Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

La Boheme


Ουί, ζ'αντόρ λα μουζίκ φρανσέζ! Όσο κι αν κοροϊδεύεις το αξάν και τον τρόπο που γουργουρίζουνε τις λέξεις και τις τονίζουν όλες στη λήγουσα, δεν μπορεί παρά να παραδεχτείς πως έχει μία μουσικότητα αυτή η γλώσσα που την καθιστά ιδανική για σανσόν μανιφίκ! Επειδής λοιπόν πτηνό απεφάσισε πως παρά τα όσα συμβαίνουν, θα διατηρήσει την διάθεση τριαλαρώ (που εκτονώνει τον εκνευρισμό, στρώνει επιδερμίδα και κάμει τους άλλους να ανησυχούν!), σου έσιαξε λίστα με αγαπημένα σανσόν νοσταλζίκ, αλλά σε πιο σύγχρονες εκδοχές για να μην μας πεις τίποτις παλιακούς και ρετρό και παπουδέ. Ον αβάν λα μουζίκ!



Το temps de fleurs είναι ιδανικό (α) αν έχεις ανοιξιάτικη διάθεση (ανεξαρτήτως εποχής), (β) αν βρίσκεσαι στην ανθοκομική της Κηφισιάς ή (γ) αν είσαι η Μάγια η Μέλισσα. Εδώ η Ima το ερμηνεύει με το επιβεβλημένο μπρίο και την τσαχπινιά. Κι αν είναι πτηνόπωρο και σ'έχει πιάσει η κατάθλιψη μαζί με τα πρωτοβρόχια και τις πρώτες ψύχρες, να θυμάσαι ότι το λουλουδιαστό και το καταχαρούμενο μπορεί και νάναι θέμα διάθεσης και ιδιοσυγκρασίας.



Ο Danny Brillant ανανεώνει με τρόπο τρέ σιμπατίκ, το σανσόν κλασίκ της Νταλιντά, Bambino! Που παρότι γαλλικό, διαθέτει και μία δόση ιταλιάνο. Κι όπως καταλαβαίνεις, όταν οι δύο από τις πιο μουσικές γλώσσες του πλανήτη συναντιούνται, τα αυτάκια σου φχαριστιούνται μελωδίες, τα χεράκια και οι γοφοί σου αυτονομούνται με κέφι. Και σε παρακαλώ πολύ, να τα αφήσεις να εκφραστούνε!



Η Zaz περιπατεί τον πιο λατρεμένο δρόμο του πλανήτη και δεν την ενδιαφέρουν μήτε οι καιροί, μήτε οι χρόνοι. Κι είναι αλήθεια, πως σαν βρίσκεσαι στο Champs Elysees, ανάμεσα στα υπέροχα καταστήματα και τις μπουτίκ ελεγκάν, τους κομψευάμενους ανθρώπους, τις κυρίες που βολτάρουν με τα σκυλάκια τους και τους τουρίστες που φωτογραφίζουν τις βιτρίνες, δεν μπορεί παρά να νιώθεις μία ηδονιστική ικανοποίηση. Τα πάντα βρίσκεις στο Champs Elysees. Ακόμα και τη χαρά σου, τις ημέρες που την έχεις για χαμένη.



Εντάξει, πιο κλασίκ και σαντιμεντάλ δεν υπάρχει! Σ'ε λ'ιστουάρ ντε' ουν αμουρ ετερνέλ ε μπανάλ! Και πράγματι μπορεί η ιστορία τού κάθε έρωτα να μοιάζει ολόιδια με τις υπόλοιπες και να έχει χαρακτηριστικά μπαναλιτέ για έναν τρίτο, αλλά για εσένα που τη ζεις παραμένει σπάνιο και μοναδικό μπονέρ (αν είσαι κοιλιόδουλος, το λες και ντονέρ). Και νομίζω θα συμφωνήσεις πως είναι ετούτη η εμπειρία του έρωτα που νοηματοδοτεί όλες τις υπόλοιπες. Αν δεν πιστεύεις εμένα, άκου τον Ντανί Μπριγιάν που όλο και κατιτίς παραπάνω γνωρίζει επί του θέματος.



Ο δυναμικά ανερχόμενος Kendji Girac αναμετριέται με τον ύμνο μίας γενιάς και μίας εποχής. Με το La Boheme του Αζναβούρ. Και σου υπενθυμίζει πως η ζωή και η καθημερινότητα, θέλει εντέλει και έναν βαθμό αποστασιοποίησης και μποέμικης διάθεσης. Για να μπορείς να ανακαλύπτεις τα μη προφανή νοήματα, για να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι τα όσα τυχόν δεν βλέπεις με την πρώτη, για να θέτεις υπό αμφισβήτηση τα δεσμά σου και τις βεβαιότητές σου. Και για να αντιμετωπίζεις εντέλει τη ζωή, ουχί μόνο σοβαρά, αλλά ενίοτε και με την αλαφρότητα που της πρέπει.



Είναι σχεδόν μεταφυσική η αίσθηση του να ακούς και να βλέπεις τον Joe Dassin να τραγουδά το "Et si tu n'existais pas" σε ντουέτο με την Hélène Segara. Και να διαπιστώνεις πως πέρα από τις τεχνολογικές επεμβάσεις και τα εφέ, η δύναμη της ερμηνείας του παραμένει βαθιά συγκινητική. Ένα από τα κορυφαία και πλέον ευαίσθητα τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτές. Και που λέει με τόσο απλό, αλλά ειλικρινή τρόπο την αλήθεια του κάθε πραγματικά ερωτευμένου ανθρώπου: αν δεν υπήρχες εσύ, δεν θα είχα κανέναν λόγο να υπάρχω εγώ.



Με λουλούδια ξεκινήσαμε, με λουλούδια θα κλείσουμε, πτηνό σε διάθεση τούτ-α-φέ ανθοπωλείο! H Laura ερμηνεύει απλά κι ανεπιτήδευτα και με τη συνοδεία του υπέροχου Anton στο βιολί, το σανσόν κλασίκ της Edith Piaf "La vie en rose". Αλλά θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, αγαπημένε αναγνώστα: η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, μήτε να περιμένεις διαρκώς περιπάτους σε ανθοστόλιστες λιακάδες. Και οι καταιγίδες θα σε βρούνε, και οι χιονοθύελλες θα σε τσακίσουν. Και μπορεί οι χειμώνες σου κάποιες φορές να μοιάζουν υπερβολικά ψυχροί και ατελείωτοι. Αλλά την "vie en rose" οφείλεις στον εαυτό σου και εκείνη θα πρέπει να έχεις πάντα για σκοπό σου. Για να σε κατευθύνει εκεί που πρέπει.

Σημείωση: Η ανάρτηση αυτή είναι με έναν τρόπο εορταστική, τύπου "σήμερα γιορτάζει όλη γη, στα πτηνά (!) θα στείλω μιαν ευχή" και "να ζήσεις πτηνούλι και χρόνια πολλά, να σκάσουν στη ζήλια τα άλλα πτηνά"! Διότι δεν ξεύρω αν θα το πιστέψεις, αλλά ετούτο το μπλογκ γίνεται έντεκα ετών. Σαν σήμερα ήταν -Οκτώβριος του 2004- που ξεκίνησα να το γράφω. Και για έναν πολύ μυστήριο λόγο, χίλιες ογδόντα αναρτήσεις αργότερα, συνεχίζω και συνεχίζω (στο σημείο αυτό με λες και πτηνό-ντούρασελ!). Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω ειλικρινά που είσαι εδώ και με διαβάζεις, που μου γράφεις σχόλια ή μου χαρίζεις τις καλημέρες και τα λάικ σου, που παραμένεις παρέα μου και συνομιλητής μου. Και που συνεχίζεις να παρακολουθείς αυτό το συνεχόμενο προσωπικό μου αφήγημα που πηγαίνει πέρα-δώθε, αλλά κυρίως και πάντα προσπαθεί να πηγαίνει παραπέρα. Κι ακόμα πιο πέρα. Μαζί σου.

17 σχόλια :

  1. χρόνια πολλά Πίγκου ,να τα εκατοστήσεις μέσα απο το μπλογκ σου!!
    Είσαι μια μεγάληηηη όαση στην μπλογκόσφαιρα ,που όσο περνά ο καιρός ερημώνει!
    Τα βιντεάκια θα τα ακουσω μετά με την ησυχία μου ,αλλά πτηνούλι ούτε ένα γλυκάκι βρε;;;
    Μια σοκολατίνα ,ένα μιλφέιγ ,ένα τρουφακι τέλος πάντων!
    Καλημέρααααααααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τωρα πρόσεξα πως μπαίνεις στην εφηβεία σιγά σιγά ,οπότε θα προσέχω στα επόμενα 5 -6 χρόνια πως θα σχολιάζω ,γιατί διαβλέπω τις εκρήξεις να καταφθάνουν! χαχαχα

      Διαγραφή
    2. Μερσί μποκού για τις ευχές, αλλά και για κάθε καλημέρα που απλόχερα μου προσφέρεις, Νάσια μου! Η μπλογκόσφαιρα όντως ερημώνει και φαίνεται πως τα μπλογκς δεν είναι πλέον όσο τρέντι ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Αλλά το πτηνό δεν έχει εξαντλήσει ακόμα τον κύκλο του και επειδή έχει στο μυαλό του χιλιάδες ακόμα πράματα που θέλει να σου συζητήσει, συνεχίζει. Και προσπαθεί να βάζει τον πήχη ολοένα και πιο ψηλά. Για έναν και μόνο λόγο: διότι έχει την καλυτερότερη παρέα.

      (αν ως νήπιο ήμουν πέρα-δώθε, ως έφηβος δεν θα παλεύομαι! Πτηνό τινέιτζερ; Τα ηχεία στη διαπασών και τα μυαλά στα κάγκελα!)

      Διαγραφή
  2. Χρόνια πολλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Με ταξίδια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ, πολύ σε ευχαριστώ, Χριστίνα μου.
      Τα καλυτερότερα σού εύχομαι!
      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  3. Αν και ήθελα να σχολιάσω σχετικά με τη γαλλο-ανάρτηση, δεν μπορώ να μην αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στα πτηνογενέθλια αυτού του εξαιρετικής και υπέρμετρης έμπνευσης blog!!!
    Να τα 100στήσει εύχομαι (αλήθεια, φτάνουν τα 100 οι πιγκουίνοι;;; Το ελπίζω!!!) και να μας γεμίζει αισιοδοξία, ελπίδα, χαμόγελα, τροφή για σκέψη, για πολλά πολλά χρόνια ακόμα!!!!
    Happy πτηνοblogobirthday to you!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Thank u, thank u, thank u! Οι πιγκουίνοι φτάνουμε τα 15 με 20 χρόνια (που σημαίνει ότι στα έντεκα, εσένα σου φαίνομαι τινέιτζερ, αλλά στην πραγματικότητα είμαι μεσήλικας, έχω μιντλ-λάιφ κράισις και τσιλιμπουρδίζω με νεαρές πιγκουίνες!). Και μπορεί ν'αλλάζω εγώ, ν'αλλάζει και ο κόσμος γύρω μου, αλλά αυτό που παραμένει ίδιο είναι η διάθεσή μου, η αισιοδοξία μου και η ανάγκη μου να σου χαμογελάω.

      Πολλά, πολλά φιλιά, καλή μου Δήμητρα!

      Διαγραφή
  4. Χρόνια πολλά, ακόμα καλύτερα και πάντα ευτυχισμένα γεμάτα περιπέτειες, περιηγήσεις, ανακαλύψεις, όμορφες σχέσεις και συναισθήματα! Εύχομαι να είμαστε όλοι καλά και να γιορτάσουμε μαζί τα 20, τα 30, τα 40, τα 50 χρόνια αυτού του πτηνο-μπλογκ ... κι όλα αυτά τα χρόνια να μαθαίνουμε, να νοσταλγούμε, να θαυμάζουμε, να προβληματιζόμαστε και να πορευόμαστε παρέα! Χρόνια πολλά dearest!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλημέρα και χρόνια πολλά και να γράφεις πάντα έτσι με αγάπη και κέφι.
    Είμαι σχετικά καινούρια αναγνώστρια αλλά μου αρέσει και με ξεκουράζει η γραφή σου.
    Ξέρεις πολλά, διαβασμένο το πτηνό,και αξεπέραστες οι περιγραφές σου για τα κάστρα, για ξεχασμένες και κρυμμένες ομορφιές.
    Οντως καλή παρέα.Μου αρέσει επίσης πολύ και η ανθρώπινη ματιά σου σε όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χρόνια πολλά πιγκουινάκι!! Σου εύχομαι να συνεχίσεις για πολλά πολλά χρόνια ακόμα να μοιράζεσαι μαζί μας σκέψεις, συναισθήματα και εντυπώσεις!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχ πτηνουλι μου τι ομορφα κομματια επελεξες!
    Ακουσε (αν δεν το εχεις ξετρυπωσει ηδη μονος σου) το Histoirie d' un amour απο την Zaz (magic!!)

    https://www.youtube.com/watch?v=dQEt81fn5m8

    Εισαι απο τα αρχαιοτερα blog που γνωριζω. Και να φανταστεις καποιοι με θεωρουν εμενα παλια, απο το 2007. Το 2004 δεν ηξερα οτι υπαρχουν blogs :)
    Σου ευχομαι να συνεχισεις να βρισκεις απολαυση και γαληνη μεσα απο αυτο το ιστολογιο για να απολαμβανουμε κι εμεις τα ταξιδια μαζι σου. Ισως και καποιες πιο προσωπικες αποψεις σπανιως (βλ. πολιτικη προσφατη επικαιροτητα) που προσωπικα τις απολαμβανω εξισου με τα ταξιδια σου.
    Χιλιοχρονος και ειθε αυτο το πολυ παρεξηγημενο μεσο (ιντερνετ), να σου χαρισει την ομορφια του μοιρασματος, της εκφρασης και ισως και καποιων φιλων. Πολυ θα απολαμβανα εναν αρωματικο καφε μαζι σου, σε καποιο γραφικο πλακοστρωτο δρομο ισως, να θυμιζει την Ευρωπη του βορρα. Εισαι ομως μακρυα :)
    Να ταξιδευεις, να απολαμβανεις, να εμπνεεσαι και να εμπνεεις!
    Πολλα ειπα παλι.... Χιλιοχρονος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χρόνια πολλά, πιγκουινάκι, και του χρόνου, να είσαι καλά να σε διαβάζουμε! Χίλιες, κι άλλες χίλιες, κι άλλες χίλιες αναρτήσεις σου εύχομαι.
    Φιλάκια εορταστικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πτηνούλι, πολύχρονο το πτηνολόγιο!!!
    Βρε μπαγασάκο, φύλαγες στο τέλος την έκπληξη;
    Ένα κι ένα όλα τα κομμάτια, στεναχωριέμαι που εγώ δεν έμαθα γαλλικά στη ζωή μου (ούτε και πιάνο εδώ που τα λέμε) , γιατί μεταξύ μας θα ήθελα κι εγώ να γουργουρίζω!
    La Boheme λοιπόν! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο2 Οκτ 2015, 7:37:00 μ.μ.

    Edith Piaf : Non, je ne regrette rien. ΤΟ καλύτερο γαλλικό τραγούδι.
    Μαζί με το Ne me quitte pas του Jacques Brel (αλλά που το απογείωσε ο Neil Diamond).

    Je souhaite un joyeux anniversaire!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλαμιά στον Κάμπο2 Οκτ 2015, 7:42:00 μ.μ.

      Χαχαχα! Το σκίζω το γαλλικό.
      Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά, για να μπορείς να ταξιδεύεις* πολύ και παντού και να γράφεις πάντα τόσο όμορφα.

      *μόνο στην Νορβηγία να μην πας γιατί θα με πεθάνεις.

      Διαγραφή
  11. τζο ντασέν και μόνο. παρά τις φιλότιμες προσπάθεις του πατρός με γαλλίδα σπίτι, φροντιστήρια, δώρα, τα γαλλικά δεν τα έχω. δε μου αρέσουν, ούτε ταινία δεν μπορώ να δω... κουράγιο και μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι όμορφη, εορταστική ανάρτηση!
    Tout en finesse, mon petit oiseau!
    Να 'σαι παρέα μας για πολλά χρόνια, να μας ταξιδεύεις και βέβαια, να είσαι πάντα ο εαυτός σου. Έχεις πολύ ιδιαίτερη και -σπάνια- ευγενική γραφή.
    Ακόμη κι όταν σε διάβαζα και διαφωνούσα, η (αθόρυβη, έστω) επίσκεψή μου είχε πρόσημο θετικό.

    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts