Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Στα 'δωσα όλα κι έμεινα στην Άσσο



Το ξεύρω πως δεν σου γιομίζει το μάτι -και δεν σε αδικούμε, μήτε σου κρατάμε μούτρα! Μερικές δεκάδες κάτοικοι, μια φούχτα φτωχά χωριατόσπιτα και στη μέση ένα ανηφορικό καλντερίμι που σκαρφαλώνει με κόπο την πλαγιά.



Κατά μήκος του οποίου αραδιάζουν την πραμάτεια τους πεντέξι μαντηλοφόρες γιάγιες και καναδυο πριμιτίβ παπούδες -τύπου δεν συννενοείσαι με τίποτα και σε καμία γλώσσα.



Ναι πράγματι, το Μπεχράμκαλέ είναι ένα μικρό, ελάχιστο χωριό. Ένα αχνό σημαδάκι στο χάρτη της Τουρκίας, ανάξιο λόγου και αναφοράς.



Ένα μέρος που δεν δέχεται πολλούς επισκέπτες, δεν βρίσκεται στις τουριστικές διαδρομές, δεν τόχεις ματακούσει.



Δικαίως λοιπόν θα αναρωτηθείς. Γιατί σε τραβολογάω στις ανηφοριές και πούθε πηγαίνουμε πάλι στα καλά του καθουμένου. Α, έχω τους λόγους μου, αναγνώστα! Σταμάτα να γκρινιάζεις και ανέβαινε! Θέλω να σου πω ένα στόρι.



Τον 4ο αιώνα π.Χ., ένας πολύ επιτήδειος τραπεζίτης από την Βιθυνία, ονόματι Εύβουλος, δάνεισε ένα ποσό σε κάποιον Πέρση αξιωματούχο. Ο οποίος έβαλε ως υποθήκη για το δάνειο, κάποιες εκτάσεις της Τρωάδας, της περιοχής δηλαδής που βρίσκεται στα μικρασιατικά παράλια ακριβώς απέναντι από τη Λέσβο, την οποία είχαν υπό τον έλεγχό τους οι Πέρσες εκείνας τας εποχάς. Αλλά όπως έχεις συνειδητοποιήσει κι εσύ με το στεγαστικό σου, το δάνειο πολύ ηγάπησαν, τον τραπεζίτη ουδείς.



Συντόμως η υποθηκευμένη περιοχή πέρασε στα χέρια του Εύβουλου, ο οποίος ήλθε στην Τρωάδα και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Άσσου και του Αταρνέα, δύο ελληνικών πόλεων που είχαν πριν πολλούς αιώνες ιδρυθεί εδώ από τους κατοίκους της Μήθυμνας της Λέσβου. Και την επέρναγε ζάχαρη ως βασιλεύς και ήταν βέρι βέρι χάπι. Μέχρις που δολοφονήθηκε από έναν υπηρέτη του, τον Ερμεία. Ο οποίος κατέλαβε το θρόνο και αναδείχθηκε σε μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 4ου αιώνα π.Χ. Σημείωσε αυτό το όνομα σε παρακαλώ, θα επανέλθω.



Δεν μας έμειναν παρά ελάχιστα μέτρα σκαρφαλώματος ακόμα! Και μπορεί να με κοιτάζεις ασθμαίνοντας και να βλαστημάς από μέσα σου για όλη την ανεβασιά που τράβηξες εξαιτίας μου, αλλά το αποτέλεσμα θα σε αποζημιώσει.



Αναγνώστα, καλωσόρισες σε ένα μέρος μαγικό. Σε μία συναρπαστική, αφηγηματική κορφή της ιστορίας και της γεωγραφίας. Εδώ, με θέα το Αιγαίο. Καλωσόρισες στην αρχαία Άσσο.



Δεν χορταίνεται ετούτο το τοπίο, σου λέω. Δεν φθάνουν δυο μάτια για ν'αγκαλιάσουν τους ορίζοντές του. Για να ατενίσουν τις ομορφιές του. Για να μετρήσουν τις προοπτικές του.



Στέκομαι σιωπηλός και κοιτάζω. Το γαλάζιο αυτής της τόσο γνώριμης θάλασσας, όπως φαίνεται από τ'ανάποδό της. Από μία οπτική γωνία που δεν έχεις συνηθίσει να τη βλέπεις. Από Ανατολάς προς Δυσμάς.



Μοιάζει αλλιώτικη, αλλά και τόσο ίδια.



Ψάχνω ένα προς ένα τα σημάδια αναγνώρισής της. Τα ίδια λαμπερά της χαμόγελα, τις ίδιες γαλαζοπράσινες αποχρώσεις, τις ίδιες ζεστές ακτίνες του ήλιου που λαμπυρίζουν καθώς χορεύουν πάνω στην επιφάνεια της υδάτινης απλωσιάς. Όλα εκείνα πούχω συνηθίσει και κοιτάζω από τ'αντίκρυ. Από την πλευρά της Ελλάδας. Και δεν μου παίρνει παρά ελάχιστες στιγμές για να βεβαιωθώ. Πως είναι στ'αλήθεια η ίδια θάλασσα. Που όταν τη βλέπεις πια κι από την άλλη της πλευρά, την αγαπάς ακόμα πιότερο.



Στέκομαι σιωπηλός στην κορφή του ονειρικού αυτού λόφου (πεντακόσια μέτρα περίπου ύψος), αναπνέω το δροσερό, θαλασσινό αεράκι, χαιρετιέμαι με τη Λέσβο που με κοιτάζει στοργικά. Κι αφού γιομίζω τα πνευμόνια μου ησυχία, στρέφω το βλέμμα ξωπίσω μου.



Σε ετούτον τον υπέροχο ναό. Που στέκει εδώ και αιώνες στο ύψωμα και αγναντεύει αυτή την εξαίσια θέα.



Πλησίασε να σου δείξω, έχει μεγάλο ενδιαφέρον.


Εδώ στην Ακρόπολη της Άσσου, το 525 π.Χ. περίπου, οι κάτοικοι της πόλης απεφάσισαν να οικοδομήσουν ναό αφιερωμένο στην Αθηνά. Όλα καλά κι ωραία θα πεις, βέρι ρισπέκτφουλ θεά η Παλλάδα και μεγάλη η χάρη της! Αλλά ο ναός αυτός είναι ιδιαίτερος για μία σειρά από λόγους. Πρώτον, είναι ο μοναδικός ναός Δωρικού ρυθμού στη Μικρασία. Δεύτερον, ο διάκοσμός του ήταν πρωτότυπος με μια συνεχή ιωνική ζωφόρο στο επιστήλιο, η οποία απεικόνιζε μυθολογικά θέματα με τον Ηρακλή να μάχεται κένταυρους, τρίτωνες και λοιπά ζούδια (διότι ως γνωστόν ο Ηρακλής τα έβαζε με ο,τιδήποτε περπατούσε, κάλπαζε, κολυμπούσε, πέταγε ή σερνόταν και εύκολα δεν τον τσαμπουκολευόσουν).


Βεβαίως τη σήμερον, η ζωφόρος δεν βρίσκεται στη θέση της, αλλά για να τη δεις θα πρέπει να ταξιδέψεις (μάντεψε βρε!) στο Μουσείο του Λούβρου στα Παρίσια και στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης. Ναι, μήτε η Άσος γλίτωσε από το γνωστό πλιάτσικο.


Από τους 34 συνολικά κίονες του ναού, σήμερις στέκουν αναστηλωμένοι μονάχα οι έξι, αλλά κάμποσο αρχαίο δομικό υλικό υπάρχει ολούθε στο χώρο της Ακρόπολης. Με ύψος κοντά στα πέντε μέτρα και δεκαέξι ραβδώσεις στον κορμό, οι κίονες που στέκουν αγέρωχα πάνου από το Αιγαίο, σου δίνουν μία καλή εικόνα της μεγαλοπρέπειας ετούτου του οικοδομήματος. Και σε μεταφέρουν νοητά στο σπουδαίο παρελθόν του μέρους.


Στις πιο λαμπρές ημέρες της Άσσου που συνδέονται με το όνομα του Ερμεία. Ο οποίος με έδρα την πόλη ετούτη, κυβέρνησε τη Λέσβο και ολάκερη σχεδόν την περιοχή της Τρωάδας, σε μία από τις πλέον ευημερούσες περιόδους της αρχαίας Μικρασίας.


Αλλά ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή. Ο Ερμείας -όπως σου είπα- ξεκίνησε ως υπηρέτης του αδίστακτου τραπεζίτη Εύβουλου και κάποιοι κακόβουλοι διέδιδαν πως ήτανε μάλιστα ευνούχος του (αλλά όπως αποφαίνονται οι σύγχρονοι ιστορικοί πρόκειται μάλλον για τρολάρισμα). Όμως η περίπτωσή του δεν ήτανε καθόλου τυχαία. Σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στην Αθήνα, μαθήτευσε στην Ακαδημία του Πλάτωνα και γαλουχήθηκε με τις πλέον προχώ φιλοσοφικές ιδέες.


Επιστρέφοντας στην Άσσο, ο Ερμείας βάλθηκε να μετατρέψει την περιοχή της Τρωάδας σε μέγα κέντρο του Ελληνισμού. Έφερε εδώ τους παλιούς συμμαθητές του Έραστο και Κορίσκο για να τους αναθέσει τη διοίκηση, ενώ προσκάλεσε μία σειρά από φιλοσόφους για να έρθουν και να προσδώσουν αίγλη στην αυλή του, όπως έκαμαν τότες πολλοί τύραννοι πόλεων της Μικρασίας και σήμερις αντιγράφουν (στο εντελώς γελοιοδέστερο) κάτι αστείες χώρες που καλούν τη Σούζαν Σαράντον (και την προτείνουν μετά για Νόμπελ) ή την Αλαμουντίν Τρεχαγύρευε Κλούνεϊ (και την αδειάζουν μετά για μικροπολιτικούς λόγους). 


Στην Άσσο κατέφθασε -προσκεκλημένος του Ερμεία- ο Αριστοτέλης. Και φαίνεται πως έμεινε εδώ τουλάχιστον για δυοτρία χρόνια, χρηματοδοτούμενος από τον Ερμεία με τον οποίο ανέπτυξε βαθιά φιλία. Μέχρις που γενίκανε και συγγενείς, καθώς ο Αριστοτέλης πήρε για γυναίκα του την Πυθιάδα που ήταν ανιψιά και υιοθετημένη κόρη του Ερμεία. 


Παρότι προερχόταν από την τάξη των δούλων, ο Ερμείας ήταν βέρι χαρισματικός και εύστροφος άνθρωπος. Ανέπτυξε μάλιστα μία σειρά από έξυπνες πολιτικές συμμαχίες στον ελληνικό κόσμο με πλέον σημαντική τη σύμπλευσή του με τον Φίλιππο τον Β' (τον μπαμπά του Μεγαλέξανδρου ντε!) και υποστήριξε ένθερμα τα σχέδια της Μακεδονίας για την Πανελλήνια ιδέα, τη συνένωση δηλαδή των Ελλήνων κατά των βαρβάρων και τον τερματισμό της υποταγής των ελληνικών πόλεων της Μικρασίας και της Κύπρου στην Περσική Αυτοκρατορία.


Όπως καταλαβαίνεις, αυτό δεν τον έκαμε καθόλου συμπαθή στους Πέρσες, οι οποίοι έβαλαν τον Μέντορα τον Ρόδιο (που ήταν μεγάλη αλεπού, παραδόπιστος άνθρωπος και γενικά αν σου έκανε αίτημα φιλίας, έπρεπε να του κάμεις ιγκνόρ και ντιλίτ άμεσα!) να παγιδεύσει τον Ερμεία. Πράγματι ο Μέντορας προσκάλεσε τον Ερμεία, υποσχόμενος ότι του είχε κλείσει συμφωνία με τους Πέρσες και συγχώρεση από τον Μεγάλο Βασιλέα Αρταξέρξη για τις πόλεις και τα οχυρά που είχε κυριεύσει το βασίλειο της Άσσου. Όταν όμως πήγε ο Ερμείας στη συνάντηση, ο Μέντορας τον συνέλαβε και τον οδήγησε σιδηροδέσμιο στα Σούσα.


Για να καταλάβεις με τι φίδι κολοβό είχαμε να κάμουμε, ο Μέντορας συνέχισε τις δολοπλοκίες του, στέλνοντας επιστολές προς τους κατοίκους των πόλεων που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Ερμεία, λέγοντας πως θα έπρεπε να τις παραδώσουν καθώς υπήρξε τάχα-μου συμβιβασμός με τους Πέρσες. Οι επιστολές αυτές ήταν μάλιστα σφραγισμένες με το δαχτυλίδι του Ερμεία και οι κάτοικοι που δεν είχαν λόγο να αμφισβητήσουν τις βουλές του βασιλιά τους, παρέδωσαν τις πόλεις και βρέθηκαν χωρίς να το καλοκαταλάβουν υποτελείς των Περσών. Δίδαγμα: να διπλοτσεκάρεις τα μηνύματα που σου έρχονται, διότι και παρά τα πιστοποιητικά γνησιότητας, μπορεί να πρόκειται για σπαμ και να σε πιάσουμε κορόιδο.


Αυτά τα κτίσματα που βλέπεις είναι πύργοι από την αρχαία οχύρωση της Άσσου. Η οποία εκτείνεται σε μήκος τριών περίπου χιλιομέτρων και αγκαλιάζει τους λόφους στους οποίους είμαστε σκαρφαλωμένοι. 


Έχουν ενισχυθεί και συμπληρωθεί βεβαίως και με πύργους από ύστερες ιστορικές περιόδους, αλλά σου δίνουν μία πολύ καλή εικόνα της χωροταξίας του μέρους.


Την οποίαν πέραν των ελάχιστων τουριστών, αξιοποιούν μονάχα κάποιες γαλοπούλες και κάμποσα αλανιάρικα κοτερά που ρίχνουν τα σουρταφέρτα τους στις καταπράσινες πλαγιές και τσιμπολογούν στο γρασίδι.  


Έλα να κατηφορίσουμε στα πιο χαμηλά, έχω πολλά ακόμα να σου δείξω.


Αυτό είναι το αρχαίο θέατρο της Άσσου. Που είναι απίθανα εντυπωσιακό και καλοφροντισμένο και έχει αναστηλωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, καθώς το αρχιτεκτονικό του υλικό έχει ευτυχώς διασωθεί σε μεγάλο βαθμό.


Μη δεις εσύ θέατρο, αμέσως να μοστραριστείς στην κεντρική σκηνή και να ποζάρεις με το πιο καλλιτεχνικό σου ύφος! Δεν ξεύραμε να ανεβάσουμε μία Μήδεια, έναν Προμηθέα Δεσμώτη, τίποτις Εκκλησιάζουσες και να σου δώκουμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο! Αν και μεταξύ μας, απορώ που με τέτοια στόφα θεατράλε, καταδέχεσαι να συμβιβαστείς με κατιτίς λιγότερο από το Μπρόντγουεϊ μη-χειρότερα. 


Κοιτάζω το θέατρο από τις πιο αψηλές του κερκίδες και προσπαθώ να ταξιδέψω με τη φαντασία μου στο αρχαίο του παρελθόν. 


Φαντάζομαι καλοκαιρινές βραδιές κάτω από τον έναστρο ουρανό της αρχαίας Άσσου, να κάθεσαι εδώ και να παρακολουθείς κάποιο έργο με φόντο τη φεγγαράδα στο Αιγαίο. Και στο βάθος να αχνοφαίνονται οι ακτές της Λέσβου και ίσως τίποτις φώτα από τις δάδες της Μήθυμνας. Τί αίσθησις μαγική, τί εξαίσια εμπειρία!


Έχεις δίκιο που με σκουντάς! Παρασύρθηκα πάλι ο ονειροπόλος και σου άφηκα τη διήγηση στη μέση! Όταν ο δύστυχος Ερμείας μεταφέρθηκε στα Σούσα, οι Πέρσες τον υπέβαλαν σε φριχτά βασανιστήρια (δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες γιατί μας παρακολουθούν και μικρά παιδάκια) προκειμένου να μαρτυρήσει τα όσα τυχόν ήξευρε για τα σχέδια του Φιλίππου της Μακεδονίας. Εντούτοις, δεν υπέκυψε και τελικά βρήκε μαρτυρικό θάνατο, καθώς σταυρώθηκε! Λέγεται μάλιστα ότι η τελευταία του φράση, η οποία μεταφέρθηκε στον αδελφικό του φίλο Αριστοτέλη, ήταν πως "Πείτε στους φίλους και τους συντρόφους μου πως στη ζωή μου δεν έχω κάνει τίποτα αντίθετο προς τη φιλοσοφία".


Για να τιμήσει τη μνήμη του, ο Αριστοτέλης έστησε άγαλμα στους Δελφούς με το επίγραμμα 

"Τούτον τον άνθρωπο τον σκότωσε κάποτε ο βασιλιάς των τοξοφόρων Περσών, 
ανόσια τον ιερό των μακαρίων θεών νόμο παραβιάζοντας. 
Δεν τον νίκησε καθαρά με τη λόγχη του σε ματωμένο αγώνα, 
αλλά με τη βοήθεια της πίστης άνδρα δόλιου". 

Και συνέθεσε ύμνο αφιερωμένο σε εκείνον. Ο οποίος απαγγελλόταν μετά από κάθε γεύμα, στο Λύκειο του Αριστοτέλη στην Αθήνα.  


Αλλά επειδής η κακία και η συκοφαντία ήταν από τότες, φαινόμενα συχνά στις κοινωνίες των ανθρώπων, ένας κάποιος Δημόφιλος (μην με ρωτήξεις λεπτομέρειες για το όνομα, φαντάζομαι είχε για κάποιο λόγο πλήθος από φόλοουερς στο φέιζμπουκ) κατηγόρησε τον Αριστοτέλη για ασέβεια, καθώς τάχα-μου ο ύμνος που συνέθεσε θεοποιούσε τον Ερμεία και ήταν προφανώς μεγάλη βλασφημία προς τα ιερά και τα όσια! 


Η Άσσος έμεινε για δέκα περίπου χρόνια υπό τον έλεγχο των Περσών. Ώσπου το 334 π.Χ. έφθασε εδώ ο Μέγας Αλέξανδρος και απελευθέρωσε όλες τις πόλεις στα μικρασιατικά παράλια. Δίνοντας μία νέα τροπή στην παγκόσμια ιστορία. Τώρα θα πεις, μπράβο και ζήτω, αλλά τι σχέση έχει το στόρι μας με αυτές τις εξελίξεις. Και θα σου απαντήσω πως καμιά φορά, η σημασία κρύβεται στις λεπτομέρειες. 


Βλέπεις, ο Μέγας Αλέξανδρος ίσως και να μην ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, χωρίς τον Αριστοτέλη. Και ο Αριστοτέλης βρέθηκε στη μακεδονική αυλή ως δάσκαλός του, λόγω ακριβώς του Ερμεία. Ο οποίος τον υπέδειξε στον Φίλιππο και τον εσύστησε ως τον πλέον κατάλληλο για να αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση του νεαρού Αλέξανδρου. Κι έτσι με έναν τρόπο, ο Ερμείας εξασφάλισε την προοπτική της Άσσου, ακόμα και μετά το θάνατό του. Κι έτσι με έναν τρόπο, η ιστορία ακολούθησε τη διαδρομή της και οδήγησε τους Μακεδόνες στα πέρατα της οικουμένης. Κι έτσι με έναν τρόπο, όλα συνδέονται και τα πιο τυχαία γίνονται σημαντικά.

Στέκομαι για μία τελευταία φορά σιωπηλός. Αναπνέω και κοιτάζω. Την προοπτική της ιστορίας και της γεωγραφίας. Σκαρφαλωμένος σε ένα ύψωμα πάνω από το Αιγαίο. Αντικριστά από τη Λέσβο. Σε έναν τόπο καμωμένο με μνήμες και μ'αισθήσεις. Στην Άσσο.

21 σχόλια :

  1. τι ωραία βόλτα η σημερινή ,που αν δεν την δημοσίευες στο φέις ακόμα δεν θα την είχα δει,γιατί δεν έχεις εμφανιστει ακόμα στη λίστα μου...
    Κι εγω σκεφτόμουν πόσο ωραία ήταν εκεί ,από άποψη θέας ,τι ωραίο το θέατρο εν καιρω ευημερίας!
    Πόσο μου αρέσει η τακτική των αρχαίων ,να καλούν τον αντίπαλό τους και όποιον δεν χώνευαν ,κάτι να του πουν ,για κάτι να τον τιμήσουν κ.τ.λ. και με την άφιξή του να τον βουτάνε ,να τον βασανίζουν , να τον σκοτωνουν και να ξεμπερδεύουν τόσο άνετα μαζί του!! Να ένα κακό της εξέλιξης ! Τώρα δύσκολα να ξεπαστρέψουμε έτσι τον εχθρό μας!
    Εμείς τι αναμνήσεις θα αφήσουμε ;
    Καλημέραααααααααααααα πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα είδες τι ωραία θέα! Είναι αριστούργημα το μέρος και δικαίως το εξετίμησαν και οι αρχαίοι κάτοικοι της Μήθυμνας και πήγαν να στήσουν το ναό της Αθηνάς εκεί απάνου. Όσο για την τακτική "σε καλώ και σε ξεκάνω", την εφαρμόζει με μεγάλη επιτυχία και μία θεία μου! Που πας επίσκεψη και δεν σε αφήνει να φύγεις! :)
      Την καλησπέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Μα τι υπέροχη βόλτα η σημερινή πιγκουινάκι! Και τι απολαυστικός τρόπος να μας μαθαίνεις πράγματα, για άλλη μια φορά! Και δε θα το πιστέψεις, όταν ανέβηκες στις πιο ψηλές κερκίδες χάζευα τη θέα και σκεφτόμουν ακριβώς το ίδιο πράγμα με σένα.
    Δεν είναι πραγματικά φοβερό πώς συνδέονται μεταξύ τους πράγματα που φαινομενικά μοιάζουν να μην έχουν καμία σχέση; Και ναι σ' αυτήν την περίπτωση η λεπτομέρεια έκανε όντως τη διαφορά!!
    Φιλιά πολλά πιγκουινάκι και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτές οι λεπτομέρειες της ιστορίας έχουνε πράγματι μεγάλη σημασία και ίσως (ίσως λέγω) τα πράγματα να ήταν πολύ πολύ διαφορετικά, αν ας πούμε δεν είχε συστήσει ο Ερμείας τον Αριστοτέλη στους Μακεδόνες και δεν είχε γαλουχηθεί ο Μεγαλέξανδρος με τις ιδέες του μεγάλου διδασκάλου του.

      Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, Ραπουνζέλ!

      Διαγραφή
  3. Τσιου πτηνό υπέροχη η πρωινή βολτουλα ξεναγειση σην Aσσο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τσίου, Σοφία! Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε! :)

      Διαγραφή
  4. Ευχαριστούμε για το ταξίδι και ς γνώσεις που αποκτήσαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ, Αντωνία μου, που ήρθες να σκαρφαλώσουμε παρέα στο ναό της Αθηνάς και ν'αγναντέψουμε το πέλαο! :)

      Διαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. Τσίου τσίου! :) (που πάει να πει, συμφωνώ και επαυξάνω!)

      Διαγραφή
  6. Εγώ πάλι πτηνούλι διαβάζω...διαβάζω... κοιτώ και τις φωτό σου και περιμένω πώς και πώς να φτάσω στο τέλος!
    Γιατί ξέρω πως θα φύγω πάλι συγκινημένη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου airis, χαίρομαι ειλικρινά. Γιατί τις αναρτήσεις αυτές, τις γράφω κι εγώ συναισθηματικά. Και όπως έχω ξαναπεί, συνδέονται όλες με έναν τρόπο κι αποτελούν κομμάτια μίας ενιαίας αφήγησης. Που είναι όσο πιο έντιμα μπορώ, ειλικρινής.
      Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο9 Φεβ 2016, 4:54:00 μ.μ.

    Τι υπέροχη ιστορία, τι υπέροχος τόπος και τι υπέροχη αφήγηση, Πιγκουίνε μου. Μόνο εσύ θα ανακάλυπτες κάτι τέτοιο και μόνο εσύ θα εξιστορούσες τόσο γλαφυρά αυτά που συνέβησαν εκεί. Με μάγεψες, ως συνήθως.

    Αλλά αυτή η τούρκικη σημαία, μόνο, να έλειπε εκεί στο βάθος των αρχαιοελληνικών ερειπίων!!!!
    (Να μην λείπεις τόσο πολύ!!!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι έλεγα δεν θα σχολιάσει κανείς τη σημαία; Ήμουν βέβαιος ότι η ζούπερ παρατηρητικότητά σου θα την εντοπίσει! :)

      Είναι υπέροχη η Άσσος. Και δεν ξεύρω αν φαίνεται από την ανάρτηση, αλλά όταν σκαρφάλωνα το μονοπάτι και έφθασα σ'αυτό τ'αγνάντι του Αιγαίου με ξωπίσω μου το Ναό της Αθηνάς, εξεπλάγην τόσο πολύ που τα έχασα! Διαβασμένος είχα πάει, αλλά δεν το περίμενα όλο αυτό που αντίκρυσα, καθώς η ομορφιά του μέρους αυτού ξεπερνούσε κατά πολύ αυτά που φανταζόμουν.

      (Αυτή την εβδομάδα, θα κάμω μερικές εμφανίσεις / αλλά προβλέπεται ένα τόσο εξοντωτικό δίμηνο δουλειάς Μάρτη & Απρίλη, που θα είναι μάλλον δύσκολο να κάμει το πτηνό συχνές εμφανίσεις / έχω άπειρες ιστορίες να σας πω (αλλά άπειρες όμως!!) και δυστυχώς τόσο λίγο χρόνο / θα προσπαθήσω πάντως για το καλύτερο)

      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  8. Εξαιερετική ξενάγηση και ακόμα καλύτερες οι φωτογραφίες - συγχαρητήρια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ θερμά, Κώστα μου. Είναι το μέρος από μόνο του, συναρπαστικό και αφηγηματικό. Ελπίζω να μετέφερα με αυτές τις φωτογραφίες, λίγη από την αίσθησή του.

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  9. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση, όσα έγραψες εγώ τα αγνοούσα! Ευχαριστώ που τα μοιράστηκες μαζί μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Pippi μου, αυτές οι λεπτομέρειες της ιστορίας κάποιες φορές προσφέρουν ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν. Διότι πέραν από ημερομηνίες και μεγάλες μάχες και σημαντικές επαναστάσεις και διακρατικές συμφωνίες, η ιστορία είναι άνθρωποι και τόποι. Είναι αίσθηση γεωγραφίας.

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  10. Μου άρεσε πάρα πολύ η αρχαία ιστορία καθώς και οι φωτογραφίες με τα αρχαία της Άσσου. Δεν το ήξερα τούτο το μέρος. Και ούτε τον Ερμεία ήξερα, ούτε ότι ο Αριστοτέλης ήταν παντρεμένος! Πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία και η σχέση Ερμεία Άσσου και Αριστοτέλη, εντέλει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειλικρινά χαίρομαι που βρήκες ενδιαφέρουσα αυτή την περιήγηση, Δέσποινα! Η Άσσος είναι πράγματι άγνωστη στους περισσότερους, αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο να τη γνωρίσουμε και να την εκτιμήσουμε καθ'όπως της πρέπει! :)

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  11. Η πιο όμορφη φωτογραφία, αυτή με τη τουρκική σημαία ανάμεσα στους κίονες, έγραψες πάλι πτηνόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts