Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

#teleutaia_fora_aristera



Πολλές φορές αναρωτιέμαι. Πώς να ένιωθαν εκείνοι οι μικρασιάτες που τυχόν έβλεπαν την καταστροφή να πλησιάζει μερικούς μήνες ή βδομάδες πριν την κατάρρευση του μετώπου, αλλά δεν μπορούσαν να κάμουν απολύτως τίποτα για να την αποτρέψουν. Πώς να ένιωθαν οι όσοι αντιλήφθηκαν ότι η εγκληματική ανάθεση του σχεδίου "Προμηθεύς" στον ημίτρελο Γιώργο Παπαδόπουλο, θα του επέτρεπε να ελέγξει τις ένοπλες δυνάμεις και να προχωρήσει στην επιβολή δικτατορίας. Πώς να ένιωθαν εκείνοι που έβλεπαν να πυκνώνουν οι κινήσεις του τουρκικού στρατού απέναντι από την Κερύνεια, πριν τον τραγικό Ιούλη του 1974, αλλά δεν μπορούσαν να ακουστούν οι φωνές τους εν μέσω της χούντας και της τραγικής κατάστασης που δημιούργησε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Τώρα πια δεν αναρωτιέμαι. Γιατί ξέρω πλέον καλά αυτή την αίσθηση της απόγνωσης.



Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εθνική καταστροφή.

Και όσοι τυχόν δεν το βλέπουν, θα μου επιτρέψεις να πω ότι είναι ανόητοι. Ή αφελείς. Ή ιδεολογικά τυφλωμένοι. Ή καιροσκόποι.



Το ιδεολόγημα του Σύριζα σύμφωνα με το οποίο τα Μνημόνια είναι υπαίτια για την κρίση (και όχι το αντίστροφο) έχει ήδη καταρρεύσει εδώ και βδομάδες. Η χώρα έχει αφεθεί πράγματι χωρίς Μνημόνια, αλλά η κρίση ουχί μονάχα βαθαίνει σε όλες τις παραμέτρους της οικονομικής, κοινωνικής και επιχειρηματικής ζωής του τόπου, αλλά κινδυνεύει να λάβει σύντομα τη μορφή μίας τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης -που μπροστά της θα ωχριά αυτό που βιώνουμε τα τελευταία πεντέξι χρόνια.



Ας αφήσουμε για λίγο τις συνήθεις υπεραπλουστεύσεις (τύπου "ήταν καλύτεροι οι σαμαροβενιζέλοι;", "φταίει ο Σόιμπλε και το σινάφι του" ή "υπάρχει διεθνής συνωμοσία εναντίον μας γιατί μας ζηλεύουν που είμαστε λεβεντόπαιδα και κατοικούμε στην καλύτερη χώρα του κόσμου") και ας δούμε τα δεδομένα:

(α) Η κυβέρνηση έχει αποτύχει διαπραγματευτικά. Διότι ακόμα κι αν εντέλει φθάσει σε μία συμφωνία εντός των προσεχών ημερών, είναι προφανές ότι αυτή θα είναι κατά πολύ χειρότερη από όλες όσες έχουν υπογραφεί έως σήμερα. Και επειδή θα είναι δύσκολη η πολιτική της υποστήριξη στο εσωτερικό της κυβέρνησης (διότι πλέον δεν μπορεί παρά να έχεις καταλάβει το επίπεδο πολιτικής ευστροφίας και οξύνειας πολλών από τα στελέχη της), η χώρα θα οδηγηθεί μοιραία σε νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας και εκλογών που αντί να λύσουν, θα εντείνουν τα προβλήματα και θα δημιουργήσουν συνθήκες χάους -και μην θεωρείς καθόλου δεδομένο ή εύκολο το σχηματισμό νέας κυβέρνησης μετά από αυτές τις εκλογές.



(β) Ο χρόνος που έχει χαθεί από τότε που ανέλαβε ο Σύριζα την εξουσία έως σήμερα είναι τόσος πολύς που πλέον το κόστος είναι μη διαχειρήσιμο. Είναι προφανές σε οποιονδήποτε έχει στοιχειωδώς ασχοληθεί με τα οικονομικά ότι βασική παράμετρος για τις αγορές είναι η σταθερότητα και η αξιοπιστία. Η κυβέρνηση τις έχει απωλέσει και τις δύο, εγκλωβισμένη σε μία σπειρωειδή ρητορική (θα σκίσουμε τα Μνημόνια / δεν θα σκίσουμε τα Μνημόνια, θα διώξουμε την Τρόικα / θα την μετονομάσουμε σε θεσμούς, δεν θα δεχθούμε υφεσιακά μέτρα / θα δεχθούμε κάποια υφεσιακά μέτρα, δεν θα υπογράψουμε συμφωνία / θα υπογράψουμε οπωσδήποτε συμφωνία κ.λπ.), η οποία μάλιστα εμφανίζει αξιοθαύμαστη ποικιλότητα ανάμεσα στα στελέχη της. Η μεγάλη αναμονή δημιούργησε ήδη συνθήκες έμμονης υφεσιακής αδράνειας με όλους τους δείκτες της οικονομίας να χτυπούν κόκκινο.

(γ) Η κυβέρνηση δεν είχε και δεν έχει σχέδιο. Η ανυπαρξία νομοθετικών πρωτοβουλιών, η παντελής απουσία αναπτυξιακού μοντέλου, η μυωπική αντιμετώπιση της επιχειρηματικότητας και η βαβέλ δηλώσεων των πρωτοκλασάτων στελεχών για τα βασικά οικονομικά θέματα, δημιουργούν ένα κοκτέιλ ασυνενοησίας, απραξίας και αναποτελεσματικότητας σε όλους τους τομείς του κυβερνητικού έργου. 



(δ) Η κυβέρνηση δίνει εσωτερικά, το λάθος μήνυμα. Σε μία κοινωνία απελπισμένη και κουρασμένη, με την ανεργία να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, με τα δημόσια ταμεία να έχουν στεγνώσει και με την αγορά να έχει παγώσει τις πληρωμές της (και κυρίως έναντι της εφορίας) εν αναμονή εξελίξεων, κορυφαία προτεραιότητα της κυβέρνησης φαίνεται πως παραμένει ο λαϊκισμός της. Είτε αυτός εκφράζεται με την επαναπρόσληψη των καθαριστριών, είτε με την αστεία επίδειξη δημοκρατικής γυμναστικής από τη Ζωή προς τους αστυνομικούς της Βουλής, είτε με τη θριαμβολογία επί της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ για επιστροφή των δώρων στους συνταξιούχους (λες και δεν θα κληθεί η κυβέρνηση να αναζητήσει αυτά τα κονδύλια, αλλά κάποιος άλλος), είτε με την αστεία αποκατάσταση των συνδικαλιστών της ΕΡΤ, οι οποίοι πλέον επέστρεψαν ως τιμημένοι επαναστάτες για να αναλάβουν το τιμόνι της κρατικής (ουπς, δημόσιας ήθελα να πω) τηλεόρασης.



Βεβαίως, η ευθύνη του πολιτικού ακροατηρίου της είναι τεράστια. Όσο λαϊκίζει, ο Σύριζα εξακολουθεί να χαίρει της υποστήριξης μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας που είναι εθισμένα στη ρητορική των εύκολων και μεγαλόσχημων υποσχέσεων (ναι, θυμίζει απελπιστικά τον Ανδρέα), που είναι πασπασλισμένες με έξυπνες δόσεις ριζοσπαστισμού και μαγκιάς. Και αν εντέλει ο Τσίπρας οδηγηθεί σε ρήξη, τότε στα σίγουρα θα προσπαθήσει να παρουσιάσει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ ως ένα ηρωϊκό όχι.

Μόνο που θα είναι πολύ αργά. Για τον ίδιο, για το κόμμα του και δυστυχώς για όλους εμάς.



Διότι το όχι αυτό, θα είναι ένα όχι στη μεγαλύτερη πολιτική κατάκτηση της χώρας από την αρχή της σύγχρονης ιστορίας της. Θα είναι ένα όχι στις όποιες προοπτικές έχουν οι επόμενες γενιές Ελλήνων για ευημερία, ασφάλεια και σταθερότητα. Θα είναι ένα όχι στις όποιες πιθανότητες έχει αυτό το κράτος να εκσυγχρονιστεί και να ακολουθήσει στοιχειωδώς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες στο δρόμο της προόδου (διότι ας μην γελιόμαστε, σχεδόν όλες οι βελτιώσεις που έχουν προκύψει τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα, έχουν προέλθει αποκλειστικά λόγω της συμμετοχής της στην ΕΕ και της αναγκαστικής συμμόρφωσής της με το ευρωπαϊκό πλαίσιο). Θα είναι ένα βροντερό όχι στο αύριο και μία ακόμα δραματικότερη σμίκρυνση της χώρας.



Το όχι αυτό και η αναπόφευκτη πλέον επιστροφή στη δραχμή, θα σημάνει μία ραγδαία πτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Που θα πλήξει κατ'εξοχήν τους μη-έχοντες (δηλαδή αυτούς που υποτίθεται πως προσπαθεί να διασώσει η κυβέρνηση, μην υπογράφοντας νέο Μνημόνιο), θα αυξήσει κατακόρυφα την ανεργία, θα ρίξει τη χώρα σε μία σφοδρή καταιγίδα δημοσιονομικών προβλημάτων (υψηλός πληθωρισμός, έκρηξη του δημοσίου χρέους, ελλείψεις αγαθών λόγω μη-διαχειρήσιμης ανισσοροπίας στο εξωτερικό εμπορικό ισοζύγιο) και βεβαίως, θα σημάνει το πολιτικό τέλος του Σύριζα, καθώς ο ξεσηκωμός και η αγανάκτιση του κόσμου θα λάβει τη μορφή γενικευμένης κοινωνικής εξέγερσης (στη χειρότερη των περιπτώσεων, με προϋποθέσεις εθνικού διχασμού).



Το όχι λοιπόν αυτό θα μετατρέψει σύντομα το "πρώτη φορά Αριστερά" σε "τελευταία φορά Αριστερά", στιγματίζοντας την παράταξη που οδήγησε τη χώρα στο απόλυτο χάος σε μόλις μερικούς μήνες διακυβέρνησης και εξασφαλίζοντάς της, μία θέση στα βιβλία της ιστορίας με τις μεγαλύτερες εθνικές καταστροφές. Και -τελευταίο, αλλά ουχί λιγότερο σημαντικό ή ανησυχητικό- φέρνοντας μία βαθιά Δεξιά στη θέση της.



Τότε και μόνον τότε, οι ασυνείδητοι που σήμερα δηλώνουν πως δεν έχουν δα να χάσουν και τίποτα με την επιστροφή στη δραχμή (είτε γιατί δεν έχουν λεφτά στην τράπεζα, είτε γιατί ελπίζουν σε διαγραφή προσωπικών οφειλών και δανείων τους, είτε γιατί είναι παροιμιωδώς άσχετοι με τον τρόπο που λειτουργούν οι αγορές), θα αναγκαστούν να βρεθούν αντιμέτωποι με το αποτέλεσμα της εγκληματικής ασυνειδησίας τους.

Ελπίζω, ακόμα και αυτήν την ύστατη ώρα, ο κύριος Τσίπρας, οι κυβερνώντες, αλλά και όλοι εμείς, να αντιλαμβανόμαστε το βάρος των επιλογών μας.

29 σχόλια :

  1. Δεν ξέρω πιγκουινάκι..Πραγματικά δεν ξέρω..Μπορεί να είναι έτσι όπως τα λες, μπορεί και όχι. Είμαι όντως παντελώς άσχετη με τον τρόπο που λειτουργούν οι αγορές, δεν ξέρω τι ή ποιόν να πιστέψω πια, αλλά ακόμα και εγώ καταλαβαίνω πλέον ότι έχουμε φτάσει στο αμήν. Το μόνο που ξέρω σίγουρα είναι ότι έχω κουραστεί πολύ και έχω απογοητευτεί ακόμα πιο πολύ απ' όλους και απ' όλα. Ρώσοι, Αμερικάνοι, Ευρωπαίοι σ'ενα παιχνίδι συμφερόντων που ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω. Ο μεγάλος μου γιος, στα 21 του, ανήκει στη γενιά αυτών που θα είναι οι πρώτοι που θα πρέπει να ζήσουν με τις συνέπειες των όποιων αποφάσεων. Ήλπιζα ότι μέχρι να μεγαλώσει κι ο μικρός τα πράγματα θα έχουν σταθεροποιηθεί και θα ξέρουμε πώς θα πορευτούμε πλέον. Έφτασε όμως κι αυτός τα 15 και τα πράγματα δείχνουν να μην έχουν αλλάξει στο παραμικρό..Αυτό που αναρωτιέμαι είναι αν υπήρξε ποτέ, εξ αρχής συστάσεως του ελληνικού κράτους, κάποιος πολιτικός που να ενδιαφέρθηκε/ενδιαφέρεται πραγματικά γι' αυτό τον τόπο και τους πολίτες του. Αν οι οποιεσδήποτε ενέργειες/αποφάσεις που πάρθηκαν στο πέρασμα τόσων χρόνων, άσχετα αν τελικά η ιστορία έκρινε ότι δεν ήταν και οι πιο σωστές, πάρθηκαν με γνώμονα το συμφέρον αυτής της χώρας και των κατοίκων της και όχι με βάση το προσωπικό συμφέρον του εκάστοτε πρωθυπουργού και των συνεργατών του ντόπιων ή όχι. Αμφιβάλλω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το συνεχές έγκλημα κατά των νέων γενιών είναι ίσως και το πιο απεχθές. Λυπάμαι ειλικρινά. Για όλα αυτά τα ταλέντα, για όλες αυτές τις δεξιότητες, για όλες τις ευγενείς φιλοδοξίες των νέων ανθρώπων που θάβονται κάτω από τα ερείπια της απρονοησίας και της αποτυχίας ετούτης της κοινωνίας. Ή που αναγκάζονται να αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο στα εξωτερικά.

      Λυπάμαι και θλίβομαι βαθιά.

      Διαγραφή
    2. Αυτό δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Το γεγονός ότι οι Έλληνες της Διασποράς είναι περίπου όσοι και οι Έλληνες εντός Ελλαδικού χώρου δείχνει ότι πάντοτε υπήρχαν άνθρωποι που έβλεπαν την κρίση και πριν από 20, 30, 40, 50 χρόνια. Μία απ' αυτούς είμαι κι εγώ που έφυγα πριν από 20 χρόνια. Το θλιβερό είναι, νομίζω, πως παρόλο το γεγονός ότι τώρα γίνεται πολύς ντόρος για την κρίση (αν και - όπως είπα - δεν είναι καινούριο φαινόμενο) δεν βλέπω τους πολίτες να κάνουν αυτοκριτική. Αυτό είναι το χειρότερο.

      Διαγραφή
    3. Πράγματι δεν είναι νέο φαινόμενο, Αγγελική μου. Αλλά από τη μεταπολίτευση και μετά, η τάση αυτή είχε ανακοπεί. Διότι τελοσπάντων η εμφυλιακή, μεταπολεμική Ελλάδα ήταν επόμενο να διώχνει τα παιδιά της. Αλλά η Ελλάδα της ΕΕ που εξασφάλισε ένα αξιοθαύμαστο επίπεδο πολιτικής σταθερότητας και λειτουργίας των βασικών θεσμών (σε σχέση με την προηγούμενη ιστορία της), που κατάφερε να επιτύχει μεγάλη βελτίωση του βιοτικού της επιπέδου και που απέκτησε για πρώτη φορά ένα ισχυρό νόμισμα (και άρα μία χρυσή ευκαιρία πρόσβασης σε φθηνή χρηματοδότηση, την οποία φυσικά καταχράστηκε χωρίς καμία αιδώ), θα ήλπιζε κανείς ότι θα ξέφευγε από την κακοδαιμονία των προηγούμενων δεκαετιών και θα συγκρατούσε τον πληθυσμό της. Όσο για την αυτοκριτική, πράγματι δεν έχει προχωρήσει σε ικανό βαθμό (εκτός από τον Πάγκαλο που παραδέχτηκε ότι όντως μαζί τα έφαγε!). :)

      Διαγραφή
  2. Ποιος είσαι εσύ που γράφεις και τι τον έκανες τον Νίκο ;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Νίκος έχει μεταναστεύσει ήδη στη Σκωτία για νάβρει την ησυχία του.
      Κατόπιν αυτής της εξέλιξης, το μπλογκ λειτουργεί πλέον ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος.
      :)

      Διαγραφή
    2. Πες μου πού είναι ο Νίκος να πάω να τόνε βρω (στην αρχή το 'γραψα "να τον ευρώ" και μετά το είδα και το διόρθωσα - χαχαχαχαχαχαχαχαα !!!). Στα Highlands πήγε ή στα Lowlands ;

      Γιατί μ' αρέσει να συζητάω μαζί του. Ο λόγος του έχει νηφαλιότητα, ευγένεια, γνώσεις και σταθερά επιχειρήματα και είναι όαση μέσα στον θόρυβο και την άναρθρη βουή που επικρατεί στο Διαδίκτυο και όχι μόνο. Είναι Πιγκουίνος Αυτοκρατορικός με νου οξύ και ικανότητα να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές και κυρίως με το θάρρος της εμπεριστατωμένης του γνώμης, όχι παπαγαλάκι που αναμασά ότι διαβάζει δεξιά κι αριστερά, χωρίς να στηρίζει αυτά που πιστεύει. Ο Νίκος που "ξέρω" - όσο και όπως τον ξέρω - δεν νομίζω πως θα χρησιμοποιούσε τόσο εύκολα λέξεις και φράσεις όπως "λαϊκισμός" και "αστεία επίδειξη δημοκρατικής γυμναστικής από τη Ζωή".

      Bring Nikos back, λοιπόν !!! :-)

      Διαγραφή
  3. Καλαμιά στον Κάμπο16 Ιουν 2015, 1:58:00 μ.μ.

    Μπράβο, μπράβο, μπράβο!!!! Κάνω κόπυ και το φυλάω στο αρχείο μου αυτό το κείμενο. Τα είπες όπως ακριβώς τα σκέφτομαι και τα νοιώθω κι εγώ και δεν έχω να αλλάξω τίποτε, ούτε ένα κόμμα, ίσως μόνο να προσθέσω στις υπεραπλουστεύεις και εκείνους που λένε, άσε είναι νωρίς ακόμα, λίγους μήνες έχει μόνο η καινούργια κυβέρνηση. Και φυσικά να πω για τους ηλίθιους που νομίζουν ότι αν επιστρέψουμε στην δραχμή ως δια μαγείας θα σβήσει το χρέος μας και δεν θα έχουμε καμμία υποχρέωση να ξεχρεώσουμε. Το ότι μετά θα χρωστάμε ακόμα περισσότερα δείχνει και το μέγεθος της ασχετοσύνης και της βλακείας τους.

    Υ.Γ. Τώρα ετοιμάσου να σου την πέσουν φανατικοί, πσεκασμένοι και λοιποί μικρόνοες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλαμιά μου, καλή μου Καλαμιά! Όπως λέω και στην airis, λίγο πιο κάτω, ελπίζω ειλικρινά να διαψευστώ. Διορθώνω: θα χαρώ εξαιρετικά πολύ, θα κάμω πάρτι, θα είμαι ζούπερ ευτυχισμένος αν διαψευστώ. Μακάρι να μην τις ζήσουμε τις χειρότερες ημέρες. Όχι γιατί θα πεινάσουμε και θα δυσκολευτούμε και θα περάσουμε πέτρινα χρόνια. Αλλά γιατί οι όποιες κατακτήσεις (σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο) θα εξανεμιστούν. Και η χώρα θα βουλιάξει σε μία νεφελώδη πραγματικότητα φαντασμάτων και αλληλοσπαραγμού.

      Διαγραφή
  4. Εδώ μια πσεκασμένη, μικρόνοοη!
    Φανατική δεν υπήρξα ποτέ για οτιδήποτε!
    Αλλά επειδή έφριξα με όσα διάβασα, μάλλον έχω εκ προοιμίου χαρακτηριστεί πσεκασμένη και μικρόνοοη!

    Εδώ λοιπόν μια πσεκασμένη!
    Που ζει στον τόπο της, άνεργη έξι μήνες τώρα και με το πτυχίο κορνιζαρισμένο.
    Στην κρίσιμη ηλικία των 45 που άλλες θα ετοιμάζονταν σιγά σιγά για την πρόωρη ....σε άλλες εποχές!
    Και που έχω κάθε λόγο να έχω άποψη. Γιατί ψήφισα Σύριζα. Και γιατί δεν νιώθω ολοσδιόλου πουλημένη. Που ζω εδώ και τα αντιμετωπίζω όλα εδώ. Και την ανεργία μου και όλα!

    Θα μπορούσα να έχω γράψει κι εγώ σαν την Αγγελική: πού έκρυψες τον Πίγκου!
    Αλλά θα πω περισσότερα. Γιατί όταν κάπου έχεις δώσει τη ψήφο εμπιστοσύνης σου τυφλά σχεδόν το πέσιμο μετά πονάει περισσότερο.
    Έφταιγα! Γιατί ήξερα ότι οι μεγάλες προσδοκίες φέρνουν τις μεγάλες απογοητεύσεις.

    Πτηνό πόνεσα σήμερα. Γιατί από την κυβέρνηση που μάχεται με νύχια και με δόντια δεν νιώθω πουλημένη -από σένα όμως πολύ!
    Κι είναι τόση η πίκρα κι ο αποσυντονισμός που δεν αφήνω ούτε επιχειρήματα ούτε άλλα!

    ΥΓ: Ζηλεύω τη Νάσια και τις απουσίες της σήμερα!
    Θα ήθελα να μην σε είχα διαβάσει! :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ καλή μου airis. Εγώ πάλι ποτέ μα ποτέ δεν μετανιώνω που διαβάζω τις αναρτήσεις σου και βεβαίως ποτέ δεν θα μετανιώνω που διαβάζω τα σχόλιά σου. Ακόμα και όταν διαφωνούμε.

      Ξεύρω καλά πως είσαι από τους ανθρώπους που έχουν πονέσει πολύ κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Ξεύρω επίσης καλά την αίσθηση της ανεργίας, της δύσκολης βιοπάλης, της οικονομικής απελπισίας. Τάχω ζήσει κι ας μην πολυφαίνεται από ετούτο το μπλογκ.

      Σ'ένα διαμέρισμα στα Πατήσια ζω. Ένα σαράβαλο αυτοκινητάκι οδηγώ. Και επίσης, μια ζωή Αριστερά ψήφιζα. Γιατί πιστεύω στην ανάγκη για κοινωνικό κράτος, γιατί θεωρώ πως αριστερές προσεγγίσεις μπορούν να αντισταθμίσουν και να θεραπεύσουν τις αδικίες των αγορών. Γιατί ειλικρινά συνεχίζω να ελπίζω σε μία κοινωνία που θα ενσκύπτει πάνω από τα προβλήματα των πλέον ταλαιπωρημένων και μειονεκτούντων μελών της.

      Αλλά για να συμβούν όλα αυτά, θα πρέπει πρωτίστως να εξασφαλισθεί η επιβίωση του κράτους. Η διατήρηση της δημοσιονομικής του ισορροπίας. Και να εξασφαλίζεται η αναπτυξιακή του προοπτική και οι προϋποθέσεις για την πρόοδο και τον διαρκή εκσυγχρονισμό του.

      Δυστυχώς από τον τυχοδιωκτικό ριζοσπαστισμό του Αλαβάνου και μετά, έπαψα να προσπαθώ να παρακολουθήσω τη λογική του Σύριζα. Όταν δε το κόμμα πέρασε σε αμφισβήτηση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού (με φράσεις όπως "το ευρώ δεν είναι ταμπού"), με έχασε εντελώς ως ακροατήριο.

      Επέτρεψέ μου λοιπόν να διατηρώ τη γνώμη μου στα πράγματα. Κι αν σφάλω, πρώτος θα το παραδεχτώ (α είμαι φοβερά ανοιχτός σε τέτοιες παραδοχές). Και να ξεύρεις και ετούτο: εύχομαι με όλη μου την καρδιά, να σφάλω. Και η κατάσταση να είναι καλύτερη από τις εκτιμήσεις μου. Και η χώρα να έχει καλύτερη προοπτική στο μέλλοντα χρόνο της.

      Και αυτό δεν το εύχομαι για τον Τσίπρα, για τον Σύριζα, για τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο ή τον Θοδωράκη. Το εύχομαι για μένα. Και για σένα.

      Διαγραφή
    2. Πτηνούλι ξέρω ότι σε στεναχώρησε το σχόλιο μου, όμως και εγώ στενοχωρήθηκα διαβάζοντάς σε σήμερα! Πολύ!
      Και διαβάζοντας τώρα τα σχόλια σου , λες και άλλος έγραψε την ανάρτηση!
      Κρατώ αυτό, ότι πρώτος θα χαρείς να διαψευστείς.
      Κι εγώ το εύχομαι να διαψευστείς για το καλό μας!

      ΥΓ: Διαβάζοντας τις προτάσεις της Αθήνας προς τους δανειστές εδώ
      http://www.kathimerini.gr/819398/article/epikairothta/politikh/apokleistika-sthn-k-oi-protaseis-ths-a8hnas-pros-toys-daneistes
      τις προτάσεις που δεν δέχονται οι ΘΕΣΜΟΙ αναρωτιέμαι τι στο καλό ζητάμε από αυτή την κυβέρνηση!

      Διαγραφή
    3. Airis, καμιά φορά πρέπει να λέγονται και στενάχωρα πράγματα μεταξύ φίλων. Διότι έτσι μαθαίνουμε όλοι και γινόμαστε καλύτεροι. Και μέσα από τις (εποικοδομητικές) διαφωνίες μας. Εισήλθαμε σε ιστορικό χρόνο. Ας ευχηθούμε όλοι για το καλύτερο.

      Διαγραφή
  5. "ο Σύριζα εξακολουθεί να χαίρει της υποστήριξης μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας που είναι εθισμένα στη ρητορική των εύκολων και μεγαλόσχημων υποσχέσεων". Πέρα από το ότι το σχόλιο είναι ρατσιστικό για τα "μεγάλα τμήματα της κοινωνίας" (στη χώρα μου αυτό το λένε πλειοψηφία) υπονοείς ή είναι η ιδέα μου, ότι καμία -αλλά καμία όμως!- προηγούμενη κυβέρνηση δεν ευθύνεται για τον εθισμό, άρα, ποιοι τα έχουν εθίσει τα "μεγάλα τμήματα της κοινωνίας" φίλε μου; Οι εξωγήινοι;

    Διάβασα πιο πάνω ότι έχεις μεταναστεύσει στη Σκωτία. Να υποθέσω ότι μετανάστευσες (αιφνιδίως) πριν από πέντε μήνες, επειδή εκλέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και δυστυχήσαμε (αιφνιδίως); Επειδή όσο καιρό σε διαβάζω, μιλάς κυρίως για ταξίδια, αναρωτιέμαι, τα προηγούμενα χρόνια (τουλάχιστον 10) πριν από την 25η του Γενάρη 2015, δεν υπήρξε τίποτα και κανένας που να σε προβληματίσει και να νιώσεις ότι η χώρα προδόθηκε κλπ; Μα, αν -κι ενώ είσαι στη Σκωτία- έχεις σχηματίσει πλήρη άποψη περί ΣΥΡΙΖΑ και -μη- διαπραγμάτευσης, τα προηγούμενα χρόνια, πόσο μακριά από τον κόσμο βρισκόσουν πια, που δεν είχες ενημέρωση και δεν μπορούσες να διακρίνεις κανένα λάθος από τις προηγούμενες κυβερνήσεις; Άλλος ένας "πσεκασμένος" (με πι και σίγμα) καθότι τα σαϊνια (γενικώς, αλλά και ορθογραφικώς!) έχουν σχολιάσει ήδη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Ανώνυμε,

      Πρώτον, τα μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν σημαίνουν κατ'ανάγκη πλειοψηφία. Και στο σημείο αυτό ας ξαναθυμηθούμε ότι η παρούσα κυβέρνηση διαθέτει κυβερνητική πλειοψηφία, χάρις τους πολυαγαπημένους ΑΝΕΛ (ναι, τον Κουίκ, τον Χαϊκάλη και την Κουντουρά). Αλλά ας είναι. Ακόμα κι αν μία άποψη πλειοψηφεί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι ορθή (όπως έχει αποδειχθεί πλειστάκις στο παρελθόν). Ο λαός δεν μπορεί να έχει δίκιο όταν ψηφίζει Γιωργάκη και μετά να έχει πάλι δίκιο όταν ψηφίζει Σαμαρά και μετά να έχει πάλι δίκιο όταν ψηφίζει Αλέξη. Ή που κάποια (ή κάποιες) από τις επιλογές του είναι λάθος ή που είναι παρανοϊκός.

      Δεύτερον, υπονοώ το ακριβώς αντίθετο από αυτό που λες: ΦΥΣΙΚΑ και ευθύνονται οι προηγούμενες κυβερνήσεις για τον εθισμό στο λαϊκισμό και τις μεγαλόσχημες υποσχέσεις. Είπα και τη μαγική λέξη Ανδρέας, κάπου στο κείμενο. Αλλά μπορώ να προσθέσω και άλλες μαγικές λέξεις, όπως Κωστάκης ("η οικονομία είναι θωρακισμένη"), Γιωργάκης ("λεφτά υπάρχουν") ή Σημίτης ("η Ελλάδα είναι μία ισχυρή δύναμη στην Ευρώπη").

      Τρίτον, φυσικά και δεν έχω μεταναστεύσει. Ήταν ένας αστεϊσμός προς τη φίλη Αγγελική, που αποτελεί συνέχεια πολλών προηγούμενων σχολίων σε άλλες αναρτήσεις (που εννοείται ότι δεν ήταν αναμενόμενο να γνωρίζεις, εξού και η πλήρως κατανοητή παρερμηνεία). Άλλωστε οι πιγκουίνοι δεν είμαστε (ευτυχώς ή δυστυχώς) μεταναστευτικά πτηνά. :)

      Τέταρτον, αν τυχόν έχεις χρόνο, σε παραπέμπω στην ενότητα "Πολιτική" αυτού του μπλογκ, η οποία περιλαμβάνει περί τις 90 αναρτήσεις! Θα δεις ότι μιλάω πολύ πιο συχνά για πολιτική από όσο τυχόν νομίζεις. Και ότι ο λόγος μου ήταν εξαιρετικά κριτικός απέναντι στις παρελθούσες κυβερνήσεις. Οι οποίες φέρουν τεράστια ευθύνη για τη σημερινή κατάνια.

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  6. ν αγιασει το στομα σου και αλλα οργανα σου πτηνο, θα βγουνε τωρα κατι κουλτουριαρες του δημοσιου αγανκτισμενες και θα σε κραξουν
    κρατα γερα
    και εχεις δικιο
    ολο αυτο το καιρο μεχρι και το κκε αποδειχτηκε σοβαροτερο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσωτε, το διάστημα της κρίσης, το ΚΚΕ παρέμεινε πράγματι βέρι συνεπές. Και το ΠΑΣΟΚ, τολμώ να πω. Μία τεράστια κωλοτούμπα έκαμε ο Σαμαράς και με μία ανολοκλήρωτη, βεβιασμένη και απρόθυμη κωλοτούμπα βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος ο Σύριζα. Αλλά ας πάρει μία απόφαση και ας την κάμει. Ή αν είναι αποφασισμένος να μην την κάμει, ας μας το πει, ας μην μας παιδεύει άλλο και ας αναλάβει την πολιτική ευθύνη των πράξεών του. Η χώρα δεν μπορεί άλλο να περιμένει και να αγωνιά. Δεν αντέχει άλλο να περιμένει και να αγωνιά.

      Διαγραφή
    2. Καλημέρα Πιγκουίνε
      Γνωρίζοντας στοιχειωδώς οικονομικά(η σιτεμένη αναγνώστρια πο λέγαμε) θέλω να προσθέσω την μεγάλη μου ανησυχία για το που πάμε.Επαψα να κάνω υπολογισμούς γιατί δεν μου βγαίνουν
      Αν μετακόμισες στην Σκωτία χαίρομαι πολύ.Ο γιός μου είναι στό Κατάρ και θυμώνω πολύ μα πάρα πολύ που έχει καλύτερες συνθήκες και ποιότητα ζωής εκεί δεν πρόκειται να γυρίσει
      Ελπίζω η κόρη να μείνει στην Ευρώπη.Δεν θέλω να συνεχίσω γιατί θα γράψω πολλές κακίες για την γενιά μου .Μακάρι την ύστατη στιγμή να ξαναμετρήσουν τα κουκιά και να δώσουν λύση που θα είναι έτσι και αλλιως επώδυνη
      καλό κουράγιο που έλεγε και ο σύντρφος Ρέν

      Διαγραφή
    3. Γεια σου, ανώνυμη αναγνώστρια!

      Δεν έχω μετακομίσει στη Σκωτία, αλλά ξεύρω καλά πώς είναι να ζεις ξενιτεμένος. Όπως ξεύρω και την δυσάρεστη αίσθηση του να αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις τη χώρα σου, διότι δεν σου παρέχει τις στοιχειώδεις συνθήκες για να εργαστείς και να επιβιώσεις.

      Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει καθόλου η ελληνική κυβέρνηση (όχι η συγκεκριμένη, αλλά η όποια ελληνική κυβέρνηση). Εκείνο που συνεχίζει να με απασχολεί είναι όλοι εκείνοι που στάθηκαν συνεπείς, που εργάστηκαν, που σπούδασαν, που τίμησαν τις υποχρεώσεις τους ως πολίτες, που έχουν πληγωθεί βαριά από την κρίση των προηγούμενων ετών και που τώρα κινδυνεύουν να δουν τις ζωές τους να διαλύονται και την προοπτική τους να σκοτεινιάζει ακόμα περισσότερο.

      Καλό κουράγιο λοιπόν!

      Διαγραφή
  7. Πιγκουινε είμαι μαζί σου 100%. Λες και την εγραψα εγω αυτή την ανάρτηση! Μακαρι να διαψευστούμε. Και όταν λέω μακάρι εννοώ ΜΑΚΑΡΙ!!!!

    Θυμώνω με όσους απερισκεπτα λένε ότι θα είμαστε καλύτερα εκτός ευρω... Λες και δε γνωρίζουμε όλοι ότι ό,τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια έχει γίνει λόγω ΕΣΠΑ. Λες και δε γνωρίζουμε ότι ο μισός ιδιωτικός τομέας ψευτοζει ακόμα λόγω αυτών των προγραμμάτων. Και λες και δε γνωρίζουμε ότι κατα τη διαρκεια αυτής της διαπραγματευσης έχει παγώσει το σύμπαν... Αγγελίες για δουλειες δε βγαίνουνε, όσοι εργάζονται δεν πληρώνονται και γενικά η διαπραγμάτευση καλά κρατεί!

    Η νέα κυβέρνηση μου φαίνεται παιδαριώδης... Ασχολείται με πράγματα που δε θα έπρεπε τη στιγμή που καίγεται ο κώλος της (πχ ΕΡΤ). Λέει ότι θα μονιμοποιήσει τους συμβασιούχους λες και το μόνο πρόβλημα μας ήταν ότι δεν είχαμε αρκετούς δημόσιους υπαλλήλους. Για να λειτουργήσει όμως το δημόσιο πρέπει να έχει από πίσω του ένα γερό ιδιωτικό τομέα... Και αυτός ο ιδιωτικός τομέας πάει κατα διαόλου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα, δυστυχώς η χώρα δεν διαθέτει (και δεν διέθετε σχεδόν ποτέ) όραμα και στρατηγική. Και επίσης, της λείπει η υπευθυνότητα, η συστηματικότητα και ο ρεαλισμός. Όλα αντιμετωπίζονται με το θυμικό και με εύκολες απλουστεύσεις. Κριτική αλλά άνευ αντιπρότασης, ωχαδελφισμός και αφέλεια.

      Είναι γεγονός ότι τόσο ο δημόσιος, όσο και ο ιδιωτικός τομέας ωφελήθηκαν πολύ από τα κοινοτικά κονδύλια, αλλά και από την υιοθέτηση του Ευρώ. Η χώρα κατέκτησε πολύ υψηλότερο επίπεδο ευημερίας από αυτό που της επέτρεπαν οι ίδιες δυνάμεις της. Και μόνη της έπεσε στην παγίδα της δανειακής υπερ-επέκτασης. Ένα (εγκληματικό) λάθος που τώρα δεν δέχεται να παραδεχτεί και να αντιμετωπίσει τις συνέπειές του.

      Ας ευχηθούμε για το καλύτερο. Για όλους μας.

      Διαγραφή
  8. Ο καθένας έχει το δικαίωμα της γνώμης του βεβαίως, το ότι διαφωνώ δεν μειώνει καθόλου τα δικά σου επιχειρήματα και γνώμη αλλά μιλώντας για λαϊκισμό κι άλλα τέτοια ο τίτλος σου μήπως πάει κατά εκεί; Τα σέβη μου και καλή συνέχεια στην Ευρώπη σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, blueprints (πολύ αναστεναγμός πέφτει και το πτηνό έχει αναπουπουλιαστεί)! Είσαι βέβαιος ότι προτιμάς την Ελλάδα σου από την Ευρώπη μας; Επειδή σε ξεύρω χρόνια και είσαι ιδιαίτερα ευφυής άνθρωπας (πάω να σε ρίξω με μαλαγανιές, αλλά τις πιστεύω κιόλας), θέλω να μου πεις τί σε κάμει να ελπίζεις πως η "μικρή πλην έντιμος Ελλάς" (που είναι σύνθημα άλλης παράταξης) θα είναι καλύτερη ή πιο λειτουργική από την Ελλάδα της Ευρώπης; Τα μαθήματα ιστορίας πάντως λένε πως μετά από κάθε μεγάλη ιστορική οικονομικοκοινωνική καταστροφή (μικρασιατική καταστροφή, β' παγκόσμιος+εμφύλιος, δικτατορία), η Ελλάδα σμικρύνθηκε σημαντικά και της πήρε πολύ πολύ καιρό για να ξαναβρεί ένα δρόμο προς το αύριο. Και κυρίως, ότι κάθε τέτοιο στραπάτσο, το πλήρωσαν με τις ζωές τους, με τις περιουσίες τους, με τους ξενιτεμούς τους, πολλοί (μα πάρα πολλοί) Έλληνες. Δεν χρειάζεται να περνάει μία τέτοια δοκιμασία κάθε δεύτερη γενιά ο τόπος. Ας γίνουμε κάποια στιγμή λίγο πιο σοβαρή χώρα.

      υ.γ. Σε μία εποχή συνθηματολογίας και πολιτικής του πεζοδρομίου, ο τίτλος της ανάρτησης ήταν (φυσικά εντελώς σκόπιμα) προβοκατίφ. Και δεν θεωρώ πως είναι λαϊκισμός η εκτίμηση ότι τυχόν έξοδος από το Ευρώ θα σημαίνει τεράστιο πολιτικό κόστος για το Σύριζα. Είναι μία πολιτική εκτίμηση.

      Διαγραφή
  9. Καλαμιά στον Κάμπο17 Ιουν 2015, 4:09:00 μ.μ.

    Δεν είναι εντυπωσιακό ότι οι οπαδοί της κυβέρνησης σού επιτίθενται μόνο και μόνο γιατί εσύ δεν την υποστηρίζεις; ΄Οτι δεν μιλάνε καθόλου για την ταμπακιέρα; ΄Οτι τα επιχειρήματά τους εξαντλούνται στο να λυπούνται που έχεις αυτές τις απόψεις και δεν απαντούν καθόλου στα δικά σου επιχειρήματα;


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η (πράγματι) ηγεμονική θέση που έχει αυτή τη στιγμή ο Σύριζα στο πολιτικό σύστημα, τη στιγμή που τα υπόλοιπα κόμματα σέρνονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δίνει μεγάλη πολιτική αυτοπεποίθηση στους συμφωνούντες μαζί του. Και παρατηρώ (όχι τόσο εδώ στο μπλογκ, όσο στις κοινωνικές μου συναναστροφές) ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζεται από μεγάλο μερίδιο ψηφοφόρων της με σχεδόν μεσσιανικά χαρακτηριστικά.

      Όταν για χρόνια έκρινα με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο τη διακυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ, οι αντιδράσεις από τους οπαδούς τους ήταν εξαιρετικά χλιαρές. Τώρα, οι αντιδράσεις σε οποιονδήποτε στέκεται κριτικά έναντι των κυβερνητικών επιλογών αντιμετωπίζεται σχεδόν ως ύβρης.

      Και δυστυχώς Καλαμιά μου, οι πολιτικές συζητήσεις σε αυτή τη χώρα ουδέποτε διεξάγονταν με αυστηρά ορθολογικά επιχειρήματα, καθώς το θυμικό, το ταπεραμέντο και οι συναισθηματισμοί είναι κομμάτια του πολιτικού πολιτισμού μας.

      Διαγραφή
  10. Απαντήσεις
    1. Είσαι ποτάμι, μια θάλασσα είμαι
      και πάντα θα κυλάμε μαζί.

      :)

      Διαγραφή
  11. Ασε Πιγκουινι,κι εγω, φοιτητιοθεν αριστερης ιδεολογιας, Συριζα ψηφισα (ενεκα φιλοι αιθεροβαμονες μεν αλλα κολλητοι δε, εντος),αλλα για να πω την αληθεια ουδεποτε οραματιστηκα Συριζα στη κυβερνηση(ηξερα οτι δεν ηταν ετοιμη)και ουδεποτε πιστεψα τα ..σχηματα λογου οτι θα καταργησει διαπραγματευομενος με μεγαλυτερο τσαμπουκα το μνημονιο,χωρις να σκισει τη δανειακη συμβαση, η οποια εφερε το μνημονιο!!
    Τωρα ...γιατι εσπευσαν να σε ..αρνηθουν (...ουκ οιδα τον νεο Πιγκουινο,εγω γνωριζα καποιον αλλον!!),ας οψεται ..το φλογερο θυμικο του Ελληνα ,ο καλυτερος προσωρινος συμμαχος του Συριζα!Εγω που σε διαβαζω μια δεκαετια (σταματησα να σχολιαζω το τελευταιο χρονο γενικως),συνεχιζω να σε βρισκω το ιδιο συνεπη,χειμαρρωδη και ευθυβολο!!Φιλια και συγνωμη για την ανωνυμια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αγαπητό πτηνό,

    Με τα ως τώρα δεδομένα (γιατί το πράγμα είναι πολύ ρευστό και ασαφές), αυτό που περιγράφει καλύτερα την κίνηση για δημοψήφισμα είναι η ιστορία με το Χότζα και το μικρό σπίτι του οικογενειάρχη. Διάβασέ τη και θα καταλάβεις.

    Loose-loose situation αλλά όλοι θα βγούμε καμαρωτοί από την κάλπη και θα ευλογούμε την πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση για την ευκαιρία που μας έδωσε να πούμε ένα περήφανο ΟΧΙ στους Γερμανούς κατακτητές (με άγνωστες συνέπειες).
    Ή ένα φιλοευρωπαϊκό και αντικομουνιστικό (γεια σου Άδωνι) ΝΑΙ και θα βγουν θριαμβεύτριες οι φιλελέδες και η άρχουσα τάξη, που έχουν φέρει τόση ευημερία σε αυτή τη χώρα (με γνωστές συνέπειες)...

    Σε κάθε περίπτωση κάποιοι θα αισθανόμαστε κερδισμένοι. Το λες και ένα κάποιο κέρδος από μόνο του.

    Όσο για τις αντιδράσεις, είναι λογικό να νιώθεις σαν την Κασσάνδρα. Το σαββατόβραδο ήμουν σε ένα πάρτυ ενός φίλου. Καθηγητής είναι και σχεδόν όλοι οι καλεσμένοι ήταν μορφωμένοι, από ένα πτυχίο και πάνω. Έπεσα από τα σύννεφα λοιπόν όταν κατάλαβα ότι ΟΛΟΙ με όσους μίλησα ήταν 100% σίγουροι για το ΟΧΙ, αλλά ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είχε ψάξει ποιο ήταν το πρόβλημα, ποιές οι διαφορές ανάμεσα στην πρόταση ΣΥΡΙΖΑ και αυτής της τρόικα, και κυρίως δεν είχαν σκεφτεί καθόλου για τις πιθανές ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ενός ναι ή ενός όχι. Απελπίστηκα, πραγματικά... Από την άλλη, ίσως θα ήταν λυτρωτικό να σκάσουν όλα με πάταγο, αν και νομίζω ότι θα βρεθεί μια μεσοβέζικη λύση, και θα, τέλος πάντων, νά, τραβούμ’ ἐμπρός...


    Θα σου αφιερώσω και ένα τραγουδάκι:
    https://www.youtube.com/watch?v=sWJp7kvz0pg
    Άγγελος εξάγγελος

    Με ειλικρινή ιντερνετική αγάπη,
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.