Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

La plus belle avenue du monde



Μα είναι πράματα αυτά; Να σε παίρνει τηλέφωνο στις δέκα και μισή το βράδυ της Τρίτης ο πρέσβης της Μαλαισίας για να σε καλέσει σε κοκτέιλ πάρτι την Τετάρτη το βράδυ; Διότι δεν ξεύρω πώς τόχετε εσείς στην Κουάλα Λουμπούρ καλέ μου, αλλά εμείς το ινβιτασίον το κάμουμε δύο τουλάχιστον σεμέν νωρίτερα, να έχει κι ο καλεσμένος το χρόνο να ραφτεί, να σινιαριστεί, να κάμει ένα γκρούμινγκ βρε αδελφέ, να πετάξει πάνω του μία κρέμ ντε μποτέ, να κάμει έξτρα σεσιόν με τον πέρσοναλ τρέινερ, να σηκώσει λίγο το μάγουλο, να ισιώσει λίγο το φρύδι, να τεντώσει το ράμφος και να σούρθει καθόπως πρέπει. Σινιέ και ελεγκάν.



Ευτυχώς -ευτυχώς λέγω- που σήκωσε το τελεφόν, η Μαρί Κριστίν και δεν μούρθε εμένα το νταμπλάζ και το σκοτοδίν. Διότι ειλικρινά στο λέω, αν τυχόν είχε το ρεπό της η Μαρί Κριστίν εκείνο το βράδυ και το σήκωνα εγώ το ρημάδι, θα του το έκλεινα στη μούρη. Σας αγαπώ, σας εκτιμώ κύριε Μουχαγιάτ μου, αλλά είμαι καλεσμένος στης Λιλιάν Μπετενκούρ, δεν ευκαιρώ, μην επιμένετε και α-τουτ-αλέρ.



Αλλά τελοσπάντων έχε χάρη που είμαι πτηνό τρε ζαντίλ και δεν θέλω να χαλάω χατήρια -μην δημιουργηθεί και κανένα προμπλέμ ντεπλοματίκ στις σχέσεις μας με τας Άπω Ανατολάς και μου ρίξεις μετά εμένα το φταίξιμο. Να μου αρχίσουν τίποτις ροές από εμιγκράν μαλαισιέν και ποιος τον ακούει απρέ τον πρεζιντάντ Φρανσουά! Για να μην σου μιλήσω για τη Μαρί Λεπέν που θα γίνει φλαμπέ από τα νεύρα της.



Όπως καταλαβαίνεις, αναγκάστηκα να ακυρώσω τη γιόγκα, ένα ταξίδι πούχα προγραμματίσει στο Σαμονί, μία χοροεσπερίδα φιλανθρωπίκ και το ρεπό της Μαρί Κριστίν και νάμαι από το πρωί στα μαγαζιά. Μα για νάβρω κάτι να βάλω μον σερί, θέλεις να πάω ωσάν τον κλοσάρ στο κοκτέιλ πάρτι; Δεν φαντάζεσαι τί φαρμακόγλωσσες που είναι αυτές από την Κουάλα Λουμπούρ!



Κανονικά, θα έπαιρνα στο τελεφόν τον Πιέρ Καρντέν να μου ράψει κάτι να τελειώνουμε. Αλλά έμαθα πως λείπει αυτήν την περίοδο στα Μπόρα Μπόρα -που ανάθεμα κι αυτός ο χριστιανός να πηγαίνει διακοπές σε μέρος με τέτοια βροχόπτωση. Και όχι, μην επιμένεις, ο Γκοτιέ δεν είναι λύση. Σε κοκτέιλ πάρτι της Μαλαισιανής πρεσβείας θα πάω, όχι σε σουίγκερς νάιτ στη βίλα του Ζεράρ Ντεπαρτιέ.



Επομένως -και ξεύρω πως θα σε πληγώσω με αυτό που θα πω, διότι δεν είναι του επιπέδου μας- η μόνη λύση είναι το πρεταπορτέ. Μα τί να κάμω το πτηνό στο παρά πέντε;



Εντάξει όμως, ηρέμησε. Το ότι θα καταλήξουμε στο ετοιματζίδικο, δεν σημαίνει ότι θα ψωνίσουμε και από τα καλάθια. Στις μπουτίκ του Σαμπ-ζ-Ελιζέ, ήρθαμε. Εγώ για να βρω κάτι πρέπον για την περίσταση, εσύ για να μου πεις τη γνώμη σου και η Μαρί Κριστίν για να μας κρατάει τις σακούλες.



Λοιπόν θα ξεκινήσουμε από τα βασικά. Έναν Λουί Βουιτόν, έναν Καρλ Λάγκερφελντ, ένα Ατελιέ Γκουσταβολάν. Παντελόνι με ρίγες, δερμάτινη ταχυδρομική τσάντα, σικάτο παπούτσι. Και έτσι για μία έξτρα εσάνς οτ-κουτούρ, λέω να πάρω να ρίξω από πάνω ένα γιλέκο από προβιά προβάτου, ένα κασκόλ με κεντημένο το μονόγραμμά μου, ένα ημίψηλο καπέλο, μία φαντεζί τιράντα.


Για μανικετόκουμπα, δεν το συζητώ: Σβαρόφσκι. Θέλω να τινάζω το μανίκι και να λάμπει στα είκοσι μέτρα. Κάτι σικ, διακριτικό και απαστράπτον ταυτόχρονα, αν με καταλαβαίνεις. Άχου και δεν μπορώ να επιλέξω ανάμεσα σε ετούτα και σε εκείνα. Θα τα πάρω όλα, νάχω να συναλλάζω μετά το πρώτο απεριτίφ. Α δεν κρατάω ψιλά, μον σερί, βάλτα στο λογαριασμό μου.



Άντε ας πάμε κι εδώ. Για κάτι πιο νεανικό και προβοκατέρ. Μην ξεγελιέσαι με την πόρτα που παραπέμπει αν-πε σε Βερσαλίες! Πρόκειται για μαγκαζάν τρε μοντέρν.



Αρχικά δεν τόχα σε μεγάλη υπόληψη, διότι είναι αμερικέν, προσέλκυε αποκλειστικώς πιτσιρικαρία, είχε κάτι τύπους τρε νταγλαρέ απέξω και -άκουσον, άκουσον- έπρεπε να σταθείς σε μία ουρά για να μπεις. Αλλά θα το παραδεχτώ: είναι τρε ιμπρεσιονάντ.


Κάμανε επένδυση οι άνθρωποι, όχι αστεία. Με τις τεράστιες τις πόρτες, τους καλοφροντισμένους κήπους, τα παρτέρια και τα φανάρια.


Αλλά και μέσα, πα-μαλ. Βέβαια θα τόθελα τρεις τόνους πιο φωτεινό, παρσκέ όλο αυτό το νουάρ εμένα με πλακώνει, αλλά είναι αρκούντως εξκλουσίφ.


Είναι η μπουτίκ του Abercrombie & Fitch ντε. Που έχω επισκεφθεί καμπόσες της φίρμας, στις Αμερικές και στα Λονδίνα, αλλά ετούτη δω δεν συγκρίνεται -απλώς σουπέρμπ! Δηλαδής δεν παίζει να κατέβεις βόλτα στο Σαμπ-ζ-Ελιζέ και να μην σταματήσεις σε ετούτη την υπερπαραγωγή.


Με τις τοιχογραφίες της, τους κρυφούς φωτισμούς της, την εκκωφαντική μουσική της. Το θέμα μπουτίκ, πέντε πίστες παραπάνω.



Τα χρώματα, το ξύλο, οι πολυτελείς προθήκες, το καγκελάκι, πολύ μου αρέσουν.


Όπως και σε ετούτο το μαγκαζάν που παρότι κυκλοφορεί υπό τον τίτλο Μπανανά Ρεπουμπλίκ, εμένα μου αρέσει γιατί έχει κι ένα εσωτερικό ασανσέρ από εκείνα τα παλιά πούχαν τα μπατιμάντ κλασίκ στο Σαγιό.



Νο, δεν θα πάμε με άδεια χέρια στον αμπασαντόρ! Αλλά μην νομίζεις ότι έχω ξεχάσει τη φορά που είχα καλέσει τον Μουχαγιάτ σε εκείνο το καταπληκτικό ντινέρ πούχα οργανώσει (που αξέχαστο έμεινε σε όλο το αφάν γκατέ Παρισίων και περιχώρων, αλλά και στη Μαρί Κριστίν που καθάριζε μετά για δύο εβδομάδες) και μούχε φέρει για καντό ένα κουτί πάστες! Μα πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι; Στα Δριμίγκλαβα μη-χειρότερα; Του-τα-φε ιναντμισίμπλ! Αλλά θαρρείς πως θα πέσω εγώ στο επίπεδό του; Ζαμέ. Από το Τίφανις θα του ψωνίσω. Ένα δαχτυλίδι τρε μοντέρν με διακριτική πέτρα για εκείνον και ένα μαργαριταρένιο κολιέ για την κυρία Μουχαγιάτ, για να τους μπω στο μάτι. Να φορέσουν επιτέλους και κάτι σικ πάνω τους -διότι δεν θες να σου μιλήσω για το γούστο της Κουάλα Λουμπούρ.



Μήπως να έπαιρνα κάτι και για τα παιδιά τους; Ούτε που θυμάμαι αν έχουν. Αλλά δεν θάχουν και πεντέξι; Αυτές στην Κουάλα Λουμπούρ δεν κάμουν άλλη δουλειά, τόχα δει και σε ντοκιμαντέρ στο Νασιονάλ Τζεογκραφίκ. Θα πάρω μερικά παλτουδάκια σε διάφορα μεγέθη κι ας τα φορέσουν, ας τα χαρίσουν, ας τα πουλήσουν, καθόλου δεν με απασχολεί.



Ας μπω και στο μαγαζί με τα μπαντ ντεσινέ αμερικέν. Που πολύ αρέσουν στα παιδιά, μη με ρωτάς γιατί.



Βουαλά, θα πάρω ετούτο το σουρί ρεντικιούλ  με το καπέλο. Μα καλά, χάθηκε ο κόσμος να έχουν έναν Αστερίξ, έναν Οβελίξ, κάτι πιο πχιοτικό;



Θες να κάμουμε στάση για ένα καφέ-ο-λέ; Έτσι να ξυπνήσουμε λίγο, παρσκέ στα κανονικά μου, τόσο νωρίς το πρωί, ούτε το πρωινό δεν μου έχει σερβίρει ακόμα η Μαρί Κριστίν και αισθάνομαι τρε ντεφορμέ χωρίς καφεΐνη. Στα όρθια θα τον επιούμε, έχομεν και δουλειές.


Αλήθεια στο λέω, μπαίνω σε πειρασμό. Διότι εντάξει το ντύσιμο, το λύσαμε. Το δώρο, επίσης. Αλλά μήπως να αγόραζα και ένα αμάξι που νάναι ασορτί με το γιλέκο προβάτου; Ένα Peugeot ίσως, κάτι φθηνό και μιας χρήσης. Γιατί καταλαβαίνεις ότι δεν θέλω και να σκανδαλίσω τον Τρίτο Κόσμο. 


Από την άλλη, όχι δεν θα τους κάμω τη χάρη. Μία Μερσεντές θα πάρω. Με έξτρα φλάφι γούνινη επένδυση στο σαλόνι της, να μπαίνεις μέσα με το γιλέκο προβάτου και να νιώθεις πως ξανασμίγεις με το κοπάδι. Μεγάλη και ατελείωτη, τη θέλω. Να τη δώκω στον παρκαδόρο της Πρεσβείας και να μην ξεύρει πώς να την εκουμαντάρει. Τρεις θέσεις να τους πιάσει για να σκάσουν. Δεν την έχετε ετοιμοπαράδοτη; Πείτε μου το ποσόν και μην το καθυστερούμε. Τη θέλω οζορντουί γυαλισμένη και καλοσιδερωμένη στο Μαρέ, κάτω από το σπίτι μου. Μαρί Κριστίν, το καρνέ!


Α όλα κι όλα, εγώ αυτές τις μάρκες δεν καταδέχομαι ούτε να τις προφέρω. Και δηλαδής είναι ν'απορεί κανείς που επιτρέπουν στα λογής λογής εγγλέζικα σουπερμαρσέ ν'ανοίγουν καταστήματα στο Σαμπ-ζ-Ελιζέ. Αυτά στην Όξφορντ Στριτ και στα μπανάλ προάστια του Λονδίνου να πάνε! Εδώ είμαστε Παρίσια, κανονικά θα έπρεπε να απαγορευτεί το αγγλέ σε όλες τις μορφές του. Είπαμε εγκαλιτέ και φρατερνιτέ, αλλά μην παραγνωριστούμε κιόλας.



Εντάξει, θα μπούμε μόνο γιατί το θέλει η Μαρί Κριστίν. Να της αγοράσω κι εκεινής της κακομοίρας κανένα πουλοβεράκι νάχει να βάζει στις εξόδους της. Ποβρ φιγ! Ναι, θα μπω με τα γυαλιά ηλίου στο κατάστημα και με ανεβασμένο το γιακά. Μα σκέφτεσαι το σκάνδαλο, να με πάρει κάνα μάτι ότι ψωνίζω εδώ και να με βγάλει κανένας παπαράτσι στο Παρί Ματς να διαλέγω από τα ράφια;


Ουί, λατρεύω το Σαμπ-ζ-Ελιζέ. Και με ήλιο και με βροχή. Και πρωί και βράδυ. Και με γέλιο και με θλίψη. Ό,τι και να σου συμβαίνει, όσο άσχημα κι αν φαίνονται τα πράγματα, όσο κι αν έχεις θυμώσει με το ινβιτασιόν της τελευταίας στιγμής από τον Μουχαγιάτ, όταν περπατάς ετούτο το μπουλβάρ -το πιο όμορφο μπουλβάρ του κόσμου- η διάθεσή σου πασπαλίζεται με αισιοδοξία και πολυτέλεια και καλαισθησία. Και όλα γίνονται με έναν μαγικό τρόπο, μανιφίκ και εξτραορντινέρ. 

Μα τι είναι αυτό που χτυπάει τόσην ώρα; Μαρί Κριστίν, συγκεντρώσου πουλάκι μου, το κινητό μου είναι. Δώστο μου να μιλήσω επιτέλους! Ουί; Ουί, σ'ε μουά, Μουχαγιάτ μου! Κομάν σα-βα; Τί; Δεν το πιστεύω αυτό που ακούω! Ακυρώθηκε το κοκτέιλ πάρτι; Πουρκουά; Αρρώστησε η σύζυγος και την έχετε στο οπιτάλ; Ε αλόρ; Α, για να σου πω, Μουχαγιάτ μου, δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα δημιουργηθεί προμπλέμ ντεπλοματίκ, αλλά θα στο πω ορθά-κοφτά: μακάρι να γιάνει η σύζυγος, να βγει απ'τ'οπιτάλ, να την πάρεις και να πάτε μον σερί στον Τρίτο Κόσμο ή στον Τριτοτέταρτο (απαξιώ και να συνεχίσω το μέτρημα, μετά τον Πρώτο -άντε τον Δεύτερο- κόσμο), αλλά εμένα σιλβουπλέ να μην με ξανακαλέσεις. Ζαμέ Μουχαγιάτ μου, ζαμέ!

19 σχόλια :

  1. Τι ωραία που είναι να ξυπνάς το πρωί και να ταξιδεύεις με τις φωτογραφίες και τις περιγραφές ενός πιγκουίνου!
    Την καλημέρα μου, αγαπητό μου πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τί πιγκουίνου! Τρε εκλεκτίκ και σνομπαρί! Εξού και όλες οι φωτογραφίες είναι από συγκεκριμένη οπτική γωνία. Μα διότι κυκλοφορεί με ανασηκωμένο το ράμφος για να τα βλέπει όλα αφ'υψηλού. :)

      Μπονζούρ, αγαπητή μου Pippi!

      Διαγραφή
  2. κλαιω τη φτωχεια μου πρωινιάτικα!!!!
    Η μπουτίκ ψυχοπλακωτική ,θα ντρεπόμουν να μπω ,αλλά αν ήμουν πλούσια μάλλον δε θα ειχα τετοια κολλήματα...
    Καλά κι εδω στη λαϊκή έχω πετυχει κυρίες πλουσίες ,καμουφλαρισμένες ,να κοιτουν ρούχα χαχαχαχα
    Καλημέραααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άστα Νάσια μου, η μπουτίκ ψυχοπλακωτική, τα ρούχα πρεταπορτέ, η Μερσεντές όχι ετοιμοπαράδοτη, σ'ε τραζίκ! Όχι για να μην λες ότι δεν περνάμε δύσκολα κι εμείς οι εστέτ.
      Για τη λαϊκή, νε σε πα! Αλλά θα ρωτήσω τη Μαρί Κριστίν και θα μάθω!

      Μπονζούρ, Νάσια μου!

      Διαγραφή
  3. Πτηνό μου σε απολαμβάνω!!! Η πέννα, ε συγνώμη, ο "κέρσοράς" σου είναι μοναδικός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλ μερσί, Χριστίνα μου! Καλά νάμαστε να βολτάρουμε στα μπουλβάρ και να καλοπερνάμε!

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  4. Σ' ευχαριστώ πιγκουινάκι γι' αυτή την ανάρτηση! :)
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να σου χάρισε ετούτη η ανάρτηση κάναδυό μικρά χαμόγελα, Ραπουνζέλ μου.

      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Αχ απ τις Ιταλίες ψες επήγαμε Γαλλίες απαστράπτουσες κι ονειρεμένες, πλησιάζει η ώρα που θα πεταχτώ επιτέλους πτηνό μου, θες να σου φέρω κατιτί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλορ, από το Παρίσι θέλω ο,τιδήποτε σε γκατό (κρεμ μπρουλέ, μακαρόν, μιλφέιγ, σοκολά), πεντέξι ρουχαλάκια από τις μπουτικ του Μαρέ και ένα απαρτμαν στο Σαγιό. Πτηνό τρε οικονομίκ και βολίκ! :) (και ναι, εξαιρετικές οι χθεσινές οι βόλτες στις Ιταλίες!)

      Διαγραφή
    2. Α, να μου ρχεστε τις Τρίτες να ακούμε ιταλιάνικα, χάρηκα πολύ που πετάξαμε παρέα χτες! Ελπίζω να το απολαύσατε αγαπημένο πτηνό!

      Διαγραφή
    3. Σας απήλαυσα και πολύ σας εχάρηκα! Αν δεν δουλεύω εκείνη την ώρα, να με υπολογίζετε στους θαμώνες σας, διότι ως γνωστόν είμαι και φαν! :)

      Διαγραφή
  6. Ετούτη η βόλτα μού έφερε στο μυαλό κάποιες -πολλές- άλλες, τις οποίες σχεδόν πάντα συνέχιζα -μαζοχιστικά- στην Avenue Foch. Με ήλιο ή βροχή...

    (Οι φωτο, μαγευτικές. A! Να μην ξεχάσω! Ειδική μνεία σ' αυτές τις... άθλιες, υπέρκομψες Παριζιάνες!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμμ, η Avenue Foch. Τί καταπληκτικό μπουλβάρ για να συνεχίσει κανείς τη βόλτα του μετά το Σαρλ Ντε Γκολ Ετουάλ. Μανιφίκ, καλή μου Ρούλα! Ανεξαρτήτως καιρού και εποχής.

      Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο14 Οκτ 2015, 2:49:00 μ.μ.

    Δεν ξέρω τι σχέση έχει η Κουάλα Λουμπούρ με τις μπουτίκ των Παρισίων αλλά αν υποψιαστώ ότι εκεί θα πας μετά, θα πεθάνω...από ζήλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην μου ανησυχείς, το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει (ακόμα) Κουάλα Λουμπούρ. Έτσι κι αλλιώς, με όλα αυτά που έχω σύρει στην κακομοίρα τη Μαλαισία σε ετούτο το ποστ, μάλλον θα μου απαγορεύσουνε την είσοδο στη χώρα και θάχουνε και δίκιο. :)

      Την καλησπέρα μου, Καλαμιά!

      Διαγραφή
  8. μα καλά τελευταία στιγμή; ούτε ένα μήνα πριν;;; μα δεν έχει τρόπους ο μουχαγιάτ. να του το πεις.
    τη μερσεντές σε χρυσό να την πάρεις. είναι πιο σικ. την είδα στο ντουμπάι και πολύ με άρεσε... θα δένει και ωραία με το ριγέ παντελόνι.

    ωραίες φωτογραφίες πάντως βγάζεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητε πιγκουινε!! Πρωτη φορα που σας επισκεπτομαι ,και...ποσο χαρηκα για την γνωριμια!! Οσο για την περιγραφη........τοσο της προσκλησης ( μεταξυ μας,του απαραδεκτου !) αλλα και του πανεμορφου , Σαμπ-ζ-Ελυζε , ουι-ουι και εγω το λατρευω ,και ας μην εχω την τρελα με τα ψωνια! Και ολο το Παρισι το αγαπω,και αν καταφερω να μαθω εστω και...''τιποτις γαλλικουλια...'' που ελεγε και η μανταμ-Σουσου...ου θα ειμαι ευτηχης!! Ευχαριστω θερμα....εφτιαξε το κεφι μου,....και η ορεξη μου , για ταξιδακι!! Καλη συνεχεια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και εγω απο ασχετοσυνη,δεν εγραψα το ονομα μου! Με λενε Γεωργια,και επισης επισκευθηκα και ττην Σκωτια-Εδιμβουργο- Χαιλαντς......πριν μερικα χρονια που σπουδαζε ο πρωτος υιος ! Τωρα επισκεπτομαι Νοτιο Γαλλια - Μονπελιε που σπουδαζει ο μικρος!! Και οι δυο χωρες πανεμορφες !! Δυστυχως δεν εχω και τριτο παιδι......αλλα και να ειχα......τον ειχα κανει τον ορκο.....''ειδικοτητα, γεωργος'!!'' ......τερμα τα εκπαιδευτηρια και τα λεφτα τους!!Γεια χαρα και παλιν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.