Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Canzone per te


Μποντζόρνο, αμίκο μίο! Κόμε στάι; Μπένε; Δεν ξεύρω αν είναι ο ανάδρομος Ερμής ή το ριγκατόνι που έφαγα εψές, αλλά πτηνό ξύπνησε σήμερις, με διάθεση ιταλιάνο βέρο. Τύπου σε βουτάει όπως είσαι, σε ανεβάζει στη βέσπα και σε πάει στη Βία Βένετο να σε κεράσει εσπρέσο και τζελάτο. Διότι ως γνωστόν, είναι γλυκιά η ντόλτσε βίτα, που σ'αιχμαλώτισε μια νύχτα. Εξού και σου έσιαξα πλέιλιστ με τ'αγαπημένα καντσόνι ιταλιάνι, σε παλιές αλλά και πιο σύγχρονες εκτελέσεις, νάχεις να ονειρεύεσαι Περούτζιες και Βερόνες και Φοντάνες ντι Τρέβι.



Ω μίο σινιόρε, ιν κουέστο μόντο, ίο, νον ο αβούτο τάντο, ε πούρε, σόνο κοντέντο. Είδες πούναι ολιγαρκής ο άνθρωπος και διαμαρτύρεσαι εσύ για τις περικοπές; Βέβαια αυτό που μιλάει με το Θεό, να το προσέξεις, γιατί έχουν σφίξει οι ζέστες, έρχονται και νέες αυξήσεις στους φόρους, δεν το λες και νορμάλ να μου αρχίσεις το παραμιλητό και να μην ξεύρω τί να σε κάμω.



Τη Ρώμη δεν την αποχαιρετάς ποτέ. Μονάχα της υπόσχεσαι εις το επανιδείν. Από το φόρουμ ρομάνο ως το κάμπο ντέι φιόρι, από το Κολοσσαίο ως το Τραστέβερε και την πιάτσα Ναβόνα, άπαξ και την έχεις επισκεφθεί, λα τσιτά ετέρνα θα κρατά για πάντα ένα μέρος της καρδιάς σου. Εξού και πολλές δεκαετίες μετά την πρώτη του εκτέλεση, το Arrivederci Roma παραμένει βαθιά νοσταλγικό. Εδώ, από τον μόλτο καπριτσιόζο Vittorio Grigolo.



Δύσκολα σκαρώνει κανείς λίστα με κλασικά ιταλικά τραγούδια, χωρίς να εντάξει σε αυτήν τον Domenico Modugno και μία από τις κορυφαίες στιγμές της σύγχρονης ιταλικής μουσικής. Το Nel Blu Dipinto di Blu (ή αλλιώς Volare για εσένα που δεν έχεις βγάλει τη Σκουόλα Ιταλιάνα και δυσκολεύεσαι να θυμηθείς ιλ τίτολο) κέρδισε εύκολα το διαγωνισμό τραγουδιού του Σαν Ρέμο το 1958, αλλά ήρθε μόλις τρίτο στη Γιουροβίζιον εκείνης της χρονιάς -γεγονός που αποδεικνύει πως οι κατάφορες αδικίες γινόντουσαν πολύ πριν αρχίσουν να συμμετέχουν οι λογής λογής Σβετλάνες και Ρουσλάνες της κάθε τυχάρπαστης Μολδοβλαχίας. Πετάει ο Ντομένικο; Πετάει.



Ούτε που θυμάμαι πόσες φορές τόχω τραγουδήσει. Στ'αυτοκίνητο, στο μπάνιο, στη σκοπιά, στις μοναξιές μου. Το "Io che amo solo te" είναι σταθερά στο ρεπερτόριο πριβάτο μου (κρύβε λόγια, εκτιθέμεθα!), από όταν ήμουνα πίκολο και τ'άκουγα σε ένα δίσκο βινιλίου, χωρίς τότες να καταλαβαίνω γρι από τα όσα λέει. Σήμερα, η Chiara Civello προσθέτει μία εσωτερικότητα και μία ευαισθησία εντελώς ταιριαστή με το νόημα των στίχων του. Κι εγώ το τραγουδώ και το απολαμβάνω πολύ πιο συνειδητά και ουσιαστικά.



Ακόμα και στα αγγλικά, ετούτο το τραγούδι διατηρεί τη δύναμή του, καθώς κορυφώνει την έντασή του και ξεσπάει σε ένα δυνατό "Il Mondo". Αλλά όταν ο Patrizio Buanne, το γυρίζει στο ιταλικό και στο πιο αυθεντικό, το άσμα απογειώνεται. Και τελοσπάντων, σ'αυτόν τον κόσμο, τον μικρό, τον μέγα, το μόνο πούχει πραγματικά αξία είναι η αγάπη σου. Γιατί αυτή δίνει περιεχόμενο και ουσία, αυτή κάμει τον κόσμο τον δικό μου, σημαντικό και υπέροχο.



Η Patty Pravo με την μπάσα και αισθαντική φωνή της, τραγουδάει την Bambola και δεν μπορεί παρά να παραδεχτείς πως είναι και η ίδια μία μπάμπολα! Όχι από τις σημερινές τις λίγο ψεύτικες και φτηνές, που βρίσκεις στα ράφια του Τζάμπο ή στα κλαμπς της παραλιακής. Αλλά από εκείνες τις μπάμπολε μίας άλλης εποχής. Που δυστυχώς σπανίζουν πλέον.



Μωρέ από τη Νάπολη δεν είσαι; Της Κάρλα Λουτσία ο γιος; Πούχε την τρατορία η μάμα σου και έκαμες διανομές πίτσας με τη μπιτσικλέτα; Πούχες έναν φρατέλο, τον Τζουζεπίνο, που κάθε τρεις και λίγο ήταν στην πολιτσία για τις βρωμοδουλειές του; Πούχες και μία σορέλα, την Κλαούντια, που -Μαντόνα μία- όλη η Νάπολη συζήταγε τις πομπές της; Πούβγαινε στο δρόμο ντυμένη, σωστός Βεζούβιος; Μην μου κάμεις εμένα λοιπόν τάχα-μου τον αμερικάνο, γιατί σε ξεύρω απ'την καλή και την ανάποδη, μασκαρά! Μασκαλτσόνε!



Ωραία η ηλιοθεραπεία, αλλά μερικά βράδια καλοκαιρινά, το πτηνό πούναι μόλτο ρομάντικο, προτιμά να σκαρφαλώνει στις στέγες και να κάμει φεγγαροθεραπεία. Διότι η Μίνα, είναι σαφής: Τινταρέλα ντι Λούνα! Κι αν μείνεις ξέξασπρος, καθόλου μην μου στεναχωριέσαι. Διότι το φεγγάρι χαρίζει το φως του, σε εκείνους που ξεύρουν να το εκτιμήσουν και να το καλοδεχτούν. Άσε που δεν χρειάζεται να παστωθείς στα κοπερτόν.



Λα βεριτά μι φα μάλε, λο σο. Όμως κι αν κάποιοι προτιμούν τα βολικά ψέματα, οι σκληρές αλήθειες είναι εντέλει πιο χρήσιμες. Κι είμαι βέβαιος ότι η Κατερίνα Κασέλι θα συμφωνούσε μαζί μου. Λα βεριτά, λοιπόν. Λα βεριτά.



Θα μου επιτρέψεις να κλείσω αυτήν την ανάρτηση, με μία εντελώς προσωπική επιλογή. Διότι αν έπρεπε να σιάξω μία λίστα με τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια έβερ, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έβαζα μέσα το "Canzone per te". Για τη μελαγχολία του, τη μελωδική του ειλικρίνεια, την ευαισθησία του. Εμένα με συγκινεί πιότερο η πιο αρχετυπική ερμηνεία της Amalia Rodriguez, αλλά εδώ στο έχω με τους Il Volo. Που το λένε με έναν τρόπο μόλτο σιμπάτικο. Και μιας και το λατρεύω τόσο πολύ ετούτο το Canzone, θα ήθελα να στο αφιερώσω. Με όλη μου την αγάπη και μόλτι μπάτσι (όχι μπάτσοι και περιπολικά μη-χειρότερα, φιλιά εννοώ!). 

7 σχόλια :

  1. από μικρή είχα μια μανία με τα Ιταλικά , είχαμε αρχίσει να πιανουμε και κανάλια ιταλικά και έβλεπα μόνο ιταλικη τιβί τότενες.....φοιτητρια άρχισα φροντιστηριο ιταλικών για 2 χρόνια αλλά μετά στένεψαν τα οικονομικά μου και σταμάτησα ( κλαψ)..........
    τι ωραία καλημέρα είναι αυτή πτηνό ,τι μελωδική γλώσσα!

    Buongiornooooooooooooooooooooo Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να φανταστείς Νάσια μου, ότι ένας από τους βασικούς λόγους που έμαθα κι εγώ (στα μικράτα μου) ιταλικά είναι για να καταλαβαίνω και να τραγουδάω αυτά τα καντσόνι! Πούναι μελωδικά και νοσταλγικά. Και που αν είσαι ραγκάτσο ιναμοράτο μιλάνε απευθείας στην καρδιά σου.

      Buongiorno bella!

      Διαγραφή
  2. Buongiorno mio caro! Grazie tanto per tutti canzoni!!
    Molti baci!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως και οι καλημέρες ιν ιταλιάνο, ακούγονται πιο αισιόδοξες!

      Buongiorno, cara mia! :)

      Διαγραφή
  3. Καλαμιά στον Κάμπο24 Ιουλ 2015, 9:01:00 μ.μ.

    Αλ Μπάνο δεν έχει η συλλογή; Τζιλιόλα Τσινκουέτι; ΄Ιβα Τζανίκι; ΄Η μήπως έχουμε και δεύτερο κύκλο;
    (΄Ασχετο, επειδή μου άνοιξες την όρεξη ένα σιτσιλιάνικο κανόλι ευχαρίστως το έσκιζα τώρα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα να περιοριστώ στα δέκα καντσόνι, για να μην βαρύνω πολύ την ανάρτηση. Αλλά η αλήθεια είναι πως η Τζιλιόλα Τσινκουέτι (και το Non ho l'eta) τελευταία στιγμή βγήκε από τη λίστα (την εκτόπισε η Mina και το Τινταρέλα ντι Λούνα)!

      Το σιτσιλιάνικο κανόλι άνετα το καθάριζα κι εγώ! :)

      Τα φιλιά μου, bella!

      Διαγραφή
  4. Α πτηνό, ημείς, στην εβδομαδιαία εκπομπή μας το τιμούμε το ιταλικόν ανυπερθέτως, τώρα που το σκέφτομαι οφείλω να ξαναματατιμήσω τη Ρώμη για 7η φορά, μου λειψε... Το τελευταίο στο προτείνω απ τη Μίνα, είναι εξαίσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts