Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Παρί μουσλίμ


Μην ξεγελιέσαι από την ησυχία στους δρόμους και από τον λαμπερό φθινοπωρινό ουρανό. Μην αφήνεσαι στην πρώτη εντύπωση. Γιατί υπάρχουν και καταστάσεις που επιτάσσουν περισσότερη σκέψη και επίγνωση. Γιατί υπάρχουν και μέρες που τα μέσα σου είναι πιο παγωμένα και πιο θλιμμένα από τα έξω σου. Ακόμα και ετούτο το κρύο πρωινό του Νοέμβρη.


Βρισκόμαστε στο Παρίσι. Στην πόλη που θα μπορούσε και να αποτελεί την πρωτεύουσα αυτού που εννοούμε ως σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Μία πόλη με ειδικό βάρος και σημασία για την Ευρώπη. Μία πόλη που εδώ και δύο ημέρες ζει τη φρίκη ενός νέου πολέμου -ή για να το διατυπώσω ορθότερα, ενός πολέμου που έχει ξεσπάσει εδώ και καιρό, αλλά που πλέον, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να αγνοεί.


Ας κάμουμε αυτή τη συζήτηση. Τη δύσκολη συζήτηση. Μακριά από καθωσπρεπισμούς και πολίτικαλ κορεκτ κοινοτοπίες. Είναι καιρός νομίζω να κάμουμε αυτή τη συζήτηση. Γιατί μας αφορά άμεσα, κι ας απέχουμε μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα από το Παρίσι. Μας αφορά ως Ευρωπαίους και ως σύγχρονους ανθρώπους.


Όχι δεν είμαστε στο Θέατρο Μπατακλάν, ούτε στο Stade de France -τα σημεία όπου έγιναν οι επιθέσεις. Πτηνό επέλεξε έναν άλλο, κάπως αναπάντεχο προορισμό για τη σημερινή συζήτηση. Βρισκόμαστε στο 5ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας. Και το τεράστιο κτήριο που βλέπεις είναι το Μεγάλο Τζαμί του Παρισιού. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.


Και ας ξεκινήσουμε από τα νούμερα. Πάνω από το 15% του πληθυσμού εδώ στο Παρίσι, είναι μουσουλμάνοι. Προερχόμενοι στην πλειονότητά τους από τις χώρες Μαγκρέμπ. Το Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία. Αλλά και από την Τουρκία, το Πακιστάν, τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Και προσφάτως, από τη Συρία.


Και μπορεί εσύ να εμφορείσαι από τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, αλλά το "λιμπερτέ, εγκαλιτέ, φρατερνιτέ" δεν ισχύει στην περίπτωση των περισσότερων μεταναστών. Συνωστισμένοι σε γειτονιές γκέτο και υπό άθλιες συνθήκες διαβίωσης, οι μετανάστες προσπαθούν να χτίσουν εδώ και δεκαετίες τις δικές τους κοινότητες. Παράλληλες πραγματικότητες, παράλληλα σύμπαντα. Στο Saint Denis, στο Champigny και στο Nanterre -συνοικίες που είναι για το μέσο Παριζιάνο, συνυφασμένες με το έγκλημα, τη βία και την υποβάθμιση.


Μην βιάζεσαι όμως να βγάλεις συμπεράσματα, δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο σε τέτοια θέματα. Σε διαβεβαιώ πως ακόμα κι αν είχες τις αγαθότερες των προθέσεων, ακόμα κι αν προσπαθούσες συνειδητά να αποδείξεις την ανεκτικότητα και τον πιο βαθύ και ειλικρινή ανθρωπισμό σου, μήτε για σένα θα ήταν ευχάριστο να κατοικείς σε κάποια από αυτές τις γειτονιές. Διότι κι εσύ θα φοβόσουν να κυκλοφορήσεις εκεί τις νύχτες. Κι εσύ θα προβληματιζόσουν με τη δράση των συμμοριών. Κι εσύ θα προσπαθούσες να αποφύγεις τη γραμμή 13 του μετρό, εντός της οποίας συνωστίζονται οι μανδηλοφόρες γυναίκες και οι παρέες με την αλήτικη πιτσιρικαρία του Saint Denis. Που μπουκάρει στα βαγόνια, πέφτει πάνω σου, κάμει πλάκες στα όρια του επικίνδυνου και βάζει στη διαπασών τη μουσική στα κινητά της τηλέφωνα. Και όχι, δεν τολμάς να πεις λέξη. Όχι στη γραμμή 13. 


Τώρα θα αναρωτηθείς και με τα δίκια σου, αν όλη αυτή η κατάσταση δεν έχει δημιουργηθεί με υπαιτιότητα των κυβερνήσεων. Αν όλη αυτή η κατάσταση δεν κραυγάζει μία τεράστια αποτυχία των δημόσιων πολιτικών. Σίγουρα. Ίσως. Δεν είμαι βέβαιος. Διότι δεν μπορεί να αρνηθείς πως έχουν γίνει και προσπάθειες. Πως έχουν υπάρξει και πρωτοβουλίες. Ειδικά σχολεία με τμήματα εκμάθησης της γαλλικής γλώσσας και κουλτούρας, οργανισμοί και μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προβολή και τη διαφύλαξη της διαφορετικότητας, χώροι λατρείας για την άσκηση των θρησκευτικών τους πιστεύω. 


Και μπορεί η Αθήνα (μία πόλη που μέχρι πριν δύο αιώνες ήταν υπό μουσουλμανική διοίκηση -το λέω για να μην ξεχνιόμαστε) να μην διαθέτει ούτε ένα εν λειτουργία τζαμί για τους 400.000 μουσουλμάνους που την κατοικούν, αλλά εδώ στο Παρίσι διαθέτουμε τουλάχιστον εβδομήντα πέντε χώρους λατρείας για το Ισλάμ. 


Χώρους σαν και ετούτον. Ένα μεγάλο οριεντάλ τζαμί σε αρκετά κεντρικό σημείο της πόλης. Που περατώθηκε μόλις προσφάτως, το 2013. Και συγκεντρώνει χιλιάδες πιστούς σε καθημερινή βάση. Εννοείται ότι θα μπούμε.



Η είσοδος είναι ζούπερ μνημειώδης και διακοσμείται από ωραιότατα αραβουργήματα που στην κορυφή έχουν το αστέρι και την ημισέληνο του Ισλάμ.



Αλλά και μέσα ο χώρος είναι εξαιρετικά προσεγμένος. Κολώνες με πλακάκια αραμπέσκ, μία μεγάλη εσωτερική αυλή με κρήνες και σιντριβάνι, βλάστηση που παραπέμπει σε χώρες του αραβικού κόσμου.



Όλα είναι καμωμένα με υψηλή αισθητική και φροντίδα. Αλλά είναι αυτό αρκετό για να αντισταθμίσει την γκετοποίηση της καθημερινότητας. Όσο εντυπωσιακό κι αν είναι ετούτο το τεράστιο μουσουλμανικό τέμενος, είναι ικανό να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να σώσει τα προσχήματα; Φοβούμαι πως όχι.



Είτε από δική της υπαιτιότητα ή ανεπάρκεια, είτε με υπαιτιότητα της άλλης πλευράς, η Ευρώπη ετούτη τη μάχη την έχασε. Και απέτυχε οικτρά. Να καθιερώσει την πολυπολιτισμικότητα σε ένα πλαίσιο δημιουργικής συνύπαρξης. Λυπάμαι που θα στο παραδεχτώ -γιατί είναι και για μένα στενάχωρο ως συμπέρασμα- αλλά το Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο, η Ρώμη ή η Αθήνα δεν είναι πολυπολιτισμικές πόλεις όπως θα ήθελαν κάποιοι ρομαντικοί να υποθέσουν. Είναι πόλεις βαθιάς και σκληρής γκετοποίησης. Με τις εθνικές ή θρησκευτικές κοινότητες των μεταναστών να παραμένουν στο δικό τους περιθώριο. Ή στις δικές τους καθηλώσεις. Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς και πόσο ειλικρινής είναι στις διαπιστώσεις του.



Τα τελευταία χρόνια έχω ταξιδέψει πολύ σε μουσουλμανικές χώρες. Και έχω προσπαθήσει να καταλάβω τον τρόπο σκέψης, έχω παρατηρήσει προσεκτικά τις στάσεις και συμπεριφορές, έχω μελετήσει με όσο πιο ουδέτερο μάτι μπορώ τις αντιλήψεις. Και ομολογώ ότι έχω εκπλαγεί. Θετικά και αρνητικά. Θετικά, διότι έχω συναντήσει ανθρώπους εξαιρετικά φιλεύσπλαχνους και ουσιαστικά ενάρετους εντός της ισλαμικής πίστης. Αλλά και αρνητικά, διότι έχω διαπιστώσει το βαθύ συντηρητισμό, τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό που συνδέεται μεν με το Ισλάμ, αλλά κυρίως οφείλεται στην αμορφωσιά και το χαμηλό επίπεδο κοινωνικής ανάπτυξης.



Διότι η θρησκεία έρχεται και επικάθεται σε αυτή την υστέρηση και λειτουργεί ως μηχανισμός επανίσχυσης. Όπως γινόταν στην Ευρώπη του μεσαίωνα και των σταυροφοριών. Όπως γινόταν στο σφαγιασμό των ιθαγενών της Νοτίου και Βορείου Αμερικής από τους κονκισταδόρ και τους εποίκους ή της βάναυσης εκμετάλλευσης των πληθυσμών της Αφρικής ή της Ασίας εις το όνομα του εκχριστιανισμού. Ναι, η θρησκεία μπορεί να εξωθήσει τους ανθρώπους σε πολύ ακραίες τιμές συμπεριφοράς. Ειδικά όταν δεν χαλιναγωγείται και δεν εξημερώνεται από τον πολιτικό και κοινωνικό πολιτισμό.


Και να που φθάσαμε εδώ. Στους τζιχαντιστές, στη Συρία, στο Μπατακλάν και στην παραζαλισμένη Ευρώπη, η οποία έρχεται να ξανασκεφτεί τα περί ανοχής και πολυπολιτισμικότητας. Ως σύγχρονος άνθρωπος, ως βαθιά Ευρωπαίος και ως πολίτης του κόσμου, θα ήμουν ο τελευταίος που θα εναντιωνόταν στην όσμωση των πολιτισμών. Όλη μου η ζωή, όλα όσα εκτιμώ και θαυμάζω εδράζονται στη συνάντηση. Μεταξύ ανθρώπων. Και ανεξαρτήτως χαρακτηριστικών ή ταυτοτήτων. Αλλά υπάρχει και ένα όριο. Και αυτό είναι η ελευθερία και η αξιοπρέπεια. Η ελευθερία του να πιστεύεις όποιον Θεό επιλέγεις ή και κανέναν απολύτως Θεό. Και η αξιοπρέπεια να διαβιείς τη ζωή σου με όποιον τρόπο επιλέγεις εσύ και που δεν σου επιβάλλεται από κάποιο ασφυκτικό και καταπιεστικό πλαίσιο αναφοράς.


Η Ευρώπη προσπάθησε και απέτυχε. Θα μπορούσε να έχει προσπαθήσει περισσότερο, θα μπορούσε να έχει χειριστεί τα πράγματα αλλιώς, θα έπρεπε να έχει επιδείξει μεγαλύτερη προσοχή και προνοητικότητα ή και μεγαλύτερη ευθύνη έναντι των παγκόσμιων υποθέσεων (για τις οποίες άλλωστε φέρει μεγάλη ιστορική ευθύνη). Αλλά τώρα όλα αυτά δεν έχουν πλέον σημασία. Το μόνο που πραγματικά έχει σημασία, είναι η διαφύλαξη του δικού της κοινωνικού και πολιτισμικού κεκτημένου. Που βάλλεται και υπονομεύεται. Το μόνο που πραγματικά έχει σημασία, είναι η δική σου και η δική μου δυνατότητα να προχωρήσουμε μπροστά. Προς ένα μέλλον δυνατοτήτων και ελευθεριών. Προς ένα μέλλον που δεν θα εμποδίσουν οι λογής λογής φανατικοί αυτού του κόσμου. Και επειδή όλα έχουν τη σημασία τους, θα σου υπενθυμίσω πως σε αυτή την Ευρώπη, οφείλεις να ανήκεις. Διότι τα ψευτοδιλήμματα ανάμεσα στα "ναι" και στα "όχι" ωχριούν και μοιάζουν τουλάχιστον άκαιρα (για να μην πω και ανιστόρητα), μπροστά στα σύγχρονα και σημαντικά διλήμματα. Στα οποία θα πρέπει η θέση σου και η θέση μου να είναι ξεκάθαρες. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στις ζωές μας και στις αξίες μας. 

18 σχόλια :

  1. περιττό να πω πόσο συμφωνώ με όσα γράφεις !
    Ειδικά από έναν άνθρωπο που έχει ταψιδέψει και έχει αποδείξει εδώ πως δεν είναι επισκέψεις του τύπου ''σαλονιού'' και Γκστάαντ....

    Θυμάμαι ,πριν απο κάποια χρόνια πάλι που είχε γίνει μια εξέγερση στο Παρίσι σε κάποιο από τα γκέτο .Τι έγινε εκεί ,από τότε άραγε;
    Καλημέρα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και θα πω και κάτι άλλο (τωρα που γυρισα απο το σχολειο) :
      Ο Ολάντ και ο κάθε Ολάντ λίγο νοιάζονται για τις απωλειες σε ανθρωπους στη χώρα τους ή οπουδήποτε αλλού . Η δημοτικότητά τους αν τους νοιάξει ,αλλά και τα συμφέροντα που παίζονται ,όσα μπορουμε να γνωριζουμε εμείς και κυρίως όσα δεν μπορούμε να γνωρίζουμε!
      Διαφορετικά θα ήταν άλλη και ουσιαστική η αντιμετώπισή τους!
      Πως έστειλε και βομβαρδίζουν σημερα ,για τα μάτια του κόσμου είναι θεωρώ!
      Και η συζήτηση δεν εχει τελειωμό σ'αυτά .....

      Διαγραφή
    2. Υπέροχος ο Πύργος του Άιφελ, καταπληκτικό το Λούβρο και το Ορσέ, αλλά για να έχει κανείς μία πληρέστερη εικόνα του Παρισιού (και της σύγχρονής του πραγματικότητας) θα πρέπει να επισκεφθεί τα προάστια και όλες αυτές τις κοινότητες των μεταναστών. Το είχα πρόθεση να σας πάω κάποτες εκεί, αλλά με πρόλαβαν οι εξελίξεις. Υπόσχομαι να επανέλθω όμως, γιατί πραγματικά έχει σημασία.

      Όσο για τους πολιτικούς, θα συμφωνήσω απόλυτα: τα παιχνίδια εξουσίας και διαπλοκής παίζονταν και θα παίζονται στην πλάτη των λαών και θα εξυπηρετούν πάντα και πρωτίστως τα μεγάλα συμφέροντα. Αλλά ακόμα κι έτσι, ακόμα και με Μέρκελ και Ολάν, εγώ θα προτιμώ πάντα την Ευρώπη από ο,τιδήποτε άλλο.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Νάσια.

      Διαγραφή
    3. Επαυξάνω, όχι απλά συμφωνώ, με αμφοτέρους τους φίλους μου!

      Διαγραφή
    4. Κι εγώ συμφωνώ...σε διάβασα με μεγάλη προσοχή και όπως λέει και η Νάσια, επειδή ακριβώς έχεις ταξιδέψει, αλλά και "μελετήσει" με τον τρόπο σου και μέρη και κουλτούρες, έχει άλλη βαρύτητα η οπτική σου!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  2. Απόλυτα σύμφωνη με βρίσκεις για άλλη μια φορά. Είμαστε έρμαια των θρησκειών και θα είμαστε για όσο υπάρχουμε. Αδυνατούμε να βρούμε εκείνες τις ισορροπίες που θα κάνουν την θρησκεία (εφόσον την έχουν ανάγκη οι κοινωνίες για να επιπλεύσουν) να λειτουργεί μόνο ως δεκανίκι των κουτσών, και δεχόμαστε να την κάνουμε άρμα των ισχυρών. Είναι λυπηρό, αλλά δυστυχώς αποτύχαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα και καλή εβδομάδα Πιγκουϊνε και ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η Ευρώπη προσπάθησε και απέτυχε.
    Κι από δω και πέρα;

    Καλημέρα Πίγκου. Το είχαμε ανάγκη το ταξίδι αυτό σήμερα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λες μεγάλες αλήθειες. Συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτησή σου.
    Επίσης να πω ότι η Ευρώπη απέτυχε γιατί δε θέλει να επιτύχει. Προσωπικά τουλάχιστον έτσι το βλέπω. Όσο υπάρχουν 'δυτικά" πολιτικοοικονομικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, όση πρόοδος και να υπάρξει στο "κομμάτι" της ένταξης των μουσουλμάνων εκείνων των χωρών στη δυτική κοινωνία, πάντα θα υπάρχει μία σκληροπυρηνική μερίδα που θα αντιδρά ακραία. Και οι Αλβανοί μουσουλμάνοι δεν είναι; Και οι Tούρκοι μουσουλμάνοι δε είναι; Γιατί δεν υπήρξαν ακραίες συμπεριφορές από αυτούς; Γιατί κανείς δεν "ανακατεύτηκε" στα δικά τους χωράφια στο βαθμό που ανακατεύονται στη Μ. Ανατολή. Θα μου πεις, αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αν δεν υπήρχαν δυτικά συμφέροντα εκεί κλπ κλπ, θα εξαλείφονταν οι απανταχού εξτρεμιστές; Όχι. Θα δρούσαν και θα βασίλευαν. Όμως δε θα μπλέκονταν στα δικά μας χωράφια και δε θα κινδύνευε το δικό μας κοινωνικό και πολιτισμικό κεκτημένο. Δε θα κινδύνευε η δική μας σωματική ακεραιότητα. Δε θα υπήρχε αυτή η τρομοκρατική δράση η οποία έχει ενταθεί από την 11 Σεπτεμβρίου και έπειτα. Πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει, το μίσος των εξτρεμιστών απέναντι στη δύση έχει πολλαπλασιαστεί επικίνδυνα και τα χτυπήματα είναι ανελέητα.
    Με λίγα λόγια, αν καθόμασταν στα αυγά μας θα ήταν τα πράγματα πιο εύκολα για εμάς. Θεωρώ ότι έχουμε "βοηθήσει" στο να ενταθεί το μένος τους ενάντια στο δυτικό πολιτισμό. Ίσως είμαι και τελείως λάθος. Δεν ξέρω. Ίσως αυτό το μένος να υπήρχε ακόμη και αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, μόνο και μόνο λόγω θρησκείας.
    Χθες είδα σε συνέντευξη τζιχαντιστή που ζει στο Λονδίνο να υπερασπίζεται με πάθος της σαρία, να αποτάσσεται τη δημοκρατία, την ελευθερία της έκφρασης και διάφορες άλλες αρχές και ιδανικά. Να τα λέει αυτά δημοσίως ένας άνθρωπος όντας σε μία χώρα που του δίνει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του. Πόσο σουρεαλιστικό μου φάνηκε...
    Αυτά. Σόρρυ για το σεντόνι. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να διευκρινίσω κάτι προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Όταν αναφέρομαι σε μη ακραίες συμπεριφορές Αλβανών και Τούρκων, εννοώ προς τον δυτικό πολιτισμό με αντίστοιχη τρομοκρατική δράση. Γιατί εντός των "τειχών" τους, πολλά έχουν κάνει και του λόγου τους σε μειονότητες.

      Διαγραφή
  6. Αυτό που με λυπεί είναι ότι όλοι μας είμαστε νούμερα, αναλώσιμοι, πιόνια στα χέρια αυτών που κινούν τα νήματα. Πάντα έτσι ήταν και πάντα έτσι θα είναι δυστυχώς.
    Είναι πολύ δύσκολο να χειραγωγείς, να χαλιναγωγείς, να ελέγχεις τις μάζες. Σ' αυτές τις ανατολικές χώρες γίνεται με το πρόσχημα της θρησκείας εκμεταλλευόμενοι την αμορφωσιά αυτών των ανθρώπων. Στον δικό μας "πολιτισμένο" δυτικό κόσμο γίνεται με τον φόβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητέ μου Πιγκουίνε! Ειλικρινά περίμενα με μεγάλο ενδιαφέρον την άποψή σου, ύστερα από αυτό το τραγικό γεγονός του Παρισιού και φυσικά την περίμενα όπως ακριβώς είναι ... ψύχραιμη, αντικειμενική, ισορροπημένη και ... βαθιά ανθρώπινη. Ασφαλώς και η Ευρώπη απέτυχε στην ενσωμάτωση των διαφόρων πολιτισμών και θρησκειών και σίγουρα έχουν γίνει τραγικά λάθη. Θέλω να πιστεύω ότι τα λάθη θα διορθωθούν. Μπορεί να πάρει χρόνο, όμως ας είμαστε αισιόδοξοι. Πολλές φορές οι άνθρωποι μαθαίνουμε περισσότερα μέσα από τις τραγωδίες μας! Όπως πολύ σωστά λες, οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό των Γάλλων και της Ευρώπης γιατί εδώ ανήκουμε. Κάτω από τις αξίες της Γαλλικής Επανάστασης ... Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα ... οργανώθηκε η Ελληνική Επανάσταση και κάπως έτσι καταφέραμε ν' απελευθερώσουμε τη χώρα μας από τους Τούρκους, αξίες που φυσικά έχουν τις ρίζες τους στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Δεν είναι δυνατό λοιπόν ν' αρνηθούμε τις ρίζες μας, ούτε είναι δυνατό να τις θυμόμαστε μόνο όποτε μας συμφέρει κι όποτε χρειαζόμαστε οικονομική βοήθεια. Το μέλλον μας είναι εντός της Ευρώπης και η πρόοδος μας θα εξαρτηθεί από το πόσο πιστοί θα μείνουμε στις αξίες που προανέφερα. Αν δεν το καταλαβαίνουμε αυτό (γιατί διατηρώ κάποιες αμφιβολίες γι' αυτό) φοβάμαι ότι είμαι ήδη "νεκροί". Τα φιλιά μου και την αγάπη μου πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σωστή η πολιτική σου σκέψη, ως συνήθως! Η αλήθεια είναι ότι η υπόθεση της ένταξης μειονοτήτων δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, απλή υπόθεση.

    Το πρόβλημα πιστεύω είναι θεμελιώδες: το ότι η ίδια η διαφορετικότητα των μειονοτήτων από μια κυρίαρχη πλειονότητα δημιουργεί την τάση για διαχωρισμό της από την κύρια ομάδα, ακόμα και αν η κύρια συμπεριφέρεται απολύτως σωστά σε αυτή.
    Το έζησα όντας φοιτητής, όταν μου έκανε απίστευτη εντύπωση η αποφυγή των κύπριων φοιτητών να κάνουν παρέα με τους Ελλαδίτες παρότι εμείς εννοείται δεν είχαμε καμία αρνητική προκατάληψη απέναντί τους και συχνά τους καλούσαμε να έρθουν στις παρέες μας.
    Εννοείται πως ισχύει και το αντίστροφο, η κυρίαρχη ομάδα να έχει δυσπιστία και αρνητισμό προς τη μικρότερη, αλλά αυτό πες πως με σωστή ενεργή πολιτική το λύνουμε. Το προηγούμενο φαινόμενο είναι μάλλον πιο δύσκολο να λυθεί, και εκεί είναι αυτό που δεν περίμεναν οι πιο αισιόδοξοι και ουμανιστές Ευρωπαίοι.

    Γενική θεματική η κοινωνιολογία / δυναμική ομάδων. Πρόχειρα, βρήκα:

    How Groups Work: A Study of Group Dynamics and its Possible Negative Implications ( http://serendip.brynmawr.edu/exchange/node/481 )

    Intergroup dynamics ( https://en.wikipedia.org/wiki/Group_dynamics#Intergroup_dynamics )

    Group polarization ( https://en.wikipedia.org/wiki/Group_polarization#College_life )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πιγκουίνε, μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση ενός πολύ ενδιαφέροντος άρθρου που σου συστήνω να το διαβάσεις μόλις βρεις χρόνο. Πραγματικά αξίζει το χρόνο και τον κόπο.

    http://waitbutwhy.com/2014/09/muhammad-isis-iraqs-full-story.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο18 Νοε 2015, 11:48:00 π.μ.

    Διαφωνώ με το ότι η Ευρώπη προσπάθησε και απέτυχε. Και τα διπλά να έκανε η άλλη πλευρά είναι τόσο πολύ φανατισμένη με την θρησκεία που δεν θα ήταν -όπως και δεν είναι- σε θέση να διακρίνει τι της προσφέρεται για να το εκτιμήσει και να το ενστερνιστεί ή απλώς να το ακολουθήσει.
    Γιαυτό δεν δέχομαι ότι απέτυχε ή αν το δεχτώ δεν έχει μόνο αυτή την ευθύνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Θολοκουλτουρας το ιερον αναγνωσμα, απιστευτες διαστημικες αερο-δικαιολογιες απεναντι στον τριτοκοσμικο εποικισμο της Ευρωπης στον 21ο αιωνα!! Μια υποχρεωτικη διαβιωση ενος χρονου σε ενα ορεινο χωριο του Πακισταν ' η της Νιγηριας ισως να ελυνε το προβλημα, ειδικα στις κυριες και δεσποινιδες, αν και αμφιβαλλω. Η Ευρωπη δεν αυτοκτονει απο τους αποκαλουμενους πολιτικους αλλα απο ενα μεγαλο κομματι του ''μοδερνοποιημενου'' πληθυσμου της που μαλλον το εχει καψει οριστικα. Οι υπολοιποι τι φταιμε ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανάμεσα σε εσάς και σε εμένα, μαντέψτε ποιος έχει πράγματι επισκεφθεί και διαμείνει σε χωριά του Πακιστάν. Καλό βράδυ (γενικώς).

      Διαγραφή
  12. Ειπαμε ..'αν και αμφιβαλλω'.. αλλα το προσπερασατε πολιτικως ορθα, επιβεβαιωνοντας την επομενη προταση?? Καλο το ευφυολογημα της συγκρισης αλλα δεν χρειαζεται πια, το Πακισταν κλπ. ηρθε διπλα μας, κατουραει και φτυνει εξω απο τα σπιτια μας, αρα αδικα ξοδευτηκατε !! Καλη σας ημερα [γενικως].

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts