'χει μελετήσει κανένας ψυχολόγος ;;; Φαίνεται να είναι κόμμον πλέις. Ο Ωνάσης, λέει, είχε σκαμπώ σε σχήμα πέους από φάλαινο στη θαλαμηγό "Χριστίνα" ... ... ... τούτος εδώ ο Ριβέρα έκανε μπίζνα από σπέρμα φάλαινας ... ... ... έλα $#%*& στον τόπο σου, που λένε και στο χωριό μου !!! ;-)

    Ένυγουέη ... ... ... τι λέγαμε ;;; Α για το Νιούπορτ !!! Ευχαριστώ, δεν θα πάρω !!! Σκωτία και πάλι Σκωτία !!!

    Φιλιά Πολλά και Καλό ΣΚ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι έλεγα, μα καλά κανείς δεν θα σχολιάσει το θέμα με τον φάλαινο; Διότι έκαμα ρίσερτς, προβληματίστηκα, ξόδεψα πολύ χρόνο για να το επεξεργαστώ. Αυτό πάντως με τον Ωνάση, δεν το ήξευρα. Έλα και μη χειρότερα! Αλλά έτσι είμαστε εμείς οι ζάπλουτοι: περίεργοι και ξιπασμένοι!

      (και ναι, μεταξύ μας, Σκωτία δαγκωτό!)

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες, Αγγελική μου!

      Διαγραφή
  9. καλή η ξενάγηση, αλλά αυτό που με άφησε σπίτσλες είναι το σπέρμα της φάλαινας και τα ξύλινα σπίτια. να φυσήξει είνας τραμουντάνας και να τα κάνει ρουφλες!
    φιλια πτηνό μου, άντε και στα χάμπτονς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρία μου, αν φυσήξει ο τραμουντάνας, θα βρεθούμε εγώ στο Οχάιο κι εσύ στο Σινσινάτι μη-χειρότερα! Βέρι, βέρι απαράδεκτο!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  10. Α, εγώ έχω ξανάρθει στο Νιούπορτ...τόσες ταινίες έχω δει, πήρα μυρωδιά τι παίζεται!
    Αν και καμιά τους δεν με πήρε από το χέρι να μου δείξει όσα μου έδειξες εσύ!
    Και τι δε θα έδινα πάντως να έχω τέτοια άγχη!!!
    Να μην κλείνω μάτι για τις θερμίδες του φρόουζεν γιόγκαρτ και να με βασανίζει το σχήμα των θάμνων!
    Επίσης ανταλλάσσω παλιά γραμματόσημα με τραπεζικό λογαριασμό μεγιστάνα...just in case που κάποιος από αυτούς βαρέθηκε τα άγχη του!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε, μεγάλα άγχη ζούμε εδώ στο Νιούπορτ και καθόλου μην το γελάς: κάθε πρωί ας πούμε σκώνομαι με την ανησυχία αν πέρασε στην ώρα του ο γαλατάς, αν έπεσε κάνα φυλλαράκι στην πισίνα και τί θα βάλω στο βραδινό χορό για την υποδοχή του καλοκαιριού, για το Πέταγμα του Χαρταερτού ή για τη Γιορτή του Μπακαλιάρου. Απορώ και πώς αντέχω με τέτοιο στρες!

      Πολλά, πολλά φιλιά, Μαρία μου!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts